Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
W poprzednich odcinkach:
Bree odkryła rodzinny sekret.
Zaraz zwymiotuję.
Lynette zmagała się z chemioterapią.
Natomiast Susan cieszyła się byciem w ciąży.
Jem za dwoje.
Największą przeszkodą dla Carlosa i Gaby...
Skarbowy może zmusić mnie do zeznawania przeciwko tobie.
...była obietnica, którą Edie wymusiła na Carlosie.
Jesteśmy zaręczeni.
Naprawdę zależy mi na Edie, ale nie mogę jej pozwolić zrujnować mi życia.
Trevor, tutaj!
Wszystkie dzieci lubią gry i zabawy.
Ale zanim będą mogły ścigać się na rowerach,
skakać na skakankach...
czy rzucać frisbee,
rozumieją, że najpierw muszą przekonać przyjaciół, by się z nimi bawili.
To samo tyczy się dorosłych.
Cześć, Gaby, to ja. W sobotę robię przyjęcie. Zgadnij jakie?
Przyjęcie z kalamburami? Nie robiłaś go niedawno?
Nie, to było rok temu.
Racja. Chyba pora na kolejne.
No jasne. Przyjdziesz?
Przepraszam, Victor potrzebuje mnie na...
tej politycznej imprezie. Kurczę, kurczę, kurczę.
Musisz przyjść. Jesteś najlepsza w kalamburach.
To miłe i masz zupełną rację,
ale jestem naprawdę wykończona chemią, więc...
Ktoś jest na drugiej linii. Możesz zaprosić mnie następnym razem?
Dobra, na razie.
Słucham?
Cześć, Bree. Co słychać?
Wczoraj wpadłam po przepis do Katherine i nie uwierzysz, co podsłuchałam.
- Spoliczkowała swoją córkę?! Nie! - Tak i słuchaj tego...
Kiedy Adam powiedział, że Dylan będzie zadawać pytania,
Katherine powiedziała, cytuję:
"Będziemy musieli wymyślić lepsze kłamstwa."
- Poczekaj, mam drugi telefon. - Nie odbieraj!
To Susan. Szykuje kolejny wieczór zabaw.
Kolejny? Pora na jakiś anonim.
Katherine przyjdzie na wieczór kalamburów u Susan?
Chyba. A co?
My też powinnyśmy pójść.
Wlać w nią trochę alkoholu, zobaczyć, czy się rozluźni.
Wątpię, by kobieta taka jak Katherine wygadała się...
- z powodu odrobiny wina. - No nie wiem.
Wyjawiłaś kilka interesujących faktów, zanim wyrzekłaś się procentów.
Nic takie sobie nie przypominam.
Nie mówiłaś mi, że straciłaś dziewictwo na tylnym siedzeniu...
Słuszna uwaga. Przyniosę wino.
Susan, dobre wieści. Jednak możemy przyjść na przyjęcie.
Wiesz, kogo jeszcze powinnaś zaprosić?
Tak, czuję się dużo lepiej, więc możesz na mnie liczyć.
- Będzie nasza nowa sąsiadka? - Oczywiście!
Uwielbiam twoje kalambury. Mam nadzieję że zaprosisz tę przemiłą Katherine Mayfair.
Dzisiaj powiedziano o tobie wiele komplementów.
- Tak? - Tak.
Robię przyjęcie z kalamburami i moje przyjaciółki wychodziły z siebie, żebym cię zaprosiła.
Doprawdy?
Tak, nie wszyscy dorośli lubią gierki,
ale ci, którzy je lubią,
grają, żeby wygrać.
Stella Wingfield nienawidziła gotowania.
Mimo to spędziła ten piątkowy poranek trąc ser,
natłuszczając naczynie...
i nakładając makaron,
ponieważ jej najstarsza córka była chora,
a Stella nie mogła dłużej siedzieć i nic nie robić.
- Pora na obiad! - Nie, dziękuję.
Daj spokój. Zrobiłam to specjalnie dla ciebie. Musisz mieć siłę.
Doceniam twój wysiłek, ale mówiłam ci, że wszystko zwracam,
a tak w ogóle to makaron i ser to najlepsza droga do tego.
Równie dobrze możesz dać mi zupę kukurydzianą.
Nie bierzesz leków przeciwwymiotnych?
Tak, biorę. Po prostu...
nie działają.
No cóż...
Znam coś, co może pomóc na twoje mdłości i zwiększyć apetyt.
Może mała wizyty mojej starej koleżanki...
"maryśki"?
- Proponujesz gandzię? - Wielu pacjentów chemii korzysta z niej.
- Ja korzystałam. - Tak.
Daj spokój.
Pozwól załatwić mamusi jakieś odlotowe zioło.
"Odlotowe zioło"?
Jesteś babcią. Nie powinnaś robić na drutach szalików?
Po prostu staram się złagodzić twój ból.
Dzięki, ale wolę nie brać leków od jakiegoś gościa pod mostem.
Rób, jak chcesz.
- A to co? - Łóżeczko.
I patrz...
ma zamknięcie.
Pomyślałem, że, jak dziecko odziedziczy po tobie...
"Wypadkoodporność" jest najważniejsza.
Kochanie, jestem dopiero w pierwszym trymestrze.
Nie sądzisz, że trochę za wcześnie na robienie łóżeczka?
Za wcześnie byłoby je malować na różowo albo niebiesko, ale...
mam obydwie, więc jesteśmy zabezpieczeni.
Świetnie.
Czy to będzie chłopiec, czy dziewczynka, będzie fanem Coltów.
To nie podlega dyskusji.
Bree wróciła. Zaraz przyjdę.
Pospiesz się. To Susan.
Boże, coraz trudniej trzymać ją na dystans.
Nie wiedziałam, że tak lubi się przytulać.
- Mam ją czymś zająć? - Nie, jakoś sobie poradzę.
Tak? W porządku.
Cześć, Susan! Co słychać?
Potrzebuję przysługi.
Pamiętam, że mówiłaś, że lubisz swojego lekarza.
Mogę dostać jego numer?
Myślałam, że masz dr. Mayfaira.
Sama nie wiem. Robi się trochę dziwnie.
Wiesz, Adam jest moim sąsiadem.
Ale nie przeszkadzało ci, że Orson był twoim dentystą.
To dlatego, że nie rumienię się, jak Orson mówi: "Rozewrzyj."
Wiesz, mój lekarz jest za miastem.
Nie chciałabyś jechać tak daleko.
Możemy ustawiać nasze wizyty razem i jeździć jednym autem.
Ciężarne dziewczyny na drodze.
To brzmi fajnie, ale mój lekarz chyba nie przyjmuje nowych pacjentów.
Jakoś go przekonam. Jak się nazywa?
Nie... pamiętam.
Nie pamiętasz?
Nie. Zwykle mówię do niego "panie doktorze".
Bree, daj mi ten numer.
LEKARZE POŁOŻNICY GINEKOLODZY
Proszę, ale nie wspominaj mu mojego nazwiska.
Jak mówiłam, ma nadmiar pacjentek, a ja nie chcę mu podpaść.
Jestem taka podekscytowana. Ciężarne dziewczyny dzielą się lekarzem!
- Apsik! - Na zdrowie.
Przepraszam, pewnie to tylko alergia, ale, wiesz, nie warto ryzykować.
Racja.
Mogę się napić?
Tak, jasne.
Przy okazji, ominął pan kawałek.
Dzięki.
Ależ proszę.
- Samochód chyba jest już wymyty. - Katherine.
Byłeś strasznie przyjazny.
- Znasz ją? - Nie, zamieniliśmy dwa słowa.
- Skrytykowała to, jak myję auto. - To zabawne.
Kiedy ja cię krytykuję, nie uśmiechasz się jak idiota.
Naprawdę musisz z tym przestać.
Biorąc pod uwagę przeszłość, to chyba ja powinnam tak mówić.
Nie mogę nie rozmawiać z kobietami.
Na Boga, jestem ginekologiem.
Tak, wiem.
Ale nie musisz brać pracy do domu.
Już wychodzisz?
Edie prosiła mnie, żebym pomógł wybrać prezent dla jej siostry,
więc muszę lecieć do centrum handlowego.
Kiedy znowu się spotkamy?
Victor ma spotkanie ze związkiem zawodowym nauczycieli w czwartek.
Więc chyba spotkamy się w czwartek.
Carlos, co się dzieje?
Z nami. Czemu wciąż się kryjemy?
- Doskonale wiesz, czemu. - Daj spokój.
Edie już się pozbierała po próbie samobójczej. Nie sądzisz, że pora pójść dalej?
Mam na głowie klika spraw i muszę je zamknąć, zanim cokolwiek zrobię.
Naprawdę nie mam wyboru.
A gdybyś miał wybór, ciężko byłoby go dokonać?
Przecież nie kochasz Edie, prawda?
Nie, nie kocham jej.
I mam plan, by pozbyć się jej na zawsze z mojego życia. Daj mi dwa tygodnie.
Bransoletki zawsze są ładne.
Dla siostry Edie.
Dobry pomysł.
Chodzi o to, że moja córka ma raka.
Ma takie mdłości, że przestała jeść. Nie mogę stać z boku i patrzeć, jak słabnie.
Więc popytałam i powiedziano mi, że będziesz mógł mi dać to, czego potrzebuję.
Kapujesz?
Tak.
Chce pani, żebym zdobył trochę trawy.
Najlepszej, jaką możesz dostać. Nic nie jest za dobre dla mojej córeczki.
Kochanie?
O co chodzi?
Nie chcę cię martwić.
Rozmawiałem właśnie z klasztorem.
Danielle miała mały wypadek.
Jesteś w ósmym miesiącu ciąży!
Czemu, u licha, jeździłaś na rolkach?
Nudzę się. Cały czas tylko leżę.
To powinnaś robić w takim stanie.
I skąd wytrzasnęłaś rolki w klasztorze?
Pożyczyłam od jednej dziewczyny z zaburzeniami odżywania.
One wszystkie mają świetny sprzęt do ćwiczeń.
A jeśli twoje lekkomyślne zachowanie zraniło dziecko?
Mają mnie zbadać. Dziecku na pewno nic nie jest.
Tak, i tak też pozostanie,
ponieważ poinstruowałam siostrę Teresę, by zamknęła cię...
w twoim pokoju aż do narodzin dziecka.
A co mam robić dla zabawy?
Nie dałaś mi nawet odtwarzacza DVD.
Liczyłam, że te ostatnie tygodnie wykorzystasz na refleksję i samorozwój.
Nienawidzę cię.
Widać był to dobrze wykorzystany czas.
- Jak smakowała lasagne? - Spytaj sam siebie.
- Kotku... - Przepraszam.
Zjedz chociaż trochę. Musisz być w bojowej formie na dzisiejsze kalambury.
Tak, a propos tego, chyba nie dam rady.
Musisz! Jesteś kalamburowym zabójcą.
Do tej pory gadają o tym, jak zgadłaś "Amerykanizację Emily" w 15 sekund.
Dwanaście. I o to mi chodzi.
Jestem niepokonana. Po co psuć passę zwycięstw, jak nie jestem na siłach?
Kotku, ludzie... wiedzą, że jesteś chora.
Nie oczekują od ciebie, że będziesz najlepsza.
Tom, utrata włosów i ciągłe mdłości to są kłopoty.
Przegrana w kalamburach u Susan Mayer jest zupełnie nie do przyjęcia.
- Cześć, Andrew. - Witam.
Co tam?
Witam, panie Scavo. Paczka dla mamy Lynette...
przez pomyłkę została dostarczona do nas.
Ja to wezmę, Tom. To wzór.
Robię na drutach szalik dla Lynette.
Przyjaciółka poleciła mi to miejsce.
Nie tego dokładnie się spodziewałam.
Ale musi być z niego bardzo dobry lekarz?
Nie wiem. Przyszłam tu kupić czysty mocz.
To tylko dla dorosłych.
Dlaczego?
Bo mają w sobie specjalne lekarstwo.
Jak mrożona herbata dla dorosłych, którą zawsze pijecie?
Podobne.
Może lody w zamian? I możecie oglądać telewizję aż zaczną wam się kleić oczy.
- Tak! - Ty zostajesz.
Babcia potrzebuje przysługi, a ty masz do tego idealną buźkę.
Złotko.
Wygląda naprawdę smakowicie, ale nie mam teraz ochoty na jedzenie.
Tylko jeden, mamo.
Zrobiłem je specjalnie...
dla ciebie.
Jest naprawdę pyszne.
W razie nagłego wypadku, będę dostępna pod komórką.
Albo po prostu mogą przejść przez ulicę.
Miłej zabawy. Nie róbcie niczego, co ja bym zrobił.
Adam wygląda na luzaka.
Tak, jest całkiem fajny.
Oczywiście wszyscy są fajni w porównaniu do mojej robo-mamy.
Nie powiedziałaś mi, co się stało, jak spytałaś ją o prawdziwego ojca?
Odbiło jej, tak jak myślałam.
Nie chciała mi nic powiedzieć.
No cóż...
Są inne sposoby, by się tego dowiedzieć.
Twoja mama trzyma jakieś stare papiery?
Wiesz, listy, pamiętniki?
Nic, co by mi pokazała.
Coś jest w składziku na górze, ale on jest zamknięty, więc zapomnij.
Jaki to zamek?
Wejdźcie, proszę. Myślałem, że to Susan.
- Nie ma jej? - Nie i nie odbiera komórki.
A gdzie jest?
Była umówiona z nowym położnikiem na River Street, ale już powinna tu być.
Czemu miałaby tam iść do lekarza? To okropna okolica.
- Okropna? - Tak.
Nie pamiętasz? To tam zamordowano te dwie prostytutki w zeszłym roku.
Powinniśmy pomóc Mike'owi z jedzeniem.
- Puk, puk. - Jesteśmy!
Boże, Katherine! Liczyłam, że będziemy miały okazję pogadać.
Otwórz to.
Przyjęcia u Susan to zawsze nuda.
Ludzie będą jedynie pokazywać na migi, żeby ich stamtąd zabrać.
Nie przesadziłaś ze strojem na kalambury?
Pomyślałam, że ubiorę się ładnie na wypadek, gdybyśmy postanowili...
Sama nie wiem. ...ogłosić nasze zaręczyny?
Niczego nie będziemy ogłaszać.
To przyjęcie Susan i Mike'a. Nie chcę, żeby kręciło się wkoło nas.
Masz rację, kochanie.
Ale mogę rzucić parę aluzji.
Edie, wyjaśnijmy to sobie.
Nikomu nie powiesz o naszych zaręczynach, jasne?
W porządku.
Nie powiem ani słowa.
To fantastycznie.
Znasz Edwarda Ferbera?
- Tego senatora. - Tak.
Właśnie przymknęli jego żonę za kradzież w sklepie.
Czemu to fantastyczne?
Rozgłaszał, że wystartuje na gubernatora przeciwko mnie.
Chyba lepkie palce pani Feber położyły temu kres.
Czemu? To nie on kradł.
Nie ważne. To skandal. Wiesz, co to robi z sondażami.
A tak, racja. Czytałam o tym w magazynie "Polityka to nudy".
Cieszę się, że nie muszę się martwić, że ty wywiniesz taki numer.
Tak, masz szczęście.
A gdzie Lynette?
Zazwyczaj jest twoim kalamburowym asem w rękawie.
Nie czuła się za dobrze, ale to ty wciąż idziesz na dno.
To tylko gra, Tom... Gra, w którą pożałujesz, że zagrałeś.
Tyle pracy...
Cześć, Gaby.
Rozmawiałyśmy właśnie z Katherine o starych czasach.
Jak mieszkałaś ze swoją ciotką, ojciec Dylan był z wami?
Nie, byłam tylko z Dylan.
Byłaś wdową czy rozwódką?
Właściwie wolę nie rozmawiać o moim pierwszym małżeństwie...
Jeśli nie macie nic przeciwko.
Nie chciałyśmy wtykać nosa w nie swoje sprawy.
Pozwól, że ci doleję.
Witam.
Miło was widzieć.
Wina?
O nie.
Wypadło mi szkło.
Edie, czy to pierścionek zaręczynowy?
Kurcze.
Udawajcie, że go nie widziałyście.
Obiecałam narzeczonemu, że nic nie powiem do oficjalnego ogłoszenia.
Przepraszam.
Gaby!
Przepraszam za spóźnienie.
O mój Boże! Przyszłaś.
Bardzo ładna sukienka. Będziemy się świetnie bawiły.
A ty...
chodź ze mną.
- Ona ma pierścionek! - Co?
Edie, ma ogromny pierścionek zaręczynowy wielkości pestki brzoskwini.
Ja nie dałem jej pierścionka!
Więc nie jesteście zaręczeni?
- Więc chodzi o to, że... - Chyba sobie żartujesz!
- Daj mi to wyjaśnić! - Nie.
Mam dość twoich wyjaśnień i mam dość twojego "daj mi dwa tygodnie, kotku".
W cokolwiek sobie pogrywasz, mam tego dość.
Koniec z nami.
Więc tak po prostu będziesz żyła długo i szczęśliwie z Victorem?
Uważasz, że Victor jest moja jedyną alternatywą?
Mam dla ciebie wiadomość, Carlos.
Mogę mieć każdego faceta, którego chcę, bo to...
nie czeka na nikogo.
Kupiłaś sobie pierścionek zaręczynowy?
Minęły trzy dni, Carlos. Jak długo miałam czekać?
Zgodziłaś się nic nie mówić.
Ale nie zgodziłam się nic nie zakładać.
Bez obaw.
Nie był drogi.
Możesz oddać mi później.
Bądź tego pewna.
I cały czas myślałam: "To lekarz Bree".
"Bree mi go poleciła".
"Musi być najlepszy".
Więc się nie zmartwiłam, że to między punktem wymiany igieł...
i jedyną w okolicy księgarnią dla transwestytów.
Zignorowałam to, że buty kleiły mi się do podłogi,
a w poczekalni był automat z papierosami.
Ale kiedy zobaczyłam pułapkę na mrówki wśród jego instrumentów,
pomyślałam, że ty i ja musimy pogadać.
Susan, bardzo mi przykro i, oczywiście,
zapłacę za pocięte opony i skradzioną komórkę.
Nie o to chodzi!
Czemu posłałaś mnie do kogoś, kto wyraźnie nie jest twoim lekarzem?
Nie mogę powiedzieć.
Dlaczego?
To prywatna sprawa.
Wiesz, co jeszcze jest prywatne?
Te części mojego ciała, które on nakręcił telefonem.
Muszę zająć się przyjęciem. Z tobą rozliczę się później.
Słuchaj, Al, całkowicie wyrwała się spod kontroli.
Ktoś musi się nią zająć.
Dobra. Zobaczę, co da się zrobić.
Obiecałam narzeczonemu, że nic nie powiem do oficjalnego ogłoszenia...
Adam, wystaje mi metka od sukienki, a nie mogę jej dosięgnąć.
- Mógłbyś? - Tak, jasne.
Proszę bardzo.
Przeszedł mnie dreszcz.
Zobaczymy, czy mi się uda.
Udało się.
Nie jesteśmy tu nawet godzinę, a ty już mnie upokarzasz?
Czy naprawdę znowu musimy o tym dyskutować?
Chyba Chicago nic cię nie nauczyło.
Na Boga, nie flirtowałem.
- Poprosiła, żebym poprawił jej sukienkę. - Widziałam twoją minę.
To był dla ciebie bardzo przykry obowiązek.
Wiesz, co? Chyba jestem za tobą w piciu. Pozwól, że nadrobię.
Przepraszam.
Nie chciałam podsłuchiwać, ale nie powinnaś zwalać tego na Adama.
Gabrielle ma swoją reputację, jeśli wiesz, co mam na myśli.
Nie, nie wiem.
Ale z chęcią się dowiem.
Dobra, zaczynajmy grę.
Ja będę kapitanem pierwszej drużyny.
Kto chce być kapitanem drugiej?
- Ja. - Świetnie.
- Wybierasz pierwsza. - W porządku.
Wybieram Adama.
Ja wybieram Lynette.
Gdzie jest Lynette?
Naprawdę chciała przyjść. Ale zbyt źle się czuje na przyjęcie.
Śmieszne, co?
Żartujesz? Jest genialne.
To gąbka, ale gada!
Wygląda na to, że ktoś poczuł się lepiej.
Tak.
Chyba te leki przeciwwymiotne w końcu zaskoczyły.
To musi być to.
Orson.
Carlos.
Mąż w pokoju?
Kotku, kocham cię, ale chcę wygrać.
Powinnaś wziąć Edie.
Czemu?
Ta kobieta dopiero co chciała się zabić. Nie zostawiaj jej jako ostatniej.
- Wciąż jest słaba. - Słuszna uwaga.
Mike!
Tak! Zaczynajmy.
Nie! Chwila, moment
Gaby, znasz zasady. Najpierw przypomnę wszystkie sygnały.
To jest "film", to "telewizor"...
Gdzie się tego nauczyłaś?
Jak mieszkasz z matką, która ciągle gdzieś się zacina, rozwijasz pewne umiejętności.
Sama nie wiem.
Może to znak, żebyśmy przestały.
Co mówiłaś o znakach?
"Ogólne pojęcie", "osoba", pomyślmy...
"Shakespeare", "książka", a jak pokażę "książkę",
a potem dotknę serca, to "wiersz".
Czy ktoś kiedyś użył "wiersza" jako podpowiedzi?
No właśnie. Grajmy już.
Grajmy!
Tak! Grajmy!
Kochanie, przyszłaś.
Zaklepuję Lynette! Jest w mojej drużynie!
To nie fair. Ona jest jak kalamburowa ninja.
To ja! Ninja!
Przepraszam, nie chciałam...
W porządku.
Dobra, jestem gotowa.
Czas start.
- But. - Skarpetka.
- Ćwiczyć. - Czarne.
- Podeszwa. - Swędzieć.
- Swędzieć. - Drapać.
Ostra.
Brzmi jak "ostra".
- Orkiestra. - "Siostra".
"Dwa muły dla siostry Sary"!
22 sekundy.
Lynette, teraz ty.
Chodź, kotku.
Tracimy 40 sekund. Potrzebujemy cię, żeby nadrobić czas.
Myślisz, że z kim rozmawiasz?
- No dobra. - W porządku.
Gotowa?
- Czas start. - Dobra.
Kotku, czas leci.
Wiem.
Po prostu jest bardzo trudne.
Dawaj, dawaj. Co to jest? Książka? Film?
Film.
To western.
- Bez gadania. - Przepraszam.
Zacznij od pierwszego słowa. Ile ma sylab?
Jedno słowo.
Złotko, pokaż to. Jesteś w tym naprawdę dobra.
Ogólne pojęcie.
- Ja. - Edie.
- Kobieta. - Blondynka.
Utleniacz!
"Powieście go wysoko"?
Tak! Tak!
Tak!
W porządku, chyba pora na przerwę.
- Dobry pomysł. - Tak.
Dobrze się czujesz? Bo... zachowujesz się jak naćpana.
Tak. Nie, nic mi nie jest.
Myślisz, że mają winogrona albo homara?
Może przyniosę ci kawę?
Orson?
Jest telefon do ciebie. Chyba powinieneś odebrać.
- Witam. - Cześć.
Tom.
Stella, co ty tu robisz?
Upiekłam ciasto czekoladowe i przed chwilą zauważyłam, że zniknęło.
Lynette nie przyniosła go tutaj?
A co? To jakiś problem?
To jak czekoladowa miłość.
Dobra, chwileczkę, chwileczkę.
Przepraszam, nie jedzcie tego. Nie jedzcie. Przepraszam.
Nie!
Niedobry wypiek. Niedobry.
Niedobry, niedobry. Przepraszam.
Pełno tłuszczy trans.
Tom, uważaj!
Przepraszam.
- Ja się tym zajmę. - Dziękuję.
Trochę zimno.
- Przepraszam. - W porządku.
Będzie to zbyt wiele, jak poproszę, byś trzymała łapy z dala od mojego męża?
Co? Wylałam na niego drinka.
I próbujesz naprawić to "karmiąc go piersią"?
Katherine?
Słuchaj, paniusiu, powinnaś się uspokoić.
Zaczynasz wyrabiać tu sobie reputację, bo taka jesteś sztywna.
Lepsza taka niż ta, którą ty sobie wyrobiłaś.
Co masz przez to na myśli?
Wracamy do kalamburów.
- Nieważne, zapomnij o tym. - O nie. Powiedz mi.
Jaką mam reputację?
Jestem próżna i świętsza od papieża?
Nie, chwila. To ty.
Bądźmy ścisłe.
Mówiąc o reputacji, chodziło mi o to, że jesteś kobietą,
która traktuje mężczyzn jak zabawki, obojętnie czy to jest mój mąż, czy...
twój nastoletni ogrodnik?
Bree widziała, jak policzkujesz swoją córkę.
Że co proszę?
Gaby!
Pytała o swojego ojca, a ty ją uderzyłaś.
Czemu to zrobiłaś?
To ostatnia rzecz, którą ci powiem.
Tak, straciłam panowanie z Dylan, ale jej ojciec to okropny człowiek.
Wyobraź sobie najgorszą rzecz, którą ojciec może zrobić córce.
Co miałam powiedzieć na ten temat Dylan?
Mam nadzieję, że to zaspokaja ciekawość was wszystkich.
O mój Boże.
"Powieście go wysoko" ma siedem sylab.
Chyba widziałeś, co zaszło na dole.
Tak.
Słuchaj, to było dawno temu i nic nie znaczy.
Ilu ludzi o tym wie?
Teraz czy przed dzisiejszym wieczorem?
- Ilu? - Słuchaj, wiem, że jesteś zły.
Nie jestem zły. Po prostu próbuję wymyślić, jak to jakoś naprawić.
Oczywiście chłopak był nieletni.
Myślisz, że pieniądze go uciszą?
Victor, poważnie, nie sądzę, żeby coś z tego wynikło.
To dlatego, że nie jesteś mną.
To musisz pamiętać.
To Bodsworth. Wszędzie go zabierałaś.
Nie, myślę, że pamiętałabym tak brzydkiego miśka.
Naprawdę, jest twój.
Twoja mama trzymała go przez te wszystkie lata i jest w twoim starym pokoju.
Chwila. To był mój stary pokój?
Mama powiedziała mi, że mieszkam w swoim starym pokoju.
Nie, to był twój pokój. O czym ty mówisz?
Dobry wieczór, dziewczęta.
Jak było na przyjęciu?
Cudownie.
Twoja mama na pewno chciałaby, żebyś przyszła pomóc sprzątać.
Przepraszam, mamo.
W porządku, kochanie.
Ale nie chcę cię więcej widzieć z tą dziewczyną.
Orson, kochanie, gdzie byłeś?
Dzwonił lekarz Danielle.
Najwidoczniej jej wypadek spowodował odklejenie się łożyska,
- w miejscu, gdzie łożysko odłącza się od macicy. - O mój Boże.
Mówią, żeby nie panikować. Są tego różne stopnie.
Zrobią ultrasonografię i do nas zadzwonią.
Nie mogę czekać tak długo. Powinnam być z nią.
W porządku, przyniosę ci torebkę.
Co ty sobie myślisz? Nie możesz teraz wyjść.
- Coś nam wypadło. Pogadamy jutro. - Nie, pogadamy teraz.
Ciągle jesteś winna mi wyjaśnienia co do tego obrzydliwego ginekologa.
Przeprosiłam cię. Na Boga, Susan, nie wszystko kręci się wokół ciebie.
Wiem, że ten wieczór okazał się kompletną katastrofą, ale w sumie...
to twoja najlepsza impreza.
Zgubiłem się.
Teraz się zgubiłem i boli mnie głowa.
To za to, że pozwalasz Edie myśleć, że jesteście zaręczeni.
A pocałunek?
Kiedy widziałeś, jak flirtuję, rozbiłeś szklankę.
Kiedy Victor usłyszał, że miałam romans, zaczął liczyć, ile spadnie w sondażach.
Potrzebuję faceta, któremu zależy na tyle, żeby wybuchnąć, jak ma mnie stracić.
Nie kocham tylko ciebie. Kocham to, jak ty mnie kochasz.
- Znowu się spotykamy? - Do zobaczenia w czwartek.
Al, co masz dla mnie?
Chyba znalazłem sposób, by to zrobić,
ale przygotowanie wszystkiego może potrwać tydzień czy dwa.
Fantastycznie.
Zadzwonię do ciebie, jak skończę.
Shirley?
Możesz zrobić kopię papierów Britt?
AL KAMINSKY BIEGŁY KSIĘGOWY
Widziałeś Gaby?
Tak, jest w łazience na górze.
Powiedz mi coś.
Jak dowiedziałeś się, że ten dzieciak od koszenia trawy obraca ci żonę,
czemu go nie zabiłeś?
Na początku chciałem, ale...
wszyscy jesteśmy ludźmi, prawda? Musimy zapominać i przebaczać.
Jesteś bardzo wyrozumiałym facetem. Gdyby mi coś takiego wywinęła,
koleś nie pożyłby za długo.
Tak, ale nie ma kobiety, za którą warto iść do więzienia?
Jak masz dość forsy, nietrudno sprawić, żeby ktoś zniknął.
Chodźmy, kochanie.
Dobranoc, Carlos.
Kotku, co robisz?
Muszę zawieźć Danielle ten odtwarzacz DVD.
Naprawdę musimy już iść.
To zajmie tylko chwilę. Te przeklęte kable...
- Kochanie, to długa droga. - Tylko o to prosiła.
Tak, słucham?
Witam, panie doktorze.
Co z nią?
- Bogu dzięki. - O mój Boże.
Wszystko będzie dobrze.
Dzieciaki są utulone do snu. Śpią jak aniołki.
Świetnie. Dodałaś im środki nasenne do kakao?
Możesz tam do nich zajrzeć?
- Jak było na przyjęciu? - Odurzyłaś mnie.
Tylko trochę.
Co z tobą jest? Mówiłam, że nie chcę żadnej trawy.
Zanim się na mnie rzucisz, pozwól, że o coś zapytam.
Lepiej się czujesz?
Nie o to chodzi. Co sobie myślałaś, używając mojego syna jako przemytnika?
Nie wiedział, o co chodzi. I czemu robisz tyle hałasu o to?
Pozwól, że cię o coś zapytam. Pamiętasz, w co byłam ubrana na balu po gimnazjum?
Albo jaką grałam rolę w tamtym roku?
Kto pamięta takie rzeczy?
Rodzice, którzy nie byli zjarani.
Całe moje dzieciństwo przemknęło ci jak za mgłą, ponieważ leczyłaś się...
trawką, jak byłaś chora, alkoholem, jak byłaś zdrowa. Ja tak nie chcę.
Nie chcę przegapić ani chwili życia moich dzieci. Nie, jak mogę tego uniknąć.
Powiedziałabym, że jest mi przykro, ale to nieprawda.
Jesteś matką.
Wiesz, że nie ma nic gorszego niż patrzeć, jak twoje dziecko cierpi.
A jak wdziałam cię,
jak się wygłupiasz, oglądasz kreskówkę...
To chyba było w tym wszystkim najlepsze.
Rozumiem.
Ale jeśli jeszcze kiedyś wywiniesz taki numer...
- Nie wywinę. - W porządku.
No cóż...
Chyba pójdę spać.
- Jenta. - Co?
Pierwsza klasa, byłaś Jentą w "Skrzypku na dachu".
- Zapamiętałaś. - Tak.
Niektóre przedstawienia są tak złe, że nawet alkohol nie może ich wymazać.
Bree?
Możemy ogłosić rozejm?
Żebyś wiedziała, że nie blefuję, przyniosłam tort.
Przepraszam, że dziś na ciebie warczałam.
W porządku.
Po prostu chcę wiedzieć, co się dzieje.
Odkąd jesteś w ciąży, wyrósł między nami mur.
Tak jakby coś się zmieniło, a ja nie wiem, czemu.
Zrobiłam coś, co cię uraziło?
Tu nie chodzi o ciebie. Po prostu miałam na głowie kilka rzeczy.
Na przykład? Daj spokój, powiedz mi.
Mówiłyśmy sobie wszystko.
W porządku...
Nikomu o tym nie mówiłam, ale...
Tu chodzi o dziecko.
- Wystąpiły pewne komplikacje. - O nie.
- Wszystko w porządku? - Tak, jest dobrze,
ale był taki czas, kiedy myślałam, że mogę je stracić.
O mój Boże.
A ja tak po prostu męczyłam cię o lekarza. Przepraszam.
- Powinnaś była mi powiedzieć. - Ty też jesteś w ciąży.
Nie będę mówiła ci niczego, co może cię zmartwić.
Żartujesz sobie? To moje pierwsze dziecko od 17-stu lat.
Bardziej chyba nie mogłabym się bać.
Dziś rano przyłapałam Mike'a, jak buduje łóżeczko.
- Nie. Tak wcześnie? - Tak!
Chciało mi się krzyczeć: "Oszalałeś? Chcesz zapeszyć?"
To właśnie mamy z bycia w ciąży w naszym wieku.
Strach, terror.
A będzie jeszcze gorzej.
Wiesz, kiedy nasze dzieci pójdą na studia, będziemy...
Martwe?
Jak się nam poszczęści.
Popatrz na nas.
Ciężarne dziewczyny jedzą tort i marudzą.
- Miło, co? - Rzeczywiście.
- Co ty robisz? - Dzwonili ze szpitala.
Moja ciotka może wrócić do domu.
- Chcesz, żeby została tutaj? - Tak.
Zamknięcie tego pokoju było błędem.
Jeśli chcę, żeby Dylan skupiła się na czymś innym,
muszę sprawić, żeby nie było to już tak intrygujące.
Mówiąc o intrydze,
co ty sobie wczoraj myślałaś?
Co?
"Najgorsza rzecz, którą ojciec może zrobić córce"?
- Wiesz, co ludzie sobie pomyślą. - Tak.
Będą czuć się bardzo niezręcznie,
a ludzie czujący się niezręcznie nie zadają pytań.
Wszystkie dzieci kochają gry i zabawy.
Ale dzieci dorastają i znajdują sobie nowe gierki.
Udają, że czują się dobrze, żeby rodzina się nie martwiła.
Okłamują ukochanych o tym, gdzie idą popołudniu.
Wymyślają historie, by ukryć prawdę przed przyjaciółmi.
Jeszcze jeden, proszę bardzo...
Tak...
Każdy cieszy się, grając w grę,
aż do momentu,
gdy komuś stanie się krzywda.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.