All language subtitles for Desperate.Housewives.S04E05.Art.Isnt.Easy.1080p.AMZN.WEB-DL.DD5.1.H265-SiGMA

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional) Download
co Corsican
hr Croatian Download
cs Czech
da Danish
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish Download
pt-BR Portuguese (Brazil) Download
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian Download
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American) Download
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

W poprzednich odcinkach:

Gabrielle próbowała wzniecić stary romans.

Gaby, żenię się.

A ja miałam męża, gdy byliśmy razem.

Moje małżeństwo nie będzie takie.

Lynette dostała wsparcie, jakiego potrzebowała przy chemioterapii.

Katherine, która lubiła, żeby wszystko było na swoim miejscu,

myślała, że jej mąż zapominał, gdzie jest jego miejsce.

Chyba niczego się nie nauczyłeś w Chicago.

Starania Bree, by utrzymać ciążę swojej córki w sekrecie...

Trzymasz moje wnuki z dala ode mnie.

...wywołały nieoczekiwaną reakcję.

Jesteśmy partnerami życiowymi.

A Susan próbowała się zaprzyjaźnić z najnowszymi sąsiadami.

Tak, oglądam dużo kablówki, więc rozumiem.

Mam nadzieję, że będziemy pasować do twojego stereotypu.

Powinnam już iść.

Dziwnie wyglądające pudełka

zostały dostarczone do domu Boba Huntera i Lee McDermotta,

wcześnie we wtorkowy poranek.

Nie trwało długo, zanim robotnicy je otworzyli,

i zaczęli montować rozmaite części i elementy.

Na szczęście zajęło tylko trzy godziny,

by przemienić zawartość pudeł w skończone dzieło sztuki.

Niestety,

mieszkańcom Wisteria Lane zajęło tylko 15 minut...

Co to, do cholery, jest?

...by stać się krytykami sztuki.

Myślę, że to rzeźba.

Myślę, że to gówno.

Ze wszystkich gejów na świecie, my musiałyśmy dostać tych dwóch bez gustu.

Co z tym zrobimy?

Nie przestawajmy się uśmiechać i poszukajmy ukrytych kamer.

Chyba jesteśmy wkręcane.

Nie wydaje mi się, żebyśmy mogły coś zrobić. To nie nasz trawnik.

To nasza dzielnica,

i mamy przepisy przeciwko takim rzeczom.

A przynajmniej mieliśmy, kiedy ja tu mieszkałam.

Kto prowadzi Stowarzyszenie Właścicieli?

Kiedyś Mary Alice, ale, jak może słyszałaś...

Tak, wielka tragedia. Więc nie było prezesa przez cztery lata?

Nikt się nie zgłosił. To parszywa robota.

Ja się zgłoszę.

Możemy przeprowadzić wybory w następnych dniach,

i pozbędę się tej aluminiowej okropności przed weekendem.

Dobra, zanim staniemy się wstrętnym motłochem,

dlaczego któraś z nas nie pójdzie z nimi porozmawiać?

Ale nie ja. Nienawidzą mnie.

Bree, ty z nimi porozmawiaj. Ty się z nimi dogadasz.

Dlaczego tak uważasz?

Masz syna, który ujawnił się jako gej,

i męża, który szukał gałki do drzwi.

Co? Poznałyście go.

Idą.

Dzień dobry paniom.

Cześć. Właśnie rozmawiałyśmy o waszej rzeźbie.

Właśnie to kocham w sztuce. Sposób, w jaki prowokuje do dyskusji.

Chociaż, byłoby miło, gdybyście przedyskutowali to z nami.

A co, nie podoba się wam?

Tego nie powiedziałyśmy.

Jest tylko trochę...

To pakudztwo.

Naprawdę?

Słyszysz to, Bob?

Polecieliśmy do Finlandii i zapłaciliśmy 24 tysiące dolarów za paskudztwo.

Mi ona nie przeszkadza.

Nie chcę się przechwalać, ale chodziłam do szkoły sztuk pięknych.

Do studium.

I uczyli nas tam, że sztuka jest subiektywna.

Dziękujemy, Susan.

Odłóżmy na bok potrzebę uznania Susan.

To coś z pewnością nie jest stosowne dla naszej ulicy.

Wisteria Lane ma... tradycyjny wygląd.

A może podobałaby się wam bardziej, gdybyśmy przykryli ją kraciastą bawełną?

Drogie panie...

Przykro mi. Naprawdę myśleliśmy, że ludziom się to spodoba.

Ale nawet, jeśli wam się nie podoba, to mamy nadzieję,

że uszanujecie nasze prawa do takich dekoracji, jakie nam pasują.

Miłego dnia, Filistynki.

Tak, sztuka przybyła na Wisteria Lane we wtorkowy poranek,

i przed wtorkowym popołudniem...

Myślę, że to czas, żeby ponownie zebrać Stowarzyszenie Właścicieli.

Wszyscy są za?

Tak.

...przybyła też wojna.

Gdy wieść o rzeźbie się rozeszła,

Bob i Lee zaczęli się zastanawiać,

czy otrzymają wsparcie od któregoś ze swoich sąsiadów.

Ale, kiedy prawdziwe przeznaczenie rzeźby zostało ujawnione następnego dnia,

jakiekolwiek wsparcie już mieli...

zostało ono szybko zmyte.

Dajcie spokój.

Jest szósta rano. Co to jest?

Nie wiem, ale spraw, żeby przestało.

O mój Boże.

Ojej, to jest też fontanna!

Wspomnielibyśmy o tym wczoraj,

ale twoje przyjaciółki były trochę spięte.

Tak, czasem takie są.

Czy moglibyście to wyłączyć na chwilkę?

- Co jest? - Zastanawiałam się....

Czy moglibyście ją przenieść na tyły domu?

Dlaczego? Myślałem, że ci się podoba.

Pamiętasz, powiedziałaś, że sztuka jest subiektywna.

Tak. Cicha sztuka jest subiektywna.

Ale widzicie, Mike pracuje ostatnio do późna,

i nie może spać przy tym hałasie.

Nie wyłączymy jej,

bo musimy zagłuszyć wszystkie odgłosy, dochodzące z twojego domu.

Na przykład jakie?

Zobaczmy... Ty, nawijająca do swojej mamy przez telefon.

Ty, stękająca przy swoich płytach z ćwiczeniami.

Ty pod prysznicem, wyjąca do "Brigadoonu".

Mam cudowny głos.

Ktokolwiek ci to powiedział, nie jest twoim przyjacielem.

Jest trochę marudny. Chyba ktoś potrzebuje francuskich tostów.

Chodź, Lee.

Nie, nie, nie, jeszcze nie skończyliśmy.

Jako wasza sąsiadka mam prawo, by zostać wysłuchaną.

I mówię, że zwykła ludzka przyzwoitość nakazuje,

żebyście natychmiast wyłączyli tą fontannę!

Cześć, dzieciaki.

Zmień go, Parker.

Przyniosłam wam chrupki.

W co gracie?

- Bawimy się figurkami. - Chcesz się pobawić, mamo?

Ona świetnie udaje głosy kosmitów.

Dzięki, kochanie.

Halo?

Tak. Witam, doktorze Shiller.

Dobrze, to moja zawartość białych krwinek.

Ale tak długo, jak jest wyższa niż 4.0,

to znaczy, że nie mam neutropenii, tak?

To wspaniale.

Dziękuję za telefon.

Tak, panu też. Do widzenia.

Co?

Nie możesz tu rozmawiać o lekarzach.

Ani o byciu chorą.

A jeśli będziesz, musisz iść. Taka jest zasada.

Cóż...

to dobra zasada.

Chociaż, to nie były złe wieści. Właściwie to...

Nieważne. Głosowaliśmy. Taka jest zasada.

Rozumiem.

Koniec gadania o chorobie.

Bawcie się dobrze.

Moc zamrażania.

Zmień go, Parker. On nie ma mocy zamrażania.

Jeśli jego może latać, to mój może zamrażać.

Witam, tu pani Hodge. Czy mogę rozmawiać z Danielle?

Babeczki...

Nie ruszaj. Zawozimy je do Danielle na jej urodziny.

Jak to nie ma jej?

I uwierzyliście jej?

Idioci!

Powinnam pozwać za to wasze nieodpowiedzialne tyłki.

Tak, pani też życzę miłego dnia, matko przełożona!

Co się stało?

Te głupie zakonnice z klasztoru pozwoliły babci Danielle ją porwać.

Twierdziła, że dałam jej pozwolenie na weekendową wizytę u niej.

Phyllis! To ja.

Możesz odrzucać wszystkie połączenia,

ale wierz mi, stara babo, masz ogromne kłopoty.

Wiem, gdzie mieszkasz i jadę do ciebie.

Nie powinnyśmy się martwić?

Nie, chyba jesteśmy na to gotowe.

A teraz pokaż mi jeszcze raz, jak się zabija zombie.

Dlaczego nie mogę jechać? Umiem grać w golfa.

I bardzo chciałabym poznać twoich kumpli z collegu.

Edie, ja i moi koledzy mamy tylko dwie zasady na takie weekendy.

Żadnych spodni w szkocką kratę i żadnych kobiet.

Dobrze. Niech będzie.

Ale za to mam dla ciebie prezent.

Hej, piłki do golfa.

Są podpisane.

Zaraz, to twoje inicjały.

Właśnie. Kiedy będziesz tam grał,

chcę, żeby wszyscy wiedzieli, do kogo należą twoje piłeczki.

Dobra robota, chłopcy, ale muszę wyjść za parę minut,

więc upewnijcie się, że odnieśliście wszystko z powrotem do garażu.

Halo?

Hej, już jadę.

Spotkamy się w hotelu, dobrze?

Wychodzę w ciągu pięciu minut.

Brett, możesz tu przyjść na chwilkę?

Jak długo ta furgonetka tam stoi?

Kilka godzin.

Godzin? Poważnie?

O mój Boże.

On chyba czeka, aż ktoś wróci do domu.

Brett, kiedy ostatnio facet od kablówki czekał na kogokolwiek?

Widzę dużo koszenia trawników w twojej przyszłości.

Hej, to znowu ja. Nie uwierzysz.

Zanim Victor wyjechał w delegację,

wynajął kogoś, żeby mnie śledził.

- O rety. Powinniśmy to odwołać? - Nie ma mowy.

Potrzeba będzie czegoś więcej, niż gościa z malutką lornetką i paczką orzeszków,

by zatrzymać mnie zamkniętą pod kluczem.

Przyjadę najszybciej, jak będę mogła.

Chłopcy, czas na zapłatę.

Dalej, Eddie!

Do widzenia, pani Lang. Do zobaczenia następnym razem.

Wracaj tu!

Jedziesz do domu autobusem?

Jak tylko wyjedziemy za róg,

będziemy musieli poprawić ten klakson.

Cześć.

Cześć.

To ty. Co za niespodzianka.

Gaby, to moja żona, Tammy.

Tammy, to jest Gabrielle.

No popatrz. Gratulacje.

Dzięki. To nie było planowane.

W porządku. Więc... Zatrzymaliście się tutaj?

Nie, przyszliśmy tylko na lunch.

Tatuś jest właścicielem tego miejsca.

Racja. Jesteś dziedziczką hotelową.

Tak, ale nie tych brzydkich.

Skąd się znacie?

Kiedyś byłem ogrodnikiem Gabrielle.

Cóż, jak widzisz,

z pewnością przestał już być chłopcem od trawnika.

- Tammy. - Co?

Zapomnij.

Więc, słyszałem, że wyszłaś za burmistrza.

Jesteś żoną Victora Langa?

On i tatuś jeżdżą razem na polowania.

Mówiłam Johnowi, że gdyby był milszy dla tatusia,

mógłby zadawać się z ludźmi, takimi jak burmistrz i...

nawiązać ważne kontakty.

A ja ciągle ci mówię,

że nie potrzebuję całować tyłka twojego ojca, żeby coś osiągnąć.

Tak, więc wyszłam za burmistrza.

Szalone, co?

Więc... jest tu z tobą?

Nie, wyjechał na konferencję,

więc postanowiłam zafundować sobie weekend w spa.

Powinnaś skorzystać z masażu całego ciała.

Tak planowałam.

Miło było cię widzieć.

Ciebie też, Gaby.

Przepraszam za to.

Całkowity szok. To znaczy, ze wszystkich ludzi, na których mogłam wpaść...

Kto to był?

Tylko dawny znajomy i jego żona idiotka.

Chodź. Idziemy.

Bree, jak cudownie cię widzieć.

Wypchaj się, Phyllis.

Miałaś niezły tupet, wykradając Danielle z klasztoru, za który już zapłaciliśmy.

Ona mnie nie wykradła.

Jestem dojrzałą osobą, zdolną do podejmowania własnych decyzji.

To dobrze. Możesz podjąć decyzję o spakowaniu się,

bo zabieramy cię z powrotem do klasztoru.

Nie. W ten weekend kończę 18 lat,

więc nie możesz już mną rządzić.

Zostaję z babcią i urodzę moje dziecko tutaj.

Mamy wspaniały personel medyczny.

To miasteczko dla emerytów.

Ci lekarze wiedzą tylko, jak dostarczyć złe wieści.

Nie obchodzi mnie to. Zostaję.

I wychowam tutaj dziecko.

Co?

Całkowicie jej pomysł.

Dziecko jest najcudowniejszym darem od Boga.

Nie pozwolę, żeby moje zostało wychowane

przez zimną, emocjonalnie niedostępną kobietę, jak ty.

"Emocjonalnie niedostępną".

Kurcze, ciekawe, skąd wzięła to określenie.

To znaczy, że jestem za głupia, żeby wymyślić to sama?

Zawsze jesteś podła w stosunku do mnie, tak samo jak byłaś dla taty.

Wykastrowałaś go.

Ale nie wykastrujesz mnie.

Nawet nie wiesz, co to znaczy,

ty nadąsana marionetko!

Kogo to obchodzi?

Idę do sklepu.

Kup słownik.

Więc, wszystko ustalone.

Napijecie się mrożonej herbaty?

Nie dołączasz do linczującego tłumu?

Masz na myśli to całe spotkanie Katherine z właścicielami?

Tak, myślę, że sobie to daruję.

Nie, nie, nie możesz tego zrobić. Musisz wybrać którąś stronę.

Sztuka czy bezmyślne dostosowanie się?

Widzisz, to jest jedna z zalet posiadania raka.

Możesz wykręcić się od nieistotnych sąsiedzkich sprzeczek.

Nie będziesz uważała, że są takie nieistotne, kiedy weźmie się za ciebie.

Za mnie? Dlaczego miałaby to robić?

Czy Stowarzyszenie Właścicieli akceptuje wszystko na twoim podwórku?

Ogrodzenie? Tą huśtawkę?

Domek na drzewie?

Nie wydaje mi się, że Katherine będzie sobie zawracała głowę domkiem na drzewie.

Najpierw przyszli po fontanny,

a ja się nie odezwałem, bo nie miałem fontanny.

Co?

Potem przyszli po krasnale ogrodowe,

a ja się nie odezwałem, bo nie miałem krasnali.

Porównujesz Katherine do nazisty?

Potem przyszli po mój domek na drzewie,

i nie został już nikt, kto odezwałby się dla mnie.

Dziękuję paniom. Bardzo doceniam, że przyszłyście.

I myślę, że wszystkie możemy się zgodzić,

że dla tej fontanny nie ma miejsca na naszej ulicy.

Tak, musimy pokazać tym gejom, że mówimy poważnie.

Ida, jeszcze raz, problemem nie jest to, że Bob i Lee są gejami.

Chodzi o fontannę.

A nie może chodzić o obie te rzeczy?

W każdym razie...

Jeśli wybierzecie mnie na prezesa,

moim pierwszym działaniem będzie pozbycie się tego tak zwanego dzieła sztuki.

Słuchajcie, słuchajcie.

Tak, Lynette.

Po tym, jak pozbędziesz się fontanny, to będzie już koniec, tak?

Nie nadążam.

To znaczy...

Nie zaczniesz sprawdzać każdego podwórka, w poszukiwaniu rzeczy, które nie pasują?

Oczywiście, że nie.

Tak długo, jak te rzeczy będą zgodne z wytycznymi Stowarzyszenia.

A co, jeśli nie będą?

Mówisz o czymś konkretnym?

Domek na drzewie moich dzieci. Możesz obiecać, że zostawisz go w spokoju?

To nie zależy ode mnie. Właśnie o to chodzi.

Są zasady.

To brzmi, jak odmowa.

Jeśli zrobię wyjątek dla ciebie,

to będę musiała zrobić go dla każdego,

a z pewnością zdajesz sobie sprawę,

że cała dzielnica nie może kręcić się wokół twojego małego domku na drzewie.

A więc, skoro kandyduję tylko ja,

potrzebuję tylko kogoś, kto poprze moją nominację.

Dziękuję, Lynette.

Nie, właściwie, to zgłaszam siebie.

Teraz ja kandyduję na prezesa.

Przeciwko tobie.

Kandydowanie na prezesa w twoim stanie?

Nie wydaje mi się, żeby to był dobry pomysł.

Tom, nie chcę twojej opinii, tylko twojego głosu.

Jeśli chcesz uratować domek na drzewie,

dlaczego nie pozwolisz mi kandydować za ciebie?

Ponieważ nigdy nie wygrasz. Władcze kobiety rządzą tą ulicą.

Wiesz o tym.

Wiem, że jedna rządzi moim życiem.

Przepraszam. Nie dosłyszałam.

Nic.

Słuchaj, tu nie chodzi tylko o domek na drzewie, ani o fontannę.

Tu chodzi o to,

w jakiej dzielnicy chcemy mieszkać.

Czy chcemy dokonywać własnych wyborów,

czy pozwolimy gustownej policji dokonywać ich za nas?

Teraz rozumiem.

Tu chodzi o to, że chcesz wygrać z Katherine.

Nie! Tu chodzi o wolność osobistą.

A konkretnie o moją wolność osobistą, by pokonać dyktaturę tej kury domowej.

Kochanie, jeśli szukasz czegoś, z czym mogłabyś walczyć,

to może niech to będzie twój rak?

Hej, nowotwór to nowotwór.

Nieważne, czy jest w twoim ciele, czy mieszka po drugiej stronie ulicy.

Nie wiem, po co kupujesz te rzeczy. I tak kończą na podłodze.

Ponieważ chcę czuć się ładnie i kobieco.

Moje serowe frytki z chilli!

Chwilka!

Gabrielle? To ja, John.

John? Jaki John?

No dobrze...

Wiesz, ten dawny przyjaciel, na którego wpadłam w holu...

To mógł być John Rowland.

Może. Nie jestem pewna.

Gabrielle?

Ale dla bezpieczeństwa, chyba chciałbyś schować się w szafie.

Co? Nie będę się chował przed tym gościem.

Naprawdę?

Bo jego teść jeździ na polowania z Victorem.

Wiesz, to ten facet, który wynajął kogoś, żeby nas śledził i prawdopodobnie zabił?

Dobra.

John, co ty tu robisz?

Kiedy wpadłem na ciebie ostatniej jesieni,

chciałaś zacząć znowu nasz romans, ale ja nie byłem gotowy.

Już jestem gotowy.

Hej.

Słuchaj, obiecałam Tomowi, że nie będę się przemęczać,

kandydując do tego stowarzyszenia,

więc miałam nadzieję, że mogłabyś mi pomóc.

Wiesz, trochę podzwonić, zareklamować mnie, takie rzeczy?

Bardzo bym chciała, ale...

Ale co?

To niezręczne.

Powiedziałam Katherine, że będę głosowała na nią.

Wybierasz ją zamiast mnie?

Nie chodzi o to, że jestem za Katherine.

Jestem po prostu przeciwko fontannie.

Nie patrz tak na mnie. Obiecałam jej.

Tak, ale to było zanim twoja najlepsza przyjaciółka rzuciła swoją chustkę na ring.

Dobrze.

Jeśli zagłosuję na ciebie, obiecasz, że pozbędziesz się tej fontanny?

Widzisz, to jest niezręczne dla mnie. Tu chodzi o wolność osobistą.

Wiesz? Kandyduję jako liberał.

A ja głosuję jako osoba mająca lekki sen.

Ta fontanna jest zaraz za oknem naszej sypialni.

Poważnie, Lynette, to jest jak mieszkanie koło wodospadu.

Ale to domek moich dzieci. Naprawdę go potrzebują.

A my potrzebujemy snu.

Czemu nie kupisz sobie zatyczek do uszu?

Czemu ty nie kupisz sobie... zatyczek do domku na drzewie?

Co? To nawet nie miało sensu.

Tak, przepraszam.

Wiesz, zmęczeni ludzie nie są dowcipni.

Poważnie, John, musisz stąd wyjść.

Nie. Proszę. Potrzebuję być z tobą.

A co z twoją żoną?

Poznałaś ją. Jest głupia, wymagająca,

całkowicie skupiona na sobie, a szczególnie w łóżku.

To znaczy, jest okropna.

Okropnie w ciąży.

Wiem. Jestem całkowicie uwięziony.

Tak jak ty byłaś z panem Solis.

Nie byłam uwięziona.

Co masz na myśli?

Wszystko, o czym kiedykolwiek mówiłaś, to jaką był samolubną świnią.

Myślę, że przesadzasz.

Dobra, poważnie, musisz iść.

Daj spokój...

Wiesz, że byłoby podniecająco.

Jak za starych czasów.

Pamiętasz, jaki wspaniały był nasz seks?

Chyba nie musimy się w to zagłębiać.

A co z tym dniem, kiedy robiliśmy to pod prysznicem?

- Pan Solis przyjechał... - Niczego sobie nie przypominam.

No dalej... Ja schowałem się w szafie.

I wyglądałaś tak seksownie, że pan Solis popchnął cię na łóżko...

i musiałaś udawać orgazm, żeby się nie zorientował.

Tak, dobre czasy.

- W każdym razie, to wyklucza romans... - Co?

I zobaczymy się później.

Daj spokój, przecież tak dobrze nam razem...

Proszę!

Rety, było blisko, co?

Udawałaś ze mną,

kiedy ten laluś chował się w szafie?

Tak miałam romans. Stare wieści. Pogódź się z tym.

Gdzie ta obsługa hotelowa?

Więc nie przeprosisz za upokarzanie mnie w moim własnym łóżku?

Zasłużyłeś na to.

Wszystkim, co cię wtedy obchodziło, była praca.

Hej, nie byłem takim złym mężem.

I ktoś musiał wspierać twoje uzależnienie od włoskich butów.

Robiłam zakupy, bo byłam znudzona i samotna.

- Z tego samego powodu miałam romans. - Tak, z naszym nastoletnim ogrodnikiem!

Powinienem był ukręcić kark temu dzieciakowi dwa lata temu.

Odpuść!

John Rowland nie zrobił ci nic, czego ty nie robisz Victorowi.

Nie możesz tego porównywać! To dwie całkowicie różne sytuacje!

Czyżby, panie Facecie W Szafie?

Tak, słyszałeś mnie.

Kim teraz jest John Rowland?

Katherine, co knujesz?

Idę w odwiedziny do przyjaciółki.

Kłamczucha.

Prowadzisz kampanię. Ciasteczka... Niezłe posunięcie.

Tak samo jak chustka.

Edie, masz chwilę?

Kandyduję na prezesa Stowarzyszenia Właścicieli,

i chcę z tobą porozmawiać o tej okropnej fontannie.

Pieprzyć fontannę. Chcesz mojego wsparcia?

Zmuś Idę Greenberg, żeby pozbyła się tych drzwi z siatką.

Ta zardzewiałe, stare pudło z tężcem...

Dla mnie wyglądają w porządku. Prawie w ogóle nie są podarte.

Właściwie, jeśli mnie wesprzesz...

Sprawię, że pani Burkette przytnie te róże.

To ogród, a nie dżungla,

a ty nie powinnaś...

...płacić za ogrodzenie, którego nie chcesz.

Nie tak zyskuje się dobrych sąsiadów,

I nie obchodzi mnie, jeśli...

...państwo Mustafa nie obchodzą Świąt.

Prosisz ich o zawieszenie kilku lampek, a nie zmianę wiary.

Jeśli zostanę prezesem, obiecuję...

...możesz zostawić tą antenę satelitarną.

Właściwie to praktycznie jest pierwsza sprawa do poprawki.

Ja widzę to tak...

Cała dzielnica powinna być świadectwem symetrii i piękna.

Więc...

Mam twój głos?

Nie jestem jeszcze pewna.

Masujcie dalej.

Bree, wiem, że jesteś zmartwiona, ale musisz jeść.

Po prostu jestem na siebie wściekła.

Powinnam wiedzieć,

że instynkt macierzyński jest tak silny,

że nawet Danielle mu się podda.

Co cię tak śmieszy?

Znacie te zwierzęta, które zjadają swoje młode?

Nawet one mają więcej instynktu macierzyńskiego od Danielle.

To dlaczego miałaby chcieć zatrzymać dziecko?

Znasz ją tak długo, i nadal nie rozgryzłaś,

jak pracuje to ziarenko, które ona nazywa mózgiem?

Nie musisz obrażać swojej siostry.

Daj mu mówić.

W porządku.

Danielle troszczy się o trzy rzeczy...

Danielle, zabawa, i...

Zaraz. Pomyliłem się. Tylko dwie rzeczy.

A miasteczko dla emerytów to zabawa?

W porównaniu do tego, co wy jej oferujecie...

Kiepska praca i studium...

Myślicie, że babcia zmusi ją do czegoś takiego?

Czyli Danielle robi to tylko dlatego,

że Phyllis oferuje jej wygodne życie?

Tak. Jeśli chcecie tego dziecka,

będziecie musieli przelicytować babcię.

Co pan tu robi?

Cześć, John.

Chciałem z tobą porozmawiać.

Będę bardzo przyjazny. Żadnego bicia.

O co chodzi?

To zabrzmi dziwnie, ale...

ostatnio trochę rozmyślałem i...

zdecydowałem, że już czas, żebym ci wybaczył.

Za sypianie z moją żoną.

Wie pan, ja nie tylko sypiałem z Gaby.

Zakochałem się w niej.

To też ci wybaczam.

Dlaczego pan to robi?

To jakiś program dwunastu kroków?

Powiedzmy tylko, że ostatnio nauczyłem się, jak kochanie kogoś

sprawia, że zapomina się o różnicach między dobrem, a złem.

W każdym razie, to tyle. Powinienem już iść.

Nadal pan rozmawia z Gabrielle?

Okazjonalnie. Czemu?

Chciałem tylko wiedzieć, czy jest szczęśliwa.

Myślę, że jest.

Cóż...

To dobrze.

W porządku, zanim zaczniemy głosowanie, czy są jeszcze jakieś pytania do kandydatek?

Ktoś oprócz Lee?

To nie jest pytanie.

Chciałem tylko przypomnieć wszystkim, że głosowanie za Katherine,

to głosowanie za faszyzmem.

Co jest z wami homoseksualistami i ubraniami?

"Faszyzm", Ida, nie "moda".

Ale, jeśli kiedykolwiek chciałaby pani porozmawiać o modzie,

to jesteśmy tu dla pani.

W porządku, koniec debaty.

Skopmy tą świnię. Kto jest za Lynette?

Dobrze, a za Katherine?

To 14 dla Lynette i 14 dla Katherine.

Więc, co zrobimy? Mamy remis.

Nie, nie mamy.

Susan głosowała dwa razy.

Naprawdę?

Cóż, to z pewnością źle.

Masz tylko jeden głos, słodziutka. Kogo wybierasz?

Susan, czekamy.

Decyzja należy do ciebie, skarbie.

Katherine.

Dobrze, wynik jest oficjalny. Katherine jest naszym nowym prezesem.

Dziękuję. Dziękuję wszystkim.

I obiecuję, że zrobię wszystko, co będę mogła, dla tej dzielnicy.

I, Bob, Lee, pan Mustafa,

będę z wami w kontakcie odnośnie waszych różnych wykroczeń.

I z tobą też, Lynette.

Spotkanie odroczone.

Wiem, nie jestem zaskoczona.

Przepraszam.

Wiesz, Phyllis,

Nie wiemy, jak ci dziękować za to, że przyjęłaś nasze przeprosiny.

Myślę, że powinniśmy spróbować pozostać w dobrych stosunkach,

dla dobra Danielle.

Cieszę się, że zaproponowaliście, żebyśmy zjedli tutaj.

Nigdy nie pomyślałam, żeby to zrobić.

Cholera, zapomniałam serwetek.

Nie ma problemu.

Przyniosę je.

Więc, teraz, gdy mamy chwilkę sam na sam,

twoja mama i ja chcielibyśmy powiedzieć, jak bardzo jesteśmy z ciebie dumni.

Tak, jasne.

Poważnie, nie zdawaliśmy sobie sprawy, że jesteś na tyle dojrzała,

by wziąć na siebie ciężar macierzyństwa.

Babcia mi pomoże.

Zrobi, co będzie mogła, ale nie powinnaś jej przeciążać.

Jej serce nie jest zbyt silne.

Dla mnie wygląda na zdrową.

Cóż, odpukać,

nie chcielibyśmy widzieć, że musisz opiekować się dzieckiem i chorą starą kobietą.

Mah-jongg. Dawno tego nie widziałem.

Danielle, powinnaś się przedstawić.

Ci ludzie są twoimi nowymi przyjaciółmi.

I wiele się nauczysz z ich doświadczenia i mądrości.

Czego nigdy nie nauczyłabyś się w tym collegu na Florydzie.

Zaraz. Myślałam, że nie mogę tam pojechać. Powiedzieliście, że ta szkoła to same imprezy.

Właściwie, to sprawdziliśmy program zajęć i jest bardzo dobry, ale nieważne.

Tu będziesz szczęśliwsza.

Tak, a z bezwarunkową miłością babci,

kto potrzebuje jakichś chłopców z bractwa, którzy lubią cię tylko dlatego, że masz kabriolet?

A od kiedy to mam kabriolet?

Chcieliśmy zrobić ci niespodziankę na urodziny,

ale jeśli zatrzymujesz dziecko, będziesz potrzebowała bardziej praktycznego prezentu.

Myśleliśmy o pieluszkach.

Spójrz, mają wodny aerobik.

Powinnaś się zapisać.

Wiecie, może jednak powinnam pójść do collegu.

To znaczy, dla dobra dziecka.

Jak będę je utrzymywać bez wykształcenia?

Ale nie możesz wychowywać tego dziecka w akademiku w Miami.

Musisz je zostawić z kimś, komu możesz zaufać,

że odpowiednio się nim zajmie.

Przepraszam.

Winda nie działa.

Muszę złapać oddech.

Babciu?

Musimy porozmawiać.

Co to jest?

Pomyślałam, że możemy uczcić moje zwycięstwo.

Jestem trochę zajęty.

Więc... nie pogratulowałeś mi jeszcze.

Wiem.

Powiesz mi, co cię martwi?

Po prostu chcę, żebyś pomyślała o tym, co robiłaś przez ostatnie kilka dni.

Utworzyłaś krucjatę przeciwko metalowej rzeczy, wypluwającej wodę.

Próbuję utrzymać piękny wygląd tej dzielnicy.

Uwielbiam tą ulicę.

Tak, ciągle to mówisz.

Jaka szczęśliwa byłaś tu kiedyś.

Ale odkąd się tu wprowadziliśmy,

widzę tylko niezadowoloną kobietę, która musi wszystko kontrolować.

Cóż...

Oboje nauczyliśmy się, co się dzieje, gdy traci się kontrolę.

Znowu Chicago.

Powiem ci, czego jeszcze tam się nauczyliśmy.

Kiedy wszystko się wali, pomaga, gdy ma się przyjaciół.

A dzięki tobie, z pewnością nie zyskaliśmy żadnych ostatnio.

Gratulacje.

- Pa, babciu. - Do widzenia, moja droga.

Powiedz swojemu ojczymowi, że zaraz przyjdę.

Proszę, Phyllis.

Nawet ty musisz się zgodzić, że dziewczyna, która zamienia swoje dziecko na kabriolet,

nie jest gotowa na macierzyństwo.

Zmieniłaby się, kiedy pojawiłoby się dziecko.

Jest córeczką swojego taty.

To bardzo ładne zdjęcie Rexa.

Mam wiele zdjęć.

Wszystkie kobiety tutaj mają.

Są tym, co nam pozostało po rzeczach, które zabrał nam czas.

Młodość, domy, mężów...

A tym najbardziej pechowym, dzieci.

Myślałam, że odzyskam część Rexa.

Ale teraz...

Wiem, że jesteś samotna, Phyllis.

Ale nie mogę zrezygnować z tego dziecka, tylko po to, żebyś poczuła się lepiej.

Powinnaś już iść. Rodzina na ciebie czeka.

Orson i ja chodzimy do klubu w prawie każdy sobotni wieczór,

jeśli jesteś zainteresowana opiekowaniem się dzieckiem.

Naprawdę?

Jak mnie wytłumaczysz swoim przyjaciołom?

Powiem, że jesteś spłukana i potrzebujesz pieniędzy.

Nie możesz po prostu powiedzieć, że lubisz mieć mnie w pobliżu?

Potrzebuję czegoś wiarygodnego, Phyllis.

Hej. Co się dzieje?

Musimy porozmawiać.

Więc, chodzi o to...

Myślę, że już czas, żebyśmy zrobili właściwą rzecz.

Chyba nie podoba mi się to, do czego to zmierza.

Musimy zakończyć ten romans.

Mówisz poważnie?

Całe to...

ukrywanie się i przebieranie,

chowanie się w szafach, jest po prostu złe.

Stać nas na więcej.

Więc, co proponujesz? Mamy zostać z Victorem i Edie?

Nie, rozstaniemy się z nimi.

Słuchaj, to będzie bolało, ale przynajmniej będzie uczciwe.

A potem, gdy minie pewien czas i pogodzą się z tym,

będziemy mogli być razem.

O jakim czasie mówimy?

Nie wiem. Sześć miesięcy?

Sześć miesięcy? Nikt już tak długo nie leczy ran.

To rozstanie, nie lifting twarzy.

Słuchaj, ja też chcę, żebyśmy byli razem,

ale chcę też czuć się z tym dobrze.

Ty nie?

Tak. Chcę.

Jesteś takim dobrym facetem, Carlos.

Naprawdę tego w tobie nienawidzę.

Wiem.

Więc... to chyba koniec.

Ten pocałunek musi przetrwać przez sześć miesięcy.

Lepiej spraw, żeby był dobry.

Jego ludzik umie latać. Mój umie zamrażać.

Hej, Lynette.

Cześć, Judaszu.

Dobra, w porządku, nadal się gniewasz,

ale wynagrdzę ci to.

Kiedy przyjdą po ten domek na drzewie,

zastaną Susan Mayer przykutą do niego łańcuchami.

Nie rób tego. Chcę być smutna, gdy go rozwalą.

- Lynette! - Co?

Myślisz, że możesz tu po prostu przyjść,

i miłym sposobem naprawić to, co zrobiłaś?

Powinnyśmy być przyjaciółkami.

Właśnie, a przyjaciele nie stawiają przyjaciół w takiej sytuacji.

Kocham cię, ale nie możesz mnie prosić, bym przedkładała twoje dzieci nad mojego męża.

Nie, Parker, on nie zamraża...

Masz rację. Nie powinnam była tego robić.

Ale ten domek jest jedynym miejscem, do którego moje dzieci mogą pójść

i nie słyszeć o prześwietleniach i zawartości białych krwinek.

To jest ich ucieczka

od tej strasznej rzeczy, którą przyniosłam do domu.

"Przyniosłam"? Skarbie, to nie twoja wina, że jesteś chora.

Wiem o tym...

tutaj.

Ale tutaj...

czuję się, jakbym zrujnowała ich dzieciństwo.

Dobra, gdyby ktoś mnie potrzebował, będę kupowała łańcuchy w sklepie z narzędziami.

O Jezu. Chodź tutaj.

Witam!

Popatrz, to nasza nowa królowa, Arogancka Katherine.

Hej, gdzie kula do niszczenia?

Właściwie, to przyszłam ci powiedzieć, że domek na drzewie może zostać.

O mój Boże. To świetnie!

Tak.

Gdyby ktoś narzekał, powiemy,

że to wyjątek od przepisów, bo był tu już pod poprzednim zarządem.

Dzięki.

Dlaczego?

Najwyraźniej, wiele dla ciebie znaczy,

a ja chcę być dobrą sąsiadką.

Katherine.

Co jest z tobą? Czasem zachowujesz się jak lodowa królowa,

a potem robisz coś naprawdę miłego.

Skomplikowana z ciebie kobieta.

Mam skomplikowane życie.

Miałam wielu mężczyzn w życiu,

ale nigdy wcześniej nie pozwoliłam sobie się zakochać.

Myślałam, że to dlatego, że nie chciałam zostać zraniona, ale...

Teraz wiem, że ból, który się wtedy czuje...

nie jest najgorszą częścią.

Jest nią nienawiść.

Mogłaby pani przejść do zapłaty?

Witaj, Katherine.

Przyszłaś w sprawie fontanny?

Tak, ale nie martwcie się. Nie ma określonego terminu.

Możecie ją usunąć, kiedy będzie wam odpowiadało.

Tak, nie wydaje mi się, że fontanna stąd zniknie.

Chłopaki, chłopaki, wojna już się skończyła.

Tak, skończyła się.

Wiemy wszystko o Chicago.

Możesz powtórzyć?

Mój były pracuje w szpitalu Chicago Memorial.

Wygląda na to, że twój mąż zrobił tam niezłe zamieszanie.

Cały szpital nadal huczy o tym, co zrobił.

Cokolwiek słyszeliście, to złośliwe kłamstwo.

Każde słowo.

Ale i tak to wystarczyło, żebyś opuściła miasto,

co wywołuje pytanie, czy lubisz tu mieszkać?

Dobrze. Doszliśmy do porozumienia. Fontanna zostaje.

Dzięki, że wpadłaś, Katherine.

To dotyczy nas wszystkich.

Staramy się nie zbliżać za bardzo do ludzi, którzy mieszkają obok.

Łatwiej jest uprzejmie skinąć głową,

niż zapytać, co się stało.

Bezpieczniej jest przejść obok,

niż się wtrącić.

Fakt, czasem zapoznajemy się z ludźmi,

z którymi dzielimy nasze ogrodzenie,

i stajemy się przyjaciółmi na całe życie.

Ale przeważnie utrzymujemy dystans,

ponieważ wolimy, żeby nasi sąsiedzi nie wiedzieli o nas nic...

niż, żeby wiedzieli za dużo.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.