Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[เพลง "เป็นมากกว่ารัก" โดย Lil tan]
[บัว] รบครั้งนี้ครูต้องชนะแน่นอนค่ะ
บัวไม่เคยได้ยินชื่อตั้วเหี่ยอะไรนั่นเลย
บ๊ายบายนะทุกคน
พายุจะมา
[ดนตรีระทึก]
[เสียงบัวกรี๊ด]
มือเขาแตะฉันน่ะ
[ทองอ้น] มือเขาจะไปแตะเอ็งได้ยังไง เขาตายไปแล้ว
หยุดก่อนจ้ะ
[ชาวบ้าน] ว่าอย่างไร ตายหรือไม่ตาย
[บัว] บาดเจ็บที่หัว
หลังจากนั้นก็นิ่งไป
คาดว่าน่าจะเป็นเลือดคั่งในสมอง
แม่บัวเนี่ย ข้าไม่แน่ใจว่าแท้จริงแล้ว หล่อนเสียจริตหรือว่าฉลาดกันแน่
กระผมเห็นหญิงครึ่งชาติที่ท่านตามหาแล้วนะขอรับ
[พระองค์ชาย] ข้ายังไม่มีโอกาสได้แนะนำตัวเอง
ข้าชื่อพัน
เอ็งล่ะ ชื่ออะไร
ชื่อบัวค่ะ
แล้วชายผู้นี้ล่ะ
อ๋อ นี่ทองอ้น เพื่อนของฉันเอง
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
ข้ามีเรื่องที่อยากจะสนทนากับเอ็ง อีกหลายประการ
เอ็งจะพอ… [เสียงหายใจหอบ]
- [ทองอ้น] เฮ้ย - [บัว] เฮ้ย
[เสียงล้มกระแทก] คุณ
- คุณ - [ผู้หญิง] ทางนี้เร็ว
เฮ้ย คุณ
อย่ามุงค่ะ
คนไข้ต้องการอากาศหายใจค่ะ
ถอยไปค่ะ ถอยไปค่ะ
ถอยไปก่อนจ้ะ
- ทองอ้น พาไปที่ศาลาเร็ว - ไป
[ดนตรีเร้าใจ]
[ทองอ้น] ไปจ้ะ
[เสียงพระองค์ชายครางเบาๆ ]
[ทองอ้น] ทางนี้จ้ะ
- [บัว] นั่งก่อน - [ทองอ้น] นั่งลงก่อน
[เสียงพระองค์ชายถอนหายใจ]
เป็นไงบ้างคะ
ข้ารู้สึกเพลียมาก
แล้วหัวข้าก็หนักไปหมด
[ดนตรีตึงเครียด]
ข้ามียาดม
เอ็งดมยานี่ก่อน
ไม่ต้องห่วงนะ เราจะช่วยเขาเอง
[พูดเบาๆ ] ทองอ้น เอาไงดีล่ะ
โอ๊ย ไอ้ทองอ้น
นี่เพิ่งจะเริ่มเรียนแพทย์เนี่ย
วันนี้เอ็งพาผู้ไข้มาสองคนแล้วนะ
อย่างนี้เดือดร้อนพ่อหมอกับพ่อทองแท้ของข้านี่
ไม่เดือดร้อนหรอกจ้ะแม่
เราเป็นบ้านหมอ
มีผู้ไข้มาเราก็ต้องรักษาจ้ะ
มา เดี๋ยวข้าช่วย
[ทองอ้น] จู่ๆ ผู้ไข้ก็เป็นวูบหมดสติไป
พอฟื้นขึ้นมาก็อ่อนเพลีย
หมดแรงถึงตอนนี้เลยล่ะจ้ะ
[เอฟเฟกต์น่าตกใจ]
[พูดเบาๆ ] พระองค์ชาย
พาผู้ไข้ไปพักที่ห้องข้าด่วน
ทำไมต้องไปห้องพี่
ไม่ต้องถาม
[ทองแท้] เผือก เร่งไปตามพ่อหมอมา
บอกมีเรื่องสำคัญ
[เผือก] เจ้าค่ะๆ
จำปา ไปต้มน้ำร้อนให้ข้าที
เจ้าค่ะ
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวๆ
นี่ จะพาผู้ไข้ไปห้องเอ็งได้อย่างไร
ฉันขอสักครั้งเถิดแม่
อย่าเพิ่งถามสิ่งใด ไว้พ่อกลับมา ฉันจะเล่าให้ฟังจ้ะ
นี่มันวิปริตอาเพศอะไรกันเนี่ย
เธอต้องไปแล้วใช่ไหม
[ดนตรีซึ้ง]
ข้าเข้าใจ
[ทองแท้] พระ…
ผู้ไข้ต้องพักผ่อนเสียหน่อย
[พระองค์ชาย] ขอโทษด้วยนะแม้น
เป็นเพราะฉันดื้อเอง
[จำปา] แม่บัว
สะ…
ดื่มน้ำนี่เสียหน่อย
พระ…
[ดนตรีระทึก]
ทองอ้น ทองแท้ บัว จำปา ออกไปก่อน
ข้าจะดูแลผู้ไข้เอง
เจ้าค่ะ
ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ พระองค์
ฉันคงซนไปหน่อย
เลยวูบเพลีย
แต่ หมออย่าบอกใครนะ ว่าเราเจอกันที่นี่
โธ่
คงจะเป็นลมแดด
คงจะเป็นเช่นนั้น
เออ ท่านหมอ
ในที่สุด ฉันก็ได้เจอหญิงครึ่งชาติแล้วนะ
หล่อนชื่อว่าแม่บัว
แม่บัว
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
อีกครู่เดียวเราก็กลับแล้วแม้น
ไม่ต้องห่วงนะ
กระหม่อมจะไปจัดยามาถวาย
พระองค์พักผ่อนเถิด
[ดนตรีหยุด]
ทองแท้
เอ็งไปหยิบยาหอมภูลประสิทธิ์ แก้เป็นลมวิงเวียนมาให้พ่อ
จ้ะพ่อ
ทองอ้น
เอ็งไปพบผู้ไข้ผู้นี้ที่ไหน
ที่ตลาดจ้ะพ่อ
จู่ๆ เขามาทักแม่บัว พูดภาษาฝาหรั่งกัน
[ทองอ้น] แล้วก็เป็นลมไปเลย
สงสัยจะเป็นพวกจิตไม่ปกติประเภทเดียวกันน่ะจ้ะ
ไอ้ทองอ้น เอ็งอย่าปากพล่อย
อะไรกันพ่อ ฉันแค่หยอกเฉยๆ
[ดนตรีสนุกสนาน]
บัว
เอ็งพูดภาษาฝาหรั่งได้หรือ
เอ็งเป็นครึ่งชาติรึ
ค่ะ
คราวต่อไป เอ็งห้าม ไปเที่ยวพูดภาษาฝาหรั่งกับใครเขาไปทั่ว
คนจะเข้าใจว่าเอ็งเป็นไส้ศึกได้ง่ายๆ เข้าใจหรือไม่
เข้าใจจ้ะ
เอ็งยิ่งไม่เหมือนใครอยู่
ฉวยพลาดพลั้งไป จะตกเป็นเป้าให้คนเขาข่มเหงได้
[น้ำเสียงสงสัย] คะ
เอ่อ จ้ะ
ยาหอมจ้ะพ่อ
[ดนตรีระทึก]
ไว้ข้าจะพูดให้ฟังภายหลัง
วันนี้เอ็งกลับไปได้แล้ว
ค่ะ
งั้นเดี๋ยวข้าเดินไปส่งนะ
[ดนตรีหยุด]
บัว
พวกครูหาญจะกลับมารับเอ็งรึไม่
กลับสิ
ครูและผาดสัญญากับบัวแล้ว
ว่าถ้าปราบศัตรูเสร็จเมื่อไหร่ ก็คงกลับมาแหละ
[ดนตรีอ่อนหวาน]
อันตรายถึงเพียงนั้น
ครูหาญยังกล้าไปอีก
ข้านับถือหัวใจครูนัก
นี่
แต่ก่อนไป พวกครูเขาฝากเอ็งไว้กับข้าด้วยนะ
ข้าอาจจะต้องเข้ามาวุ่นวายกับเอ็งบ้าง
เพื่อทำตามสัญญา
[เสียงหัวเราะเบาๆ ]
งั้นพี่ต้องดูแลบัวๆ ดีนะ
ไม่ต้องเกรงใจเลย วุ่นวายได้เลย
[เสียงหัวเราะเบาๆ ]
ข้ากำลังคิดอยู่ว่าข้าจะช่วยเอ็งได้อย่างไรบ้าง
[เสียงถอนหายใจ]
บัวก็แค่ห่วงว่า
ถ้าอยู่คนเดียว ไม่มีงานทำ ไม่มีเงิน
แล้วจะอยู่ยังไงล่ะ
ตอนนี้ก็ยังพอมีเหลือ ที่ผาดทิ้งไว้ให้
แต่ต่อไป…
ข้าจะช่วยเอ็งเอง
ถ้าเอ็งเดือดร้อนเมื่อไหร่
ก็บอกข้าได้เลย
ขอบคุณนะคะ
[เพลง "ไม่ฝันไปใช่ไหม" โดย กลม อรวี Feat. หนึ่ง ณรงค์วิทย์]
[เสียงบัวคิดในใจ] ทำไมมองขนาดนี้เนี่ย
[เสียงร้องเขินอายในใจ]
[เสียงบัวคิดในใจ] หรือว่าเขาจะจูบฉัน
ยังไงดีล่ะบัว ทำไงดี ทำไงดี
[เสียงทองอ้นแกล้งร้องเหมือนสุนัข]
ใครตีหมา
บัว
ประเดี๋ยว
[ดนตรีเบาสมอง]
[เอฟเฟกต์วิ่งเร็ว]
อย่าไปเลย
เร่งขึ้นเรือนเถิด
เดี๋ยวข้าไปดูให้เอง
ค่ะ
[ดนตรีสนุกสนาน]
[ดนตรีหยุด]
พ่อทองแท้
เมื่อเย็น มีคนเห็นลูกไปยืนคุยกับแม่บัว
อ้อ ฉันเดินไปส่งแม่บัวมาจ้ะ
ทำไม มันจะเป็นลมอีกคนหรือไง
หรือง่อยเปลี้ยเสียขาฉับพลัน
ถึงต้องเดินไปส่ง
[เสียงพ่นลมอย่างอ่อนใจ] แม่
บัวเขาอยู่คนเดียว
ฉันแค่อยากทำให้แม่บัวเขาสบายใจ ว่ายังมีเพื่อนอยู่
เพียงเท่านั้นเองจ้ะ
[เสียงพ่นลมหายใจเยาะ]
เท่านั้นก็เท่านั้นนะ
อย่ามากไปกว่านั้น
[เสียงถอนหายใจแรง]
แม่พูดอะไรก็ไม่รู้
ฉันไปพักก่อนล่ะ
ดูรึ พ่อทองแท้
เดี๋ยวนี้พูดจากระด้างกระเดื่องทุกวัน
ท่าจะเอาอย่างไอ้ทองอ้น
โหย
บ่าวก็ว่าอย่างนั้นนะเจ้าคะ
อือ ลำพังไอ้ทองอ้นคนเดียวเนี่ย ข้าก็เหลือทนแล้วนะ
ยังมีแม่บัวเพิ่มขึ้นมาอีกคนหนึ่ง
ไม่เต็มสลึงเฟื้องสักคน
ข้าล่ะปวดหัวจริงๆ
บ่าวเห็นหมอทองแท้ ไปเลียบๆ เล็มๆ ที่เรือนนั้นบ่อยอยู่นะเจ้าคะ
- แท้รึ - แท้เจ้าค่ะ
หือ แล้วทำไมเอ็งไม่บอกข้าแต่เนิ่นๆ
อ้าว
ข้าก็นึกว่าไปตรวจไข้ทำแผล
เห็นท่าจะไม่ดีซะแล้ว
นี่ คุณนายหมายว่า
หมอทองแท้กับนางบัว…
[เสียงเทียบร้องห้าม] อุ๊ย
- อย่าปากพล่อยนะ - [เผือก] โอ๊ะๆ
ข้าไม่อยากฟัง
ข้าไม่ยอมรับหรอก สะใภ้เสียจริตพรรค์นั้นน่ะ
นี่ นางเผือก
เอ็งต้องเฝ้าไว้ อย่าให้เกิดขึ้นเด็ดขาด
เจ้าค่ะ บ่าวจะคอยดู ไม่ให้คลาดสายตาเลยเจ้าค่ะ
ดีล่ะ
ถ้าอย่างนั้นนะ พรุ่งนี้เอ็งไม่ต้องไปงานวัดประยุรวงศ์
[เอฟเฟกต์ตลก]
คอยเฝ้าไอ้ทองแท้ไว้ให้ดีๆ
ว้าย คุณนายขา
บ่าวขอล่ะเจ้าค่ะ
[เผือก] บ่าวนี่ เกียมตัวมาเป็นเดือนเลยนะเจ้าคะ
ให้บ่าวไปเถอะนะเจ้าคะ
นะเจ้าคะ คุณนายขา
ให้บ่าวไปนะเจ้าคะ
[น้ำเสียงอ้อน] นะ
[เสียงร้องเจ็บ]
โถ
[ดนตรีสงบผ่อนคลาย]
พระอาการเริ่มทุเลาแล้วขอรับ
เพียงแต่พระองค์
ไม่ได้ทรงพระดำเนินเป็นระยะไกลมานาน
ร่างกายเมื่อหักโหม อาจจะไม่คุ้นชิน
แล้วอาจจะเหนื่อยหอบได้เช่นนี้
ค่อยเบาใจหน่อย
พระองค์ชายนี่นะ
ชอบทำให้แม่เป็นห่วงอยู่ร่ำไป
อย่าเคืองฉันเลยจ้ะแม่
ฉันผิดเองที่ทำตามอำเภอใจ
ทีหน้าทีหลังจะเสด็จไปไหน
ก็บอกแม่หน่อยสิเพคะ
จ้ะแม่
[ดนตรีผ่อนคลายสนุกสนาน]
ประเดี๋ยว แม่จะปอกผลไม้ถวาย
ได้ส้มโอมาจากหัวเมืองนครชัยศรี
- ผล - ไม่ต้องหรอกจ้ะแม่
ฉันยังไม่อยาก
เสวยเสียหน่อยสิเพคะ
จะได้ชุ่มคอ
[หม่อมต่วน] ไป ผล
ส้มโอออกจะกรดมาก
เสวยแล้วอาจจะเสียดท้องได้
ถวายเป็นน้ำอุ่นแล้วให้บรรทม น่าจะดีกว่าขอรับหม่อม
[น้ำเสียงงอน] แล้วแต่เถอะ
คืนนี้จะมีแพทย์เข้าเวรถวายโอสถหนึ่งนาย
ส่วนกระหม่อมจะเข้ามาถวายตรวจแต่เช้ามืด
ขอบใจนะหมอ
กระหม่อม
[ดนตรีหยุด]
พระอาการทุเลาแล้ว
ต่อแต่นี้ต้องกวดขันให้ทรงพัก
[ทองคำ] อย่าเพิ่งให้เสด็จออกไปไหนนะขอรับ
มิเช่นนั้นจะตรากตรำพระวรกายเกินไป
เข้าใจแล้ว
คราต่อไป ฉันจะดูแลองค์ชายให้ยิ่งกว่านี้
ขอบใจหมอมากนะ
ขอรับ
ฉันให้เขาจัดสำรับคับค้อนเอาไว้ให้แล้ว
เชิญหมอตามสบายเถิด
ขอบพระเดชพระคุณขอรับ
- ผล ฝากด้วย - ขอรับหม่อม
แม่แม้น
[เอฟเฟกต์ขำขัน]
จะย่องไปไหนรึ
ฉันยังไม่ได้สะสางเรื่องที่แม่แม้น
สมคบคิดกันไปไหนกับพระองค์ชาย จนพระอาการกำเริบเช่นนี้
[ดนตรีตึงเครียด]
[เสียงพ่นลมหายใจหงุดหงิด] ป่วยการจะเถียง
ฉันอุตส่าห์ให้แม่แม้นช่วยดูแลพระองค์ชาย
จะได้ทำอะไรที่เป็นประโยชน์ผลบ้าง
นี่กระไร พากันออกไปเจ็บป่วย
ให้ชาวบ้านร้านตลาดนินทา พาเสื่อมพระเกียรติยศ
ครานี้ฉันจะว่าก็ไม่สู้ถนัดปาก
เพราะพระองค์ชิงรับว่าทรงผิดเอง
[หม่อมต่วน] หากภายหน้าเกิดเหตุเช่นนี้อีก
แม่แม้นเตรียมรับความผิดไว้ได้เลย
[พระองค์ชาย] แม้น
แม้นอยู่ตรงนั้นหรือเปล่า
มาหาฉันหน่อยสิ
[ดนตรีซึ้ง]
ฉันได้ยินหมดแล้ว ที่แม่พูดกับแม้น
ฉันขอโทษแทนแม่ด้วยนะ
[พระองค์ชาย] เอาเป็นว่าวันพรุ่ง
ฉันจะบอกแม่อีกที
ว่าแม้นห้ามฉันแล้ว แต่ฉันไม่ยอมฟังเอง
เป็นกระไรอีกล่ะ
ฉันจะบอกแม่ให้ไง
ไม่ต้องห่วงหรอกหนา
เศร้าทำไม
ฉันยังไม่ตาย
[ดนตรีหวานซึ้ง]
ไม่เป็นไรดอก
ฉันดีขึ้นแล้ว
แม้นไม่ต้องเศร้าหรอกหนา
ขอบใจนะแม้น
ที่คอยดูแลฉัน
แม้นรู้ไหม
ก่อนที่ฉันจะหมดสติ
อันที่จริง ฉันกลัวมาก
กลัวว่าครานี้ฉันคงไม่ไหว
[พระองค์ชาย] แต่เพราะแม้นอยู่ตรงนั้นกับฉัน
ฉันถึงรู้
ว่าฉันยังตายไม่ได้
ยังมีอะไรสนุกๆ ให้ทำอีกตั้งเยอะ
ถ้าฉันตายไป ก็อดไปเที่ยวเล่นกับน้องสาวของฉันน่ะสิ
จริงหรือไม่
แม้นเองก็ด้วย
เรื่องมันแล้วไปแล้วก็ช่างมันเถิด
ฉันไม่ตายง่ายๆ ดอก
เลิกเศร้าได้แล้ว
[พระองค์ชาย] ฮึ
[เพลง "ไม่ฝันไปใช่ไหม" โดย กลม อรวี Feat. หนึ่ง ณรงค์วิทย์]
ถูกแล้ว
ต้องอย่างนี้สิ
แม้นวาดที่ฉันรู้จัก
ต้องหน้าเกรอะกรังแบบนี้นี่แหละ
[เสียงพระองค์ชายกระแอม]
เออ ฉันง่วงแล้ว
แม้นเองก็รีบไปนอนเถิด
[เพลงหยุด]
ข้าล่ะอยากให้ถึง เวลางานเสียประเดี๋ยวนี้เลย นางเผือกเอ๊ย
นานทีปีหนจะได้เที่ยวเตร่กับเขาบ้าง
ผ้าเนี่ย แม่ข้าให้
ข้าเก็บไว้เสียนานจนเก่า
นึกว่าจะไม่ได้นุ่งเสียแล้ว
[จำปา] หือ
เมื่อคืนคุณนายเกือบไม่ให้ข้าไป
หือ เจ้านายเอ็งก็ดุไปเยี่ยงนี้แหละ
ไหน ดูซิ
นี่ ข้าได้แต่งเนื้อแต่งตัวกับเขา
ก็คงงามหาใช่น้อยเลยไหมแก นางจำปา
[เสียงหัวเราะชอบใจ] เออ แล้ววันนี้นะ
เอ็งก็คงงามผิดหูผิดตาไปเลยล่ะ นางเผือก
[เสียงเผือกหัวเราะชอบใจ]
โอ๊ะ ข้าชอบจังเลย
[ส่งเสียงชอบอกชอบใจ]
- [จำปา] ของข้าก็ใช่ย่อย - หมั่นไส้นะ อีนี่
- มาคุมไฟให้ดีเลย - เจ้าค่ะ
แหม แม่มหาจำเริญ กว่าจะโผล่หัวกันออกมาได้เนี่ยนะ
มัวแต่เตรียมแต่งองค์กันอยู่ล่ะสิ
งานฉลองวัดปีนี้
ได้ยินว่าท่านเจ้าพระยาพระคลัง จะจัดเป็นการใหญ่
ผู้คนคงจะมากันมากมายนะเจ้าคะ
- นางเผือก - เจ้าขา
เอ็งก็อย่าเที่ยวไปเดินใกล้ๆ ผู้ชายมันล่ะ
เดี๋ยวมันจะล้วงจะควักเอา
ระวังไว้ด้วย
แต่ท่าทางเอ็งคงจะชอบนะ
เรื่องพรรค์นี้ นางจำปา
[เสียงอึกอัก]
[ดนตรีตึงเครียด]
[เทียบ] หึ
ให้ไปงานแล้วก็อย่าไปคว้าเอาผัวมาด้วยล่ะ
แล้วก็อย่าไปเที่ยวแย่งของของใครเขา
- จำปา - [พูดเบาๆ ] เจ้าค่ะ
ไปแล้วอย่าลืมไปไหว้พระประธาน
ทำบุญทำกุศลด้วยนะ
[พิกุล] ฟังแต่เรื่องดีๆ คิดแต่เรื่องดีๆ
จิตจะได้มีแต่กุศล ผลบุญจะได้บังเกิด
เจ้าค่ะ
[ดนตรีหยุด]
นี่ๆ เอ็งมานี่ อีนังเผือก
เจ้าคะ
เดี๋ยวเสร็จงานครัวแล้วเนี่ย เอ็งไปลากตัวมันมานะ
ได้เจ้าค่ะ
[ดนตรีทะเล้น]
♪ ที่ฉันทำตัวเป็นเด็กแค่อยากจะอยู่ใกล้เธอ ♪
♪ ที่ฉันทำตัวเหมือนเด็ก จริงๆ แค่อยากอ้อนเธอ ♪
♪ อาจจะดูน่ารำคาญแต่ไม่อยากให้ไปไหนเลย ♪
♪ อยากให้เธออยู่กับฉัน ทั้งวันทั้งคืนอย่างนี้ได้ไหม ♪
♪ ดูหนังฟังเพลงด้วยกัน ♪
♪ ถ่ายรูปและหัวเราะกัน ♪
♪ Call me your baby boo ♪
♪ You know I want it too ♪
[เอฟเฟกต์ขำขัน] แม่บัว
[เสียงเผือกร้องเหนื่อยใจ] อุ๊ย
- [บัว] อุ๊ย - โอ๊ย
[เสียงพ่นลมหายใจ] พี่ พี่เผือก มีอะไรเหรอคะ
คุณนายให้ข้ามาเรียกตัวเอ็ง
เรียกตัว
- [เผือก] เออ - ไปทำอะไรเหรอคะ
นายเรียกก็เร่งไป ไม่ต้องถาม
อย่าให้ท่านต้องรอนาน เสียเวลา
จะให้ฉันไปช่วยอะไรก็ได้นะคะ
แต่ว่าฉันไม่ใช่คนใช้นะ
แหม
คนเรือนนี้ กินทั้งข้าว เหมาทั้งยา
นี่ไม่คิดจะสนองคุณกันบ้างหรือกระไร หา
[ดนตรีสนุกสนาน]
ก็ได้
งั้นก็รีบไปเลย
ให้ท่านรอนาน เสียเวลาชักช้า
- ค่ะ เดี๋ยวๆ - [เผือก] ข้าจะรีบไปงาน
- [บัว] ต้องรีบขนาดนั้นเลยเหรอคะ - [เผือก] ใช่
[เผือก] ไป
[บัว] หูย
- เบาๆ สิ - [เผือก] อือ
ต้องถึงกับลากเลยเหรอเนี่ย
[เทียบ] โอ๊ย
นี่ อื้อหือ เหงื่อท่วมตัวเชียว
นางเผือก พามันจัดแจงไปอาบน้ำนะ
ทาน้ำอบ แล้วก็ดับกลิ่นไคลซะ
เจ้าค่ะ
เหม็นเหรอคะ
ที่นี่ไม่มีสบู่นี่
สารดับกลิ่นตัวยังไม่มีเลย
[เอฟเฟกต์ขำขัน] เอ็งพูดภาษากระไร
[เสียงเทียบพ่นลมหายใจ] [เทียบ] เอ็งเนี่ยนะ
ตาเอ็งน่ะ
- มันโตเกินไปเนอะ มันพิกล - [เผือก] อือ
[เทียบ] จมูกเนี่ย
ก็เป็นสันจนเกินงาม
[เทียบ] ดูผิวๆ
ผิวมันก็ซีด
นี่ นางเผือก ต้องพอกขมิ้นแล้วนะเนี่ย
อือ เจ้าค่ะ
- ไป พอกขมิ้น - เออ
โอ๊ะ เดี๋ยวๆ เดี๋ยวๆ
นี่มันอะไรกันคะ
อยู่ๆ ก็มาให้ทำโน่นทำนี่ ไม่ถามกันสักคำ
ข้าอุตส่าห์จะช่วยขัดสีฉวีวรรณให้
จะได้เป็นผู้เป็นคนกับเขา
เอ็งจะมากความอีก
- ไปๆ นางเผือก พามันไป - เจ้าค่ะ
เอ่อ ไม่
- โอ้ย - ก็บอกว่าไม่ไปไงเล่า
- [เผือก] อ้าว - อยู่ๆ ก็มาล็อกตัวแบบนี้
มันฝืนใจกันชัดๆ [เผือกส่งเสียงเอือมระอา]
- เอ้าๆ - ไม่เอาด้วยหรอก
นี่ๆ นี่ๆ
ถ้างั้น เอาอย่างนี้
[เสียงบัวร้องในลำคอ]
[เอฟเฟกต์ขำขัน] อยากได้ไหมเล่า
อยู่คนเดียว ไม่มีอัฐติดตัวเลยใช่ไหม
ข้าจะให้สินจ้าง
ถ้าเอ็งทำอย่างที่ข้าว่า
- ให้เงินจ้างขัดผิวเนี่ยนะ - [เทียบ] อือ
มีแผนอย่างอื่นหรือเปล่าคะ
โอ๊ย เอ็งนี่ ข้านี่สุดจะทน
[เทียบ] เอ็งมันมอมแมมดูไม่ได้
เดี๋ยวคนข้างนอกเขาจะว่าไปถึงพ่อหมอ
นี่ เอ็งน่ะนะ
ถ้าเอ็งทำอย่างที่ข้าว่า แล้วก็แต่งตัวดีๆ
ข้าจะให้นางเผือกพาเอ็งไปเที่ยวฉลองวัด
[เอฟเฟกต์หันขวับ] ดีไหมเล่า
ไป ไปเที่ยวงานวัดเหรอคะ
[ดนตรีสนุกเร้าใจ]
[เอฟเฟกต์ทะเล้น]
ก็ได้ค่ะ
[เผือก] ก็เท่านั้นแหละ โอ๊ย
พิรี้พิไรอยู่ได้
ไป
- โอ๊ย ก็ไม่ต้องลากก็ได้ - [เผือก] เดี๋ยว…
[เสียงบัวร้องอิดออด]
แปลกคน
จู่ๆ ก็ใจดี เอ็นดูแม่บัวขึ้นมาเสียอย่างนั้น
นั่นสิเจ้าคะ
นางเผือกเองก็ดูมีลับลมคมในนะเจ้าคะ
อย่างคุณพี่เทียบ ถ้าไม่มีผล
จะไม่ยอมลงให้กระเด็นแม้สักเศษสตางค์
[พิกุล] สงสัยเสียจริงเชียว
ว่าหมายกระไรแน่
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
บ่าวจะคอยจับตาดูให้นะเจ้าคะ
ไอ้ยอด
กินกับพวกข้าไหม
ไม่เป็นไรจ้ะ
[สุข] แต่ข้าเป็นจ้ะ
ข้าขอกินด้วยได้ไหม
- เอ้า มาเลย - [พุ่ม] มาสิ ไอ้สุข
- เอ้า - ขอบคุณจ้ะ
[สุข] มีแต่ข้าวนะ
[พุ่ม] ได้เลยๆ
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[ศร] ทำทีว่าเอาจริง
แต่พอเริ่มเรียนก็ขาดเรียนเสียแล้ว
เก่งแต่ปากนี่หว่า
ไอ้ศร เอ็งคิดถึงข้านักหรือวะ
ข้าได้บอกกล่าวครูบาอาจารย์ไปแล้ว ว่าข้ามีเรื่องสุดวิสัย
เรื่องสุดวิสัยอะไรจ๊ะ
คร้านจะเล่า
เอาเป็นว่า ที่ข้าไม่ได้มาเรียนกับเอ็งเมื่อวาน
ข้าได้ไปเจอผู้ไข้ที่สอนความเป็นหมอให้กับข้า ได้อย่างยิ่งยวดเลยล่ะ
- [สุข] โอ้โฮ - จริงเหรอ ทองอ้น
- [สุข] เล่าให้ฟังหน่อย - [ทองอ้น] คร้านจะเล่าว่ะ
[เจิด] นี่ๆ พวกเอ็ง
วันนี้พวกเอ็งทำอะไรกัน "ดิด อีว่านิ่ง"
[เอฟเฟกต์ขำขัน]
อีว่านิ่ง คือผู้ใด
มันเป็นภาษาฝาหรั่งเว้ย
[เจิด] แปลว่าเวลาเย็น
เป็นเพลาดีสำหรับหนุ่มโสดอย่างพวกเรา
เอ็งพูดอะไร ข้าไม่เห็นรู้ความ
เอ็งไม่รู้จักของดี ก็เงียบไป
ข้าจะไปกับไอ้ทองอ้น ไอ้พุ่ม แล้วก็ไอ้สุข
[ภาษาอังกฤษ] เพื่อนซี้ของข้า
ใครเขาอยากจะไปกับจำพวกบ้าห้าร้อยวะ
[ดนตรีสนุกสนาน]
นี่ ข้าจะชวนพวกเอ็งนี่นะ
ไปฉลองกันที่วัดรั้วเหล็ก
- ไป ไปๆ - ไปสิ ไป ไปๆ
งานวัดมันมีอะไรรึ ทำไมพวกเอ็งถึงตื่นเต้นกันนัก
- สาวๆ ไง - [พุ่มและสุข] สาวๆ ไง
[เอฟเฟกต์ประกายปิ๊ง] อูย
ฟังแล้วใจข้ารัวเป็นกลองเพลเลยว่ะ
[เสียงเจิดทำเสียงกลอง]
นี่หรือวะ นักเรียนหมอ
วันๆ คิดแต่เรื่องไม่เป็นเรื่อง
[พุ่ม] มาๆ เจิดมา
[เจิด] ข้าต้องกินเหรอวะ ข้าไม่หิว
[เณร] อยู่นี่กันนี่เอง
ฉันทำวัตรเช้าเสร็จแล้ว
[ทำเสียงชู่]
เณรอย่าเพิ่งกวน ฉันกำลังตรวจผู้ไข้
[ดนตรีผ่อนคลาย]
อ้าปาก แลบลิ้น
แกละเป็นกระไรรึ
ร้อนใน
รู้ได้อย่างไร
ริมฝีปากแห้ง
ลิ้นเป็นฝ้าขาว
โห ทองอินเก่งเสียจริง
[เอฟเฟกต์ทะเล้น]
ฉันเหมือนหมอด้วยใช่ไหม
เดี๋ยวพ่อฉันจัดยาให้นะ
ขอบใจนะ
[ดนตรีหยุด]
วันนี้ผู้คนคึกคักจริงนะพ่อ
เดินกันให้วุ่นเชียว
สงสัยจะเพราะมีงานฉลองวัด
ผู้คนเลยตื่นเต้นกันยกใหญ่
น่าสนุกเหมือนกันนะ
ฉันว่าจะพาเจ้าทองอินมาเที่ยวเล่นเสียหน่อยจ้ะ
ก็น่าสนุกอยู่หรอก
แต่พ่อใจคอไม่ค่อยดีเลย
[ดนตรีระทึก]
ทำไมล่ะจ๊ะพ่อ
เวลาที่มีคนหมู่มากมารวมตัวกันคราใด
มักจะมีการป่วยไข้ตามมา เป็นแบบนี้อยู่เนืองๆ
เมื่อใดเราจะกำราบโรคร้ายพวกนี้ ให้หมดสิ้นไปได้เสียที
นั่นสิ
ถึงแม้ว่าเราจะมียาประทังได้
แต่ในเวลาที่มีผู้ไข้นับร้อยนับพัน
ก็ดูจะไม่ทันการ
พ่ออยากจะออกเดินทางไปตามหาผู้รู้ ให้ทั่วร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำดู
ดูว่าพวกเขาจะมีการรักษาอย่างไรกัน
คงอีกไม่นานหรอกจ้ะพ่อ
ตอนนี้ก็มีพวกแขก ฝาหรั่ง จีน จาม เข้าเมืองเรากันมาอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง
อีกไม่นานต้องมีผู้รู้ปะปนเข้ามาเป็นแน่
[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]
[เผือก] มาแล้วเจ้าค่ะ
[ดนตรีตึงเครียด]
[เผือก] โอ๊ย ลมจะใส่
- กว่าจะขัดผิว กว่าจะทัดผมให้นางได้เนี่ย - โอย
[เสียงเผือกร้องเหนื่อย] ก็มันแสบนี่นา
เอามะขามเปียกขัดเนี่ย
ผิวที่ไหนจะทนได้เล่า
[เสียงถอนใจ]
[น้ำเสียงตกใจ] แม่บัวหรือนี่
[เทียบ] เออ
เอ็งนี่ก็ดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมานะเนี่ย
งั้นบัวกลับได้แล้วใช่ไหมคะ
เอ๊ย เดี๋ยวๆ ไป ไปไหน
- ก็ไหนบอกว่าจะไปเที่ยวงานวัดไงเล่า - [เผือก] เออ
คุณจะพาไปงานวัดเหรอคะ
เปล่า ข้าไม่ได้ไป
แต่ว่า เอ็งเป็นผู้หญิงยิงเรือ เอ็งจะไปตามลำพังเนี่ย มันก็ไม่งาม
[เทียบ] เดี๋ยวเจ้าทองอ้นกลับมา
ข้าจะให้เจ้าทองอ้นพาไป
เดี๋ยวข้าจะบอกแม่พิกุลให้
[เอฟเฟกต์งุนงง]
ข้าไปเกี่ยวกระไรด้วย
[ดนตรีอารมณ์ดี]
กลับมาแล้วจ้า
อ้อ
คุณพี่ พ่อทองแท้
แม่บัวหรือนี่
หายไข้แล้วดูแจ่มใสดีทีเดียว
[ดนตรีอ่อนหวาน]
เอ่อ แม่บัว
เอ็งกลับไปรอที่ห้องก่อน
เดี๋ยวพ่อทองอ้นมา ข้าจะให้มันพาเอ็งไป
จะพาไปไหนกันรึ
ไปงานวัดค่ะ
ดีเลย ข้ากำลังจะพาเจ้าทองอินไปอยู่พอดี
[ดนตรีเบาสมอง]
แต่แม่ตกปากไปแล้ว ว่าจะให้พ่อทองอ้นพาไป
อ้าว
แล้วเจ้าทองอ้นมันรู้หรือไม่ ว่ามันต้องเป็นคนพาไป
ไม่รู้สิคะ
ขนาดบัวยังเพิ่งรู้เลยค่ะ ว่าจะได้ไปงานวัด
เจ้าทองอ้นมันจะกลับมารึ
วันนี้เห็นพวกนักเรียนมันชวนไปงานกันอยู่ลั่นๆ นะ
[ทองแท้] เอาอย่างนี้
ถ้าเจ้าทองอ้นมันไม่มา
ฉันจะเป็นคนพาไปเองจ้ะ
ดีเสียอีก มีคนดูแลเจ้าทองอินด้วย
งั้นเดี๋ยวบัวไปรอที่บ้านนะคะ
จะไปเมื่อไหร่ก็ค่อยเรียกนะคะ
ได้จ้ะ
สวัสดีค่ะ
[เสียงเทียบพ่นลมหายใจแรง]
งั้นเดี๋ยวฉันไปตามเจ้าทองอินก่อนนะจ๊ะ
[เสียงเทียบพ่นลมฮึดฮัด]
หือ สาระแนนักเอ็ง นางเผือก
เป็นเพราะเอ็งทีเดียว
ไปเลยนะ ไปจับตาดูพ่อทองแท้ให้ดี
เอ่อ เจ้าค่ะ
[ทองคำ] จับตาทำไมกัน
พ่อทองแท้ก็ไม่ใช่เด็กๆ สักหน่อย
อ๋อ
ไปจับตาดูพ่อทองอินน่ะค่ะ
[เทียบ] ดูหลานข้าดีๆ เชียวนะ
ถ้าหลานข้าเป็นอะไรแม้แต่นิดเดียวนะเอ็งนะ
หวายลงหลังเอ็งแน่
เจ้าค่ะ
ข้ารู้แล้ว ว่าคุณพี่เทียบหมายจะกระทำการใด
[เสียงหัวเราะเบาๆ ]
[เสียงเจิดร้องชอบใจ]
[แม่ค้า] เต็มถาดเลยจ้า
[เจิด] ยังไม่เอาจ้า [เสียงหัวเราะเบาๆ ]
[สุข] ไม่อุดหนุนเขาหน่อยเหรอ
- [ทองอ้น] โอ้โฮ - [เจิด] ไม่มีอัฐ
งานฉลองวัดครั้งนี้ผู้คนขวักไขว่
ใหญ่โตมโหระทึกเสียจริง
ข้าว่าเราไปเตร่กันทางฟากนู้นดีกว่า
- ไป ไอ้พุ่ม - เออ ข้าเนี่ยอยากจะดูญวนหก
โอ๊ย ไม่เอาดอก
ข้าเนี่ยคร้านแหงนคอตั้งบ่า
[เจิด] ข้าเมื่อยคอ
เช่นนั้นก็ดูไทยห้อยไปพลางๆ ก่อน
[เจิดพูดเสียงดังตื่นเต้น] ไหน ไหนไทยห้อย
[เอฟเฟกต์ขำขัน]
อ้าว ศร ไปหลบทำไมตรงนั้นล่ะ
[สุข] มานี่ๆ
มาสิ
เอ็งไปหลบทำไมตรงนั้น ฮึ
[ศร] ข้าไม่ได้หลบ
ข้าเพิ่งมา
อ้อ เพิ่งมา
งั้นมานี่เลย มาๆ
มัวตั้งท่าอยู่ไย มาช่วยกันหาดีกว่า
หาอะไรวะ
"บิ้วตี้ฝุ่น"
หา ขี้ฝุ่น
เอ็งจะเอาขี้ฝุ่นไปทำกระไร
"บิ้วตี้ฝุ่น" สาวงาม
[เอฟเฟกต์ตบมุก] เฮ้ย
ไป พวกเรา ช่วยกันหาสาวงามเถิด
- สาวงามจ๋า พวกข้ามาแล้ว - ไป
[เจิด] บิ้วตี้ฝุ่น
บิ้วตี้ฝุ่น บิ้วตี้ฝุ่น
บิ้วตี้… [เสียงเจิดร้องแหยง]
พวกเอ็งช่วยกันสอดส่องสายตาสิ
ข้าว่าข้าเจอเข้าให้แล้วว่ะ
[เจิด] หือ
[เอฟเฟกต์ประกายปิ๊ง]
[สุข] โห
นั่น นั่นนางฟ้าจากสวรรค์ชั้นใดหนอ
ขาวเหมือนแตงร่มใบ
ไม่พูดฝาหรั่งแล้วรึ
ตอนนี้ข้านึกคำอะไรไม่ออกแล้ว [เอฟเฟกต์ขำขัน]
พวกครึ่งชาตินี่นา
เอ๊ะ ทำไมดูคุ้นๆ
ถ้าเยี่ยงนั้น ต้องเป็นข้าแล้วแหละ
[เสียงเจิดหัวเราะ]
[ศร] อ้าว เฮ้ย ไอ้ทองอ้น จะไปไหน
ไอ้ทองอ้น ตัดหน้าข้าเสียแล้ว ไอ้งามหน้า
ก็เอ็งมัวแต่พูด
ไอ้สุข เอ็งไม่ต้องพูด
เอ้อ ขอโทษจ้ะ
เอ็งกินกระไรรองท้องมาหรือยัง
หิวหรือไม่
[เสียงหัวเราะเบาๆ ]
นิดหนึ่งน่ะ [ส่งเสียงแหยๆ ]
เอ็งอยากกินอะไร
เดี๋ยวข้าซื้อให้
เอ็งจะได้ไม่ต้องเปลืองอัฐ
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันมีเพียบเลย
คุณแม่ของคุณจ้างให้ฉันเนี่ย อาบน้ำ ขัดผิว
[เสียงพ่นลมขำ] ฉันคงกลิ่นแรงมากเลยล่ะเนอะ
[เสียงบัวดมกลิ่นตัวเอง] เรื่องส่วนตัว
เอ็งอย่าเที่ยวพูดประเจิดประเจ้อ
[ดนตรีผ่อนคลาย]
หากชาวบ้านได้ยิน เขาจะเก็บเอาไปลือให้เสียหายได้
[ส่งเสียงท้วง] แค่พูดเล่นนิดเดียวเอง
ทำไมต้องจริงจังด้วย เครียดเลย
เอ็งรออยู่ที่นี่แหละ
ข้าจะไปซื้อปลาหวานกับข้าวเกรียบว่าวมาให้
ค่ะ
[บัว] อุ๊ย
อุ๊ย
เท่าไรจ๊ะ
[ทองอ้นดัดเสียงเข้ม] ส่งอัฐของเอ็งมา
อัฐอะไร ไม่มี [เสียงหวาดกลัว]
[ดนตรีทะเล้น]
[เอฟเฟกต์ขำขัน]
โอ๊ย ทองอ้น ตกใจหมดเลย
ข้าต่างหากที่ควรตกใจ
เอ็งไปทำกระไรมา แต่งเนื้อแต่งตัวดีๆ กับเขาก็เป็น
ก็คุณป้าเทียบน่ะสิ ให้พี่เผือกจับฉันแต่งหน้าแต่งตัวเนี่ย
[เสียงหัวเราะ]
หัวเราะอะไร
ที่เขาแต่งให้เอ็งเยี่ยงนี้ เพราะเขาอยากให้เอ็งได้กับลูกชายเขาเป็นแน่
บ้าเหรอ เพ้อเจ้อ
อ้าว ไม่งั้นเขาจะแต่งให้เอ็งทำไม
เอ็งเองก็อยากคู่กับพี่ทองแท้อยู่แล้วใช่ไหมล่ะ
เปล่านะ
ทำไม พี่ข้าใจดี
มีหลักฐานเป็นถึงหมอใหญ่ หน้าตาก็หล่อเหลา
ถึงจะหล่อน้อยกว่าข้าไปสักนิด [เอฟเฟกต์ขำขัน]
พอเลย ทองอ้น
ฉันไม่มีทางคบกับใครทั้งนั้นน่ะ
ไม่คบ
[น้ำเสียงล้อเลียน] แต่มาเที่ยวงานวัดกันสองคน
ใครบอก
เอ้า
อาทองอ้น มางานวัดด้วยรึ
เออสิวะ เขาไม่ได้จัดให้เอ็งคนเดียวนี่
อานี่ พูดไม่เข้าหูฉันเอาเสียเลย
[เอฟเฟกต์ทะเล้น]
จ้ะ พ่อหลานจ๋า พ่อมหาจำเริญ เข้าหูหรือยังทีนี้
เข้าแล้ว
อาทองอ้น พาฉันไปดูจ้ำบ๊ะหน่อยสิ
[น้ำเสียงตกใจ] ทองอิน
[ทองแท้] ทองอิน
เอ็งไปเอามาจากไหน
ประเดี๋ยวจะเอาบอระเพ็ดให้อมเสียนี่
ฉันได้ยินเพื่อนมันพูดกันจ้ะ
มันไม่ดีเหรอพ่อ
ไม่ดี
ข้าไปก่อนนะ
แค่แวะมาทัก
พี่สะใภ้
[เอฟเฟกต์ทะเล้น]
ไปไหนก็ไปเลย
[บัวร้องหงุดหงิด]
เอ็งกับทองอ้นนี่ดูสนิทสนมกันดีเหมือนกันนะ
ไม่หรอกค่ะ ทะเลาะกันมากกว่าน่ะสิ
เวลาทองอ้นมันชอบใคร มันจะชอบเข้าไปตอแย
แต่หากมันไม่ถูกชะตากับใคร
มันก็จะไม่ยุ่งเลย
[ดนตรีผ่อนคลาย]
ทองอิน เดี๋ยวเราไปหาที่นั่งพักกันก่อนนะ
พอถึงเวลาใกล้จุดไฟพะเนียง
พ่อจะพาเอ็งไปดูใกล้ๆ
จ้ะพ่อ
ใกล้เวลาฤกษ์งามยามดีแล้ว
ใต้เท้าเจ้าพระยา
ท่านได้จัดไฟพะเนียงมาเฉลิมฉลองให้กึกก้อง
สาธุการพร้อมหน้ากัน
เฮ้ย นั่นปืนใหญ่นี่นา ปืนใหญ่ไฟพะเนียง
[ชาวบ้านทุกคน] สาธุ
เอาล่ะๆ พ่อแม่พี่น้อง
เฝ้าคอยดูให้ดีเถิด
[ดนตรีระทึก]
แม่บัว เราถอยออกไปดีกว่า
- [ทองแท้] ทองอิน - [บัว] ค่ะ
[เจิด] เฮ้ย
เขามุงดูอะไรกันวะ
โหย ปืนใหญ่ ไปดูใกล้ๆ กันดีกว่า
เฮ้ย ไอ้เจิด ไม่ต้องเข้าไปหรอก อยู่ตรงนี้ก็เห็นแล้ว
เออๆ
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
[สุข] อ้าวๆ เฮ้ย
ห้ามเขา แต่ไปซะเอง
เฮ้ยๆ
- [เจิด] เห็นไหมวะ ไอ้ศร - เห็นๆ
ผู้คนเบียดเสียด
อากาศไม่ค่อยจะสู้ดี
จะเจ็บป่วยได้ง่าย
ไม่เอา ฉันจะดูใกล้ๆ
ทองอิน ทองอิน
อย่าดื้อสิลูก
เราไปหาที่โล่งๆ ยืนดูกันดีกว่า
ไป แม่บัวไป
[เอฟเฟกต์ขำขัน] [เผือก] โอ๊ยๆ
โอ๊ย ขออภัยเจ้าค่ะ
คนมันดันบ่าวมาน่ะเจ้าค่ะ
ไป แม่บัว
[เสียงจำปาหัวเราะ]
อุ๊ย
[บัว] เฮ้ย
เดี๋ยวก่อนค่ะ
มีกระไรรึ
ถุงเงินของบัวหายค่ะ
[ดนตรีตึงเครียด]
งั้นเดี๋ยวเราเดินกลับไปดูกัน
- จำปา - [จำปา] เจ้าค่ะ
เฝ้าให้ทองอินอยู่ตรงนี้ตลอดเวลานะ
- อย่าให้เข้าไปใกล้ข้างในเด็ดขาด - เจ้าค่ะ
ทองอิน ไม่ดื้อนะลูก
ถ้าหากดื้อ พ่อจะกลับมาลงโทษ
จ้ะพ่อ
[จำปา] เจ้าค่ะ ไปเจ้าค่ะ
- ไป แม่บัว - ค่ะ
- มา เอ็งน่ะ มากับข้า - มึงปล่อย
- มานี่ - [เผือก] โอ๊ย ปล่อยสิ
[ดนตรีระทึก]
เขาจะจุดเมื่อไหร่วะเนี่ย
[เสียงเจิดร้องหวาดเสียว]
ใกล้แล้วเว้ย ใกล้แล้วเว้ย
[เจิด] จุดเลยจ้า จุดเลยจ้า
[เสียงชาวบ้านหลายคน] เอาเลย
- [ชาวบ้าน 1] มหาเอ๊ย - [ชาวบ้าน 2] มันหาใครวะ
นั่นไง
อุ๊ย จริงด้วย โชคดีจังเลย
[ทองแท้] อ้าว เฮ้ย
[เสียงระเบิด]
[เสียงชาวบ้านกรี๊ด]
[เสียงบัวร้องตกใจ] [บัว] โอ๊ย
[เสียงชาวบ้านกรีดร้อง]
[เสียงชาวบ้านร้องเจ็บปวด]
[เสียงพุ่มไอ]
[เสียงทุกคนร้องโอดโอย]
[เสียงไอและร้องโอดโอย]
อะไรกัน เสียงระเบิดดังตูมตาม
ก็เขาบอกแล้วไง ว่าเขาจุดพะเนียงฉลองวัด
[ดนตรีตึงเครียด]
เสียงเหมือนปืนใหญ่แตกมากกว่า
ท่าจะไม่ดีเสียแล้ว
คุณพี่เจ้าคะ แต่ลูกหลานเราอยู่ทางโน้น
โถ คุณพระคุณเจ้า โปรดคุ้มครองด้วยเถิดเจ้าค่ะ
ไม่นะ
พ่อทองแท้ พ่อทองอิน ลูกหลานข้า
ยัง อย่าเพิ่งตีโพยตีพาย
เดี๋ยวข้าจะไปดูเอง
ไม่นะคุณพี่
ถ้า มันอันตรายนะเจ้าคะ
ถ้าเกิดระเบิดขึ้นมาอีกจะว่ายังไง
ถ้าระเบิดจริง จะต้องมีผู้ไข้เป็นแน่
จะให้ข้าอยู่เฉยดูดายได้อย่างไร
ขอคุณพระโปรดคุ้มครองคุณพี่ด้วยเถิดเจ้าค่ะ
ฝากดูแลลูกหลานด้วยนะเจ้าคะ
ไม่ต้องห่วง ข้าจัดการเอง
เจ้าค่ะ
[ดนตรีตึงเครียด]
[เทียบ] แม่พิกุล
ทำใจดีๆ นะเจ้าคะคุณพี่
บุญกุศลต้องคุ้มครองคนดีเจ้าค่ะ
[เสียงคนร้องโอดโอย]
[ผู้หญิง 1] แม่ แม่เป็นอะไรไหม
[ผู้หญิง 2] ไม่เป็น…
[ดนตรีตึงเครียด]
[เสียงคนร้องโอดโอยต่อเนื่อง]
พี่ทองแท้
พี่ พี่ทองแท้
พี่ทองแท้
พี่ทอง… [เสียงบัวร้องตกใจ]
[ผู้ชาย 1] ช่วยด้วย ช่วยข้าด้วย
ข้าทนไม่ไหวแล้ว ขาข้า
ขาข้า [เสียงโอดครวญอย่างเจ็บปวด]
ไม่มีอุปกรณ์ด้วยสิ
[เสียงโอดครวญดังต่อเนื่อง]
จับไว้นะ อุดแผลเอาไว้ก่อน
จับไว้
[เสียงบัวหอบหายใจแรง]
ใครก็ได้ ช่วยแม่ข้าด้วย
อดทนไว้ก่อนนะ
เดี๋ยวฉันจะเรียกคนมาช่วย
[ผู้ชาย 2] ช่วยด้วย
ทองอิน
ทองอิน
แม่บัว
แม่บัว
อยู่แถวนี้หรือเปล่า แม่บัว
[ผู้ชาย 3] โอ๊ย หัว หัวข้า
- ใจเย็น ใจเย็น - [ผู้ชาย 3] หัว หัว
- ค่อยๆ นั่ง - หมอๆ
ไม่ต้องห่วงนะ
- ข้าเป็นหมอ ข้าจะดูให้ - หัวข้าแตก
- [ทองแท้] ปล่อยมือออก - เลือดๆ
- หมอดูให้ - เลือด
หายใจเข้าลึกๆ นะ
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
- โอ๊ย - [ทองแท้] อดทนหน่อยนะ
เดี๋ยวหมอจะห้ามเลือดให้
[ผู้ชาย 4] หมอๆ ช่วยลูกฉันด้วย
- หมอๆ - นั่งนี่ก่อนนะ อยู่นี่ก่อน
รอก่อนนะ เดี๋ยวหมอดูให้
ผู้ไข้ เดี๋ยวนะ
ผู้ไข้มารอทางนี้นะ
เดี๋ยวหมอจะดูให้ทุกคน
[เสียงร้องโอดครวญ]
- [ผู้ชาย 5] ขอบใจจ้ะหมอ - เจ็บหน่อยนะ อดทนนะ
[สุข] นี่ นี่โลกาวินาศหรือไร [เสียงโอดโอย]
หรือว่าพวกเราตายแล้วตกนรกพร้อมกัน
- ข้าไม่เอาด้วยหรอก - ข้าก็ไม่เอา
[เจิด] ที่ไหนเนี่ย [เสียงครวญคราง]
มันคืออะไร จู่ๆ ก็มีเสียงหูดับตับไหม้
รู้ตัวอีกที ข้าก็ลงไปหมอบกับพื้นแล้ว
ปืนใหญ่ต้องระเบิดเป็นแน่แท้
พวกเอ็งดูซิ ว่าแขนขายังอยู่ครบไหม
[เสียงทุกคนร้องตกใจ]
อูย แคล้วคลาดแล้ว
- รีบเผ่นก่อนมันระเบิดอีกรอบเถอะ - [คนอื่น] เออ ไปๆ
[ทองอ้น] เรายังไปไม่ได้
[ศร] ทำไมล่ะ
พวกเอ็งดูสิ มีแต่คนเจ็บ
[เสียงคนร้องโอดโอยและขอความช่วยเหลือ]
- ช่วยด้วย - ช่วยด้วย
- ช่วยด้วยครับ - [ผู้ชาย] ช่วยด้วย
เราต้องช่วยคนก่อน
แต่เราเป็นแค่นักเรียนหมอ จะไปช่วยอะไรใครได้
ถูก ถ้าครูรู้ว่าเราไม่มีวิชาแล้วไปช่วย
ประเดี๋ยวจะโดนเฉดหัวได้
ใครว่าเราไม่มีวิชา
อย่างน้อยพวกเราก็ต้องห้ามเลือดได้
ใช่ เราต้องอยู่ช่วยชาวบ้าน
อย่างน้อยก็คนละไม้คนละมือ
เอาก็เอา
ดี
พวกเราเป็นนักเรียนหมอหลวง จะทิ้งผู้ไข้ได้อย่างไร
เข้าใจล่ะ
ข้าจะช่วยเท่าที่ทำได้แล้วกัน
เราต้องมีผ้าสะอาด
เราต้องไปขอจีวรพระมา
เราต้องแยกย้ายช่วยคนแต่ละจุด
[ทองอ้น] ไอ้สุข ไอ้พุ่ม
- เอ็งแยกย้ายไปช่วยคนฟากนู้น - [สุข] อือ
ไอ้ศร ไอ้เจิด เอ็งช่วยแถวนี้ก็แล้วกัน
- เดี๋ยวข้าไปหาจีวร ประเดี๋ยวมา - อือ
[ทองอ้น] ไป
[เสียงคนเจ็บร้องโอดโอย]
ห้ามเลือด
ห้ามเลือด
[พูดแผ่วเบา] ห้ามเลือด
[ดนตรีตื่นเต้นยิ่งใหญ่]
[ทองแท้] ลูก
ได้ยินที่หมอพูดหรือเปล่า
[ตะโกน] ชาวบ้านจ๊ะ
ชาวบ้านจ๊ะ
ใครที่ไม่บาดเจ็บ มารวมกันตรงนี้หน่อยเถิดจ้ะ
ฉันอยากให้ทุกคนเตรียมตัวยามาหน่อยนะจ๊ะ
มีใบสาบเสือ ใบทับทิม
ใบฝรั่ง ใบกะเม็ง ใบบุนนาค
ล้างให้สะอาด แล้วเอาน้ำปูนใส เผื่อมาเป็นกระสายยาด้วย
เอาเหล้ามาด้วยนะจ๊ะ
ส่วนใครบ้านใกล้ๆ
เอาครกกับสากมาด้วย
ขอบใจมากจ้ะ
[ดนตรียิ่งใหญ่]
[ทองอ้น] เอ้าๆ โอ๊ย
เจ็บตรงไหนจ๊ะ
[เสียงออกแรงขัน]
- [น้ำเสียงหอบ] พี่ทองแท้ พี่ทองแท้ - แม่บัว
อยู่นี่นี่เอง
บัววนหาซะทั่วเลย
พี่ทองแท้ไปช่วยทางนู้นหน่อยได้ไหม
คนบาดเจ็บเต็มเลย
แต่ทางนี้ก็มีผู้ไข้รอข้าอยู่
แล้วข้าก็ไม่มีตัวยาเสียด้วย
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
[เสียงถอนหายใจ] แม้แต่แอลกอฮอล์ยังไม่มี
แล้วจะทำยังไงดีล่ะคะ
ข้าจะเร่งกลับบ้านไปเอายาเพิ่ม
และไปตามพ่อข้ามาช่วย
[ทองแท้] แล้ว…
แม่บัวช่วยตามหาทองอินให้ข้าด้วย
ได้ ได้ค่ะ
- [ทองคำ] พวกเอ็งอยู่นี่เอง - พ่อ
[ทองแท้พูดเสียงแผ่วเบา] พ่อ
เหมือนพระมาโปรด ผู้ไข้มีมากเหลือกำลัง
ทนหน่อยเถิดพี่น้อง
พระเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้พระยาบำเรอราชส่งหมอหลวงมาช่วยแล้ว
[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]
[ทองคำ] ทองแท้
พ่อเอายามาเผื่อ
เอ็งไปดูทางที่ไม่มีหมอ
ทางนี้พ่อจะเยียวยาเอง
จ้ะพ่อ
เออ ทองอิน นางเผือก กับนางจำปา สวนกับพ่อกลับไปแล้ว
[เสียงพ่นลมหายใจโล่งอก]
หลานเสียขวัญ มีรอยถลอก แต่ไม่มีแผลฉกรรจ์
[เสียงพ่นลมหายใจโล่งอก]
โล่งอกไปที
ทองอ้นล่ะ
จริงด้วย
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
ข้าก็ไม่เห็นเหมือนกัน
ทองอ้นยังกลับไม่ถึงบ้านอีกรึ
ยังเลย
งั้น เรารีบไปตามหากันเถอะค่ะ
มิได้
ผู้ไข้ทนทุกข์ทรมานรออยู่
เราต้องเร่งรักษา
ถูกแล้ว เอ็งเร่งไปรักษาผู้ไข้ก่อน
เสร็จจากทางนี้แล้วพ่อจะไปตามทองอ้นเอง
จ้ะพ่อ
บัว
ถ้าเอ็งจะไปตามหาทองอ้น เอ็งไปเถิด
ไม่เป็นไร ฉันอยู่ช่วยทางนี้เอง
[บัว] ไปค่ะ ทางนู้นค่ะ
ทางนี้ค่ะ
[ดนตรีระทึก]
ข้าจะพันแผลให้
[สุข] ใจเย็นๆ นะจ๊ะ ใจเย็นๆ นะจ๊ะ
[เจิด] ไอ้ศร เร็วหน่อยสิวะ
- เร็วๆ - [สุข] ใจเย็นๆ นะจ๊ะ
- ไอ้ศรได้หรือยัง - [สุข] เท่านี้ก่อน ไอ้ศร ไป
- [พุ่ม] ไอ้สุข - ยามาแล้ว
[ทองอ้น] เจ็บหน่อยนะจ๊ะ
ทองอ้น
[ทองอ้น] แป๊บหนึ่งนะจ๊ะ
[เจิด] สักครู่นะจ๊ะ
[ผู้ชาย 1] ตรงนี้มีพระเจ็บหนักจ้า
ไอ้สุข มาทำแทนข้าที
จ้ะๆ
ไป ไปเลย
[เจิด] ไอ้สุข เดี๋ยวเอ็ง…
- [สุข] อันนี้มันแผลสด - ค่อยๆ จ้ะ ค่อยๆ จ้ะ
[สุข] โปะได้ โปะไปก่อน หายปวด
เดี๋ยวนอน เดี๋ยวนอนหงายดีๆ นะจ๊ะ หงายดีๆ
หลบหน่อยจ้ะ
พระคุณเจ้า
นิมนต์อดทนหน่อยนะ ประเดี๋ยวฉันจะห้ามเลือดให้จ้ะ
[ดนตรีตึงเครียด]
[ผู้ชาย 2] หมอปลัดเลมาแล้ว
หมอปลัดเล
[หมอบรัดเลย์] หลบไป พ่อหนุ่ม
ต้องทำยังไงขอรับ
[หมอบรัดเลย์] ช่วยฉันพา
ผู้ไข้
จะไปที่ศาลา
- เอาแคร่หามมาเร็ว แคร่หาม - [ชาวบ้าน] เร็วๆ
[หมอบรัดเลย์] พร้อมกัน
[ทองอ้น] ช่วยกันนะจ๊ะ
[หมอบรัดเลย์][ภาษาอังกฤษ] หนึ่ง สอง สาม
[เสียงออกแรงยก]
[ทองอ้น] ไปจ้ะ ฮึบ
[เสียงชาวบ้านร้องเจ็บปวดครวญคราง]
- มา - พ่อหมอ โอ๊ย
[เสียงโอดโอยดังต่อเนื่อง]
[เสียงร้องเจ็บปวด]
เจ็บนิดหนึ่ง
[เสียงร้องไห้เจ็บปวด]
ออกไป รอข้างนอก
ขอให้ฉันได้อยู่ช่วยท่านหมอรักษาด้วยเถิด
ไม่กลัวเลือดรึ
ไม่จ้ะ
ฉันเป็นนักเรียนหมอหลวง
ขอให้ฉันได้เรียนรู้จากท่านหมอด้วยเถิด
[ดนตรีตึงเครียด]
จับตัวพระไว้
ไม่ต้องหรอกโยม
แขนกระดูกแตกหมด
ต้องตัดออก
พึงสละทรัพย์
เพื่อรักษาอวัยวะ
[พระ] พึงสละอวัยวะ
เพื่อรักษาชีวิต
[พระ] พึงสละทั้งอวัยวะและชีวิต
เพื่อรักษาธรรม
[ดนตรีซาบซึ้ง]
[ดนตรีระทึกยิ่งใหญ่]
[เสียงตัดกระดูก]
- [บัว] แสบนิดหนึ่งนะ - จับไว้นะจ๊ะ ขอโทษจ้ะ
จับไว้นะจ๊ะ แน่นๆ นะ
[เสียงผู้หญิงกรีดร้อง]
อดทนหน่อยนะ [เสียงกรีดร้องลั่น]
[เสียงครางเจ็บ]
อดทนหน่อยนะจ๊ะ
[ดนตรีหม่นหมอง]
[ดนตรีตื่นเต้น]
[เสียงถอนใจและจิ๊ปาก]
ทั้งลูก ทั้งผัวข้า
[เสียงเทียบถอนหายใจ]
ข้าจะเอายังไงดี
ข้าต้องสวดมนต์
- อีเผือก - [เผือก] เจ้าคะ
มาดูหลานข้า
[เผือก] เจ้าค่ะ ไปสวดมนต์นะเจ้าคะ
[เสียงทอดถอนใจ] [เทียบ] มา
[ดนตรีเศร้า]
นะโมตัสสะ นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อาระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
[เสียงพิกุลสวดมนต์พึมพำ]
นี่ ข้าจะสวดมนต์ เอ็งออกไปก่อน
อิฉันยังสวดไม่เสร็จเจ้าค่ะคุณพี่
แต่เอ็งอยู่แล้วข้าไม่มีสมาธิ
คุณพี่เจ้าคะ ถ้าเราช่วยกันสวด กุศลจะยิ่งมากนะเจ้าคะ
เอ้า ถ้างั้นสวดพร้อมกัน
อิติปิโส 108 จบนะเจ้าคะ
เอ้าๆ สวดๆ
- อิติปิโส ภะคะวา อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ - อิติปิโส ภะคะวา อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ
- วิชชาจะระณะสัมปันโน สุขโต โล… - วิชชาจะระณะสัมปันโน สุขโต โล…
เป็นยังไงบ้าง
[ผู้ชาย] จะรอดไหมเนี่ย
เป็นยังไงบ้างหมอ
พระปลอดภัยแล้ว
สาธุ ท่านปลอดภัยแล้ว
แขนของพระคุณเจ้าท่านแหลกเหลว
หากทิ้งไว้เลือดจะเป็นพิษ
หมอก็เลยต้องตัดแขนข้างนั้นออก
เฮ้ย ตัดแล้วพระท่านจะรอดรึ
ไอ้หมอฝาหรั่ง มันจงใจฆ่าพระอาจารย์
ไม่ใช่นะ ถ้าหมอไม่ตัดออก
นั่นแหละ
พระอาจารย์จะมรณภาพ
เอ็งอย่ามามุสา ข้าไม่เชื่อหรอก
พวกเรา มัดมันไว้
- จับมันเลย จับมัน - [ทองอ้น] ฟังก่อน
พี่น้องจะจับหมอไปทำไมกัน
ในเมื่อพระอาจารย์ก็ไม่ได้มรณภาพ
แล้วเลือดก็หยุดไหลแล้ว
มันอาจจะเอาแขนท่านไปเล่นคุณไสย
ทำของใส่พระอาจารย์ก็ได้
ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง รอท่านฟื้นมาพูดเองไม่ดีกว่ารึ
ไว้รอท่านหายดีพอจะลุกขึ้นได้
พี่น้องจะจัดการอย่างไรกับหมอปลัดเล ก็ค่อยมาว่ากันทีหลัง
เยี่ยงนั้นก็ได้
งั้นพวกข้าเนี่ย จะไปล้อมบ้านไอ้หมอฝาหรั่งไว้
เผื่อมันคิดหนี
ได้ไหมขอรับ
ตามใจเถิด
[หมอบรัดเลย์] ฉันไม่หนีหรอก
- เธอ ดูแลพระดีๆ - ขอรับ
[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงสะอื้น]
[ดนตรีเศร้า]
[เสียงร้องไห้]
[เสียงบัวร้องไห้]
ข้าก็นึกว่าเสียงแมวที่ไหน
ที่แท้ก็เอ็งนี่เอง
ทองอ้น นี่เธอยังไม่ตายเหรอ
ข้าไม่ตายง่ายๆ หรอก
ว่าแต่เอ็งเถอะ ร้องไห้ทำไม
[เสียงสะอื้น]
[ทองอ้น] หรือว่า…
พี่ทองแท้
ไม่หรอก ไม่มีใครเป็นอะไรทั้งนั้นน่ะ
แล้วเอ็งร้องไห้ทำไมล่ะ
ก็…
ฉันกลัว
กลัวอะไรรึ
ฉันไม่เคยเจออะไรแบบนี้เลย
[บัว] คนบาดเจ็บต่อหน้าฉันมากมาย
บางคนก็ล้มตายต่อหน้าเลย
โดยที่ฉันช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย
ไม่ได้เรื่องอีกตามเคย
[ดนตรีซึ้ง]
เอ็งอย่าร้องไห้ร้องห่มไปเลย
[ทองอ้น] แค่เอ็งมีจิตใจเมตตาช่วยเหลือผู้อื่น
แค่นี้เอ็งก็ควรดีใจแล้ว
เอ็งก็ทำอย่างสุดฝีมือแล้ว
มีคนรอดด้วยใช่ไหม
แต่ว่า
ฉันอยากช่วยคนให้ได้มากกว่านี้
[บัว] แต่ว่าในสมัยนี้มันไม่มีอะไรเลย
เครื่องไม้เครื่องมืออะไรก็ไม่มีเลยสักอย่าง
แม้กระทั่งแอลกอฮอล์ล้างแผลยังไม่มีเลย
เอ็งพูดภาษาครึ่งชาติอีกแล้ว
ข้าฟังไม่ค่อยรู้ความหรอก
[ทองอ้น] เหตุมันฉุกละหุก เตรียมการกันไม่ค่อยทัน
ข้าว่าต่อไป
เราต้องเตรียมแพทย์เตรียมยาไว้ให้พร้อมทุกงาน
ใช่ เธอต้องทำแบบนั้นนะทองอ้น
มันจะมีประโยชน์มากเลย
ได้ ข้าจะลองทำดู
วันนี้ข้าเห็นการตัดแขนเพื่อการรักษาด้วยล่ะ
[เสียงแปลกใจ]
มี มีการผ่าตัดแล้วเหรอ
ใช่
หมอฝาหรั่งทั้งผ่าทั้งตัดแขนให้พระ แล้วก็เย็บด้วย
หมอฝรั่ง ตัดแขนพระ
[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]
ดอกเตอร์แดน บีช แบรดลีย์ น่ะเหรอ
เอ่อ หมอแบรดลีย์เหรอ
หมอปลัดเล
นี่
เธอได้เห็นการผ่าตัดแรก ของประเทศไทยเลยเหรอเนี่ย
เอ็ง เอ็งว่าอะไรนะ
ก็…
ไม่มีอะไรหรอก
ฉันแค่อิจฉา อยากเห็นบ้าง
หมอปลัดเลผ่าช่วยผู้ไข้ไปสองราย
ต่อไปเราจะรู้จักการผ่าตัดมากขึ้น
หมอของเราก็จะเก่งระดับโลกเลยล่ะ
ขอบใจที่ชมข้า
[เอฟเฟกต์ทะเล้น]
ฉันไม่ได้ชมเธอ
ฉันหมายถึงหมอทั้งหมดน่ะ
[ดนตรีทะเล้น]
ดุได้แล้ว
ก็ไม่ร้องไห้แล้วใช่ไหม
ก็เธอน่ะ แกล้งฉันจนฉันลืมไปเลย
ข้าไม่ชอบเห็นเอ็งร้องไห้
เวลาเอ็งร้องไห้ น้ำหูน้ำตาไหลหน้าเบี้ยวบูด
ข้าเห็นแล้วกลัว กลัวว่าจะนอนฝันร้าย
[ทำเสียงหมั่นไส้]
ฉันไม่น่าคาดหวังในตัวเธอเลย
[ดนตรีหวานซึ้ง]
เอ็งระดูมาไม่ปกติ ก็ควรจะนั่งถ่าน
ทำไมฉันรู้สึกเหมือน ฉันจะกลายเป็นปลาย่างยังไงไม่รู้
[เสียงร้องเจ็บแสบ]
[ทองอ้น] ครูเอาอะไรให้พวกเรากินเนี่ย
นี่คือรสชาติและอาการของคนที่โดนพิษ
- หา - หา
อยากจะเป็นหมอ แต่เสือกกลัวผี
[หมอนพ] เริ่มต้นจากการผ่าศพ
[เสียงนักเรียกร้องโอดครวญ]
ข้าไม่มีสิ่งใดจะให้แม่หมอ นอกจากของพวกนี้
ค่าจ้างหมอครั้งแรก ทั้งหวาน ทั้งหอม
[ขึ้นเสียง] ไอ้ทองอ้น
[เทียบ] แม่บัว
[เสียงตกใจ]
[เพลง "ไม่ฝันไปใช่ไหม" โดย กลม อรวี Feat. หนึ่ง ณรงค์วิทย์]
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.