Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Chezza.
Cheryl!
Co tu robisz, do chuja?
Nie powinnaś tak witać siostry po tylu latach.
Złamałaś je, głupia krowo.
Wisisz mi 340 funtów.
Nie ma sprawy.
Przestańcie. Obie przeproście.
- Nie. - Nie sądzę.
No już. Powiedzcie to.
- Przepraszam. - Przepraszam.
Tak lepiej.
To wyjątkowa chwila.
Moje córeczki znów są tu razem po tylu latach.
Nie rozumiem, co ona tu robi?
Myślałam, że umieram.
Chciałam zobaczyć moją piękną córkę ostatni raz
- i alleluja, jest tutaj. - Tak, mamo.
Rzuciłam wszystko.
Słyszysz? Rzuciła wszystko.
Chciałam tu być na wszelki wypadek.
Na wypadek, gdyby ominęło cię coś ważnego?
Nie chcę sprawiać kłopotów.
Ale to zrobisz. Wiesz o tym.
Moje córeczki już się przekomarzają.
- Zostanę tylko kilka dni. - Dobrze.
Trzymaj się z dala od dziewczynek, jasne?
Spytam, co z twoim wypisem.
DREAMLAND
LICYTACJA DZISIAJ
DZIAŁY SIĘ TU ZŁE RZECZY
Ken i Barbie też przyszli. Nie szkodzi.
Nie wierzę, że chcą tego domu.
- Prawda? - Tak.
Tak samo jak ten ciul z Mumford & Sons.
Nie myślą poważnie o życiu tutaj,
o zamieszkaniu tu z rodziną.
To nasz dom.
Absolutnie.
- Co? - Nie udawaj.
Co się z tobą dzieje?
Po prostu...
To dużo pieniędzy. Wszystko, co mamy.
Tyle już przeszliśmy.
O co chodzi? Chcesz tego czy nie?
Nie mogę tam wejść, jeśli tego nie chcesz.
Chcę tego.
I chcę ciebie... bardziej niż czegokolwiek.
Po prostu...
Chcę na ciebie zasługiwać.
Kochanie.
Oczywiście, że na mnie nie zasługujesz.
Ostatnio wszystko było trudne.
Może czasem się od ciebie odsuwałam,
ale wiem, że ten dom to właściwa decyzja.
Wszystko będzie dobrze. Lepiej niż dobrze.
Wspaniale. Ufasz mi?
Kochanie...
Oczywiście, że ci nie ufam.
Jeśli jesteście gotowi, wejdźmy do środka.
Możliwości czekają.
Idziemy kupić dom?
Przepraszam. Śmiało, tak.
Panie przodem.
Wcisnę się tutaj.
Clare...
Potrzebuję dobrej historii o ojcu dziecka.
Znasz Trish. Będzie zadawać pytania.
- Czemu jej powiedziałeś? - Zgadła.
Nie oznajmiłam jej tego z dumą.
Poza tym długo nie utrzymam tego w tajemnicy.
Może będzie dobrze. To się często zdarza.
Nieprawda.
Mnóstwo ludzi dowiaduje się, że ich...
starsza siostra jest ich mamą
albo że tata ma inną rodzinę w sąsiedniej wiosce.
W sąsiedniej wiosce?
Z jakiej epoki bierzesz te plotki?
Ludziom cały czas uchodzi to na sucho.
Oba przykłady mówią o osobach, które dowiadują się prawdy.
Cóż...
Zanim prawda wyjdzie na jaw, może będziemy już martwe.
O Boże.
Przepraszam.
Nie chciałam cię tym obarczać.
Dobra.
Chodź.
Zbudujmy tatę.
Jak się nazywa?
Podoba mi się imię Theo.
Dobrze. Porządne imię.
Może Theo podróżuje z plecakiem.
W ten sposób trudniej go namierzyć.
Tak.
- Gdzie się poznaliście? - W barze.
Dobrze.
Wstąpiłam na drinka po drodze do domu z imprezy.
Bardzo dobrze. Wierzę w to.
Większość moich jednorazowych przygód tak właśnie wyglądała,
więc nie kłamię.
Zdecydowanie kłamiesz.
Mam 190 000. Kto da 200 000?
Mam 200 000. Kto da 210 000?
Dwieście dziesięć tysięcy?
- Mam 210 000. - Co z tobą?
To licytacja.
Powodzenia w uwiedzeniu mojej siostry.
Nie próbuję uwieść jej siostry.
Proszę nie mówić o uwiedzeniach.
- Przepraszam - Mam 210 000.
Kto da 220 000?
Dwieście dwadzieścia tysięcy. Kto da 230 000?
Przepraszam.
Dałem się ponieść emocjom.
Chciałbym to odwołać.
Mogę?
Mam 220 000. Kto da 230 000?
Mam 230 000. Kto da 240 000?
To wszystko, co mamy.
Przez następne 10 lat będziemy jeść fasolę.
Wiem.
Na pewno tego chcesz?
- Po raz drugi... - Absolutnie.
- Po raz ostatni... - Dwieście czterdzieści tysięcy!
Mam 240 000. Kto da 250 000?
Dwieście pięćdziesiąt tysięcy?
Mam 240 000 funtów.
Po raz pierwszy, po raz drugi.
Dwieście czterdzieści tysięcy funtów.
Przepraszam.
O Boże.
Mam 240 000 po raz pierwszy, po raz drugi.
Za 240 000 funtów... sprzedany tej parze.
O mój Boże!
Dziękuję za przybycie.
- Udało ci się. - Nie, nam się udało!
Gratulacje. To ekscytujące.
Podpiszecie tu oboje?
Jeszcze dzisiaj musicie wpłacić 10% wartości.
Podpisz pierwszy.
To twoja chwila.
Nasza.
Tak.
Przepraszam, moje ręce.
Gratulacje.
Dzięki.
Chyba w końcu zrozumieliśmy,
że Margate jest godne uwagi,
ale to jeszcze nie to.
Co do cholery...?
Licytujący nie mogą...
Już nie licytujemy. Jesteśmy właścicielami.
A to nasz dom.
Wynoście się.
Właśnie wyrzuciłam kogoś z domu i było super.
- Wynocha z mojej posesji. - Dobra.
Nie, żartuję! Chodź tu. Nie gniewasz się?
O Boże, nie. No co ty.
Dzielnie walczyłeś, panie.
Poza tym wzrost wartości tego domu
jest za mały w stosunku do inflacji w przyszłym roku finansowym.
Twoje żarty są słabsze niż te tynki.
- Nie rób tak. - Dobra.
- Cześć. - Cześć.
Dzwoniłam kilka razy.
Wejdź.
O Boże, okradli cię?
Nie. Nie mogłam spać.
Przeglądałam moje stare katalogi z wystaw.
Przepraszam za wczoraj.
Tak.
Usiądź, proszę.
Rozumiem, czemu się ukrywasz,
ale nie dam się wciągnąć w twój wstyd i strach.
- Bo nie trzymałam cię za rękę? - Tak.
I nie pozwoliłaś mi pomóc w szpitalu, i rozłączyłaś się.
Na początku to było nawet seksowne,
ale mam dość bycia tajemnicą.
- Nie wiesz, jakie to trudne. - O tak.
My, czarne lesbijki, rzadko rozumiemy, jak ciężkie może być życie.
Nie o to mi chodziło.
Nie zadaję się z rzeźbiarzami i poetami i nie bujam się po Soho.
Jesteśmy w Margate.
Czasy się zmieniły.
A moja mama i jej chłopak, Jezus, nie.
- Przepraszam, że nie jestem... - Wiem.
Nie jesteś gotowa.
Nigdy bym cię do tego nie zmusiła,
ale nie dam się wepchnąć z powrotem do szafy.
Zrywasz ze mną?
Dobra.
Cóż...
To pewnie dobry pomysł.
A twoja...
wymyślna kawa smakuje jak kocie szczyny.
- Nie musi być strasznie. - Powiem ci, co jest straszne.
To wino, które wszystkim wciskasz.
„Z nutą maliny”. Co to w ogóle znaczy?
- Wciąż jestem twoją przyjaciółką. - Nie chcę twojej przyjaźni.
Kocham cię.
Tak?
Trish wylicytowała dom!
Co? O Boże.
Chce to z nami świętować
i zrobić z nas tanią siłę roboczą.
Cudownie.
- Będzie taka szczęśliwa. - Wiedziałam, że się uda.
Widzimy się na miejscu. Najpierw idę do babci.
Potem spotkam się z ciocią Orlą. Wiesz, że jest w mieście?
Wiem. Uważaj.
Twoja ciocia Orla jest przebiegła.
Nie powinnaś jej ufać, ani się do niej zbliżać.
Nigdy jej nie poznałam. Jestem ciekawa.
Wolałabym, żebyś nie szła.
Zabraniam ci.
Czemu mówisz, jakbyśmy były w Grze o tron?
- Zabraniam! - Co mi zrobisz?
Wygnasz mnie na północ od Muru z Dzikimi?
Słowo daję,
nie rozumiem, o czym mówi twoje pokolenie.
Nie rozumiem, czemu tak cię denerwuje?
Po prostu zrób to, o co proszę.
Dobrze.
Jeśli tak ci to przeszkadza, to nie pójdę.
Ale widzimy się u Trish.
Najpierw muszę coś zrobić.
Przepraszam.
UWAGA, WEJŚCIE
Myślisz, że Trish komuś powiedziała?
Jesteś w ciąży!
O mój Boże, tak się cieszę.
Trish!
Chyba tak.
Przyszły Mel i Clare!
Chłopcy walczą o większy pokój.
Spójrz na sufity.
Jest ogromny.
- Patrzcie. - Gdzie mama i babcia?
Mama przyjdzie później. Babcia jest jeszcze słaba.
- Siedzi przed telewizorem. - Co ogląda?
Nie może się oderwać od Mogę cię zniszczyć.
Chyba jest jeszcze na haju po lekach przeciwbólowych.
Proszę bardzo.
Mogę za to dostać 80 funtów.
Wystaw za 120.
Ludzie lubią myśleć, że cię oskubali.
Zakładam biznes z Domem.
To urocze.
Nie ma nic uroczego w zakładaniu małej firmy
na zatłoczonym i agresywnym rynku finansowym,
ale Leila ma świetne pomysły i intrygujący mózg.
- Kocham jej mózg... i ciało. - Dobra.
To nie...
- Witajcie w moim domu! - Hej.
Gratulacje.
Dziękuję.
- Na zdrowie! - Zdrówko.
Mel.
Co to?
Chcę ci podziękować
za pomoc w szukaniu Spence’a.
Cieszyłam się, że mam przy sobie siostrę.
I ciebie też.
Cześć.
Dziękuję za pomoc w szukaniu wujka Spence’a.
- Który to miesiąc? - Piąty.
Ślimak i ucho środkowe są już uformowane.
Ciocia Trish oficjalnie wyprowadziła się z osiedla.
Od dziś masz w rodzinie właścicielkę majątku ziemskiego.
Kto wie, może ojciec dziecka już nim jest?
Właśnie, czy jest ziemianinem?
Potrzebuję tylko miarki.
Chłopcy chcą zaznaczyć wzrost na futrynie.
Byłeś w Paryżu. Poznałeś faceta Mel?
Co? Nie.
Poszliśmy tylko na piwo.
- Mówiłeś, że na kolację. - Tak?
Nie ma żadnego faceta. To była jedna noc.
Nic nie pamiętam.
Theo. Podróżnik.
Nazywał się Theo Podróżnik?
Nie, podróżował z plecakiem.
Pewnie nadal podróżuje.
I jest na drugim końcu świata, Bóg wie gdzie.
- Dziś każdego można namierzyć. - O tak.
- Tato! Pospiesz się! - Idę!
Nie interesuje mnie namierzanie ojca.
Nie potrzebuję go, ani nie chcę.
Racja.
Na co ci Theo, gdy masz nas.
Nie miałyśmy ojców, a wyrosłyśmy na fantastycznych ludzi.
Mamy coś mocniejszego niż bezalkoholowe wegańskie wino?
Mam spirytus, ale potrzebuję go do usunięcia graffiti.
„Działy się tu złe rzeczy”?
Potrzebujesz chyba silniejszego środka.
Nie. Wiem, bo sama to napisałam.
Chciałam odstraszyć innych potencjalnych kupców.
Nie ma za co.
Witam.
- Co za niespodzianka. - Co tu jeszcze robisz?
Widziałaś mamę. Nic jej nie jest.
Mam lot dopiero jutro wieczorem.
Napij się ze mną wina.
Daj spokój. Minęło 40 lat.
To wspaniałe, że Trish kupiła dom.
- Chyba jest... - Przestań. Nic z tego.
Miałaś trzymać się od nich z daleka.
O co chodziło dziś z Leilą?
Nie mogę udawać, że mnie nie ma.
Wiem, że chcesz zobaczyć Trish i Mel.
Jestem ich ciekawa.
Ciekawa?
To nie są biedronki.
Obiecaj, że się z nimi nie spotkasz.
Nie jesteśmy już młode.
- Chcę je tylko poznać. - Nie.
Z całym szacunkiem...
to nie jest twoja decyzja.
Z całym szacunkiem,
nie spotkasz się z nimi bez mojej zgody,
a ja prędzej skręcę ci kark i zmiażdżę.
Żartujesz.
Czyżby, kurwa?
Dobry wieczór, przepraszam. Proszę.
Czy któraś z pięknych pań ma ochotę na drinka
z moją zniżką pracowniczą?
Poza mocnym alkoholem.
Przykro mi.
Jestem mężatką.
Przykro mi.
Jestem lesbijką.
Ale mnie dziś zaskakujesz.
Lepiej nie zaglądaj do łazienki. Jest trochę paskudna.
To będzie nasz pokój.
Jest ogromny.
A to dodatkowa sypialnia.
Co z pokojem dla dziecka?
Będzie spało z nami przynajmniej przez pół roku.
Chłopcy byli z nami jeszcze dłużej.
Zobaczysz, jak szybko mija czas.
Niedługo ta dwójka będzie się droczyć
o to, kto jest najwyższy na futrynie.
Zamieszkaj z nami.
To znaczy, kiedy skończymy remont.
Jeśli mamy zarywać noce na karmienie,
równie dobrze możemy to robić razem.
Clare będzie mogła pisać.
Nie martw się moim głupim pisaniem.
Mamy tyle miejsca. Czemu masz zostać w tamtej klitce?
Nie jest taka mała.
Ma zaskakująco dużo pionowej przestrzeni.
Będziesz miała urwanie głowy z niemowlakiem i chłopcami.
Nie chcesz jeszcze mnie i mojego dziecka.
Właśnie, że tak.
Jesteś moją siostrą.
Niesamowite, że robisz to sama. Jestem z ciebie dumna.
Zawsze będę cię wspierać,
ale pozwól mi sobie pomóc.
Chcę to zrobić z tobą. Proszę.
Nie płacz. Chodź tu.
Tak bardzo cię kocham.
Nie mogę.
Przepraszam, nie mogę.
Mel?
Nie zasługuję na ciebie.
Ty...
nie zasługujesz na to, co zrobiłam.
- Mel, nie. - Co?
Idźcie na dół powkurzać ciocię Leilę.
Szybko.
Co się dzieje? Przerażacie mnie.
Nie poszliśmy na jedno piwo.
Bardzo się upiliśmy.
Nie. Przestań.
Zadzwoniłam do kogoś...
- i kupiliśmy narkotyki - Co ty robisz?
Nie... Nie pamiętam jak...
- ale... - Czemu musiałaś wrócić?
Trish, proszę.
Proszę, nie.
Tak mi przykro.
Uwierz mi,
- to największy błąd, jaki... - Przestań.
Więc wy dwoje jesteście..?
Tego chcesz tym razem?
- Spence'a? - Nie.
To była jedna głupia chwila.
Proszę, to moja jedyna szansa...
Mel, przestań mówić.
Wiedziałaś?
Dopiero się dowiedziałam.
Wiedziałaś.
O czym?
Mel ma wieści.
Chcesz jej powiedzieć? Nie?
Więc ja jej powiem.
Ta dwójka pieprzyła się w Paryżu,
a teraz będą mieli cudowne dziecko.
Co?
Tak bardzo cię kocham.
- Z moją siostrą? - Nie.
- Nie oczekuję, że mi wybaczysz. - Wynoś się!
Wynoś się!
Proszę, kochanie.
Jak wrócę do domu, ma cię już nie być.
Leilo...
Zabierzesz chłopców do mamy na noc?
Oczywiście.
Zostać z tobą chwilę?
Nie, dziękuję.
Dziękuję.
Panie Boże, dziękuję ci za moją piękną rodzinę
i radość, którą mi daje.
Cześć, Leilo.
Tak.
Co? Zwolnij.
ZŁE RZECZY
Przestań.
Przestań.
JESTEŚMY Z TOBĄ ŚMIERDZIUCHA TRISH
Tekst polski: Justyna Burzynska
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.