Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Het was het moment waar ik altijd van gedroomd had.
Samen met al die duizenden andere meisjes.
En toen was het mijn kans.
Enkel die van mij.
Eveline Van Laecke?
Mijn kans om uitverkoren te worden.
Laat maar zien wat je hebt voorbereid.
Doe maar.
Oké, stop, stop, stop, stop.
Twee minuten pauze.
Dan geef ik nu het woord aan procureur-mevrouw Senden
voor de akte van beschuldiging. - Dank u wel.
In de nacht van donderdag 17 oktober 2019 om 00.50 u.
ontvangen de hulpdiensten een dringende noodoproep.
Eveline Van Laecke, de beschuldigde hier aanwezig,
vraagt om een ambulance te sturen naar de Sint-Maartenstraat,
vlak achter de Bourlaschouwburg.
Haast je, er is overal bloed.
Hij is dood, denk ik.
Ter plaatse treffen de hulpdiensten het zwaar toegetakelde en levenloze lichaam aan
van de heer Samuel Indria, choreograaf en artistiek leider
van de danscompagnie die zijn naam draagt.
Mevrouw Van Laecke, die naast het lichaam zit,
ontkent elke betrokkenheid bij het overlijden van Mr Indria,
die bijna vijftien jaar lang haar mentor en werkgever was.
Je dacht toch niet dat het voor jou pauze was?
Weet je wat je vergeten bent?
Je bent je patatten vergeten.
Je weet totaal niet waar ik het over heb, hè?
Nee.
Geef er eens een patat op.
Relaxed. Relaxed.
Van in het begin. Hup.
Je weet wanneer je moet beginnen?
Het was pas wanneer ik wakker werd dat ik besefte
dat mijn droom een nachtmerrie was.
Want de tijd tikt genadeloos.
Elke seconde. Elke minuut.
En toen was het opeens te laat.
Plots hoorde ik nergens meer thuis.
Bravo.
En ik wist dat dit moment ging komen. Het was onvermijdelijk.
Maar dat maakt het niet minder pijnlijk.
De avond van zijn overlijden vond in de schouwburg
de première plaats van zijn nieuwe voorstelling,
waarin voor het eerst niet zij, maar een andere danseres de hoofdrol vertolkte.
Mevrouw Van Laecke beweert dat het slachtoffer al overleden was toen zij ter plaatse kwam.
Maar alle sporen in het gerechtelijk onderzoek wijzen in de richting
van mevrouw Van Laecke als dader met jaloezie als voornaamste motief van de feiten.
Ze geeft ook toe een buitenechtelijke relatie gehad te hebben met Mr Indria.
Eveline Van Laecke wordt bijgevolg beschuldigd van doodslag.
Ik dank u.
Ik geef het woord aan meester Craps voor de akte van verdediging.
Dank u wel, mevrouw de voorzitter.
Dat was een zeer mooi betoog van mevrouw de procureur,
maar ze heeft in al haar enthousiasme één belangrijk ding vergeten te vermelden.
En dat is dat in dit dossier de schuld wordt betwist.
Wat betekent dat?
Er gaan de komende dagen meerdere verhalen verteld worden
die voor waar worden gehouden, maar uiteindelijk
is er maar één waarheid.
En die is dat mevrouw Van Laecke hier
onterecht wordt beschuldigd.
Ze was op het verkeerde moment op de verkeerde plaats.
En de enige reden waarom ze hier voor u zit,
heeft alleen maar te maken met de speurders
die van in het prille begin gefixeerd waren op mevrouw Van Laecke,
zodat ze geen andere sporen hebben onderzocht,
of althans 'vergaten' te onderzoeken.
Dus...
beste jury.
Er rust een heel zware verantwoordelijkheid op jullie schouders.
De verantwoordelijkheid om de waarheid en niks dan de waarheid te achterhalen.
Wij zullen samen hier ontdekken dat mevrouw Van Laecke
geen moordenaar is.
Ik dank u.
Dames en heren,
beste jury.
U heeft de komende dagen veel macht.
U bent nu immers rechter.
De debatten voor een hof van assisen zijn mondeling,
hetgeen betekent dat u enkel rekening mag houden
met wat u hier hoort en ziet
om tot een objectief oordeel te komen. En dat oordeel...
zal het antwoord zijn op de vraag
of mevrouw Eveline Van Laecke
schuldig is of niet schuldig is
aan de doodslag op de heer Samuel Indria.
Mevrouw Van Laecke.
Mevrouw Van Laecke, u mag opstaan.
Dank u.
Mevrouw Van Laecke, klopt het dat u sinds uw negentiende
deel uitmaakt van de compagnie Samuel Indria? - Dat klopt.
Het grootste deel van de tijd was u daar de sterdanseres,
enfin, de prima ballerina. Mag ik dat zo zeggen?
Ik danste veel hoofdrollen, ja.
Wat betreft de feiten van 17 oktober 2019,
is het waar dat er u kort daarvoor gevraagd werd
om een stapje opzij te zetten in de compagnie?
Je moet stoppen op je hoogtepunt.
Wat wil je anders doen? Wachten tot die eerste recensie komt en dan...
En dan?
Moet ik dat echt zeggen? - Wat dan?
En je leest dat je te oud geworden bent voor zulke rollen?
Allee, schattie. Echt waar, je moet die voor zijn.
Ben ik niet meer goed genoeg voor jou? Is het dat?
Dat gaat toch niet over ons? - Waar gaat het dan over?
Komaan.
Dat voel je nu toch zelf ook?
Je lijf trekt het niet meer.
Schat, wat verwacht je van mij? Dat ik mijn werk aanpas aan jouw fysiek?
Dat ik minder complexe choreo's maak,
zodat jij tot het einde van je dagen kunt blijven dansen?
Ik kan mijn werk toch niet afzwakken voor jou?
Ik laat je niet in de steek, hè.
Ik blijf voor jou zorgen, sowieso. Sowieso.
Had u het er moeilijk mee,
dat u een nieuwe functie kreeg in de compagnie?
Je staat als danser natuurlijk liever op de scène dan ernaast.
Maar je weet ook dat er een einde komt aan jouw tijd.
Je laat er ook geen gras over groeien.
Wie gaat de hoofdrol dansen?
Heb je geen idee? Echt niet?
Evelientje, wacht, wacht.
Je snapt toch dat er geen haar op mijn hoofd is dat eraan denkt
om zoveel vakkennis en ervaring zomaar te laten buitenstappen?
Wie zou jij kiezen?
Iris is hier volgens mij wel klaar voor.
Exact. - Ja, oké.
Wat wil je zeggen? Wat doe ik hier?
Je hebt gelijk. Iris is er klaar voor, maar...
ze is er nog niet.
En wat zij mist, dat heb jij.
Ik zou willen dat je haar persoonlijke coach wordt.
Ze heeft talent, ze heeft het vuur,
maar ze heeft jouw inleving nog niet.
Jij bent de enige die haar dat kan leren.
Meen je dit?
Kijk.
Nog een half uurtje voor je afscheidsdrink. Denk er eens over na.
Niet te lang.
Dan maken we er een prachtig seizoen van.
Blijven kijken.
Heel goed.
Denk aan die lichtheid, Iris.
Perfect.
Dat is het.
Stop.
Even pauze. Vijf minuten, drink even iets.
Iris.
Op zich was ik wel dankbaar dat ik die coaching mocht doen.
Eveline, ik...
ik wil even dank je zeggen dat je dit wilt doen voor mij.
Ik kan me inbeelden dat... - Ben je opgewarmd?
Ja.
Zullen we dan met je tweede solo beginnen? - Oké.
En Iris...
het is oké, hoor. Whenever you're ready.
Nog even over de voorstelling die de avond van de feiten in première ging.
Dat was de eerste keer dat Iris De Laet uw plaats innam.
Ja.
Als ik het goed voorheb,
draaide die voorstelling rond het thema #metoo.
Het was een soort van mea culpa van Samuel.
Een mea culpa van Samuel voor de feiten
die zich een aantal jaren daarvoor hadden afgespeeld
in de compagnie.
Hey Maya. - Hey.
Ça va? - Ja.
Zeker? - Ja.
Tot zo? - Ja.
U was zelf geen slachtoffer van zijn gedrag? - Nee.
Dat komt omdat u een andere fysiotherapeut had.
Samuel stond daarop.
Was het de gewoonte binnen de sector
dat de prima ballerina een andere fysiotherapeut krijgt toegewezen?
Dat... Ik weet dat niet. Ik heb daar nooit bij stilgestaan.
Ça va? - Ja.
En als ik hier tik?
Nee, ça va.
Dat meen je nu toch niet? In een fucking premièreweek.
Dat kan toch niet? - Waar is Saskia?
Saskia is ziek.
Duurste fysiotherapeut van de Lage Landen. Ziek.
Op zulke momenten mis ik de John. - Wow, Sam.
Die wist wat hij moest doen met zijn handen.
Zou je niet beter verderwerken, onnozele aap?
John?
Als in dé John?
Mevrouw Van Laecke, kunt u ons meenemen naar de dag van de feiten,
de dag van de première van Heavy Heart
en waar u voor het eerst niet zelf op het podium stond?
Ik ben het.
Is ze klaar voor vanavond? Heb je er een goed gevoel bij?
Dat is goed. Dat is belangrijk.
Zeg, he...
Heb je het met haar nog gehad over dat momentje... die bloem?
Want die beweging daar klopt niet.
Daar zit nog iets met haar gevoel, met haar emotie, dat...
Moet dat nu?
Ik weet dat je het haar al gezegd hebt, maar ze moet erop letten.
Op dat moment is haar mimiek heel bepalend.
Ik weet dat jij dat weet.
Ik weet dat jij dat weet. Soit, zeg het haar nog één keer.
Als ze dan haar stress onder controle krijgt,
dan komt dat in orde. Dan zijn we er.
Smoothie?
Jij belt haar, hè.
Nu. - Beloofd.
Eveline. Hey.
Waarom sprak meneer Indria niet rechtstreeks met Iris?
Afstand zorgt voor stress.
Stress? - Zo creëer je meer druk.
En meer druk zorgt voor betere prestaties.
Zo mooi.
En wij een ander kleurtje.
Maya, het is zo mooi.
pour que tu m'aimes encore
pour que tu m'aimes encore
pour que tu m'aimes encore
Hey, dikke.
Je ziet er prachtig uit.
Ça va?
Ja.
Ik moet mij haasten. Ik ben al te laat. - Tot zo.
Hey, Eveline. - Hey, Cathy.
Ik wou even checken of die twee kaartjes van Tony en Helene Dewulf klaarliggen.
Dewulf. Ja, staat op de lijst. Dat is in orde.
Merci.
Amai, van wie zijn die allemaal? - Wen er maar aan, kind.
Eveline, ik was al bang dat je niet meer ging komen.
Zie je het zitten? - Ja.
Elke minuut meer en meer. - Hou dat gevoel maar vast.
Je eerste keer komt niet meer terug. Je gaat dat goed doen.
Schatteke, het is hier racen tegen de klok. Iris, wat denk je?
Ze zijn alle twee heel mooi.
Alles confronteerde mij met het feit dat ik niet op het podium zou staan die avond.
Dat deed pijn.
Kom eens hier, jij.
Dan zullen we er iets moois van maken. Zo?
Het was een dag waarop alles tegenzat.
Maar het is toch vooral wat er daarna gebeurde
wat op z'n zachtst gezegd opmerkelijk te noemen valt, niet?
Goed, lieve mensen,
het is zover.
Grote dag.
Tijd om te stoppen met nadenken.
Vergeet alles wat ik gezegd heb.
Stop met focussen op details.
En geniet.
Echt, dans voluit, allemaal.
Wat is er met Aaron?
Waar is zijn focus?
Je bent puur uit koppigheid aan het strijden met hem.
Beweert mevrouw Van Laecke ineens dat ik koppig ben?
Meneer Indria, ik zou niet durven.
Dag Lieven. Dag Pascale. - Hey, Henri. Hallo.
Amai, zeg. Bloem van de stad.
Lieven, kom eens even.
Die extra subsidie komt toch in orde?
Dat is iets tussen mij en Samuel.
Samuel begint zijn geduld te verliezen, maar dat weet je wel, hè.
Of moet ik je Adam naar de boekjes laten bellen?
Als er iets is waar we niet tegen kunnen, zijn het valse beloftes.
Dus dat komt in orde, hè?
Kom, schat.
Tot straks. - Tot zo.
Dat is toch een vriendelijke mens, die Lieven.
O, daar. Zie.
Er zouden twee kaartjes voor ons liggen. Vangavere.
Klopt. Alstublieft. Fijne avond. - Dank u. Hetzelfde.
Jongens.
Je kunt hier nu niet zijn. - Ik moet Samuel hebben.
De raad van bestuur is na de voorstelling. Voor de voorstelling alleen dansers.
Het is dringend. - Ik zal zeggen dat je hem zoekt.
Kun je alsjeblieft... - Onnozel ventje.
Wouter, kun je alsjeblieft die deur dichthouden. En stilte in de gang.
Lieve mensen, we weten allemaal voor wie we deze voorstelling gemaakt hebben.
Uiteraard dansen wij voor ons publiek, maar in de eerste plaats
voor Maya.
We hebben nog even. Ga allemaal naar achteren.
Ontspan nog. Drink iets.
Jullie gaan dat fantastisch doen. Alle vertrouwen.
Oké?
Succes.
Wat vind je van mijn ketting?
Ik ga eens een nieuwe moeten kopen, zeker? - Misschien wel.
Zeg, dat is scherp.
Meneer en mevrouw Indria. - Dag Cathy.
Veel plezier.
Dewulf Tony.
Klopt. Twee tickets. Op naam van Tony en Helene Dewulf.
Ik heb er maar eentje nodig.
Geniet van de voorstelling.
En? Stresslevel?
Ik zou vandaag liever met jullie in de zaal zitten.
Dat is niet waar. En dat weet je.
Eveline, zo bedoelde ik dat niet. - Het is oké.
Sorry. - Het is oké.
Geniet ervan.
Ça va?
Ja, het gaat wel.
Het is normaal dat je het lastig hebt.
Ik weet het niet. Is dat normaal? - Tuurlijk.
Je hebt altijd alles gedaan voor avonden als deze.
Dat is waarvoor je hebt geleefd, toch? - En nu is het voorbij.
Schat, toch.
Eveline, tijd. Komaan.
Ja, ik kom.
Sterkte.
Komaan. - Ja, ik kom.
Zeg. - Ja, ik kom.
Mevrouw Van Laecke, u had Iris De Laet al die maanden getraind.
Deed ze het goed op de première?
Ja.
Ze was prachtig.
Ze was de ster.
En iedereen zag dat. Samuel zag dat.
Ik ook.
Ik was heel trots.
Je voelde gewoon dat die avond haar carrière was begonnen.
En die van u geëindigd.
Mevrouw Van Laecke, had u op dat moment nog een relatie met de heer Indria?
Ik bedoel seksueel.
Mevrouw Van Laecke?
Ja, wij hadden een relatie.
En ging die relatie een beetje achteruit naarmate uw functie veranderde?
Nee.
Misschien een beetje, maar we hadden nog steeds een sterke band.
Zo mooi.
Ik vond het heel bijzonder. - Dat doet deugd.
Ik ga mijn tour doen. Ik zie je straks.
Dus de voorstelling loopt goed, maar volgens verschillende getuigen
gaat het daarna zeer fout voor u.
U werd blijkbaar kwaad op meneer Indria.
In het politiedossier spreekt u van een vernedering,
omdat Samuel, en ik citeer, die egocentrische klootzak
u vergat te benoemen in zijn speech.
Dat kan, ja.
En dan wordt u niet erkend op een zeer belangrijk moment.
Mevrouw Van Laecke, bent u daarom zo kwaad geworden op meneer Indria?
Een compagnie die in de loop van de jaren een heel grote evolutie heeft doorgemaakt.
Die in verandering is, constant in beweging is.
En waar onbetwistbaar fouten zijn gemaakt.
Maar wij zijn ook een compagnie die haar fouten erkent, bijstuurt en rechtzet.
Vanavond steek ik dan ook de hand in eigen boezem
en ik erken dat er fouten zijn gemaakt.
Ik wil in het bijzijn van u allemaal ons nogmaals oprecht excuseren
aan iedereen die door deze feiten gekwetst is geweest.
Maar...
laat ons deze avond ook vooral zien als een fris, nieuw begin.
Een nieuwe start met nieuw, jong talent
en een nieuwe filosofie voor onze compagnie.
Om af te sluiten wil ik iedereen bedanken die mee zijn schouders heeft gezet
onder deze productie, letterlijk en figuurlijk,
maar ook financieel.
Dus bedankt allemaal. Dikke, dikke merci.
Maak er nog een prachtige avond van. Dank u wel.
Samuel, kunnen we even praten?
Moet dat nu? - Graag.
Kunnen we naar buiten?
Ik kom direct terug.
Eveline.
Eveline, wacht nu even.
Stank voor dank, ken je dat?
Wat is dat met jou? - Snap je hoe vernederend dat was?
Laat ze kijken. Iedereen mag weten wat voor eikel je bent.
Waar gaat dit over? Over die speech, dat ik je niet vernoemd heb?
Ik ga je één ding zeggen: Het gaat niet over jou vanavond.
Ik heb heel mijn hart en ziel in die voorstelling gestoken.
Iedereen op die scène heeft zijn ziel erin gestoken.
Mag het even daarover gaan? - Je kunt me niet zomaar aan de kant schuiven.
Je mag dat niet doen met mensen. - Ik schuif je toch niet aan de kant?
Niemand kan je plaats innemen. Niet in de compagnie, niet in mijn leven.
Dat weet je toch?
Kunnen we het hier alsjeblieft morgen op het gemak over hebben?
Heb je iets met Iris?
Waar kom jij ineens mee af? - Ja of nee?
Nee.
Wat gebeurde er toen?
Ik was kwaad op hem.
We hadden een discussie, maar hij heeft me kunnen kalmeren.
Dus jullie legden het bij?
Niet echt. We vergaten het eerder.
Gebeurde het vaker dat jullie conflicten lieten rusten zonder ze uit te spreken?
Ja, dat gebeurde weleens.
Dus u was niet meer kwaad op hem? - Nee, euh...
Nee. Ja...
Eerst niet, want Samuel had iets waardoor je niet lang kwaad kon blijven op hem.
Ik heb mijn spullen gepakt in de loge.
Ga je naar huis?
Groot gelijk.
Samuel is een eikel en verdient je niet.
Was het maar zo simpel. - Schat, het is zo simpel.
Hoe hij je zo aan de kant schuift voor dat poppemieke.
Daarna ben ik toch teruggegaan.
Waarom? - Ik was nog niet uitgepraat.
Hij heeft dat toch weer goed gedaan, hè? - Ja.
Nog altijd zo trots op hem als in het begin?
Het voelt elke keer weer alsof het de eerste keer is.
Iemand Olivier nog gezien? - Nee.
Ik ga even kijken. - Dat is goed.
We zien mekaar nog. Salut.
En toen stonden jullie dus weer buiten aan de achterkant van de schouwburg?
Ja, hij wou me sussen, denk ik.
Eveline, wacht even. Alsjeblieft, komaan.
Het is niet wat je denkt.
Hij voelde zich schuldig? - Samuel kende geen schuldgevoel.
En toen?
Ik weet het niet.
Wacht even. Doe eens normaal. Het is niet wat je denkt.
Mevrouw Van Laecke, het wordt een beetje ingewikkeld.
Jullie hebben ruzie, maar jullie vergeten dat.
Dan is het plots bijgelegd en daarna is het weer ruzie.
Is het zo gegaan? - Ja.
Het is uit de hand gelopen.
Ik heb hem gekrabd, omdat hij agressief werd.
Wat moet ik me daarbij voorstellen? Fysiek? Heeft hij je aangevallen?
Nee, dat niet. Ik weet niet, hij was gewoon...
ineens heel heftig en intens.
Laat me los.
Zo hoeven we niet te doen.
Dit hoeft niet.
En dus heeft u hem gekrabd in zijn gezicht. - Ja.
Ik wou hem eigenlijk wegduwen, maar mijn nagels...
Stond u op dat moment al op de plaats waar uw parelsnoer brak?
Uw parelsnoer. De halsketting die u die avond droeg.
Met parels. Uw parelsnoer.
En waarvan enkele parels zijn teruggevonden op de plaats delict.
Ja, dat was daar.
Hij heeft me...
gewoon tot het uiterste gedreven, mevrouw de voorzitter.
We waren aan het vechten
en mijn ketting brak.
Ik was razend op hem.
Maar ik heb...
ik heb hem niet meer pijn gedaan dan die schram.
We gaan niet op de zaken vooruitlopen.
Dus het is weer ruzie en u voelt zich bedreigd.
U heeft hem gekrabd.
Wie is er eerst weggegaan? U of meneer Indria? - Ik.
Meneer Indria is daar de hele tijd blijven staan?
Ik denk het. - En u bent weggegaan.
Ja, ik ben om sigaretten gegaan, maar...
Maar?
Ik was al heel lang gestopt.
Ik heb toen mijn eerste sigaret in jaren gerookt.
Die sigaret is hier nu niet het criminele feit, mevrouw Van Laecke.
Dus u bent om sigaretten gegaan en niet naar uw wagen.
Er is een nachtwinkel vlak bij de schouwburg.
De verkoper verklaart dat u heel erg in de war was
en dat u bloed aan uw nagels had. Was dat van het krabben?
Dat zal dan wel, zeker?
En eenmaal buiten de winkel?
Dan heb ik die eerste sigaret in drie jaar tijd gerookt.
En toen bent u terug naar uw wagen gegaan?
Correct? - Ja.
Maar toen lag Sam daar.
Wat ging er toen door u heen?
Mevrouw Van Laecke?
Heeft u de heer Samuel Indria gedood?
Ik weet het niet.
U weet het niet? Wat bedoelt u?
Nee, ik heb hem niet gedood, maar...
Maar?
Door mij is hij naar buiten gegaan.
Als u het niet heeft gedaan, heeft u enig idee wie het wel gedaan heeft?
Ik weet het niet.
Ik zag hem graag.
Zelfs nu nog. Ik zie hem graag.
Als u terugdenkt aan Samuel Indria, welke gevoelens overheersen er dan?
Gemiste kansen.
Fantastisch. Echt goed.
Zot.
Fucking hell.
Wat voor een prachtvrouw ben je toch.
Dat van die patatten moet je mij nog eens uitleggen.
Moet ik dat nog eens uitleggen?
Doe je dit met al je dansers?
Alleen met jou.
Hallo? Ik zit achter de Bourlaschouwburg.
Haast u, alstublieft. Haast u.
Er is overal bloed en...
Hij is dood, denk ik.
Mevrouw Indria.
Vandaag horen wij enkele getuigen uit de entourage
van het slachtoffer, de heer Samuel Indria.
Wat is dat? - Ik zou het pas openen na het eten.
Meneer Indria, heeft u uw vader ooit doodgewenst?
Het enige wat ik van jou vraag,
is om eens met mij samen naar huis te gaan
om onze zoon in bed te stoppen.
Waarom ben ik meegekomen? - Niet doen.
Komt papa straks nog terug?
Tuurlijk.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.