All language subtitles for Desperate.Housewives.S04E15.720p.WEB-DL.Rus.Eng

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian Download
cs Czech
da Danish
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

W poprzednich odcinkach:

Nowa sublokatorka Gaby...

Rozumiem, że macie pokój do wynajęcia?

Podobasz się nam.

Jeśli masz czynsz za pierwszy i ostatni miesiąc, to podobasz nam się nawet bardziej.

...przybyła z niebezpiecznym sekretem.

Jestem twoim ojcem.

Powrót Wayne'a oznaczał kłopoty dla Katherine.

Ona cię nie zna.

Ale ja tak.

Miałaś coś wspólnego z pożarem w restauracji Ricka?

Lynette próbowała ostrzec Toma przed Kaylą.

Myślę, że mamy młodą dziewczynkę z poważnymi problemami.

A w momencie słabości,

Orson wybrał złe ramię, żeby się wypłakać.

- Chyba nie powinniśmy... - Masz rację.

Ten incydent, jak można to nazwać,

zdarzył się późnym wtorkowym popołudniem.

Wśród świadków była starsza kobieta...

niewidomy mężczyzna...

i młody chłopiec.

Starsza kobieta, której słuch nie był już tak dobry jak kiedyś,

zobaczyła, jak Bree Hodge wychodzi z domu, w sposób, który powiedział jej,

że coś ją zdenerwowało.

Niewidomy mężczyzna, którego słuch stał się bardziej wrażliwy,

usłyszał jak Edie mówi:

Cześć, Bree. Co jest?

...w sposób, który sugerował, że Edie nie spodziewała się żadnych kłopotów.

Młody chłopiec, który nie miał jeszcze 11 lat,

usłyszał jak Bree Hodge mówi:

Widziałam jak całowałaś mojego męża!

Ale nie mógł zrozumieć, jak ktoś mógłby być zły o pocałunki.

Bo myślał, że dorośli je lubią.

Kiedy starsza kobieta udawała, że przycina krzak, który już przycinała,

zobaczyła, że język ciała jej sąsiadek się zmienia.

Kiedy niewidomy mężczyzna zaczął się wsłuchiwać,

usłyszał jak Bree mówi:

Co ty sobie myślałaś, Edie? Powinnyśmy być przyjaciółkami.

Jesteśmy przyjaciółkami. Orson mnie nie interesuje!

Potem młody chłopiec usłyszał jak Edie dodaje:

Więc przestań zachowywać się jak suka!

...co zawierało słowo, którego nie wolno mu było używać.

Wtedy starsza kobieta zobaczyła jak Bree Hodge zaciska pięści.

Sekundę później niewidomy mężczyzna usłyszał uderzenie.

A młody chłopiec zobaczył jak Edie łapie się za policzek.

I kiedy ta dwójka się rozdzieliła,

wszystkim świadkom tego incydentu przyszła do głowy myśl...

że właśnie tam, na spokojnej Wisteria Lane,

linie bitwy zostały wyznaczone,

i komuś...

stanie się krzywda.

Tłumaczenie i synchro: ParanojaA, mrcake47

To dzieje się drugiej niedzieli każdego maja.

Dzieci kupują gustowne bukiety...

piszą sentymentalne kartki...

i tworzą biżuterię domowej roboty.

Wszystko po to, by uczcić...

tą kobietę znaną po prostu...

jako matka.

- Cześć, mamo. - Cześć, skarbie.

O mój Boże!

Czy to moja synowa?

Uściskam ją!

Miło cię poznać.

- O mój Boże! - W porządku.

Mój syn miał rację. Jesteś najładniejszą osóbką.

Michael, jestem nią oczarowana.

Dobrze. Dziękuję.

Chodź, mamo. Rozpakujemy cię.

Tak, zróbmy to. Bo przywiozłam ci prezent.

Chodźmy.

O rany!

To same przepisy.

To nie są tylko jakieś przepisy.

Niektóre z nich były w mojej rodzinie

jeszcze przed wojną północnej agresji.

Ma pani na myśli wojnę domową?

Mam na myśli to, co mam na myśli.

Cóż...

Chyba Mike ci nie powiedział,

że nie jestem za dobrą kucharką.

Nie, powiedział mi.

Właśnie dlatego dałam ci te przepisy,

i nauczę cię też jak z nich korzystać.

Czyż to nie miło, kochanie?

Moja babcia zawsze mi mówiła,

że kobieta powinna być szefem w kuchni,

gosposią w salonie i dziwką w sypialni.

A Michael mówi, że radzisz sobie tylko z jedną z tych rzeczy,

więc pomogę ci z dwoma pozostałymi.

Przepraszam.

To, w czym nie będzie mi pomagać...

Proszę, powiedz mi, że chodzi o dziwkę.

- Zaklepuję komputer. - Nie ma mowy! Zaklepałem go w autobusie.

Zaraz, zaraz! Dzieciaki, czekajcie chwilę.

Czekajcie chwilę.

Chcę wam kogoś przedstawić.

- To jest doktor Dolan. - Cześć, jestem Joshua.

Posiedzi z nami i poobserwuje,

no wiecie, nasze bycie rodziną.

Dlaczego?

Ponieważ mieliśmy kilka...

problemów ostatnio.

A moim zadaniem jest dowiedzieć się, co powoduje te problemy,

i wtedy będę mógł wam pomóc być silniejszą rodziną.

A możemy być silniejszą rodziną podczas grania w "Age Of Empires III"?

Tak, pewnie. Chcę się nauczyć grać w tą grę.

Więc zaczynajcie. Przyjdę do was za chwilę.

Więc, podoba mi się to, co pan powiedział,

o sprawieniu, żeby rodzina była silniejsza,

ale tak jak panu powiedziałam, ma się pan skupić na Kayli.

Cóż, wolę patrzeć na duży obrazek.

Widzicie, jeśli rodzina jest dysfunkcjonalna,

może to prowadzić do dziecka z problemami.

Tak, albo dziecko z problemami

może prowadzić do dysfunkcjonalnej rodziny.

Mówię o tym, że to Kayla namówiła moje dzieci do podłożenia ognia,

i zeskoczenia z dachu.

Kochanie, to brzmi, jakby doktor Dolan miał tu jakiś plan.

Rozumiem. Po prostu wydaje się, że...

Za 140 dolarów za godzinę, moglibyśmy przejść prosto do części,

w której siada pan z Kaylą,

i mówi jej, żeby przestała być taka zła.

Mamusiu?

Tak?

Zapomniałam ci coś dać.

To rysunek, który zrobiłam dla ciebie w szkole.

Dziękuję ci. Jest piękny. Dziękuję.

Ona tego nigdy nie robi.

Nie jedz. Czekamy na Ellie.

Zaraz skończy z klientem.

Może, kiedy skończy go tatuować,

może wypisać na moim czole "przestań bić ślepego".

Wiesz, ostatnio biję cię dużo mniej.

I nie czuję, że dostaję za to wystarczająco wdzięczności.

Masz rację. Jestem złym mężem.

Nie, serio.

Lepiej się dogadujemy. Zauważyłeś?

Tak. Myślę, że to dzięki Ellie.

Ja też. To niemożliwe kłócić się przy niej w domu.

Sprawia, że się śmiejemy.

Wyręcza mnie przy tobie od czasu do czasu.

No i zawsze pomaga w domu.

Na przykład wczoraj, w ogóle bez proszenia,

umyła wszystkie okna.

Jest niesamowita. Nie wiem skąd bierze całą tą energię.

Dobrze, więc jesteśmy kwita.

Koleś, musisz do mnie zadzwonić w przyszłym tygodniu. Będę miała świetny towar.

W porządku.

- Ellie, jedzenie stygnie! - Zaraz zejdę!

Mam się wymknąć tyłem?

Nie. To właścicielka domu. Jest fajna.

Wie, że handlujesz?

Nie jest aż taka fajna.

Cześć wam!

Trochę tam posiedziałeś. Mogę zobaczyć?

Chodzi jej o tatuaż.

Bardzo bym chciała, żebyś go zobaczyła...

ale jest nisko na południu.

Na jego...

Kapuję.

To boli?

Jest w porządku.

Ellie dała mi coś na ból.

I Fairview ma jeden z najlepszych okręgów szkolnych,

który...

docenicie za kilka lat.

Wejdźcie. Pokażę wam wnętrze.

Ty idź, kochanie. Ja poczekam, aż Mark obudzi się z drzemki.

- W porządku, zobaczymy się za chwilę. - Dobrze.

- Witam! - Witam!

Jestem Bree Hodge.

Lauren Baxter. Miło panią poznać.

Więc, chce się pani wprowadzić na naszą ulicę?

Tak.

Ten dom jest dokładnie taki, jakiego szukaliśmy.

Czy mogę panią zapytać, czy to bezpieczna okolica?

Tak, okolica jest bezpieczna.

Chciałabym móc powiedzieć to samo o waszej agentce nieruchomości.

Co pani ma na myśli?

Co to jest? Zostawiłaś to w drukarce.

- To informacje o domu. - Tak, domu w Baltimore.

Poczekaj aż go zobaczysz. Ma basen i ogród.

Chodzi o tatę, tak?

Robię to, żeby nas chronić.

Nie trzeba nas chronić. On się zmienił.

To tylko gra, kochanie.

Teraz tego nie widzisz, ale zobaczysz.

Wrócił tylko dlatego, że czegoś chce.

Nie wiem dokładnie czego.

Wiem tylko, że nie jesteśmy tu bezpieczne.

Jasne. Zgadza się. Tata ma jakiś zły plan.

Nie może chodzić o to, że chce być w moim życiu,

- że mnie kocha... - On nie jest zdolny do miłości, Dylan.

Dowiedziałam się o tym w ciężki sposób.

I musimy wyjechać,

zanim ty dostaniesz tą samą okropną lekcję.

Wyprowadź się, jeśli chcesz.

Ja zostaję tutaj z moim ojcem.

Ale co się stało? Wszystko szło dobrze.

Przykro mi. Potrzebujemy innego pośrednika.

W porządku.

Biszkopciki są podstawą każdego południowego posiłku.

Moja babcia mówiła:

"Nic, co możesz zrobić, nie smakuje lepiej od biszkoptów."

Skarbnica mądrości z tej twojej babci.

Cóż...

Naprawdę to doceniam. Dzięki, Adele.

Adele?

Jeśli nie będziesz mówiła do mnie "mamo", będę krzyczeć.

Nie rób tego...

mamo.

A teraz zaczynajmy.

Będziemy potrzebowały przesiewacza do mąki.

Nie mam.

- Przecinak do ciasta? - Przykro mi.

- Mieszak hakowy? - Nawet nie wiem co to jest.

Nie szkodzi. Możemy improwizować.

Może zaczniesz od odmierzenia suchych składników?

Mąka i tak dalej...

Michael będzie taki szczęśliwy.

Po długim dniu pracy,

będzie mógł przyjść do domu na miły, domowy, południowy posiłek.

Chociaż lubi też przychodzić do domu na kurczaka w sezamie z "Czerwonej Pandy",

którego dostarczają.

Wiesz, szkoda, że Michael musi tak ciężko pracować.

Ale chyba przy tych wszystkich kłopotach z pieniędzmi, które mieliście...

Powiedział ci o tym?

To już prawie przeszłość.

Tylko dlatego, że mój syn zaharowuje się na śmierć.

Wiesz, nie zaszkodziłoby, gdybyś znalazła pracę.

Mam pracę.

Masz na myśli twoje małe rysunki?

To dobrze, jeśli kobieta ma hobby.

Osobiście, ozdabiam różne przedmioty,

ale mówię o czymś, na czym się zarabia.

Na książkach dla dzieci się zarabia.

Naprawdę? Ile?

Wiesz, właściwie to myślę, że chyba mam gdzieś ten mieszak hakowy.

Ojej. Obraziłam cię.

Próbuję tylko być pomocna.

Nie, nie. Nic się nie stało, Adele.

Mamo.

Więc, byliśmy zaskoczeni, kiedy pan zadzwonił.

Nie musi pan zobaczyć się z Kaylą jeszcze kilka razy,

zanim zwróci się pan do nas?

Zanim kontynuuję pracę z nią,

pomyślałem, że może być pomocne, jeśli zadam wam kilka pytań.

Proszę bardzo. Niech pan strzela.

Kochasz Kaylę?

Lynette?

Mówiłem do ciebie.

Cóż... jasne.

Byłam dla niej bardzo dobra.

Nie o to pytał.

Masz dyplom na ścianie, Tom? Nie wydaje mi się. Ucisz się.

Jeszcze raz...

Kochasz ją?

Oczywiście, że tak.

Tak bardzo jak mogę, biorąc pod uwagę sposób, w jaki dołączyła do naszej rodziny.

To jest po prostu skomplikowane.

Rozumiem.

Problem jest taki, że Kayla wychwyciła twoją ambiwalencję,

i stała się bardzo złą dziewczynką.

Więc co mamy zrobić?

O Boże. Czy to będzie jedna z tych sesji terapeutycznych,

w której ona bije mnie piankowym kijem?

Jest pewna więź, która rozwija się między noworodkiem, a jego matką.

Ty i Kayla nigdy nie ukształtowałyście tej więzi,

więc musimy ją stworzyć od nowa.

Nazywa się to wychowywaniem w przywiązaniu.

I zaczyna się od tego, że Kayla jest przy tobie tak często jak to możliwe.

Brzmi zupełnie jak to, czego potrzebują.

To znaczy, nie mam dyplomu, ani niczego, ale...

Bardzo bym chciał spróbować.

Cokolwiek zbliża cię do Kayli i wywołuje współdziałanie...

Idźcie do kina, na zakupy,

może wyjedźcie razem na wycieczkę tylko we dwie.

Moglibyśmy na chwilkę powrócić do pomysłu z piankowym kijem?

Ten plan brzmi świetnie, doktorze.

Proszę się nie martwić. Dopilnuję, żeby ciągle były razem.

Proszę mnie zapytać, czy kocham teraz Toma.

No dalej. Wyzywam pana.

Mogę ci w czymś pomóc?

Nie widziałem Benjamina przez tydzień.

Pomyślałem, że wezmę go na kilka godzin.

To nie jest dobra chwila.

Cóż, Bree, kiedykolwiek dzwonię, to nie jest dobra chwila,

więc jeśli nie masz nic przeciwko,

chciałbym zabrać mojego syna do wesołego miasteczka.

Brzmi nudno.

Wiem. Może zabierzesz go do domu Edie,

żeby mógł popatrzeć jak robisz jej badanie dentystyczne językiem?

Bree, nie rozumiesz.

To, co widziałaś, było złym osądem ze strony Edie,

i dobrym osądem z mojej strony. Odsunąłem ją.

Tak, w końcu. Z wielkim, głupim uśmieszkiem na twarzy.

Czy możemy o tym zapomnieć? Chciałbym wziąć Benjamina.

Nie sądzę. Nie chciałabym, żeby był w pobliżu,

kiedy będziesz miał następny atak opóźnionej moralności,

albo z Edie, albo za kierownicą twojego samochodu.

Nie będę się o to kłócił.

On jest też moim synem.

Niezupełnie.

Co?

Nawet nie...

Ściśle mówiąc, nie jesteś nawet z nim spokrewniony.

To znaczy, było w porządku, gdy udawałeś jego ojca,

kiedy byliśmy razem, ale teraz kiedy nie jesteśmy...

To nie w porządku.

Zatrudnię adwokata.

Już to zrobiłam. Wkrótce się do ciebie odezwie.

A jeśli jesteś w nastroju na wesołe miasteczko,

może zadzwonisz do Edie?

Słyszałam, że z nią też można zaliczyć trzy rzuty za dolara.

Pa, Gaby.

Znowu idziecie na spacer?

Tak. Znaleźliśmy uroczy szlak.

Przechodzi przez sam środek lasu.

Tak, i w przeciwieństwie do niektórych ludzi,

Ellie nie pozwala, żeby gałęzie uderzały mnie w twarz.

Rozpuszczasz go.

Co, do cholery?

Ellie, twoje drzwi są zamknięte!

Ellie!

Zamknij się w końcu.

Mamo, zgadnij co?

Tata przyjdzie na mój koncert w przyszłym tygodniu.

Mogę przyjechać i cię zabrać, jeśli chcesz.

Moglibyśmy zrobić z tego prawdziwe rodzinne wyjście.

Dylan, twój ojciec i ja musimy porozmawiać.

Na osobności.

Jeszcze nie skończyłam się żegnać.

Tak, skończyłaś.

Proszę, pozbądź się tej gumy.

Ciągle słyszę w domu jak mlaskasz.

- Pa, kochanie. - Pa, tato.

Żeby było jasne,

nie będzie żadnych rodzinnych wyjść.

Kathy, nie powinnaś być nieuprzejma dla mężczyzny, który nadal coś do ciebie czuje.

Czyli co? Nadal mnie kochasz?

Tak.

I wiem, że jestem poniekąd winny tego, co stało się między nami.

Dlatego wybaczam ci porwanie naszej córki.

Mogłabyś przynajmniej spotkać się ze mną w połowie drogi.

Wayne.

Nie zasługuję na twoje przebaczenie.

Może nie, ale i tak ci je dam, bo...

nadal myślę, że moglibyśmy być razem szczęśliwi.

Moglibyśmy?

Biorąc pod uwagę wszystko, co zrobiłam, o czym nie wiesz?

Czyli co?

Mówię o tych wszystkich mężczyznach, z którymi byłam, kiedy byliśmy małżeństwem.

Jak można wybaczyć coś takiego?

To kłamstwo.

Nie ośmieliłabyś się.

Nieszczęśliwe kobiety robią niebezpieczne rzeczy.

Myślę, że najgorsze...

było to, kiedy wmówiłam ci,

że Dylan jest twoją córką.

Chciałam ci powiedzieć prawdę, ale się bałam.

Z oczywistych powodów.

Nie wierzę ci.

Ale już się nie martwię.

Bo się zmieniłeś.

Więc na co czekasz, Wayne?

Wybacz mi.

Witam, pani McCluskey!

Jeśli ona nie jest moja, to czyja?

Czy to ma znaczenie?

Więc, już się chyba nie zobaczymy na koncercie.

Jaka szkoda.

Jesteś pewna, że to była kokaina?

Carlos, byłam modelką w latach dziewięćdziesiątych.

Wiem, jak wygląda kokaina.

Cholera.

- Co robisz? - Dzwonię na policję.

Zaraz, zaraz!

Nie powinniśmy najpierw usłyszeć wersji wydarzeń Ellie?

Oto wersja Ellie:

"Sprzedaż narkotyków przynosi więcej pieniędzy niż kelnerstwo."

Proszę bardzo. Ruszyło cię to?

W porządku, słuchaj, może się pomyliłam.

Może to była mąka. Może jest kucharką.

Tak! I wymyśliła tą historyjkę o tatuażach,

żeby ukryć swoje nielegalne pieczenie.

W porządku, słuchaj, wiem, że musimy coś zrobić, ale...

ta kobieta jest naszą przyjaciółką.

Tak, a ja jestem skazanym przestępcą na zwolnieniu warunkowym.

Jeśli policja dowie się, że mamy u siebie dilerkę, usmażą mnie.

Musimy ją wydać.

Priorytetem dla mnie

jest uzyskanie praw do opieki nad Benjaminem.

Żeby do tego doprowadzić, zapisałem wszystkie fakty dotyczące tej sytuacji.

Nie, nie chcę tego robić przez telefon.

Słuchaj, wskoczę pod prysznic.

Może spotkamy się w twoim biurze za jakąś godzinę?

Świetnie. Dzięki.

Orson?

Orson?

Drzwi są otwarte.

Edie? Co ty tu robisz?

Wyłaź, mięczaku.

Ta twoja purytańska robo-suka

sabotuje mój interes.

Dobrze, poczekaj chwilę. Zaraz wyjdę.

Wiesz co, Orson...

Zapomnij. Weź miły, długi prysznic.

Naprawdę? Jesteś pewna?

Tak.

Teraz, kiedy nad tym myślę, mogę sobie poradzić z Bree sama.

I wtedy zobaczyłam te wszystkie kilogramowe paczki kokainy pod jej łóżkiem.

To znaczy... Myślę, że to była kokaina,

i to chyba były kilogramowe paczki.

Jestem tylko prostą gospodynią. Nie wiem co mówię.

Zrobiliście właściwą rzecz.

I dzięki współpracy ze strony obywateli, takich jak wy...

Tak, tak, tak. Kiedy zabierzecie ją z naszego domu?

To jest trochę bardziej skomplikowane.

To znaczy?

Bullock!

O mój Boże!

Co? Co? Nic nie widzę.

To jeden z klientów Ellie.

Właściwie, jestem detektyw Bullock.

Tropimy pannę Leonard już od kilku miesięcy.

Dobrze, więc skoro wiecie co robi,

to dlaczego po prostu jej nie zgarniecie?

Jest tylko pionkiem.

Próbujemy dotrzeć do jej dostawcy, więc musi nadal handlować.

Zaraz.

Czyli po prostu zostawicie dilerkę w naszym domu?

Tak.

Na razie chcemy tylko, żebyście zachowywali się normalnie.

I udawali, że nic nie wiecie.

Wkroczymy w odpowiednim momencie.

Dobrze, proszę posłuchać, chcę wypełnić mój obywatelski obowiązek,

ale ta kobieta... Ona jest jakby przyjaciółką.

I prosicie nas, żebyśmy ją wrabiali?

Nie jestem pewna czy nam to odpowiada.

Panie Solis, jest pan na zwolnieniu warunkowym, tak?

Chciałby pan nie być?

A czego ty możesz chcieć, na Boga?

Chciałam ci podziękować.

Po tym jak przepędziłaś tamtą parę, która chciała kupić dom Youngów,

znalazłam innych kupców.

I są skłonni dać 10% więcej.

To dobrze. Kiedy wpadną na inspekcję,

będę musiała też z nimi uciąć sobie miłą pogawędkę.

Nie chciałabyś mi tego robić.

Pomimo wszystko, jesteśmy rodziną.

Rodziną?

Tak, skoro mój siostrzeniec, Austin, jest biologicznym ojcem Benjamina,

to ja jestem cioteczną babcią Benjy'ego.

To określenie nie bardzo mi się podoba, ale jest lepsze od "babci",

którą ty jesteś.

Jak ty...

Urocza historyjka.

Pojechałam do Orsona,

poprosić go, żeby zrobił coś, żebyś się ode mnie odczepiła,

a ten biedny dureń

zapisał całą tą wstrętną opowieść,

i zostawił na stole.

Mój Boże, Edie, gdyby to się wydało, moja cała rodzina zostałaby upokorzona.

Nie chcę, żeby się wydało. To by wszystko zniszczyło.

Ponieważ teraz...

jestem twoją dłużniczką.

Co to znaczy?

Cieszę się, że zapytałaś.

Od tej chwili jestem twoją najlepszą przyjaciółką.

Będziesz mnie zapraszała na wszystkie twoje eleganckie przyjęcia,

swatała mnie ze wszystkimi twoimi samotnymi przyjaciółmi,

i jeśli kiedykolwiek będę w nastroju na bułeczki,

upieczesz je dla mnie.

Edie. Proszę.

A jeśli tego nie zrobisz,

jeśli choć przez sekundę nie będę czuła miłości,

pogrzebię cię.

Rozumiesz?

Tak.

Dobrze.

Przy okazji...

Jutro urządzam "dom otwarty".

Talerz bułeczek bananowo-orzechowych na pewno wprawiłby wszystkich w dobry nastrój.

Nie uważasz?

Hej, kochanie, możesz otworzyć?

Dziękuję.

Hej, Bree, świetne wyczucie czasu.

Właśnie miałyśmy rozdawać karty.

Bree, wszystko w porządku?

Jest coś, co...

ukrywałam przed wami, i...

musimy porozmawiać.

Hej, Wayne.

Skończyłam ten test DNA, który chciałeś.

Pewnie będę miała kłopoty, bo zrobiłam to przed potrójnym zabójstwem Martina.

Niegrzeczna dziewczynka. Jestem twoim dłużnikiem.

Musiałem tylko potwierdzić, że ofiara i mój podejrzany są spokrewnieni.

Właściwie to nie są.

Porównałam próbki z wacika i gumy do żucia, które mi dałeś,

i twój podejrzany w ogóle nie jest spokrewniony z ofiarą.

Jesteś pewna?

Tak, wykluczają się w 100%.

Jesteś głodny? Bo pracowałam przez cały lunch,

i pomyślałam, że ty i ja moglibyśmy pójść...

Wayne?

O mój Boże.

I Edie groziła, że użyje tego, żeby...

Tak.

Dobrze, po pierwsze, jesteś najlepszą matką na świecie,

że chciałaś tak chronić Danielle.

Dziękuję.

Nie mogę uwierzyć, że cię szantażowała.

Nie mogę uwierzyć, że przystawiała się do Orsona.

Ja mogę.

Brała się za Carlosa, i Mike'a, i Karla.

Jedyny, za którym nie latała to Tom.

Na razie.

Tej kobiety nie da się powstrzymać.

Co zrobisz?

Nie.

Co my zrobimy?

Hej, dziewczyny, co jest?

Powiedziałam im wszystko, Edie.

O Orsonie, Benjaminie.

- Wszystko. - Powiedziałaś?

Powiedziała, więc możesz pocałować ten swój mały szantażyk na do widzenia.

Robiłam to tylko dlatego, że...

Robiłaś to tylko dlatego, że jesteś diablicą.

Dobra, w porządku, przeżujcie mnie i miejmy to za sobą.

Nie jest tak, jak za poprzednimi razami, Edie.

Z naszej strony to koniec.

Koniec?

Nie zapraszamy cię na pokera. Nie rozmawiamy z tobą.

Nawet nie pomachamy, kiedy będziesz przebiegała obok.

Od tej chwili jesteś niewidzialna.

I dopilnujemy, żeby każda kobieta w promieniu pięciu mil wiedziała jakie numery wywijasz.

Próbowałyśmy być twoimi przyjaciółkami,

ale ty nawet nie rozumiesz, co to słowo oznacza.

Więc teraz będziemy czymś, co rozumiesz.

Dziewczyny, czekajcie.

Czekajcie. Wiem, że tym razem przegięłam...

I przepraszam.

Słyszałyście coś?

Ja też nie.

Tutaj, kochanie. Popatrz w kamerę. Popatrz w kamerę.

Jesteś gotowa na przejażdżkę, Dylan?

- Jeśli się boisz, to nie musisz. - Ale ja chcę.

Jesteś odważną dziewczynką.

Podnieś rękę do kamery, kochanie.

- Ile masz tu szwów? - 11.

I ani razu nie płakałaś, prawda?

Mogę już pojeździć? Proszę, tatusiu.

Oczywiście, skarbie. Kocham cię, tatusiu.

Dylan, to ja.

Musisz przyjść do mnie jutro.

Tak, wiem, że jest Dzień Matki, ale to nie szkodzi.

Mam ci coś do powiedzenia o twojej matce.

Chcę tą.

Oj! Trochę za droga.

Ale ja ją chcę.

To ty mnie poprosiłaś, żebym poszła z tobą na zakupy.

Wiem, ale miałyśmy spędzać razem czas, a nie robić debet na koncie.

Może ta?

Jak to "miałyśmy"?

Po prostu...

Jest dobrze, kiedy jesteśmy razem. Lubię to.

Ten lekarz cię do tego namówił?

Nie. Całkowicie mój pomysł.

Chciałam po prostu sprawić ci dzień naprawdę dobrej zabawy.

W porządku. Chcesz, żebym się dobrze bawiła?

Kup mi to.

Dobrze.

Miłe chwile.

Poproszę koktajl z whiskey.

Co się dzieje, Michael? Jesteś zmęczony?

Tak, nie wyspałem się.

Szczerze mówiąc, zastanawiam się jak ty się kiedykolwiek wysypiasz,

biorąc pod uwagę, że masz w łóżku Susan,

piłującą drewno przez całą noc.

Co teraz robię?

Chrapiesz.

Mówiłeś, że jak to brzmi, Michael?

Zgraja buldogów w torbie?

Ale jest to dźwięk, który pokochałem.

Wiesz, co moja babcia zrobiła dziadkowi Boo?

Przyczepiła szklaną kulkę z tyłu jego piżamy,

i kiedy odwracał się na plecy, żeby zacząć chrapać,

od razu się budził.

Ale ty chyba nie możesz tego zrobić,

skoro śpisz nago i w ogóle.

To się zmieni już niedługo.

Pójdę poprawić makijaż, zanim zamówię. Przepraszam.

Jak miło.

Miło?

Ona doprowadza mnie do szaleństwa. Musisz przestać narzekać na mnie do niej.

Ja nie narzekam.

Cóż, ale możesz zrozumieć, dlaczego ja,

jako naga, chrapiąca dziwka, mogłabym tak myśleć.

Dobrze, może trochę marudziłem, ale ona próbuje tylko pomóc.

Następnym razem, kiedy będzie próbowała pomóc, dostanie koktajlem z whiskey w twarz,

więc lepiej się postaw i zacznij mnie bronić.

Dobrze, dobrze.

Cudowna toaleta.

To niesamowite, że taka rozchwytywana restauracja

może utrzymywać swoją łazienkę w większej czystości, niż ty swoją.

Mamo, to nie było zbyt miłe.

To ty mi powiedziałeś, że nie poślubiłeś jej dlatego, że dobrze sprząta.

Potrzebujesz kogoś, kto cię nauczy tych rzeczy.

Wiesz co?

Może zostanę na kilka dodatkowych tygodni,

i będziemy mogły ogarnąć dom?

I nie martw się. Wyjadę, kiedy dziecko się urodzi.

W moim wieku, cały ten płacz po prostu strzępi mi nerwy.

A teraz, pierwsze, co zrobimy...

to umycie ścian.

To, że po nich nie chodzimy,

nie znaczy, że się nie brudzą.

O mój Boże!

- Wody mi odeszły. - Co?

Właśnie odeszły mi wody. Rodzę.

Musimy iść.

Masz termin za miesiąc.

Nie wiem, co ci powiedzieć, mamo. Popatrz na mnie.

Chodź. Musimy cię zawieźć do szpitala.

Tak, chodźmy.

Nie, nie, nie. Powinnaś pojechać do domu taksówką i zacząć się pakować.

Czuję, że to dziecko będzie dużo płakało.

Jesteś pewna, że powinnam...

Świetnie ci idzie, kochanie. Oddychaj.

Jak często masz skurcze?

Co kilka tygodni.

Chcesz iść do kina?

- Co? - Nie rodzę, w porządku?

Ale wody ci odeszły. Widziałem.

To była woda sodowa.

Płyn owodniowy nie ma kostek lodu i kawałków cytryny.

Udawałaś?

Przepraszam. Spanikowałam.

Twoja matka wprosiła się, żeby zostać z nami przez trzy tygodnie,

a ty nic nie powiedziałeś. Musiałam wymyślić jakiś plan.

A co będzie, kiedy wrócimy do domu bez dziecka?

Nie powiedziałam, że to był dobry plan.

Widzisz, jaki ona ma na mnie wpływ?

Dziękuję Bogu, że nie piłam kawy.

Mogłam sobie zrobić krzywdę.

Dobrze, rozumiem. Porozmawiam z nią.

Dziękuję.

Chcesz wrócić tam teraz i jej powiedzieć?

Nie. Restauracja nie policzyła nam za drinki.

Powiemy jej w domu.

Cóż, zrobiłyśmy wystarczająco szkód jak na jeden dzień.

Chodźmy do domu.

Najpierw chcę corn-doga. [parówka w cieście kukurydzianym]

Kochanie, niedługo będzie obiad.

Ale ja jestem głodna teraz. Chcę corn-doga.

W porządku, dziękuję.

Jeśli jesteś głodna, kupię ci coś zdrowego, i będziesz mogła to zjeść w samochodzie.

Corn-dog. Dlaczego nie mogę go dostać?

W tym momencie, przez to jak się zachowujesz.

Proszę, nie rób tego, Kayla. Tak dobrze się bawiłyśmy.

I nadal możemy się dobrze bawić.

Po prostu daj mi to, czego chcę.

Albo nie spodoba ci się to, co się stanie.

Grozisz mi?

Mówię tylko,

że zmusiłam tego idiotę, Prestona, do zeskoczenia z dachu.

Ciekawe, do czego mogłabym zmusić Penny.

Przepraszam.

Przepraszam. Nie powinnam była tego robić, ale to było...

To, co powiedziałaś, było okropne.

I już nigdy nie powinnaś tego mówić.

Dobrze, więc...

Chodź. Idziemy. Chodź.

Susan, nie śpisz.

Michael powiedział mi o twoim fałszywym porodzie. To było niezwykłe.

Zdarza się.

Wiem, ale przeważnie wody nie odchodzą.

A, to...

Okazało się, że rozlałam trochę wody sodowej.

Żadna niespodzianka.

Michael mówił mi jaka jesteś niezdarna.

Cieszę się, że uważa, że to urocze.

Osobiście nie mam cierpliwości.

Hej, mamo.

Cześć, Michael.

Masz dla mnie prezent na Dzień Matki?

Pewnie, że ma, ale najpierw chcę mój.

Mamo, musimy porozmawiać.

- O czym? - O tym, jak się odnosisz do ludzi.

To znaczy, czasami jesteś trochę zbyt szczera.

Przepraszam. Mów dalej.

Po prostu...

Nie zdajesz sobie sprawy z tego, jak brzmią niektóre rzeczy, kiedy wychodzą z twoich ust.

Wiem, że chcesz dobrze...

- Zmierzam do tego. - Nie, nie, nie.

Bardzo mi się podoba, do czego to zmierza.

Po prostu, mamo, czasami, kiedy rozmawiasz z Susan...

Susan, wyglądasz trochę blado. Wszystko w porządku?

Nic jej nie jest. I chciałbym, żeby przestała.

Nie, ja nie próbuję...

Susan?

Czy ty rodzisz? Tak naprawdę?

Może. Kogo to obchodzi? Powiedz jej.

Dobrze, dobrze.

Mamo, musisz przestać krytykować Susan.

Jest moją żoną i kocham ją,

i nie możesz jej denerwować.

Kochanie, bardzo mi przykro. I jestem zażenowana.

Jeśli przysporzyłam ci jakichś stresów,

nigdy nie chciałam urazić twoich uczuć.

Przeprosiny przyjęte. Chodźmy.

Szczęśliwego Dnia Matki!

O mój Boże!

To takie miłe. Bardzo wam dziękuję.

- Przyniesiemy twój prezent. - Tak.

Dobrze.

Mam nadzieję, że lubisz żółwie.

Więc...

Nie ma Kayli?

Nadal jest nieźle zdenerwowana.

Ponownie, wiem, że przekroczyłam granicę,

i bardzo żałuję.

Wiesz co? Nie zagłębiajmy się w to. Tylko się znowu zdenerwuję.

Tom, gdybyś tam był i słyszał, co ona powiedziała...

To nie ma znaczenia. Uderzyłaś ją.

To tylko mała dziewczynka.

A teraz, dzięki tobie, to przerażona mała dziewczynka.

Przepraszam, że przeszkadzam, doktorze Dolan,

ale mówił pan, że mogę dzwonić w każdej chwili.

Moja mama...

Uderzyła mnie.

Nie, to nie był pierwszy raz.

Bałam się panu powiedzieć,

bo wiedziałam, co by zrobiła, gdyby się dowiedziała.

Proszę mi pomóc.

Nie czuję się tu bezpieczna.

Muszę kończyć. Idzie.

Przepraszam za bałagan. Pokojówka wzięła tydzień wolnego.

Powiedziałeś, że chcesz ze mną porozmawiać...

Powiedzieć mi coś o mamie?

Wiesz co, mała? Miałem wczoraj zły dzień.

Siedziałem tu, piłem, i użalałem się nad sobą.

A potem zadzwoniłem do ciebie.

W porządku.

Jeśli jesteś smutny albo coś,

zawsze powinieneś do mnie dzwonić.

Nic z tego nie jest twoją winą. Mam nadzieję, że o tym wiesz.

Nic z czego?

Tak bardzo chciałem pozwolić przeszłości być tylko przeszłością.

Nie chciałem wyciągać, kto komu co zrobił, ani dlaczego.

Co mama ci powiedziała?

I okazuje się, że oszukiwałem siebie przez cały ten czas.

Ta rodzina, o którą walczyłem...

Po prostu nawet nie...

istnieje.

Nie potrzebujemy jej.

Możemy być tylko we dwoje.

Jestem teraz szczęśliwa.

Tato, to boli!

Tato, co się stało?

Musisz iść.

Co się stało? Zrobiłam coś?

Wynoś się stąd! Już!

Ellie! Brunch jest prawie gotowy!

To będzie takie trudne.

Nie możesz myśleć o niej jak o przyjaciółce.

Myśl o niej jak o dilerce, która mogła wpakować nas w duże kłopoty.

Spróbuję.

O cholerka.

- Chciałam ci zrobić niespodziankę. - Co to jest?

No wiesz, jest Dzień Matki, a...

mam dość kiepski związek z moją mamą, więc...

tak chcę ci podziękować za to, że byłaś dla mnie milsza, niż ona była kiedykolwiek.

Kochanie!

Cieszę się, że nie kupiłam ci czekoladek.

Nie, Travers.

Nie, zdecydowałam, że spędzenie z tobą Dnia Matki jest ważniejsze,

niż pokazywanie ludziom głupich domów.

Ja też cię kocham, kochanie.

Właściwie, myślę, że mamusia będzie teraz spędzała z tobą o wiele więcej czasu.

Ale porozmawiamy o tym, kiedy dojadę, dobrze?

Kocham cię, skarbie. Niedługo się zobaczymy.

To dzieje się drugiej niedzieli każdego maja.

Czcimy kobiety,

które dały nam życie...

i o wiele więcej.

Te, które chronią nas za wszelką cenę...

które mają odwagę walczyć z tymi, którzy chcą nas skrzywdzić...

które przedkładają nasze szczęście nad swoje.

Ale głównie...

czcimy matczyną miłość,

która jest stała, wieczna,

i jest z nami od samego początku.

.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.