Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Dawno, dawno temu, w krainie za siedmioma górami,
żyła królewna o sercu czystym jak śnieg.
Jej macocha, królowa, słynęła z urody daleko poza granicami królestwa.
Od śmierci króla tańczyła wesoło na wszystkich balach.
[taneczna muzyka]
[radosny śmiech]
Lecz będąc mściwa z natury, nie mogła znieść wdzięku pasierbicy.
Witaj, królowo. Wuju Giligu...
Gdy byłam mała, też chciałam uczestniczyć w balach,
ale nie ma tu miejsca dla dzieci.
Tak więc małą królewnę ukryto przed światem.
Pilnuj jej, bo skręcę ci kark!
Zdrowie królowej! Niech żyje!
I tak mijały lata...
Lustereczko, powiedz przecie, kto jest najpiękniejszy w świecie?
Ty, królowo, jesteś najpiękniejsza.
NAJPIĘKNIEJSZE BAŚNIE: KRÓLEWNA ŚNIEŻKA I KRASNOLUDKI
SCENARIUSZ
[świst]
REŻYSERIA
Śnieżko?
Królewno?
Królewno!
[brzdęk metalu]
Śnieżko.
[chichot]
Co tu robisz?
Byłam na grobie ojca.
Mogę ci pomóc?
Nie dzisiaj. Na zamku jest zbyt wielu szlachetnych panów.
- Proszę! - Jeśli cię zobaczą...
Ujrzą chłopca stajennego.
- Niezbyt czystego. - Z długimi włosami.
[rżenie konia]
Gadaj sobie, ja biorę się do pracy.
Trzeba naprawić to siodło i uzdę.
[trzepotanie skrzydeł]
[łagodna muzyka]
Hrabio Sebalcie.
Cóż takiego zrobiłam, że wywołałeś mnie z przyjęcia w ogrodzie?
Jest cenniejszy niż całe królestwo.
To wyjątkowy dar.
W sam raz na zaręczyny.
Ty też.
Co ci się roi?!
Dwanaście lat, odkąd umarł król.
Od dwunastu lat obsypuję cię darami i napełniam twój skarbiec! Po co?!
Po co?
Nie pozwolę się tak traktować. Straciłem cierpliwość.
[huk fajerwerków w oddali]
[tętent kopyt]
Mamy szczęście. Kowal jeszcze pracuje.
[brzdęk metalu]
[szum ognia]
[skrzypienie drzwi]
Jest tu kto?
Możesz dojrzeć mojego konia?
Za nami długa droga.
Wprowadź go.
- Nie na zewnątrz? - Tutaj.
[gwizdanie]
Czystej krwi.
Ale go forsujesz, ma starte podkowy.
Nie musisz tego znosić.
Lubi cię.
Zawsze lubił kobiety.
Kowal zajmie się nim jutro.
- Dokąd idziesz? - I tak się spóźniłeś.
- Na co? - Na święto.
- Jakie święto? - Święto Królowej...
Święto Róż... Święto Morza...
[brzdęk metalu]
Święto Łowów...
[chichot]
Bal Wiosenny, Bal Letni.
Już ich nie odróżniam.
Nie znam tych świąt.
Wiem tylko, że jesteś niezwykłym stajennym.
Zwą mnie Kilian.
Mam się przedstawić na dworze i przekazać królowej dar od ojca.
Od ojca?
Tak.
Zrzędliwego króla...
...z północy.
- Śnieżka. - Śnieżka?
Piękne imię.
Muszę już iść.
Ty to zrobiłaś?
Naprawdę mnie zaskakujesz.
Bądź zdrów.
- Kiedy znów cię zobaczę? - Zajmij się swoim koniem.
Dobrze.
[stukot]
[cykanie świerszczy w oddali]
O rety!
Gdzieś ty była?
Smakowało ci?
Co miałam zrobić?
Zamek jest pełen szlachty!
- Henryk też tak mówił. - Byłaś w kuźni?
- Czy ktoś cię widział? - Nie martw się, nianiu.
Mam się nie martwić?
Robisz, co chcesz. Dobrze, rób to, ale trzymaj się zasad!
Przepraszam.
Nie chodzi o mnie. Zaczekaj!
Spójrz.
Co widzisz?
Dziewczynę.
Nie.
Gdybyś znała swoją matkę...
Była piękną kobietą. Dobrą i silną, jak twój ojciec.
I miała czyste serce.
Czyste jak śnieg.
Jesteś taka sama.
I nadejdzie dzień, gdy królowa ci tego pozazdrości.
Nie boi się dziewczyny. Lecz kobiety, którą się staniesz.
Nianiu, przestań.
- Prawdziwej królowej. - Kto mówi, że chcę nią być?!
Lustereczko... Jakiej udzieliło ci rady?
Lustro nie udziela rad. Mówi prawdę.
Ty mi doradź.
Sebalt jest tylko hrabią, ale to najbogatszy człowiek w królestwie.
Zastanów się jeszcze.
Miałabym za niego wyjść?
Roztyć się i wycierać nosy dzieciom?
Wykluczone.
Jeśli nie chcesz odwzajemnić jego uczuć, zaspokójmy ambicję hrabiego.
Jest próżny. Niech pławi się w blasku królewskiego rodu.
Tym razem my dajmy mu prezent.
Śnieżka?
Chcesz powiedzieć, że ta dziewucha błyszczy?
Nie. Ale jej rodowód jest wart złota.
[budząca niepokój muzyka]
Królewno!
Śnieżko! Królowa chce cię widzieć! Zaraz!
Śnieżko?
Co tu robisz?
Kilian.
Królewno, królowa czeka na ciebie.
- Królewno? - Zaczekaj jeszcze chwilę.
Cierpliwości.
Ależ wyrosłaś.
Żałuję, że nie miałam więcej czasu dla rodziny.
Rodziny?
Oczywiście.
Twoja matka umarła przy porodzie.
Twego ojca, mojego drogiego męża, zabrała febra.
Masz teraz tylko mnie.
Ale zadbam o ciebie.
Wydam cię za mąż!
Spójrz, Giligu, nie posiada się z radości.
Dostaniesz męża, o jakim marzyłaś.
Nie dostanie hrabiego, lecz kogoś więcej... uwaga, księcia.
Wszyscy powinni zwracać się do mnie “Wasza Wysokość”.
Ogłośmy zaręczyny natychmiast.
- Sprzedajesz mnie? - Sprzedaję?
To brzydkie słowo.
Nic z tego. Nie jestem twoją własnością.
Możesz zostawić mnie samą z moją córkę?
Proszę.
Tylko bez gierek!
[trzaśnięcie drzwi]
Nie jestem twoją córką.
Troszczę się o ciebie od dziecka i tak mi dziękujesz?
Troszczysz? Traktujesz mnie jak trędowatą, ale jestem królewną!
Tak! I bardzo to cenimy.
Jesteś królewną, która będzie kochać swego męża.
Powiedz to.
Powiedz!
Poślubisz hrabiego albo każę zamknąć cię w wieży, gdzie zgnijesz.
Przebierz się. Hrabia czeka na narzeczoną.
[sentymentalna muzyka]
Wznieśmy kielichy!
Zdrowie najpiękniejszej kobiety w królestwie!
RAZEM: Zdrowie królowej!
Tak!
Zdrowie królewny Śnieżki!
[okrzyki zachwytu]
Ma rację. Śnieżka jest najpiękniejsza.
[podniosła muzyka]
Zdrowie Śnieżki!
RAZEM: Zdrowie królewny! Zdrowie królewny!
Mam wyjść za hrabiego Sebalta.
Co?
Wbrew mojej woli.
Cisza!
Zabierzcie ją!
Ale...
Dosyć!
[brzdęk metalu]
[odgłosy walki]
Kilian!
Śnieżko!
Co z naszą umową?!
Gdzie moja część?!
[jęk bólu]
Lustereczko, powiedz przecie... kto jest najpiękniejszy w świecie?!
[magiczny dźwięk]
Moja królowo, jesteś najpiękniejsza...
lecz uroda Śnieżki z każdym dniem jest większa.
[okrzyk złości]
Jak się na nią gapili!
Powinnam była zamknąć ją w wieży!
Te zaręczyny były twoim pomysłem!
Gdybym wiedział, że tak wszystkich zachwyci...
To co?
Zaplanowałeś to wszystko?
Śnieżka zawróciła ci w głowie?
Ty i ona!
Wybrałem ciebie.
Dowiedź tego.
Zabij ją.
Nie pozwala ci na to sumienie?
To jeszcze dziecko!
Zabierz ją do lasu... bracie.
Sebalt nie może o tym wiedzieć.
Przynieś mi jej serce.
W dowód swojej lojalności.
Kilian?
Chodź! Nie mamy czasu do stracenia!
Królowa... chce twojej śmierci.
Słucham? Oszalałeś?
Masz cerę białą jak śnieg. Usta — czerwone jak krew.
Kruczoczarne włosy. Jesteś piękna, zbyt piękna.
To nie powód, żeby kogoś zabić.
- Chcesz zaryzykować? - Dlaczego miałabym ci ufać?
Bo jesteśmy rodziną?
Nie ufaj mnie.
Zaufaj królowi.
[okrzyki radości]
[śmiech]
[wzruszająca muzyka]
Skąd to masz?
Dał mi to tuż przed śmiercią, ze słowami: “Chroń ją”.
Przysiągłem mu to.
Chodźmy.
Nie wierzę ci.
Zatem twój ojciec mylił się co do mnie.
[intrygująca muzyka]
Mój piękny...
Pokaż to swojemu panu.
[stłumiony szloch]
[smutna muzyka]
[brzdęk metalu]
[tętent kopyt]
Dokąd idziemy?
- Jest tu chata. - Znasz ten las?
Niedaleko stąd mieliśmy z siostrą gospodę. Nie wiedziałaś?
Pewnego dnia twój ojciec zawitał do nas podczas polowania, spragniony.
Tak się poznaliśmy.
Nie mówił mi o tym.
Czasem... przeszłość staje na drodze przyszłości...
Królewno!
[niepokojąca muzyka]
[szelest]
[stukot]
[okrzyki przerażenia]
[chlupot wody]
[gdakanie]
Nie jesteś mile widziany w tym królestwie.
Uciekła ci?
Twoja uroda zaślepiła wszystkich.
Ale dość tego.
Przejrzałem cię.
Nie waż się zwracać przeciwko królowej, hrabio.
[pojękuje]
Co?!
Nic, Wasza Wysokość.
Wyjdź!
[rżenie koni w oddali]
[intrygująca muzyka]
[brzdęk metalu]
[okrzyki złości]
[oddycha ciężko]
Długo tu jesteś?
Dostatecznie długo.
[pojękuje]
Uspokój się.
Śnieżka?
[dyszy]
Już ci nie zagrozi.
[oddycha głęboko z ulgą]
Hrabia myśli, że jestem słaba.
Ale znów padnie mi do stóp... jak wszyscy.
Moja uroda ją pokona. Na całą wieczność!
Nikt nie jest wieczny.
Ja jestem.
Są rzeczy, których nie umiesz sobie wyobrazić.
[budząca napięcie muzyka]
[dynamiczna muzyka]
[szelest]
[chlupot wody]
[oddycha głosno]
- Dziewczyna! - Jaka piękna...
Zbyt piękna!
Wrzućmy ją z powrotem do wody.
Czy ja śnię?
- Co robimy? - Tak, co robimy?
- Nie powtarzaj za mną! - W nogi!
Stójcie!
[kaszle]
Nie zostawiajcie mnie!
Proszę.
Nie wiem, gdzie jestem!
Zmykaj! Bo pożałujesz!
Tak jest!
[warczy]
Proszę.
[klimatyczna muzyka]
[odgłosy leśnych zwierząt w oddali]
[chlupot wody]
[sapie]
[grzmot]
[oddycha ciężko]
[śpiew ptaków w oddali]
Zgubiliśmy ją?
Nikt nie zagłębia się w las przez siedem dolin i siedem gór.
Co z tchnieniem życia?
Co z tchnieniem?
Jeszcze żyje.
Nie mówmy o niej Bomburowi!
[magiczna muzyka]
Kto to?!
Wilczy mech.
Najlepszy przed pełnią.
Wiedziałam, że cię tu znajdę, Bomburze.
To ty?
Wszystko na nic.
Krasnale i ich tchnienie życia.
No co?
Nie śmiesz na mnie spojrzeć?
Twoja uroda nie oczaruje mnie ponownie.
Szkoda.
Myślałam, że wyświadczysz mi przysługę.
Uzgodniliśmy, że więcej się nie spotkamy.
Czasy się zmieniają.
Jestem teraz królową.
Masz lustro.
Zaczęło mi mówić wstrętne rzeczy.
Potrzebuję czegoś nowego.
To niemożliwe!
Jesteś królową. Masz wszystko.
Nie!
Potrzebuję czegoś... by zachować urodę.
Nie mieć zmarszczek, siwych włosów, nie starzeć się.
Prosisz o wieczną młodość!
Widzę, że się rozumiemy.
Daj mi coś skutecznego.
- Na pewno coś wymyślisz. - A jeśli nie?
Nie sprzeciwiaj mi się.
Nie ukryjesz się przede mną.
[niepokojąca muzyka]
Nie bój się.
Chodź.
[chrapanie]
Uważaj.
Dziękuję.
Jeśli cię rozpoznają, drugi raz się nie wymkniesz.
- Co mogli z nią zrobić? - Nie traćcie ducha.
Strzeż się królowej. Jest jak wąż w trawie.
Węże mają kiepski wzrok.
Znajdę Śnieżkę.
Dziękuję.
[brzdęk metalu]
[pojękiwanie]
[figlarna muzyka]
[stukot[
[odgłos przełykania]
[ciche trzaśnięcie drzwiami]
[intrygująca muzyka]
Poranna rosa. Płatki róży.
Motyl.
Zmierzch.
- Kto pił z mojego kubka?! - Nie ja!
Jak poprzednim razem.
- Co to ma znaczyć?! - Co to ma znaczyć?!
Twój brat jest pijakiem! Kto zostawił otwarte drzwi?!
- Zazdrościsz nam! - Zazdroszczę?
- Bo wykuwamy klingę! - Potrafi to dziecko. Ale rękojeść...
- Nie umiesz kuć żelaza! - Znowu to samo. Żelazo.
To dzięki naszej pracy miecz będzie wyjątkowy!
Nie krępuj się! Powiedz, kto jest najlepszy!
[postękiwanie]
Dlaczego się kłócicie? Przestańcie.
Dziewczyna!
[tupanie]
Widziałam wiele mieczy, ale ten? Już sam rysunek. Elegancka gałka.
Klinga lekka jak piórko. Rękojeść i jelec jak brat i siostra.
- Zna się na rzeczy. - Zna się.
Jesteście mistrzami, wszyscy co do jednego.
I...
...to ja piłam z kubka. Wybaczcie.
Przeszłam przez most w lesie, a potem spadłam w przepaść, do rzeki.
- A niech mnie. To królewna! - Napij się. To odpędza smutki.
Ori też się smuci. Dajcie mu piwa!
Dziękuję, wystarczy mi woda.
Ori, jego brat Jari, Ginar, Gloin, mały Tek... a ja jestem Fili.
Krasnale. A gdzie są olbrzymy?
One też istnieją.
- Są olbrzymie. - I paskudne.
Wy jesteście zdolni. Lubicie piękne przedmioty.
I...
- I co? Co?! - Jesteście kłótliwi.
Ma rację! Kłócimy się. Kubki w górę!
RAZEM: Za kłótnie!
[śmiech]
[stukot]
Bombur!
Głupcy! Coście zrobili?
- Znalazła drogę do lasu. - I zna się na rzeczy.
- Zna się. - Omamiła was!
- Potrzebuje naszej pomocy! - Tak?
Jesteście pijani!
- Królowa chce ją zabić. - Jest królewną.
Śnieżka.
Jeśli spojrzy w lustro, będziemy zgubieni!
Jakie lustro? I kto?
Królowa ma magiczne lustro, z którym rozmawia.
I jedno pytanie dręczy ją od zawsze.
Kto jest najpiękniejszy?
Skąd ma to lustro?
Daj mi coś, co cenisz. No już!
Wilczy mech. Skrywa to, czego nie powinno się zobaczyć.
Lustereczko, powiedz przecie, kto jest najpiękniejszy w świecie?
Czary.
Tchnienie życia.
Królowo...
Kryć się!
...ty jesteś najpiękniejsza.
[magiczny dźwięk]
Mech ochroni cię przed jej wzrokiem.
Nie zgub go.
Ma to lustro... od ciebie!
Krasnale...
Genialny pomysł, droga siostro.
Oby tylko dotrzymały słowa.
Nie mają wyboru.
To nasz dom. A wy sprowadziliście ją tu. To wasza wina.
Więc Królowa wygra.
A co ze Śnieżką?
Nie będzie miała domu, jeśli pomożemy Królowej.
Pomożemy sobie.
- Ona nie ma nikogo! - Nic nie rozumiecie!
Naraziliście nas na niebezpieczeństwo.
Bierzcie się do pracy! Wszystko inne musi zaczekać!
Śnieżka może tu zostać, ale milczcie o naszej umowie!
[melancholijna muzyka]
Szepczą o mnie.
Rozkoszują się moim... upokorzeniem.
Sądzą, że moja uroda blednie, ale się mylą.
[okrzyk złości]
Chcesz mnie utuczyć jak świnię?!
Zabierz to.
Przygotuj mi kąpiel w oślim mleku.
Czy skądś cię nie znam?
Ten motłoch. Szlachta i pospólstwo. Jak gapili się na tę dziewuchę.
Ale to ja jestem królową.
I dowiodę tego.
Każę wyrzeźbić się w kamieniu.
- Chcesz mieć pomnik? - Skałę! Całą górę!
Pamiątkę, której nie zniszczy nic i nikt!
Kto za to zapłaci? Nie Sebalt. Szuka swojej narzeczonej.
Zapłaci lud. Wypędź wieśniaków z domów.
Niech pracują młotami i dłutami, i gołymi rękami.
Jestem królową.
Potwory widzą tylko ci, którzy nie rozumieją natury.
To, co podnosi się między kamieniami...
...jest tylko mgłą.
A to...
To tylko puszczyk.
Tajemnice kryją się gdzie indziej.
Opiekunowie lasu.
Tchnienie życia.
[magiczny dźwięk]
W nim skupia się energia wszech rzeczy.
Drzew, kamieni, wody, bicia skrzydeł, zapachów.
Wyrabiamy z niej magiczne miecze, peleryny, łańcuchy i lustra.
Ale nie jesteśmy magikami. Magią jest tchnienie życia.
[podniosła muzyka]
Pracujemy ciężko, lecz klienci zawsze są zadowoleni.
Klienci?
Wszyscy inni. Na przykład gobliny, centaury...
...i olbrzymy?
Pomogę wam przy mieczu.
Mamy nowe zlecenie.
[trzaśnięcie drzwiami]
Bombur nie chce twojej pomocy. Nie zależy to ode mnie.
Jesteś małą istotą o wielkim sercu.
[dynamiczna muzyka]
[magiczny dźwięk]
[gruchanie gołębia]
[szelest]
[szum deszczu]
Jak postępują prace?
Każdy, kto potrafi trzymać młot, jest na górze.
- Na co ci peruka? - Łysieję.
- Lud się burzy. - Lud!
Tęsknią za starym królem.
Ty go otrułeś, więc spraw, by o nim zapomnieli.
“...jeśli pójdziesz do przywódcy krasnali...”
“Wielka Księga Kasnali”. Czytasz?
Co innego mam robić w tym zamknięciu?
Dlaczego nie mogę wam pomóc?
Przewodzę temu klanowi.
I muszę go chronić.
- Nie jestem taka jak królowa. - Jesteś człowiekiem!
Przyszedł olbrzym! Domaga się miecza!
Wiedziałam, że to miecz dla olbrzyma.
Nie jest jeszcze gotów.
- Witaj, Wielki Gorlogu. - Nie jest taki wielki.
- To kwestia perspektywy. - I jest paskudny.
[stukot]
Trzy beczki. Zgodnie z umową.
- Gdzie mój miecz? - Spodziewaliśmy się ciebie.
Niestety, mamy... opóźnienie.
Będą kłopoty.
[ryk]
[odgłos trzęsącej się ziemi]
- Mówiłem... jest paskudny! - Nie. Nie!
[stukot obcasów]
- Jesteś ranny? - Zmykaj. Do środka.
- Człowiek? - Do środka!
Wielki Gorlog, tak?
[pomruk]
Ja jestem Śnieżka. Też mam kłopoty z krasnalami.
Często się kłócą. Za dużo piją. I mają opóźnienia w dostawach.
- Co ona robi? - Ratuje nas.
Ale, Gorlogu, jesteś wielki, więc spytam cię:
czy byłeś kiedyś niezadowolony z ich pracy?
[wymowne milczenie]
Właśnie.
Klinga twojego miecza będzie lekka jak piórko, gałka — elegancka,
rękojeść i jelec jak brat i siostra.
Kim jestem? Pracuję dla nich. Mają za dużo zleceń.
Prawda, Bomburze?
- Pracuje dla was? - Ona... zna się na rzeczy.
Daj nam więcej czasu, a przyrzekam:
twój miecz będzie najlepszym mieczem, jakim władał olbrzym.
Wartym... co najmniej cztery duże beczki piwa.
[figlarna muzyka]
Zgoda?
RAZEM: Tak!
[śmiech]
[okrzyki radości]
[syczenie ognia]
Nie do wiary. Cztery beczki i jeszcze miesiąc!
[głośne beknięcie]
Uważaj.
Było to bardzo odważne.
Jak na człowieka?
Miałeś złe doświadczenia z ludźmi?
Krasnale nie lubią wody. Chowamy się, kiedy pada deszcz.
Byliśmy daleko od domu, gdy rozpętała się burza.
- Schroniliśmy się w gospodzie. - U królowej?
Oślepieni jej urodą, pokazaliśmy jej to miejsce.
Zdradziliśmy tajemnicę tchnienia. Zażądała lustra.
By dowieść, że to nie żarty, jej brat zabił naszego przywódcę.
Daj mi je!
Przykro mi.
To ci wystarczy?
Musisz spróbować tego piwa!
- Dziękuję, ale wolę... - ...wodę?
Co?!
[taneczna muzyka w oddali]
[ckliwa muzyka]
Stój!
- Jaka piękna. - Cofnij się!
Zobaczyła ją!
Dla kogo jest ta peruka?
Dla królowej. Zapewni jej wieczne młodość, urodę. Zachowa je na zawsze.
Wyjdźcie! Wszyscy!
Będzie urzekać ludzi.
Oślepieni jej urodą, popadną w niewolę!
To cena naszej przyszłości.
Chronisz swoich, poświęcając innych?
- Nie mam wyboru. - Zawsze ma się wybór.
- Możecie walczyć! - Nie jesteśmy wojownikami.
Zawsze ma się wybór.
Mocne słowa w ustach kogoś, kto się ukrył i porzucił swój lud.
Kto depcze dziedzictwo swego ojca.
Nie mów mi o walce!
Przyjęliśmy cię i chroniliśmy.
Do dzisiaj.
Teraz odejdziesz i nigdy nie wrócisz!
[trzaśnięcie drzwiami]
Zaczekaj!
Dokąd pójdziesz?
Nie wiem.
Na północ.
Żegnaj, przyjacielu.
[sentymentalna muzyka]
Lustereczko, powiedz przecie... kto jest najpiękniejszy w świecie?
Tyś jest, królowo, najpiękniejsza w zamku.
Lecz urody Śnieżki nie masz ni w ułamku.
Co? Powtórz to!
Lustereczko, powiedz przecie, czy Śnieżka żyje gdzieś w świecie?
Tak.
Za siedmioma górami, z siedmioma krasnalami.
[budząca napięcie muzyka]
[krzyk]
O nie!
Widziałem, jak umiera.
Ale jej serce bije. Czyje serce przyniosłeś?
- Jelenia. - Okłamałeś mnie. Mój rodzony brat!
Nie mów tak, siostrzyczko.
Chciałaś mieć dowód. Widziałem, jak tonie!
Milcz!
[warczy]
Zrobisz mi jabłko.
Pełne trucizny...
...jak to dla jej ojca.
[jęk bólu]
Możesz na mnie polegać.
Wepchnę jej to jabłko do gardła!
Nie.
Tym razem załatwię to sama.
[budząca napięcie muzyka]
[szelest]
[bulgotanie]
[podniosła muzyka]
Już dojrzało.
Lecz wkrótce zgnije.
Dlaczego nikt go nie zbiera?
Zobacz sama.
To ciężkie i ponure czasy. Niech nasz Król spoczywa w pokoju.
[krakanie w oddali]
[krzyki w oddali]
Próbujesz wymigać się od pracy?
Nie!
Tek.
Muszę was rozczarować.
Puśćcie ją.
[ironiczny śmiech]
[odgłos trzęsącej się ziemi]
Sami tego chcieliście.
Miecz nie jest jeszcze gotów, ale go nie potrzebuje.
[ryk]
[huk]
[rżenie konia]
Na szczęście byłem szybszy niż Królowa.
Dzięki za pomoc.
Gorlogu...
Chyba cię lubi.
Szybko.
Wskażę ci bezpieczną drogę na północ.
Nie idę na północ.
Dosyć uciekania.
[budująca napięcie muzyka]
[tętent kopy]
[szelest liści]
[trzepotanie skrzydeł]
[tajemniczy dźwięk]
[trzaśnięcie drzwiami]
Nie rób tego!
- Wynoś się! - Królowa nie może dostać peruki.
Nie dajesz mi wyboru. Wyzywam cię na pojedynek.
- Wolno ci?! - Mówi tak “Wielka księga krasnali.
Używamy naszych zdolności, nie broni.
Będziemy walczyć inaczej.
Na podkowy.
Chcesz kuć podkowy? To śmieszne. Nie jesteś kowalem.
Nie kuć. Będziemy nimi rzucać.
[dynamiczna muzyka]
[brzdęk metalu]
Kunszt.
Silna ręka, dobre oko. To zdolności krasnali. Trzy rzuty.
Zwycięzca zostanie wodzem klanu.
Miejmy to już za sobą.
[brzdęk metalu]
Czekaj!
Zakładam, że przeczytałaś księgę dokładnie.
Ty, chodź ze mną.
Pretendent...
...musi dowieść, że będzie lepszym przywódcą.
To za twoją zdradę.
To nie wstyd się poddać.
[smutna muzyka]
[radosna muzyka]
[okrzyki radości]
[budząca napięcie muzyka]
A gdybym cię uderzyła?
- Wiedziałem, że ci się uda. - Skąd?
Oślepia cię moja uroda?
Tak.
Ta wewnętrzna.
Jesteś odważna... i szlachetna.
Jak prawdziwy przywódca.
- Co będzie z Bomburem? - Da sobie radę.
Jest krasnalem.
[chichot]
[sentymentalna muzyka]
Dlaczego płaczesz?
Łzy na takiej ślicznej buzi.
Kim jesteś?
[pojękuje]
Zwyczajną...
...starą kobietą, która ciągle się gubi.
Omal nie umarłam w tym lesie.
Jak udało ci się go przebyć?
Czy nie jest dziwniejsze to, co ty tu robisz, dziecko?
To długa historia.
Mam czas.
Tyle czasu, ile zostało go starej kobiecie.
Pozwól mi tu odpocząć.
Proszę, jedz.
- Pewnie nie masz nic więcej. - Jesteś bardzo troskliwa...
ale podzielę się z tobą.
To dla mnie zaszczyt.
[dyszy]
[kaszle]
[złowieszczy śmiech]
Nie będziesz już najpiękniejsza.
Gdzie jest Bombur?
Bomburze!
Śnieżka!
- Kto to jest? - Królowa!
[budząca napięcie muzyka]
Gdzie moja peruka?
Brak jej blasku pełni księżyca.
Upiekło ci się dzisiaj.
Przynieś mi ją jutro. Albo podzielisz los głupiej dziewuchy.
[ckliwa muzyka]
PRZECIĄGLE: Nie!
Wybacz mi.
ŁKAJĄC: Nie było mnie tutaj.
Spóźniłem się.
Co teraz pocznę?
[chlipanie]
Kocham cię.
[klimatyczna muzyka]
[świst]
[magiczny dźwięk]
Tchnienie miłości!
[huk]
[dyszy]
Kilian?
Co się stało?
Śnieżko!
Wybacz mi.
Już nigdy nie zostawię cię samej.
- Śnieżka żyje. - Czy to sen?
[okrzyki radości]
Gdzie byłam?
Czy ja...
Ukryłaś się.
Ukryłaś się w moich marzeniach.
Bombur zniknął!
Wszystko na nic.
Nie.
Żyjesz.
A królowa jeszcze nie ma peruki.
Nie musicie iść ze mną, jeśli nie chcecie.
Ależ chcemy.
- Pójdziemy za tobą wszędzie. - Tak jest, wszędzie.
Szybko, pakujmy się!
Nim wyruszymy...
...musisz o czymś wiedzieć.
Twój ojciec...
...nie umarł na febrę.
Został...
Co?
Co mu się stało?
Królowa i Gilig...
...otruli go.
Tak jak ciebie.
[szloch]
Nie zrobią tego już nikomu.
[intrygująca muzyka]
[rżenie koni w oddali]
[stukot]
[trzepotanie skrzydeł]
Gdzie reszta?
Muszą sami zbierać zboże.
Bo odebrałaś im chłopów!
Dzieliły nas nieporozumienia, hrabio.
Ale wierz mi...
...pragnę zgody..
Twój urok już na mnie nie działa.
Zaczekaj.
Jeszcze jej nie ma!
Jest tu Sebalt.
Nie cierpię wody.
Czy krasnale muszą brodzić w ściekach?
Królową chroni straż.
Jestem gotowa na wszystko.
Tak nic nie wskóramy.
Spróbuję z drugiej strony.
[budząca napięcie muzyka]
Szacunek i lojalność!
Nie są cnotami, lecz obowiązkiem wszystkich poddanych.
Co przez to rozumiesz?
[brzdęk metalu]
Hrabio, jesteśmy po tej samej stronie.
To ty?
Książę Kilian.
Nie może jej włożyć.
Nie może jej włożyć!
[narastająca muzyka]
[magiczna muzyka]
To koniec twoich rządów!
[brzdęk metalu]
Brać ich!
- Szybko! - Co tu się dzieje?
Szybciej, szybciej!
[odgłosy walki]
[popiskiwanie ptaka]
[szelest]
[wrzask]
Wtrąćcie ją do lochu!
Hrabio, peruka!
Ty żyjesz?
Nie przestawajcie z tchórzliwą morderczynią.
Morderczynią? Stoi przed wami jak młoda łania!
Nie mówię o sobie, mówię o moim ojcu. Królu, którego otrułaś!
[oddycha ciężko]
To prawda?
Moje lustro!
- Dosyć tego! - Więcej krasnali?
Najlepiej spytać lustro.
Moja peruka!
Ma tę cudowną właściwość, że zawsze mówi prawdę.
[brzdęk metalu]
[stukot obcasów]
Jak mam je spytać?
Lustereczko i tak dalej. Dobrze jest rymować.
[szloch]
Lustereczko, czuję ból...
[magiczny dźwięk]
Powiedz mi, jak umarł król?
Hrabio... król nasz oświecony zginął z ręki swojej żony.
[głośno dyszy]
Wybacz mi.
Twój ojciec był wielkim królem.
[okrzyk szaleństwa]
Śnieżko!
[pochlipywanie]
[śmiech]
[śpiew ptaków w oddali]
[ckliwa muzyka]
Zniszcz ją.
Jest teraz twoja.
Zniszcz ją.
Bądź znów wodzem naszych wspaniałych przyjaciół...
i kiedy wrócicie do domu, zniszcz lustro.
Jego też nie chcę.
Jestem Śnieżką.
Chcę mieć dzieci. Chcę patrzeć, jak dorastają.
I chcę się zestarzeć w miłości.
Ze mną?
Zgodzisz się?
Jak sobie życzysz...
...królowo.
[aplauz]
I tak oto w krainie za siedmioma górami...
po latach okrucieństw czyste serce odnalazło swe przeznaczenie.
Nie rozbiję swojej własnej twarzy!
[krzyki]
[odgłos kruszonego kamienia]
Napisy na podstawie tłumaczenia Zuzanny Naczyńskiej:
Aleksandra Mahmud
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.