Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[ดนตรีเปิดเรื่อง]
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[นิวัฒน์] นักศึกษาจะได้เรียน กับอาจารย์คนสำคัญที่สุด นั่นคือผู้ป่วย
เป็นการเรียนที่ไม่มีตำรา หรือหนังสือเล่มไหนจะมาทดแทนได้
[เสียงพ่นลมหายใจ] ต่อจากนี้
ก็เอาความรู้ที่เรียนทั้งหมดมาใช้
อย่างมีวิจารณญาณ
[นิวัฒน์] และอย่าลืมว่า
ประโยชน์ของผู้ป่วยต้องมาเป็นอันดับแรก
มีไข้สูงค่ะ มีจ้ำเลือดใต้ผิวหนัง
ซีบีซีต่ำ
และก็มีอาการปวดบริเวณชายโครงด้านขวา บริเวณตับค่ะ
มีข้อมูลอะไรเพิ่มเติมอีก
เอชซีทีเพิ่มขึ้น 20 เปอร์เซ็นต์ เมื่อเทียบกับเอชซีทีเดิมครับ
อือ เบื้องต้นวินิจฉัยว่าเป็นอะไร
ไข้เลือดออก เดงกี
ดีเอชเอฟค่ะ
เฮเมอร์แรจิก ฟีเวอร์ครับ
[นิวัฒน์] อือ
ต้องซักประวัติอะไรเพิ่ม เพื่อคอนเฟิร์ม
อัคริมา
[ดนตรีเบาสมอง]
[เสียงอึกอัก]
อัก-คริ-มาค่ะ
สมัยนี้เขาเลิกตั้งชื่ออ่านง่ายๆ กันแล้วหรือไง
[นิวัฒน์] เอ้า ว่าไง อัคริมา
ต้องหาข้อมูลอะไรเพิ่ม
เอ่อ
อ้อ ถามเรื่องรอบเดือนค่ะ
[เอฟเฟกต์เสียงต๊อกกวนๆ และเสียงหัวเราะคิกคัก]
[ดนตรีเบาสมอง]
การเป็นไข้เลือดออก แล้วก็เป็นประจำเดือน จะทำให้อาการยิ่งซีเรียสนะคะ
[เสียงถอนหายใจ]
อ่านชื่อคนไข้
นายพีรพล
[เอฟเฟกต์เสียงแป่ว]
อย่างคุณนี่คงต้องส่งกลับไปเรียนมาใหม่
ขาดทั้งวิจารณญาณแล้วก็สติ
[ดนตรีร็อกสนุกสนาน]
ชนะเลิศ มงลง
ทำลายสถิติยับเยิน
[รุ่นพี่ 1] เกือบร้อยรุ่นที่ผ่านมา
ไม่เคยมีใครทำให้อาจารย์นิวัฒน์
อึ้งขนาดนี้มาก่อน
[รุ่นพี่ 2] อยากรู้จังว่า
ผ่านมาถึงปีสี่ได้ยังไง
[เสียงหายใจสั่นเครือ]
บัวขอโทษค่ะ
[เสียงแพทถอนหายใจและวางกระแทกปากกา] นี่ จะอะไรนักหนาคะ
บัวมันก็ขอโทษแล้ว
แล้วก็โดนอาจารย์ดุแล้วด้วย
มันก็ ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนซะหน่อย
ใครบอกไม่เดือดร้อน
ก็เสียชื่อกันไปหมดแล้วเนี่ย
[ดนตรีเศร้า]
[เสียงบัวสูดน้ำมูกและสะอื้น]
บัว บัว…
[เสียงแพทจิ๊ปากและเสียงกระแทกแฟ้มบนโต๊ะ] โอ๊ย
บัว
[ผู้ประกาศ] ประกาศด่วน จากกรมอุตุนิยมวิทยาฉบับที่เจ็ด
- ขณะนี้หย่อมความกดอากาศต่ำกำลังแรงบริเวณ - เฮ้ย ข่าวพายุ
[เอฟเฟกต์ระทึก] [ผู้ประกาศ] ทะเลจีนใต้ตอนล่าง
ได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชั่น
คาดว่าจะเคลื่อนผ่านปลายแหลมญวน
และเคลื่อนตัวลงอ่าวไทย ในเวลาประมาณ 16 นาฬิกา
[ผู้ประกาศ] ทำให้มีฝนตกหนักถึงหนักมาก
ซึ่งอาจเกิดน้ำท่วมฉับพลัน และน้ำป่าไหลหลากหลายพื้นที่
กับมีลมกระโชกแรง
[เสียงบัวร้องไห้และเสียงฝนฟ้าคะนอง] [ผู้ประกาศ] ขอให้ประชาชนระวังอันตรายจากพายุ
และฝนตกหนักถึงหนักมาก
[เสียงโทรศัพท์สั่น]
[เสียงฟ้าร้อง]
[เสียงบัวสูดน้ำมูกและเสียงสะอื้น]
[พูดปนร้องไห้] แพท
ฉันมันงี่เง่าอะ
ฉันคงเป็นหมอไม่ได้แล้ว
บัว แกฟังฉันนะ
นี่
มันไม่มีใครฉลาดมาตั้งแต่เกิด
[แพท] แกไม่ได้โง่เข้าใจไหม แกไม่ได้โง่
ไม่จริงหรอก อาจารย์นิวัฒน์บอกว่าฉัน…
ไม่มีวิจารณญาณ ไม่มีสติ
ฉันอยากตาย [เสียงร้องไห้]
แก แกจะร้องไห้แบบนี้ไปทำไมฮะ
[แพท] แกฟังฉันก่อนสิ แกไม่ต้องร้องไห้ แกตั้งสติ
เชื่อฉันสิว่าแกทำได้ แกต้องเชื่อมั่นในตัวเองสิ
อะไรนะ [เสียงสัญญาณรบกวน]
ไม่รู้เรื่องอะ
[เสียงสูดน้ำมูก] ฮัลโหล
[เสียงถอนใจ] นี่ฉันบ้าไปแล้วเหรอเนี่ย
คุยกับคนไม่รู้เรื่อง
อ้าว
[ดนตรีตื่นเต้นปนตึงเครียด]
[เสียงถอนหายใจ]
ไม่ได้เรื่องเลย นังบัว
[เสียงร้องไห้]
[เสียงร้องไห้ปนสะอื้น]
[เสียงฝนตกและฟ้าร้อง]
[ดนตรีตื่นเต้นอลังการ]
[เสียงฟ้าผ่า]
[เสียงฟ้าร้อง]
[เสียงฟ้าผ่า]
[เสียงกระจกแตก]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงนกร้องในป่า]
[เสียงครางแผ่วเบา]
[เสียงครางแผ่วเบาและเสียงจิ๊ปาก]
[เสียงครางแผ่วเบา]
[ดนตรีตึงเครียด]
ใครอะ
ยมทูตเหรอ
[เสียงกรีดร้อง]
นี่ เข้ามาในห้องฉันได้ยังไงอะ ออกไปนะ
[เสียงหายใจแรง]
[ส่งเสียงหวาดกลัว]
นี่ไม่ใช่ห้องฉันนี่
ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงอะ
[เสียงพ่นลมหายใจ] นี่…
พวกแกลัก ลักพาตัวฉันมาเหรอ
[เอฟเฟกต์เสียงขวับ] จะข่มขืนฉันเหรอ
ไม่นะ ฉันยอมตายอะ
ไม่ ไม่ ว้าย [เสียงกรีดร้อง]
[บัว] ออกไป ออกไป
[เสียงหอบหายใจแรง]
[เอฟเฟกต์เสียงมึนงง]
[เอฟเฟกต์ลึกลับ]
[เสียงออกแรงพยุง] [เนียง] เอ้าๆ เบาๆ เบา เบา อึ้บ
[ดนตรีไทยทำนองผ่อนคลาย]
ลูกเต้าเหล่าใครกันวะนั่น
[หาญ] ข้าปรามแล้วใช่หรือไม่
ว่าอย่าไปฉุดคร่าใครเขามา อาญาจะลงหัว
อู๊ย เปล่าฉุดจ้ะพ่อครู
[เนียง] คือพวกฉันน่ะไปหาของป่า แล้วก็เจอนังเนี่ย
นอนอยู่กลางป่าจ้ะ
[เทิ้ม] อือ ทีแรกเนี่ย
ฉันก็คิดว่ามันเป็นผีสางนางไม้
พูดจาไม่รู้ความ
อือ แต่ดูไปดูมา ก็ไม่มีฤทธิ์มีเดชอะไรนะจ๊ะพ่อครู
มันไม่เสกด้วย อือ
[ผาด] โอ๊ย
แล้วไปเก็บเอาเสือสิงห์ที่ไหน มาให้ข้าเลี้ยงอีกล่ะหา
[ดนตรีเบาสมอง]
โอ๊ย ตาเถรยายชี
[ผาด] นี่
ไปเก็บเอา…
ฝาหรั่งจีนจามแบบนี้มาได้อย่างไร
[ผาด] แล้วดูสิ อู๊ย แต่งตัว
ทำไมเสื้อผ้ามันดูวิปริตผิดตาขนาดนี้
นั่นสิ
ถ้าเป็นไอ้พวกตั้วเหี่ยขึ้นมา จะเดือดร้อนกันไปหมด
- เออ แล้วจะให้พวกฉันเอาไปคืนที่เก่าไหมเล่า - เอ่อ…
[หาญ] อือๆ
มันยังไม่ได้สติ
ถ้าไปปล่อยไว้ก็จะถูกเสือคาบไปกินเสียเปล่าๆ
ผาด
เอ็งช่วยดูมันด้วย
พอมันค่อยยังชั่ว ค่อยพามันไปส่ง
[เอฟเฟกต์เสียงขวับ]
จ้ะ พ่อครู
เอ้า ยืนดูอะไรกันพวกเอ็ง
ไปซ้อมดาบกันต่อ
จะรอให้ไอ้พวกตั้วเหี่ย มาปล้นเรือนก่อนหรือไร
- ไป - [กลุ่มลูกศิษย์] จ้ะ พ่อครู
- [กลุ่มลูกศิษย์] จ้ะ พ่อครู - [เทิ้ม] ไปๆ แหม ไอ้พวกนี้
[เสียงเทิ้มพ่นลมหายใจ]
[เนียง] โอ้โฮ โหดขึ้นมาทันที [เทิ้มส่งเสียงหึ]
[ดนตรีเบาสมอง]
กระไรวะ
[ผาด] พิกลนัก
[เสียงฟันดาบดังแว่ว]
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[เณร] ตราบใดที่คนเรา
ยังลุ่มหลงมัวเมา ทำผิดศีลอยู่ทุกวัน
ไม่เร่งกระทำความดี
ก็จะมีบาปติดตัวไปจนตาย
เณรตัวเท่าเมี่ยง พูดเรื่องเป็นเรื่องตายแล้วหรือเจ้าคะ
จะแก่ชราหรือทารก ก็ตายทั้งนั้นแหละโยม
[เสียงตบขา] จริงแท้ ถูกของพ่อเณรเจ้าค่ะ
สาธุ
หากคนใดยังมีบาปติดตัว
ก็จะต้องเวียนว่ายตายเกิดเพื่อชดใช้กรรม
เรียกว่า สังสารวัฏ
[เสียงตบขา] พับผ่าสิ ฉลาดเกินเด็ก
เห็นที จะเป็นเทวดามาเกิด
ฉะนั้น จงหมั่นเพียรสร้างแต่กรรมดี
ละกรรมชั่วนะโยม
เพื่อจะได้พ้นจากบ่วงกรรมกันเสียที
[พร้อมกัน] สาธุ
นิมนต์บวชไปนานๆ นะพ่อเณร
คงไม่แคล้วได้เป็นท่านเจ้าคุณพัดทอง
[ทองอิน] เณร
เทศน์เสร็จหรือยังเล่า
ไอ้เปียกับไอ้แกละมันรออยู่เป็นนาน
เสร็จแล้ว ไปสิ
ประเดี๋ยวสิเจ้าคะ ให้พรก่อน
อยากได้อะไรก็คิดเอาทำเอาเถอะโยม
เณรมีกิจนิมนต์ต้องไปก่อน
ไป
อพิโธ่ ขึ้นยถาฯ มาเสียดี
สัพพีฯ ดันล่มเสียนี่
[เสียงถอนใจ]
[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]
ยกระวัง อย่าให้ชำรุดเสียหาย
ตำรายาในศิลาจารึกนี้ จะต้องคงอยู่ไปจนชั่วลูกชั่วหลานเชียวนะ
แล้วนี่ลูกชายข้าอยู่ที่ไหน
ตรวจงานสลักศิลาอยู่ด้านโน้นขอรับ
ว่านนางคำ
ว่านร่องทอง
หนักสิ่งละตำลึง
ดีปลี [เสียงฝีเท้าวิ่งเข้ามา]
- ชะมดต้น - พ่อๆ
[กระหืดกระหอบ] ไปดูอ้ายแดงให้หน่อย มันลมใส่จ้ะ
[เสียงทองอินหอบหายใจ]
ทองอ้น ทองอ้น
เอ็งไปดูเด็กแทนให้ข้าที
ข้ากำลังไล่ตำรา
[ทองอ้น] โอ๊ย
- [ทองอิน] มาแล้วจ้ะพ่อ มาแล้วจ้ะ - อย่ามายุ่งน่า
- คนจะหลับจะนอน - [ทองอิน] มาแล้วจ้ะ
- [ทองแท้] อ้าว ไอ้นี่ - [ทองอิน] มาแล้วจ้ะ
ขี้เกียจตัวเป็นขนนะเรา
- [ทองอิน] มาแล้วจ้ะ - [ทองแท้] อ้าว
มา ข้าดูให้เอง
นั่งนี่จ้ะ มานั่งนี่เลยจ้ะ
ทองอ้น เขยิบให้ผู้ไข้หน่อยเถิด
โอ้ย วุ่นวายกับข้าเสียจริง
[เสียงทองอ้นถอนหายใจ]
[ทองแท้] ตัวตรงจ้ะ
[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]
เดี๋ยวข้าจะเอายาหอมแก้ลมวิงเวียนให้
ต่อแต่นี้อย่าห่วงเล่นหนาเจ้า
ต้องกินข้าวกินปลาเสียบ้าง
บ้านมันไม่มีจะกินจ้ะพ่อหมอ
กินข้าวที่บ้านข้าก็ได้ นะจ๊ะพ่อ
ได้สิ
ฉันขอไปด้วย ฉันก็ไม่มีกิน
ได้จ้ะ ไปกันหมดนี่แหละ
บ้านคนนะเว้ย ไม่ใช่โรงทาน
แหม ได้คืบจะเอาศอก
ขัดบุญของคนอื่นแบบนี้บาป
ตายไปจะกลายเป็นเปรตนะพี่ทองอ้น
[เอฟเฟกต์เสียงเด้งดึ๋ง]
[ทองอ้น] ถ้าไม่ใช่เณร
พูดจาเช่นนี้มีหวังจะโดนหาน้อยไม่
[เอฟเฟกต์ขำขัน] ไป ไปกินข้าวบ้านข้ากัน
ประเดี๋ยวก่อน
[ทองอ้น] ไอ้เปีย
ไอ้แดง
[ดนตรีผ่อนคลาย]
เอาไปต้มกิน
ถวายเณรด้วย
ยากระไรรึ
ยาถ่ายพยาธิ
ดูรึ ตะละคนพุงโรก้นปอด เป็นซางขโมย
[ทองอ้น] มีหวังกินล้างกินผลาญ
กินเท่าไรก็กินไม่พอ เพราะพยาธิมันเอาไปกินหมด
[ทองอ้น] เฮ้อ
กินเข้าไปเถิด
กินได้
จะได้แข็งแรง
[เสียงตีก้นและเสียงถอนหายใจ]
[เสียงตำครก]
[ดนตรีตื่นเต้น]
บอกคนของหล่อน
ให้ตำเบาๆ หน่อย
จะตำประชดรดหัวฉันหรืออย่างไรหือ
จำปามันตำครกไม้
ถึงอย่างไรเสียงคงไม่ดังเท่าครกหินหรอกเจ้าค่ะ
นี่หล่อนว่าฉันหาเรื่องรึ
[เสียงตำ]
[เสียงตำครกหินดังต่อเนื่อง]
- อีเผือก - ว้าย ตาเถร
ตาเถร เจ้าขาๆ คุณนาย
โอย
หยุดตำ
- ไปคั้นเครื่องแกง เดี๋ยวจะแกงไม่ทัน - โอ๊ะ
โอ๊ย เจ้าค่ะ
[เสียงเผือกถอนหายใจ]
คุณพี่จะแกงกะทิหรือเจ้าคะ
- อีเผือก - [เผือก] เอ่อ เจ้าขา
หัวกะทิเนี่ย ใส่น้ำน้อยๆ เครื่องแกงจะได้ข้นๆ
เจ้าค่ะ
อิฉันได้ยินคุณพี่บ่นว่าเป็นร้อนใน
กินแกงกะทิจะยิ่งร้อนนะเจ้าคะ
- อีเผือก - เจ้าขา
คั้นเครื่องแกงให้ไว
คุณพี่น่ะเธอเป็นหมอ
เจ็บป่วยเธอก็ต้มยากินเองได้
ไม่เห็นต้องยุ่งเรื่องกินเรื่องอยู่
[เผือก] เจ้าค่ะ
[ดนตรีผ่อนคลาย]
อ้าว จะทำแกงอะไรกินกันหรือเย็นนี้
เอ่อ อ้อ คุณพี่
แกงเทโพเจ้าค่ะ ได้เนื้อมามันย่องสดๆ
ของโปรดคุณพี่เลย
แม่เทียบรู้ใจฉัน
แต่เห็นทีคงจะต้องหยุดก่อนสักพัก
[ทองคำ] ฉันเป็นร้อนใน ไม่นึกอยากกินสิ่งใด
ขอแต่ข้าวเปล่ากับ…
ปลาแห้งแตงโมก็พอ
[เสียงพิกุลผ่อนลมหายใจ]
อิฉันตั้งใจจะต้มจืดฟักไว้ให้คุณพี่เจ้าค่ะ
ช่วยแก้ร้อนใน
ก็ดีเหมือนกัน ขอบใจนะแม่พิกุล
เจ้าค่ะ
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[เสียงเทียบถอนหายใจ]
[เสียงวางมีดกระแทก]
คุณนายข้าน่ะไม่ทำแล้ว ที่เหลือเอ็งเอาไปทำเองแล้วกัน
[เสียงเผือกฮึดฮัด]
นายว่าขี้ข้าพลอย
เขาไปกันก็ดีแล้วล่ะ
เราจะได้ทำของเราไปเงียบๆ
ไม่ต้องฟังให้ร้อนหูร้อนใจ
เจ้าค่ะ
- [เนียง] เอ้า นี่ - [ลูกศิษย์] ได้ไหมขอรับ
[เสียงซ้อมฟันดาบ]
[เสียงบัวครางและถอนหายใจแผ่วเบา]
[เสียงซ้อมฟันดาบดังต่อเนื่อง]
[เสียงถอนหายใจ]
[ดนตรีตื่นเต้น]
[เสียงซ้อมฟันดาบดังต่อเนื่อง]
[เสียงหายใจแรง]
ไม่จริง
ไม่จริง
ไม่จริง
[บัว] ไม่จริงๆ
ไม่จริงๆ
[เสียงพ่นหายใจหนักๆ ] ไม่จริง
[เสียงเนียงตะโกนทักและบัวร้องตกใจ]
[เสียงบัวหายใจแรงอย่างตกใจ] ฟื้นแล้วเหรอจ๊ะ น้องสาว
[เสียงหายใจแรง]
บัว สติ
- [เนียง] หา - สติ สติๆ
มันเป็นแค่ความสับสนน่ะ
- เฮ้ย - มันเป็นแค่ความสับสน
- มันท่องคาถาแช่งเราหรือเปล่าวะ - [บัว] ว้าย
- หา - ท่องคาถาแช่งเราหรือเปล่า
- [ภาษาอังกฤษ] สับสนงุนงง สับสนงุนงง - เอ๊ย พะ พะ…
พะ พะ พะ ภาษาขมุ
[เนียง] มัน มันเป็นหมอผี
- ปิดปากมัน อย่าให้มันท่องคาถา - [เนียง] ปิดปาก
- อย่ามาจับต้องตัวฉันนะ - อ้าว เฮ้ย
- [บัว] โอ๊ย ปล่อย - [ผาด] น้าเทิ้ม
- ไอ้เนียง ทำกระไรกันอยู่ - ช่วยด้วย ช่วยด้วย ว้าย
ทำกระไรกันอยู่… [เสียงบัวกรีดร้อง]
- มันกำลังแช่งพวกเรา มันเป็นหมอผี - เออ เออใช่
[เสียงดัง] แพท
- แพทเพื่อนรัก - ว้าย
ตาเถร นี่ [เสียงบัวร้องไห้]
ฟื้นขึ้นมาก็กะจะเล่นเพื่อนเลยรึ
ไม่เอา ข้าไม่เอา
- [เทิ้ม] เฮ้ยๆ - แพท
ฉันกำลังมีอาการเพ้อสับสนอะ
[เอฟเฟกต์งง] นี่ ฉันมีสติอยู่นะ
[เอฟเฟกต์งงงวย] [บัว] แต่ว่า…
แต่ว่าฉันเห็นแกใส่ชุดโบราณว่ะ
[เสียงบัวหัวเราะปนร้องไห้]
นี่ จิตใต้สำนึกของฉันน่ะ
[บัว] คงอยากจะเป็นเหมือนการะเกด
กาสะลอง ซ้องปีบว่ะแก
[เสียงร้องไห้]
[เอฟเฟกต์ชุลมุน]
มันพูดจาไม่เป็นภาษาคน
ช่วยข้าด้วย
นางนี่มันเสียจริตแล้ว เร็ว
- ช่วยข้าด้วย - นี่ฉันเองไง
แพท [เสียงแผดร้องเสียงดัง]
- ปล่อยนะเว้ย - นี่ จำฉันไม่ได้เหรอ
[บัว] ฉันบัวไง
อะไรของเอ็ง
- ช่วยข้าดึงออกไปสิวะ - [เทิ้ม] ดึงไปๆ แรงๆ
- [เนียง] อ้าว เฮ้ย - ฉันบัวไง จำไม่ได้ได้ยังไงวะ หา
อะไรวะ
[บัว] แพท แพทอย่าหนีสิ
แพท
- [บัว] หยุดก่อน แพท - โธ่เว้ย โอ๊ย
[ผาด] ข้าชื่อผาด
ผาด ไม่ใช่แพะ
[เอฟเฟกต์เสียงเด้ง] กระไรกัน เสียงออกดังลั่น
[เนียง] เอ้อๆ [เสียงบัวถอนหายใจ]
อาจารย์
[เสียงบัวพ่นลมหายใจ]
ที่แท้ อาจารย์ก็จะสั่งสอนหนูนี่เอง
[บัว] เฮ้อ อาจารย์
หนูขอโทษ หนูขอโทษ หนูสัญญาค่ะ
[บัว] ว่าต่อไปนี้
หนูจะรอบคอบ มีสติค่ะ
[เอฟเฟกต์งุนงง]
พูดเรื่องกระไรของเอ็ง
[เสียงถอนหายใจ] อะๆ อาจารย์
เลิกอำหนูได้แล้วนะ หนูเข้าใจแล้วค่ะ
[บัว] ว่ามันเป็นการจำลองเหตุการณ์
อาจารย์จะดูปฏิกิริยาของหนูใช่ไหมล่ะ
[เสียงบัวถอนหายใจโล่ง]
หนูมีสติ วิจารณญาณแล้วค่ะ
หนูจะไม่พลาดแล้วอาจารย์
กระไรของมัน
อือ ทีแรกน่ะ ฉันคิดว่ามันเป็นหมอผี
แต่ดูอีกทีน่ะ มันบ้า
หน้าตาสวยๆ ไม่น่าบ้าเลย เสียด๊ายเสียดาย
[เสียงจิ๊ปาก] ดูๆ ไปมันก็น่าเวทนานะจ๊ะ
ถ้าขืนปล่อยไปเนี่ย น่าจะเกิดภัย
[ผาด] พ่อครูจ๊ะ
พ่อครูจะเอาอย่างไรดีจ๊ะ
[เสียงถอนหายใจ]
[ดนตรีผ่อนคลาย]
ชอบแกงเทโพหรือ ทองอิน
ชอบจ้ะ
วันนี้คุณย่าเทียบแกงอร่อยไม่เผ็ดจัด
แล้วก็ไม่มันอย่างทุกที
[ทองแท้] อืม [เสียงทองคำหัวเราะเบาๆ ]
อิ่มแล้วหรือจ๊ะแม่
กินไม่ลง
อ้าว แล้วฉันจะเอาข้าว ไปแบ่งให้เพื่อนได้ยังไงล่ะจ๊ะพ่อ
เพื่อนที่ไหนหรือ
พรรคพวกที่วัดน่ะจ้ะ ย่าพิกุล
มันอดข้าวจนลมใส่
อพิโธ่ เอาสิ
ย่าจัดแจงให้ จะเอาข้าวเมื่อไหร่ล่ะลูก
มันรออยู่ใต้ถุนน่ะจ้ะ
จ้ะ
พี่จุ่น ไปไหนมา
อ้าว ไอ้จุ่น
กินข้าวก่อนสิ
พ่อหมอขอรับ
วังท่าพระอาทิตย์ส่งข่าวมาว่า
[จุ่น] พระองค์ชายทรงประชวรอย่างหนัก
ให้พ่อหมอเร่งเข้าเฝ้าเพื่อตรวจพระอาการขอรับ
[ดนตรีระทึกตื่นเต้น]
ทองแท้ เอ็งไปกับพ่อ
ไป เร็ว
สักวัน ฉันจะได้เป็นหมอหลวง เหมือนปู่กับพ่อ
ฝันไปเถิด
[ทองอิน] อาสิฝัน
ขี้คร้านอย่างอา ไม่ได้เป็นหมอหลวงหรอก
จะเป็นให้ลำบากไปไย อยู่อย่างนี้สบายกว่า
[เสียงหอบหายใจติดขัดทรมาน]
[เสียงพระองค์ชายไอหอบและหม่อมต่วนร้องไห้]
ทองแท้ เอาตั่งเล็กมาให้พ่อ
[เสียงพระองค์ชายหายใจแรง]
ขอประทานอนุญาต กระหม่อม
[เสียงหายใจแรงและเสียงคราง]
หมอ พระองค์ชายเป็นเยี่ยงไร
ทำไมอาการไม่ดีขึ้นเลย ยาก็เสวยเหมือนทุกที
อาจมีของแสลงสิ่งอื่นๆ ที่รุนแรงกว่า
[หม่อมต่วน] งั้นหมอจะรักษาเยี่ยงไร ก็เร่งมือเข้าเถิด
ฉันเห็นเยี่ยงนี้ ใจจะขาดอยู่แล้ว
อาการหอบเป็นโบราณโรค
อาจมาแต่ชาติสัมพันธ์ตระกูล
[ทองคำ] กระหม่อมจะให้หมอที่สำนัก มาเป่ายาให้ตำรับหนึ่งก่อน
จะได้บรรทมได้สบายขึ้น
ส่วนตัวกระหม่อมจะเร่งเข้าป่า ไปหาตัวยาขนานใหม่มาถวาย
[เสียงหอบหายใจและเสียงไอ]
[เสียงตะกุกตะกัก] เร่งไป เร่งมาเถิด
เอ็งไป
[เสียงหอบหายใจทรมาน]
[เสียงพระองค์ชายหอบหายใจ และเสียงหม่อมต่วนร้องไห้]
[เสียงแม้นสะอื้น]
[ดนตรีตื่นเต้น]
ทองอ้น ตื่นมาอย่าช้า
- [ทองคำ] เอ็งต้องไปกับข้า - ไปไหนจ๊ะพ่อ
เข้าป่า ไปหาต้นเนระพูสีมาถวายพระองค์ชาย
ไปวันพรุ่งไม่ดีกว่าหรือพ่อ
ไปวันนี้ไม่น่าจะทันค่ำ
ไม่ได้ ต้องไปประเดี๋ยวนี้
พระอาการไม่ใช่น้อย ต้องช่วยกันเร่งหา
จ้ะ
[ดนตรีตื่นเต้นยิ่งใหญ่]
เร่งไป
[จำปา] คุณทองอ้น คุณทองอ้นเจ้าคะ
[กระซิบ] จ้ะ จำปา
[กระซิบ] ขอบใจจ้ะ
[พิกุล] ทองอ้น
ประเดี๋ยว ทองอ้น
- จ๊ะแม่ - [พิกุล] ทองอ้น
เอาไปกินระหว่างทาง
[ทองอ้นกระซิบ] ขอบใจจ้ะ
ตั้งใจช่วยพ่อเขานะลูก
จ้ะแม่
[ดนตรีหยุด]
[ทองแท้] เร่งหน่อย
ประเดี๋ยวจะค่ำเสียก่อน
ถึงค่ำก็ต้องบุกบั่นไปเอามาให้ได้
[ดนตรีตึงเครียด]
[เสียงแมลงกลางคืน]
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
ขอโทษนะแพท
ฉันต้องรู้ให้ได้
ว่าฉันมันบ้า หรือว่าฉันโดนแกล้งกันแน่
[ดนตรีตึงเครียดไม่ชอบมาพากล]
เฮ้ย เล่นอะไรกันน่ะ
[เสียงออกแรงขว้าง]
[ตะโกน] เฮ้ย ตั้วเหี่ยบุก
[เสียงโห่ร้อง]
[เสียงฟันดาบและเสียงต่อสู้]
[ดนตรีตื่นเต้น]
[เสียงครางตกใจ]
[เสียงบัวกรีดร้อง] [ผาด] นางบัว
[เสียงดาบฟัน]
[เสียงผาดออกแรงสู้]
[เสียงบัวกรีดร้อง]
[เสียงฟันดาบและเสียงต่อสู้]
[เสียงกรีดร้อง]
- [ผาด] นางบัว - [บัว] หือ
จะยืนทำกระไร รีบลงมาบัดเดี๋ยวนี้
อยากโดนพวกมันรุมโทรมรึ
- [ผาดตะโกน] ลงมา - รุมโทรม
[เสียงครางอึกอักลังเล] [ผาด] เร็ว
[เสียงบัวหายใจถี่เร็ว] [ผาด] มา
[เสียงบัวร้องตกใจและเสียงผาดฮึดฮัด]
[เสียงต่อสู้ต่อเนื่อง]
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
[เสียงฟันดาบและเสียงต่อสู้]
[เสียงบัวเหนื่อยหอบ] [บัว] เดี๋ยวๆ เดี๋ยวๆ
เดี๋ยวๆ โอ๊ย นี่…
นี่ฉันไม่ได้คิดไปเองใช่ไหม
นี่คือเรื่องจริงใช่ไหม
นี่ นางบัว จะตายกันอยู่แล้ว เลิกพูดเสียทีเถอะ
[เสียงบัวหายใจแรงหวาดกลัว]
[ตั้วเหี่ย] ไป
ทางนี้
[เสียงตะโกนออกแรง]
- [ผาด] นางบัว หนีไป - ฮะ
ไปสิ นางบัว
[เสียงออกแรงและเสียงดาบฟัน]
[เสียงฮึดฮัดต่อสู้]
[เสียงกระแทกและเสียงผาดร้องเจ็บ]
- [ผาดแผดเสียง] ปล่อย ปล่อยกู - [ตั้วเหี่ย] ไป
[เสียงตะโกนขัดขืน]
[ดนตรีระทึก]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงออกแรงดึง]
พ่อ
[ทองอ้น] พ่อจ๊ะ พี่ทองแท้
ฉันเจอแล้ว
[เสียงอุทาน]
ใช่แล้ว นี่แหละ ต้นเนระพูสี
[ดนตรีตึงเครียดตื่นเต้น]
ไฟไหม้ที่ไหน
เอ๊ย ไม่ใช่เรื่องของเอ็ง
เร่งเก็บยาเข้า
ทองแท้ ดูซิ มีอีกหรือไม่
ไอ้ทองอ้น
กลับมาเก็บยาได้แล้ว
บ๊ะ ไอ้นี่นี่
ทำอะไรจับจดตามเคยสิน่า
[ดนตรีตื่นเต้น]
อ้ายคนระยำ
ฟันคนข้างหลังก็เลวพออยู่แล้ว
นี่ยังกล้าทำผู้หญิงได้ลงคอ
ทนหน่อยนะ ข้าจะช่วยเอ็งเอง
พ่อไปรอที่เรือเถิดจ้ะ
ฉันจะไปตามไอ้ทองอ้นเอง
ไม่ต้อง
มันดันทุรังไปก็ให้มันหาทางกลับเอง
แต่ฉันกลัวว่าหากมีการปล้นจะอันตราย
[เสียงร้องเจ็บปวด] [ทองแท้] อุ๊ย
[ทองแท้] พ่อ
[เสียงครางเจ็บปวด]
เฮ้ย
ทุกคนโดนฟันปางตาย
พ่อช่วยรักษาด้วยเถิดจ้ะ
[ดนตรีตึงเครียดปนระทึก]
[เสียงแกะห่อยา]
[ดนตรีหยุด]
ท่านหมอทองคำยังไม่มาอีกรึ
[ดนตรีตื่นเต้น]
[เสียงไอ]
[เสียงออกแรงผลักและเสียงผาดร้องเจ็บ]
เฝ้ามันไว้
[เสียงผาดหายใจหอบ]
- [ตั้วเหี่ย] เฮ้ย - อย่าเข้ามานะ
[เสียงผาดหายใจแรง และเสียงตั้วเหี่ยหัวเราะในลำคอ]
[เสียงปัดมีด] [ตั้วเหี่ย] เฮ้ย
ยอมพวกข้าซะดีๆ
[เสียงหัวเราะและเสียงขว้างของใส่]
[ขึ้นเสียง] อย่าเข้ามานะ
พวกเอ็งไม่มีวันที่จะสมหวัง
[ตั้วเหี่ยส่งเสียงในลำคอ]
[เสียงตะโกนออกแรง]
เฮ้ย
[เสียงมีดแทง] [ตั้วเหี่ย] เฮ้ย
[ดนตรีระทึกใจ]
ไป ทองแท้
พวกเราคงทิ้งพวกเขาไปไม่ได้ดอก
ไม่มีเวลาแล้ว
เราจำเป็นต้องเอายาไปถวายให้ทันการณ์
ถ้าเช่นนั้น
พ่อเร่งไปเถิดจ้ะ
เดี๋ยวฉันดูแลทางนี้เอง
เสร็จเรื่องเจ้านายแล้วพ่อจะกลับมาช่วย
จ้ะ
[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]
ขอบใจมากนะจ๊ะพ่อหมอ
ไม่เป็นไร
ข้าเห็นคนเจ็บปวดปางตาย
ข้าทิ้งไปไม่ลงหรอก
[เสียงผาดร้องคราง]
[ดนตรีตึงเครียด]
นี่ข้ายอมสละเหล้าของข้าให้เอ็งเลยนะ
[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจ]
[เสียงฉีกเสื้อ]
อาจจะแสบหน่อย
เอ็งต้องทนหน่อยนะ
[ดนตรีวังเวง]
[เสียงผาดครางเจ็บปวด]
[เสียงร้องคราง]
โอ๊ย
เอ็งทนหน่อยนะ
โอ๊ย
[เสียงครางเจ็บและหายใจถี่เร็ว]
[ดนตรีเศร้าหมอง]
[เสียงร้องเจ็บปวด]
[เสียงร้องเจ็บปวด]
[เสียงผาดหายใจถี่แรง]
[ดนตรีหยุด]
[เอฟเฟกต์งุนงง]
เกิดมาไม่เคยเห็น
ผ้าแถบเอ็งแปลกเสียจริง
[เอฟเฟกต์ทะเล้น]
เอ็งต้องฝืนลุกนั่งหน่อยนะ
เดี๋ยวข้าจะพันแผลให้
[ดนตรีหวานซึ้ง]
[ดนตรีตึงเครียด]
[เสียงครางและเสียงหายใจติดขัด]
[เสียงครางแผ่วเบา]
[เสียงสะอึก]
[เสียงครางในลำคอ]
[เสียงกลืนน้ำและพ่นลมหายใจ]
[เสียงไอและเสียงสูดหายใจ]
[ดนตรีหม่นหมอง]
[เสียงเป่าพ่นยา]
[เสียงไอและเสียงสูดหายใจ]
[เสียงหายใจลึกยาว]
ขออาศัยศาลาวัด เป็นที่พักให้พวกเขาหน่อยเถิดนะ หลวงพ่อ
เชิญเถิด ต้องการอันใด บอกมา
[ชาวบ้าน] พ่อหมอๆ เชิญจ้ะพ่อหมอ พ่อหมอ
[ดนตรีตึงเครียด]
[ดนตรีตึงเครียดปนระทึก]
เขาไปสู่สุคติแล้ว
ไม่ต้องเจ็บไม่ต้องปวดอะไรอีกแล้ว
ไอ้ก้อน
[เสียงครางเสียใจปนโกรธ]
ข้าจะล้างแค้นให้เอ็งให้จงได้
[เสียงเนียงร้องไห้และเสียงทุบแคร่] [เนียง] ไอ้ก้อน
[เสียงเนียงสะอื้น]
[ดนตรีเศร้า]
[เสียงร้องเจ็บปวด]
[เสียงหอบหายใจแรง]
[เสียงครางเจ็บปวด]
[ผาด] โอ๊ย
โอ๊ย
[เสียงร้องครางเจ็บ] [ผาด] โอ๊ย
[เสียงหายใจแรง]
[หมอ] อือ แผลของเอ็งแห้งแล้วล่ะ
ประเดี๋ยวข้าจะให้เอ็งกินยา แล้วค่อยกินข้าว
แล้วนี่เอ็งลุกไหวไหม
[เสียงครางเจ็บ]
โอ๊ย [เสียงหายใจแรง]
[เสียงพ่นลมหายใจแรง]
พ่อหมอจ๊ะ
พ่อหมอ
บอกได้ไหมจ๊ะว่าพ่อหมอเป็นผู้ใด
ถ้าเกิดข้ารอดไปได้
ข้าจักสนองคุณจ้ะ
[หมอ] ไม่ต้องดอก
ข้าไม่ได้หวังสิ่งอะไร
[ดนตรีไพเราะปนเศร้า]
[เสียงครางและเสียงหายใจแรง]
[หมอ] เอ้า
เอ็งรีบกินยานี่ซะ
- [ผาด] จ้ะ - [หมอ] จะได้กินข้าว
[เสียงครางเหม็นยา]
[เสียงครางสำลัก]
[เสียงเนียงร้องคราง]
โอ๊ย
ไอ้เนียง
เอ็งจะลุกขึ้นมาทำไม
แผลแค่นี้ข้ายังไม่ถึงตายหรอก น้าเทิ้ม
[เสียงออกแรงขยับลุกขึ้น]
พวกเอ็งต้องมาเจ็บหนักเพราะข้าแท้ๆ
ไม่ใช่หรอกจ้ะครู
ถ้าสู้กันซึ่งๆ หน้า
ศิษย์ครูหาญไม่เคยหวั่น
แต่นี่มันใช้เล่ห์โสมม
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
เอ็งจะไปไหน
[เสียงออกแรงลุกขึ้น]
ข้าจะออกไปช่วยพวกเรา
เผื่อยังมีใครเหลือรอดอยู่บ้าง
ยังเจ็บหนักถึงเพียงนี้
คงไปได้ไม่ถึงท่าน้ำแน่
ป่านนี้ก็คงจะไม่มีใครรอดแล้วล่ะวะ
ยั้งใจไว้เถิด ไอ้เนียง
[หาญ] ลุกไหวเมื่อใด
ข้าจะไปล้างแค้นมันเอง
[เสียงพ่นลมหงุดหงิด]
[ดนตรีหวานซึ้ง]
เอ็งฟื้นแล้ว
[เสียงบัวครางในลำคอ]
เอ็งเป็นเยี่ยงไรบ้าง
ปวดหลังจัง
[ดนตรีอ่อนหวานชวนฝัน]
หล่อจัง
ฉันกลับมาแล้วใช่ไหม
ขวัญเอ๊ย ขวัญมาอยู่กับเนื้อกับตัว
[ดนตรีกร่อยและเอฟเฟกต์รับมุก]
[เอฟเฟกต์ขำขัน]
[ดนตรีเบาสมอง]
เคราะห์ดี ข้ามาเจอเอ็งเข้าพอดี
[เอฟเฟกต์เสียงบีบแตรและเสียงฟิ้ว]
[เสียงบัวตกใจเฮือก]
[เสียงครางและเสียงหอบหายใจแรง]
[เสียงบัวหายใจถี่เร็ว] ค่อยๆ
[เสียงบัวออกแรงขู่]
เฮ้ย
ผ่านมาเจอพอดีเหรอ ไม่ต้องมาโกหก
หน้าตาก็ดี ไม่น่าเป็นโจรเลย
เอ็งจะทำกระไรนั่น
[เอฟเฟกต์เสียงวิ้ว] เฮ้ย โอ้โห
- นางเนรคุณ - ไอ้โจรกระจอก
ทำร้ายได้แม้กระทั่งผู้หญิงไม่มีทางสู้
โอ้โห จู่ๆ ก็มากล่าวหาเป็นโจรกันเสียนี่
[เสียงหายใจหอบแรง]
[เสียงหอบตกใจ]
[เอฟเฟกต์เสียงขวับ]
[เสียงพ่นลมคล้ายจะร้องไห้]
อะไรของเอ็ง
อะไรของเอ็ง
[บัว] โอ๊ย
เอ็งจะไปข้างไหน
โอ๊ย
อุตส่าห์เฝ้ารักษามาทั้งคืนยังปากกล้าอีก
ปล่อยไปเสียดีไหมนี่
[เสียงตะเกียกตะกาย]
[เสียงหอบหายใจ]
[เสียงครางเจ็บ]
[เสียงหอบหายใจ]
[เอฟเฟกต์ขำขัน]
[ทองอ้น] หน้าซีดเป็นผีแล้ว
คลานแทบตายได้แค่ห้าคืบ
[เสียงหายใจแรง]
[เสียงบัวถอนหายใจ] ถ้าไม่อยากตายก็เร่งกลับไปพัก
[เสียงหอบหายใจ] เป็นโจรหรือเปล่า
ข้าช่วยเอ็งไว้แท้ๆ จะเป็นโจรได้เยี่ยงไร
อุตส่าห์เฝ้ารักษาทั้งคืน
[เสียงหอบหายใจแรง] รักษาเหรอ
ไม่ต้องมาหลอกฉัน
[เสียงออกแรงและเสียงดาบฟัน]
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
เฮ้ย
นี่ ทำอะไรกับฉันเนี่ย
ฉันควรจะไปอยู่โรงพยาบาล ไม่ใช่มาอยู่ที่นี่
เอ็งพูดจากระไร ฟังไม่รู้ความ
ท่าจะเพ้อแล้ว
[เสียงหายใจแรง]
[เอฟเฟกต์เสียงมึนงง]
[เสียงบัวหอบหายใจ]
เฮ้ย
อะไรของเอ็งเนี่ย
[ดนตรีตึงเครียด]
[เสียงหายใจหอบแรง]
หน้าซีดเป็นปลาสำลักน้ำแล้ว
แล้วยังจะรั้นอีก
เอ็งๆ
[ดนตรีตื่นเต้นปนตึงเครียด]
บรรทมนิ่งอยู่นานแล้ว
หรือว่ายาจะไม่ได้ผล
ต้องรอให้ฤทธิ์ยาค่อยๆ แผ่ไปทั่วองค์
[เสียงเครือ] แล้วจะนิ่งดูดาย ไม่ทำอะไรสักสิ่งเลยรึ
เร่งมิได้ขอรับหม่อม
ไอ้นู่นก็ไม่ดี ไอ้นี่ก็ไม่ได้
คอยดูเถอะ ถ้าพระอาการของพระองค์ชายไม่หาย
ฉันจะทูลฟ้องว่า เป็นเพราะหมอทองคำน่ะขวางไปทุกสิ่ง
[เสียงหม่อมต่วนถอนใจหงุดหงิด]
[เสียงครางสั่นเครือ]
[เสียงหายใจลึก]
[เสียงสูดหายใจลึก]
[หม่อมต่วน] พระองค์ชาย
กระหม่อม
นำยาเป่ามาถวายอีก
[เสียงไอสำลัก]
ตั้งสติให้ดีเถิด ยากำลังออกฤทธิ์
[หม่อมต่วน] พระองค์ชาย
[ร้องไห้] หมอ หมอช่วยเสด็จด้วย
[หม่อมต่วน] พระองค์ชายลูกแม่
หมอ
[เสียงหายใจติดขัด]
[เสียงไอสำลัก]
พระองค์ชาย
[หม่อมต่วน] พระองค์ชายลูกแม่
[ทองคำ] ขอจงสงบใจเถิด
มิเช่นนั้น อาการของพระองค์จะยิ่งมากขึ้น
[เสียงหม่อมต่วนสะอื้น]
[เสียงสูดหายใจติดขัด]
[ดนตรีผ่อนคลาย]
นี่ข้าไปเป็นหนี้เอ็งตั้งแต่ครั้งไหนวะเนี่ย
ถึงต้องมาใช้กรรมลำบากลำบน
ตัวก็หนักเหมือนพังแป้น
กว่าจะถึงเรือน มีหวังตะคริวกินไปทั้งขา
เออ ถ้างามสักหน่อยจะไม่ว่าเลย
[ทองอ้น] นี่หน้าตาก็พิลึก
นุ่งผ้าก็ชอบกล
ก็ดีเหมือนกัน
แม่จะได้รู้ว่าข้าช่วยเอ็ง เพราะสังเวชโดยแท้
ไม่ได้คิดจะเอาเอ็งทำเมีย
[เสียงสูดหายใจติดขัด]
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
ท่านเจ้าคุณอาจารย์
หม่อมต่วนถวายฎีกาว่า
หมอทองคำกำลังรักษาพระองค์ชายผิดทาง
จึงมีพระกระแสรับสั่งให้ฉันมาตรวจดู
กระผมได้ถวายยาปัปผาสังโอสถไปสามเทียบ
บัดนี้ฤทธิ์ยากำลังเริ่มสำแดง
หมอทองคำออกไปรอท่าด้านนอกเสียก่อน
ฉันจะตรวจดูพระอาการ
แต่ กระผมเป็นห่วงพระไฟธาตุ
ฉันจะคอยเฝ้าเอง
[ดนตรีตึงเครียด]
[เสียงพระองค์ชายสูดหายใจติดขัด]
[หม่อมต่วน] ฉันไม่ได้ตั้งใจ จะอยากหักหน้าหมอดอกนะ
แต่พระอาการไม่กระเตื้องขึ้นเลย จะให้ฉันวางเฉยคงไม่ได้
ขอรับ
หมอทุกคนต้องอยู่ที่นี่
ห้ามไปไหนทั้งสิ้น
[หม่อมต่วน] หากพระองค์อาการทรุด
หมอทุกคนจะต้องโดนลงทัณฑ์อย่างสาสม
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
[เสียงไอและเสียงหายใจติดขัด]
[เสียงพระองค์ชายสูดหายใจติดขัดทรมาน]
[เสียงครางและเสียงไอ]
ยกพระองค์ขึ้น
[เสียงหายใจครางทรมาน]
เอาน้ำต้มมา
ขอรับ
เสด็จทรงเป็นอะไร
[หม่อมต่วน] เสด็จทรงเป็นอะไร
หลีกไป ฉันจะเข้าไปดูเสด็จ
ตอนนี้หม่อมยังเข้าไปไม่ได้
ทำไมฉันจะเข้าไม่ได้
เสด็จทรงเป็นอะไร
[เสียงพระองค์ชายร้องครวญคราง]
เสด็จลูกแม่
พ่อหมอ
[เสียงหายใจแรง]
พ่อหมอ
[เสียงครางเจ็บ]
[ดนตรีหม่นหมอง]
[หมอ] เดี๋ยวเอ็งเดินไปตามทางโน่นนะ
ไปไม่ไกลเอ็งก็จะเจอวัด
พวกของเอ็งอยู่ที่นั่น
พ่อหมอ รู้ได้อย่างไรจ๊ะ
[ดนตรีตื่นเต้น]
[เสียงครางเจ็บ]
โอ๊ย
[เสียงหายใจแรง]
จำปา
- [จำปา] เจ้าคะ - ซอยใบมะกรูดให้เป็นฝอยละเอียด
ไม่ใช่หั่นหยาบๆ เช่นนั้น
ภัตตาหารถวายพระ
ไม่ใช่หั่นผักเลี้ยงหมู
เจ้าค่ะ
[เสียงพิกุลถอนหายใจ]
ทำให้งามๆ จะได้อานิสงส์มาก
เจ้าค่ะ สาธุเจ้าค่ะ
[ดนตรีผ่อนคลาย]
- [จำปา] ได้ไหมเจ้าคะ - นั่นล่ะๆ งามแท้
[เสียงหัวเราะ]
[ดนตรีขำขันมีเลศนัย]
[เสียงกระถางแตก]
[เสียงจำปาตกใจ]
[เอฟเฟกต์หันขวับไปมา]
คุณพระ
เสียงอะไร
[ดนตรีเบาสมอง]
แมวคุณนายใหญ่ กระโจนใส่กระถางอีกแล้วกระมังเจ้าคะ
[เสียงถอนหายใจ]
งั้นรีบไปดูเถิด จำปา
ประเดี๋ยวเศษกระถางจะตำตีนใครเข้า
เจ้าค่ะ
[เสียงจำปาถอนใจหงุดหงิด]
[ดนตรีหวานซึ้ง]
[เสียงครางปวดเมื่อย]
เส้นปัตฆาตยึดไปทั้งตัวเลย
เพราะเอ็งนั่นแหละ
เวรกรรม
ปล่อยทิ้งน้ำไปก็ไม่ได้
[เสียงถอนหายใจ]
ถ้าพ่อรู้ว่าข้ารักษาคน
คงด่าสามวันเจ็ดวันไม่เลิก
เอ็งนอนไปก่อนนะ
ประเดี๋ยวข้าจัดยามาให้
แหม ถ้าจับได้นะ
แม่จะแห่ขอฝนเสียให้เข็ด
[เสียงประตูเปิด]
[ดนตรีเจ้าเล่ห์]
[เทียบ] ไอ้ทองอ้น
นี่แกกลับมาได้ยังไง
นั่งเรือมาขอรับ
อย่ามาเล่นลิ้นนะ นี่เอ็งหนีกลับมาใช่ไหม
ฉันไม่ได้หนี
ฉันมีหน้าที่หาสมุนไพร พอหาได้ฉันก็กลับ
แต่เอ็งทิ้งพ่อทองแท้ให้เสี่ยงภัย
เอ็งเนี่ย หวังจะให้ลูกข้ามีอันเป็นไป
จะได้เผยอหน้าขึ้นมาเป็นหมอแทนใช่ไหม
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
ทองอ้นไม่เคยคิดอย่างนั้นดอก พี่เทียบ
ไม่คิด
ก็ดีแล้ว
เพราะว่าคนเกียจคร้านอย่างลูกหล่อนเนี่ยน่ะนะ
วันๆ เอาแต่ลอยชายเที่ยวซ่องล่องบ่อน
มันไม่มีวันเป็นหมอได้หรอก
ที่แม่ใหญ่พูดก็ถูกอยู่แล้วนี่ขอรับ
[ทองอ้น] ฉันกลับมาก็ดีอยู่แล้ว
ขืนอยู่ต่อไปก็ เกะกะเปล่าๆ
[เสียงเทียบพ่นลมเยาะหยัน] กลับมายังได้เล่นถั่วเล่นโปให้เพลินใจ
นั่นไง แม่พิกุลฟังเอาไว้นะ
[เทียบ] ลูกหล่อนน่ะมันพูดออกมาเอง
ต่อไปจะมาว่าฉันไม่ได้นะ
ขอรับคุณป้า
[ทองอ้น] ที่คุณป้าพูดก็ถูกทุกอย่าง
ไม่มีอ้ายอีคนใดกล้าว่าคุณป้า มีเจตนาชั่วหรอกขอรับ
ที่คุณป้าพูด ก็เพราะความหวังดี
ไม่ได้เป็นคนปากชั่วใจชั่วเลยขอรับ
[เอฟเฟกต์ทะเล้น]
[ดนตรีเบาสมอง]
[เสียงหัวเราะเย้ยหยัน]
แหม แทงใจดำ
จุกตูดไปเลย
แต่บ่าวฟังแล้ว
เหมือนเขาด่านะเจ้าคะ
[เอฟเฟกต์ฉงน]
ไอ้ทองอ้น [เสียงครางขัดใจ]
[เทียบ] ไอ้ ไอ้ลูกแม่มึงไม่สั่งสอน
ไอ้เด็กทรพี [เสียงครางหงุดหงิด]
[เสียงจิ๊ปาก] แล้วทำไมเพิ่งบอก
อ้าว แล้วคุณนายคิดไม่ได้เหรอคะ
[เอฟเฟกต์เสียงเด้งดึ๋ง] นี่ อีเผือก
เอ่อ [เสียงถอนใจหงุดหงิด]
[เสียงครางหงุดหงิด]
หลบมาข้างในก่อนนะแม่
อย่าไปฟังเรื่องไม่ดีเลยแม่
ทองอ้น เอ็งไม่น่าไปต่อปากต่อคำกับเขาเลย
ต่อแต่นี้จะเดือดร้อนกันไปหมด
ที่ผ่านมาก็ใช่ว่าจะไม่เดือดร้อน
คนจ้องจะหาเรื่อง หลบยังไงก็ไม่พ้นหรอกแม่
ต้องสู้ให้รู้บ้าง ว่าอย่ามาข่มเหงกันเกินไป
[ดนตรีหวานซึ้ง]
ทองอ้น เอ็งจะทำอะไร
หาเรื่องอีกแล้ว จะเอายาไปทำอะไร
ฉันครั่นเนื้อครั่นตัวน่ะจ้ะแม่
ก็เลยจะปรุงยากินเสียหน่อย
ไม่ได้ เอ็งยังไม่ได้รับวิชา จะปรุงยาสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้
เดี๋ยวพ่อรู้เข้า เขาจะโกรธอีก
โห แม่ ยาเขียวยาแดงง่ายๆ ฉันปรุงเองได้
ง่ายกว่าทำขนมแม่เสียอีก
นี่ เมื่อไหร่เอ็งจะเลิกครูพักลักจำ
[พิกุล] แล้วฝากตัวเป็นศิษย์กับพ่อ ให้เป็นเรื่องเป็นราวเสียที
ใกล้เกลือกินด่างแท้ๆ
แม่ บ้านเราก็มีหมอเก่งๆ ตั้งสองคนแล้ว
จะมีหมอทำไมอีกให้รกบ้าน
มากหมอก็มากความจ้ะแม่
[ดนตรีผ่อนคลาย]
ช่างเถอะจ้ะแม่
ฉันไม่ได้อยากได้ใคร่ดีอะไรกับใครนักหรอก
เป็นแค่ไอ้ทองอ้นลูกแม่พิกุลก็พอแล้วจ้ะ
[เสียงหัวเราะในลำคอ] เอ็งนี่จริงๆ นะ
ประจบเก่งตั้งแต่เล็กยันโต
ฉันไม่ได้ประจบจ้ะแม่ ฉันรักแม่จริงๆ
พรุ่งนี้ฉันขอกินแกงส้มดอกแคฝีมือแม่นะจ๊ะ
แก้ไข้หัวลมน่ะจ้ะ
นั่นไง นึกแล้วทีเดียว
แม่
แม่ออกไปก่อนนะจ๊ะ
[เสียงพิกุลขำ]
นี่ อย่าปรุงยาสุ่มสี่สุ่มห้านะ รู้ไหม
[ทองอ้น] จ้ะแม่
[เสียงชาญหายใจแรง]
[ดนตรีซึ้งปนเศร้า]
นางผาด
อีผาด
อีผาด เอ็งยังไม่ตาย
[เนียง] เอ็งยังไม่ตายจริงๆ ด้วย
[เสียงผาดครางและเสียงเนียงยันตัวลุก]
นางผาด เอ็งรอดมาได้
เอ็งรอดแล้ว
จ้ะ
[เสียงครางและสูดปากเจ็บ]
โอ๊ย พ่อครู
พวกเรา เหลือกันแค่นี้เองเหรอจ๊ะ
ข้ายังไม่รู้ว่ามีใครรอดอีกหรือไม่
นางผาด
[เอฟเฟกต์เสียงแป่ว]
เอ็งยังไม่ตายจริงๆ ด้วย
[ดนตรีเบาสมอง]
ข้าเป็นห่วงเอ็งเหลือเกิน
[เอฟเฟกต์ฉงน]
นางผาด
[เสียงผลักและเสียงเนียงร้อง] [เนียง] นางผาด
[เสียงเนียงร้องคราง] ทางนู้น ไอ้เนียง
- เออ - เออสิวะ
ข้ายังไม่ตาย
สมน้ำหน้า
ถ้ากูอยู่ใกล้มึงล่ะ มึงจะโดนอีกไม่ใช่น้อย
[เสียงเนียงคราง]
[ดนตรีอ่อนหวาน]
โอ๊ย แสบ
[ทำเสียงชู่] เบาๆ ทนเอาหน่อยนะ
- โอ๊ย - เดี๋ยวเอ็งจะรู้สึกดีขึ้น ไม่เจ็บไม่แสบ
โอ๊ย
[อุทานแปลกใจ]
ยาชาเหรอ
ยาล้างแผล ลดความเจ็บ
[ดนตรีหยุด]
[เสียงร้องในลำคอ]
[เสียงระบายลมหายใจ] ขม
ยาอะไรเนี่ย ทำไมขมแบบนี้
ยาปุพโพพิการ
แผลเอ็งเหวอะขนาดนี้ ประเดี๋ยวจะบวมและหนองไหลเป็นแน่
กินเข้าไปเถอะ
ยังมีอีกหลายตำรับนะ
นี่มันยุคไหนกันเนี่ย
แล้ว ขมแบบนี้จะกินเข้าไปได้ยังไงอะ
เอ็งพูดเป็นคนโบราณไปได้
ยามันก็ขมแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว
กินให้หมด อย่าคายออกมาล่ะ
[ดนตรีผ่อนคลาย]
ฉันไม่ใช่คนโบราณ
พวกคุณน่ะสิ โบราณ
ดูปากของฉันนะ
ฉันไม่ใช่คนโบราณ
ตรงกันข้าม ฉันมาจาก…
[เอฟเฟกต์เสียงเบรก]
[เอฟเฟกต์เสียงขวับ]
[เสียงพ่นลมหายใจ]
ช่างมันเถอะ
ไม่พูดดีกว่า เดี๋ยวจะหาว่าบ้าอีก
เออ ไม่พูดก็ดีแล้ว
อยู่ในนี้เงียบๆ อย่าให้ใครเห็นล่ะ
อ้าว ทำไมล่ะ
ก็เอ็ง…
เอ่อ นาย ไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อย
นายช่วยชีวิตฉันไว้
เอ็งคงรู้ความจริงแล้วสินะ
เอ็งไม่ต้องเรียกข้าว่านายก็ได้ ข้าไม่มีทาส
[เอฟเฟกต์เสียงฟิ้ว]
นี่ เขายังมีทาสกันอยู่อีกเหรอ
[ดนตรีชวนสงสัย]
หัวเอ็งคงจะโดนกระแทกตอนล้มลง
ขอข้าตรวจดูหน่อยสิ ว่ามีรอยแตกหรือไม่
นี่ ฉันไม่เป็นไร
งั้น เป็นหมอเหรอ
- [บัว] หา - ไม่ใช่
อ้าว
แต่ว่าเอ็ง เอ่อ นาย
[บัว] เอ้ย เอ๊ะ โอ้ย
รักษากู อุ๊ย
โอ๊ย
แล้วถ้าไม่ใช่หมอแล้วเป็นอะไรล่ะ
ข้ายังไม่ใช่หมอ
แล้วก็อย่าพูดเรื่องที่ข้ารักษาเอ็ง
ทำไมล่ะ
เอ็งอยู่ในนี้เงียบๆ
อย่าให้ใครรู้นะ ว่าข้าซ่อนเอ็งไว้ในนี้
เมื่อเอ็งหายดี ข้าจะไปส่งเอ็งที่บ้าน
[ดนตรีอึดอัดปนเศร้า]
ส่งที่บ้านเหรอ
จะส่งฉันที่บ้านของฉันจริงๆ งั้นเหรอ
บ้านเอ็งไม่ได้อยู่แปดริ้วดอกรึ
งั้นเอ็งมาจากที่ใด
ฉันมาไกล
ไกลแสนไกล
เอาคนเจ็บหนักลงไปนอนในเรือก่อน
อย่าให้กระแทกกระเทือนนะ
ส่วนคนที่ยังพอเดินไหวน่ะ ค่อยๆ ตามกันไป
[เสียงเนียงร้องคราง]
[เสียงเนียงโอดโอย] อะไร
- ข้าเดินไม่ไหว - มึงแกล้ง
ไม่ได้แกล้ง
เฮ้ย ประคองมันไป
[เสียงโอดโอย]
[เนียง] โอ๊ย
[ดนตรีอึดอัดตึงเครียด]
ฝากหลวงพี่
ถ้าพบศิษย์กระผมที่ยังซ่อนตัวอยู่
[หาญ] ฝากบอกด้วย
ว่าพวกกระผม ไปรักษาตัว
ถ้าหายเมื่อใด
จักพาเจ้าหน้าที่บ้านเมืองกลับมาด้วย
เดี๋ยวจะบอกให้ อย่าห่วงไปเลยโยม
ยังมีเด็กผู้หญิงอีกคน
ท่าทางสติไม่สู้ดี
[หาญ] กรรมของมันแท้ๆ มาอยู่ได้เพียงแค่คืนเดียวก็เกิดเรื่อง
ป่านนี้ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไรบ้าง
[หาญ] เวทนามันจริงๆ
มันตายแล้วจ้ะ
[ผาด] ฉันเห็นมัน
ถูกไอ้พวกตั้วเหี่ย
ฟันล้มลงต่อหน้า
อะนิจจา วะตะ สังขารา อุปปาทะวะยะธัมมิโน
โธ่เอ๊ย
ตายเสียแล้ว ชื่อเรียงเสียงไรก็ไม่รู้
- ชื่อบัว - [เทิ้ม] หา
มันชื่อบัวจ้ะ
บัว
[ดนตรีตึงเครียด]
[เสียงหม่อมต่วนสะอื้น]
[เสียงเครือ] หมอยังไม่ออกมาจากห้องอีกรึ
[เสียงสะอื้น]
[เสียงนกแสกร้อง]
[ดนตรีตึงเครียด]
นกแสกค่ะ
[เสียงออกแรงผลัก]
ปากเสียนะอีนี่
เขาห้ามทัก
[เสียงหม่อมต่วนร้องไห้]
[เสียงสะอึกสะอื้น]
ท่านเจ้าคุณ
[ดนตรีเศร้า]
พระองค์ชาย…
ทรงฟื้นแล้ว
ทรงฟื้นแล้ว
[ดนตรีมีความหวัง]
แต่ต้องรอดูพระอาการอีกสักสามสี่ชั่วยามนะ
หมอทองคำ
ถวายพระโอสถได้เหมาะเจาะ
[พระยาบำเรอราช] ค่อยๆ ขับไฟพิษออกอย่างช้าๆ
ไม่เร่งรัดจนกระเทือนพระหทัย
ทำให้ทรงฟื้นขึ้นมาได้
เราเพียงแค่ช่วยรักษา ให้คลายพระอาการเกร็งได้เร็วขึ้นเท่านั้น
หมอทั้งสอง รักษาพระอาการได้ถี่ถ้วน
สมเป็นหมอหลวงยิ่งนัก
[พิกุล] คุณพี่กลับมาแล้ว
นั่งจิบชาก่อนนะเจ้าคะ
ประเดี๋ยวจะรีบเทียบสำรับให้คุณพี่เจ้าค่ะ
[ดนตรีซาบซึ้ง]
[เสียงพิกุลขำ]
อาการพระองค์ชายคงจะดีขึ้นสิเจ้าคะ
คุณพี่จึงดูสบายใจ
ถูกแล้วล่ะ
และยังมีเรื่องดีเรื่องอื่นด้วย
หรือเจ้าคะ
[เทียบ] เรื่องดีที่ว่า
ลูกหล่อน
หนีกลับมา ปล่อยให้ลูกฉันเสี่ยงภัยอยู่คนเดียว
[ดนตรีตึงเครียด]
กระไรกันแม่เทียบ
คุณพี่กินข้าวกินปลาก่อนเถิดเจ้าค่ะ
[เทียบ] นี่ แม่พิกุล
หล่อนจะปิดบังแทนลูกหรือไง
[เทียบ] ก็ไอ้ทองอ้น
ลูกคนโปรดของคุณพี่ไงคะ
[เสียงเทียบพ่นลมหยัน]
มันน่ะหนีงานกลับมา
พออิฉันไปเตือน มันกลับด่ากลับอิฉัน
แล้วตอนนี้มันอยู่ที่ไหน
ไปตามมันมา
มันก็คงจะหนีเที่ยวตามเคยแหละ
ทองอ้นอยู่ที่ห้องเจ้าค่ะ
งั้นก็ไปตามมาสิ
[เทียบ] แต่บอกไว้ก่อนนะ
ถ้าทองแท้ลูกฉันเจ็บแม้แต่ปลายนิ้ว
ฉันไม่ยอม เป็นไงเป็นกัน
- [ทองแท้] ค่อยๆ นะจ๊ะครู - [หาญ] ขอบน้ำใจจ้ะ
- [ผาด] ไอ้เนียงช่วยข้าด้วยสิวะ - [ทองแท้] ค่อยๆ นะจ๊ะ
[หาญ] เฮ้ย เอ้า ค่อยๆ
- [ผาด] โอ๊ย - [หาญ] ระวัง นางผาด
[เสียงคนพูดคุยกัน]
- [หาญ] เอ้า ค่อยๆ ขึ้นมา พวกเรา - [เนียง] ขึ้นมาก่อน
ใครมาตะโกนอะไรโหวกเหวกเนี่ย
[ดนตรีตึงเครียดปนระทึก]
[เสียงพูดคุยกัน]
[เทียบ] พ่อทองแท้
กระไรกันเนี่ย
พาพวกนี้มาทำไม
ผู้ไข้ที่ถูกพวกตั้วเหี่ยทำร้ายจ้ะ
อาการสาหัสนัก
พามาให้ตรากตรำทำไม
ถ้าทิ้งพวกเขาเอาไว้ ก็จะไม่มีใครดูแลพวกเขาต่อนะจ๊ะ
[ดนตรีอึดอัด]
เร่งพาไปใต้ถุนเรือนเถิด
[ทองคำ] ไป
ไปจ้ะ
ค่อยๆ ลุกกันนะจ๊ะ
[ชาวบ้าน] ขอบใจจ้ะ
[เสียงผาดร้องครางเจ็บ]
[ทองแท้] ไหวใช่ไหมจ๊ะ [เสียงร้องโอดโอย]
[ผาด] โอ๊ย
[เสียงประตูเปิด]
[เสียงร้องตกใจ]
ทำอะไรน่ะ
[ดนตรีระทึก]
[บัว] พัดมาแรงๆ เลยนะ
พัดให้ตัวฉันปลิวไปเลย
โอ๊ย แล้วข้าจะพัดให้เอ็งปลิวได้อย่างไร
[เสียงร้องตกใจ] โอ๊ย
[บัว] เวลานอนนานๆ
ไม่ได้ออกกำลังกาย กล้ามเนื้อก็จะฝ่อลงแบบนี้แหละ
ต้องทำกายภาพบำบัดถึงจะหาย
พ่อจะให้ฉันเรียนหมอหลวง
เอ็งต้องสมัครให้คนดูเป็นเยี่ยงอย่าง
[หมอนพ] กระผมอยากเห็น การคัดเลือกเสียแล้วสิขอรับ
คงสนุกกันพิลึกล่ะนะ
โรงเรียนหมอหลวง
[บัว] เขาจะเรียนกันยังไงนะ
[อ่ำ] เขาลือกันให้แซ่ด ว่าสันดานมันชั่วช้า
[เสียงถีบ] อ้าว เฮ้ย
- หยุด แยกกันเดี๋ยวนี้ แยกกันเลย - หยุด เฮ้ย หยุด
ทำไมเอ็งถึงหมั่นทำให้พ่อแม่ร้อนใจนักหนา
นี่คือแผ่นดินรัชกาลที่สามแห่งกรุงรัตนโกสินทร์
รัชกาลที่สาม
[บัว] เรามาจากปี 2022
นี่เราหลุดมา 182 ปีเลยเหรอเนี่ย
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[ทองอ้น] ถึงสติเอ็งจะไม่ค่อยอยู่กับร่องกับรอย เอ็งอย่าคิดสั้นเลย
มันเป็นบาป
[เพลง "ไม่ฝันไปใช่ไหม" โดย กลม อรวี Feat. หนึ่ง ณรงค์วิทย์]
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.