Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
W poprzednich odcinkach:
Susan i Mike w końcu zawiązali węzeł.
Lynette otrzymała pewne niepokojące wieści.
Jak, do cholery, śmiałaś dostać raka i nie powiedzieć mi o tym?
Mamo...
Bree wróciła ze swojej podróży...
O cholera!
...z niespodzianką.
Już.
Gaby poślubiła Victora.
Gaby to najmądrzejsza rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiłeś.
Z nią przyciągniesz latynoskie głosy i rezydencja gubernatora jest już twoja.
Podczas gdy Carlos...
Dlaczego tak się opierasz przed związaniem się ze mną?
...skończył z Edie.
Skończyłem z tobą.
Ale poszukiwania prawdziwego szczęścia,
doprowadziły do zdarzeń,
które były nieoczekiwane,
i wyraźnie desperackie.
Pierwszą rzeczą, którą powinniście wiedzieć,
jest to, że Edie Britt właściwie nigdy nie planowała umierać.
Ale ktoś, kogo kochała, próbował ją opuścić.
Więc zaplanowała każdy szczegół.
Od jedwabnej szarfy, na której miała się powiesić,
po list samobójczyni, opisujący jej rozpacz.
Teraz, wszystko, co Edie musiała zrobić,
to czekać.
Aż jej ukochany wróci do domu.
Hej, Edie!
Przyszedłem po swoje rzeczy.
Widzicie, żeby zatrzymać swojego mężczyznę,
Edie wiedziała, że musi znaleźć doskonały moment,
by puścić.
Hej, Carlos!
Niestety dla Edie...
Mogę z tobą porozmawiać?
...jej wyczucie czasu, było fatalnie błędne.
Pani McCluskey.
Muszę ci coś pokazać. Chodź tu.
Co to jest?
Kubły na śmieci.
Wiem, że to kubły na śmieci, mądralo.
Pytam, co robią na zewnątrz w sobotnią noc,
jeśli śmieci są zabierane w czwartek.
W porządku. Zabiorę je do środka. Zadowolona?
Carlos...
Co to, do cholery, jest?
I oto, jak Carlos Solis przybył w samą porę,
by ocalić życie Edie Britt.
Kochanie, co ty zrobiłaś?
No dalej, masz się obudzić.
No dalej, proszę.
Oczywiście, gdyby wiedział, co ona zamierzała zrobić z jego życiem...
pozwoliłby jej tam wisieć.
Istnieje pewna pora nocy,
po tym, jak dzieci zostały położone do łóżek,
a mężowie zaczęli już chrapać,
gdy kobiety leżą nie śpiąc,
i myślą o sekretach, które ukrywają przed swoimi przyjaciółmi.
Może to być zaimprowizowany ślub.
Albo niedawno wykryty nowotwór.
Czy też udawana ciąża.
Nie bacząc na nic,
to wszystko, o czym będą myślały, dopóki nie pojawi się coś, co przypomni im,
że inni ludzie...
też mają sekrety.
Carlos.
- Co z nią? - Co powiedzieli lekarze?
Podłączyli ją do respiratora, ale wszystko będzie dobrze.
Co się, do cholery, stało? Jak mogła wywinąć taki numer?
Zostawiła liścik, w którym w większym stopniu obwinia mnie.
Słonko...
Nie mogę uwierzyć, że to się dzieje. To jak Mary Alice, wszystko się powtarza.
Tak, ale dobra wiadomość jest taka, że ona przeżyje.
Wiem, że to jej noc poślubna, ale czy myślicie, że powinnyśmy zadzwonić do Gaby?
Cholera.
Gaby?
Lepiej, żeby to była diabelnie świetna noc poślubna,
biorąc pod uwagę, jak długo tam siedzisz.
Wierz mi, Victor,
to będzie noc, której nigdy nie zapomnisz.
- Wyrwijmy się stąd. - Co?
Mówię serio. Ty i ja. Pieprzmy to wszystko.
Ucieknijmy razem.
Właśnie wyszłam za mąż.
Dwustu ludzi czeka tam na mnie, aż poprowadzę taniec conga.
Gaby, dopiero co powiedziałaś, że nie czujesz, że Victor cię naprawdę kocha,
a, wiesz co, ja tak, nigdy nie przestałem.
Nie mogę go rzucić w dniu ślubu.
To straszne komuś to zrobić, nawet Victorowi.
Pogodzi się z tym.
A ja nigdy nie pogodziłem się z utratą ciebie i nie pozwolę, żeby to się znów stało!
Gaby, jesteś tu?
Gaby?
Cześć.
Cześć! Ja tylko... liczyłam prezenty.
W porządku. Tak właściwie to szukałem tego dziennikarza.
- Nie widziałaś go może? - Nie.
Dobrze... Będę krzyczał, gdybym cię potrzebował.
Chodź!
Kto nie nosi bielizny w dniu swojego ślubu?
Skup się, idioto! No dalej. Kiedy wyjeżdżamy?
Więc robimy to?
Świetnie. Zajmie mi kilka godzin pozbieranie wszystkich rzeczy.
Przyjadę po ciebie wieczorem. Spakuj się i bądź gotowa do drogi.
Czekaj!
Nie pocałujesz panny młodej?
Wreszcie!
Carlos, gdzie ty, do cholery, jesteś?
W szpitalu. Edie próbowała się dziś zabić.
O mój Boże! Wszystko z nią w porządku?
Znalazłem ją w samą porę, ale oczywiście, nie mogę dziś po ciebie przyjechać.
Dobrze, nie szkodzi. Wezmę taksówkę i gdzieś się spotkamy.
Gaby, nie mogę teraz zostawić Edie. Może za kilka tygodni.
Kilka tygodni? Co? Nie! To musi być dzisiaj!
Victor jest w tej chwili w sypialni i czeka na konsumpcję.
A Edie jest podłączona do respiratora.
Słuchaj, nie musisz zostawać z Victorem. Masz dom.
Dobra, wiesz,
uciekanie z tobą w moją noc poślubną było wystarczająco szalone.
Ale uciekanie po to, by być samą jest wariactwem!
Gaby, proszę.
Ona mnie potrzebuje. Nie możesz po prostu poczekać?
Nie! Wolałabym raczej spróbować dojść do porozumienia z Victorem.
Gaby, przyjdziesz do łóżka?
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Szczęśliwej rocznicy pierwszego miesiąca.
Nie wiedziałem, że będziemy to robić.
Byliśmy tacy szczęśliwi przez ostatnie cztery tygodnie,
że pomyślałam, że powinniśmy to uczcić.
Jesteś szczęśliwy, prawda?
Tak.
Nigdy nie byłem szczęśliwszy.
To słodkie.
Nie wierzę ci.
Susan...
Obserwuję cię czasami i wydajesz się być bardzo...
odłączony.
Jakby czegoś brakowało.
Niczego nie brakuje.
Więc nasze wspólne życie jest dokładnie takie, jak się spodziewałeś?
Dostałeś wszystko, czego chciałeś?
Tak, w większości.
"W większości" oznacza, że jest coś, czego chciałeś, ale nie masz tego.
Jak mam ci to dać, jeśli nie mówisz mi, co to jest?
Susan, przysięgam,
jestem ekstatycznie, poza moimi najdzikszymi marzeniami,
cmokająco szczęśliwy.
Zrozumiałaś?
To małżeństwo jest przesądzone.
Hej.
Właśnie podjechała ciężarówka od przeprowadzek.
Andrew, mam problem z tym zapięciem. Mógłbyś mi pomóc?
Słuchaj, powiedziałem ci trzy tygodnie temu,
że nie biorę już udziału w tej twojej małej mistyfikacji,
włączając do tego nawet zapinanie cię.
Na litość boską. Orson, mógłbyś przyjść i mi pomóc?
Będę o tym pamiętać następnym razem, gdy będziesz chciał pieniędzy na skórzane spodnie.
Ludzie się dowiedzą, wiesz?
I wtedy wszyscy wyjdziemy na idiotów.
Nie, jeśli będziemy ostrożni.
To nie lata pięćdziesiąte. Nastolatki zachodzą w ciążę cały czas.
To znaczy, moja była partnerka z laboratorium jest praktycznie babcią.
Słuchaj, reputacja tej rodziny już i tak wisi na włosku.
To znaczy, najpierw ludzie myśleli,
że twój ojczym był żonobójcą,
potem twoja siostra zadała się ze swoim nauczycielem historii,
a teraz mamy paradować z małym bękartem po ulicy.
Równie dobrze moglibyśmy siedzieć na ganku i grać na banjo.
Bree.
Wiesz, przy sąsiednim domu stoi ciężarówka od przeprowadzek.
Mamo, nie śpisz?
Dobrze, skarbie. Daj mi tylko minutkę.
Daj mi minutkę.
Hej, hej...
Nie ma mojej peruki. Gdzie jest?
Na nocnej szafce.
Nie, patrzę na nocną szafkę, i wszystko, co widzę to kilka włosów, i...
to DVD ze sportowymi wpadkami, które, myślałeś, że mnie rozweseli.
- Peyton Manning jest śmieszny. - Mamo!
Hej, już idę!
Hej, nie leż tak jak kłoda! Dalej! Pomóż mi szukać!
Boże, kochanie,
to jedna z takich chwil, gdy przychodzi mi do głowy,
że może byłoby łatwiej, gdybyśmy po prostu
powiedzieli wszystkim, że masz raka.
Znalazłam.
Widzisz, chodzi mi o to, że nie chciałbym straszyć dzieci,
ale, żeby trzymać wszystkich naszych przyjaciół w niewiedzy?
Słuchaj, mogę sobie poradzić z chemioterapią.
Mogę sobie poradzić, gdy ludzie mówią, że moje włosy nigdy nie wyglądały lepiej.
Ale to, z czym nie umiem sobie poradzić, to współczucie, więc robimy to po mojemu.
Było krzywo.
Hej, słonko, o co chodzi?
Po drugiej stronie ulicy stoi ciężarówka od przeprowadzek.
Więc chce pan je wystawić teraz?
I nie martwcie się uzyskaniem najwyższej ceny.
Chcę, żeby to miejsce zostało szybko wycenione.
Co tu się dzieje?
Mam spotkanie z naszym pośrednikiem.
Gaby, pamiętasz Gila.
Pamiętam, że mówiłam ci, że nie jestem jeszcze gotowa, by sprzedać dom.
Gil, mógłbyś dać nam chwilę?
Tak.
Gaby, uzgodniliśmy, że po naszym ślubie sprzedasz dom.
Nadal mam tu wiele rzeczy.
Mój dom ma ponad dziesięć tysięcy stóp kwadratowych.
Jestem dość pewny, że są tam szafy.
Po prostu nie spieszy mi się, by pozbyć się tego domu, w porządku?
To był mój dom. Byłam tu bardzo szczęśliwa.
Ale teraz mamy nowy dom. Nie jesteś w nim szczęśliwa?
Tak, to świetny dom.
Więc dobrze, w takim razie sprzedaj to miejsce.
Na co czekasz?
Nie czekam na nic.
Spójrz, ciężarówka od przeprowadzek.
Nowi sąsiedzi. Co wiemy?
Krzesła do jadalni. To jakaś wskazówka.
Tak, to dowodzi, że jedzą na siedząco.
Nie, chodziło mi o to, że to antyki. To znaczy, że mają gust.
I pieniądze. Odnawiali je tygodniami.
Chciałabym, żeby Edie tu była.
Bez niej, nie ma nikogo, kto przyniósłby nam plotki.
Kolejny obraz podstawowego egoizmu samobójstwa.
Myślicie, że to oni?
O mój Boże, Katherine.
Katherine!
Susan!
Nie mogę uwierzyć, że minęło 12 lat. Nic się nie zmieniłaś.
A ty wyraźnie tak. Wzrok ci się psuje.
Jak twoja ciotka?
Katherine mieszkała tu kiedyś z panią Sims.
Obawiam się, że niezbyt dobrze.
To właściwie powód, dla którego wróciłyśmy.
Nie chciałam, żeby biedna ciocia Lily spędziła swe ostatnie dni w domu opieki.
- To bardzo miłe z twojej strony. - Tak, to prawda.
I szczęście nam dopisało, bo mój mąż znalazł tu pracę.
Adam, mógłbyś pomachać, albo coś?
- Witam panie. - Cześć.
Nie mogę się doczekać, by was poznać, gdy będę trochę mniej spocony.
Niezły jest. Czym się zajmuje?
Jest lekarzem.
No dobra... Nie bierz tego do siebie, ale nie znosimy cię.
Mamo?
Skończyłam się rozpakowywać. Potrzebujesz jakiejś pomocy?
O mój Boże.
To nie jest mała Dylan.
Jestem Susan, mama Julie.
Bardzo się ucieszy, gdy cię zobaczy.
Świetnie.
A kim jest Julie?
Skarbie, pamiętasz, była twoją najlepszą przyjaciółką, gdy byłaś mała.
Racja.
Może idź pomóc swojemu ojczymowi z ostatnimi pudłami?
Miło było was poznać.
Co za piękna rodzina.
Czuję, że mam szczęście mieć was za sąsiadów.
Nie, to ja jestem szczęściarą. Spójrzcie na mój widok.
Twój ogród zapiera dech w piersiach.
Tak.
I ta sosna z tyłu podwórka...
To moja duma i radość.
Zabije mnie to, że będę musiała prosić cię, żebyś ją ścięła.
Słucham?
Przykro mi, ale nie będę mogła dostać nagrody za najlepsze warzywa
z tym drzewem blokującym całe światło słoneczne.
Przykro mi z powodu twoich warzyw,
ale ta sosna zasłania mi widok na podwórko Purcellów,
a gdybyś kiedykolwiek widziała, jak pani Purcell się opala,
wiedziałabyś dokładnie, ile to drzewo dla mnie znaczy.
Nie chcę się spierać.
Nie tkniemy tego drzewa, póki nie znajdziemy jakiegoś rozwiązania dla naszego problemu.
Może zasłony.
Więc wróciłaś. Jak fajnie.
Powinnam wydać drugie śniadanie, żeby wszyscy mogli cię poznać.
Nie, nie ma potrzeby. Urządzam grilla w tą sobotę.
Zapraszam całą dzielnicę.
- Nie musisz tego robić. - Nalegam.
Tak bardzo tęskniłam za Wisteria Lane,
i chcę zrobić coś wyjątkowego dla moich drogich, starych przyjaciół.
I wszystkich cudownych nowoprzybyłych.
Dobrą rzeczą w tej udawanej ciąży jest to, że moje stopy nie puchną.
To znaczy, nigdy nie dałabym rady wcisnąć się w te czółenka,
gdybym naprawdę była w ósmym miesiącu ciąży.
Bree!
Czyż nie wyglądasz promiennie?
Witam, pani McKeever.
Słyszałam, że się spodziewasz,
ale nie miałam pojęcia, jak daleko już jesteś.
Mogę?
Nie ma takiej potrzeby.
Dziecko po prostu teraz akurat nie kopie.
Czasem, jeśli trochę nim potrząśniesz, możesz sprawić, że się poruszy.
Ona naprawdę nie chce być teraz potrząsana.
Jest tam bardzo wrażliwa.
Ale będę delikatna.
Wiesz, za moich czasów, matki wierzyły, że to przynosi szczęście.
Być może muszę wyrazić się troszkę jaśniej.
Bree, sprawiasz mi ból!
Jakiś problem?
Nie, wcale!
Ja tylko witam się z moją bardzo dobrą przyjaciółką.
Teraz się pani odczepi?
Samochód jest tutaj, moja droga.
Cudownie było panią widzieć, pani McKeever.
Dlaczego starsze panie zawsze muszą to robić?
Nie wiem, ale musisz przestać tak się na nie denerwować.
Przykro mi, Susan. Doktor Gorenberg ma właśnie pacjentkę, która zaczęła rodzić.
Jego nowy kolega go zastępuje, jeśli ci to nie przeszkadza.
Jasne. Przyszłam tylko na sprawdzenie.
Doktorze?
Dziękuję.
Witam, jestem doktor Mayfair.
Będę...
Zaraz. Czy my się już spotkaliśmy?
Tak. Wczoraj.
Susan Mayer. Twoja nowa sąsiadka.
Racja.
Nie wiedziałam, że jesteś...
takim lekarzem.
Z pewnością jestem.
Słuchaj...
Może to nie jest...
Stopy do góry, proszę.
Dobrze.
I przesuń się w dół.
Po prostu to jest dziwne, wiesz, biorąc pod uwagę, że jesteś...
Gdzie poszedłeś?
I rozluźnij się.
Przepraszam.
Rozluźnij się.
Przepraszam.
Rozluźnij się.
Przepraszam.
Hej, nie zmieniając tematu, ale kiedy wróci doktor Gorenberg?
Prawie skończone.
Wiesz, Katherine mówiła o tobie od lat.
Miło jest w końcu dołączyć twarz do imienia.
Lynette!
Muriel. Jak się masz?
Co słychać? Dobrze wyglądasz.
Nie próbuj mnie zagadywać, Lynette Scavo. Nie nabiorę się.
Zgłosiłaś się, czy nie, do prowadzenia gali charytatywnej?
Tak, sprawy się trochę pokomplikowały ostatnio...
Nawet nie próbuj się od tego wykręcać, Lynette.
Każda inna mama dziecka z trzeciej klasy już to prowadziła.
Twoja kolej.
Dobrze. Wezmę się za to.
Świetnie. W porządku.
Widzisz.
To jest chwila, w której ktoś z połową mózgu, zagrałby kartą raka.
- Poradzę sobie. - Akurat.
Było ci niedobrze cały dzień przez chemię.
Nawet nie powinno cię tu być!
To moje życie. Jakaś głupia choroba nie powstrzyma mnie przed używaniem go.
Poza tym, Parker spodziewa się mnie zobaczyć.
Już. Widział cię.
Wymkniemy się, gdy zgasną światła.
Będzie mnie obserwował cały dzień. Gra jedną z głównych ról.
Jest Friarem Tuckiem.
To niewdzięczna rola.
Wszystko wygląda prawidłowo.
Ale mówisz, że masz nieregularne miesiączki.
Tak.
Wiesz, jednego miesiąca nie ma, przez dwa miesiące jest.
To się zdarza, prawda?
Pocisz się w nocy?
Czasami. Ale to Mike mnie tak grzeje. To jakby spać z piecykiem.
A uderzenia gorąca?
Dobra, chwila...
Teraz cię zatrzymam.
Jestem na to dużo za młoda. Proszę, wpisz to do swojego rejestru.
Susan, wiem, że dla wielu kobiet słowo "menopauza" ma negatywne skojarzenie.
Słyszą "starzenie się",
"kruche kości",
"utrata pociągu seksualnego".
Dobrze, zanim posuniemy się dalej...
Mogę sprawdzić te dyplomy?
Bo wolałabym...
Słuchaj, istnieje prosty test krwi, którego możemy użyć, by dowiedzieć się...
Nie potrzebuję żadnego testu! Nie jestem w wystarczającym wieku na menopauzę.
Nie wiem jakich bzdur uczyli cię na...
Uczelni Medycznej Harvarda,
rocznik '97?
O mój Boże! Jestem stara!
Zrób mi ten pieprzony test.
Opuścimy te lasy, gdy nasza robota zostanie zakończona.
Jeśli przyjdzie szeryf, wykurzymy go naszymi łukami i strzałami.
W porządku?
Czuję się trochę...
- Niech Bóg ocali was szczęśliwców! - W porządku.
Módl się, bym mógł do was dołączyć, do bandy szczęśliwców.
Jestem kimś więcej, niż tylko radosnym Friarem,
mogę mieć obie te rzeczy: miecz i strzałę!
Musimy wspierać Robina Hooda.
Zaraz zwymiotuję!
A ja razem z panią.
Niech żyje Robin Hood!
- Dobrze, chodźmy. - Nie! Za późno!
Brawo!
Przepraszam. Przepraszam. Kupię ci nową torebkę.
Dobra, ale to nie była moja torebka.
Witam. Macie wszystko, czego potrzebujecie?
Dajcie mi znać... Cześć! Dobrze cię widzieć!
Świetnie wyglądasz!
Pani McCluskey. Witam.
Jak się pani ma? Pamięta mnie pani?
Jesteś Bess Truman, prawda? Oczywiście, że cię pamiętam.
Jeśli to twój sposób na sprawdzenie, czy mózg mi się zlasował, to czuję się dobrze.
Przepraszam.
Więc, widziałam twoje dziecko i nowego męża. Nieźle trafiłaś.
Dziękuję pani.
Bardzo chcę, żeby doświadczył życia na Wisteria Lane.
Czasy, które Dylan i ja spędziłyśmy tutaj, były najszczęśliwszymi chwilami naszego życia.
Tak? To dlaczego wyjechałaś tak nagle?
Opuściłaś miasto bez pożegnania.
Ojej, dużo pani pamięta, prawda?
Przepraszam. Muszę dołączyć do gości.
Te jajka są już poza czasami swojej świeżości.
Więc po prostu rezygnujesz i wyrzucasz je.
Tak, jeśli majonez pozostawiony na słońcu może cię zabić.
Wszystko w porządku? Jesteś dziś jakaś ponura.
Tak, przywyknij do tego.
- Dobra, zrobiłem coś źle? - Nie, przepraszam.
Jestem tylko trochę...
Wiesz co? Zapomnij.
Jedzmy.
Susan! Zajęłyśmy ci miejsce!
Chodź! Chcemy cię tu, chodź.
O mój Boże! Dylan!
Cześć.
To ja. Julie.
Julie to ta dziewczyna, o której mówiłyśmy.
- Cześć, skarbie! - Cześć!
Była twoją najlepszą przyjaciółką.
Tak, i przyniosłam ci mały prezent na powitanie. Twoje ulubione.
O mój Boże.
Pamiętasz jak bardzo uwielbiałaś lukrecje?
Tak?
W porządku.
Chodź. Przyprowadziłam część dawnej paczki i chcę, żebyś się z nimi spotkała.
Bawcie się dobrze!
Menopauza?
Nie jesteś na to trochę za młoda?
Wiem.
A ty myślałeś, że poślubiłeś energiczną kobietę w kwiecie wieku,
a w rezultacie masz żonę, która jest...
wysuszona i zakurzona.
Kochanie.
To jest naturalna część życia.
Tak, ta część przed śmiercią!
Wiem, że to cię martwi, ale tak naprawdę to nic wielkiego.
Ależ tak! A co, jeśli będziesz chciał mieć dzieci?
Uzgodniliśmy, że nie będziemy chcieli.
Nie, ty powiedziałeś, że chcesz.
Ja powiedziałam, że nie chcę i wtedy ty zmieniłeś zdanie.
Co, jeśli znów ci się odmieni?
Tak się nie stanie.
Słuchaj, moje ostatnie jajeczko może zjeżdżać w dół właśnie w tej chwili.
Jeśli chcesz mieć dzieci, być może musisz zabrać się za to właśnie teraz.
Dobra, to wszystko jest bardzo romantyczne, ale pozwól mi coś wyjaśnić, dobrze?
Kocham cię.
I jeśli nie będziemy mieć dzieci, mi to nie przeszkadza.
Nie chcę, żeby ci nie przeszkadzało.
Chcę, żebyś był szczęśliwy.
Dobra, próbuję tylko znaleźć miły sposób, by cię przymknąć, więc...
Tak, jesteśmy przesądzeni.
Hej.
Zobacz, kto wrócił.
O mój Boże. Wyszła ze szpitala.
Dzięki, kochanie.
- Cześć! - Cześć!
Jak się masz?
- Oj, ostrożnie! Szyja. - Przepraszam.
Bardzo dziękuję wam wszystkim za kartki.
Czasem potrzeba tragedii, żeby zrozumieć jak bardzo jest się kochaną.
Więc, może porozmawiaj z przyjaciółkami, a ja pójdę rozładować samochód?
Dzięki, kochanie.
Muszę przyznać, że byłam...
trochę zaniepokojona tym, jak zareagujecie, gdy mnie zobaczycie.
Ale to? Urządzać dla mnie przyjęcie?
Cóż. Po prostu wszystkie cię kochamy.
I, Edie, wylądasz świetnie, szczególnie...
wiesz, biorąc pod uwagę okoliczności.
Masz na myśli to, że próbowałam się powiesić.
W porządku.
Lekarz zachęca mnie do mówienia o tym.
Na pewno nie przy jedzeniu.
Carlos i ja ciągle o tym rozmawiamy.
I wiecie, cała ta sprawa tylko nas do siebie zbliżyła.
Właściwie to rozmawialiśmy o małżeństwie.
Witam. Chyba jeszcze się nie poznałyśmy.
Jestem Katherine Mayfair, twoja nowa sąsiadka.
Edie. Miło cię poznać.
Witaj na moim przyjęciu.
Więc, słyszałam, że należą ci się gratulacje.
Edie właśnie ogłosiła, że się pobieracie.
Najlepsze życzenia!
Nie jesteśmy zaręczeni.
To była tylko rozmowa w stylu "co by było, gdyby".
Naprawdę? Bo ona sądzi, że się pobieracie.
Cała reszta sądzi, że się pobieracie.
Więc, raz jeszcze, najlepsze życzenia.
Gaby, ta kobieta próbowała się zabić, bo ją zostawiłem.
Nie radzi sobie zbyt dobrze z rozczarowaniami.
I ja też nie!
Powiedziałeś mi, że chcesz ze mną uciec, a potem nie odzywałeś się przez miesiąc!
To tylko dlatego, że przechodziłem przez to wszystko z Edie,
ale to nie znaczy, że nie myślałem ciągle o tobie.
Nie myślałeś.
Myślałem.
W każdej sekundzie każdego dnia.
Tak, więc ja...
też trochę o tobie myślałam.
Potrzebuję być z tobą, Gaby.
Tak?
Udowodnij to.
Możesz dzisiaj wyjść?
O mój Boże, mówisz poważnie?
Pewnie, że tak.
Muszę tylko wrócić przed północą, żeby dać Edie tabletki.
Co?
Jeśli mamy mieć romans, musimy być dyskretni.
Romans?
Myślałam, że mówiliśmy o wspólnej ucieczce.
Nie mogę tego zrobić.
Edie jest teraz zbyt słaba.
Ta stara wiedźma przeżyje nas wszystkich!
Hej, nie mów tak o niej.
Daleko mi od mówienia źle o przyszłej pani Solis.
Nie pobieramy się!
Najlepsze życzenia!
Nie. Absolutnie nie.
To moja ostateczna odpowiedź.
Pogadamy później.
To była Danielle.
Teraz chce, żebyśmy jej wysłali odtwarzacz DVD do jej pokoju.
To nie brzmi zbyt wygórowanie.
Nie o to chodzi! To klasztor, a nie luksusowy hotel.
Masz musztardę na brodzie.
To znaczy, wybaczyć złe zachowanie, to jedno, ale nagradzać je, to już inna sprawa.
Musi ponieść konsekwencje swoich błędów.
Bree! O mój Boże!
Nic ci nie jest?
Nie, nie, w porządku, w porządku!
- Krwawisz! - Nie, nie, nie!
To tylko trochę sosu barbecue.
Gdzie jest mąż Katherine?
- Jest lekarzem. - Nic jej nie jest.
Adam! Adam!
Chodź tu natychmiast!
Bree dźgnęła się w brzuch!
O mój Boże, wszystko w porządku? Niech zobaczę.
Nie, nic się nie stało!
My tylko nabieraliśmy Idę.
- Czasem tak robimy. - Tak.
Spójrz, to widelec do sztuczek.
Kupiliśmy go w magicznym sklepie.
Widzisz? Chowa się!
Oj, moje dziecko!
Niezła sztuczka.
Hej, chodźmy nastraszyć panią McCluskey.
Ale z niego łobuz.
Psychiczna mamuśka na piątej.
Powiedzcie słowo, a na jej twarzy wylądują świńskie kości.
Mój bohater.
Poradzę sobie z nią.
Lynette.
Właśnie rozmawiałam z Helen i wyobraź sobie moje zdziwienie, gdy powiedziała mi,
że nie zaczęłaś jeszcze robić dekoracji na galę.
Zajmuję się dekorowaniem?
Tak. I wiedziałabyś o tym, gdybyś pofatygowała się odebrać pakiet.
Nie chcę tego słyszeć.
W porządku.
Na barana, mamusiu.
Przepraszam, skarbie.
Jestem teraz za bardzo zmęczona.
Chodź, kochanie, ja cię wezmę.
Tak!
Mamusia musi oszczędzać energię na ważniejsze rzeczy.
Nie damy za wygraną przez drugorzędny wypadek.
Jak wiele jeszcze takich wypadków zniesiemy?
Wczoraj, była to ta staruszka w sklepie z obuwiem.
Dzisiaj magiczny widelec w brzuchu.
Niedługo cała ta farsa wyjdzie na jaw i zostaniemy upokorzeni.
Siedzimy w tym już za głęboko.
Moglibyśmy pojechać na wycieczkę.
Powiedzieć ludziom, że poroniłaś, gdy nas nie było.
I co wtedy stałoby się z dzieckiem?
Danielle by je zatrzymała.
Myślisz, że Danielle potrafiłaby wychować to dziecko?
Orson, widziałeś ją w akcji.
Jest płytka i samolubna!
Zrujnowałaby życie tego dziecka!
Jak możesz tak mówić?
Ponieważ jestem jej matką.
I wiem, co stworzyłam, i to jest prawdziwe upokorzenie.
Orson.
To dziecko zasługuje na coś lepszego.
I wiem, co mamy teraz zrobić. Proszę.
Proszę, pozwól mi spróbować.
Więc...
Naprawdę chcesz drugiej szansy?
Czy to byłoby takie straszne?
No więc...
Kontynuujmy przedstawienie.
Więc wycofujesz się teraz?
Wiem, pora jest okropna.
Cholernie! Do gali zostały trzy tygodnie.
Po prostu nie zdawałam sobie sprawy jak bardzo będę zmęczona,
- gdy brałam to na siebie. - Wszyscy jesteśmy zmęczeni, Lynette.
Ale niektórzy z nas nadal dają radę wywiązywać się ze swoich zobowiązań.
Dobrze, będę z tobą szczera.
- Nie czułam się za dobrze ostatnio. - Nie jęcz mi o swoich bólach i dolegliwościach.
Mam ciągłą migrenę od '87 roku.
A moje kolana są w takim stanie, że nie mogę już używać bieżni.
Tak.
To nieprzyjemne.
Przy okazji...
Mam raka.
Zadzwonię do Helen.
Więc, przebyłam już połowę drogi przez chemię,
i mój lekarz jest bardzo pewny,
że to pokonam,
więc możecie się uspokoić.
Nie umrę.
Nie, chyba, że my cię zabijemy.
Cholera, Lynette. Co mówiłyśmy po Mary Alice?
Po Edie? Dlaczego nam nie powiedziały?
Jesteśmy twoimi przyjaciółkami. Dlaczego nas od tego odsunęłaś?
Po prostu lubiłam móc narzucić swoją perukę i przyjść do was na kawę,
i poplotkować o nowych sąsiadach.
Wiecie, przez pięć minut mogłam udawać, że nie jestem chorym człowiekiem.
Ale gdy twoi przyjaciele dowiedzą się, że jesteś chora, nie możesz już udawać,
ponieważ widzisz to w ich oczach.
Strach, współczucie.
To wszystko, co widzisz w naszych oczach?
Nie. Nie, oczywiście, że nie.
Wiecie co? Zawrzyjmy pakt.
Żadnych więcej sekretów.
Od teraz, będziemy mówić sobie o każdym szokującym detalu naszego życia.
Wchodzę w to.
Ja też.
Jesteś z nami?
Absolutnie.
Żadnych więcej sekretów.
Masz rację. Nie jestem szczęśliwa. Porozmawiajmy.
Mówię tylko, że po prostu chcę wiedzieć, że jestem u ciebie na pierwszym miejscu.
Czasem nie czuję się jak twoja żona, ale jak twoja własność.
To jest poniżające. To jest...
Dlaczego się teraz uśmiechasz?
Ponieważ to jest fantastyczne.
Po tygodniach odpychania mnie, w końcu mówisz mi jak się czujesz.
Powinniśmy robić to cały czas.
To trudne, gdy jesteś taki zabiegany.
Może powinniśmy wyjechać.
Na kilka tygodni albo miesiąc.
Odkryjmy ponownie, co sprawiło, że się w sobie zakochaliśmy, na początek.
To świetny pomysł. Zróbmy to.
Może w przyszłym tygodniu?
Zobaczmy.
Mam spotkanie z władzami szkolnymi we wtorek.
A pod koniec miesiąca mam tą konferencję w Waszyngtonie...
O cholerka.
Mam ceremonię otwarcia gruntu pod budowę nowego centum miejskiego.
Urodziny taty.
Forum o rozwoju ekonomicznym.
A może kwiecień?
Mogę dać ci całe dwa tygodnie w kwietniu.
Do zobaczenia później, skarbie.
Dokąd idziesz?
Do Scavo na kilka piw.
Mogę pójść?
Nie.
Dlaczego nie?
Edie, wiem, że ostatnio przez wiele przeszłaś,
ale nie mogę cię trzymać za rękę 24 godziny na dobę.
Jeśli chcesz, żeby ten związek wypalił, musisz mi dać trochę odpoczynku.
Dobra, więc udało mi się uciec od Edie.
Czego chcesz?
Zabrać cię od Edie.
Daj spokój. Na pewno pamiętasz swojego chłopaka Joey'a Millera.
Często ganiałaś go po drabinkach.
Serio?
Myślisz, że poleciałabym na tego gościa z seksownym palcem w nosie?
Więc nie pamiętasz nikogo z dzieci, z którymi się bawiłyśmy?
Nie.
Mówiąc szczerze, nie pamiętam niczego z życia tutaj.
Naprawdę?
Więc, jakie jest twoje najwcześniejsze wspomnienie?
Nie wiem, czy to jest wspomnienie, ale...
Od lat mam ten straszny sen...
Jestem bardzo mała,
a w moim pokoju jest jakiś facet,
i próbuje mnie złapać.
To jest przerażające.
Czy ty kiedykolwiek...
rozmawiałaś z kimś o tym?
Masz na myśli terapeutę?
Moja dawna opiekunka zasugerowała to, ale...
moja mama się wściekła i odmówiła.
Naprawdę?
Tak.
A potem zwolniła tą opiekunkę.
Susan?
Tu jestem.
Drzwi były otwarte.
Nie ma sprawy.
O co chodzi?
Najpierw, powiem tylko, że to jest jedna z najbardziej krępujących chwil w mojej karierze,
i masz wszelkie prawo, żeby mnie znienawidzić.
Adam, nie mam pojęcia o czym mówisz.
Przyszły wyniki twoich badań i twój poziom estrogenu jest w normie.
Nie zaczynasz menopauzy.
Naprawdę?
To fantastycznie!
Jest więcej.
Więcej?
Jesteś w ciąży.
Co? Co on powiedział?
Jestem w ciąży?
Powiedział, że jestem w ciąży.
Nigdy nie byłem szczęśliwszy.
I teraz ci wierzę.
Tu jesteś.
Przepraszam.
Późno wczoraj wróciłem. Nie chciałem cię budzić.
Nie musisz się tłumaczyć.
Ufam ci.
No to dobrze. Powinnaś.
Chciałabym tylko, żebyś ty ufał mi troszkę bardziej.
O czym ty mówisz?
Dlaczego nigdy mi nie powiedziałeś o twoim zagranicznym koncie bankowym?
Co?
No wiesz,
to konto na Kajmanach, na którym jest 10 milionów dolarów.
Tęskniłam za tobą, kiedy cię nie było.
Przeglądanie twoich rzeczy sprawia, że czuję jakbyś był ze mną.
Dobra, wiem jak to wygląda...
Myślałeś, że co zrobię?
Powiem ludziom?
Wydam cię? Spróbuję położyć na tym swoje małe rączki?
Nie zależy mi na pieniądzach, Carlos.
Zależy mi tylko na tobie.
Dlatego ten związek wypali.
Możesz mi ufać w sprawie swoich sekretów.
Tak samo jak ja mogę ci ufać, że mnie nie zranisz.
Istnieje pewna pora poranka.
Następuje ona po tym, jak dzieci pójdą do szkoły,
a mężowie udadzą się do pracy.
Jest to czas, gdy kobiety myślą o sekretach, które ukrywają przed swoimi przyjaciółmi.
I jak bardzo byliby zszokowani, gdyby prawda wyszła na jaw.
I jak zrobią wszystko, co w ich mocy, żeby to się nie stało.
Ale co z tymi szczęśliwymi kobietami, którym nie zostały już sekrety do ukrycia?
O czym one myślą każdego ranka?
Hej!
Coś się stało?
Po prostu...
Dylan i ja byłyśmy kiedyś najlepszymi przyjaciółkami.
To znaczy, wszystko robiłyśmy razem.
Wiem. Była dla ciebie jak siostra.
Cóż...
Ta dziewczyna, z którą się spotykałam...
I wiem, że to zabrzmi szalenie, ale...
To nie jest ta sama dziewczyna.
Te kobiety spędzają swe poranki, myśląc o swoich sąsiadach.
I sekretach, które oni mogą ukrywać.
Tu jesteś. Wołałem cię.
- To ten pokój? - Tak.
Dylan pytała mnie, czy może się tu wprowadzić.
Więc pozwól jej.
Może ty pamiętasz, co tu się stało, ale ona nie.
To nie ma znaczenia.
Nie pozwolę na to.
Hej, wszystko w porządku?
Popełnilismy błąd, wracając tutaj?
A mieliśmy wybór?
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.