Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Wat herinner je je?
Het verleden versmalt als een weg kronkelend door hectares duisternis.
Je geest kan er maar een fractie van bevatten.
Gewoon willekeurige spotlight-seconden door de jaren heen.
Er verdwijnt zoveel.
Tess?
Wordt geheel ingeslikt.
Tess.
Maar die nacht...
die ene nacht blijft...
als vuur op je hersenen gebrandmerkt.
En de pijn en de littekens vervagen nooit.
Simone?
Blij? - Ja, ik denk het wel.
Ben je blij als je vijf jaar bloed en zwoegen aan de wereld blootstelt?
Wij zijn er dol op en ik ben blij dat ik het mag publiceren.
En we hopen te knallen in Frankfurt.
Damesdebuutromans zijn momenteel red hot. - Wij zijn geen chilipeppers, Andrew.
Nog één handtekening. - Dit is Ruth. Ze is ook een grote fan.
Ze zag dat je een pagina in je contract niet tekende.
Ik hield van je boek. - Bedankt.
Juist, het spijt me. Ik wilde er op terug komen.
Garantie en schadevergoeding. Ik snapte dat niet echt.
Het is de garantie dat je werk geen plagiaat is.
Maak je geen zorgen.
Dat is het niet, toch? - Ik zweer het.
Dat is meer een probleem met non-fictieboeken.
Jouw personages zijn fictief, een stad werd verzonnen.
Het is allemaal goed.
Inderdaad.
Ik heb de hele middag afspraken.
Zo niet konden we het gaan vieren. - Geen zorgen. Ik heb mijn drank bij.
Waar ben je? - Net uit de trein gestapt.
En jij? - Ik rijd net over de brug.
Zijn de kinderen bij Mark? Kunnen we iets gaan drinken?
Hij zegt dat ze gaan spelen zijn, maar op mijn gsm zie ik dat ze op café zijn.
Waarom stalk je hem? - Ik stalk hem niet.
Ga gewoon even kijken voor mij.
Hij bestelt gewoon een koffie, Hat.
Ze maakt van die ongelooflijke kaneelbroodjes.
Doe niet paranoïde. Hij houdt van je.
Hé, ik heb nieuws.
Echt? Oké. Ik ook.
Goed ik spring even binnen bij pa en zie je om 15 uur in de bowlo.
Oké, tot dan.
Wat ben je aan het doen? - Ze nemen het gazon over.
Dat doen paardenbloemen nu eenmaal.
Waar is je hoed? Je raakt verbrand.
Waarom ben je zo opgekleed?
Ik had een vergadering over mijn boek. - Welk boek?
Pa, ik heb het je verteld. Er wordt een roman van me gepubliceerd.
Nee.
Ik heb het je vanochtend nog gezegd.
Je bent hier al dagen niet geweest. - Ik heb ontbijt voor je gemaakt.
Jij daar, eet die paardenbloemen op.
Kom. Hier. Haast je.
Nutteloos beest.
Komaan. Pauze.
We halen een hoed voor je, hé? - Ja.
Elke week is er een nieuwe invasie. Vorige week bladluizen. Daarvoor motten.
Schrijf hem in voor een verdelgingscursus. Zet hem aan het werk.
Dan kan hij ook de mieren in mijn keuken aanpakken.
Hij zit in de hallucinatiefase.
De schrijver is blij. De dochter maakt zich zorgen.
Het is verontrustend...
maar betekent dit dat je nog zes maanden blijft?
Ik denk niet dat ik voor hem en zijn geiten kan zorgen.
We kunnen verkopen. Het is nu veel waard.
Maar het is zo leuk dat je terug bent. En de kinderen vinden het fijn.
Wil je mijn nieuws horen? - Ja.
Ik krijg een kindje.
Meen je dat? - Nee...
mijn roman wordt gepubliceerd.
Mijn God, Mon, je hebt een roman af. Waarom wist ik daar niets van?
Ik wilde het niet jinxen door erover te praten.
Jij vindt dat ik nooit iets afmaak. Ik wilde geen hoop wekken.
Dat van dingen niet afmaken is niet waar.
Ik maak nooit iets af, dus... - Juist, maar dat deed je nu wel.
Ja. - Mon, ik ben zo trots op je.
Vertel. Waar gaat het over? - Het is een soort emotionele mysterie.
Ik wil niet te veel verklappen. - Tot ik het lees?
Hat, komaan, je leest niet. - Ik lees.
Juridische instructies.
Ik maak zeker een uitzondering voor je roman. Komaan dus.
Wat heb jij voor nieuws?
Het gaat over Tess.
Ik denk niet dat ik het wil weten.
Ze komt terug naar Sydney.
Ze zei dat ze je zou mailen.
Hoe zou ze dat doen?
Ik gaf haar je e-mailadres.
Ik sprak haar al 17 jaar niet, Hat.
We zijn nu allemaal volwassen.
Ik heb geen partner, geen kinderen. Ik woon nog steeds bij mijn vader.
Nergens blijkt dat ik volwassen ben.
Krijg ik geen vijf seconden?
Hallo, kinderen.
Ja, juist. Je bent vuil.
Je moet nodig in bad. - Help.
Had je vandaag niet genoeg cafeïne, Mark?
Ik deel mijn locatie niet meer als je het zo gebruikt.
Zo is het niet. Simone zag je in het café.
We praten erover als ik terug ben. - Goed.
Raf. Alsjeblieft.
Het spijt me.
Oké, tot ziens.
Ik hou van je. - Ik hou van je.
Waarom? - Sorry. Ik kan niet slapen.
Kun je nergens anders wakker worden?
Dit is de laatste la met gedumpte rommel.
Gooi alles in een doos en bekijk het over een jaar nog eens.
Wat als het een vergissing is? - Gooi alles erin en schrijf er rommel op.
Nee, Vic, ik bedoel dat ik terug ga naar Australië.
Beetje laat hé nu? - Is dat zo?
Ik heb een sabbatjaar genomen, Tess.
Ik dacht dat we dit allemaal wilden. - Ja, dat is zo.
Misschien was ik te lang weg en vind ik het te dorps.
Wat als je je daar eigenlijk geen zorgen over maakt?
Het komt wel goed.
Als het niet lukt, schoppen we de huurders eruit en vlieg je naar huis.
Jij terug naar het kantoor in Londen.
De kinderen en ik blijven in Australië.
Jij krijgt Londen in februari en ik krijg Mardi Gras.
Je bent hilarisch.
En best wel verstandig.
Vergeet knap niet. Komaan.
Zo kan het ook.
Ik zie je nooit huilen. Ben je niet verdrietig?
Ik word er nog steeds verdrietig van.
Ik bedoel, je moeder was de beste moeder die ik ooit had.
Natuurlijk ben ik verdrietig.
Ik kan niet zomaar huilen omdat jij dat wilt, Tess.
Ik wil niet dat je huilt.
Maar...
Ik ben hier.
Ik voel het ook.
Ik zal nooit toestaan dat iemand je pijn doet.
Ik hou van je.
Ik hou ook van jou.
Het spijt me.
Hallo met Andrew Sharma.
Ik kan nu niet opnemen. Spreek een bericht in. Bedankt.
Hé, Andrew. Sorry dat ik zo laat bel.
Ik moet je spreken voor je het boek naar Frankfurt stuurt.
Het is nogal dringend.
Wil je me even terugbellen?
Het is trouwens Simone.
Ik weet dat je daar bent. Blijf hier uit de buurt. Hoor je me?
Hé, wat scheelt er?
Ze vluchtten toen ik buiten kwam.
Wie? - Hij huilde.
Waarschijnlijk loopse buidelratten. - Het is te warm voor seks, Cathy.
Hé, raad eens. - Simone won de Spelling Bee.
Kom, naar binnen.
Ga naar binnen, pa. Wat het ook was, het is nu weg.
Kom.
Het voelt alsof ik twee keer rond de maan ben gevlogen...
om in Schotland te eindigen.
Je bedoelt het einde van de wereld, afgesneden van de beschaving.
Als een gevangenis. - Prachtige gevangenis.
Giftige spinnen, oké, maar ik dacht dat we aan de regen wilden ontsnappen.
Jongens, hou op mijn vaderland te kleineren.
Is het nu je vaderland? - Laten we rondkijken.
Dit is enorm groot. - Ik weet het.
Heb je het niet te warm daarin? - Nee.
Wanneer zien we je moeder?
Schat? - Nee, ik het niet te warm heb.
En daarna vroeg ik wanneer zien we je ma. - Sorry. Ik weet het niet.
Wanneer ik er klaar voor ben. Als ik er klaar voor ben.
Ik nodigde Hat uit om te eten.
Heb je Simonne verwittigd? - Nee, nog niet.
Ik ga douchen.
Hallo, met Tess.
Ik ben in Sydney.
Ik verlang ernaar je te zien.
Hallo? - Het is Simone.
Wauw, Mon.
Net een verschijning.
Dat is lang geleden.
Sorry.
Je bent niet veranderd. - Ik ben eleganter geworden.
Ik had niet verwacht je vandaag te zien.
Nee, ik leef van moment naar moment.
Hat dacht dat je niet zou komen, maar ik ben blij dat je er bent.
Natuurlijk.
Het is hier.
Hé, Vicki, dit is Simone. Simone, dit is Vicki.
Vicki, de echtgenote.
Je hebt een echtgenote. - We hoorden zoveel over jou.
Ja, we zagen alle foto's.
Dat zijn Lily en Art. - Jullie kinderen?
Vicki deed de bevallingen, maar ik was er ongeveer van bij het begin.
Te laat, dus.
Ja, Tess speelt de andere ploeg. Dat haat ik dus. Er zijn geen ploegen.
Waar is de ploeg? - Hier.
Wacht even. Dus jij slaapwandelde in het bed van Tess haar ma...
toen je 15 was? - En kopieerde haar huiswerk.
Is dit een verhoor?
Neem jullie chips mee naar buiten. - Chips?
Crisps. Wat dan ook. - Je mag chips zeggen.
Ik hou van chips en van je mooi accent.
Zijn jullie hier op vakantie? - Tess heeft een nieuwe baan.
Ik neem een sabbatjaar met de kinderen.
Je hebt je dus bedacht?
Ja, ik had niet gedacht dat ik ooit zou terugkomen.
Ze liet het achter zich. Dapper.
De kinderen haten ons maar we gaan ze bekeren. Nietwaar, schat?
Willen jullie iets drinken? - Ja, graag.
Er is wit of... - Wit.
Wit dus? Goed.
Hoeveel jaar is het al? - Dat ik nuchter ben?
Acht jaar. 2922 dagen.
Heel specifiek.
Het is echt geweldig. - Dus zelfs op je bruiloft?
Maar goed dat jullie wegliepen...
anders had Mon een verrassingstoespraak gehouden.
Niet drinken is onderdeel van mijn herstel, dus...
Voor mij is drinken onderdeel van mijn herstel.
Ik mis het niet. Ik ontwaak liever zonder kater.
Ik krijg zoveel meer gedaan. Ik ben dubbel productief.
Over productief gesproken... - Je wordt gewoon wakker en drinkt water.
Of misschien ben ik alcoholist. Wie weet?
Zoals ik al 10 minuten probeer te zeggen, Mon heeft eigenlijk heel spannend nieuws.
Echt niet. - Jawel.
Hat?
Mons roman wordt gepubliceerd.
Ik zou je uitgever moeten zijn anders zou je er nooit iets over zeggen.
Proficiat.
Ik heb te vroeg gesproken, het wordt nog niet uitgegeven.
Hoezo? Sinds wanneer?
Ze willen het nu niet. - Zeggen ze zomaar je contract op?
Nee, ze zijn van gedachten veranderd. - Wat zegt je agent?
Het is een zakenman, hij lult maar wat.
Wat zegt je contract over opzeg? - Ik weet het niet, Hat.
Je moet de voorwaarden kennen, Mon.
Die zijn dat niemand een duistere psychologische thriller wil...
omdat het mensen bang maakt en 's nachts niet kunnen slapen.
Misschien als ik het kan omzetten in...
waardeloze sentimentele romantische fictie denken ze er nog eens over na.
Ze moeten je rechten herzien. - Zwijgen we erover?
Het is vreselijk. Ik haat hen, Mon.
Praat maar tegen elkaar.
Het spijt me heel erg. Het zal wel zeer teleurstellend zijn.
Niemand bekommerde zich ooit om mijn niet-carrière.
We hebben elkaar al even niet gesproken. - 17 jaar eigenlijk, heel veel dagen dus.
Dames, alsjeblieft, kunnen we ophouden?
Kunnen we er een leuke dag van maken? - Ik had het naar mijn zin.
Laat maar. Ik ben een idioot. - Nee.
Waarom kwam ze als ze me niet wil zien. - Het is de wijn, de zon.
Zenuwen wellicht.
IK ANNULEER HET BOEK TOT NADER ORDER.
Ze dronk veel wijn. - Ik hoor jullie. Ik ben oké.
Ik ben kapot. Mijn vader is geestesziek. Ik heb geen broers en zussen.
Ik leg me even en laat jullie bijpraten.
Hoe geraak je thuis?
Ik heb niet per auto. - We brengen je naar het station.
Ik loop wel. Ik voel me nogal wankel. - Je bent zat.
Ik ga met je mee. - Ik ben nu liever alleen.
Je kunt me niet dwingen om te publiceren. - Je kunt niet terugkrabbelen.
Maar het is mijn leven. - En het wordt geweldig.
Ik snap het wel.
Een roman publiceren en jezelf blootgeven is eng.
Snap je wel hoe groot dit kan zijn...
als het allemaal goed gaat. - Jij snapt het niet.
Je hebt hier zo hard aan gewerkt. - Jij begrijpt het niet.
Dat boek is mijn leven, Andrew. Ik kan het niet publiceren.
Wacht, bedoel je...
Zeg je dat dit waargebeurd is?
Ik zeg dat het gebaseerd is op mijn leven.
Maar op een geromantiseerde manier?
Op de manier van het is mij echt overkomen.
Dat is donkere rotzooi.
Ja.
Het gebeurde allemaal.
Dat is geen probleem.
Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Dat verkoopt.
Nee, het maakt niet uit.
Ik heb het voor mezelf geschreven.
Ik probeerde het jarenlang te schrijven en het werd bijna mijn dood...
maar het is me gelukt. Het hoeft niet gepubliceerd.
Luister, Frankfurt is over drie dagen.
Maandag sturen we het manuscript naar de uitgevers.
We plaatsen "Een roman" op de omslag. We onderstrepen het.
Je kunt je nu niet terugtrekken.
Ik ben van gedachten veranderd. - Dit is carrière-zelfmoord.
Maar...
als je hiermee doorgaat...
moet je je voorschot terugbetalen een beëindigingsvergoeding...
juridische kosten van de uitgever en mijn onkosten.
Dat is niet niks.
Zet je een pistool tegen mijn hoofd? - Nee, het is je keuze.
Jouw keuze heeft een prijs.
Of ik bied je een compromis aan.
Vergeet het.
Ik ben er klaar mee.
Je bent knap. - Niet praten.
Kijk me niet aan.
Simone. - Pa.
Ik zit vast.
Ik ben er. Ik help je.
Schiet me gewoon af. - Nee, wat was je aan het doen?
Ik had een hangslot nodig voor de poort. - Waarom?
Er stond hier gisteravond een auto.
Hij scheen met zijn koplampen in mijn ogen.
De honden werden gek.
Pa, ik heb je ziekte opgezocht.
Als de hersenen veranderen hoor of zie je soms dingen.
Er zijn mensen die je kunnen helpen.
Ik zal het je laten zien.
Kijk. Sigarettenpeuken.
Brandgevaar. Alles kan in vlammen opgaan.
Wat voor auto was het? Kon je dat gezien?
Groot genoeg om een hond te verpletteren.
Hoe ben je thuis gekomen? - Met de trein.
Mon, je was een beetje veel.
Ik werd dronken. Oprecht excuus. - Ja, ik snap het.
Je deed nogal chagrijnig tegen Tess.
Ze heeft het moeilijk met terug zijn. Kun je niet wat aardiger tegen haar zijn.
Ze heeft haar leven perfect op orde.
En zo chique.
Ze zag me als een verloren zaak.
Alsof zij doorging met haar leven en ik nog steeds 19 ben.
Ik herinner me geen rotzooi bij haar. - Dat gaat niets helpen.
Zeg dat je haar mist en mist hoe het was.
Dat is zo lang geleden.
Probeer nog eens. Alleen.
Misschien niet drinken dit keer.
Ik heb nu geen moeder nodig.
Ik heb wel genoeg kinderen. Dank je wel.
Sorry.
Ik hou van je.
Je vindt wel een nieuwe uitgever. - Nee, ik ben er klaar mee.
Ik zou willen dat je een boek afmaakt, er trots op bent...
en ergens heenstuurt ter lezing, in plaats van te doen alsof je een boek schreef.
Wat zeg je, Hat?
Sorry, Mon. Soms is het moeilijk om je te geloven.
Ja.
Tot later.
Oké, als jullie gaan zwemmen, laat je spullen onder de boom liggen.
Jongens. Kom voor wat zonnebrandcrème.
Laat hem met rust.
Het is niet lief.
Terugkomen, naar waar we wonen en mij en mijn zaken bedreigen.
Je bedoelt belasteren, Joey. - Verrek.
Wij kunnen zonder je beschuldigingen. Zowel ik als Bec.
Als je niets te verbergen hebt, hoef je je geen zorgen te maken.
Ik zal je blijven haten voor wat je deed. - Houd je mond.
Voor je eigen bestwil, ga weg.
Pa, kom.
Ik moet mijn kinderen beschermen.
Gebruik je kinderen niet. Je beschermde ons.
Wat nu weer, Simone? - Vertel me over je compromis.
Sorry.
Ik was dronken en dwaas. - Geen probleem.
Ik heb het je ook niet gemakkelijk gemaakt.
Ik was zo zenuwachtig. En het was zo lang geleden.
Ja.
Ik dacht dat je niet zou terugkeren. - Ik was het ook niet van plan...
maar ik heb het gevoel dat ik gevlucht ben.
En nu ben ik daar klaar mee.
Wat bedoel je daarmee?
Dit weekend ga ik ma bezoeken. Kunnen we ergens afspreken?
Kan ik je straks terugbellen? Een secondje.
Andrew, hallo. Ik ben net wakker.
Ga maar zitten. - Ik sta in een veld.
Desnoods op een bloem of zo.
Zeg het gewoon. - Oké.
Het was een riskant compromis wegens Lindy's standpunt...
maar blijkbaar wordt het manuscript erdoor nog interessanter.
Hoezo? - Ze stuurde het op...
en vroeg heel snel om aanbiedingen. Binnen 24 uur was het opgelost.
Echt? Meen je het? - Ja.
Het slaat in als een bom.
Nu moet jij zeggen: Je had gelijk, Andrew.
Je bent een god, Andrew. Bedankt, Andrew.
Hallo? Simone?
Ja, dat zal voor een andere keer zijn.
Welkom in de donkere, vochtige vallei van mijn nachtmerries.
Vroeger was daar geen brug.
De rotsen van de helling konden zomaar op de weg vallen.
Zie je? Sommige dingen zijn veranderd.
Woonde je daar vroeger? - Iets verderop.
Kunnen we stoppen voor een hamburger? - We zijn op weg naar een barbecue.
We stoppen daar niet.
Het is een zwaard.
Pa, mag ik hiervan iets hebben? - Wil je dit als lunch?
Kom.
Wat ik zei, spijt me echt.
Natuurlijk geloof ik je. Ik wil dat je gelukkig bent.
Kijk naar al die surfers. - Lil, doe niet zo ordinair.
Ik wil gaan zwemmen.
Gaat het? - Jij ook?
Doe jij dat? - Nee, het is jouw taak.
Zwijg over onze ontmoeting. - Begrepen.
Tess, Vicki, een blikje? - Nee. Ze drinkt niet.
Vicki, Simone, een blikje? - Ik drink ook niet.
Ik wel. - Oké, godzijdank.
Hé, hoe gaat het? - Lang geleden.
Ik ben zo blij. Ik kan niet geloven dat je hier bent.
Die man was een reus van een skinhead...
en toen zei Mon...
kun je me zelf niet in elkaar slaan. Moet je vriendin het voor je doen?
Dat is een verschrikkelijk verhaal. - Dat verhaal wil ik wel horen.
Ja, Mon en Tess waren echt verschrikkelijk.
Zoals toen je die ringen jatte, Mon.
Tess leerde het me. Ik verbeterde het.
We gingen naar markten waar ze ringen hadden.
Ze had een ingenieuze methode. Aan en uit, zo snel dat je niet kon volgen.
Ze maakt er een grote show van, zet ze terug en loopt weg.
De verkoper kijkt me aan alsof het mijn schuld was.
Mijn ring is weg.
Ik toon mijn handen om te bewijzen dat ik het niet was.
Maar ze draaide de ring naar binnen, dus kon je de steen niet zien.
Dus jullie waren winkeldieven.
We waren stoute tieners. Ik liet me gemakkelijk meeslepen.
Nu ben ik bekeerd. - Wie sleepte je mee?
We deden domme, gevaarlijke dingen die jij gelukkig niet doet.
Zei je niet dat jullie moeders niet echt naar jullie omkeken?
Mijn moeder was er wel, maar...
Sorry.
Ja, ik ben hier.
Jouw beurt.
Het spijt me dat Lil dat zei over je ma. - Daar ging het niet om.
Het spijt me als je je veroordeeld voelde. - Ik veroordeelde mezelf.
Vertel wat je wilt. Ik dacht gewoon dat we elkaar meesleepten.
Ik moet ervandoor. Pa moet eten. Anders zet hij zijn sokken in de magnetron.
Wat dacht je van koffie morgen? Alleen wij.
Ik kan morgen niet. Misschien volgende keer.
Lieverds. Kijk eens aan. Ik wil jullie gewoon inademen.
Ma, mogen we gaan zwemmen? - Is het veilig om te zwemmen?
Er zitten haaien. - Haaien?
Er is geen toezicht. Spleten en riffen. Je moet voorzichtig zijn.
Mogen we even gaan kijken? - Vijf minuten.
Bedankt.
Dag ma.
Wat leuk om de kinderen te zien.
Er is iets gekomen voor jou.
Van de politie.
Even geleden. - Wat dan.
Niet-opgehaalde eigendom. Ik wist niet of je het terug zou willen.
Moet ik het wegdoen? - Laat het gewoon op bed liggen.
Ze sloten het kantoor.
Amper nog agenten langs de hele kust...
en ze vragen ze zich af waarom jongeren 's nachts zo dronken worden.
Verse Australische groenten en fruit. Het beste.
Oost-Afrika, de Serengeti.
Pa, dat is jouw show. Je zette de klank uit.
Hé, ik heb mijn boekpresentatie.
Lukt het met je als ik naar Sydney ga?
Ik heb een hangslot voor de poort.
Ik ben een boek aan het schrijven.
Ja. Jij was het die mij in de eerste plaats inspireerde.
Het is nog niet af.
We moeten je schrijfhok uitmesten zodat je er weer in kunt.
Ik heb een jas gekocht. Een auteursjasje.
Ik zal het dragen als mijn boek uitkomt.
Ik weet het.
Ik ben zo trots op je.
Mag ik wat zout? - Ja.
Doe de groeten aan je vader van mij. - Doe ik, Graham. Bedankt.
Bedreig mij nooit meer.
Wat? Ik ben aan de telefoon.
Ja, ik zei: bedreig me niet.
En kom mijn vader niet meer bang maken. - Waar heb je het over?
Je denkt dat je boven de wet staat, maar ik weet wat je deed.
Gewoon een gekke vrouw.
Joey, ben jij daar, maat?
Het is mijn schuld, zeker?
Trevor, ben je bijna klaar daar?
De verbinding is verbroken.
Mijn God.
Mijn God. Laat dat. God, dat is ranzig.
Weg. Mijn...
Je honden zijn hier een buidelrat aan het verscheuren.
Kun je ze in bedwang houden. - Ze zijn in orde.
Ik kwam langs om Mon op te beuren.
Ze neemt niet op. - Ze is naar een feest.
Nee, dat was gisteren bij mij.
Nee, ze ging vandaag naar een feest in Sydney.
Juist.
Ik kom binnen, leg een briefje en dit geschenk.
Wie is dat verdomme?
Je wordt wakker zonder geheugen.
Maar als je haar zo klein en gebarsten ziet...
komt het allemaal terug.
De vreselijke seconden van die nacht.
Tess?
Joey?
Je zou willen dat je het kon vergeten.
Je zou alles doen om het te vergeten.
Wat is er gisteravond met mij gebeurd?
Ondertiteling: pvdc
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.