Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
W poprzednich odcinkach:
W poprzednich odcinkach:
Mąż Bree czuł się odrzucony.
Mąż Bree czuł się odrzucony.
Myślę, że to dziwne, widzieć moją żonę podpisaną jako "pani Van De Kamp".
Myślę, że to dziwne, widzieć moją żonę podpisaną jako "pani Van De Kamp".
Pod tym nazwiskiem jestem znana.
Czy jest pan Van De Kamp?
Pod tym nazwiskiem jestem znana.
Nie. Pan Van De Kamp nie żyje.
Czy jest pan Van De Kamp?
Nie. Pan Van De Kamp nie żyje.
Czy to by cię zabiło, gdybyś o mnie wspomniała?
Czy to by cię zabiło, gdybyś o mnie wspomniała?
To dlatego, że byłem w więzieniu, tak?
Mąż Lynette był podekscytowany.
To dlatego, że byłem w więzieniu, tak?
Założymy kapelę garażową!
Mąż Lynette był podekscytowany.
Założymy kapelę garażową!
Myślałam, że to ty powiedziałeś, że chcesz spędzać więcej czasu z rodziną.
Myślałam, że to ty powiedziałeś, że chcesz spędzać więcej czasu z rodziną.
Faceci muszą się wyładowywać.
Faceci muszą się wyładowywać.
Nowy mąż Edie miał przeszłość...
Nowy mąż Edie miał przeszłość...
Jesteś tu od sześciu tygodni,
i nie widać, żebyś dochodził do ładu ze swoim gniewem.
Jesteś tu od sześciu tygodni,
i nie widać, żebyś dochodził do ładu ze swoim gniewem.
Doszedłem z nim do ładu,
i podoba mi się tak jak jest.
Doszedłem z nim do ładu,
i podoba mi się tak jak jest.
...która pozostawała tajemnicą.
Uważam po prostu, że to dziwne, że jesteś żoną jakiegoś faceta i nic o nim nie wiesz.
...która pozostawała tajemnicą.
Uważam po prostu, że to dziwne, że jesteś żoną jakiegoś faceta i nic o nim nie wiesz.
Wypytywała mnie o twoje pochodzenie.
Wypytywała mnie o twoje pochodzenie.
A Susan próbowała żyć dalej.
A Susan próbowała żyć dalej.
Zaczęłam się z kimś spotykać.
Zaczęłam się z kimś spotykać.
To dobrze.
To dobrze.
Co roku,
panna Elenora Butters prosiła swoją klasę w przedszkolu,
Co roku,
panna Elenora Butters prosiła swoją klasę w przedszkolu,
o narysowanie obrazków swoich rodzin.
o narysowanie obrazków swoich rodzin.
Które potem pokazywała na spotkaniu rodziców z nauczycielami.
Które potem pokazywała na spotkaniu rodziców z nauczycielami.
W ten sposób rodzice Ty'a Richmonda zobaczyli jego przedstawienie ich kłótni.
W ten sposób rodzice Ty'a Richmonda zobaczyli jego przedstawienie ich kłótni.
A rodzice Amy Hines zobaczyli jej interpretację ich picia.
A rodzice Amy Hines zobaczyli jej interpretację ich picia.
A rodzice Jasona Monte'a zobaczyli jego ilustrację ich higieny.
A rodzice Jasona Monte'a zobaczyli jego ilustrację ich higieny.
Widzicie, panna Butters czuła, że to ważne,
Widzicie, panna Butters czuła, że to ważne,
żeby rodzice zobaczyli siebie oczami swoich dzieci.
żeby rodzice zobaczyli siebie oczami swoich dzieci.
Wiedziała, że to doświadczenie...
Wiedziała, że to doświadczenie...
Ed, on narysował jak odkurzam w samym staniku.
Ed, on narysował jak odkurzam w samym staniku.
Naprawdę tak robię?
Naprawdę tak robię?
...może być bardzo pouczające.
...może być bardzo pouczające.
Wiem, wiem.
Wiem, wiem.
Nie mówiłam, że masz być o siódmej? Przegapiłeś występ.
Nie mówiłam, że masz być o siódmej? Przegapiłeś występ.
M.J. był próchnicą zębów.
M.J. był próchnicą zębów.
Korki w mieście mnie załatwiły.
Korki w mieście mnie załatwiły.
I kazałem ci to sfilmować.
I kazałem ci to sfilmować.
A kazałeś mi zdjąć osłonę z obiektywu?
A kazałeś mi zdjąć osłonę z obiektywu?
Następnym razem bądź bardziej konkretny.
Następnym razem bądź bardziej konkretny.
Panie Delfino, cieszę się, że pan zdążył.
Panie Delfino, cieszę się, że pan zdążył.
Widział pan już pracę M.J.'a?
Widział pan już pracę M.J.'a?
Nie, jeszcze nie. Nie mogę się doczekać.
Nie, jeszcze nie. Nie mogę się doczekać.
Hej, patrzcie na to.
Hej, patrzcie na to.
Oto my, stojący przed naszym domem.
Oto my, stojący przed naszym domem.
Popatrz, co zrobił z moimi włosami.
Popatrz, co zrobił z moimi włosami.
Nawet mi się podoba ta grzywka.
Nawet mi się podoba ta grzywka.
Tak, popatrz, narysował klucz nasadowy w mojej kieszeni.
Tak, popatrz, narysował klucz nasadowy w mojej kieszeni.
I widzisz, jakie mam duże mięśnie?
I widzisz, jakie mam duże mięśnie?
I bardzo dobrze, bo rekin atakuje dom.
I bardzo dobrze, bo rekin atakuje dom.
Hej, tatusiu.
Hej, tatusiu.
Hej, kolego. Twoja mamusia i ja właśnie oglądaliśmy twój wspaniały rysunek.
Hej, kolego. Twoja mamusia i ja właśnie oglądaliśmy twój wspaniały rysunek.
- Podoba ci się? - Bardzo.
- Podoba ci się? - Bardzo.
A szczególnie to, że narysowałeś mnie takiego dużego i silnego.
A szczególnie to, że narysowałeś mnie takiego dużego i silnego.
To nie jesteś ty. To Jackson.
To nie jesteś ty. To Jackson.
Widzisz pędzel w jego kieszeni?
Widzisz pędzel w jego kieszeni?
Kim jest Jackson?
Kim jest Jackson?
Maluje nasz dom.
Maluje nasz dom.
A potem moja mama daje mu wina i każe zostać na noc.
A potem moja mama daje mu wina i każe zostać na noc.
Bo...
Bo...
Mike i ja jesteśmy rozwiedzieni, więc dlatego...
Mike i ja jesteśmy rozwiedzieni, więc dlatego...
To miał być obrazek rodziny,
To miał być obrazek rodziny,
więc powinieneś był narysować na nim tatę.
więc powinieneś był narysować na nim tatę.
Narysowałem.
Narysowałem.
Ten robal w małym kapelusiku?
Ten robal w małym kapelusiku?
To ty.
To ty.
Bo zawsze jesteś tak daleko.
Bo zawsze jesteś tak daleko.
Tak, to...
Tak, to...
Teraz siebie widzę.
Teraz siebie widzę.
Tak,
Tak,
co roku, panna Elenora Butters prosi swoją klasę
co roku, panna Elenora Butters prosi swoją klasę
o narysowanie obrazków swoich rodzin.
o narysowanie obrazków swoich rodzin.
Nawet mimo tego, iż wie, że te portrety...
Nawet mimo tego, iż wie, że te portrety...
mogą nie być takie pochlebne.
mogą nie być takie pochlebne.
Jeśli przyjrzycie się z bliska twarzom swoich przyjaciół,
zobaczycie to.
- Hej! - Cześć!
- Gratulacje! - Wejdźcie.
Zaraz za ich uśmiechami,
dostrzeżecie pewnego zielonookiego potwora.
I wtedy zrozumiecie,
jak bardzo wam zazdroszczą waszego dobrze utrzymanego domu...
waszych pysznych przepisów...
i waszych gustownych własności.
Oto moja książka kucharska.
Ale będziecie musieli się bardzo postarać, by dostrzec tą zazdrość.
Ponieważ dobrzy przyjaciele zawsze bardzo się starają...
by ją ukryć.
Popatrz na siebie! Jesteś na okładce!
To nowe kopie.
Chciałam, żebyście miały je jako pierwsze.
O, popatrz, podpisałaś je.
"Dla Lynette, najsłodszej i najwspanialszej przyjaciółki,"
"jaką kiedykolwiek znałam."
"Dla Susan, najsłodszej i naj..."
Nie musimy czytać ich głośno.
Nie zwracajcie na mnie uwagi, drogie panie.
Łapię tylko pocałunek w drodze do kieratu w pracy.
- Miłego dnia. - Dzięki, skarbie.
- Pokazałaś im reklamę? - Prawie zapomniałam.
- Pa. - Pa.
Czyż to nie ładne?
Wydrukują to za miesiąc w "Dniu Kobiety".
Będziesz też w gazetach?
Wymyślili cały plan reklamy.
Radio, publikacje prasowe, podpisywanie książki.
O rany! Czy to nie fantastyczne?
Nie, to okropne!
Stanie się tą sławną autorką, i w ogóle nie będzie miała dla nas czasu.
Nie, daj spokój, Gaby. Wiesz, że Bree nigdy się nie zmieni.
Dziękuję ci, Katherine. Nigdy nie stanę się nadęta i zarozumiała.
Nie powiedziałam tego. Powiedziałam, że nigdy się nie zmienisz.
Bardzo zabawne.
Nie uważam, że musicie się martwić tym, że stanę się sławna.
Masz plan marketingowy.
Chcesz zobaczyć mój?
"Mleko, chleb, wódka, prezerwatywy..."
Mogę zobaczyć? Chciałabym to przeczytać.
Dlaczego?
Zanim poświęciłam swoje życie mozzarelli,
zajmowałam się marketingiem.
Racja. Oczywiście.
Chciałabym usłyszeć, co o tym myślisz.
Nadal będziesz chciała się z nami zadawać, nawet, kiedy będziesz całkowicie wspaniała,
a my nadal będziemy nikim?
Dziewczyny, robicie z tego za wielką sprawę.
Nie jestem ani trochę bardziej wspaniała od żadnej z was.
Przepraszam.
O co chodzi, Andrew?
Mam nadzieję, że masz czas na lunch 12-tego,
bo Izba Handlowa właśnie nadała ci tytuł Kobiety Interesu Roku.
O mój Boże! To fantastycznie!
Pralnia właśnie...
znalazła mój sweter.
Cześć.
Orson, mam fantastyczne wieści.
Właśnie dzwonili z Izby Handlowej.
W jakiej sprawie?
Chcę ci postawić lunch i powiedzieć ci osobiście.
Będę w twoim biurze za dwie minuty.
Nie! Nie. Nie przyjeżdżaj do mojego biura.
Wiesz, nie mogę teraz iść na lunch. Jestem na spotkaniu.
Poczekam na recepcji, dopóki się nie skończy.
Nie, to zajmie kilka godzin.
To bardzo pilna, sprawa wysokiej wagi.
Co to za spotkanie?
George, hej!
Przycisz to radio!
Gdzie jesteś?
Powiedziałem ci, że jestem na spotkaniu.
Muszę kończyć.
Zobaczymy się niedługo.
Tak, to prawda.
Mike! Co się dzieje?
Tatuś kupił mi rower.
Tak, widzę.
A mamusia myślała, że uzgodniliśmy, że poczekamy do twoich urodzin.
Szalona mamusia.
Nauczysz mnie jeździć?
Nie, nie dzisiaj. Muszę iść zainstalować bojler.
Ale nie przestawaj ćwiczyć,
a w moje następne wolne popołudnie,
odepniemy te kółka treningowe i trochę poszalejemy.
- Dobrze? - Dobrze.
W porządku.
O mój Boże.
Chodzi o jego rysunek, tak?
Co?
On nie kocha Jacksona bardziej niż ciebie.
Wie, kto jest jego ojcem.
Wiem o tym.
Czy facet nie może kupić swojemu dziecku roweru bez psychoanalizy?
Więc ten rysunek ci nie przeszkadza?
Nie przykleję go na lodówce w najbliższym czasie,
ale tak.
Słuchaj, cieszę się, że spotykasz się z miłym facetem.
Cieszę się, że on lubi moje dziecko, a moje dziecko lubi jego.
Dostał rower. To wszystko.
Cześć wam.
Jackson, popatrz na mój nowy rower!
Całkiem fajny.
To tytanowa rama, robiona na zamówienie.
Dopilnuj, żeby M.J. o tym wiedział.
Mamusiu, czy Bethany może już iść do domu?
Kochanie, jest tu dopiero od 20 minut.
Zaprosiliśmy ją na zabawę, więc idź się bawić.
Ale ona się tylko kręci.
Kochanie, chcemy, żeby Bethany była naszą przyjaciółką,
więc jeśli chce się kręcić, przełknij to i kręć się.
Dlaczego wciskasz Juanicie tą małą dziwaczkę?
Ta mała dziwaczka jest kluczem do tego, żebyśmy mogli uprawiać więcej seksu.
Wiem, że powinienem zadać kilka pytań, ale wchodzę w to.
Mama Bethany co tydzień urządza spotkania dla dzieci.
Próbuję załatwić Juanicie zaproszenie.
A jak to prowadzi do cennego czasu z twoimi cyckami?
Carlos, jedyny czas, który ty i ja mamy dla siebie, przypada późno w nocy,
ale do tego czasu jesteśmy zbyt wyczerpani.
A teraz, kiedy Celia chodzi do popołudniowego przedszkola,
musimy tylko pozbyć się Juanity,
i będziemy mogli powrócić do zabawiania się.
To nie wydaje się właściwe.
Podrzucanie naszego dziecka jakiejś niewinnej kobiecie,
żebyśmy mogli uprawiać seks?
Obudź się!
Te spotkania zostały wymyślone przez matki, właśnie w tym konkretnym celu.
Zakupy, seks, picie po południu...
One umożliwiają to wszystko.
Nie wiem.
Czuję się źle, zmuszając moją córkę do zabawy z kimś,
kogo wyraźnie nie lubi.
Mama Bethany będzie zabierała Juanitę raz w tygodniu na całe dwie godziny.
To seks i drzemka.
Juanita!
Nie słyszę jak się kręcisz!
Nie rozumiem. Mówiłeś, że dobrze ci idzie w pracy.
Bo tak było.
A potem, 3 tygodnie temu, mój kurator zostawił mi wiadomość w pracy.
I wtedy dowiedzieli się, że skłamałem na rozmowie kwalifikacyjnej,
kiedy powiedziałem, że nie byłem karany.
Więc udajesz, że chodzisz do pracy od trzech tygodni?
Wiem, że jesteś zła.
Kochanie...
Nie jestem zła.
Czuję się tylko zraniona tym, że myślałeś, że nie możesz mi powiedzieć.
Wstydziłem się.
Bree, kiedy się pobieraliśmy, byłem żywicielem rodziny.
A teraz ty masz swoją firmę i swoją książkę,
a ja jestem przestępcą, który nie potrafi utrzymać posady.
Orson, jesteśmy partnerami.
Dzielimy się wszystkim.
Każdy sukces, jaki odnoszę, jest w takim samym stopniu twój, jak i mój.
Dziękuję, kochanie.
Więc...
po co dzwonili z Izby Handlowej?
Najwyraźniej, ogłoszono nas Kobietą Interesu Roku.
To wystarczy?!
O rany! Byłbyś zabójcą w naszym zespole.
Nie byłby zabójcą, Dave?
Donald, może pozwolisz nam to obgadać, i odezwiemy się do ciebie?
Nie ma problemu. I tak muszę wrócić do biura.
Jestem zawalony robotą przez kwartalny okres podatkowy.
Na pewno zadzwonimy do ciebie dzisiaj.
Dzięki, panowie.
Nie uważasz, że on wymiatał?
Był dobry. No wiesz, technicznie.
Ale nie wkładał w to serca.
Co masz na myśli?
Kiedy grał "Dziecko Voodoo", było jakby Hendrix zmartwychwstał.
Hej, a może Mike? Myślałem, że właśnie jego weźmiemy.
Pytałem, ale powiedział, że jest zbyt zajęty.
Zbyt zajęty, żeby trochę pożyć? To nie przejdzie.
Zadzwoń do niego. Daj mu mój numer. Ja z nim pogadam.
W porządku, jasne. Ale co z Donaldem?
Bo jeśli nie namówimy Mike'a, to chcę mieć pewność...
Tom, Donald odpada, dobra?
Niech Mike do mnie zadzwoni.
Ale próba.
Dave i ja daliśmy czadu.
Słyszałaś nas?
Lynette?
Lynette.
Przepraszam. Co?
Nieważne.
Nad czym pracujesz?
To materiały reklamowe Bree?
O Boże, nie. Jej agencja to skopała,
więc myślę nad całkiem nową kampanią.
Przeglądałam moje stare portfolio w poszukiwaniu inspiracji.
Pamiętam to.
"Stopy? Poznajcie swoich nowych najlepszych przyjaciół."
To była klasyka.
Wiesz, minęły lata, odkąd ostatnio to oglądałam.
Zapomniałam, że...
byłam w tym świetna.
Byłaś super!
To znaczy, daj spokój. Jak wielkie szczęście ma Bree,
mając sąsiadkę, która kiedyś była wielkim specem od reklamy?
Może to ja mam szczęście.
To może być dla mnie idealny sposób, żeby wrócić do branży.
Nic dużego, może wezmę tylko kilka niezależnych zleceń.
Kochanie, jeśli to zrobisz, to kiedy znajdziesz czas na rodzinę i restaurację?
Kurcze, nie wiem.
Chyba w tym samym miejscu, w którym ty znalazłeś czas na swoją kapelę garażową.
Lynette, mówię tylko, że jeśli...
W porządku.
Odwiozłam Celię do przedszkola, a Juanita jest na spotkaniu dla dzieci.
Kładź się.
Może założysz to seksowne czerwone futerko?
Mogę zapytać po co? Przecież go nie widzisz.
Tak, ale go czuję.
I uwielbiam zsuwać jedwab z twojego ciała.
Jak to jest, Carlos?
Co?
Seks, kiedy jesteś niewidomy.
To znaczy, kiedyś byłeś wzrokowcem.
Nadal jest tak dobry?
Jest lepszy.
Konieczność polegania na zmysłach dotyku, smaku i węchu,
sprawia, że doznania są o wiele bardziej intensywne.
Naprawdę?
Ale z ciebie szczęściarz.
Co, chcesz niewidomego seksu?
To chyba da się załatwić.
Cześć.
Wygląda na to, że czyjaś rozmowa kwalifikacyjna poszła dobrze.
Nie. Odrzucili mnie od razu.
Ale kiedy jechałem do domu, nagle coś do mnie dotarło.
Może jestem niemile widziany w każdej firmie w tym mieście,
ale istnieje przynajmniej jeden pracodawca, jakiego znam, który chciałby mnie zatrudnić.
Kto?
Ty.
Chcesz tu pracować?
Dlaczego nie?
Świetnie sobie radzę z jedzeniem. Rozumiem ten biznes.
I zaoszczędzę na dojeździe do pracy.
To z pewnością intrygujący pomysł.
Ale czy to nie byłoby niezręczne, gdybym była twoją szefową?
Absolutnie.
Ale, tak jak powiedziałaś w parku,
dzielimy się wszystkim.
Więc byłbym raczej wspólnikiem.
Wspólnicy?
Bree, mogłabyś mi pomóc z tą aranżacją?
Daj mi chwilkę.
Myślę, że lilie potrzebują osobnego wazonu.
Jeśli go zatrudnisz, potnę cię tymi nożyczkami!
Myślę, że nie musimy tego robić.
Uważam, że lilie wypychają irysy.
Tak jak on próbuje wypchnąć mnie.
Masz już wspólniczkę, pamiętasz?
Myślę, że irysy i lilie mogłyby pracować razem.
Nie. Jedno z nich musi odejść.
Gdybym mógł zaproponować opinię...
To nie jest dobra chwila, Orson.
Powiedz mu teraz,
albo sobie pójdę.
Orson, naprawdę nie chcesz ze mną pracować.
To znaczy, widzisz mnie tylko w domu.
Ale w pracy, kiedy jestem w stresie, potrafię być trochę trudna.
Katherine widziała jaka się robię.
Tak.
Marudna, despotyczna, złośliwa...
On już rozumie, moja droga.
Kochanie, jesteś moim partnerem w życiu.
Ale jeśli chcemy, żeby tak pozostało,
nie powinniśmy mieszać małżeństwa i interesów.
Ale nikt inny mnie nie zatrudni.
Szukałeś pracy dopiero przez kilka tygodni.
Daj sobie na to jeszcze miesiąc lub dwa,
a jeśli nadal niczego nie znajdziesz, to...
wrócimy do tego pomysłu.
Dobrze?
Dobrze.
Tak tylko pomyślałem.
I co myślisz?
Mój Boże, miałeś rację.
Niewidomy seks jest niesamowity.
Daj mi jeszcze 10 minut i batona energetycznego, i możemy to powtórzyć.
Nie, chyba skończyliśmy.
Kochanie!
Co robisz w domu? Myślałam, że jesteś u Bethany.
Rozbolał mnie brzuch. Jej mama mnie odwiozła.
Jak długo tu stoisz?
Nie wiem. Co robiliście?
My...
Trenowaliśmy zapasy. Zapasy.
Czy tatuś zrobił ci krzywdę? Bardzo głośno krzyczałaś.
Nie! Nie, to nie było prawdziwe.
Czasami udaję, kiedy siłuję się z tatusiem.
Proszę, nie siłuj się z mamusią.
Jesteś za duży. Możesz zrobić jej krzywdę.
Tak, Carlos, przestań.
W porządku, idź do swojego pokoju, a ja przyniosę ci coś na ból brzucha.
Chyba to kupiła.
Masz na myśli historię o tym, jak tatuś bije mamusię?
Wyluzuj. Powiedziałam jej, że nic mi nie jest.
Słyszałem zmartwienie w jej głosie.
Dlaczego po prostu nie powiemy jej prawdy?
Jakiej prawdy? Że czasem mamusia ujeżdża tatusia
jak mechanicznego byka, żeby dostać biżuterię?
Ona ma 5 lat. Jest za młoda, żeby zrozumieć z tego nawet połowę.
To są życiowe fakty. I tak kiedyś się o nich dowie.
I to najbardziej naturalna rzecz na świecie.
Carlos, jeśli ona tu stała trochę dłużej niż 5 minut,
to nie było nic naturalnego w tym, co zobaczyła.
Przy okazji, dziękuję ci za to.
Halo?
Hej, to ja.
Słuchaj.
Mam trochę wolnego czasu,
więc pomyślałem, że wpadnę, i nauczę M.J.'a jeździć na nowym rowerze.
Świetnie. Bardzo się cieszy na myśl o tej nauce.
Jesteś pewien, że jest gotowy, żeby jeździć bez kółek treningowych?
Pewnie będzie musiał zaliczyć kilka upadków,
ale na szczęście, będzie miał przy sobie swojego starego, który go podniesie.
Tak. Pytał, kiedy przyjedziesz.
Nie mogę się doczekać, aż mu powiem. Wiem, że będzie wprost...
Co się stało?
Pająk. Wielki. Muszę kończyć!
Mamusiu, popatrz, bez kółek treningowych.
Wiem! Świetnie ci poszło!
Jackson, możesz do mnie przyjść na chwilkę?
To było zdumiewające! Tak szybko się nauczył.
Tak. A wiesz, czego się dowiedziałam?
Mike tu jedzie, żeby nauczyć swojego syna jeździć na rowerze, który mu kupił.
To coś, na co czekał z niecierpliwością, dopóki ty tego nie popsułeś.
Dlaczego mi o tym nie powiedziałaś?
Nie wiedziałam, że muszę ci mówić, żebyś nie kradł ojcu cennych chwil.
M.J. ciągle mnie prosił. Zmusił mnie.
Mogłeś odejść.
Nie mogłem.
Powiedział "plosę"!
Niech to szlag.
Jak widzisz, grafika prezentuje się równie dobrze na stojącej planszy.
Niezłe, co?
Na Boga, Lynette.
Kiedy zaproponowałaś swoją opinię na temat mojej kampanii,
nie spodziewałam się niczego tak...
rozwiniętego.
Kto mógł wiedzieć, że twoi marketingowcy są takimi laikami?
To, co wymyślili jest bardzo...
chłodne.
Myślę, że zmierzali ku "zrozumiałemu".
Więc przestrzelili i trafili w "nudne" zaraz na granicy z "dziadowskim".
Musisz tym chwycić swoich odbiorców. Po prostu chwycić.
Poszłam w stronę bardziej krzykliwych kolorów,
i wyraźniejszej czcionki.
Naprawdę uwydatniłam cały nostalgiczny aspekt.
"Pozwól pani Van De Kamp zmienić swój piekarnik w machinę czasu."
Widzę reagujące na to kobiety.
Tak?
Bo ja widzę dzieci,
wchodzące do piekarników, z nadzieją, że zobaczą dinozaury.
W porządku. Cóż...
Mam całe mnóstwo alternatywnych opcji.
Lynette, doceniam wszystko, co zrobiłaś,
ale zatwierdziłam już starą kampanię,
i nie mogę im powiedzieć, że się rozmyśliłam.
Nie musisz. Ja będę tą złą.
Powiedz im tylko, że mnie zatrudniłaś, a ja pójdę tam uzbrojona.
Więc...
umowa stoi?
Daj mi tylko słowo.
Nie.
Nie?
Przykro mi, ale wolę ich kampanię.
Ale moja jest lepsza.
Masz prawo tak myśleć, ale...
ja się z tobą nie zgadzam.
Posłuchaj, Bree...
Uważam, że wiem trochę więcej o marketingu niż ty.
Kiedy się nim zajmowałam, to miasto było moje.
Dostawałam każde duże zlecenie.
Zostałam nawet ogłoszona Kobietą Interesu Roku.
Ta nagroda jest mi znajoma.
Właściwie, jestem jej tegoroczną zdobywczynią.
- Naprawdę? - Tak.
12-tego odbędzie się uroczysty lunch. Mam nadzieję, że będziesz mogła przyjść.
Przy okazji,
miałaś rację co do tych kolorów.
Bardzo...
krzykliwe.
Chodź, M.J. Twój tatuś czeka.
Mamusiu, nie chcę się przewracać.
Kochanie.
Wiesz, jak bardzo lubisz naciskać guzik, kiedy wchodzimy do windy,
a jeśli ktoś inny naciśnie go pierwszy, to jest ci smutno?
Ale ja nie chcę się przewracać.
Posłuchaj.
Tatuś bardzo chciał być tym, kto nauczy cię jeździć na rowerze,
a jeśli ty już umiesz to robić, to będzie smutny.
Więc po prostu pozwól tatusiowi wcisnąć guzik. Zrozumiałeś?
O rany.
Naprawdę szybko łapie.
Tak. Myślę, że to tylko szczęście początkującego.
Jesteś pewna, że nie ćwiczył?
Nie. Absolutnie czekał na ciebie.
Wiesz, chyba pójdę sprawdzić jego kask.
Co robisz? Rozmawialiśmy o tym.
Miałeś być w tym nowy.
Nie chcę się przewracać. Boję się.
Czego?
Jesteś 3 cale nad ziemią.
Jesteś cały w ochraniaczach.
Więc po prostu zrób, co mówię.
Zacznij się chwiać, potem: "Tatusiu, popatrz na mnie!" i bum.
Ojej.
Właśnie mi mówił, jak bardzo się cieszy, że jego tata tu jest.
Naprawdę?
Bo czuję się prawie, jakby mnie w ogóle nie potrzebował.
To głupie.
Ups!
Dobrze, że twój tata tu jest, i może cię nauczyć jak masz to robić.
Wszystko dobrze, kolego, ale pamiętaj, że kiedy się zatrzymujesz,
musisz najpierw postawić nogę na ziemi. Dobrze?
Co, boli cię tu, kolego?
Nic mu nie jest.
Nie, mamusiu. To boli.
- To wszystko moja wina. - Przestaniesz?
Lekarz powiedział, że to tylko zwichnięcie.
Wiem, ale i tak, nie powinienem był przeginać.
Wiesz, po co szukać winy?
Dzieci się przewracają.
Jeśli musisz znaleźć winnego, obwiniaj nawierzchnię, nie siebie...
ani mnie.
Mamusiu.
Ramię powinno odzyskać sprawność lada chwila.
Dziękujemy.
Ale chciałem o coś zapytać...
M.J. powiedział, że przewrócił się celowo,
bo powiedziała mu pani, żeby pozwolił tacie nacisnąć guzik w windzie?
Kazałaś mu się przewrócić?
Pamiętaj, że to na nawierzchnię jesteś wściekły.
Do cholery, co jest, Susan? Dlaczego miałabyś robić coś takiego?
Jackson nauczył go jeździć na rowerze.
Jackson.
Kim jest Jackson?
Śpi u mamusi.
Piją dużo wina.
Hej, doktorku. Nie dajecie lizaków dzielnym, małym chłopcom?
Przepraszam.
M.J. bardzo się cieszył z roweru,
więc Jackson odpiął kółka treningowe, i nauczył go.
Nie wiedział.
Nie wiedział, że to ja chcę nauczyć moje własne dziecko jeździć na rowerze?
Dobra, wiesz co?
To nie jest wina Jacksona.
Nie możesz dawać 5-latkowi roweru,
i oczekiwać, że poczeka z jazdą, aż będziesz miał czas.
Wiesz, właśnie to oznacza bycie rozwiedzionym.
Oznacza, że czasami nie będzie cię przy nim.
Wiem.
To po prostu jest trudniejsze, niż myślałem.
Mi też jest ciężko.
Brakuje mi chwil, w których jest z tobą.
I...
próbuję pogodzić się z moim poczuciem winy, bo...
muszę.
I ty też.
Nie możesz zrobić niczego innego.
Dzwonił Mike?
Cześć, kochanie. Wróciłeś.
Przepraszam, kotku.
Cześć.
Więc, dzwonił?
Nie.
Hej, posłuchaj tego.
Pani Hudson wystawia swój dom na sprzedaż.
Myślę, że powinniśmy go kupić.
Dlaczego?
Jako inwestycję. To fantastyczna okazja.
Moja przyjaciółka Mary Alice strzeliła sobie w głowę w tym domu,
i musiałabym tylko to rozpowiedzieć, i kupilibyśmy go za bezcen.
Tak.
Raczej nie.
Dlaczego nie? Wynajmiemy go.
Moglibyśmy zarobić poważne pieniądze.
Ostatnią rzeczą, jakiej chcę, jest wynajmowanie komuś domu.
Odbieranie telefonów za każdym razem, kiedy toaleta się przeleje.
Dlatego zatrudnimy firmę zarządzającą...
Cholera, Edie, powiedziałem, że nie!
Dlaczego na mnie krzyczysz?
Nie wiem.
Przepraszam. Po prostu mam wiele spraw na głowie.
Przepraszam.
Cześć, Bethany.
Przyjechałam po Juanitę. Jest w pobliżu?
Chłopcy mają spermę.
Słucham?
Musimy porozmawiać.
Więc najwyraźniej, po naszej małej pogawędce z Juanitą,
poszła prosto do Bethany, i przekazała jej te życiowe fakty,
w najdrobniejszych szczegółach.
A wyjaśniłaś Peggy dlaczego odbyliśmy tą małą pogawędkę?
Nie chciała tego słuchać,
kiedy Bethany biegała po domu,
krzycząc na cały głos: "stosunek płciowy!"
Więc wypadamy ze spotkań dla dzieci?
Tak. Bardzo daleko.
Więc to chyba powrót do starego schematu 10-minutowego macania i chrapania o północy.
Ja do tego nie wracam, Carlos. Nie mogę.
Jeśli Juanita nie dostanie swoich spotkań na zabawę, ty nie dostaniesz swoich.
W porządku. Naprawię to.
Nie wiem tylko, dlaczego Peggy robi z tego taką wielką sprawę.
Sperma!
Juanita! Przestań rozmawiać z siostrą!
Orson, co robisz w sypialni dla gości?
Nie mogłem spać.
Za głośno chrapałaś.
Ja? Chrapałam?
Jak zakatarzony osioł.
Kochanie, ja nie chrapię.
Nie zawsze się słyszysz.
Ale ja cię słyszę.
Głośno i wyraźnie.
Na miłość boską, wracaj do łóżka.
Nie.
Tu mi dobrze.
Dave Williams.
Słuchaj, przepraszam, że zawracam ci głowę, ale mam pękniętą rurę przed domem.
Pewnie jakieś dzieciaki zrobiły sobie żart.
Żaden problem. Jestem po drugiej stronie miasta i kończę inne zlecenie, więc...
biorąc pod uwagę korki, daj mi, powiedzmy, godzinę?
Dzięki. Jestem ci bardzo wdzięczny.
Więc, kiedy Juanita pomyślała, że mogę zrobić krzywdę jej mamie,
zdecydowaliśmy, że będzie najlepiej, jeśli pozna prawdę.
To wydawało się właściwą rzeczą do zrobienia w tamtym momencie.
Widzisz, kochanie?
Wiedziałem, że musi istnieć racjonalne wytłumaczenie.
Cóż...
Chyba w tych okolicznościach,
nie mieliście innego wyboru.
Więc, myślicie, że jest jakaś szansa na to,
żeby Juanita mogła znowu dołączyć do waszych spotkań dla dzieci?
Rozmawialiśmy z nią.
Już nigdy nie poruszy tematu seksu.
Nie, jeśli chce zobaczyć swoją ulubioną lalkę żywą.
Gaby, nie musimy im wyjawiać wszystkich naszych sekretów wychowawczych.
Myślę, że może tak być.
Prawdopodobnie zbyt ostro zareagowałam.
Chcemy po prostu utrzymać niewinność Bethany tak długo, jak możemy.
Całkowicie się zgadzamy.
W dzisiejszych czasach, dzieci są zmuszane do dorośnięcia o wiele za szybko.
Bez żartów.
Chcę, żeby moje dziewczynki wierzyły w Świętego Mikołaja tak długo, jak się da.
I tak wystarczająco wcześnie dowiedzą się, że to wszystko kłamstwo.
Co?
Nie ma Świętego Mikołaja?!
Więc...
Następne spotkanie w poniedziałek o pierwszej?
Ktokolwiek to zrobił, naprawdę poszedł na całość.
Tak, wiem. Cholerne dzieciaki.
Przy okazji,
myślałeś jeszcze o dołączeniu do naszego zespołu?
Przepraszam, stary. Miałem się do ciebie odezwać.
Doceniam propozycję, ale ostatnio mam bardzo mało czasu.
Daj spokój. Każdy człowiek znajdzie czas na trochę muzyki.
Wierz mi, chciałbym z wami grać,
ale mieszkam pół godziny drogi stąd. Godzinę w korkach.
Czas, jaki mi zostaje, poświęcam dla syna.
Tak, rozumiem.
Hej, myślałeś kiedyś o tym, żeby zamieszkać trochę bliżej?
Z cenami najmu w tej okolicy?
Może gram na gitarze jak gwiazda rocka,
ale nie zarabiam tyle, co ona.
Tak. Przepraszam.
- Nie pomyślałem. - W porządku.
Doceniam, że próbujesz pomóc.
Wierz mi, chciałbym móc zrobić więcej.
Nigdy nie widziałam Bree takiej szczęśliwej. Promienieje.
Nie będzie promieniała, kiedy ta agencja zatopi jej książkę.
Lynette.
Mówię wam,
jedyną rzeczą, bardziej czerstwą od tej kampanii jest ten rogalik.
Tak, i woda była tak bezsmakowa jak kampania.
Twoje Martini było tak gorzkie jak kampania. Odpuść.
Witam wszystkich!
- Dobrze się bawicie? - Cześć!
- To jest... - Stu!
Lynette Scavo.
- Tak myślałem, że to możesz być ty. - Hej!
- Hej. - Ludzie, to jest...
mój dawny asystent, Stu...
- Durber. - Durber.
Hej!
To był świetny facet.
Przejeżdżał długą drogę przez całe miasto,
tylko po to, by przywieźć mi moje chińskie jedzenie.
Więc...
Co u ciebie?
Właściwie, firma Stu robi całą moją reklamę.
Twoja firma? Masz firmę?
Od trzech lat.
A ty? Nadal pracujesz w "Parcher & Murphy"?
Nie, ja...
też założyłam własny biznes.
Jej restauracja robi najlepszą pizzę w mieście.
Masz pizzerię?
Tak naprawdę należy do mojego męża.
A ja nadal pracuję czasem jako wolny strzelec.
To świetnie.
Wiesz, my zawsze pracujemy do późna.
Daj mi swoją wizytówkę. Kiedyś u ciebie zamówimy.
Oczywiście, jesteśmy po drugiej stronie miasta,
więc to może być trochę długa droga.
- Świetnie było z tobą pogadać, Lynette. - Tak.
Bree, przedstawię cię kilku osobom.
Tak.
Świetnie.
Oto moja piękna żona.
Co robisz?
A co? Szukasz powodu, żeby na mnie nakrzyczeć?
Masz rację. Byłem wczoraj okropny.
Może ci to wynagrodzę, kupując ci dom pani Hudson?
Poważnie?
Myślałem o tym i zgadzam się.
To dobra okazja na inwestycję.
Dziękuję!
Dziękuję. Dziękuję.
I obiecuję, że wynajmiemy ten dom za ogromne pieniądze.
Nie martwię się o to.
Ale najpierw...
chcę wyświadczyć komuś przysługę.
Cześć.
Gdzie jesteś? Jest po drugiej.
Przygotowuję się do rozmowy kwalifikacyjnej.
Jest dopiero o czwartej.
Czytam roczne raporty firmy. Chcę być przygotowany.
Kochanie. Wszyscy o ciebie pytają.
Chcę, żebyś tu był. To mój wielki dzień.
Cóż...
Ciesz się nim.
Zasłużyłaś na to.
Wiesz, jak to smakuje? Chcę więcej.
Wygląda na to, że ktoś traktuje swoją pozycję niepijącego kierowcy trochę lekko.
Stu?
Stu robi kampanię reklamową Bree?
Jechałam kiedyś jego samochodem.
Śmierdział jak Moo-Shu.
- Muszę ją ostrzec. - Czekaj!
Nie, kochanie, może poczekasz aż ceremonia się skończy?
Tak, do czasu, aż będziesz mogła mrugnąć dwoma oczami w tym samym czasie.
Dziewczyny, zaoferuję jej tylko małą radę.
Nadal czekam.
Świetną rzeczą w Internecie jest to, że z minimalnym wkładem,
możesz dotrzeć do całej swojej określonej grupy odbiorców...
Talony.
Talony?
Zrób promocję razem z kilkoma głównymi firmami spożywczymi.
Utnij 20%
od niektórych produktów, użytych w twoich przepisach,
a potem oni zrobią to samo względem zakupu twojej książki.
Tak, nasze badania pokazują, że ludzie nie lubią takich...
Ucisz się, Stewie.
Wybaczysz nam, proszę?
Lynette, jesteś pijana.
Tak, to nieistotne.
Co myślisz o talonach?
Lynette, naprawdę nie mogę teraz się tym zajmować.
Wiem.
Masz swoją książkę, i swoją wielką, elegancką nagrodę,
a ja jestem tylko gospodynią domową.
Nigdy tego nie powiedziałam.
Wiesz,
kiedy ja robiłam wielką karierę,
a ty byłaś tylko gospodynią,
nigdy nie patrzyłam na ciebie z góry.
Proszę wszystkich o zajęcie miejsc.
Czas na wręczenie naszej nagrody.
Musisz teraz wyjść.
W porządku.
I nie martw się.
Chociaż bym chciała, nie zrobię żadnej wielkiej, nieprzyjemnej sceny.
Cześć.
Hej.
Kupiłem M.J.'owi szczudła.
Pomyślałem, że nauczę go na nich chodzić.
Ha, ha.
Właściwie, jest u Juanity. Oglądają film na DVD.
- Mam do niego zadzwonić? - Nie. Nie, nie trzeba.
Chciałem mu tylko powiedzieć o moim nowym domu.
Znowu się przeprowadzasz?
Jak daleko teraz będziesz?
- Dom pani Hudson? - Tak, sprzedała go.
A Edie powiedziała, że nowy właściciel chce go wynająć.
Więc teraz mam ogromną szansę na to,
by być obecnym przy ważnych momentach w życiu M.J.'a.
Nie masz nic przeciwko?
Nie. To wspaniale.
Będziemy jak...
jedna wielka, szczęśliwa, rozwiedziona rodzina.
Jesteś pewna?
To trochę dziwne.
Ale, no wiesz, M.J. będzie zachwycony, i...
Nie, nie mam nic przeciwko.
To dobrze.
Więc...
Do zobaczenia, sąsiadko.
Nadal uważam, że to dziwne,
że nie pozwoliłeś mi powiedzieć Mike'owi, że jesteśmy nowymi właścicielami.
Ten facet ma w sobie wiele dumy.
Chcę, żeby czuł, że jestem jego sąsiadem,
a nie człowiekiem wynajmującym mu dom.
Wynajmującym? Jak cholera!
Z czynszem, który od niego bierzemy, jesteś jego wróżką chrzestną.
W porządku, uznaj to za inwestycję w dobrą karmę.
Pieprzyć karmę.
W końcu zrobiłam coś miłego w tej dzielnicy, i nawet nie mogę się tym pochwalić?
Człowiek, który nie mówi o swoich dobrych uczynkach,
jest człowiekiem, który dostaje największą nagrodę.
Hej.
Cześć.
Więc...
Daj mi jakąś wskazówkę.
Mam się płaszczyć, wysłać ci kwiaty, czy...
po prostu się wyprowadzić?
Nie jestem na ciebie zła.
Po prostu mi przykro, że czułaś się taka...
Pijana?
Zazdrosna?
Nie masz mi czego zazdrościć.
Nie wciskaj mi tego.
Odnosisz taki sukces,
o jakim ja tylko marzyłam, kiedy pracowałam w reklamie.
Ale to nie znaczy, że patrzę na ciebie jak na kogoś gorszego.
Nie.
Ale patrząc na ciebie, ja tak siebie widzę.
Kiedy trzymałam w rękach twoją książkę,
czułam taką zazdrość, że aż bolał mnie brzuch.
I pomyślałam, że gdybym mogła tylko...
złapać okazję, chociaż trochę jej posmakować,
nie czułabym się tak źle z powodu twojego sukcesu.
Na miłość boską, Lynette, przestań mówić o moim sukcesie.
Nie odniosłam żadnego sukcesu.
Moi przyjaciele myślą, że ich opuszczę,
moja wspólniczka jest na mnie obrażona,
a mój mąż...
przeniósł się do sypialni dla gości.
Wszystko, co zyskuję, ciągnie za sobą jakąś straszną cenę,
i zaczynam się zastanawiać, czy to w ogóle jest warte zachodu.
Jest.
Jesteś na początku niesamowitej podróży,
a ja będę przy tobie na każdym kroku,
podnosząc cię na duchu,
i mówiąc każdemu, kto będzie słuchał,
że ta Bree Van De Kamp jest moją przyjaciółką.
Dzięki.
A co do reszty spraw...
Znajdziesz sposób, żeby je naprawić.
Wiedz tylko, że wszyscy twoi przyjaciele są z ciebie bardzo dumni.
Okropnie zazdrośni, ale dumni.
Jeśli spojrzycie z bliska w twarze ludzi, którzy was otaczają,
dostrzeżecie w przelocie pewnego zielonookiego potwora.
A potem zobaczycie, że zazdroszczą wam waszej kariery...
waszego życia miłosnego...
czasu, jaki spędzacie z ich dzieckiem...
Jak można sobie poradzić z taką zazdrością?
Istnieje wiele sposobów.
Ale najlepszym...
jest po prostu dzielić się tym, co macie.
Dziękuję.
Obiecaj mi, że już nigdy nie opuścisz naszego łóżka.
Obiecuję...
wspólniczko.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.