All language subtitles for Desperate.Housewives.S05E05.720p.WEB-DL.Rus.Eng

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian Download
cs Czech
da Danish
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American) Download
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

W poprzednich odcinkach:

Mam na imię Bree, i jestem alkoholiczką.

Bree zostawiła swój problem za sobą.

Istnieje przynajmniej jeden pracodawca, który chciałby mnie zatrudnić.

Kto?

Orson poprosił o pracę.

Ty.

Dave stracił panowanie nad sobą.

Cholera, Edie, powiedziałem, że nie!

I wzbudził podejrzenia...

Ten facet coś knuje.

...swojej sąsiadki.

To wszystko była wina Karen McCluskey.

Wypytywała mnie o twoje pochodzenie.

Ona przypomina mi moją babcię,

kiedy po raz pierwszy zaczęliśmy zauważać u niej...

demencję.

Myślisz, że Karen traci zdrowe zmysły?

To mógł być uroczy wieczór.

Widzicie, pomysłem było urządzenie urodzinowego przyjęcia-niespodzianki.

Ludzie przynieśli przekąski i prezenty,

i czekali w ciemności, aż pojawi się gość honorowy.

Ale okazało się, że była to noc pełna niespodzianek.

Takich, jakich większość ludzi nie lubi.

Cholera, Lynette. Dlaczego musisz psuć każdą zabawę?

Dlaczego nie możesz chociaż raz trochę mnie wesprzeć?

Dobrze.

Przyniosę ci ręcznik.

Po co?

Gdybym był z inną kobietą, nie przeszkadzałoby ci to?

Nie, nie przeszkadzałoby.

Przepraszam, że cię okłamałem,

i jeśli to coś warte, to poczucie winy rozdzierało mnie na strzępy.

Zabieraj ode mnie te łapy, samolubny sukinsynu!

Orson, proszę. Stawiasz mnie w bardzo trudnej sytuacji.

Więc pozwól, że ci ją ułatwię.

Chcę rozwodu.

O tak, to mógł być uroczy wieczór.

Ale była to impreza, która się skończyła...

nawet zanim się zaczęła.

Niespodzianka!

Myślisz, że możesz tak sobie ze mną pogrywać?

Tłumaczenie: ParanojaA synchro: mrcake47

Chwilę przed wyjściem na przyjęcie,

Gabrielle Solis stała przed lustrem,

niedbale kończąc malować usta.

Widzicie, zauważyła ona pewien problem...

Cholera.

...którego nie mogła zlekceważyć.

Mamusiu, co robisz?

Mamusia ma przyjaciela, który odwiedza ją co miesiąc,

a teraz się spóźnia, i nie jest dobrze.

Dlaczego?

Bo ten przyjaciel daje mi pewność,

że nie będziesz miała braciszka albo siostrzyczki.

- Ale ja chcę mieć braciszka. - Nie obchodzi mnie to.

Przepraszam. Po prostu...

Mamusia bardzo tęskni za swoim przyjacielem, i...

będzie bardzo smutna, jeśli on nie pojawi się niedługo.

Idź na dół i pobaw się. Mamusia musi się pomodlić.

Mam wyniki pani badań.

Gratulacje. Jest pani w ciąży.

Pani Solis.

Mam to gdzieś. Powiedział mi pan, że to nie może się zdarzyć.

Powiedział pan, że to niemożliwe!

Ludzki system reprodukcyjny jest skomplikowany,

i często nieprzewidywalny.

Czasem cuda się zdarzają.

To nie jest cud! To katastrofa!

Mój mąż jest niewidomy. Żadne z nas nie ma pracy...

Mój mąż jest niewidomy.

Proszę mi wierzyć, dzieci to błogosławieństwo.

Zobaczy pani. Wszystko się ułoży.

Oby miał pan rację.

I co w ogóle oznacza ten numer?

To pani numer beta,

Jest wysoki, co wskazuje na możliwość wystąpienia ciąży bliźniaczej.

Gaby, spokojnie. To dziecko będzie najlepszą rzeczą, jaka nam się przydarzyła.

Mam już dość tego, że wszyscy widzą szklankę w połowie pełną.

Szklanka jest pusta, ludzie. Tak samo jak nasze konto w banku.

Tym się martwisz? Pieniędzmi?

Znajdę pracę.

I co będziesz robił?

Zaczniesz grać na pianinie i podpiszesz kontrakt z Motown?

Właściwie, myślałem o zostaniu masażystą.

Do tego nie są potrzebne oczy. Chodzi tylko o dotyk.

To chyba nie jest twój najgorszy pomysł w życiu.

Ale nie chodzi tylko o pieniądze, Carlos.

Chodzi o...

Po moim poronieniu, zrezygnowałam z tego marzenia.

Po prostu pomyślałam, że Bóg zdecydował,

że nie mogłabym być dobrą mamą, więc do tego nie dopuścił.

Cóż...

Najwyraźniej zmienił zdanie.

Chciałabym, żeby przestał to robić.

Nikt nie lubi chwiejnego Boga.

Kotku, uwierz mi.

Twoje zajście w ciążę to...

szansa jedna na milion.

To cud.

A teraz zaakceptujmy to i cieszmy się.

Witam, pani Solis.

Mam wyniki pani badań.

Świetnie.

Więc, mam anemię? To dlatego byłam taka zmęczona?

Nie. Niezupełnie.

I proszę mnie nie bić.

Jestem w ciąży!

O mój Boże. To kolejny cud.

Tak, mamy już dwa cudy.

A jeśli zmartwychwstaniesz po tym jak cię zabiję, będziemy mieli już trzy.

Dlaczego się na mnie złościsz?

"Gaby, po co mam zakładać prezerwatywę?"

"Nie ma takiej możliwości, że piorun uderzy dwa razy."

Tak myślałem.

Odłóż dziecko, Carlos.

Nie chcę.

Zrób to. Muszę coś uderzyć, i to musisz być ty.

Patrzysz na to ze złej strony.

To szansa jedna na milion. Powinniśmy...

Powinniśmy się cieszyć i zaakceptować...

Wypchaj się, ty płodny świrze.

Poddasz się wazektomii.

Nie mogę tego zrobić.

Jesteśmy katolikami. To wbrew naszej religii.

Mam dla ciebie wiadomość. Właśnie przeszliśmy na judaizm.

Problem rozwiązany. Mazel tov!

Gaby, nie chodzi tylko o to. Są inne powody...

Mam już dość zwalczania twojej nadludzkiej spermy.

Idziesz pod nóż, i to koniec dyskusji.

Jesteś dzisiaj strasznie cicha.

Mam wiele na głowie.

Chyba jestem w ciąży.

- Co? - Wiem. To szaleństwo.

Zrobiłeś wazektomię. To niemożliwe.

Tak.

A dlaczego myślisz, że jesteś w ciąży?

Okres mi się spóźnia, a to mi się nigdy nie zdarza. Jestem jak szwajcarski zegarek.

Daj spokój. Wiele rzeczy mogło to spowodować.

Więc nie martwmy się tym teraz.

Idziemy na imprezę. Musisz się rozchmurzyć.

W porządku.

- Ale porozmawiam z Bobem. - Z Bobem? Dlaczego?

Bo on i Lee tu są. Bob jest prawnikiem.

Każę mu pozwać tego konowała, który wyraźnie schrzanił twoją wazektomię.

Gaby, nie róbmy tego. Zatrudnienie adwokata jest drogie,

i nie wiem, czy możemy cokolwiek udowodnić.

Dowiem się.

Dobrze. Ale...

Nie rozmawiajmy z Bobem.

Nie chcę mieszać naszych sąsiadów w nasze sprawy.

Nie martw się. On jest profesjonalistą. Zachowa dyskrecję.

Gaby, nie. Nie możesz z nim rozmawiać.

- Dlaczego nie, do cholery? - Nie zrobiłem wazektomii.

Cześć wam. Witajcie na imprezie.

Wcześniej tego wieczora, kiedy czekała na swoich gości,

Susan Mayer poświęciła chwilę na depilację brwi.

Oczywiście, nie mogła wiedzieć, jak wysoko te brwi...

Przepraszam za spóźnienie.

...zostaną niedługo podniesione.

Co tak długo? Ludzie zaczną się schodzić lada chwila.

Musisz przelać tanią wódkę do drogich butelek.

Nie mogłem znaleźć spodni.

Jestem tu tak często, że kiedy wracam do siebie, nie pamiętam gdzie co jest.

Tylko proszę, zmień koszulę.

Wiesz, tak sobie myślałem,

- że i tak spędzam z tobą tyle czasu... - Dobrze.

Zrobię ci trochę miejsca w szafie.

Chyba mam trochę ubrań z lat 80-tych, z którymi jestem gotowa się rozstać.

Właściwie, mówię o wprowadzeniu się.

Wprowadzeniu się? Tutaj?

Tak. Do tego zmierzamy.

Powinniśmy podjąć tą decyzję. Co o tym myślisz?

Więc, oczywiście, to jest sypialnia.

Racja.

Więc chcesz zostać przy tym kolorze, zmienić go, czy co?

Nie wiem...

Przechodzę teraz przez trudny okres w życiu.

Potrzebuję zmiany.

Myślałam o...

ciemnoszarym.

Brzmi nieźle.

Podoba mi się to miejsce.

Ma dobrą atmosferę.

Dzięki.

I ładny zapach. Co to, twoje perfumy?

Wynocha.

Słucham?

Nie urodziłam się wczoraj, koleś. Podrywasz mnie.

Nieprawda.

Oj, proszę. Mówisz mi, że ładnie pachnę?

Nie użyłam nawet dezodorantu.

- Powiedziałem, że dom ładnie pachnie. - Dwuznaczność.

A potem ten niezbyt subtelny manewr z siadaniem na łóżku?

Wiesz co, dlaczego od razu nie poprosisz o masaż?

Usiadłem, ponieważ bolą mnie nogi,

bo ciągałaś mnie po domu przez godzinę,

mówiąc, że chcesz pomalować każdy pokój na szaro.

Powiedziałeś, że ten kolor ci się podoba.

Wyraźnie przechodzisz przez ciężkie chwile,

i obawiałem się, że jeśli zaproponuję coś nie zbliżonego do beżu,

mogę cię tym załamać.

Pójdę sobie.

Nie. Nie idź.

To bardzo miłe z twojej strony, że wziąłeś pod uwagę moje uczucia.

Wiesz co?

Jesteś zatrudniony.

Dzięki.

Chyba.

Więc, potrzebują państwo przejrzeć to jeszcze raz?

Dobrze, więc proszę podpisać, i będziecie oficjalnie rozwiedzeni.

Wie pan co? Potrzebujemy chwili.

Proszę się nie spieszyć.

Postępujemy właściwie?

Żartujesz, prawda?

Kiedy podpiszemy te papiery, nie będzie już odwrotu.

Nie mogę w to uwierzyć.

- To ty załatwiłaś prawnika. - Wiem.

Ale myślę...

że może to był błąd.

Jesteśmy w separacji od roku.

Dzisiaj tylko to uoficjalniamy.

Nie byłoby nas tu, gdyby nie ten wypadek.

Wiesz o tym. Przed wypadkiem było dobrze.

Moglibyśmy do tego wrócić.

Susan...

To nie jest niczyja wina,

ale ja nie mogę już tego robić.

Daj spokój!

Byliśmy Mikem i Susan, pamiętasz?

To zdarza się tylko raz w życiu.

Moglibyśmy wszystko naprawić.

Tak.

A oto jak.

Hej. Wróciłaś.

I co myślisz?

Wygląda dobrze.

Tak, chyba miałaś rację, żeby zostać przy tym kolorze.

Wygląda fantastycznie.

Dzięki.

Lubisz szkocką?

W porządku...

Muszę być szczery w pewnej sprawie.

Szczery? Dobrze.

Zwykle nie robię takich rzeczy.

Nie wskakuję do łóżka z przypadkowymi kobietami.

Nie mówię, że nie było wspaniale, bo było,

ale ja raczej nie chcę niczego zaczynać.

Mam dużo pracy, i właśnie kupiłem psa, i...

Po prostu nie jestem teraz w odpowiednim momencie.

Więc, żeby było jasne...

Mówisz, że nie chcesz związku?

Przykro mi.

Pewnie powinienem był powiedzieć to od razu.

Nie...

To fantastycznie.

Naprawdę?

Ja też nie chcę związku.

Chcę od ciebie tylko tego, co właśnie zrobiliśmy.

Tylko, że następnym razem...

mów mi "Susan".

Tak.

"Pani Mayer" było pewnie trochę zbyt formalne jak na tą chwilę.

Więc będzie następny raz?

- Chyba, że nie jesteś zainteresowany. - Żartujesz?

Jestem bliski zrobienia zwycięskiego okrążenia wokół łóżka.

Więc naprawdę nie masz nic przeciwko,

żeby to była czysto fizyczna sprawa?

Dałam romantyzmowi szansę, i...

jestem gotowa na coś trochę luźniejszego.

O rany.

Słyszałem o kobietach takich jak ty, ale...

myślałem, że jesteście miejską legendą.

Słyszałaś co powiedziałem?

Tak.

Chcesz się wprowadzić.

Po prostu...

Kiedy nie jestem z tobą, to czekam, żeby być.

Nigdy wcześniej tak się nie czułem, więc...

Co o tym myślisz?

Chcesz zamieszkać razem?

Nie.

To wszystko? Po prostu "nie"?

Nie podasz mi żadnego powodu?

Co jest nie tak z obecnym stanem rzeczy? Dlaczego mamy teraz wszystko zmieniać?

Bo...

Zakochałem się w tobie.

Cześć wam. Witajcie na imprezie.

Ostatnią rzeczą, jaką zrobiła Lynette Scavo przed przyjęciem,

było szukanie siwych włosów.

Penny!

Chodź! Czas na kąpiel!

Nie mogła wiedzieć, że zanim ten wieczór się skończy,

będzie ich miała trochę więcej.

Penny!

Penny.

Jeśli myślisz o wybraniu się na przejażdżkę, to mam złą wiadomość.

Masz 9 lat.

Hej, co się stało, skarbie?

Czy tatuś umiera?

Co? Oczywiście, że nie.

Dlaczego tak mówisz?

Słyszałam jak Porter i Preston kłócili się o to,

kto dostanie samochód tatusia, kiedy on umrze.

To było głupie z ich strony.

Zawsze zachowują się głupio.

Dlatego nie będziemy smutne, kiedy wyprowadzą się z domu.

Chodź.

Ale wszyscy kiedyś umierają, prawda?

Tak, ale tatuś dożyje do późnej starości.

Chyba, że nie wróci do domu na czas, żeby zdążyć na imprezę pani McCluskey,

i wtedy wszystko może się zdarzyć.

Tatusiowi nic nie będzie. Chodź.

Witam. Mój mąż... Jestem Lynette Scavo.

- Dzwonił do mnie doktor Baron. - Ja jestem doktor Baron.

Witam. Co się stało?

Pani mąż naprawiał skrzynkę rozdzielczą w restauracji,

i doznał rozległego porażenia.

Właściwie, jego serce się zatrzymało.

Czy on...

Na szczęście, w restauracji był policjant.

Udzielił mu pierwszej pomocy, zanim przyjechała karetka.

Więc nic mu nie jest?

Jego serce zaczęło znów bić.

Teraz to kwestia ustalenia czy są jakieś uszkodzenia tkanki.

Jesteśmy dobrej myśli, ale następne 36 godzin będą krytyczne.

Hej.

Hej.

Więc, myślę sobie...

Nie baw się już w elektryka, dobrze?

Dzieci wiedzą, że wszystko jest w porządku.

Przesyłają całusy.

Niczym się nie martw, dobrze? Po prostu odpoczywaj.

Wrócę niedługo, dobrze?

Wiesz o czym pomyślałem?

Kiedy leżałem tam na podłodze,

pomyślałem, że umrę w pizzerii.

Całe moje życie zostanie podsumowane takim pośmiertnym nagłówkiem w gazecie:

"Umarł właściciel lokalnej pizzerii."

Ale to nie ma znaczenia, bo nie umierasz.

Potrzebuję czegoś więcej, Lynette. Musi być coś więcej.

Dobrze. Dobrze. Znajdziemy więcej.

A teraz odpoczywaj, dobrze?

Hej, laseczko.

Rzucaj grabie i wsiadaj.

Co to jest, do cholery?

To samochód, który chciałem mieć przez całe życie.

Kiedy miałem 12 lat,

miałem na ścianie plakat z tym cackiem.

A kiedy ja miałam 12 lat, miałam plakat z Shaunem Cassidym,

ale jakoś nie widać, żebym na nim jeździła, co?

Chcę ci coś pokazać.

Co? Z reflektorów wysuwają się karabiny maszynowe?

Noszę to przy sobie, żeby pamiętać o dniu, w którym prawie umarłem.

Tamtego dnia obiecałaś mi, że znajdziemy więcej.

Zatrzymuję samochód.

Więc, chcesz się przejechać?

Gdzie byłeś?

Mówię poważnie, jeśli McCluskey dotrze tam przed nami,

- to ci się dostanie. - Przepraszam. Chodźmy.

Skarbie, kupiliśmy już świeczkę dla Karen.

Samochód kempingowy to chyba przesada.

Tak, ale to nie dla niej. To dla nas.

Zaraz sprawię, że opadnie ci szczęka, Lynette.

Nie rób tego. Wolę, żeby została na miejscu.

Co byś powiedziała na pomysł

zabrania dzieci ze szkoły na rok,

i pojechania w trasę po kraju w jednej z takich bryk?

Nie powiedziałabym nic.

Przyłożyłabym tylko palec do ucha i zakręciła nim małe kółka.

- Nie możemy zrobić czegoś takiego, Tom. - Owszem, możemy.

Możemy robić co tylko chcemy. Życie jest krótkie.

Dobrze, zadam ci jedno malutkie pytanie,

dotyczące tego twojego wielkiego planu na przygodę.

Kto będzie prowadził naszą restaurację,

kiedy my wyruszymy w tą szaloną podróż?

To nie będzie nasz problem.

Przez ostatnie kilka tygodni, rozmawiałem z facetem z "Pizzy Passentino".

Chcą nas wykupić.

Dzisiaj się zgodziłem.

Cześć wam.

Gotowi na imprezę?

Chwilę przed tym jak miała wyjść na przyjęcie do przyjaciółki,

Bree Hodge siedziała przed lustrem, malując kreski na powiekach.

Ale jesteś elegancki.

Kiedy powiem wszystkim, że jestem twoim nowym wspólnikiem,

chcę wyglądać odpowiednio.

To nie będzie ostatni raz tego wieczoru, kiedy Bree będzie musiała...

Właściwie, skarbie...

...wyznaczyć granicę.

Wolałabym, żebyś nie mówił dzisiaj o pracy.

Ale, Bree, to jest pierwsze przyjęcie od miesięcy,

na którym mogę odpowiedzieć na pytanie: "Co nowego?" bez mamrotania przez drinka.

To po prostu nieładnie rozmawiać o interesach na przyjęciu.

Nie powiedziałaś jeszcze Katherine, prawda?

To nie takie proste. Wiesz, że będzie wściekła.

Tak, ale wspaniałą rzeczą w Katherine jest to,

że wyrazi to z taką bierną agresją, że prawie tego nie zauważymy.

Wiem, że to twoja przyjaciółka, ale jest też naszą pracownicą.

Dlaczego to jest dla ciebie takie trudne?

To...

skomplikowane.

Kolejny martwy żołnierz.

Ostrożnie, skarbie. Nie chcesz jutro chorować.

Tak.

Nie byłoby dobrze, gdyby ból głowy zepsuł mi uroczy pierwszy dzień w więzieniu.

Czy ktoś chciałby jeszcze omleta z warzywami?

Czyż moja żona nie jest wspaniała?

To znaczy, ilu przyszłym więźniom urządza się odświętny brunch z szampanem?

Kiedy będziesz w więzieniu, unikaj takich słów jak "odświętny i "brunch".

One mówią coś w stylu: "Cześć. Poluję na mężów."

Andrew, proszę.

W porządku.

To mój ostatni kęs wolności na trzy lata.

Chcę żartów. Chcę zabawy i śmiechu.

W każdym razie, więzienie nie będzie dużą odmianą.

Jesteś dentystą. Jesteś przyzwyczajony do szukania dziur.

Przysięgłeś mi, że tego nie powiesz.

Bree mówiła mi, że bardzo dobrze wykorzystasz ten czas.

Tak. Będzie czytał dużo klasycznych książek,

i może nauczy się jakiegoś języka.

Tak, może się nauczyć jak jest po włosku: "Moja cena to pięć fajek."

Andrew, naprawdę.

Bree, on żartuje. Wszystko jest w porządku.

Poza moim kieliszkiem,

który wydaje się być pusty.

Bree!

Bree?

Na miłość boską. Wstawaj.

Mamy lunch w klubie ogrodniczym o...

Piłaś?

Idź sobie. Nie czuję się dobrze.

Musimy przygotować jedzenie na lunch.

Jestem zbyt zmęczona. Możesz to zrobić sama?

Wstawaj.

Kiedy to się zaczęło?

Kiedy Orson poszedł do więzienia, ja...

zaczęłam wypijać jeden kieliszek białego wina od czasu do czasu, a...

kiedy Danielle zabrała Benjamina,

nie widziałam żadnego powodu, żeby poprzestawać na jednym.

Więc, to dlatego opuściłaś lunch w zeszłym tygodniu,

i Bar-Micwę u Bravermanów?

Nie mogę nic na to poradzić.

Mojego męża nie ma. Mojego syna nie ma. Nic mi nie zostało.

Nie, właściwie, masz lunch dla 40 osób za trzy godziny,

i nie daruję ci go.

Katherine, proszę.

Dobrze, więc masz pustkę w życiu. Witaj w klubie.

Nie wypełniaj jej winem.

Wypełnij ją pracą, osiągnięciami.

Pomyśl tylko o kobiecie, jaką mogłabyś się stać do powrotu Orsona.

Czy może chcesz, żeby wrócił do takiej kobiety?

Będzie mu za mnie wstyd.

Nie, nie będzie.

Bo mu nie powiesz.

Wiesz, że obwiniałby siebie.

Nie wiem czy dam radę tym razem.

Tak, dasz radę,

bo ja się do ciebie wprowadzę.

Zrobiłabyś to?

Kiedy ja nie miałam nic,

zrobiłaś ze mnie swoją wspólniczkę.

Nie zapomnę o tym.

Pomogę ci przez to przebrnąć.

A kiedy skończymy,

ta przerażająca baba...

już nigdy nie pojawi się w tym domu.

Kiedy się nad tym zastanowić,

dzisiaj jest idealny moment, żebyś powiedziała Katherine.

Obecność innych gości powstrzyma ją przed urządzeniem sceny,

a kiedy rozniesie się wieść, że jesteśmy wspólnikami...

- A jak ma się roznieść? - Ja będę ją roznosił.

Ludzie będą mi gratulować,

a Katherine będzie musiała się dołączyć, żeby nie wyglądać na małostkową.

I będzie podwójnie zła za postawienie jej w takiej sytuacji.

Nie powiem jej dzisiaj.

- Dobrze, więc ja jej powiem. - Nie, nie powiesz. Zabraniam ci.

Wiesz, jak na wspólniczkę, zachowujesz się bardzo jak szefowa.

Powiem jej.

Słuchaj, jeśli nie potrafimy zgodzić się w podstawowej sprawie,

- może nie powinniśmy pracować razem. - O czym ty mówisz?

Mówię, że może powinieneś znowu rozważyć dołączenie do firmy.

- Nie mam po co tego znowu rozważać. - W porządku. Jesteś zwolniony.

Cześć wam.

Gotowi na imprezę?

Przyjęcie już się rozkręciło,

i wszyscy czekali, by zrobić niespodziankę gościowi honorowemu.

Nie wiedzieli jednak,

że szykowała się nawet większa niespodzianka.

Przepraszam za spóźnienie. W piekarni była kolejka.

- Naprawdę się postarałeś. - Tak, ona na to zasługuje.

Mogę pani w czymś pomóc, pani McCluskey?

List do Edie został doręczony do mojego domu przez pomyłkę.

Upewniam się czy nic mojego nie przyszło tutaj.

Wszystkie są twoje.

Hej.

Coś interesującego?

Na szczęście, nie.

Właśnie widziałem twoją przyjaciółkę, Karen przed domem.

Nadal cię o mnie wypytuje?

Trochę, ale nie bierz tego do siebie.

Starzy ludzie muszą wtrącać się w nieswoje sprawy,

żeby ich życie było nadal interesujące.

W przyszłym tygodniu kończy 70 lat.

Nie żartuj.

Hej, powinniśmy urządzić jej przyjęcie.

Zabieram ją na drinka. To już dużo.

Skończy 70 lat, kochanie.

Nie uważasz, że to okazja na coś większego?

Słuchaj, Karen to moja przyjaciółka, ale nie lubię, kiedy jest u mnie w domu.

To byłaby jedna rzecz, gdybyś mieli łazienkę z oknem, które można otworzyć, ale...

A nie mogłabyś poprosić kogoś innego, żeby je urządził?

Chyba mogłabym wcisnąć to Mayer.

Dobrze.

Powiedz jej, że przyniesiemy jedzenie i alkohol.

Karen za tobą nie przepada.

Dlaczego chcesz urządzać jej przyjęcie?

To dla niej wielki dzień.

Chcę po prostu zapewnić, żeby był wyjątkowy.

Więc...

Co myślisz?

Myślę, że to piorunujący strój na przyjęcie z okazji 70-tych urodzin.

To mój prezent dla Karen.

Myślę, że usłyszę od niej przynajmniej pięć dobrych żartów o cyckach.

Niedługo tu będzie,

więc omówmy to jeszcze raz.

Dobrze.

Zawiozę ją do domu,

a potem wymyślę jakąś wymówkę, żeby zwabić ją do Susan,

a tam wszyscy wyskoczą, krzycząc: "Niespodzianka!"

Ale nadal uważam, że to nie jest najmądrzejsze w przypadku 70-latki.

Pani McCluskey.

Wszystkiego najlepszego.

Jezu, Edie, idziemy na drinka, czy na mammografię?

To już jeden.

Założę tylko kolczyki, i możemy iść.

Więc...

70 lat.

Poważny kamień milowy.

Jak się pani czuje?

Bez rewelacji.

Edie powiedziała mi, że zabiera panią na urodzinowego drinka co roku.

Uważam, że to wspaniała tradycja.

Próbuję tylko być pani przyjacielem.

W porząsiu.

Do zobaczenia później.

Chodźmy.

Mam dość przyjaciół.

- Gdzie jest Karen? - Przyjdzie jak tylko da kotu lekarstwa.

Myślicie, że będzie zaskoczona?

Absolutnie.

Co...

Dave.

Żebym miała jasność,

chcesz sprzedać nasz kwitnący interes,

żebyśmy mogli żyć w autobusie, jak jakaś trupa teatralna?

Daj spokój. To jest fajne. Możemy pojechać gdzie tylko chcemy.

Dzieci mogłyby zobaczyć Amerykę.

A kiedy zaczniemy kraść, żeby się utrzymać,

dzieci będą mogły zobaczyć wnętrze więzienia.

Masz rację, Tom. To genialny pomysł.

Cholera, Lynette. Dlaczego musisz psuć każdą zabawę?

Dlaczego nie możesz chociaż raz trochę mnie wesprzeć?

Dobrze.

Przyniosę ci ręcznik.

Po co?

Bree, nie możesz mnie zwolnić.

Nie po tych wszystkich poświęceniach, które dla ciebie zrobiłem.

Orson, przestań wyrzucać mi w twarz to więzienie.

Twoim współwięźniem był nieuczciwy księgowy,

który pomógł ci założyć klub brydżowy.

Nie było ci tam tak źle.

Bree, potrzebuję tej pracy.

Masz pojęcie jak to jest budzić się każdego ranka,

i nie mieć powodu, by wstać z łóżka?

Uśmiechać się i pozdrawiać sąsiadów,

którzy wiedzą, że żona cię utrzymuje, bo nikt nie zatrudni przestępcy?

Tonę.

A kiedy a ty rzucasz mi linę, a potem ją zabierasz...

Orson, nie powinnam była proponować ci tej pracy.

To nie było w porządku wobec Katherine.

Jestem twoim mężem.

Dlaczego przedkładasz uczucia Katherine nad moje?

Orson, proszę. Stawiasz mnie w bardzo trudnej sytuacji.

Więc pozwól, że ci ją ułatwię.

Chcę rozwodu.

Cześć.

Katherine, świetna sukienka.

Będą się za tobą oglądali.

Mam nadzieję, że podoba ci się impreza, Carlos,

bo nie dożyjesz do następnej.

Posłuchaj.

Przepraszam, że cię okłamałem,

i jeśli to coś warte, to poczucie winy rozdzierało mnie na strzępy.

A wiesz co mnie rozedrze na strzępy?

Kolejne, wylatujące ze mnie, 4-kilogramowe dziecko.

Kochanie, spójrz na to z tej strony.

Bóg pobłogosławił nas ponownie, bo jesteś wspaniałą mamą.

Zabieraj ode mnie te łapy, samolubny sukinsynu!

Powiedziałem, że cię kocham.

Czy to nic dla ciebie nie znaczy?

Tak. To znaczy, że ktoś zapomniał o naszej umowie,

że to ma być luźny związek.

O rany.

W porządku.

Więc, jeśli nie jesteśmy w związku,

to gdybym był z inną kobietą, nie przeszkadzałoby ci to?

Nie, nie przeszkadzałoby.

Wszyscy cisza!

Idzie. Ruszcie się.

Niespodzianka!

Myślisz, że możesz tak sobie ze mną pogrywać?

Co pani ma na myśli?

Karen, co robisz, do cholery?

- Zapytaj swojego męża! - Nie!

Nie róbmy tego.

Ten facet włamał się dzisiaj do mojego domu!

Co?

Tak, i wszystko poprzestawiał,

i zdjał zdjęcie ze ściany,

i postawił stolik koło kanapy,

a tacka na klucze była zawsze przy...

była zawsze przy drzwiach.

I to nie jest pierwszy raz, kiedy się włamał.

Ukradł mojego kota, a potem go oddał.

W porządku, pani McCluskey.

Dlaczego miałbym to robić?

Karen, przykro mi to powiedzieć, ale raczej nie mówisz teraz z sensem.

Może musisz się położyć.

Ty...

Hej!

Chyba powinniśmy zadzwonić na pogotowie.

Puśćcie mnie!

Dlaczego wszyscy zachowujecie się, jakbym była wariatką?

Alle-kurde-luja, dostałam okres!

Była zaskoczona?

Była całkiem zdezorientowana, bełkotała.

Mam tylko nadzieję, że to nie demencja.

Mieszka sama.

Zawiadomimy szpital, że potrzebne są badania stanu psychicznego.

Dziękuję. Dziękuję.

Biedna Karen. Mam nadzieję, że nic jej nie jest.

Tak, ja też.

Pewnie powinniśmy teraz porozmawiać, nie?

Tak. Porozmawiajmy.

Czy ten związek ma przyszłość?

Jackson, to co mamy, wychodziło całkiem dobrze.

Odpowiedz na pytanie.

Czy nie może po prostu zostać tak jak jest?

I oto moja odpowiedź.

Wydaje się, że dobrze się nią zajęli.

Mam nadzieję, że wcześniej nie mówiłeś poważnie.

Po prostu nie rozumiesz co zawdzięczam Katherine.

Masz rację. Nie rozumiem.

Ty założyłaś firmę i dałaś jej pracę, kiedy bardzo jej potrzebowała.

Dlaczego to ty coś jej zawdzięczasz?

Pamiętasz ten...

brunch, który dla ciebie urządziliśmy zaraz przed twoim pójściem do więzienia?

Byłam wtedy bardzo spięta,

i bardzo nieszczęśliwa.

Więc wypiłam...

kieliszek szampana.

Jest twarda.

Na pewno nic jej nie będzie.

A co z szalonym małżeństwem wylewającym na siebie drinki?

Co z nimi będzie?

Po prostu myślałem, że to zrozumiałaś.

Że wiedziałaś przez co przechodziłem po wypadku.

Najwyraźniej się myliłem.

Nie, rozumiem.

Sportowy samochód, kapela garażowa...

Może teraz potrzebujemy, żebyś ty coś zrozumiał, Tom.

Hej, to ja leżałem na podłodze, a policjant robił mi masaż serca.

A ja miałam raka. Rozumiem. Rozumiem.

Chcesz, żeby twoje życie miało znaczenie.

Właśnie. Nie chcę codziennie robić pizzy,

aż pewnego dnia padnę naprawdę.

Chcę, żeby moje życie było ekscytujące. Wiesz, potrzebuję przygody.

"U Scavów" było przygodą.

Zmieniliśmy całe nasze życie,

żebyś mógł spełnić swoje marzenie, a teraz jesteś nim znudzony.

Nie możemy ciągle tego robić, Tom.

Nie możemy ciągle rzucać wszystkiego, na każdą twoją zachciankę.

Chodźmy spać.

Jutro musimy iść do pracy.

Idziesz?

Pójdę, kiedy będę gotowy.

Naprawdę potrzebowała karetki?

Nie wiem.

Ale ty byś potrzebował, gdybym nie dostała okresu.

Jak mogłeś to zrobić?

Czy to nie oczywiste? Chcę następnego dziecka.

Nie poradzimy sobie z następnym dzieckiem. I tak już ledwo nam starcza na życie.

To samo mówiłaś przed Juanitą, i przed Celią,

a jakoś dajemy sobie radę.

A potrafisz sobie wyobrazić nasze życie bez nich?

Oczywiście, że nie. Po prostu...

Jak mogłeś mnie okłamać?

Po prostu nie mogłem odpędzić od siebie myśli,

że może Bóg ma dla nas jeszcze jeden cud.

Może syna.

A mamy tyle miłości w naszym życiu,

że zrobiłem się chciwy i chciałem więcej.

Ale masz rację.

To było samolubne i głupie, i bardzo cię przepraszam.

Jutro umówię się na wazektomię.

Albo...

będziemy się zabezpieczać.

I to podwójnie.

Przynajmniej do czasu, kiedy oboje zdecydujemy, że to dobry pomysł.

O rany.

Chyba muszę cię pocałować.

I dopóki nie będziemy mieli pudła prezerwatyw w domu,

tylko tyle dostaniesz.

Orson.

Co jest?

Bree powiedziała mi co dla niej zrobiłaś, kiedy byłem w więzieniu.

Chciałem ci tylko podziękować.

To nic takiego.

Nie dla Bree.

Ani dla mnie.

I miałaś cholerną rację, nie pozwalając jej mówić mi o tym.

To byłby dla mnie zaszczyt, pracować dla kogoś tak mądrego.

Pracować dla?

Z tego co ostatnio słyszałam, chciałeś być wspólnikiem.

W porządku, to może tak.

Zostanę wspólnikiem,

ale dopiero kiedy zdecydujesz, że na to zasłużyłem.

Jestem cierpliwym człowiekiem.

Nie przeszkadza mi, jeśli to potrwa nawet dwa lata.

Skarbie...

Pracując dla Bree...

nie wytrzymasz nawet dwóch miesięcy.

Mogę się pożegnać z jubilatką?

Jasne.

Ale jest trochę oszołomiona.

Wszystko zaplanowałeś.

Próbujesz się mnie pozbyć.

Tak.

I przykro mi, że to musiałaś być ty.

Bo wiem, że coś knujesz...

Coś okropnego.

Nie wiesz co to jest "okropność".

Dbaj o siebie, Karen.

Mówię poważnie.

Tak,

to była noc pełna niespodzianek.

Niektórzy dowiedzieli się o planach na przyszłość swoich mężów.

Inni odkryli prawdę o przeszłości swoich żon.

Niektórzy zostali poruszeni sekretnymi pragnieniami swoich mężów.

Inni zostali zranieni szybkim odejściem swoich kochanków.

Ale dla jednego mieszkańca,

wieczór poszedł według planów,

i teraz zwrócił on swoje myśli ku swoim prawdziwym zamiarom.

Teraz już nie potrwa długo,

zanim zniszczy człowieka, który zrujnował mu życie.

Ale wiedział, że musi działać ostrożnie.

W końcu...

chciał, żeby to była niespodzianka.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.