Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
NA WODACH PÓŁNOCY
CZĘŚĆ IV ZIEMSKIE DEMONY
Otto opowiadał mi, że siódmego dnia
Bóg zerknął na ziemię i uznał, że wszystko było dobre.
Jestem dobrym, bogobojnym chrześcijaninem,
ale gdyby było inaczej, żądałbym od Pana zwrotu pieniędzy.
Rozmowa o Bogu nie jest pokrzepiająca,
a jeśli mamy przetrwać zimę,
to musimy uzupełnić racje
i zacząć polować.
Podzielimy się dzisiaj na trzyosobowe grupy.
Otto, McKendrick i ja
weźmiemy karabiny i poszukamy zwierzyny na przylądku.
Druga grupa pozostanie tutaj
i spędzi minimum godzinę,
maszerując po brzegu,
- aby utrzymać witalność. - Mogę wam pomóc.
Dobrze strzelam. Potrzebuję tylko karabinu.
Panowie,
wiem, że morale jest bardzo niskie,
ale jeśli pozostaniecie nieruchawi,
krew wam stężeje i zakrzepnie w żyłach.
Wasze organy sflaczeją i w końcu zawiodą,
co skończy się agonią w męczarniach.
Zrozumiano?
- Wyraziłem się jasno? - Tak.
W porządku.
Posłuchali moich zaleceń,
ale nie wkładali w nie wysiłku.
Bez rygoru i codziennych obowiązków okrętowych
są zagubieni.
Postanowiliśmy rozebrać jeden z welbotów.
Ogień niesie jednak nikłą pociechę.
Mimo to stopniowo uwalniam się od skutków niespodziewanego odwyku
i tyranii mojego nałogu,
Czuję się silniejszy.
Mijają tygodnie...
a może miesiące?
Zapasy się kurczą,
a ziąb przenika wprost do naszych kości.
Dlaczego wystawiasz mnie na tak kurewską próbę?
Zasługuję na coś lepszego!
Ale nie dam się złamać.
Panowie, wstawajcie.
Mają fokę.
Macie fokę.
Jedzenie.
- Jesteśmy głodni. - Wymiana?
Tak.
Co mamy?
Piersiówka.
- Proszę. - Jeszcze to.
- Nóż wielorybniczy. - Doskonale.
Dobra piersiówka.
Bardzo ostry nóż.
Macie jeszcze to.
To nie?
Tego nie da się zjeść!
Potrzebujemy jedzenia.
Tego.
Zabierz to i utnij nam kawałek mięsa.
Cofnijcie się, panowie.
Wiedzą, o co chodzi.
Kuchciku.
Przygotuj drewna.
Dobra robota, Michaelu.
Nie rozgrzałeś patelni.
Jest rozgrzana. Może wy chcecie smażyć?
Jeszcze chwila.
Ja mógłbym jeść surowe.
Dobre.
Jeśli będą dawać nam foki,
będziemy mogli palić tłuszczem
i przeżyjemy na mięsie.
Popatrz na nich, jak rechoczą i żartują.
Musimy zawrzeć korzystną umowę.
Gorzej, że widzą naszą przesraną sytuację.
- Daliby nam umrzeć z głodu? - Z radością.
Pogańskim chujom nie wiążą rąk
nasze chrześcijańske wartości.
A jakież to wartości?
Nie ma co żartować.
Jeśli pogardzą naszymi rzeczami,
znikną równie szybko, jak się pojawili.
Oddajcie im więc broń.
Jedna strzelba za pięć fok, trzy za piętnaście.
Dzięki temu przetrwalibyśmy zimę.
Zażądam dziesięciu sztuk za strzelbę.
Chociaż wątpię, aby te dzikusy umiały do tylu liczyć.
Hej, wy! Podejdźcie!
Chcę się wymienić.
Wiecie, co to?
Obejrzyjcie sobie.
Śmiało.
To dobra broń.
Chcę dziesięć fok,
żebyśmy mieli co jeść, za jedną strzelbę.
- Dziesięć. - Prosimy.
Nie ożydzi mnie jebany Eskimos. Dziesięć.
Cztery foki za strzelbę? Masz mnie za jakąś pizdę?
Jeśli teraz odejdą, to będzie nasz koniec.
- Poradzimy sobie bez nich. - Wcale nie.
Daj mi to.
To część transakcji.
Gdzie patelnia?
Doskonale.
Wszyscy przyjaciele A wielu ich znałem
W czas mego odejścia Gorzkie łzy ronili
Wszystkie piękne panny Których względy miałem
Wciąż o mój czas błagały Dni lub choć godziny
Lecz skoro to na mnie padło dziś
Że wy zostajecie, a mnie czas iść
Wstanę i ciepły dojdzie was głos:
„Radości wam życzę, dobranoc”
Macie tu...
niezłego tłuścioszka.
Mogę wam pomóc przy oprawianiu.
Tak, mam łańcuchy.
Widzicie tamtych skurwieli? Nie ufają mi.
Mają mnie za niebezpiecznego.
Nie, nie.
Pozwólcie mi. Zrobię to raz-dwa.
Daj mi tylko swój nóż.
Potrzebuję go.
Ty ją oprawisz?
Niech będzie. To ja popatrzę.
No proszę.
Dawaj.
Jadałem w życiu dużo gorsze rzeczy.
Gałki oczne też znam.
Dość o nie łatwo.
Zeżrę wszystko, co mi, kurwa, dacie.
Nie jestem grymaśny. Mózgi, jaja, odbyty.
- Co mówią? - Chyba chcą wracać.
Nie mogą.
Jeśli morze zamarznie, to utkną tu z nami.
- Potrzebujemy więcej fok. - Mamy wystarczająco.
A jeśli wrócą, to uda nam się przeżyć.
Stary niech wraca, a młody zostanie z nami.
Jeśli odejdą razem, mogą już nie wrócić.
Możemy z nimi porozmawiać, ale nie groźcie im.
Wtedy wyniosą się na dobre.
Może i mają strzelbę, ale kul i prochu nie dostali,
myślę więc, że mogę im grozić, ile dusza zapragnie.
On zostaje, a ty możesz wypierdalać.
- Śmiecie się ode mnie odwracać? - Martwi nie zmienią zdania.
Jeszcze nikogo nie zabiłem. Mierzę tylko, aby zyskać ich uwagę.
Opuść broń.
Proszę.
Przepraszam?
Możesz zostać?
Czy mógłby tu z nami zostać?
On zostanie...
Dla was.
Twój pierścionek nie pomoże.
Nic mu po nim, jeśli nie może go zjeść, zerżnąć albo się nim ogrzać.
Nie są głupi.
Mogą się wymienić z innymi wielorybnikami.
On zostaje.
Tak?
Dziękuję.
Dziękuję.
Chodźmy.
Wasze kryminalne przygody na coś się przydały.
- To Britannia? - Tak.
Zaskakujący z ciebie drań, to jedno ci przyznam.
Pamiętasz chwilę, o której rozmawialiśmy?
Ta, która mogła nigdy nie nadejść?
Bardzo dobrze pamiętam.
To pewnie się domyślasz, co chcę ci powiedzieć.
Ten czas jeszcze nie nadszedł.
- Nie tutaj. - A jednak, Michaelu.
Pieprzenie.
Ten stary Eskimos zabierze mnie rano ze sobą.
Wszystko ustaliliśmy.
Od ciebie potrzebuję tylko pilnika do tych łańcuchów
i chwilowego odwrócenia wzroku.
Wolisz zostać yakiem?
Czemu nie? Przezimuję z nimi, jeśli pozwolą,
- a wiosną poszukam statku. - Dokąd popłyniesz?
Nieważne.
Do New Bedford, do Sewastopolu.
Już nigdy nie zobaczysz mnie na oczy.
Przynajmniej tyle mogę ci przysiąc.
Wszyscy jesteśmy tu uwięzieni.
Czemu miałbym pomóc ci uciec?
Utrzymujesz mnie przy życiu tylko po to, żebym później zawisł.
Gdzie w tym rozsądek?
Daj mi zaryzykować z yakami.
Jebańce mogą mnie rozpłatać, ale nikt nie będzie za mną płakał.
Jestem wielorybnikiem, nie strażnikiem więziennym.
Zastanów się. Jedna gęba mniej do wykarmienia,
a w Anglii nikt nie będzie miał ci za złe.
Ułożysz się z Baxterem bez kłopotów z mojej strony.
Możesz sobie wziąć moją działkę.
Za to, że mi pomogłeś.
Jesteś zepsutym,
plugawym
i wyrachowanym draniem, Henry.
I podejrzewam, że już zawsze nim będziesz.
Możliwe.
Ale skoro taki jestem,
dlaczego chciałbyś takiego łotra wśród was,
kiedy Bóg daje ci szansę, by się go pozbyć?
Tylko nie używaj go w namiocie.
Focze mięso mi nie służy.
Pewnikiem całą noc będę srał.
Tak sobie myślałem...
A gdybym poszedł z tobą?
Tu jesteś bezpieczniejszy.
W siedmiu chłopa nie dotrwamy tu do wiosny.
Jeden czy dwóch nie doczeka, ale na pewno nie ty.
Wolę postawić na yaków, tak jak ty.
Nie taką zawarłem umowę. Idę tylko ja.
To zawrę własną.
Osobną.
Lepiej, żebyś został.
Nie, idę z wami.
A ten pilnik jest moją przepustką.
Zawsze był z ciebie bezczelny i zadufany w sobie chuj.
Pewnie myślałeś, że mnie wykiwasz, ale nic z tego.
Nie zostanę tu, żeby zdechnąć jak reszta.
- Mam ambitniejsze plany. - Tak.
Przygotuj się, ale czekaj, aż gwizdnę.
Wcześniej nie wychodź.
Jeszcze nie zagwizdałem.
Nie będę na to czekał.
Okoliczności się zmieniły.
- Zmieniły? - Tak.
Jak to?
Pokażę ci coś.
Co takiego?
Zerknij do środka.
Co to ma, kurwa, znaczyć?
Nie zwlekaj.
Spodoba ci się.
To nie był mój pomysł, Michaelu.
Był tylko i wyłącznie twój.
Musiał pomóc Draxowi przeciąć łańcuchy.
A więc sobie zasłużył.
- Tępy chuj. - Co teraz zrobimy?
Co będziemy jeść, gdy braknie mięsa?
Będziemy głodni.
Chyba że upichcimy sobie gulasz z pana Cavendisha.
Dlaczego Drax zabił Eskimosa?
Musieli mieć coś, czego chciał.
Co zrobimy z tym gnojem?
Pochowamy, rzecz jasna.
Dobry Boże,
pomóż nam zrozumieć Twój cel i łaskę Twoją.
- Jebać go. - Uchroń nas przed grzechem rozpaczy.
Zachowaj nas od zła.
Obdarz nas wiarą w działanie Twej opatrzności.
Nie daj nam zapomnieć,
że ten świat powstał dzięki Twojej miłości
i na niej się wspiera w każdej upływającej chwili.
Dopomóż, abyśmy pamiętali,
że jesteśmy częścią Twej wielkiej tajemnicy
i że zawsze jesteś wśród nas obecny.
I nawet jeśli nie uda się nam Ciebie dostrzec
albo pomylimy Cię z jakimś mniejszym bytem,
Ty zawsze będziesz z nami.
Dziękujemy Ci, Panie. Amen.
Żył pośród nas diabeł we własnej osobie.
Widziałem ślady jego stóp w śniegu.
Rozszczepione kopyto, ślad diabła. Widziałem je wyraźnie.
Ja także.
Niczym ślad wieprza lub kozła...
Niczego takiego nie było.
Nie ma innego diabła niźli ten wewnątrz nas.
Drax to szatan, który przybrał ludzką postać.
- Nie jest człowiekiem jak my. - Nie jest też diabłem.
Owszem, to udręczona dusza, ale żaden demon.
Widywałem go w snach, niejednokrotnie z nim rozmawiałem.
Na zewnątrz mamy trzy trupy. Co na to wasze majaki?
Kimkolwiek jest, już stąd odszedł.
Ale dokąd?
Skąd wiadomo, że nie wróci?
Znajdziemy obóz yaków.
Zaprowadzą nas do Jankesów na wyspie Blacklead.
- Będziemy bezpieczni. - Gdzie iść? Jak daleko?
Mam dość wysłuchiwania cudzych zapatrywań.
Od wypłynięcia wykonujemy rozkazy, co zaprowadziło nas do tej niedoli.
Nie ma żadnych śladów ani znajomych punktów orientacyjnych.
Jeśli tak chcecie, zostańcie w tym przeklętym miejscu,
ale ja nie spędzę tu ani godziny dłużej.
Zjedzcie coś przynajmniej.
Dobry z ciebie człowiek, Otto,
ale przypierdolę ci, jeśli staniesz mi na drodze.
Niewielu jest ludzi,
którzy wstawiliby się za kimś mego pokroju.
Dziękuję wam.
Powodzenia.
Wzajemnie.
Jeśli Henry Drax nie jest szatanem,
to doprawdy nie wiem, czym może być.
Jeśli ukuto określenie na kogoś takiego,
to jeszcze go nie poznałem.
I nie poznacie.
Przynajmniej nie z człowieczej księgi.
Śniliście o naszej śmierci i oto spełnia się wasz sen.
Mamy niewiele jedzenia,
morze skute jest lodem,
a z dnia na dzień jest coraz zimniej i znikąd nadziei...
na pomoc
albo ratunek.
Cuda się zdarzają.
Skoro istnieje bezgraniczne zło,
czyż nie istnieje takież dobro?
Znaki i jebane cuda.
Znaki i jebane cuda.
Tylko tyle macie do zaoferowania?
Niczego wam nie oferuję.
Już nie.
Jeśli chcemy przeżyć, to musimy zapolować.
- Co? - Musimy zapolować.
Wiem.
Niech tylko minie burza.
A niedźwiedź?
Można go jeść?
Można.
Zadowolony?
Patricku.
Nie znalazłem śladów.
Przemarzłem.
Zamieńmy się.
Homo homini lupus.
Homo homini lupus.
Cholera!
Wyłaź.
No już.
Wyłaź!
Wyłaź i staw mi czoła!
Staw mi czoła!
Wyłaź!
Pokaż się!
Wyłaź.
Leż i odpoczywaj,
nieznajomy.
Tekst polski - Altair87 Korekta - JM
facebook.pl/GrupaHatak
facebook.pl/AzjaFilm
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.