Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Tato, zagrajmy.
- Gdzie szachy? - Tutaj!
Dobrze. Idę.
Dzieci! To nie po żydowsku!
Marek, zrób coś!
Nie mogę. Jestem zajęty!
- Wybierz rękę. - Lewa.
- Białe, zaczynasz. - Dobrze!
Marek, widziałeś moją tabakę?
Obawiam się, że mama wyrzuciła.
Ruszyłeś się?
Marek, widziałeś moją płytę?
- Czy ja jestem uczonym w Piśmie? - Znalazłam!
Mądrala. A ten ruch?
EUROPA WSCHODNIA, ROK 1934
Partia hiszpańska!
- A co z tym? - Wiem.
Jestem.
Chodź tu.
- Jesteś niemożliwy! - A ty?
- Co za aparat! - Tate, chodź!
Idę.
Nieźle. A może roszada?
Tate! Pomóż mi z lampami.
Nie powiedziałeś tego, co rzekomo im powiedziałeś?
To właśnie mówię. Nie powiedziałem im.
Tate, mam!
Dobrze.
Yankele, obiecałeś nie palić!
- Daj mi odetchnąć. - Nazywasz to oddychaniem?
Co to?
- Palisz! - Nie. Zażywam tabaki.
- Wariat. - Wcale nie.
Przeklęty aparat!
A gdzie on jest? Jestem szachistą, nie fotografem.
Marek, dla ciebie.
Dla mnie? Czarne?
Moje ulubione.
Naprzód Polscy!
Co się dzieje?
Ustawiłaś na 10 sekund?
Tak.
Nie ruszajcie się.
Ruszyłem się!
Saro, włącz jeszcze raz. Na pięć sekund!
AMERYKA POŁUDNIOWA, ROK 1960
Dzień dobry!
Dzień dobry!
Co słychać?
- Straszne wieści z Chile! - Co się stało?
Cześć, dzieci!
Dzień dobry!
NA SPRZEDAŻ
- Dzień dobry, panie Polsky. - Daj gazetę.
Tak jest!
Straszne wieści z Chile!
NAJGORSZE TRZĘSIENIE ZIEMI W HISTORII
WYGRAJ BIAŁYMI W PIĘCIU RUCHACH
W czterech.
Amatorzy!
No dalej!
Przepraszam!
Jest ktoś w domu?
Dzień dobry.
- Nie hiszpański. - Nazywam się Kaltenbrunner, panie Polsky.
Jest pan Polakiem?
- Zna pani moje nazwisko? - Jest napisane.
Czego pani chce?
Szukam domu dla dżentelmena z Buenos Aires.
Sąsiedni dom wydaje się idealny.
Ma pan może telefon do właściciela?
Na ogłoszeniu został, co dziwne, usunięty.
To już nieaktualne.
Chciałabym jednak spróbować i skontaktować się z właścicielem.
- Ma pan jego numer? - Nie!
Szybciej!
Usuńcie też płyty z drugiej strony!
Przeklęte szwaby!
MÓJ SĄSIAD, ADOLF
Nie.
Nie!
Siad!
Tak?
Pański pies przeszedł przez płot i zniszczył mi róże.
Nie.
To co to jest?
Psie gówno.
Ale nie Wolfiego.
Tylko czyje? Tu nie ma nikogo innego.
Może pańskie?
To psie gówno!
Nie chcę go u siebie widzieć! Proszę naprawić płot.
To nie jego. Jest wyszkolony.
Siad!
EICHMANN PORWANY W ARGENTYNIE PRZEZ IZRAELCZYKÓW
Cholerny szwab!
Cholerny szwab!
Czego pani chce?
Ja w sprawie płotu. Mogę wejść?
Chodzi o pańską sprzeczkę z panem Herzogiem.
Pan Herzog poprosił mnie, abym zajęła się nowym płotem.
Nie zapłacę za nowy. Kazałem naprawić stary.
Nie ma sensu go naprawiać.
Koszty nie stanowią problemu, panie Polsky.
Obejrzałam plan posesji.
Ogrodzenie znajduje się
w nieco innym miejscu niż powinno.
Podwórku pana Herzoga brakuje 24 metrów kwadratowych.
1,2,3,4,
5,6,7,
8.
Krzew trzeba wykopać i przenieść na pańską część.
Nie tkniecie moich róż!
Żaden problem. Może je pan sam wyrwać.
Nikt niczego nie wyrwie ani nie postawi płotu.
Wynocha!
Nie zrozumieliśmy się.
Pan tu nie ma nic do gadania. Takie jest prawo.
Wsadź je sobie w dupę i wynoś się z mojego podwórka!
Panie Polsky.
Nie chcemy popsuć stosunków sąsiedzkich i zwrócić się do władz. Ale...
RADA MIEJSKA
Zgodnie z prawem ten kawałek
ziemi należy do mojego klienta.
Co ona mówi?
Panie Polsky, radzę przestrzegać prawa.
Dlaczego nie przesadzi pan róż?
Umrą.
Nie.
Z całym szacunkiem, nie rozmawiamy tu o ogrodnictwie.
Prawo jest prawem.
Mówiłem, gdzie je sobie możesz wsadzić.
Zastanowię się.
Skorzystajmy z mądrości przodków.
Przetniemy róże na pół.
Salomonowy wyrok?
Mam im oddać ziemię razem z różami, byle ich nie przecięli?
Dobra. Niech je biorą.
Świetnie.
Jest pan gotów oddać róże, byleby nie umarły.
Inspirujące.
Prawda?
Oto moja decyzja:
róże nie zostaną wykopane.
Pan Herzog otrzyma ziemię z kwiatami
i będzie się nimi zajmował.
To ja powinienem je dostać!
Zgodził się pan oddać ziemię.
Nie na tym polega wyrok Salomona.
Jakiego Salomona?
Co?
Wyrzucił pan instrukcje!
Nie potrzebuję ich do podlewania kwiatów.
To nie kwiaty! To czarne róże!
- Wpuść mnie! - Zabierz nogę!
A pan rękę!
Potrzebuję ciszy i spokoju.
Odejdź stąd!
EICHMANN PORWANY W ARGENTYNIE PRZEZ IZRAELCZYKÓW
- Mam pana za każdym razem informować? - Tak.
Pan Polsky?
- Hebrajski? Jidysz? - Jidysz.
Nie znam. Angielski?
- Muszę pomówić z oficerem wywiadu. - To ja.
Przyjechał z Buenos Aires.
Po aresztowaniu Eichmanna zrobiło się zbyt niebezpiecznie.
Kupił nędzny dom pośrodku niczego
i ukrywa się za wysokim ogrodzeniem.
Nosi sztuczną brodę
i ciemne okulary.
Ma psa, który narobił na moim podwórku!
A gestapowska prawniczka
wypełnia jego polecenia.
Panie Polsky,
Adolf Hitler zabił się w '45 roku.
To wersja Sowietów.
Kto ufa komunistom?
Nigdy nie dostarczyli spopielonego ciała. Może dlatego, że nie było zwłok?
Czemu pański sąsiad miałby być Hitlerem?
Oczy.
Widziałem jego martwe, niebieskie oczy.
- Nie miał brązowych? - Nie.
Pamiętam je.
Spotkałem go na mistrzostwach świata w szachach w Berlinie w '34.
Wpadł na chwilę na finał.
Minąłem go w korytarzu.
Przystanął, spojrzał na mnie błękitnymi oczami,
krzyknął i wyszedł.
Byłem przerażony.
Nie mogłem dłużej grać.
Nigdy nie zapomnę tych oczu.
Tego wyrazu...
czystego zła.
Ma pan zdjęcie sąsiada?
Po co?
Mówię, to on.
Proszę się napić kawy. Tradycyjna izraelska.
Z Turcji.
Avner, bądź tak miły i przynieś ciasteczka czekoladowe.
- Nie potrzebuję czekolady! - Odezwę się.
Uważa mnie pani za zgrzybiałego starca, który wszędzie widzi Hitlera?
Skądże,
ale proszę zrozumieć.
Co roku otrzymujemy co najmniej 20 zgłoszeń
o rzekomym odnalezieniu Hitlera.
Może się pan pomylił?
SZARO-NIEBIESKIE OCZY
175 CM
ZNANY Z WYBUCHÓW GNIEWU
NIE PIŁ ALKOHOLU
WEGETARIANIN
Boże!
PODOBNO MIAŁ JEDNO JĄDRO
JĘZYK CIAŁA HITLERA
Kto jest moim przyjacielem?
Kto?
Szybciej! Chodźmy!
Nie mogę już na nich patrzeć.
Potrzebujemy pieniędzy!
Pieniądze! Cały czas pieniądze!
- Nie palcie w moim ogrodzie! - Przepraszamy.
Nie chcę dłużej czekać.
Od lat czekałem!
Pani Kaltenbrunner!
WYBUCHY GNIEWU
NIE CIERPIAŁ PALACZY
SZTUKA HITLERA
ODRZUCONY PRZEZ AKADEMIĘ SZTUK PIĘKNYCH
MALOWAŁ GŁÓWNIE RUINY I OPUSZCZONE BUDYNKI.
Zasrany amator.
HITLER BYŁ LEWORĘCZNY
Można zapuścić brodę,
zmienić twarz, ale nie oczy.
Jest leworęcznym malarzem.
Ma ten sam wiek, wzrost, nawet identycznego psa.
Psy tak długo nie żyją.
Nie jestem idiotą. Po prostu ma słabość do tej rasy.
To nie było dla pani.
Co środę gościmy w ambasadzie grupę wsparcia dla ocalałych.
Pomaga w radzeniu sobie z przeszłością.
Zamilcz! Chcę mówić z kimś innym.
- Jestem starszym oficerem. - I nic pani nie robi!
Panie Polsky, niczego nie zrobię,
jeśli nie otrzymam niepodważalnych dowodów.
Pańskie przypadkowe informacje
i zdjęcia człowieka w ciemnych okularach nie wystarczą do wstępnego dochodzenia.
- To nie jest dowód? - Nie.
Pański sąsiad nie jest Hitlerem, bo Hitler nie żyje!
Hetman na f2.
Zasrany amator.
Dzień dobry!
List do pana.
Czego chcesz?
Proszę pokwitować.
Nie rozumiem.
Proszę się podpisać.
Inaczej nie przekażę panu listu.
To jest dowód.
Wynocha z mojego podwórka!
Muszę podlać róże.
Wynocha!
Proszę napisać pismo.
Po co?
Potwierdzenie przejęcia mojej część podwórka.
Wniosłem o obniżenie podatku gruntowego.
Kaltenbrunner się tym zajmie.
Nie musi.
Wystarczą pana dane, data i podpis.
Dostanie pan pismo, jeśli ona się zgodzi.
Wynocha!
Białe wygrywają.
Skoczek na e3, skoczek na f7.
Mat białymi w sześciu ruchach.
Zepsułem grę?
Tędy proszę.
Dobry wieczór. Wciąż pan nęka pana Herzoga.
Podlewałem róże. Te, które mi zabraliście!
Nie my, tylko prawo.
Jeśli nie przestanie pan nękać pana Herzoga,
będę musiała wnieść o zakaz zbliżania się.
Zakaz zbliżania się?
Proszę tu nie przychodzić, nie rozmawiać z panem Herzogiem
i zachowywać się jak dobry, szanujący prawo sąsiad.
Czy to jasne?
Nie wie pan, do czego pan Herzog jest zdolny.
Ma pan kawę?
Kawę?
Chwileczkę.
Siad.
Jest sposób, by uniknąć mata.
- Czarna wieża bije hetmana na g8... - Biały skoczek na f7.
Wciąż mat.
Więc pion na f5.
Czarne przegrają.
Ma pan szachownicę?
Pokażę.
Nie. Jestem zajęty.
Napiszę pismo.
Naprawdę?
Chwila.
Pamiętał pan.
Tak.
- Dlaczego tak pan na mnie patrzy? - Nie patrzę.
Proszę.
Szach.
Szach.
I mat w sześciu ruchach.
Mówiłem.
Nie liczy się.
Nie mogłem się skoncentrować.
Zagrajmy ponownie jutro.
Mieliśmy umowę.
Miał pan napisać pismo.
Zrobię to, gdy zagramy.
Zagramy po piśmie.
Napiszę je po grze.
Zagramy, ale najpierw pismo.
Po partii.
Najpierw pismo.
Dobrze, napiszę.
Po partii.
Jutro. U mnie.
Zapomniał pan o kawie.
Proszę tu zostać. Zaraz wracam.
Dobry pies.
Czekaj w kuchni.
Dobry pies. Siad.
Kto jest moim przyjacielem?
Ruiny!
- Pański obraz? - A co?
Interesujący.
- Ile chce pan za niego? - Nie jest na sprzedaż.
Zagrajmy.
Ciasteczka z makiem.
Sam piekłem.
Muszę do toalety.
Tam.
Toaleta jest na dole.
- Trzeba było powiedzieć. - Mówiłem.
Nie.
Tak.
Nie.
Szach.
Szach mat.
A zatem.
Pismo.
Specjalnie pan przegrał.
Co?
Chodziło o pismo.
Dlaczego?
Dał mi pan słowo.
Ufam panu.
Co mam napisać?
Że zabrał mi pan ziemię i nie muszę...
Nie na maszynie. Odręcznie.
Mam fatalny charakter pisma.
Co mam napisać?
Dziękuję za partyjkę.
Przeklęty pies!
Puszczaj!
Wolfie!
Wolfie!
Coś ty narobił?
Zły pies.
Zły pies!
Nie!
Nie!
Spędzisz noc na dworze i zastanowisz się, co zrobiłeś!
Wolfie!
Masz szczęście, że pada.
Idę po ciebie.
Już idę.
Wolfie!
Gdzie się schowałeś?
Nie chciałem.
Przepraszam.
Gdzie jesteś?
Wolfie!
Pomocy!
Mój pies jest ranny!
Ranny?
Ktoś go potrącił.
Zabierzmy go do środka. Złapię go za głowę, a pan za łapy.
Co pan robi?
- Sprawdzam. - On żyje!
Trzeba go zabrać.
Zdechł.
Nie!
Ruszał łapami.
Zdechł.
Proszę mi pomóc.
Dlaczego mnie opuściłeś?
Zasrany nazistowski pies!
Wiszę panu rewanż.
Nie obcinałem mu pazurów.
Lubiłem to...
skrobanie.
Skrobał w drzwi sypialni aż go wpuściłem.
Wskakiwał na mnie
i lizał mi twarz.
Nie mam ochoty na grę.
Nie szkodzi.
Pan pije?
A co?
Nie wygląda pan na takiego.
Wypiję za Wolfiego.
Jeszcze.
Panie Polsky,
co pan sądzi o pani Kaltenbrunner?
- To znaczy? - Wie pan.
Jest...
seksowna?
Ma ładny tyłek.
To pierwszy raz, kiedy piję od...
30, 35 lat.
Musiałem się powstrzymywać z powodu pracy.
Nie był pan malarzem?
W młodości studiowałem sztukę...
ale okazałem się lepszy w innych rzeczach.
Pańskie obrazy są...
interesujące.
Szkoda, że ich pan nie sprzedaje.
Panie Polsky.
Namaluję panu obraz.
Dawno nie malowałem portretów.
Ale pan jest bardzo przystojny.
Chodź.
Idź do nowego właściciela, Wolfie.
Proszę tak go nie nazywać.
Tylko jak?
Blondie?
Dość.
Już nie mogę.
Może pan i będzie mógł.
Przyjeżdżają za dwa dni.
Będę musiała tu przenocować.
Panie Herzog?
Proszę nie schodzić. Rozbieram się.
Dzień dobry. Zapraszam.
Zabierz go pan ze mnie.
Lubi pana.
- Ale ja go nie. - Dlaczego?
Nie lubię psów.
Ja też go nie lubię.
Myślałem, że lubi pan psy.
Lubiłem Wolfiego.
Nie jego.
Panie Polsky.
Uśmiech.
Dlaczego spytał mnie pan, czy pani Kaltenbrunner jest seksowna?
To pan mnie pytał.
Mniejsza z tym.
Na to pytanie odpowiedziałbym, że tak.
Zgadza się pan?
Ma...
ładny biust.
Gotowe.
Jeszcze mokry.
Możemy rozegrać partyjkę.
Wysuszę go u siebie.
Zobaczymy się jutro?
Mam spotkanie w sprawie obniżenia podatku.
To może później.
Panie Polsky!
Nie znam pańskiego imienia.
Ja jestem Herman.
Marek.
CHARAKTERYSTYCZNY STYL
KRÓTKIE POCIĄGNIĘCIA PĘDZLEM
PRZY MALOWANIU NIEBA.
Ja...
Ma pan czas przed spotkaniem w sprawie obniżenia podatku?
Tak.
Jeszcze.
Wody?
Był król - tak się zaczyna
ta pieśń o wielkiej pchle -
kochał ją król
jak syna,
więc raz
po krawca śle:
"Ubierz ją, krawcze, modnie, ciasno dopinaj spodnie!"
Faust.
Przyniosę panu ubranie.
Dziękuję.
Stracił pan całą rodzinę?
Widziałem zdjęcie.
Dlaczego nie pojechał pan do Palestyny?
Macie teraz swój kraj.
Nie potrzebuję kraju.
Nie potrzebuję niczego.
Gewþrzgurken.
Smak domu.
Może być pan Żydem,
panie Polsky,
ale dobry z pana sąsiad.
W przeciwieństwie do mnie.
Może pan podlewać kwiaty, kiedy pan chce.
Marek.
Muszę ci coś powiedzieć.
To Kaltenbrunner.
Chwila.
O co chodzi?
Panie Herzog!
Za późno, muszę się ukryć.
Proszę otworzyć. Widziałam pana!
Panie Polsky! Proszę natychmiast otworzyć!
Panie Herzog!
Panie Herzog!
Co się tu dzieje?
Co pan ma na sobie?
Pił pan?
Mój pies nie żyje! Litości!
Niech się pan weźmie w garść.
Nic pan o nim nie wie!
Wiem dość.
Chodźmy.
Jestem tu.
Cicho!
Pani Kaltenbrunner.
To skomplikowana sprawa.
Wiem.
Chciał mi pan coś powiedzieć.
Nie.
Nieważne.
Chyba miała rację.
Nie mogę.
Czego?
Widywać się z panem.
Mogę...
wpaść później.
Kiedy sobie pójdzie.
Dzisiaj mamy gości.
Rozegrajmy partię po ich wyjściu.
Proszę przynieść butelkę.
Witamy.
Zapraszam.
NIEZADOWALAJĄCE PRACE
NIE PIŁ ALKOHOLU
Dobranoc, panie Herzog.
Dobrej nocy, panowie.
Nie!
Ktoś może usłyszeć.
Tak, jesteśmy tu.
Tak, dziękuję.
Przyjdzie?
- Kto? - Znawca sztuki.
Tak.
Zauważyłem te same pociągnięcia pędzlem,
co w jego wcześniejszych pracach, ale się nie znam.
W jego sypialni jest stary nazistowski sejf.
W nim znajdziecie dowody.
Nie mogłem się do niego dostać.
- Był pan w jego sypialni? - Tak.
Kiedy graliśmy.
To on?
- Jest pan ekspertem? - Lubię się za niego uważać.
Miło mi, panie Polsky. Szalom.
Proszę spojrzeć na te róże.
I niebo.
Tutaj jest obraz z lat 20.
- Tak. - Widzi pan podobieństwo?
Czemu koniecznie chce pan udowodnić, że pański sąsiad to Hitler?
Co to za pytanie?
To jest Hitler.
Trzeba go tu ściągnąć.
I co się wtedy stanie?
Sprawiedliwość.
Zapłaci.
Dlaczego pan pyta?
Też straciłem rodzinę w obozach.
Wiele razy byłem gotów skręcić niemiecki kark.
Do czego pan zmierza?
Znalazłem sposób na radzenie sobie z przeszłością.
O czym pan mówi?
Jest pan znawcą sztuki czy zasranym psychologiem?
Od lat pomagam ocalałym z Holokaustu.
To fascynujące...
Sprowadziła pani zasranego psychologa!
Proszę się uspokoić.
Nie!
Zasrani amatorzy. Jesteście do niczego!
Panie Polsky, jeśli się pan nie uspokoi...
Niech was szlag! Sprowadźcie ambasadora.
To niemożliwe.
Chcę się z nim spotkać! Teraz!
Puść mnie, gnojku.
Mówili do niego Fþhrer!
Więcej tu nie wracaj.
Ambasador!
Nie wracaj tu!
Do diabła z wami!
Szlag!
Co robisz?
Nie!
Głupi pies.
Co robisz?
Gdzie jesteś?
Panie Polsky!
Udało się?
- Co? - Obniżyć podatek.
Po to pan poszedł.
Tak.
Obniżyli go?
Od jak dawna wiesz?
O czym?
Od jak dawna mnie szpiegujesz, zdrajco!
Szlag!
Kim jesteś? Dla kogo pracujesz?
Zaufałem ci, przeklęty sukinsynu!
- Nie mogę oddychać. - Zapłacisz.
Za co?
Za co?
Za Lili,
Mojsze,
Sarę,
Staszka,
moją matkę i ojca
i wszystkich, których zamordowałeś!
Zabiję cię tak, jak zabiłem twojego wielkiego psa.
Zabiłeś Wolfiego?
Tak.
Zabiłeś go?
Tak, zanim on zabiłby mnie.
Zabiłeś mojego ukochanego psa!
Zabiłeś mojego ukochanego psa, potworze!
Do diabła z nim!
- To za tych, których zabiłeś. - Nikogo nie zabiłem.
Wszystko mi odebrałeś!
Nikogo nie zabiłem!
- Mistrzostwa w '34. - Co?
Pamiętam cię.
Tak. Byłem tam.
Przez ciebie skończyłem w tej zasranej dziurze!
Tak, byłem...
Fþhrerem!
Zabiję cię!
Nie zasługujesz, by żyć.
Dokąd? Muszę cię zabić!
Nie chcę już być Fþhrerem.
Było nas sześciu.
A ja...
najbardziej go przypominałem.
Jestem większy,
więc głodzili mnie tygodniami,
żebym ważył tyle co on.
To nie wystarczyło,
więc wycięli mi tłuszcz.
Musiałem być taki jak on. Stać się nim.
Każdego, kto nie wyglądał jak on, rozstrzeliwano.
Ale ja chciałem żyć.
Odizolowali mnie na 10 lat.
Powiedzieli Marcie, że umarłem.
Mieli rację.
Byłem...
Jestem martwy.
Spuść spodnie.
Co?
Spuść spodnie.
Chcę zobaczyć twoje jądro.
To szaleństwo.
Masz tylko jedno.
Mam dwa.
Pokaż!
Kto ci powiedział, że Hitler miał jedno jądro?
Wiem o tobie wszystko.
Nie jestem nim!
Pokaż!
Spuść spodnie.
Nie.
Nie...
Przykro mi.
Tak bardzo za wami tęsknię...
A wy...?
- Dzień dobry, panie Polsky. - Co tu robicie?
Musimy porozmawiać.
Nieważne. To nie on.
Chodzi o coś innego. Wpuści nas pan?
Nie. Jestem zajęty.
Porozmawiajmy w środku.
Nikt w to nie wierzył, ale kiedy zostawił pan portret...
Bo mnie wyrzuciliście!
Wiem, przepraszam.
Postanowiliśmy go zbadać. Wezwaliśmy zawodowca.
Świetnie.
Prawdziwy znawca sztuki stwierdził, że to obraz Hitlera.
To nie on.
Oczywiście, że nie. Ale to doskonała imitacja.
Nie.
- Idę na górę. - Dobrze.
Pański sąsiad może mieć związek z siatką nazistowskich zbrodniarzy wojennych.
- Bzdura. - Dokąd pan idzie?
Jestem pod wrażeniem.
Wymyśliłem to sobie.
Poprosiłem go, żeby namalował mnie w podobnym stylu.
Jak na reprodukcjach prac Hitlera.
Sprytnie.
Co?
Trzech agentów, dwa aparaty i rejestrator dźwięku.
Będziemy prowadzić obserwację z pańskiego domu.
Nic nie znajdziecie, bo nic tam nie ma.
My to ocenimy.
Nie możecie szpiegować z mojego domu!
- Jak mam pracować w tych warunkach? - Porozmawiam z nim.
Powiedziałem nie!
Twój ruch.
Dlaczego malujesz jak Hitler?
Dokładnie tak samo.
Nauczyłem się perfekcyjnie naśladować jego styl.
Kiedy zrobiło się niefajnie,
pani Kaltenbrunner wpadła na pomysł.
Ameryka Południowa.
To dobry rynek na takie...
gówno.
Czy ludzie,
którzy ostatnio tu przyszli w nocy
są nazistami?
Nie.
Nie są nawet Niemcami.
To staruszkowie z niezdrową obsesją,
ale bogaci.
Chcieli kupić obraz,
byle ze mną porozmawiać.
Kiedy zrobiło się bardzo źle,
schowaliśmy się pod budynkiem.
W kanale ściekowym.
Tylko sąsiedzi wiedzieli, gdzie nas znaleźć.
Siedzieliśmy tam przez trzy tygodnie.
Pewnego dnia sąsiad,
bardzo miły i sympatyczny Niemiec,
który pomagał Lili nosić zakupy,
doprowadził ich do nas.
Przykro mi.
Przyjdą w poniedziałek rano.
Kto?
Izraelczycy.
Próbowałem ich od tego odwieść, ale...
Przepraszam.
Co zrobisz?
To co zawsze.
Mówiłem, że mam nędzne pismo. Oddaję ci ziemię z różami.
Ale ogrodzenie przesunie pan na własny koszt.
Do widzenia, panie Polsky.
Chodź.
Daj jej.
Kobiety kochają kwiaty.
Będzie z tego większy pożytek niż z oglądania.
Zgaście papierosy!
Dla pani.
Dla mnie?
Usiądę z przodu.
fragment "Fausta" Goethego w tłumaczeniu Emila Zegadłowicza
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.