Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
- [ทับทิม] ฉันฝันร้ายถึงวันที่ถูกจับตัวไป - [ดนตรีลุ้นระทึก]
ฉันจำรอยสักหลังมือมันได้ติดตา
[แพร] ฉันเห็นนายชดทาสรับใช้ของหลวงก่ำ
เอาเงินให้กับไอ้คนที่มีรอยสักรูปนี้อยู่บนมือค่ะ
คุณทับทิม
คุณกำลังถูกหลอกให้แต่งงานนะคะ
[เอก] ไอ้กล้า น้องทับทิมอยู่ไหน
เอ็งเป็นคนยุยงให้น้องทับทิม
เอ็งจะไม่รู้ได้อย่างไร
[ทับทิม] ที่ลูกต้องหนีงานแต่ง เพราะทราบว่าหลวงก่ำ
ได้วางเล่ห์กลส่งโจรมาจับตัวลูก
แม่แพรเห็นโจรมารับเงินจากพี่ชด
จะเป็นพยานปากเอกแก่เราได้
[ดนตรีจบ]
[เฟื้องหายใจเฮือก แผ่ว] อ้าว คุณพระ
[คุณหลวง] อ้าว คุณพระ
มีอะไรกันเหรอขอรับ
ไม่ต้องมาตีหน้าซื่อไปเลยคุณหลวง
ฉันรู้ความจริงหมดแล้ว
ว่าคุณหลวงอยู่เบื้องหลังโจรจับลูกสาวของฉัน
[ดนตรียะเยือก]
ไม่จริงนะขอรับ
นางแพร เอ็งไปเป่าหูอะไรคุณพระ
[คุณพระ] ฉันไม่หูเบาปานนั้นหรอก
ฉันเชื่อเพราะสิ่งนี้ต่างหาก
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[ถอนหายใจ]
แค่รอยสักที่หนูทับทิมจำได้
- กับคำบอกเล่าของนางแพร - [ดนตรีจบ]
คุณพระก็ปักใจเชื่อ ว่ากระผมเป็นผู้กระทำงั้นเหรอครับ
- ทาสไพร่ชายทั้งสยาม - [ดนตรีชวนลุ้น]
ก็สักเสกเลขยันต์กันไปทั่ว
โจรที่หนูทับทิมกับอีแพรเห็น
ก็อาจจะเป็นคนละคนกันก็ได้นะเจ้าคะ
แต่ลายสักมันเหมือนกันเปี๊ยบเลยนะคะ
ลายที่นิยมก็มีอยู่ไม่มาก
จะสักลายเหมือนกันก็ไม่แปลก
แต่ในจดหมายอ้างว่าพี่ชดนำเงินไปให้โจร
พี่ชดนำเงินไปให้ใคร
[ฮึบ] คนงานที่ดูแลตลาดขอรับ
งั้นไปดูเลยว่าเป็นคนงานที่ตลาดจริงไหม
มันไม่อยู่แล้ว
- [ดนตรีจบ] - ลูกมันป่วยขอรับ
[คุณหลวง] มันเลยมาขอเงินกระผม พาลูกไปหาหมอที่พระนคร
กระผมก็สงสาร ให้ไอ้ชดนำเงินไปให้มัน
แค่นั้น
[ดนตรีลุ้นระทึก]
คุณพระมาเพื่อสอบความ
กระผมก็เล่าความโดยละเอียดแล้ว
หวังว่าคุณพระ คงไม่มีอะไรจะต้องติดใจอีก
[ดนตรีระทึก]
- ขอโทษ - [แพรในลำคอ] หือ
- [ดนตรีจบ] - [คุณพระ] ที่ฉันเข้าใจผิด
ทำให้คุณหลวงต้องไม่สบายใจ
[ดนตรีชวนลุ้น]
เป็นความผิดของอีแพรเจ้าค่ะ
[เฟื้อง] มันขยันนัก เรื่องชักนำคุณทับทิมไปในทางเสื่อม
คราก่อนก็แอบพาหนีเรือน ไปนั่งเรือกับไอ้กล้าสองต่อสอง
ครานี้ก็กุเรื่องให้หนูทับทิมกับคุณพระ
[เฟื้อง] มาเข้าใจคุณพี่ผิด
- [ดนตรีจบ] - เห็นทีจะต้องลงโทษให้หนัก
- ไอ้ชด - ขอรับ
- มันไม่ใช่อย่างนั้นนะคะคุณพระ - [ชด] มานี่
- [แพร] เฮ้ย อะไร - [ชด] มานี่
- [แพร] พี่ชด ปล่อย ปล่อย - [ชด] ไม่ปล่อย ไป
- [แพรพ่นลมหายใจ] - [ดนตรีระทึก]
น้องทับทิมถึงขนาดวางใจ ให้นางแพรทำธุระแทนให้แบบนี้
บางทีมันอาจจะรู้ก็ได้ว่าน้องทับทิมอยู่ที่ไหน
กระผมจะไปเค้นเอาความจริงเองขอรับ
[ดนตรีระทึก]
[เพลง “เธอ”]
♪ เธอคนนี้ที่รอ ♪
♪ มาแสนนาน ♪
♪ เธอคนนี้ที่ฉัน ♪
♪ ตามหา ♪
♪ เธอคนนี้เท่านั้น ♪
♪ ทำให้ชีวิตของฉันนั้นมีค่า ♪
♪ และเธอคือรักสุดท้าย ♪
♪ และจะรอจนกว่าฉัน ♪
♪ จะหมดลมหายใจ ♪
[เพลงจบ]
- [แพร] ปล่อย ปล่อยฉัน - [ดนตรีระทึก]
[พ่นลมหายใจ] ฮึ่ย
เฆี่ยนมัน
- [ชด] ขอรับ - [สะอื้น]
- [เสียงหวด] - [โอย]
- [สูดปาก โอย] - [เสียงหวด]
[แพรร้องไห้]
น้องทับทิมอยู่ที่ไหน
ฉันไม่รู้เรื่อง [สะอื้น]
- เฆี่ยนมันอีก - [แพรถอนหายใจ]
- [ชด] ครับ - [เสียงสั่น] อย่า
[กล้า] หยุดก่อนขอรับ
- [ดนตรีจบ] - นางแพร
เอ็งบอกความจริงท่านขุนไปสิ
ก็ถ้ารู้น่ะก็บอกไปแล้วไหม จะมาทนเจ็บอยู่ทำไมเล่า
[กล้า] ท่านขุนขอรับ
กระผมฟื้นแล้ว เฆี่ยนกระผมแทนนางแพรเถอะขอรับ
[ดนตรีซึ้ง]
เอ็งอยากรับโทษแทนมันหรือ
ได้ ลากตัวมันออกมา
[เสียงประตูกรง]
[ฮึบ ถอนหายใจ ฮึบ]
- [ทาสชาย] ฮึ่ย - [กล้าโอย ถอนหายใจ]
กล้า
[เอก] ไอ้กล้า
เอ็งให้นางแพรบอกที่อยู่น้องทับทิมแก่ข้า
รู้อะไรดีๆ ก็บอกมา
จะได้ไม่ต้องเจ็บตัวอีก
- [ดนตรีจบ] - [หายใจหอบถี่]
กระผมก็คิดเหมือนท่านขุนเหมือนกันขอรับ
[กลองรัวระทึก]
ว่านางแพร
มันรู้ที่อยู่ของคุณทับทิม
- [กลองจบ] - [ถอนหายใจ]
แต่ในเมื่อมันยืนกรานว่าไม่รู้
กระผมก็จนปัญญาจะหาคำตอบขอรับ
[ดนตรีซึ้ง]
เอ็งเลิกโกหกข้าเสียที
- พี่ชด - [ชด] ขอรับ
[เอก] มึง
- [เอกฮึบ] - [โอย]
- [เอกฮึบ] - [กล้าโอย]
[แพรตะโกน] หยุด หยุดสักที
[เสียงนกร้อง]
[ดนตรีเศร้า]
[ถอนหายใจ]
ท่านขุนก็รู้อยู่แก่ใจว่าคุณทับทิมหนีเพราะอะไร
[แพรสูดลมหายใจ] ทำไมยังโทษนายกล้าอยู่ได้
[พ่นลมหายใจ] หรือเพราะว่าเสียหน้า
ที่รู้ว่าคุณทับทิมชอบนายกล้า
- อีแพร มึง - [เอฟเฟกต์ชวนลุ้น]
- [กล้า] ท่านขุน - [แพรฮึบ]
- [เอกฮึบ] - [กล้า] โอ๊ย
[ดนตรีเศร้า]
[แพรคราง]
ท่านขุนขอรับ
นางแพรมันสติไม่สมประกอบ จึงพูดไม่คิด อย่าลงโทษมันเลยนะขอรับ
นายนั่นแหละที่ไม่ควรโดนลงโทษ
เพราะนายไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้
นี่ท่านขุน พูดกันตรงๆ แมนๆ เลยนะคะ
[แพร] ฉันน่ะ
มีส่วนทำให้คุณทับทิมหนี ฉันจะรับโทษนั้นทั้งหมดเอง
แต่ถ้าท่านขุนยังมีความยุติธรรมอยู่บ้าง
- ก็ปล่อยตัวนายกล้าไปเถอะค่ะ - [ดนตรีจบ]
[แพรหายใจหอบถี่]
เว้ย
[ดนตรีเศร้า]
[เสียงก๊อกแก๊ก]
[กล้าถอนหายใจ]
เอ็งเจ็บหนักขนาดนี้
ยังมีแก่ใจขอให้ท่านขุนปล่อยตัวข้า
ข้าจะหาข้าวหาน้ำมาให้เอ็งไม่ขาด เพื่อเป็นการตอบแทน
- เรื่องนั้นน่ะให้ลิ้นจี่ทำก็ได้ไหม - [ดนตรีจบ]
แล้วเอ็งต้องการให้ข้าตอบแทนด้วยสิ่งใดเล่า
ก็สู้ไง
[ดนตรีไทยซึ้ง]
ถึงเวลาแล้วนะที่นายต้องกล้าหาญ ให้สมกับชื่อของนาย
อย่างไร
ข้าก็ต้องซื่อสัตย์กับท่านขุน
ข้ากล้าหาญในทางผิดๆ เช่นนั้นไม่ได้หรอก
เฮ้ย นี่เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้วนะ
นายยังไม่คิดจะสู้อีกเหรอ
ไอ้คนขี้ขลาด ไอ้คนเห็นแก่ตัว
- [ดนตรีจบ] - จะว่าข้าขี้ขลาด ใช่
แต่ข้าไม่ได้เห็นแก่ตัว
- [ถอนหายใจ] - [กล้า] เอ็งน่ะ
เคยมีความรักหรือไม่
[ดนตรีซึ้ง]
[เสียงนกร้อง]
ข้าก็แค่อยากให้คนที่ข้ารัก
ได้อยู่กับคนที่ดีที่สุด
ถึงแม้ว่าคนคนนั้นจะไม่ใช่ข้าก็ตาม
ถ้าหนูไม่มียอดไลก์
ไม่มีเงิน ไม่มีอะไรเลย มีแต่ตัวเปล่าๆ
[สูดจมูก] มันจะมีใคร [เสียงสั่น] ที่เขาจะมารักหนูจริงๆ บ้างไหม
ตกลลงหนูจะขออะไรนะ
ก็ขอผู้ชายสิลุง
ผู้ชายที่จะรักหนู
โดยที่ไม่หวังอะไรจากหนูเลย
[เอฟเฟกต์เปลี่ยนฉาก]
- [ดนตรีจบ] - [เสียงจอแจ]
- [มิ่ง] พี่แพรอยูที่นี่ไหมจ๊ะ - วันนี้ยังไม่มาเลยจ้ะ
ก็นัดกันไว้ทำไมไม่มา
[มิ่ง] พี่ลิ้นจี่
เห็นพี่แพรไหมจ๊ะ
เขานัดกับช่างพอลไว้ว่าจะเจอกันเช้านี้
นางแพรมันโดนขังอยู่ในคุกทาสนู่น
เพราะดันไปยุ่งเรื่องการหนีของคุณทับทิมน่ะ
ถึงกับขังคุกเลยหรือ
[ดนตรีระทึก]
ก่อนโดนขังไม่โดนเฆี่ยนจนน่วมเลยหรือ
เลือดอาบเต็มหลังเลยล่ะ
- ไม่ต้อง ฉันเดินเองได้ - [พอล] ไม่ได้ยินหรือ
ว่าแพรบอกว่าเดินไปเองได้
[ชด] นายสั่งให้ลากก็ต้องลาก
นายสั่งให้ฆ่าก็ต้องฆ่า
นายจะทำอย่างไรกับทาสก็ได้
[ดนตรีจบ]
[เสียงนกร้อง]
กระผมอยากจะขอไถ่ตัวแพร
[หัวเราะในลำคอ]
ไปหลงคารมอันใดมันเข้า ถึงได้อยากจะไถ่ตัวมันนัก
บอกมาเถอะว่ากระผมต้องจ่ายเท่าไร
- [ดนตรีระทึก] - [หัวเราะในลำคอ]
นั่นสิ
[คุณหลวงลากเสียง] อือ
นางแพรมันก็ยังสาว
หัวมันก็แปลกไม่เหมือนใคร
ราคามันก็เลยสูงลิ่ว
นายช่างสู้ราคามันไหวหรือ
ราคาเท่าไรกระผมก็สู้
[หัวเราะ] ไอ้ชด
กูเจอเศรษฐีอังกฤษเข้าแล้วไง
[ชดกับคุณหลวงหัวเราะ]
เสียใจจริงๆ ท่านเศรษฐี
ผมไม่ขายนางแพร
[ชดหัวเราะ]
ในเมื่อกระผมมีเงินซื้อ ทำไมจะไถ่ไม่ได้
- [ดนตรีจบ] - ก็กระผมไม่ขาย
ที่นี่สยาม กฎหมายของสยามบอกว่า
การจะไถ่ตัวทาส เจ้านายต้องยินยอมเท่านั้น
ไม่ใช่ใครมีตังค์ คิดอยากจะมาซื้อก็ซื้อ
เข้าใจไหมนายช่าง
[ดนตรีระทึก]
[หัวเราะ]
[ช้อย] ดี
[ดนตรีระทึก]
เอาตัวมันออกมา
[แพรร้องคราง]
- [แพร] ปล่อย - [ทาสชาย] เร็ว มานี่
[แพรร้องคราง หายใจหอบ]
- [ทาสชาย] ไป - [แพร] โอ๊ย
[ถอนหายใจ หอบ]
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[พ่นลมหายใจ] นี่
อย่าบอกนะว่าจะเอาไอ้เหล็กร้อนๆ นั่นจี้ฉันน่ะ
ก็ถ้าเอ็งไม่บอกที่อยู่ของหนูทับทิม
อย่าว่าแต่ไอ้เหล็กร้อนๆ นี่เลย
ข้าจะเอาถ่านไฟแดงๆ นี่ กรอกไปที่ปากของเอ็งเสียด้วย
คุณแม่ เฆี่ยนมันให้หนักกว่าเดิม มันก็น่าจะเปิดปากแล้วนะขอรับ
[เฟื้อง] คนปากแข็ง ใช้หวายง้างมันยาก
ใช้เหล็กแดงๆ นี่แหละง้างได้ชะงักนัก
[พ่นลมหายใจ]
ฉันไม่รู้จริงๆ ค่ะว่าคุณทับทิมอยู่ที่ไหน
[แพร] โอ๊ย
- [แพรพ่นลมหายใจ] - [เฟื้อง] ข้าไม่เชื่อ
[แพรหอบคราง] เอ๊ย
- [แพรหอบ] - เอ็งทำให้ครอบครัวข้าเสียหน้า
ทำให้ข้าต้องเสียลูกสะใภ้ที่เป็นถึงลูกคุณพระ
- [แพรหายใจหอบถี่] - ถ้าเอ็งยังไม่บอกที่อยู่ของหนูทับทิม
[เฟื้อง] ข้าจะทำให้เอ็ง
- อยู่อย่างทรมานไปทั้งชีวิตเลย - [แพรร้องคราง]
- [ดนตรีระทึกขวัญ] - [แพรหายใจหอบถี่]
- [ช้อย] เหล็กร้อนได้ที่แล้วเจ้าค่ะ - [เฟื้อง] เอามา
[เสียงเหล็กปะทุไฟ]
[ดนตรีระทึกขวัญ]
- [เฟื้อง] บอกมาว่าหนูทับทิมอยู่ที่ไหน - [แพรหายใจหอบถี่]
[ดนตรีเร่งจังหวะ]
- บอกมาเดี๋ยวนี้ - [คุณหลวง] หยุด
- [ดนตรีจบ] - [เสียงเหล็กปะทุไฟ]
[คุณหลวง] หยุดเดี๋ยวนี้
[แพรหายใจหอบถี่]
[กระซิบ] แม่เฟื้อง ฟังทางนี้
ไอ้ช่างฝรั่งมันกำลังจะมาไถ่ตัวนางหัวทอง
[เสียงนกร้อง]
มีอีกตั้งหลายวิธีจะง้างปากเอาความจากมัน
อย่าทำให้ของแพงต้องราคาตก
เข้าใจไหมแม่เฟื้อง
[ดนตรีเศร้า]
[เสียงกรอบแกรบ]
คำว่าหลายด้านเขียนยังไง ร.เรือหรือล.ลิง
กระผมไม่รู้หนังสือหรอกขอรับ
[เสียงปากกาตก]
- [สูดลมหายใจ] - [ดนตรีจบ]
แทนที่จะทำรางรถไฟ
แต่กลับต้องมาทำเอกสารถูกๆ ผิดๆ อย่างนี้
ขอคนจากหลวงไป ก็บอกให้รอ เพราะคนขาด
[เดาะลิ้น]
มิ่งพอจะรู้จักใครบ้างไหม ที่รู้ทั้งภาษาฝรั่ง
[พอล] กับภาษาสยาม
คนที่อ่านออกเขียนได้ ก็มีแต่เจ้าขุนมูลนายเท่านั้นแหละขอรับ
อ๋อ แล้วก็มีพี่แพรอีกหนึ่งคนขอรับ
แพร [ถอนหายใจ เดาะลิ้น]
ฉันก็คิดถึงแพรเหมือนกัน
เสียดาย ติดที่หลวงก่ำจอมเจ้าเล่ห์
[มิ่ง] แนวรางรถไฟที่ปรับใหม่
ไม่ผ่านที่ดินหลวงก่ำแล้วหรือขอรับ
ถ้าคุณหลวงรู้เข้าคงเสียดายแย่ อดได้ค่าเวนคืนมากโข
[ดนตรีชวนสงสัย]
ขอบใจมากมิ่ง
ฉันนึกออกแล้ว วิธีที่เราสามารถ
คว้าตัวแพรมาเป็นของเราได้
[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]
[ดนตรีซึ้ง]
- [กล้า] คุณทับทิม - อ้าว กล้า
[ทับทิมฮึบ]
มาได้อย่างไร
[กล้า] ข้าต้มยามาให้ กินซะ
- ไม่กิน ฉันอยากตาย - [ดนตรีจบ]
ยังไงก็กลับบ้านไม่ได้อยู่แล้ว ให้มันตายๆ ไปซะที่นี่เลย
ดีกว่าให้ฉันน่ะต้องมานั่งเป็นทาสไปชั่วชีวิต
[แพรพ่นลมหายใจ]
[กล้า] ถึงข้าจะไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เอ็งทำ
แต่ข้าก็ไม่ยินดีที่เอ็งต้องมาถูกลงโทษเช่นนี้
บอกข้ามาเถิดว่าคุณทับทิมอยู่ที่ไหน
นี่ แสดงว่านายยอมไปเจอคุณทับทิมแล้วเหรอ
[ดนตรีปลุกใจ]
[แว่น] เอ้า
ก่อนนี้แม่ไม่เคยเห็นเอ็งกินแกงสายบัว
นึกยังไงขึ้นมาถึงให้แม่ทำให้
ฉันก็นึกอยากจะกินขึ้นมาน่ะจ้ะแม่
กระผมนำแกงสายบัวมาฝากขอรับ
ขอบใจจ้ะ
[ดนตรีสดใส]
[เสียงนกร้อง]
[ถอนหายใจ] แผลนั่นได้จาก การหนีมาที่นี่ใช่หรือไม่ขอรับ
ใช่
เจ็บมากหรือไม่ขอรับ
ฉันไม่เป็นไรหรอก
ห่วงแแต่คุณพ่อ ได้ข่าวบ้างหรือไม่ว่าคุณพ่อเป็นอย่างไรบ้าง
นางแพรบอกว่าคุณพระดูเบาใจลง
เมื่อรู้ว่าคุณทับทิมปลอดภัยขอรับ
แล้วจับโจรได้หรือไม่
- [ดนตรีจบ] - [ถอนหายใจ] โจรหนีไปแล้วขอรับ
[กล้า] เมื่อคุณพระไปสอบสวน
คุณหลวงก็แก้ต่างเอาตัวรอดไปได้ขอรับ
[ถอนหายใจ]
ถ้าเช่นนั้น ฉันกลับไปก็ไม่แคล้วต้องแต่งกับพี่เอก
คนเป็นคู่กันแล้วไม่แคล้วกันหรอกขอรับ
แต่ฉันไม่ได้รักเขา
[เสียงนกร้อง]
- [เพลง “คำรัก (เวอร์ชั่นนักร้องหญิง)”] - ♪ รักคำเดียวคำนี้ ♪
♪ ให้บอกอีกทีก็คงไม่มีคำดีอื่นใด ♪
♪ สื่อแทนใจฉัน ส่งสารที่ดังข้างใน ♪
♪ ว่ามั่นคงซื่อตรงเท่าไร ♪
♪ เอ่ยคำรักไป ได้โปรดยอมฟัง ♪
♪ คำว่ารักนี้แทนทุกสิ่ง ♪
♪ คำสัตย์จริงไม่แปรผันไป ♪
♪ สุขเต็มหัวใจ ♪
♪ เมื่อบอกรักเธอ ♪
[ถอนหายใจ]
กระผมรู้ดีขอรับ
ว่าคุณทับทิมมีใจให้ใคร
คุณทับทิมรู้หรือไม่ขอรับ
ว่าผู้นั้นก็มีใจให้คุณทับทิมเช่นกัน
[ดนตรีซึ้ง]
หากเขาใจตรงกับฉันจริง
เขากล้าพอหรือไม่ ที่จะไปเรียนคุณพ่อให้ยกเลิกงานแต่ง
ความกล้าหาญของผู้นั้น
แม้ความตายอยู่ตรงหน้า
ก็หาหวั่นไม่ขอรับ
- แต่สิ่งเดียวในชีวิตนี้ ที่ผู้นั้นไม่สามารถทำได้ - [ดนตรีจบ]
คือหักหลังผู้มีพระคุณขอรับ
[ดนตรีเศร้า]
ฉันเข้าใจ
คุณทับทิมกลับเรือนเถอะนะขอรับ
หากคุณทับทิมไม่อยากออกเรือนกับท่านขุน
เราค่อยหาทางกันก็ได้ขอรับ
[เสียงนกร้อง]
[ดนตรีสะพรึง]
ไอ้กล้า
วันนี้กูจะไม่ปรานีมึงอีกแล้ว
[หอบ] พี่เอกกำลังเข้าใจกล้าผิดนะคะ
[ดนตรีลุ้นระทึก]
ปกป้องมันทุกครั้ง
หัวใจน้องคงอยู่ที่มันหมดแล้วทั้งดวง
[ถอนหายใจ]
กระผมไม่อยากทำให้ท่านขุนเสียใจอีกต่อไป
- ยิงกระผมเถอะขอรับ - มึงไม่ต้องร้องขอความตาย
กูมอบให้มึงแน่
หากพี่ฆ่ากล้า น้องจะหนีเตลิดไปให้ไกลกว่าเดิม
แต่หากไว้ชีวิต น้องจะยอมกลับเรือนกับพี่เอกเดี๋ยวนี้
[ดนตรีเร่งจังหวะ]
- [คุณพระฮึบ] - [ทับทิมกรี๊ด] คุณพ่อ
- [ทุกคนร้องห้าม] - ไอ้กล้า มึง
- [ดนตรีจบ] - คุณพ่อก็ทราบแล้วนี่คะว่าลูกหนีไปเอง
พ่อลงโทษมันฐานที่มันรู้ที่พักของลูก แล้วไม่ปริปากบอกใครต่างหากล่ะ
คุณพ่อพี่ได้ชี้แจงเรื่อง ที่น้องเข้าใจผิดไปกับคุณพระแล้ว
[เอก] ถ้าน้องได้ฟังความ น้องจะเข้าใจครอบครัวพี่อย่างถูกต้อง
แต่เวลานี้พี่ต้องขอตัวก่อน
มีความใหญ่ที่ต้องชำระ
- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [ดนตรีเศร้า]
- [เอกฮึบ] - [กล้าโอดโอย]
- [เสียงเตะ] - [กล้าโอย]
- [เอกฟึดฟัด] แม่แว่น - [แว่นร้องไห้] พอเถอะ ท่านขุนๆ
[แว่น] พอเถอะเจ้าค่ะ
หากท่านขุนต้องการเอาชีวิตมัน [สะอื้น]
เอาชีวิตของบ่าวไปแทนเถอะเจ้าค่ะ
แม่แว่น ปล่อย
[สะอื้น] ไม่เจ้าค่ะ
- แม่ ถอยไปเสีย - [แว่นสะอื้น]
ปล่อยให้ท่านขุนลงโทษฉันจนกว่าจะพอใจเถอะ
- [แว่น] ท่านขุนเจ้าขา - [คุณหลวง] ยั้งก่อนเจ้าเอก
ยั้งเอาไว้ก่อน
[คุณหลวง] ความตายมันไม่สาแก่ใจ เท่ากับความทรมานหรอก
- นางแว่น - [ดนตรีจบ]
ต่อไปนี้เอ็งขึ้นไปทำงานบนเรือนใหญ่ กินนอนอยู่บนนั้นไม่ต้องลงมาเห็นลูกเอ็ง
- [ดนตรีระทึก] - คุณพี่
นี่คุณพี่จะลงโทษมันหรือว่าจะช่วยมันกันแน่เจ้าคะ
พี่ก็ลงโทษมันอยู่นี่ไง
ไอ้อีสองคนมันรักกันจะปานกลืน
[คุณหลวง] ให้มันรู้จัก ความทุกข์กับการที่พรากจากคนที่รัก
เหมือนอย่างที่เจ้าเอกเป็น
ถ้าเป็นเช่นนั้น อิฉันก็เห็นดีด้วยเจ้าค่ะ
ส่วนไอ้กล้า จับมันใส่ตรวนล่ามตีนเอาไว้
- [คุณหลวง] แล้วให้ไปหาบน้ำ ผ่าฟืน - [ทาสชาย] เร็ว
- [กล้า] โอ๊ย - [คุณหลวง] ไอ้อีพวกไหนช่วยมัน
หยุด พวกเอ็งอย่ายุ่ง
[คุณหลวง] จะได้รับโทษตามมัน
[ดนตรีเร่งจังหวะ]
[ดนตรีจบ]
[เสียงนกร้อง]
ยังไงกระผมก็ยืนกรานไม่ขายนางแพร
[เสียงคลี่กระดาษ]
[กระแอม]
ตรงนี้คือตลาดของคุณหลวง
(ตลาด)
[พอล] ส่วนตรงนี้
ที่ดินของคุณหลวง
กระผมทราบดีว่ามีทรัพย์อยู่ที่ใดบ้าง
- [ดนตรีไทยชวนลุ้น] - แต่ที่คุณหลวงยังไม่รู้ก็คือ
เดิมทีกระผมมีแผนจะวาง รางรถไฟผ่านที่ดินของคุณหลวง
[พอล] ซึ่งจะทำให้ คุณหลวงได้รับค่าเวนคืนจากหลวง
แต่ตอนนี้กระผมเปลี่ยนใจแล้ว
[แค่นหัวเราะ] นี่นายช่าง
- กำลังขู่ผมงั้นหรือ - [ดนตรีจบ]
เปล่าเลย กระผมกำลังจะบอกว่า
กระผมจะไม่เวนคืนที่ดิน
[พอล] แต่ว่า
กระผมจะสร้างสถานีรถไฟ ให้ติดกับตลาดของคุณหลวง
- [ดนตรีไทยระทึก] - ลองคิดดูสิ
ตลาดที่มีสถานีรถไฟ
คุณหลวงจะรับทรัพย์ขนาดไหน
ทีนี้พอจะให้กระผมไถ่ตัวแพรได้หรือยัง
[หัวเราะในลำคอ]
นี่นายช่างอยากได้ตัวนางแพร
ถึงขนาดเอาตำแหน่งหน้าที่
มาต่อรองงั้นหรือ
[ดนตรีไทยระทึก]
ตามหลักแล้ว
สถานีจะต้องผ่านที่ที่คนเดินทางสะดวกเยอะ
จะต้องเชื่อมโยงกับสายน้ำและถนน
ซึ่ง
ตลาดของคุณหลวงเหมาะสมที่สุด
อย่างนั้นหลวงก่ำก็ได้ประโยชน์ มากกว่าการเวนคืนที่ดินอีกสินะขอรับ
ถูกต้อง แต่ว่า
หลวงก่ำยังไม่รู้เรื่องนี้
[ดนตรีจบ]
แล้วคุณหลวงจะตกลงหรือไม่
หรือว่าจะให้กระผมนั้น
เปลี่ยนใจย้ายสถานีไปตั้งซะที่อื่น
- [ดนตรีไทยระทึก] - [สูดลมหายใจ]
- [แพร] โอ๊ย [โอย] - [ดนตรีจบ]
มันเป็นของนายช่างแล้ว
[ดนตรีปลุกใจ]
นี่ นายช่าง… ไถ่ตัวฉันเหรอคะ
[แพรพ่นลมหายใจ]
ต่อไปนี้ คุณมาทำงานกับผม
[ครางในลำคอ]
[ตะโกน] ขอบคุณนะคะเจ้าพ่อ
ขอบคุณกูนี่
ไปแล้วให้ไปลับนะ ไม่ต้องกลับมาอีก
นายช่างเอามันไป ก่อนที่กระผมจะเปลี่ยนใจ
รีบไปเถอะจ้ะพี่
[พอล] ไป
[ดนตรีเร้าใจ]
โล่งอกไปที ปล่อยอีเพี้ยนนี่ไปได้
- [แพร] ทุกคน ฉันเป็นไทแล้วนะ - [ดนตรีสดใส]
เพราะฉะนั้น ดูฉันไว้เป็นตัวอย่างเถิด
ทุกคนน่ะก็สามารถที่จะเป็นไทได้เหมือนกัน
โดยเฉพาะนาย ฉันจะกลับมาช่วยนายให้ได้
[ดนตรีปลุกใจ]
- [ดนตรีจบ] - [เสียงนกร้อง]
[สูดลมหายใจ] ช่างพอล ขอบคุณมากเลยนะคะที่ไถ่ตัวฉันน่ะ
ไม่ต้องขอบคุณ ฉันไม่ได้ช่วยคุณฟรีๆ
- ฉันจะใช้งานคุณให้หนักกว่าหลวงก่ำอีก - [ดนตรีสยองขวัญ]
นี่ ฉันหนีเสือปะจระเข้เหรอเนี่ย
[ดนตรีจบ]
- [หัวเราะ] ฉันหยอกหรอกน่า - [ดนตรีสนุกสนาน]
[พอล] ก็ต้องแค่ช่วยงานฉันตามที่มีนั่นแหละ
[แพร] โอเคค่ะบอส
[หัวเราะ] โอ้ จำเอาไว้
คุณไม่ใช่ทาสของฉัน เราทำงานด้วยกัน
[หัวเราะเบาๆ]
โอเคค่ะบอส
- [ดนตรีจบ] - ไหนๆ บอสก็ไถ่ตัวฉันมาแล้วอะ
บอสช่วยไถ่ตัวนายกล้าด้วยอีกหนึ่งคนได้ไหมคะ
[ดนตรีสนุกสนาน]
- ป้าแว่น พี่ตุ่น พี่ลิ้นจี่ ไถ่ให้หมดเลยนะขอรับ - [พ่นลมหายใจ]
[พอล] เอ่อ ฉันเอาเงินไปไถ่ตัวคุณหมดแล้ว
- ไม่เหลือไปไถ่ใครหรอก - [ดนตรีจบ]
- ไม่เป็นไร - [ดนตรีปลุกใจ]
ฉันน่ะเป็นแม่ค้าเงินล้าน
ฉันถูกไถ่ตัวแล้ว ไถ่ตัวแปลว่าอิสระ
ฉันจะทำมาหากินอะไรก็ได้
เดี๋ยวฉันจะเก็บเงินไถ่ตัวนายกล้าเอง
[ตะโกน] สู้โว้ย
- [ดนตรีจบ] - น้ำพริกอีกแล้วหรือมิ่ง
ขอรับ
กินกับผักสดๆ อร่อยยิ่งนักนะขอรับ
[ดนตรีสนุกสนาน]
[แพร] มาแล้วค่ะ [ภาษาอังกฤษ] บอสของฉัน
[แพร] ดิฉันนางสาวแพรทอง พนักงานคนใหม่ของนายช่าง
รายงานตัวค่ะ
[หัวเราะ]
แต่งกายอย่างนี้ดูดีกว่าชุดที่เคยใส่โขเลย
สวยก็บอกว่าสวยค่ะนายช่าง ไม่ต้องอ้อมต้องค้อม
วันนี้มีอะไรกินบ้างอะ
อาหารฝีมือมิ่งนะ ฝืดคอเต็มทน
[พอล] มีแต่น้ำพริกกับแกงเผ็ดๆ ทั้งนั้น
[ในลำคอ] หือ
ถ้าอย่างนั้น วันนี้ นางสาวแพรทอง พนักงานคนใหม่ของนายช่าง
จะแสดงฝีมือเองค่ะ
- [แพรร้องเป็นทำนอง] ท้าดา - [พอล] ว้าว
สวรรค์ส่งคุณมาโปรดฉันจริงๆ
- นี่แหละอาหารที่ฉันอยากกิน - [ดนตรีซึ้ง]
น่ากินทุกอย่างเลยนะขอรับ
งั้นก็จัดไปอย่าให้เหลือค่ะ
[เดาะลิ้น] มา
[พ่นลมหายใจ]
เห็นแบบนี้แล้ว ยิ่งคิดถึงบ้านจัง
[พอล] ถ้าตอนนี้ฉันอยู่ที่นั่น
พวกเขาคงอวยพรให้ฉัน
อวยพรทำไมอะคะ
[เป็นภาษาอังกฤษ]
เฮ้ย ถ้าอย่างงั้น ก็ต้องร้องเพลง “แฮปปี้เบิร์ธเดย์สิคะ”
- [เพลง “แฮปปี้เบิร์ธเดย์”] - ♪ แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู ♪
♪ แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู ♪
♪ แฮปปี้เบิร์ธเดย์ แฮปปี้เบิร์ธเดย์ ♪
♪ แฮปปี้เบิร์ธเดย์ แด่ช่างพอล ♪
(เพลง “แฮปปี้เบิร์ธเดย์” เกิดขึ้นราวปี พ.ศ. 2467 35 ปีหลังจากนี้)
- [เป็นภาษาอังกฤษ] ขอบคุณ - [ดนตรีจบ]
คุณแต่งเองหรือ
- หือ - [หัวเราะในลำคอ]
[ดนตรีเศร้า]
[เสียงก๊อกแก๊ก]
กินเสีย
ฝืนคำสั่งคุณหลวง ประเดี๋ยวก็โดนลงโทษไปด้วยหรอก
ข้าดูจนรอบเรือนแล้ว เงียบสนิท
คงหลับกันหมดแล้ว
กินเถิด ข้ากับพี่ตุ่นจะระวังทางให้เอง
ต่อหน้าหรือลับหลัง ข้าก็ต้องทำตามสั่งนาย
[เดาะลิ้น แค่นเสียง]
เอ็งขัดคำสั่งบ้างเถิด เอ็งต้องมีชีวิตรอดเพื่อพี่แว่น
[ตุ่นเดาะลิ้น]
กินน้ำ
[ดนตรีเศร้า]
- คุณเฟื้องชังแม่ข้าเข้าไส้ - [ดนตรีจบ]
นี่พาแม่ข้าขึ้นไปอยู่บนเรือนใหญ่
จะกลั่นแกล้งให้กินอยู่ลำบากเพียงใดก็สุดจะรู้
[เสียงนกร้อง]
[โอย]
[ดนตรีชวนลุ้น]
[หัวเราะแห้งๆ]
งานของอิฉันเสร็จแล้ว ขอช่วยป้าแว่นนะเจ้าคะ
สาระแน
ข้าจะใช้ให้มันทำ เอ็งไม่ต้องมาเสือก
ป้าแว่นไม่แข็งแรง
ถ้าออกแรงหนัก อาการป่วยอาจจะกำเริบได้นะเจ้าคะ
เอ็งไม่ได้ยินที่ข้าพูดหรือว่าเอ็งไม่ต้องมาเสือก
ไสหัวไป
เจ้าค่ะ
[เสียงขัดพื้น]
- [หอบ สูดปาก] - [ดนตรีจบ]
เอ็งส่งสายตาอ้อนวอนให้มันมาช่วยเอ็งใช่หรือไม่
- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [แว่นหอบ]
มิได้เจ้าค่ะ บ่าวยังไม่ทันได้เห็น หน้านางลิ้นจี่เลยแม้สักน้อยเจ้าค่ะ
[แค่นเสียง]
- ตอแหล - [แว่น] โอ๊ย
- [แว่นโอดโอย] - [ดนตรียะเยือก]
แม่
[โอย หายใจหอบ]
[ดนตรีชวนลุ้น]
[แว่นโอย หอบ]
[แว่นร้องครวญคราง]
[แว่นโอย หอบ]
[ดนตรีจบ]
[เสียงนกร้อง]
ช่วยแปลเอกสารภาษาสยามนี้ ให้เป็นภาษาฝรั่งให้ฉันอ่านเข้าใจได้ไหม
สบายเลยค่ะ
[พอล] อือ
ป่าหมากป่าพลูทั่วเมืองนี้ทุกแห่ง
ป่าพร้าวก็หลายในเมืองนี้
ป่าพร้าว “โคโคนัท จังเกิ้ล” เหรอ
[ดนตรีซุกซน]
ฉันว่ายากแบบนี้นะคะ มันต้องใช้สมาธิอะค่ะนายช่าง
[แพร] ฉันขอเอาไปนั่งแปลที่เงียบๆ ก่อน แล้วเดี๋ยวเอามาคืนได้ไหมคะ
[เดาะลิ้น]
ขอบคุณเทคโนโลยีที่ทำให้เราสะดวกสบายขึ้น
[แฟง] เชิญเจ้าค่ะคุณหนู
[ดนตรีจบ]
อ้าว คุณทับทิม
[แพร] พี่แฟง ไหว้จ้ะ
แม่แพร บังเอิญเจอจริง ได้ข่าวว่าหล่อนเป็นไทแล้วหรือ
ค่ะ พอดีว่านายช่างไถ่ตัวฉันมา คือเขาอยากให้ฉันทำงานให้
[หัวเราะเบาๆ]
มิน่า จึงแต่งตัวแปลกตาไป
[ทับทิม] ฉันดีใจด้วยนะ
ยังนึกเป็นห่วงหล่อนจะเดือดร้อนที่ได้เคยช่วยฉัน
แล้วนี่คุณทับทิมกับพี่แฟง
[แพร] มาไหว้พระเหรอคะ
ฉันมาอธิษฐานกับหลวงพ่อ
ว่าให้เรื่องร้ายผ่านไปได้ด้วยดี
ฉันจึงมากราบท่านน่ะ
แล้วนี่แม่แพรรู้หรือไม่ว่ากล้าเป็นอย่างไรบ้าง
- [ดนตรีซึ้ง] - เออ
[เดาะลิ้น]
[แพร] นี่ นายกล้า
นางแพร
โฮ สภาพ
[ถอนหายใจ]
คุณหลวงสั่งห้าม ไม่ให้เอ็งมาเหยียบดินที่นี่อีก เหตุใดรั้นนัก
[เดาะลิ้น] ฉันน่ะรู้ทางหนีทีไล่ ของเรือนนี้ดี ไม่โดนจับได้หรอกน่า
[ถอนหายใจ]
ว่าแต่นายเหอะ นายน่ะ ต้องอยู่ในสภาพแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนเนี่ย
[ถอนหายใจ]
คดีครานี้ใหญ่โตกว่าที่ผ่านมา
ข้าอาจจะต้องถูกล่ามโซ่แบบนี้ไปจนตายเลยก็ได้
[เดาะลิ้น]
นายน่ะแอบพักบ้างนะ
รักษาชีวิตตัวเองไว้ เดี๋ยวฉันจะรีบมาช่วยนายให้เร็วที่สุด
- [แพร] เออ - [ดนตรีจบ]
[แพร] คุณทับทิมเขาฝากยาเอามาให้นาย
[ดนตรีซึ้ง]
แค่ได้ยินชื่อนี่ยิ้มออกเลยนะ
ข้าฝากเอ็งไปขอบพระคุณคุณทับทิมด้วยนะ
[กล้า] ข้าจะกินยานี้
ไม่ให้ขาดสักมื้อ สักวันเลย
แหม ทีพอเป็นคุณทับทิมนี่เชื่อฟังจังเลยนะ
ทีพอเป็นฉันเนี่ย พูดไรไม่เห็นเชื่อเลย
ก็พอเชื่อเอ็งทีไร เจอแต่เรื่องร้ายทุกที
เออ งั้นทีหลังฉันพูดอะไรน่ะ นายก็ไม่ต้องมาเชื่อแล้ว
พูดความจริง เอ็งจะพื้นเสียไปไยเล่า
พื้นเสียอะไร
- ไม่เห็นมีเลย - [ถอนหายใจ]
ข้าหมายถึง
เอ็งจะหงุดหงิดไปไย
เสร็จธุระแล้วก็รีบกลับไป
ระวังมีคนมาเห็นเข้า
- [ดนตรีไทยเศร้า] - [ถอนหายใจ]
เออ นายกล้าเชื่อฟังคุณทับทิม รักคุณทับทิม
ก็ถูกแล้ว
เราจะหงุดหงิดไปทำไม
หรือว่าเป็นวันนั้นของเดือน
[ดนตรีบรรเลงเนิบๆ]
หากพี่ฆ่ากล้า น้องจะหนีเตลิดไปให้ไกลกว่าเดิม
[ทับทิม] แต่หากไว้ชีวิต น้องจะกลับเรือนกับพี่เอกเดี๋ยวนี้
[แค่นหัวเราะ]
- หนีพี่ไป - [ดนตรีจบ]
แต่ยอมกลับเรือนเพราะไอ้กล้า
เหตุใดน้องถึงรักไอ้ทาสมากมายเช่นนั้น
[ดนตรีชวนลุ้น]
พี่ชดนี่
[ชด] เพราะไอ้ประกาศเนี่ย
ทำให้ชาวบ้านเนี่ย
ควานหาผู้ที่มีรอยสักให้ป่วนเมือง
เงินนี่มากโข พอที่จะให้พวกเอ็งน่ะนะ
- [ชด] อพยพออกจากบางซื่อเสียแต่คืนนี้ - [ดนตรีจบ]
[เอฟเฟกต์ตกตะลึง]
รอยสักนั่น
หากกลับมาอีก พวกเอ็งตาย
[ดนตรีระทึก]
[ลิ้นจี่] นี่เอ็งลักลอบเข้ามาทำอันใดดึกดื่นหรือ
ฉันน่ะจะมาไถ่ตัวลิ้นจี่
[หายใจเฮือก]
ว่าใจของเอ็งนี่ระริกระรี้ที่อยากจะได้ ลูกสะใภ้เป็นถึงลูกคุณพระมากเพียงใดน่ะ
[ดนตรีระทึก]
[คุณพระ] ที่เร่งรัดให้แม่ทับทิม แต่งงานกับขุนเอกโดยเร็วเนี่ย
เพราะว่าคุณหลวง หวังประโยชน์พรรค์นี้จากฉันอย่างงั้นหรือ
[ดนตรีจบ]
[เพลง “คำรัก”]
♪ ฉันเคยเอ่ยคำรัก ♪
♪ เมื่อนานเนิ่นนัก ได้เรียนรู้รักครั้งแรกจากเธอ ♪
♪ เริ่มจากวันนั้น ในวันที่เราพบเจอ ♪
♪ กาลผ่านไปหัวใจล้นเอ่อ ♪
♪ เปี่ยมด้วยรักเธอ จึงบอกออกไป ♪
♪ เพราะรักจึงย้ำว่ารัก ♪
♪ เพราะรักจึงพร่ำบอกไป ♪
♪ นับร้อยพันครั้ง เธอฟังอยู่ไหม เธอหน่ายหรือยัง ♪
♪ เพราะรักมันท่วมมันท้น ♪
♪ ย้ำซ้ำได้จนเป็นหมื่นล้านครั้ง ♪
♪ ฉันขอเพียงเธออยู่ฟังนานๆ ♪
♪ ได้ไหม ♪
♪ ฉันจะเอ่ยคำรัก ♪
♪ แด่เธอที่รัก ตราบนานเท่านานถึงวันสิ้นใจ ♪
♪ จะบอกทุกครั้ง หากตัวฉันยังพูดได้ ♪
♪ คำที่มันสำคัญยิ่งใหญ่ ♪
♪ สุขเต็มหัวใจ ♪
♪ เมื่อบอกรักเธอ ♪
[เพลงจบ]
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.