Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Ustalacie szczegóły transakcji, a Nasim przekazuje kasę.
Gruz musi wam wszystko potwierdzić.
Najważniejsze jest...
- ...nagranie. Wiem. - Bez niego nie mamy prawa działać.
Zmuszę go do mówienia.
Najlepiej, żeby padła nazwa broni i jej ilość.
I musimy to usłyszeć od niego.
Jak wspomni szwedzkich bankierów, pociągniesz temat.
Na dolnym pokładzie Mirek nagrywa waszą rozmowę.
Emi robi backup nagrania.
Nasim jedzie ze mną.
A Lutek - to, co zwykle.
To ma być czysta robota.
Czekamy na was w Karakoy.
Prom przypływa o 18:40.
- Gruz schodzi. - I zaczynamy.
Obstawiacie ochroniarzy, a ja przejmuję Gruza.
Tylko pamiętaj: trzymasz się planu.
Do samego końca.
Jedynka gotowa. Pełen przegląd.
Wystarczy. Komuś musimy wierzyć.
A to człowiek godny zaufania.
Abu Saleh. Syryjskie ISIS.
Władymira przedstawiać nie muszę.
Jak tam twój miński pałacyk?
Ekipę wymieniłem. Nie dawali rady.
I teraz mam chwatów z Soligorska.
Takich, co rękami kamień docinają?
- Marmur. - Marmur!
Od tej strony cię nie znałem.
Kończmy grę wstępną.
Co cię sprowadza?
Chcemy zwiększyć zamówienie.
Na wszelki wypadek.
Możesz to obejść?
Dwie minuty.
A konkretnie?
Potrzebujemy pocisków ziemia-powietrze.
Po amerykańskich nalotach, mamy duże straty.
Stingery albo chińskie FN-6.
Ale chwilę to potrwa.
Ile?
Stingery - dwa, trzy tygodnie.
A chińczyków nie mam.
Weźcie stare dobre Strzały.
To one jeszcze latają?
Zapytaj jordańskiego pilota F-16, zestrzelonego nad Rakką.
To była twoja broń?
Trzy kilometry zasięgu. Niezawodna.
Ile możesz załatwić?
A na ile was stać?
A reszta?
Przelewem. Jak odbierzemy zamówienie.
Dostaniecie towar, jak zobaczę resztę.
Jesteśmy z powrotem.
Darmowa lekcja biznesu w bonusie. Bezcenne.
- Przepraszam. Musimy kończyć. - Co się dzieje?
Nic, co was dotyczy.
To na czym stoimy?
To ten.
- Jesteśmy dogadani. - Czyli?
Na dobry początek: 30 Strzał.
- A reszta? - Odezwę się w sprawie Stingerów.
- Kiedy? - Wkrótce.
Potrzebujemy ich już teraz.
Najpierw muszę coś załatwić w Mińsku.
Coś nie gra.
Co tam się dzieje?
Skręcamy.
Osłaniasz mnie.
- Plan był inny. - Ale się zmienił.
Zgubimy go i zniknie na parę miesięcy.
Gdzie jest ten palant?
Chwilowo niedostępny.
Konrad aktywował nadajnik.
- Śledźcie ich. - Cholera...
OK, jedziemy.
400 metrów.
No nie!
"Próbujcie dalej."
Zgubiliśmy ich.
Skup się!
...po drugiej stronie
mistrz kick-boxingu.
Dziewięć walk w klatce.
Osiem zwycięskich, pięć przez knock-out.
Przed wami:
...Jewgienij Kopytkin!!!
Słucham?
Dobrze.
Tak, rozumiem.
Daj.
- Może wystarczy? - Daj.
Mówi mi, że to nie moja sprawa.
A termin chociaż potwierdzony?
Siedzi sobie w Stambule i liże staremu dupę.
Handlowałem kałachami, jak do fiuta mi nie sięgał.
Walić go. Róbmy jak zwykle.
Dogadam wszystko z Wasylem.
Dawaj!
Wstawaj!
- Bij, bij, bij! - No, dawaj!
Bierzemy jednak to zamówienie.
Ile ciężarówek?
Jedna.
Jedna? Schodzimy z hurtu na detal?
Wyjątkowe zamówienie, to i transport specjalny.
- Co to za klient? - Chuj wie. Mam tylko numer telefonu.
Ostrożny sukinsyn.
Ważne, że płaci.
To jak?
Widzimy się jutro w magazynie?
Nie.
Mówiłem, żebyś się skupił?
Trzeba było słuchać.
Młody pojedzie z wami.
Odwieź pułkownika do domu.
Mirek...
Mirek, proszę.
To była nasza jedyna szansa.
- Nie mogliśmy ich zgubić. - A jednak się udało.
Gruza nie ma, twoja przykrywka jest spalona,
a ja muszę rozliczyć pół miliona euro.
Coś ich spłoszyło. Zdarza się.
Gdybyś trzymał się planu, moglibyśmy umówić kolejne spotkanie.
Mirek?
Włamiesz się do sytemu monitoringu.
Zdobądź zapis ostatnich godzin. Może tak ich znajdziemy.
- Bez dostępu to potrwa. - Próbuj.
Co robicie?
Sprawdzimy miejski monitoring.
Od czegoś trzeba zacząć.
Brawo.
- A ty? - Nie, dziękuję.
- Ile przesrałeś? - Pięć kafli.
I masz tę swoją gwarancję od Stiopy.
Stary tak się nawalił, że nie zauważył, jak przegrywa.
Z głodu nie zdechnie.
Przypomnij Stiopie, że się do niego wybieram.
Dobrze.
- Jak tam nasze sprawy? - Chłopaki Kujbowa już poinformowani.
Wszystkie papiery będą na czas. Z pieczęciami i podpisami.
Jak zwykle.
Stiepanowicz. Przyślijcie Irinę.
Zaraz wpadnie Jurewicz. Prosił, żebym przypomniał.
Dlatego piję. Na trzeźwo się z nim nie dogadasz.
- Jakaś nowa operacja? - Gdzie tam.
Jurewicz odkrył w sobie inwestora.
Chce pohandlować z kolegami z zagranicy.
A że interes jest śliski,
nie da rady bez doświadczonego pułkownika.
Tak?
Proszę to sprzątnąć.
Szkoda.
Czas na mnie.
Pardon, zostawiłem tu gdzieś telefon.
W jakim są stanie?
Dobrym.
Tylko jedna teczka zapleśniała po tym, jak ich zalało w 1999.
Oleg!
Żebyś kiedyś jaj nie zgubił.
Cała wina pójdzie na starego. Kaprys emeryta.
- I tak nikt w to nie uwierzy. - Ani niczego nie udowodni.
Dobrze. Moi ludzie będą go ubezpieczać.
Co jest?
Miałeś odnieść.
Stary mnie powiesi, jak mu czegoś zabraknie.
...do jutra dokumenty zostają w moim sejfie.
37 dni.
Co 37 dni?
Tyle byłem w domu w tym roku.
Marta policzyła.
Taka robota.
Gromowe przepustki bywały dłuższe.
Nie mogę widzywać młodego, tylko na fejsie, kurwa.
Kami, sprawdź go.
To Omar Al kasi.
Gość ściągnął go tutaj z Tuzluki.
W ostatnich miesiącach na jego konto trafiło prawie 200 tys. ¤.
Kilkanaście wpłat, każde z innego konta.
Tylko to nie są wpłaty od GRU. Pensia przychodzi osobno.
Ok, mam go.
Południowa uliczka za bazarem. Białe escalade.
Widzisz kierowcę?
Kto to jest?
Za daleko.
Kto to, kurwa, jest?
Szukasz pokemonów w moim gabinecie?
A ja, stary dureń, miałem nadzieję, że to nie ty.
Ostatni szpieg, którego tu złapali,
zdechł w kolonii pod Witebskiem
na zapalenie płuc, od którego schodziły paznokcie.
Mało ci było? Do pierwszego nie starczało?
Ile?
Do soboty 25 tysięcy. Euro.
A jak nie, to chłopakom z kontrwywiadu
trafi się życiowy sukces.
Od lat nie mieli takiego strzału.
Dogadamy się.
Dobrze się trzymasz.
- Tylko trochę bledziutki jesteś. - Nie każdy grzeje tyłek w Dubaju.
Moja oferta wciąż aktualna.
Jak mamy się dalej lubić, nie wracajmy już do tego.
Po co to robisz?
Co?
Gruz jest mój.
Jak na razie, to go nam spłoszyłeś.
Nam?
Cześć.
Linda.
Nie wiedziałem, że razem pracujecie.
A ja że podpierdalacie akcje sojuszników.
Nie wiem, o czym mówisz.
Polujemy na niego od dawna.
Macie to nawet w swoich aktach.
I dlaczego miałoby to nas obchodzić?
Bo od Gruza zależy życie tysięcy ludzi?
Wciąż możemy sobie pomóc.
To bardzo miłe z waszej strony.
Ale ja nie potrzebuję pomocy, tylko wymiernych efektów.
Nasza nowa administracja z pewnością je doceni.
Nie bądź tego taki pewien.
Wybaczcie, ale...
poradzę sobie sam.
A jako przyjaciel radzę ci, żebyś się w to nie wpierdalał.
Do następnego.
Coś się stało?
Nic, o czym powinieneś wiedzieć.
Na pewno?
To cię nie dotyczy.
Wyjdź.
Nie ma mowy o przypadku.
Sygnał był jasny. Nadawał spotkanie alarmowe.
Dzwonicie do mnie tylko dlatego, że jakiś agent źle się poczuł?
Teravis to nasz najważniejszy człowiek na Białorusi.
- Kto go prowadzi? - Konrad. Jest na robocie.
To po cholerę ja jestem wam potrzebny?
Potrzebujemy zgody na rozpoczęcie operacji międzynarodowej.
Róbcie swoje.
Dobra. Bierzemy się do pracy.
Weź legendy i trasy, spotkacie się i dasz znać jaka jest sytuacja.
No, wreszcie jesteś.
A my właśnie chcieliśmy z tobą pogadać.
Tak?
A o czym?
O niczym. To jakieś bzdury.
Żadne bzdury.
O co chodzi?
O waszą przyszłość.
Potrzebne są zmiany.
Tato chce mi załatwić pracę w Moskwie.
W Akademii Sztuk Pięknych.
To nie byle co.
Dość. Nigdzie nie pojedziemy.
A już na pewno nie teraz, nie w naszej sytuacji.
Sytuacje się zmieniają, a okazja może się nie powtórzyć.
Tato!
Wytrzeźwiej wreszcie.
Wiele może się jeszcze wydarzyć.
Prawda?
Miałem dziś piękny sen.
Jestem na Kubie: słoneczko grzeje,
lokalna muzyka, latynoskie rytmy.
Ognia?
Nie trzeba.
I siedzę sobie w barze. Sam.
A naprzeciwko mnie brunetka, z długimi kręconymi włosami,
w czerwonych spodenkach, z jędrnym tyłkiem.
Tańczy tę swoją ciabattę, czy inną, bachatę.
Chyba nie chcę słyszeć, co było dalej.
Chuj z tym.
Ważniejsze, co pomyślałem, jak się obudziłem.
Że trzeba się szanować i cenić.
50 kafli.
Jeszcze dziś.
- Umawialiśmy się... - A teraz jest dwa razy więcej.
Potrzebuję czasu.
A ja biletów na jebaną Kubę.
Jest sprawa.
Potrzebuję kasy.
A co, już przepiłeś wygraną?
Grubsza rzecz.
Jak gruba?
50 tysięcy.
- Rubli? - Kopiejek, kurna.
Euro. 50 kafli.
Na chuj ci tyle?
Jest okazja, ale czas goni.
- Czemu nie pójdziesz do teścia? - Pożyczysz czy nie?
- Przecież on ma siana w bród. - Wasyl!
Dasz czy nie?
Jasne.
Czyli Stiopa nic nie wie o tej twojej "okazji".
Byłoby mu przykro,
że narzeczony Nadii zapożycza się przed ślubem.
Zapomniałeś, dzięki komu prowadzisz ten burdel?
Pojebało cię?!
Robisz błąd, człowieku.
- Tacy jak on zawsze cię wystawią. - Pan mówi do mnie?
- Musisz być ostrożniejszy. - Słucham?
Twój szef wie, że kablujesz Amerykanom?
Co takiego?
- To znajomy. - Serio?
Mój też.
- Może poznamy go z twoim szefem? - Z kim?
Jak nie przestaniesz ściemniać, wyślę to zdjęcie do Gruza.
Może jak ci odpalą żonę i dzieci, zrobisz się bardziej rozmowny.
Czego chcesz?
- Co dla pana? - Nic, on już wychodzi.
To co, jedziemy?
To ostatnie zamówienie.
Potem nie chcę cię więcej widzieć.
Fantom podglądu gotowy. Turcy nic nie widzą.
Nasłuch gotowy.
Gotowi?
Jedynka gotowa.
- Dwójka gotowa. - Trójka na pozycji.
Jedziemy.
Trzy...
Dwa... Jeden.
Teraz.
Turcy ruszyli. Będą za minutę.
A Ty co? Walter White?
- Kto? - Nieważne.
- Na chuj ci te wdzianka? - Zobaczysz.
- Masz papiery? - Tak.
Idealne.
Nikt się nie doczepi.
Co to, kurwa, jest?
Wąglik.
Za jaja nas powieszą.
Chrzanisz.
Papiery są w porządku, kasa się zgadza.
Nikt się tym gównem nie zainteresuje.
Do roboty, ładujcie.
Jedziesz do klubu.
Jutro będę wiedział, gdzie to odstawić.
Rozmawiałam z Centralą.
Jeśli przesłuchanie nic nie da, mamy go wypuścić.
Zniknie i tyle go widzieliśmy.
Macie dowody, że pierze kasę w waszych bankach.
Trochę mało na porwanie.
Każda rzeź w Afryce jedzie na jego broni.
To nie wystarczy?
Nie zapominaj, kto nas w to wpakował.
Nie zaczynaj beze mnie.
Langley tak słabo płaci?
W końcu wylądowałeś pod mostem.
Można się tu uspokoić. Nabrać dystansu.
Kłopoty w raju?
- Ty mi powiedz. - Nic nie wiem o twoich kłopotach.
Ja za to sporo o twoich.
Moich?
Zjebaliście trzy miesiące naszej pracy.
Żeby złapać jednego faceta?
Zmień informatorów.
Nie masz pojęcia, w co się wpierdalasz.
Oświeć mnie.
Możesz to jeszcze naprawić.
Dajesz mi Gruza, a ja biorę cię na robotę.
Trzech gości z Al Nusra, w tym al Julan.
W końcu go dorwiesz.
Obie agencje będą zadowolone.
Dostaniesz medal od Kongresu, może nawet od Prezydenta.
I awans, bo Warszawa da ci kopa w górę.
O premii nie wspominając.
I to wszystko za jednego starego Białorusina?
A weź go sobie.
Chcę tylko jego listę kontaktów.
I ty mi ją załatwisz.
Umowa?
Jutro się odezwę.
Zatrzymaj się.
Przestań!
Daj się odlać.
Strasznie skąpią ci twoi,
skoro Kujbow musi ci ratować dupę.
- To moja sprawa. - Nie ma twoich spraw.
W przeciwieństwie do ciebie Kujbow rozumie,
że nie szcza się na rękę, która karmi.
I wie, dla kogo pracuje.
Lepiej, żeby twoi zaczęli płacić,
bo Kujbow umie odzyskiwać długi.
Jak skończymy robotę, oddam mu wszystko.
Od dzisiaj twoja działka trafia do mnie.
Moje milczenie będzie kosztować.
- Już je spłaciłem. - Tylko pierwszą ratę.
I teraz czas na kolejne.
Jaką mam gwarancję, że mnie nie wydasz?
Żadnej.
Po prostu będziesz grzecznie robił, co ci każę.
- A na początek... - Łapczywy się zrobiłeś.
...znikniesz z życia Nadii.
Jutro się zawiniesz i więcej nie pojawisz.
Dziecko nie dowie się o twoim istnieniu.
Nadia jest jeszcze młoda. Wyjedzie do Moskwy.
Ułoży sobie życie. Z kimś normalnym.
A jeśli jutro w jej domu zobaczę twoje graty,
zajebię własnymi rękami.
Tekst: Magdalena Cedro & Maciej Kubicki
Tłumaczenie z jęz. rosyjskiego: Tomasz Leszczyński
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.