All language subtitles for Desperate.Housewives.S04E08.720p.WEB-DL.Rus.Eng

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

W poprzednich odcinkach:

Mike stał się ofiarą...

potrącenia przez samochód.

Lynette nie potrafiła wybaczyć swojej matce jej przeszłości.

Ty miałaś w domu Toma.

Ja miałam twojego ojczyma.

Hej, może Glen ci się znudził,

ale lata, kiedy miałyśmy ojca w tym domu, były najszczęśliwsze w moim życiu.

Wyrzuciłaś go.

Mamo, dokąd babcia jedzie?

Bree dostała drugą szansę na zostanie dobrą matką.

Uzależnienie Mike'a rosło...

Nałogowcy są ekspertami w oszukiwaniu.

Victor!

Wstawaj. Chcę widzieć wyraz twojej twarzy, gdy przebiję cię nożem.

A Victor zaginął na morzu.

Myślimy o przeszłości jak o czymś, co już odpłynęło.

Jak o nurcie, który zabiera błędy naszej młodości.

Ukochanych, których straciiśmy...

Nałogi, którym się poddaliśmy...

Okazje, które przepuściliśmy.

Ale prędzej czy później, do naszego życia z powrotem przypływają wspomnienia...

błędów, które zrobiliśmy...

i grzechów, które popełniliśmy.

Carlos, dlaczego do mnie dzwonisz?

Powiedziałam ci, że nie możemy być widywani razem.

Nie zniosę już tego. Musimy pójść na policję.

Dobra. I co powiedzieć?

"Tak, oficerze, mój kochanek i ja wyrzuciliśmy mojego męża za burtę dwa razy,

i zostawiliśmy go, żeby umarł. W porządku. Pa pa."

Nie wydaje mi się.

Ale on jest burmistrzem.

Wiesz, ludzie zorientują się, że zaginął i będą zadawać pytania.

Niech pytają.

Nikt nie wie, że byliśmy na tej łodzi.

Po prostu grajmy głupich i przetrwajmy to.

Gaby, nie czujesz się winna? Człowiek nie żyje.

Tak, czuję się okropnie, ale on zagrażał naszym życiom.

To była samoobrona.

Właśnie.

Więc czemu nie pójdziemy i nie powiemy tego policji?

Użył imienia bożego nadaremnie.

Słuchaj, mamy dobry plan. Trzymajmy się go.

Dobra, dobra.

Nic nie powiem.

Dobrze.

A teraz, dopóki to nie ucichnie, nie dzwoń już do mnie.

Co teraz robisz?

Modlę się o cud.

Carlos, gdyby Victor żył, pozabijałby nas.

Myślę, że już mieliśmy nasz cud.

Tak,

błędy naszej przeszłości mają sposoby, żeby ponownie przypłynąć do naszego życia...

A gdy to robią...

musimy za nie zapłacić.

Tłumaczenie: ParanojaA (paranojaa@op.pl)

Pewnego dnia, wczesną jesienią,

Mike Delfino zranił się w ramię.

Boże.

Żeby zmniejszyć swój ból, wziął małą, białą tabletkę zaleconą przez jego lekarza.

Ból się utrzymywał, więc wziął następną...

i następną...

Niestety, kiedy ból Mike'a zaczął ustępować,

jego zapotrzebowanie na małe, białe tabletki...

nie ustąpiło.

Ale Mike nigdy nie podzielił się tym z tymi, którym na nim zależało,

tylko z tymi, którym nie mogłoby zależeć mniej.

Hej, tu Mike.

Skończyły mi się tabletki. Muszę się z tobą jutro spotkać.

Świetnie.

Masz te pieniądze, które jesteś mi winien?

Nie, ale wiesz, że ci oddam.

Ceny podręczników do chemii ostatnio wzrosły.

Kosztują około 300 dolców.

Potrzebuję moich pieniędzy, Mike.

I dostaniesz je, w porządku? Nie możesz najpierw mi czegoś dać?

Rady są za darmo.

Tabletki nie są.

Moja rada:

zdobądź forsę.

Wiesz, lepiej już pójdę.

Tak, ja też powinnam.

Hej!

Mamo!

Możemy porozmawiać?

To zajmie tylko chwilkę.

Pocałowałaś tego chłopaka?

Nie, ktoś mi przeszkodził.

Podziękujesz mi.

Wiesz, że on ma przekłuty język?

Tak. Pokazał mi.

A ty skąd wiesz?

Sprawdziłam jego stronę internetową.

Nie zrobiłaś tego.

Zrobiłam, i czy wiesz, co jeszcze on ma przekłute?

A jeśli wiesz, to masz szlaban.

W porządku. Tak, mamo, Derek wpadł w całą tą manię piercingu,

ale czy to nie ty mi mówiłaś, żeby nie osądzać książki po okładce?

Jeśli okładka jest dziurawa, książka nie jest dobra.

Dobra, koniec rozmowy. Idę pocałować Dereka na dobranoc.

W porządku.

Złam mi serce.

Czemu się wściekasz? Tylko się spotykamy.

Przecież nie próbuje założyć mi obrączki na palec.

Wierz mi, to nie na palec by ci ją założył.

Jest taki piękny, kiedy śpi.

Położę go do kołyski.

Nie, będzie spał z nami.

Dlaczego? Ma gorączkę?

Nic mu nie jest, ale trochę czytałam,

i coraz więcej ludzi mówi, że dzieci śpią lepiej koło swoich rodziców.

To się nazywa "rodzinne łóżko".

Słyszałem o tym.

Czy nie wymyślili tego po to, żeby ułatwić karmienie piersią?

Częściowo.

O co ci chodzi?

Ty nie karmisz.

Jeśli nasz syn chce być blisko mleka, będzie musiał spać w chłodziarce.

To nie jest tylko dla mnie i Benjamina.

To pomoże też tobie się z nim związać.

Możliwe, ale z pewnością nie pomoże mi to związać się z tobą.

Kochanie, seks jest ostatnią rzeczą, jakiej chcą kobiety zaraz po porodzie.

Ale ty nie rodziłaś.

Patrzyłaś i serwowałaś poczęstunek.

To nie czyni opiekowania się noworodkiem ani trochę mniej męczącym.

Nie możemy po prostu spróbować?

Chyba możemy.

Co, jeśli się odwrócę i go zgniotę?

Nie rób tego.

Tak, witam.

Szukam mojej mamy.

Przychodzi czasem do waszego baru.

Stella Wingfield?

Starsza pani, wielka palaczka, klnie jak szewc.

To wasza wina, że pozwoliliście jej kupować na kreskę.

Jeśli ją pan zobaczy, może jej pan powiedzieć, żeby zadzwoniła do Lynette?

Dziękuję.

Wiem, że się martwisz, ale jestem pewien, że twojej matce nic nie jest.

Jest spłukana, stara i nieuprzejma.

To nie jest zestawienie wygrywające na ulicy.

Stella jest bardzo zaradna.

Czy nie mówiłaś mi, że raz sama zrobiła sobie alkohol,

kładąc torbę pomarańczy pod kaloryferem?

Lucy, Lydia i ja kłóciłyśmy się o to, która ma ją wziąć.

Była przed domem. Bóg jeden wie, co usłyszała z naszej rozmowy.

Po tym wszystkim, w co was wpakowała, macie wszelkie prawo, żeby jej nie znosić.

O wiele łatwiej jest nie znosić rodziców, kiedy wiesz, że są bezpieczni w jakimś domu starców,

ale wiedzieć, że jest gdzieś tam, może leży twarzą w dół w jakiejś alejce...

Ona właśnie tego od ciebie chce.

Chce, żebyś czuła się winna.

Nie daj się temu.

Dobra.

Dobra.

Chyba masz rację.

Lynette.

Kostnica jest wpisana pod "administracja publiczna", tak?

Pani Lang?

Jest tu policja.

Proszę pani.

Jestem detektyw Berry.

To jest detektyw Lyons.

Możemy zadać pani kilka pytań?

Oczywiście.

Kiedy ostatnio widziała pani pana Langa?

Chyba dwa dni temu.

Dlaczego? Co się stało?

Jego biuro zgłosiło jego zaginięcie.

Nie... Naprawdę?

A dzisiejszego poranka, strażnik znalazł jego pustą łódź pływającą w zatoce.

O mój Boże.

Mam nadzieję, że to nie przez...

Ostatni raz, kiedy się z nim widziałam, powiedziałam mu, że od niego odchodzę.

Jak zareagował na te wieści?

Przyjął to dość ciężko.

Chyba nie myślicie, że zrobił coś głupiego?

Właściwie to nie.

Nie?

Kiedy przeszukaliśmy łódź, nie znaleźliśmy ani jednego odcisku palca, nawet pana Langa.

To dziwne.

I co to znaczy, według was?

To wskazywałoby, że ktoś wytarł tą łódź, po tym jak pan Lang...

zginął.

Ktokolwiek był na tej łodzi, najwyraźniej nie jest zbyt bystry.

Dobrze, to nie jest czas na takie słowa. Zaginął człowiek.

Niech się pani nie martwi.

Tą sprawę prowadzi nasz najlepszy człowiek. 24 godziny na dobę.

Dowiemy się co dokładnie stało się z pani mężem.

Świetnie.

"Mamo, poszłam do centrum handlowego z Derekiem. Wrócę później. J."

Witam.

Witam.

Jestem Barrett.

Jest Mike?

Nie, jest w pracy.

Cholerka.

Muszę z nim pogadać.

Robiliśmy razem jeden interes.

Nie wiem, kiedy będzie w domu, ale możesz wrócić wieczorem.

Nie mogę.

Muszę się uczyć do egzaminu z orgo.

Orgo?

Chemia organiczna.

Studiuję medycynę.

Medycynę?

Naprawdę?

Cześć, skarbie.

Andrew, wyjmij talerz Orsona z piekarnika.

Zapytaj mnie jak mi minął poranek.

W porządku. Jak minął?

Po dwóch bezsennych nocach wiązania się z moim synem,

prawie się zdrzemnąłem podczas naprawiania zepsutego zęba pani Colby.

Wątpię, czy koronka, którą jej założyłem przetrwa przez rok.

Więc wymienisz ją za darmo.

Nie o to chodzi.

Jak ma się czuć dentysta, kiedy nie może dać dziewięćdziesięciolatce gwarancji na całe życie?

Bree, przykro mi, ale cała ta sprawa z rodzinnym łóżkiem musi się skończyć.

Daj temu trochę czasu.

Nadal się przyzwyczajamy, a Benjamin śpi tak twardo.

Może spać tak samo twardo w kołysce.

Z tego co mi mówiłaś, ty i Rex nie zawlekaliście Andrew do łóżka z wami.

Nie i żałuję tego.

Gdybyśmy tak robili, mógłby nie być taki...

Jaki?

Głupi?

Leniwy?

Niski?

Miałam powiedzieć "zły".

I być może ta złość zaczęła się, kiedy wypędziliśmy cię do żłobka.

Po prostu staram się uczyć na swoich błędach.

Czyli co? Jestem jak pierwszy naleśnik?

Nie bądź taki wrażliwy.

Znajdziemy coś, co pomoże ci spać.

Może ciepłe mleko.

Znam coś, co kiedyś pomagało mi zasnąć.

Oczywiście, teraz to już nie wchodzi w grę.

Czy "błąd" może dostać sól?

A jeśli jesteś taki zmęczony jak mówisz, to na pewno będziesz dzisiaj spał lepiej.

Tak, będę. Ponieważ będę spał w gabinecie.

Opuszczasz nasze łóżko?

Kochanie, dzisiaj potrzebuję albo się wyspać, albo tego, żeby mi się poszczęściło.

Będę miał większą szansę na obie te rzeczy jak będę sam.

Ojej, uczysz się, żeby być lekarzem.

Pewnie nie zostaje ci dużo wolnego czasu na twoje hobby albo...

na dziewczynę.

Mam czas.

Tylko nie mam dziewczyny.

Bez pośpiechu.

Wiesz, właśnie wczoraj mówiłam mojej córce Julie...

Wiesz, to takie nieuprzejme.

Mówię o mojej córce, a ty nie wiesz nawet jak ona wygląda.

To ona.

Ładna.

Barrett, nie polowałam na komplementy.

Gdyby tak było...

pokazałabym ci to zdjęcie.

Przepraszam.

Przepraszam. Muszę to odebrać.

Jasne.

Muszę sprawdzić pranie.

Tak?

Nie, bałwanie, nie sprzedaję tego. Tylko tabletki, palenie i grzybki.

To wszystko.

20 dolców, tylko gotówka.

Spotkamy się w akademiku.

Zobacz, co znalazłam na suszarce.

Julie zdobyła drugie miejsce w stanowym konkursie naukowym.

Super.

Tak, ładna i mądra.

Jedynym problemem jest, gdzie ona znajdzie drugą taką osobę?

Muszę się zbierać.

Kumpel, z którym się uczę, poważnie podchodzi do tego egzaminu, więc...

W porządku.

Wiesz, może przyjdziesz do Mike'a jutro, a jeśli złoży się tak, że Julie tu będzie,

może mógłbyś jej coś doradzić w wybraniu studiów i takich rzeczach.

Tak, brzmi świetnie.

Do jutra, pani Delfino.

Proszę, mów mi "mamo".

Ponieważ...

wszystkie dzieci tak do mnie mówią.

Dziękuję.

Hej, Bree.

Stolik dla jednej i pół?

Nie, dzięki.

Podrzuciłam tylko komórkę Andrew.

Znowu jej zapomniał.

W porządku. Dam mu ją.

Tom, mogę cię o coś zapytać?

Czy ty i Lynette robiliście rodzinne łóżko, kiedy wasze dzieci były małe?

Właściwie to nie z wyboru. Ciągle się tam wślizgiwały.

Więc, nie chcę być wścibska, ale...

czy to stworzyło dla ciebie jakieś problemy?

Masz na myśli seks?

Najwyraźniej, "nie chcę być wścibska" nie było konieczne.

Na początku była to przeszkoda w tych sprawach,

ale to tylko zmusiło nas do bycia bardziej kreatywnymi.

Jeszcze raz, nie chcę być wścibska, ale...

W biurze.

Robiliśmy to w biurze, raz w samochodzie,

i pamiętasz, jak poprosiłaś nas o pilnowanie domu, kiedy wyjechaliście z miasta?

W porządku.

Dzięki.

Tak, my już pójdziemy.

Hej, a oprócz tego problemu, jak Orsonowi podoba się bycie tatą?

Po prostu to uwielbia.

Nasza trójka jest taką szczęśliwą małą rodzinką.

Prawda?

To świetnie.

- Pa. - Pa.

Wymieniłem tę uszczelkę. Nie powinna już przeciekać.

Świetnie.

Może wyjmiesz nam po piwie?

Sylvia.

Co ty tu robisz?

Piękny dom.

Słuchaj, musisz stąd jechać.

Nie chcę, żeby Katherine cię tu znalazła.

Ale Katherine nie ma.

Czekałam aż odjedzie, żebyśmy mogli być sami.

Nie zaprosisz mnie do środka?

Po tym, jak zniszczyłaś mi życie?

Nie wydaje mi się.

Sam je sobie zniszczyłeś.

Powinieneś był powiedzieć prawdę o nas.

Sylvia, dlaczego nie zrobisz nam obojgu przysługi i nie wrócisz do Chicago?

Adam, wpuść mnie.

Hej, stary. Twoje piwo robi się ciepłe.

Masz gościa.

Więc chyba wpadnę innym razem.

Przepraszam, stary. To brzmiało, jakbyś potrzebował małej pomocy.

Dzięki.

To moja była pacjentka...

z dość poważnymi problemami umysłowymi.

Mógłbyś wyświadczyć mi dużą przysługę?

Wolałbym, żeby Katherine nie wiedziała, że ona tu była.

Jasne.

Tak, nie ma problemu.

Wiesz, właściwie, też miałem poprosić cię o przysługę.

Boli mnie ramię.

Myślisz, że mógłbyś mi wypisać receptę?

Chciałbym ci pomóc, ale ginekolog wypisujący receptę dla mężczyzny?

To raczej podnosi czerwoną flagę.

Nie martw się tym.

Ta przysługa nie musi iść w obie strony.

Linda, jest tu pani Zimmerman?

Witam, doktorze.

Bree!

Co za wspaniała niespodzianka.

Zaraz mam nową pacjentkę.

Tak, masz.

Ja jestem pani Zimmerman.

Twoja wiadomość mówiła, że masz ubytek, który trzeba wypełnić?

Byłam w bardzo nieprzyzwoitym nastroju, kiedy zostawiałam tą wiadomość.

Czekasz na zewnątrz.

Dlaczego czekasz na zewnątrz?

Wszystko w porządku.

Tylko, że ktoś tu jest.

O mój Boże. To policja?

Nie, nie. Nic z tych rzeczy.

To twój ojczym.

Glen?

Nie wierzę.

Lynnie.

Minęło tyle czasu.

Tylko trzy dekady, plus-minus rok, ale kogo to obchodzi?

O Boże.

Wyglądasz świetnie.

Ty też.

Tylko, co to jest?

Tylko mały rak.

Nie, ale skopałam mu tyłek. Już jest dobrze.

Cześć, cześć, cześć.

Cześć.

Chodź tutaj.

Więc dlaczego tu przyjechałeś?

Cóż...

Twoja matka do mnie zadzwoniła.

Tak? Nic jej nie jest?

Brzmiała w porządku.

Prosiła o pieniądze.

- Nie wiedziałam, że utrzymujecie kontakt. - Nie utrzymywaliśmy.

Spotykam się z nią jutro w Parku Fairwiev, żeby jej je dać,

i zgaduję, że będziesz chciała jechać ze mną.

Tak, tak, dziękuję ci, ale gdzie ona się zatrzymała?

Włamała się do samochodu i spędziła w nim noc.

O mój Boże.

Ale powiedziała, że to był Cadillac.

To dobrze. Przynajmniej nie żyje jak menel.

O mój Boże. Tak się cieszę, że znów cię widzę.

I nawzajem, Lynnie.

Hej, Bree.

Cześć, Adam.

Wpadłem, żeby się zobaczyć z twoim mężem. Jest tutaj?

Jest w pokoju zabiegowym.

Poprawia fotel.

Słuchaj, przykro mi, że Mike tak cierpi,

ale to nie jest dla mnie zbyt etyczne, żeby wypisywać mu receptę.

Wiem, że to trochę ryzykowne, ale naprawdę wyswiadczyłbyś mi dużą przysługę.

Przy okazji, Bree wygląda świetnie.

Nie widziałem jej od czasu, gdy odebrałem dziecko Danielle.

Przepraszam.

Wasze dziecko.

Hej, Andrew.

Co robisz?

Daję ci ten pokój do szycia, którego zawsze chciałaś.

Wyprowadzasz się?

Przecież nie stać cię na mieszkanie.

Stać mnie na to.

Co da ci jakieś pojęcie na temat tego, jak gówniana jest ta dzielnica.

Przepraszam, ale nie rozumiem.

Dlaczego to robisz?

Robię to dla ciebie.

Jak masz zacząć wszystko od początku z twoimi przeszłymi błędami,

zasmradzającymi to miejsce?

Chodzi o wczorajszy poranek?

Na miłość boską, nie robisz tego na poważnie.

Robię. I dałem już czek właścicielowi domu.

Więc...

mam nadzieję, że wasza trójka będzie bardzo szczęśliwa.

Szczerze mówiąc,

nie czuję się zbyt dobrze dając ci to, Mike.

Leki przeciwbólowe pomagają tylko na objawy.

Jeśli to nie ustaje, potrzebujesz wizyty u fizykoterapeuty.

Wiesz, czego potrzebuję, Orson?

Potrzebuję wziąć kilka tygodni wolnego.

Ale nie mogę.

Ponieważ muszę pracować.

Na dziecko, na wycieczkę klasową Julie, na meble ogrodowe,

i na wszystko inne, za co Susan chce, żebym płacił.

Wszystko w porządku, Mike? Wydajesz się być trochę nieszczęśliwy.

Nie, nie. Jestem szczęśliwy.

I nie chciałem zrzucić tego wszystkiego na Susan, tylko...

Kiedy decydowałem się na zostanie tatusiem z przedmieścia,

nie wiedziałem dokładnie w co się pakuję.

Rozumiem.

Ale i tak, to nie jest sposób na radzenie sobie ze stresem.

Nie chodzi o stres.

Chodzi o ból, który odczuwam każdego dnia, odkąd zostałem potrącony przez ten samochód.

Czyli ten ból jest powiązany z twoim wypadkiem?

To nie był wypadek.

Jakiś sukinsyn mnie przejechał i uciekł.

Racja.

Mam nadzieję, że to pomoże.

Mike, wróciłeś.

Śniło mi się, że jesteśmy kucykami.

To miłe.

Śpij dalej.

Hej, ten dzieciak, Barrett był tu dzisiaj.

Co?

Tak, mówił, że jesteś mu winien pieniądze za jakąś...

robotę hydrauliczną, przy której ci pomógł.

Tak.

Tak, muszę mu je dać.

Wróci jutro.

Nie uważasz, że byłby idealny dla Julie?

Barrett, tu Delfino.

Powiem to tylko raz.

Oddam ci twoje pieniądze,

ale nigdy więcej nie przychodź do mojego domu.

Kapujesz?

Nigdy.

"Burmistrz zaginął."

Tak, witam.

Chciałabym anonimowo dać wam cynk na temat czegoś ważnego.

Macie do tego jakąś pocztę głosową?

Chodzi o burmistrza.

Nie wydaje mi się, że on zaginął.

Myślę, że on nie żyje.

Słuchaj, dość tego. Musimy pójść na policję.

Carlos, proszę.

Nawaliliśmy z odciskami palców, dobra?

Teraz wiedzą, że ktoś inny był z nim na łodzi.

Nie wiedzą, że tym kimś byliśmy my.

To tylko kwestia czasu.

To znaczy, zrób listę ludzi, którzy mieli motyw, żeby zabić Victora.

Numer jeden: ty.

Numer dwa: ty.

Numer trzy: może ja, a prawdopodobnie nadal ty.

Dobra, jeśli pozostaniemy spokojni i będziemy się trzymać naszej wersji...

Już próbowaliśmy.

To nie działa.

Idę na policję.

Teraz możesz albo iść ze mną albo poczekać aż oni przyjdą po ciebie.

W porządku.

Pójdę.

Dziękuję.

Możemy przynajmniej się napić, zanim pójdziemy?

Uspokoić nasze nerwy?

Nie możesz gadać z gliniarzami w sposób, w jaki bełkotałeś do mnie.

Chyba jeden drink nie zaszkodzi.

Może być tequila?

Tylko, jeśli jest dobra!

Myślę, że odkryjesz, że to ma niezłego kopa.

"Środek nasenny. Nie łączyć z alkoholem".

A to jest najgorsze.

Podczas sekcji zwłok, mój partner z laboratorium anatomicznego

trysnął mi sokiem żołądkowym do oka.

Fuj. To obrzydliwe.

To było straszne.

Ohyda.

Hej.

Z czego się tak cieszysz?

Z moich umiejętności swatania.

Julie i Barrett bardzo przypadli sobie do gustu.

Barrett?

Tak, twój kolega.

Mówiłam ci wczoraj, że przyjdzie jeszcze raz.

- Doceniam tą presję, którą na mnie wywierasz. - Nie ma sprawy.

Julie, możesz nam dać chwilę?

Barrett i ja musimy obgadać jedną małą sprawę.

Pewnie.

Pójdę po kurtkę.

Myślałem, że powiedziałem ci, żebyś trzymał się z dala od mojego domu.

Ale twoja żona mnie zaprosiła.

I wżeniłeś się w milutką rodzinkę.

Moje uznanie.

Masz swoje pieniądze.

A teraz wyjdź.

Właśnie wychodziliśmy.

Zabieram Julie na wycieczkę po moim kampusie.

Nie ma mowy,

że pozwolę jej wyjść gdziekolwiek ze zwykłym dilerem prochów.

Zwykłym dilerem?

Koleś, jestem studentem medycyny,

który znalazł przedsiębiorczy sposób, żeby zarobić pieniądze na czas studiów.

A ty, z drugiej strony, jesteś ćpunem,

i nie wydaje mi się, że chcesz, żeby twoja milutka rodzinka dowiedziała się o tym, co?

Przyprowadzę ją przed dziesiątą.

- To jest wyśmienite, pani Delfino. - Dziękuję.

Hej, chciałbyś, żebym spakowała wam trochę na drogę?

Ten facet jest dilerem.

Co?

Pamiętasz te tabletki, które znalazłaś?

On mi je sprzedał.

Proszę posłuchać, pani Delfino...

Wynoś się z mojego domu.

Zabierz go z mojego domu!

Dobrze.

Pójdę.

Ale to wielka szkoda.

Był takim dobrym klientem.

Hej.

Gdzie poszedł Barrett?

Dlaczego nagle zrobiłem się taki śpiący?

Nie wiem.

Ale jeśli nie czujesz się dobrze, to może powinniśmy to przełożyć.

Nie, nie, nie. Musimy iść teraz.

Cholera!

Co?

Detektywi!

Jakieś wieści o moim mężu?

Jeszcze nie, ale mamy do pani jeszcze kilka pytań.

Dobrze.

Więc pytajcie.

Pani Lang, czy miała pani romans ze swoim byłym mężem?

Z Carlosem?

To wariactwo.

Gdzie pan o tym usłyszał?

Pani sąsiadka do nas zadzwoniła.

Więc powiedzcie Edie Britt, że to, że Carlos ją rzucił,

nie znaczy, że musi łazić i niszczyć moją reputację.

Szczególnie, że to ona jest zdzirą.

Widziała go pani ostatnio?

Rety, niech pomyślę...

Nie.

Nie, nie widziałam.

Tu Lyons.

Już jedziemy.

Dobre wieści, pani Lang.

Znaleźli pani męża.

Kilku rybaków znalazło go na plaży.

Jest nieprzytomny, ale stabilny.

Chce pani pojechać do szpitala?

Czemu miałabym nie chcieć?

Tylko wezmę torebkę.

Możesz przestać czuć się winny.

Victor żyje.

A my mamy przesrane.

Dobra, jaki mamy plan?

Gdy się pokaże, spotkasz się z nią i dasz jej pieniądze.

Potem poprosisz ją, żeby odprowadziła cię do samochodu.

Ja wyskoczę, złapę ją i kiedy otworzysz bagażnik...

Lynette.

W porządku, tylne siedzenie, ale będziesz musiał ją uszkodzić.

Widzę, że nadal masz to złośliwe poczucie humoru.

Tak.

To jedyna dobra rzecz, jaka zostaje ci po kiepskim dzieciństwie.

Wiesz, ja...

zawsze żałowałem, że to się tak skończyło.

Dlaczego?

Mama cię zdradziła.

Nikt cię nie wini za to, że odszedłeś.

To było bardziej skomplikowane.

Hej, nie narzekam.

Jest już Wódko-zilla.

W porządku, pójdę po nią.

Kupił te tabletki dawno temu,

i nie miał okazji, żeby zapłacić temu gościowi.

Julie, przecież to nie była heroina ani crack.

To były tylko tabletki przeciwbólowe na jego ramię.

Ale porozmawialiśmy i na pewno przestał je brać.

- Jesteś całkowicie pewna? - Tak.

Dlaczego?

Byłam dzisiaj rano w aptece i widziałam tam Mike'a, jak realizował receptę.

Witaj, Stello.

Glen.

Co, do diabła?

Wiem, że jesteśmy w tym samym wieku.

Jak to jest, że wyglądasz o tyle lepiej ode mnie?

Ja nie piję i nie sypiam w samochodach.

Więc to jest twój sekret.

Kto by pomyślał?

Stella, tu są pieniądze.

Dzięki, laleczko.

Jesteś pięknym, pięknym człowiekiem.

Ty sukinsynu, wrobiłeś mnie!

Lynette!

Cholera!

Gdzie ty się wybierasz?

Idę zdechnąć w rowie. Co cię to obchodzi?

Dobra, starczy dramatyzowania.

Chcę, żebyś pojechała ze mną do domu.

Naprawdę?

Nie to mówiłaś do Lydii i Lucy.

Przepraszam za to, mamo.

Tylko się rozładowywałyśmy.

Ludzie, którzy cię kochają, muszą tak robić.

Nie byłam okropną matką!

A nawet, jeśli byłam,

to stare dzieje, więc odpuść.

Odpuścić?

Słyszysz to? Ona chce, żebym odpuściła.

A kiedy cię zdradziła i zniszczyła naszą rodzinę,

założę się, że też chciała, żebyś odpuścił.

Dobra, dziewczyny...

Co się stało, to się nie odstanie,

a jeśli nie możesz tego przeżyć,

nie mogę powiedzieć niczego, co sprawiłoby, że przestałabyś mnie nienawidzić.

Jest jedna rzecz, którą mogłabyś powiedzieć.

Trzymaj gębę na kłódkę.

Stello...

Ona jest dorosłą kobietą. Poradzi sobie z tym.

Z czym?

Glen, nie.

Lynnie...

Nie odszedłem od twojej matki dlatego, że mnie zdradziła.

Odszedłem, bo jestem gejem.

Mamo.

Nic ci nie jest?

Kręci mi się tylko w głowie od wstrzymywania oddechu na twojej klatce schodowej.

Mogę wejść?

Wolałbym raczej, żebyś nie oglądała tego miejsca, dopóki go nie uporządkuję.

Więc chyba będę musiała zabrać moje cielęce eskalopki i iść do domu.

Byłem tak zajęty przeprowadzką, że zapomniałem zjeść.

- To jest bardzo dobre, mamo. - Dziękuję.

Wiesz, robiłabym ci to codziennie, gdybyś wrócił do domu.

Mamo, to...

To jest mój dom.

Poważnie, Andrew, nie masz nawet łóżka.

Właściwie, to na nim siedzisz. Jest rozkładane.

Dobry Boże. Przynajmniej pozwól mi kupić ci jakieś przyzwoite meble.

Wykluczone.

Mamo, zrobię to sam.

Andrew, rozumiem, że jesteś ma mnie zły za to, co powiedziałam, ale...

Mam dobry powód, że chcę wychować Benjamina inaczej.

To znaczy, bądźmy szczerzy.

Zgotowałeś mi piekło.

Masz rację.

Wiem o tym, ale właśnie dlatego jestem wkurzony.

Ponieważ się zmieniłem, a ty tego nie zauważyłaś.

Wiesz, mam pracę, samochód, własne ubezpieczenie zdrowotne.

Odwróciłem wszystko w drugą stronę.

Wiem o tym.

To dlaczego nic nie powiedziałaś?

Dlatego, że byłaś tak bardzo skupiona na swoim nowym mężu i dziecku.

- Andrew. - Mamo, w porządku.

Wiesz, masz nowe życie.

Myślę, że już czas, żebym ja też je miał.

Po prostu nie chcę, żebyśmy znowu się rozstali w złych stosunkach,

tak jak dwa lata temu.

Masz na myśli to, kiedy zostawiłaś mnie na tamtej drodze?

Posłuchaj, mamo...

Wymykałem się spod kontroli.

Zmusiłaś mnie do dorośnięcia.

I jeśli wcześniej tego nie powiedziałem...

Dziękuję.

Wybaczasz mi?

Wybaczyłem ci dawno temu.

Po prostu...

Po prostu tego nie zauważyłaś.

Mamo?

Mogłabyś użyć podstawki?

Dobrze, teraz...

naprawdę się rozpłaczę.

Dave zmarł zeszłej wiosny.

Byliśmy razem prawie 20 lat.

Wydaje się miły.

Wiem, że to dla ciebie ciężkie.

Trochę.

Więc... kawa już pewnie jest gotowa.

Śmietanka i cukier?

Kieliszek burbona?

Dlaczego mi nie powiedziałaś?

To nie był mój moment dumy, Lynette.

O czym ty mówisz?

Zawiodłam jako kobieta.

Dwa lata małżeństwa ze mną i został gejem.

Nie wydaje mi się, że o to w tym chodzi.

Wiem tylko, że...

bardzo się wstydziłam.

W ogóle, jakie to ma znaczenie? To nie zmieniłoby niczego między nami.

Żartujesz?

Zmieniłoby wszystko.

Wybaczyłabyś mi moje picie, przeklinanie i mężczyzn?

Gdybym zrozumiała dlaczego nie mogłaś być już żoną jedynego ojca,

jedynego stałego rodzica, jakiego kiedykolwiek znałam,

tak, mogłabym znaleźć sposób, żeby wybaczyć ci wiele różnych rzeczy.

Możemy porozmawiać o tym później.

Jedźmy do domu.

Raczej nie.

Posłuchaj mnie.

Byłabym zaszczycona, gdybyś zamieszkała z nami.

Posiadanie cię przy sobie przez te kilka miesięcy było jakby...

zabawą.

Było świetnie.

Właściwie to znalazłyśmy sposób, żeby przestać się nawzajem torturować.

Więc czemu nie wrócisz?

Bo nie chcę tego spieprzyć.

A spójrzmy prawdzie w oczy, Lynette.

Wiesz, że bym spieprzyła.

Więc może po prostu skończymy grę i odejdziemy od stołu jako wygrane?

Ale gdzie będziesz mieszkać?

Właściwie to mam pomysł.

Przepraszam. Nie chciałem podsłuchiwać, ale...

tak się składa, że mam nienagannie urządzony pokój gościnny.

Wiesz, on zawsze tak mówił.

Jak mogłam nie wiedzieć, że jesteś pedziem?

Przepraszam. Chcesz to mieć u siebie?

Zawsze dobrze się bawiliśmy.

A prawdę mówiąc,

byłem ostatnio trochę samotny.

Więc wyświadczyłabym ci przysługę.

W porządku, ale zatrzymam pieniądze.

Umowa stoi.

Tobie to pasuje?

Pasuje.

Naprawdę pasuje.

Trochę się porozciągałem i z ramieniem jest świetnie.

Co za ulga.

Idziesz pod prysznic?

Tak.

Możliwe, że zejdę na chwilę na dół coś przekąsić.

W porządku.

Pani Lang?

Jestem doktor Wheeler, neurolog pani męża.

Co z nim?

Właśnie zaczyna się budzić.

Chciałaby pani z nim porozmawiać?

Oczywiście!

Założę się, że nieźle majaczy.

To znaczy, po takim ciężkim przeżyciu, nie byłabym zdziwiona,

gdyby bełkotał jak wariat!

Panie Lang.

Pańska żona tu jest.

Gaby.

Cześć.

Nie nadwyręż się, Victor.

Będziemy mieli jeszcze dużo czasu na rozmowę.

Teraz ważne jest, żebyś odpoczywał.

Nic nie mów i odpoczywaj...

w ciszy.

Panie burmistrzu, jestem detektyw Berry.

Musimy panu zadać kilka pytań.

O której godzinie wypłynął pan swoją łodzią?

Byłem na łodzi?

Tak nam się zdaje.

Znaleźliśmy ją pływającą w zatoce,

a najwyraźniej, był pan w wodzie przez dość długi czas.

Ostatnia rzecz, jaką pamiętam...

to piątkowe zebranie personelu.

Naprawdę?

To znaczy, co?

Gaby, pamiętasz, żebym był na łodzi?

Nie.

Nie.

Przykro mi.

Chyba niczego nie pamiętam.

To nie jest niezwykłe w takich sytuacjach.

Doznał lekkiego wstrząsu mózgu i wyziębienia organizmu.

Oba z tych obrażeń mogły doprowadzić do utraty pamięci.

Kogo to obchodzi?

Najważniejsze, że jest już bezpieczny,

i zaopiekujemy się tobą, aż dojdziesz do zdrowia.

I myślę, że stanie się to o wiele szybciej, jeśli wszyscy sobie pójdziemy.

Dziękuję.

Gaby.

Możesz ze mną zostać przez chwilkę?

Oczywiście.

Wygląda na to, że byłem w dość kiepskim stanie.

Ale już z tobą dobrze. To jest najważniejsze.

Chodź tutaj.

Pamiętam wszystko.

Co?

Myślę, że teraz sobie odpocznę.

Będę potrzebował całej mojej siły.

Przeszłość tak naprawdę nigdy nie zostaje za nami.

Duchy czają się w cieniu,

gotowe, by nam przypomnieć, o wyborach, jakie podjęliśmy.

Ale jeśli spojrzymy wstecz,

możemy znaleźć dawnego przyjaciela z otwartymi ramionami...

Albo dawnego wroga z ukrytym motywem...

Lub dorosłego syna,

z wybaczającym sercem...

Niestety,

niektórzy z nas odmawiają spojrzenia wstecz,

nigdy nie rozumiejąc, że przez zaprzeczanie przeszłości...

skazujemy się...

na powtarzanie jej.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.