Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
W poprzednich odcinkach:
Danielle wróciła do domu.
Lynette obawiała się o swoje dzieci.
Czuję się, jakbym zrujnowała ich dzieciństwo.
Przeszłość Katherine...
Wiemy wszystko o Chicago.
...wróciła, by ją prześladować.
Dobrze. Doszliśmy do porozumienia. Fontanna zostaje.
Edie groziła...
Jeśli urząd podatkowy zwietrzy twój fundusz na czarną godzinę,
może mnie zmusić do zeznawania przeciwko tobie.
Ale zostały podjęte środki zapobiegawcze.
Ja również chcę, żebyśmy byli razem,
ale chcę też czuć się z tym dobrze.
A Gaby i Carlos zakończyli swój romans...
za późno.
Mogłaby pani przejść do zapłaty?
Jako mała dziewczynka,
Edie Britt bała się wielu rzeczy.
I wszyscy mali chłopcy z jej sąsiedztwa wiedzieli o tym.
Więc czekali na nią z gumowymi wężami,
i rechoczącymi żabami,
i plastikowymi pająkami.
Mając nadzieję, że sprowokują Edie do krzyku.
Ale teraz, gdy była już dużą dziewczynką,
Edie Britt bała się tylko jednej rzeczy...
Że jej kochanek mógłby ją zostawić.
Dla innej.
I Carlos Solis wiedział o tym.
Więc, kiedy zdecydował się odejść, próbował zrobić to szybko.
Co to ma być, do cholery?
Głównie, by uniknąć jej krzyku.
Nie wychodziło nam już od bardzo dawna.
To kłamstwo. Byliśmy szczęśliwi.
Daj spokój. Nie kłóćmy się.
Chcę, byśmy zakończyli to jak przyjaciele.
Założę się, że chcesz.
Biorąc pod uwagę wszystko, co wiem o twoich finansach.
To prawda. Znasz kilka moich sekretów.
Ale stawiam, że wciąż zależy ci na mnie na tyle, by je zachować dla siebie.
W porządku.
Nie powiem nikomu o twoich pieniądzach na Kajmanach.
Pod jednym warunkiem.
Musisz mi powiedzieć prawdę na temat tego, dlaczego odchodzisz.
Prawdę?
Jest ktoś inny?
Nie.
Dziękuję ci, Carlos.
Znacznie mi to ułatwiłeś.
Tak, Edie Britt została zmuszona, by stanąć w obliczu jej najgorszego lęku.
I teraz poczuła, że będzie sprawiedliwie...
Witam.
Znam faceta, który ma miliony na zagranicznym koncie bankowym.
Z kim mam o tym porozmawiać?
...jeśli Carlos stanie w obliczu swojego.
Tak, to był ten czas w roku.
Halloween przybyło znów na Wisteria Lane.
I nikt nie był bardziej zdeterminowany, by świętować jego przybycie,
od pary gejów, którzy właśnie się wprowadzili.
Więc, których sąsiadów powinniśmy najpierw zaprosić?
Co za różnica? Wszyscy nas nienawidzą.
Lee, to nieprawda. Nienawidzą ciebie.
Ja jestem tym kobiecym, przy którym mogą czuć się komfortowo.
Tak sobie mów.
Zacznijmy od Bree.
Ma syna geja. Założę się, że jest przyjazna homoseksualistom.
Dlaczego? Moja matka też ma, a nie jest.
Cześć.
Witam.
Wpadliśmy tylko, żeby cię zawiadomić, że urządzamy przyjęcie na Halloween.
Bardzo byśmy chcieli, żebyś przyszła.
Dziękuję. Orson i ja będziemy zachwyceni.
Możesz przyjść z całą rodziną, jeśli chcesz.
Czy to twoja córka?
Nie, moja córka jest w Szwajcarii.
W szkole z internatem.
Kto to był?
Mój syn.
Przymierzał swój kostium.
W tym roku będzie Cher.
Dobra, na pewno jest zaproszony.
Ile razy ci powtarzałam, żebyś nie podchodziła do okien?
Nudzi mi się. Nie pozwalasz mi wychodzić. Nie mogę chociaż popatrzeć?
Co to jest?
Zostaliśmy zaproszeni do Boba i Lee na Halloween.
Przyjęcie kostiumowe. Super. Mogę pójść?
Oszalałaś?
To Halloween. Pójdę jako dynia.
Rodzisz za trzy tygodnie. A do tego czasu, żadnych okien i imprez.
Więc... To będzie fajne.
Pomożesz mi z kostiumem?
Pewnie!
Jak bardzo jesteś zaznajomiony z ikonami muzyki pop z lat siedemdziesiątych?
Victor, to ja. Dostałam twoją wiadomość.
Muszę być szczera, jestem bardzo zirytowana,
że nie wracasz dzisiaj do domu, tak jak obiecałeś.
Mówiłam, że mam ci do powiedzenia coś bardzo ważnego,
i chciałam zrobić to osobiście,
ale teraz, nie wrócisz do domu przez kolejny tydzień, a ja nie mogę czekać.
Victor, odchodzę od ciebie.
Nie mogę uwierzyć, że kończę swoje małżeństwo
za pomocą hotelowej poczty głosowej.
To bardzo tandetne.
Zmuszasz mnie do bycia tandetną, Victor.
Nie jestem tandetną osobą. Mam ogromną klasę.
Poczekaj chwilę.
Halo?
Cześć, Carlos. Tak, nie mogę teraz rozmawiać.
Zrywam z Victorem.
Nie, nie ma go tu. Jest w Waszyngtonie.
Tak, dobrze, wyjaśnię ci później.
Przepraszam za to, Victor.
W każdym razie, to koniec.
Oboje wiemy, że nam nie wychodziło...
Powodzenia ze wszystkim i...
nie musisz oddzwaniać.
Dobrze, pa pa.
Byłam zaskoczona, że mój lekarz zalecił poradę u genetyka.
Nie musiałam tego robić przy moim poprzednim dziecku.
Miałaś 26 lat, kiedy miałaś poprzednie dziecko.
Teraz masz...
Ostrożnie.
Jesteś w odpowiednim wieku, by skorzystać z tego specyficznego działu medycyny.
Ładnie wybrnęłaś.
A teraz, czy moglibyśmy przejść do części,
w której mówisz mi, co dolega mojemu dziecku?
Nie wiemy, czy coś mu dolega.
Prześledzimy tylko historię medyczną waszych rodzin,
tylko dla bezpieczeństwa.
Dobrze.
Moja ciocia, Ella, ma artretyzm,
mam dwóch kuzynów z płetwowatymi stopami,
i jest dużo trzecich sutków po stronie mojego taty.
Najwyraźniej, ożeniłem się z wybrykiem natury.
Dobrze, Mike, a twoja rodzina?
Wszyscy są raczej zdrowi.
Moja babcia ma epilepsję.
Mój ojciec miał wysokie ciśnienie,
ale bierze lekarstwa, więc już jest w porządku.
Jak to "już jest w porządku"? On nie żyje.
Nie, nieprawda. Dlaczego tak myślisz?
Bo tak mi powiedziałeś, kiedy zaczynaliśmy się spotykać.
Więc przepraszam, jeśli odniosłaś takie wrażenie.
To nie było wrażenie.
Powiedziałeś takie słowa. "Mój ojciec nie żyje".
To skomplikowane.
Jak to może być skomplikowane? Albo żyje, albo nie.
Czy to ci wygląda na skomplikowane, Michelle?
Przepraszam. Nagły wypadek hydrauliczny.
Będę musiał zrobić to później. Nie czekaj na mnie.
Dobrze, więc...
babcia Mike'a jest epileptyczką?
Tak.
Ale najwyraźniej jego tata potrafił zmartwychwstać.
Więc miejmy nadzieję, że dziecko odziedziczy ten gen.
Hej. Jak poszła tomografia?
Była naprawdę twarda.
20 minut w środku tej tuby i ani razu nie narzekała.
Za kilka dni dowiemy się, czy pokonałaś tego sukinsyna.
Doktor Rushton jest bardzo optymistyczny.
Fantastycznie. Jest najlepszy.
Hej, co powiesz, jeśli odpuszczę sobie pracę i zabiorę cię do tej tajskiej knajpki na lunch?
Lynette?
Czy to jest dziura?
Co?
Tam, w ogrodzie. Coś tam kopało?
To mógł być opos.
Widziałam jednego wczoraj.
Widziałaś oposa i nie powiedziałaś mi?
Nie wiedziałam, że to wiadomość na pierwszą stronę.
Musimy coś z tym zrobić.
I zrobimy.
Więc, chcesz zabrać dzieci, czy wolałabyś...
cudowny, romantyczny lunch tylko ze mną?
Nie mogę teraz jeść, Tom.
Muszę jechać do centrum ogrodniczego i kupić jakieś ogrodzenie.
Boże, ależ to irytujące!
Nie mogę uwierzyć, że mi nie powiedziałaś, że mamy oposa!
Nie śpisz...
Próbowałem cię nie obudzić.
Naprawdę myślałeś, że pozwolę ci wślizgnąć się do mnie do łóżka
bez wytłumaczenia twojego dziwacznego zachowania?
Co dobrego jest w marzeniu, jeśli nie jest choć trochę nierealne?
Nie obchodzi mnie jakie macie problemy.
Nie zaprzecza się istnieniu własnego taty.
Mój ojciec siedzi w więzieniu za morderstwo.
Więc, rozumiesz, dlaczego mogłem chcieć skłamać na jego temat na pierwszej randce?
O mój Boże.
Siedzi w więzieniu za morderstwo?
Tak.
Odsiaduje dożywocie bez możliwości zwolnienia warunkowego.
Widujesz się z nim? To znaczy, masz z nim jakiś związek?
Odwiedzam go kilka razy w roku.
Będę musiała go poznać.
Nie, nie wydaje mi się, żeby to był dobry pomysł.
To twój ojciec. Powinnam go znać.
A poza tym, ta genetyczka powiedziała,
że powinniśmy zebrać informacje na temat historii twojej rodziny.
Może twój tata wie coś, czego ty nie wiesz.
Chodzi mi o to, że powinnam go poznać dla dobra naszego dziecka.
Tak. W porządku. Pojedziemy do niego.
Dziękuję.
Mamo!
Upieczemy ci ciasto, kiedy lekarz powie, że nie masz już raka.
Świetnie. Proszę. Weź to.
Po co to?
Wiesz o tym oposie, który niszczy nasz ogród?
Tak, ja i Preston nazwaliśmy go Scruffles.
Nie nadawajcie mu imienia. Długo tu nie pobędzie.
Nie skrzywdzisz go, prawda?
Kochanie, postawiłam ogrodzenie, a on przekopał się pod nim.
Facet w centrum ogrodniczym powiedział, że to podstępne stworzenia,
i jest tylko jeden sposób, żeby je powstrzymać.
Więc go zabijesz?
Skarbie, pozwól, że cię o coś zapytam.
Gdybyś musiał wybrać pomiędzy pięknym ogrodem mamusi,
a tym okropnym, podłym, brudnym oposem,
co byś wybrał?
Scrufflesa.
Dobra, skończyliśmy rozmowę.
Wysyłasz mnie z powrotem do klasztoru?
Wyraźnie nie wydajesz się być tu szczęśliwa,
i pomyślałam, że może tęsknisz za zakonnicami i innymi dziewczynami.
Zaraz, zaraz. To zdziry w ciąży i świruski, żyjące w celibacie. Świetna zabawa.
Nieważne. Nie obchodzi mnie to. Chcę tylko pozbyć się tego czegoś.
Wiesz, Danielle, chcę tylko, żebyś była świadoma,
że oddanie tego dziecka, może być trudniejsze, niż myślisz.
To nie będzie problem. Wierz mi.
Teraz tak mówisz, ale kiedy będziesz trzymała swoje dziecko,
i poczujesz ten przypływ miłości...
To może cię zmienić.
Proszę. Nienawidzę tego dziecka.
Co ono zrobiło, oprócz tego, że sprawiło, że przytyłam, i zniszczyło cały rok mojego życia?
Mówię tylko, że gdybym była tobą, mogłabym czuć się...
Przestań. Kto mówi, że mam czuć te same rzeczy, które ty byś czuła?
Nie jestem taka jak ty.
Zawsze to mówisz, jakby to było coś, z czego można być dumnym.
Ale dzień w którym zobaczę w tobie choćby przebłysk mnie
będzie dniem, w którym zdam sobie sprawę,
że w końcu zaczęłaś dorastać.
Nie wstrzymuj oddechu.
Nie, po namyśle,
wstrzymaj.
Witaj, Gabrielle.
Milton, przestraszyłeś mnie. Myślałam, że jesteś w Waszyngtonie z Victorem.
Byłem. Odłuchałem wiadomość jako pierwszy.
Nie możesz od niego odejść, Gabrielle.
Gdyby naprawdę chciał, żebym została,
przyjechałby osobiście, zamiast nasyłać na mnie tatusia.
Victor nie słyszał wiadomości.
Skasowałem ją.
Świetnie. Teraz muszę zrywać z nim od nowa.
Wiesz, wiele się mówi o kandydowaniu Victora na gubernatora.
Rozwód w przeddzień kampanii mógłby być...
dość szkodliwy.
I przyleciałeś aż tutaj, żeby wykręcić mi rękę?
Nie, miałem na myśli coś bardziej subtelnego.
Milton, nie ma takiej kwoty pieniędzy, która...
O rany!
Tak. Zaczynasz wypisywać te zera,
i trudno jest przestać.
Zaczekaj.
Ten czek ma datę na przyszły rok.
Właśnie.
Jeśli chcesz tych pieniędzy,
musisz pozostać żoną mojego syna przez następne 13 miesięcy.
A czy w tym czasie nie ma przypadkiem wyborów?
Mój syn jest skazany na sukces.
Będzie gubernatorem.
Mógłby być prezydentem.
A ty masz zamiar zapewnić, że dojdzie prosto na szczyt, tak?
Czasem sukces potrzebuje małego kuksańca.
Jak to nic tam nie ma?
Przykro mi, panno Britt.
Trzy razy sprawdzałem numer, który mi pani dała.
To konto po prostu nie istnieje.
Gdzie te 10 milionów dolarów?
Jakie 10 milionów dolarów?
Daj spokój, Carlos. Przeniosłeś te pieniądze.
Po pierwsze, zaprzeczam posiadaniu jakichkolwiek nielegalnych pieniędzy,
a co dopiero przenoszeniu ich.
Dlaczego tak mówisz?
Nie wiem. Myślałem, że możesz nosić podsłuch.
Jesteś paranoikiem. Wiesz o tym?
A nie mam ku temu powodu?
Dlaczego miałoby cię obchodzić, gdzie są te pieniądze,
jeśli nie dlatego, że planujesz użyć ich przeciwko mnie?
O Boże.
Myślisz, że jesteś taki sprytny. Cóż, nie jesteś.
Właściwie to jesteś najgłupszym człowiekiem, jakiego kiedykolwiek spotkałam.
Nie masz pojęcia, z kim masz do czynienia,
ale uwierz mi,
zapłacisz za to, co mi zrobiłeś, Carlos.
Ta gra się nie skończyła.
Właściwie, raczej się skończyła.
I gdybyś nie zauważyła...
wygrałem.
Bree.
Lynette, właśnie o tobie myślałam.
Dostałaś już wyniki badań?
A, tomografia. Nie, dopiero jutro.
Słuchaj, potrzebuję twojej pomocy. W moim ogrodzie jest opos...
Nie znoszę oposów.
Nie tak bardzo jak ja.
Wystawiłam truciznę, ale zjadł wszystko wokół niej.
Kupiłam jedną z tych humanitarnych pułapek, ale złapałam tylko Penny.
Jak mogę ci pomóc?
Chcę broń.
Naprawdę?
Myślałam, że jesteś jedną z tych liberalnych przeciwniczek broni.
To była stara Lynette.
Nowa Lynette zabija oposy i pozwala Bogu je zabrać.
Niestety, nasza pełna współczucia rada miasta
zabrania nam używania amunicji zagrażającej życiu na naszych podwórkach.
Mięczaki!
Proponuję, żebyś kupiła wiatrówkę.
Nie zabije go,
ale zrani go na tyle, żeby utrzymać go z dala na dobre.
Idealnie. Gdzie mogę ją kupić?
Spróbuj w "Świecie Broni" na trasie numer 6, przy kościele baptystów.
Powiedz, że ja cię przysłałam,
a dadzą ci niezłą zniżkę.
Co jest takie pilne?
Nie przywitasz się z dziewczyną?
Gaby, mieliśmy umowę. Nie spotykamy się przez sześć miesięcy.
Tak, jeśli chodzi o to...
może zmienimy to na 13?
Dobra, po prostu mnie posłuchaj.
To, co mam zamiar zaproponować da nam całkowitą finansową wolność,
i pozwoli nam spełnić skryte marzenie o zostaniu milionerami.
Po co to?
Milton Lang nie chce, żebym opuściła Victora dopóki nie zostanie on gubernatorem.
A po wyborach...
Więc, zasadniczo...
bierzesz pieniądze za sypianie z mężczyzną, którego nie kochasz.
Kurcze, gdyby to była praca, to jakbyś ją nazwała?
Nie muszę z nim sypiać,
tylko zostać z nim z powodów politycznych.
Zasadniczo, jest to fucha modelki na 13 miesięcy robienia zdjęć.
Wykluczone.
Carlos, ty teraz nie pracujesz.
I wiesz, że nigdy nie będziemy szczęśliwi, jeśli będziemy spłukani.
Potrzebujemy tego.
A co, gdybyśmy nie potrzebowali?
Co, gdybym miał odłożone trochę pieniędzy?
Dobra, pamiętasz, kilka lat temu, kiedy robiłem interesy z Tanaką?
Zawsze się obawiałem, że mnie wyroluje.
Co zrobił.
Ale zanim to zrobił...
zabrałem trochę dla siebie.
Ile to jest "trochę"?
10 milionów dolarów.
Zdefraudowałeś 10 milionów dolarów?
Właściwie, teraz to jest około dziewięć i pół miliona.
Kosztowało mnie pół bańki, żeby ukryć je przed rządem i pewnymi innymi ludźmi.
Zaraz, zaraz, zaraz.
Jeśli to są pieniądze Tanaki, to miałeś je, kiedy byliśmy małżeństwem?
Dobra, wyczuwam, do czego z tym zmierzasz...
Co również znaczy, że miałeś je, kiedy się rozwiedliśmy.
Słuchaj, gdybym ci o tym powiedział, ogołociłabyś mnie do ostatniego grosza.
Carlos, byliśmy małżeństwem.
Byłam upoważniona do połowy wszystkiego, co zdefraudowałeś.
Popatrz, teraz znów jesteśmy razem. Jakie to ma znaczenie?
Ma znaczenie, że mnie okłamałeś.
Nie mogę ci ufać.
Gaby!
Jeśli nie mogę ci ufać, to chyba nie mogę z tobą być.
Daj spokój!
Mówię poważnie. Po tym wszystkim, przez co przeszłam?
Nie! Nie, wyjdź!
Gaby, powinnaś być teraz szczęśliwa.
Mam miliony dolarów i chcę, żebyś ze mną była.
Więc chcesz, żebym z tobą sypiała i brała twoje pieniądze.
Kurcze, gdyby to była praca, to jakby ją nazwali?
Dzięki, synu.
Poczęstujesz się?
Nie. Dziękuję, Nick.
Więc, Mike powiedział, że masz do mnie jakieś pytania natury medycznej?
Tak, ta...
genetyczka chciała wiedzieć kilka rzeczy.
Czy w twojej rodzinie są przypadki raka?
Nie.
Świetnie.
Cukrzycy?
Wspaniale.
Kogo zabiłeś?
Nie mogłeś jej tego wyjaśnić w samochodzie?
Pomyślałem, że powinna usłyszeć to od ciebie.
Zabiłem mojego szefa.
W porządku.
Nie był moim szefem, kiedy go poznałem.
Pracował przy załadunku towarów, jak ja.
Zwolniła się posada kierownika,
i obaj chcieliśmy ją dostać.
I wtedy Arnie... tak miał na imię...
poszedł do szefa firmy,
i opowiedział mu kilka kłamstw na mój temat,
i dostał tą pracę.
Więc go zabiłeś?
Nie.
Zdusiłem to w sobie na kilka tygodni.
Widziałem Arniego obnoszącego się z tym uśmieszkiem,
i tym krawatem,
i pomyślałem sobie:
"Wiesz, Arnie, nie zasługujesz na tą pracę."
"Nie zasługujesz na ten krawat,
i nie zasługujesz, by żyć."
Więc go zabiłeś?
Nie.
Stawiłem mu czoła.
Powiedziałem: "Arnie, to, co zrobiłeś nie było dobre".
A on tylko roześmiał mi się w twarz i powiedział:
"I co z tym zrobisz?"
I wtedy go zabiłem.
A jak...
Za pomocą krawata. Pomyślałem, że to będzie niezłe.
Teraz już wiesz.
Hej, Adam, Katherine.
Czy może powinienem powiedzieć Frankenstein i...
Maria Antonina?
Nieźle.
Przyszłaś jako zadufana w sobie królowa, która straciła całą swą władzę.
Czyż to nie ironia?
Lee żartujący sobie z królowej.
To dopiero jest ironia.
Wyglądacie prześlicznie.
A ty kim niby jesteś?
Cher, uwielbiana diwa muzyki pop.
To był pomysł mojej mamy.
Wiesz, to ta kobieta, która dostała szału, kiedy dowiedziała się, że jestem gejem.
O mój Boże. Czy to Danielle?
Wyraźnie jej zabroniłam przychodzić tu dzisiaj.
Za kogo ona się uważa?
Najwyraźniej za ciebie.
Danielle, wróciłaś!
Nie jestem Danielle.
Jestem Bree Van De Kamp Hodge.
Nie, nie, nie. Żadnych uścisków, proszę.
Źle się czuję z niepotrzebnym okazywaniem emocji.
Twój kostium wygląda świetnie. Jest bardzo realistyczny.
Mogłabym przysiąc, że poczułam kopnięcie.
Przestań, dzidziusiu Hodge. Nie kopiemy ludzi.
Chyba, że to służący.
Dlaczego mi pani nie powiedziała, że wróciła?
To tylko krótka wizyta. Jutro wyjeżdża z powrotem.
Do Szwajcarii?
Chodźmy po jakieś ciasto, moja droga.
Co ty wyrabiasz?
Dokładnie to, czego chce moja matka.
Powiedziałaś, że mam być bardziej jak ty, nie?
Nie o to mi chodziło i wiesz o tym.
A co do tego twojego naśladowania mnie,
ja tak w ogóle nie brzmię.
Danielle?
Kim niby jesteś?
Naprawdę, Karen, nie wydaje mi się, żeby naszego Pana bawiło,
gdy lekceważymy czarną magię.
I mogłabyś użyć podstawki.
Kapuję. Jest tobą.
Po prostu nie rozumiem jak on może nie czuć się z tym źle.
Nie chcę już o tym rozmawiać.
Wiesz, spodziewałam się poznać faceta zadręczonego wyrzutami sumienia,
a zamiast tego,
patrzyłam przez stół na tego...
Człowieka. On jest człowiekiem.
Tak, złym człowiekiem.
Nie, jest dobrym facetem, który zrobił złą rzecz.
Jest różnica.
Ja jej nie widzę.
Słuchaj, on się potknął. Zdarza się. Ludzie się potykają. Ja też.
Zabiłem człowieka.
Zabiłeś nieuczciwego policjanta, który cię ścigał.
To była samoobrona, a poza tym, żałujesz tego, prawda?
Tak, oczywiście.
Więc, właśnie o to mi chodzi.
Kiedy dobrzy ludzie się potykają, czują się z tym źle. A twój tata nie.
Susan, dlaczego tak się tym przejmujesz?
Nie wiem. To mnie po prostu dręczy.
To znaczy... Mój Boże, Mike.
To twój tata.
Tak, wiem.
A ta rozmowa jest dokładnie tym powodem, dla którego powiedziałem ci, że on nie żyje.
Lynette!
Kochanie, jesteś tu?
Czy to na oposa?
Tak.
Teraz gra ze mną w gierki umysłowe.
Ale rozłożyłam tu trochę cukierków na Halloween.
Niedługo zgłodnieje, a wtedy...
Cukierek albo psikus.
Lynette...
Słyszałeś to?
Rusza się.
Lynette, myślę, że powinnaś wejść do domu i położyć się na chwilę.
Nie ma mowy. On tu jest, Tom. Wiem to.
Dobra, teraz mnie przerażasz.
Dlaczego?
Popatrz na siebie.
Wytoczyłaś świętą wojnę przeciwko oposowi.
To nie jest żart, Tom. Coś zaatakowało nasz dom,
a kiedy dzieje się coś takiego, nie stoi się obok, walczy się z tym.
Pieprzyć to stworzenie, które wdarło się nieproszone w nasze życie,
i próbuje nas zniszczyć.
To mnie nie pokona.
W porządku.
Rób, co potrzebujesz zrobić.
Dziękuję.
Więc, Bree, wybrałaś już imię dla dziecka?
Jeszcze nie, ale myślę o
Nie-Jesteś-Wystarczająco-Dobry, jeśli to będzie chłopiec,
i Zawsze-Mnie-Rozczarowujesz, jeśli to będzie dziewczynka.
Dobrze, dowiodłaś swojej racji. Teraz idź do domu.
Żartujesz?
To najlepsza zabawa, jaką miałam od ośmiu miesięcy.
Nie testuj mnie, młoda panno, bo zaraz sama cię stąd wyciągnę.
Ty zrobisz scenę? Bardzo śmieszne!
Co się stało?
Chyba właśnie odeszły mi wody.
Drogi, święty Boże!
Hej!
Co się stało z moim dywanem?
Danielle!
Uzgodniłyśmy, że zostawimy to na koniec nocy!
Najlepsza część kostiumu,
o ona przebiła balon z wodą, gdy ludzie nawet nie patrzyli.
Orson! Andrew!
Myślicie, że zdążymy do szpitala?
Nie wydaje mi się! Nadchodzi.
Dobrze. Chodźmy do domu. Natychmiast!
Nie na kanapę. Dopiero zmieniałam obicie.
Andrew, zabierz swoją siostrę do kuchni.
Weź jakieś ręczniki. Zagotuj wodę.
Wszystko będzie dobrze. Jestem lekarzem.
Jesteś dentystą! Co, jeśli pojawią się komplikacje?
Jeśli zajdzie taka potrzeba, po prostu wezwiemy amulet.
Co?
Ambulans.
Ile ponczu z rumem wypiłeś?
To w tym rumie był poncz?
Wracam po Adama.
Bree...
Bree, co się stało?
Potrzebuję twoich usług lekarskich.
Ale zanim ci powiem, co się dzieje,
musisz obiecać, że to, o czym się dowiesz,
zatrzymasz w największej tajemnicy.
Czy to ma coś wspólnego z tą ciążą, którą udawałaś?
Dobrze, już prawie.
- Danielle, świetnie sobie radzisz. - Przyj, córeczko, przyj.
- Są w domu? - Światła się świecą.
Już wychodzi!
Jeśli nie ma ich w domu, to co to było?
Pewnie kaseta, którą włączyli, żeby nas przestraszyć.
Znacie zasady.
Jeśli nie dostaniemy cukierków, oni dostaną psikusa.
- Tak. - Chodźcie.
Dziękuję.
W porządku.
To piękny chłopiec.
Jak się czujesz?
Zmęczona.
Adam już poszedł?
Tak.
I obiecał, że nikt się nigdy nie dowie, co tu się dzisiaj stało.
To chyba dobrze.
Wszystko z nim w porządku?
Jest idealny.
Jest już umyty...
gdybyś chciała go potrzymać...
Tak.
Jest taki malutki.
Wygląda dokładnie tak, jak ty wyglądałaś.
Chcesz zostać z nim sama?
Chcesz, żebym...
poszła?
Co powinnam zrobić?
Powinnaś go zabrać.
Jesteś pewna?
Kochanie, czujesz, że popełniasz błąd?
Nie, to...
najlepsze, co można zrobić dla wszystkich.
Szczególnie dla niego.
Ale masz rację.
To okropne.
Pójdę teraz spać.
Dobrze, córeczko.
Już dobrze, maleńki.
No już, już.
Tak, no już.
Susan. Cześć, to ja.
Przepraszam, że zostawiam ci tą wiadomość na sekretarce,
ale czy możesz powiedzieć reszcie dziewczyn, że...
wyjeżdżam, żeby pobyć sama przez jakiś czas?
Po prostu...
przechodzę przez pewne sprawy i muszę pomyśleć.
Boże, to mój samochód... Ma mnie zabrać na lotnisko, więc...
opowiem ci wszystko, kiedy wrócę.
Dobrze? Kocham cię. Pa.
Jak miło.
Nie zamawiałam limuzyny, ale biorę.
Victor.
Próbowałem złapać cię w domu, ale pokojówka powiedziała, że się wyprowadziłaś.
Wziąłem pierwszy wolny lot z powrotem. Co się dzieje?
Cóż... tak jakby odchodzę od ciebie.
"Tak jakby" jest chyba lepsze niż "na pewno".
Co muszę zrobić, by zmienić to w "absolutnie nie"?
Zrobię wszystko. Tylko mi powiedz.
Victor, to nie takie proste. Mamy ogromne problemy,
a ty nigdy nie masz czasu, żeby o nich rozmawiać, a co dopiero je naprawić.
Więc, lepiej postaram się o trochę czasu.
Zobaczmy...
Tu jest ten weekend.
Tu nastęny tydzień.
Kolejny tydzień. Popatrz na to. Mam cały miesiąc.
Jesteś zajęta?
Victor, wiem, że robisz to tylko dlatego,
że rozwód zaszkodziłby twojemu kandydowaniu na gubernatora.
A gdybym nie kandydował?
Naprawdę?
Rezydencja gubernatora jest marzeniem mojego ojca.
Wiesz, co jest moim?
Ty.
Nie uciekaj, Gaby.
A jeśli uciekniesz, proszę, weź mnie ze sobą.
Więc... gdzie jest Mike?
W motelu. Wymknęłam się bez budzenia go.
Nie spałam całą noc i rozmyślałam,
i mam ci coś do powiedzenia.
Nie wierzę ci.
Nie wierzę, że mogłeś zabić człowieka i nie żałować tego.
Dlaczego cię to obchodzi?
Bo noszę dziecko, które ma twoje geny.
Gdyby mój lekarz powiedział mi, że coś jest nie tak z tym dzieckiem...
coś fizycznego, zniosłabym to.
Prawdopodobnie nawet kochałabym je bardziej.
Ale gdyby moje dziecko urodziło się bez sumienia, bez duszy,
nie wiem, co bym zrobiła.
Myślisz, że nie mam duszy?
Jeśli nie potrafisz poczuć nawet najmniejszych wyrzutów sumienia
z powodu odebrania komuś życia...
Nie, nie uważam, że ją masz.
Gdybym miał się zastanawiać nad tym, co zrobiłem,
naprawdę się zastanawiać...
Leżeć i nie spać w nocy,
próbując sobie przypomnieć...
wyraz twarzy tego faceta, kiedy wydusiłem z niego życie...
po krótkim czasie, zwariowałbym.
Powinnam już iść.
Wiesz, czego żałuję?
Tego, co zrobiłem Mike'owi.
Co zrobiłeś?
Był naprawdę popularnym dzieciakiem. Wszyscy lubili Mikey'a.
Ale kiedy mnie wsadzili,
nagle całe miasto zaczęło myśleć o nim tylko jak o synu mordercy.
W rezultacie zaczęły go prześladować całkiem poważne demony.
Nie jestem pewien czy taka ciemność może kiedyś odejść.
Mylisz się.
Jest szczęśliwy.
Ma dobrą pracę, i żonę, która go kocha i dziecko w drodze.
Ja również miałem wiele, zanim to wszystko odrzuciłem.
Po prostu...
miej na niego oko.
Edie.
Jeśli szukasz Gaby, to właśnie wyszła na zajęcia jogi.
Joga... Tak ci powiedziała?
Przykro mi.
Wiem, jaki zły i upokorzony musisz się czuć.
Ale nie zrzucaj całej winy na Gaby.
Carlos ją uwiódł...
Znienawidził cię za to, że zabrałeś jego żonę,
więc postanowił zrobić z ciebie głupca.
Myślę, że zasługuje na to wszystko, co na niego spadnie, a ty?
Hej!
Hej! Hej, cicho. Zdrzemnęła się.
Wreszcie. Jak ją do tego zmusiłaś?
Zrobiłam jej margaritę. Tequila załatwiła resztę.
To doktor Rushton.
Jej onkolog?
Witam, doktorze Rushton.
Co pan tu robi?
Często moja praca polega na dostarczaniu złych wieści,
więc bardzo chciałem powiedzieć wam to osobiście.
Lynette, dostałem wyniki twoich badań. Jesteś czysta.
- Jest pan pewien? - Tak.
Węzły chłonne są całkiem czyste. Gratulacje.
Wiedziałam. Wiedziałam!
Słyszałaś to? Słyszałaś to?
To niesamowite.
Pójdę po dzieci.
Hej, doktorku, wygląda pan, jakby potrzebował pan margarity.
A nawet jeśli nie, to nie będę piła sama.
Przepraszam.
Jest wiele rzeczy, których możemy się bać na tym świecie.
Ale to, czego się boimy nie ma nic wspólnego...
ze straszliwymi maskami...
ani plastikowymi pająkami...
czy realistycznymi potworami.
Nie,
to myśli w naszej głowie przerażają nas najbardziej...
Co, jeśli ona zacznie żałować swojej decyzji?
Co, jeśli on naprawdę jest nieszczęśliwy?
Co, jeśli szansa na miłość odeszła na zawsze?
Jak przezwyciężamy te przerażające myśli?
Zaczynamy od przypomnienia sobie,
że co nas nie zabije...
tylko nas wzmocni.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.