Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Αφιερωμένο στον Αλεχάντρο Χοδορόφσκι
Τα χρήματα είναι, όπως το αίμα...
Δίνουν ζωή όταν κυλάνε.
Τα χρήματα είναι, όπως ο Χριστός...
Σ’ευλογούν, αν τα μοιράζεσαι.
Τα χρήματα είναι, όπως ο Βούδας...
Αν δεν δουλεύεις...
...δεν τα’χεις.
Τα χρήματα διαφωτίζουν όσους τα χρησιμοποιούν...
...ν’ανοίξουν το λουλούδι του κόσμου...
...και καταδικάζουν αυτούς που τα εξυμνούν...
...και συγχέουν τα πλούτη με την ψυχή.
Δεν υπάρχει διαφορά...
...μεταξύ χρημάτων και συνείδησης.
Δεν υπάρχει διαφορά, μεταξύ συνείδησης και θανάτου.
Δεν υπάρχει διαφορά, μεταξύ θανάτου και πλούτου.
Γιατί είσαι τόσο ντροπαλός, ρε γαμώτο;
Νιώθεις το παιδί παγιδευμένο στο στήθος σου...
Τα μάτια γεμάτα αιώνια απουσία.
Πάντα παρείσακτοι, αιώνια παρείσακτοι.
Όταν σου λένε, προχώρα!
Γεια σου, Χάιμε!
Πέρασαν χρόνια!
Όλα καλά στο μαγαζί;
Το Γκραν Κάσα Ουκράνια!
Σου λείψαμε;
Σίγουρα!
Είσαι ακόμα το ίδιο δυνατός;
- Εσύ τι λες; - Ξέρει ο γιος σου...
...ότι ανέβαινες στα σχοινιά εδώ;
Μπορείς ακόμα να το κάνεις;
Φυσικά και μπορώ!
Ας δούμε, όπως λένε και οι τυφλοί.
- Πάμε! - Σκάσε, χοντρέ!
Πραγματικότητα, ο χορός της πραγματικότητας!
Ας δούμε τι μπορείς να κάνεις!
Μπορώ να το κάνω!
Ακόμα έχεις τους αγαπητούς σου μυς!
Αλλά για τις γροθιές σου, αμφιβάλλω!
Θυμάσαι που προκάλεσες το κοινό να σε βαρέσει;
Φυσικά και το θυμάμαι!
Θα’παιρναν λεφτά, αν τον βάραγαν.
Ναι, με δύο φυσήματα θα τους ξάπλωνε στο έδαφος.
Τώρα που πουλάς βρακιά...
...μπορείς ακόμα να το κάνεις;
Φυσικά και μπορώ.
Ας φορέσουμε τα γάντια.
Γάντια;
Με γυμνά χέρια, αντρίκια!
Όχι, μπαμπά. Θα σε σκοτώσουν.
Σκάσε, δειλέ! Θα λένε πως ο γιός μου είναι αδερφή.
Πρόσεξε! Θα σε φάμε!
Φρίκη!
Χάιμε, χτύπα με!
Θα λιποθυμήσω.
- Φοβάμαι! - Φοβάσαι;
- Ποτέ μη το ξαναπείς! - Φοβάται!
Τοκοπίγια, αυτό το τρέμουλο...
...αυτό το άρωμα από πέτρα...
...το μοιρολόι μιας μικρής πόλης...
...που την κομματιάζει ο ήλιος...
...αυτοί οι άρρωστοι δρόμοι...
...που διψάνε για μια σταγόνα νερό.
Κάσα Ουκράνια!
Καλώς ήρθατε στο Κάσα Ουκράνια!
Περάστε μέσα!
Αλεχανδρίτο!
Γιατί τρέχεις, πατερούλη μου;
Δεν είμαι ο πατέρας σου! Είμαι ο γιός σου!
Αλεχανδρίτο!
Αγρίεψε!
Αγρίεψε!
Δεν είμαι αδερφή!
Δε με φοβίζεις!
Γίνε όσο μεγάλη θες!
Φτάνει, ανόητο παιδί!
- Άσε με να φύγω, παλιό-μπεκρού! - Αρκετά!
Μια απλή πέτρα μπορεί να σκοτώσει...
..όλα τα ψάρια της θάλασσας.
Έτσι λέω εγώ, η "Βασίλισσα της Κούπας".
Άσε με να φύγω!
Τρέχα!
Παιδί δολοφόνε! Βασανίζοντας τη θάλασσα...
Τα σκότωσες όλα!
Όχι!
Φύγε από δω, παλιόγρια!
Ένιωθα μπερδεμένος:
Έπρεπε να νιώσω την αγωνία των σαρδελών...
...ή έπρεπε να χαρώ με τη χαρά των γλάρων.
Η πλάστιγγα έγειρε προς την αγωνία...
...καθώς είδα τους γλάρους να στερούνται το γεύμα τους.
Στον κόσμο αυτό, στον οποίο ένιωθα ξένος...
...όλα συνδέονταν...
...μ’ένα δίχτυ πόνου και ηδονής...
Παγωτό! Κανέλα και βανίλια!
Η κατάρρευση της Γουώλ Στριτ...
...φτώχυνε το 70% των Χιλιανών.
Ο πρόεδρος μας, Συνταγματάρχης Κάρλος Ιβάνεζ ντελ Κάμπο...
...δηλώνει ότι το Δημόσιο Θησαυροφυλάκιο...
...δεν ήταν ποτέ σε καλύτερη κατάσταση.
Σύντομα θα υπάρχει εργασία για όλους.
Ψεύτη, ψωνισμένε φαντάρε!
Αν μου επιτρέπεις, νεαρέ μου, θα ξύσω την πλάτη μου.
Θέλετε να το κάνω εγώ για εσάς;
Ναι, αν δε σιχαίνεσαι.
Φάε και το παγωτό μου, αν δε σιχαίνεσαι, επίσης!
Έλα! Θα’ναι χαρά μου.
Σας πονάω;
Από τότε που έχασα τα χέρια μου απ’την νάρκη...
...και οι Γιάνκηδες με διώξανε, κανείς δε μ’έχει αγγίξει.
Καημένε.
Βρωμοσακάτη...
...έλα ξανά εδώ, και θα σε στείλω φυλακή!
Εγώ προσφέρθηκα να του ξύσω την πλάτη.
- Δε μπορεί να το κάνει μόνος του! - Σκάσε!
Μην αφήνεις αυτούς τους βρωμιάρηδες να’ρχονται κοντά σου!
Είναι γεμάτοι ψείρες!
Γιατί ντύθηκες σαν τον Στάλιν;
Λες πως είσαι κομμουνιστής, αλλά απλά, σέβεσαι τους πλούσιους.
Αν είχα λεφτά, θα μου φίλαγες τα αρχίδια!
Βρωμοεβραίε! Παλιοκάθαρμα!
Άντε γαμήσου!
Αν ξανάρθεις εδώ, θα σου κόψω και τα πόδια!
- Παλιοπούστη! - Χάιμε, άσ’τον!
Γιατί αγκάλιαζες εκείνον τον παλιό-σακάτη;
Σ’αρέσουν οι άντρες, έτσι;
Μ’αυτή την κοριτσίστικη χαίτη...
...τι άλλο να περιμέναμε;
Με τέτοιο μαλλί, είναι σαν αδερφή!
Δείξ’του λίγου σεβασμό...
Ο Αλεχάνδρο είναι Άγιος.
Αρχίδια Άγιος!
Πες του γιατί τον λες "πατέρα" και όχι "γιο".
Πες του τώρα!
Στη Ρωσία...
...η μάνα μου ερωτεύτηκε...
...τον πατέρα μου...
...έναν όμορφο Ρώσο χορευτή.
Τους κυνηγούσαν...
...οι εχθροί των Εβραίων, οι Κοζάκοι.
Έφυγαν για την Αργεντινή...
...όπου δούλεψαν σκληρά για να καλλιεργήσουν...
...ένα μικρό κομμάτι γης.
Για ν’ανάψει μια λάμπα, ο πατέρας μου...
...ανέβηκε σ’ένα βαρέλι...
...με αλκοόλ.
Το καπάκι έσπασε απ’το βάρος του.
Κάηκε ζωντανός.
Όταν έμεινα έγκυος...
...ήξερα πως θα’ναι...
...ο πατέρας μου μετενσαρκωμένος.
Έτσι κι έγινε...
...γεννήθηκες με τα ίδια ξανθά πλούσια μαλλιά.
Αυτή η χτένα...
...είναι το μόνο που απέμεινε απ’τον πατέρα μου.
Αρκετά!
Παραμύθια!
Ο γιός σου, είναι γιός σου!
Θα τον τρελάνεις μ’αυτές τις βλακείες!
Μην τον παίρνεις μακριά! Είναι δικός μου!
Δοκίμασε!
Ζήτα συγγνώμη!
Συγγνώμη.
Κάσα Ουκράνια!
Κάτω οι υψηλές τιμές!
Εδώ είσαι, παλιοεβραίε!
Σου’πα να μην ξανάρθεις!
Σε παρακαλώ μη, μπαμπά!
Άσε με!
Αυτός είναι ο Εβραίος που με χτύπησε!
Έλα, ηλίθιε! Μαλάκα!
Κατσαρίδα! Ψωνισμένη κατσαρίδα!
Το μνήμα και η πλάκα του μνήματος! Μέσα στο μνήμα!
Ο δυναμίτης! Παλιοχοντρή σκύλα!
Ανατίναξέ μας! Δε μας δίνεις τίποτα!
Κατσαρίδα! Ψωνισμένη κατσαρίδα!
Το μνήμα και η πλάκα του μνήματος! Μέσα στο μνήμα!
Ο δυναμίτης! Παλιοχοντρή σκύλα!
Ανατίναξέ μας! Δε μας δίνεις τίποτα!
Κόβουν τα πόδια μας...
Κόβουν τα χέρια μας!
Ο δυναμίτης δεν έχει καρδιά...
...μας πετά μακριά.
Ο δυναμίτης δεν έχει καρδιά...
...μας πετά μακριά.
Παλιοηλίθιε! Κάθαρμα!
Πως μπορεί να’σαι τόσο δειλός;
Μείνε ακίνητος!
Η μάνα μου θα νευριάσει!
Μοιάζεις με πόρνη, όχι με άντρα.
Ηρέμησε, αλλιώς θα σου ξεριζώσω τα μαλλιά!
Συνέχισε.
- Τι συμβαίνει, μικρέ; - Πονάει.
Μην πονάς για κάτι που δεν σου ανήκει.
Τα μαλλιά είναι του παππού σου.
Αρκετά μ’αυτή την πλάνη!
Πάμε!
Τώρα θα μάθεις πώς να’σαι άντρας!
Να ο γιός σου!
Οι χρυσές μπούκλες σου;
Ποιος είσαι;
Δε σε ξέρω.
Προδότη!
Μη με ξαναγγίξεις.
Σου λέω να φύγεις.
Εσύ και ο Χάιμε...
...σκοτώσατε τον πατέρα μου.
Μ’αφήσατε...
...ορφανή.
Θα βγει για τους πελάτες.
Θάνατος στις υψηλές τιμές!
Πάρε αυτήν! Κι αυτήν!
Μείνε ακίνητος.
Ένας πραγματικός άντρας, ελέγχει τον εαυτό του!
Θα σε γαργαλήσω.
Αν δε γελάσεις, αξίζεις να’σαι γιός μου.
Μη γελάς!
Ωραία.
Οι μασχάλες!
Μην παραδίνεσαι!
Τώρα ο λαιμός!
Αντιστάσου!
Η μύτη!
Εντάξει.
Ξεκινάς να κερδίζεις τον θαυμασμό μου.
Μη χαίρεσαι τόσο...
Είπα "ξεκινάς".
Αν θες να’μαι περήφανος για σένα...
...πρέπει να μου δείξεις ότι τα καταφέρνεις με τον πόνο.
Θα σε χαστουκίσω.
Αν θες, θα σε χαστουκίσω δυνατότερα.
Και όσο πιο πολύ ζητάς...
...τόσο πιο δυνατά θα σε χαστουκίζω.
Θα δούμε πόσο θ’αντέξεις.
Ας αρχίσουμε.
Πιο δυνατά.
Πιο δυνατά.
Πιο δυνατά.
Πιο δυνατά.
Πιο δυνατά.
Πιο δυνατά.
Μου’σπασες τα δόντια...
...αλλά αν μ’αγαπάς, δεν πειράζει.
Φυσικά και πειράζει.
Στον οδοντίατρο!
Άντε, τεμπέλη μπάσταρδε!
Στη χωματερή!
Ο δυναμίτης δεν έχει καρδιά...
...μας πετά μακριά!
Άνοιξε το στόμα σου, αγόρι μου.
Ο αέρας στο σάλιο, πρέπει να πονάει πολύ.
Πρέπει να’ναι γενναίος κανείς.
Αν κάνεις ότι σου πω...
...θα κερδίσεις τον θαυμασμό μου.
Άσ’τον να σε φτιάξει, χωρίς αναισθητικό.
Κοίτα.
Η θέληση ξεπερνά τον πόνο.
Ας δούμε αν είσαι σαν εμένα.
Άνοιξε καλά. Είναι απλά, ένα παυσίπονο.
Χωρίς ένεση, Ντον Χούλιο.
Μα, θα σε πονέσει πολύ.
Θα σου στείλω δύο μπουκάλια κρασί.
Τι έχει να πει ο μικρός;
Δε χρειάζομαι ένεση, κύριε.
Άμα το λες εσύ, καλώς.
Άνοιξε το στόμα σου πολύ. Έτσι μπράβο!
Αυτό ήταν, γιέ μου. Όλα καλά.
Είσαι αληθινός ήρωας!
Τα κατάφερες...
...χωρίς κλαψούρισμα!
Χωρίς να τρέμεις!
Χωρίς ένα δάκρυ!
Είσαι ένας Χοδορόφσκι!
Έλα δω!
Τώρα τι;
Μην είσαι κοριτσάκι!
Είσαι ο γιός μου! Σήκω πάνω, γαμώτο!
Παραπάτησα, μπαμπά, είμαι εντάξει.
Μπράβο, ο γιός μου.
Η θέληση ξεπερνά τα πάντα.
Τα λέμε, Ντον Χούλιο. Ευχαριστούμε.
Θα σου στείλω το κρασί.
- Κάν’το γαλλικό το κρασί, Ντον Χάιμε. - Φυσικά.
Παγωτό!
Νερού, αέρα, γης και φωτιάς γεύσεις!
Έκανες πολύ καλή προσπάθεια, γιέ μου.
Ναι, μπαμπά.
Πρέπει να πάρεις λίγο θαλασσινό αέρα.
Θα νιώσεις καλύτερα.
Ναι, μπαμπά.
Πρέπει να γυρίσω στο μαγαζί.
Μείνε εδώ και κοίτα τη θάλασσα.
Έι, μικρέ!
Είσαι γενναίος;
Ναι, είμαι!
Τότε περίμενε εκεί.
Φοβάσαι;
Όχι, Θεοσοφιστή.
- Γιατί όχι; - Είμαι άντρας, Θεοσοφιστή.
- Ξέρεις τ’όνομά μου; - Ναι.
- Ποιος στο πε; - Ο μπαμπάς μου.
Ο μπαμπάς σου!
Κοίτα, θα σου δείξω πώς να διαλογίζεσαι.
Πες μετά από μένα:
Γκάτε.
Γκάτε.
Παραγκάτε.
Παραμσαγκάτε.
Μπόντι Σουά.
Γκάτε, στη νοημοσύνη.
Γκάτε, στην καρδιά.
Γκάτε, στο φύλο.
Παραγκάτε, ακόμα πιο βαθιά.
Παραμσαγκάτε, καρδιά.
Μπόντι Σουά, ευτυχία!
Μπόντι Σουά, ευτυχία!
Μπόντι Σουά, ευτυχία...
...ευτυχία, ευτυχία, ευτυχία...
...ευτυχία, ευτυχία!
Έλα μαζί μου.
Ξέρεις πόσο καιρό βρίσκονται εδώ αυτά τα βαγονέτα;
Δε ξέρω, Θεοσοφιστή.
Χιλιάδες και χιλιάδες...
...και χιλιάδες χρόνια.
Δε ξέρεις από πού έρχονται, ούτε που πάνε...
...αλλά μπορείς να πάρεις μία απ’τις πέτρες τους...
...και να την κρατήσεις σα θησαυρό. Έλα.
Τα βαγονέτα είναι σαν τα σώματα που κουβαλάνε τις ψυχές μας.
Η ψυχή είναι ένας θησαυρός...
...ο Θεός μέσα μας.
Θα σου δώσω ένα δώρο.
Βλέπεις αυτά τα τρία μενταγιόν;
Νομίζουν πως είναι διαφορετικά.
Λιώσ’τα σ’έναν φούρνο...
...και θα γίνουν μία σταγόνα.
Ορίστε, πάρ’τα.
Φτιάξε ένα κολιέ μ’αυτά...
...και φόρα το πάντα, για να σου θυμίζει...
...ότι ένας Θεός ενώνει και τα τρία.
Ευχαριστώ, Θεοσοφιστή.
Λατρεύω αυτό το άρωμα.
Άσε το ποτό κάτω.
Έχω όρεξη.
Εγώ, όχι.
Εγώ, ναι!
Ποιος διατάζει εδώ;
Εσύ.
Έλα!
Είσαι δική μου!
Κοίτα τι έχω.
Ηρέμησε, μικρέ.
- Κοίτα! - Τι είναι;
Μενταγιόν!
- Ποιος σου τα’δωσε; - Ο Θεοσοφιστής.
Σου είπα να μην τον δεις!
Δείξε μου τα σκουπίδια.
Τρελέ, ηλίθιε!
Μουδιάζει το φόβο του για τον θάνατο με κενά όνειρα!
Στα γόνατα!
Ο Θεός δεν υπάρχει!
Ο Θεός δεν υπάρχει!
Ο Θεός δεν υπάρχει!
Πεθαίνεις και σαπίζεις!
Δεν υπάρχει τίποτα μετά!
Ο πατέρας σου δε λέει ποτέ ψέματα!
Ποιόν πιστεύεις, εμένα ή εκείνον τον ηλίθιο;
Ποιόν να διάλεγα;
Εσένα πιστεύω, μπαμπά. Ο ζητιάνος είναι τρελός!
Ο Θεός δεν υπάρχει. Πεθαίνεις και σαπίζεις.
Δεν υπάρχει τίποτα παραπέρα.
Μπράβο! Σήκω πάνω.
Ένας πολεμιστής ξεπερνά τις πλάνες του.
Και τώρα, τράβα για ύπνο!
Κάθε Τετάρτη...
...αργά τη νύχτα...
...έμενα άγρυπνος και κοίταζα αγχωμένος...
...τον πατέρα μου να φεύγει απ’το σπίτι.
Πού πήγαινε;
Έχεις κέφι;
Να σου πάρω μια πίπα, Χάιμε;
Σκέψου την αιώνια ζωή.
Λόττο! Κερδίστε μια κοπέλα!
Έλα, Ροζίτα.
Αυτή είναι η Τοκοπίγια μας.
Πρέπει κάτι να κάνουμε γι’αυτήν.
Έχω ένα σημαντικό μυστικό ραντεβού.
Μια άλλη φορά, εντάξει;
Χάιμε, ξέρεις πως σε γουστάρω...
...και δε σε χρεώνω ποτέ.
Χαίρετε, σύντροφοι!
Γεια σου, σύντροφε!
Κακά νέα, σύντροφοι. Κινδυνεύουμε.
Ο Ιβάνεζ προχωράει σε φασιστική δικτατορία.
Η σφαγή εργαζομένων και φοιτητών δεν έφτανε.
Ούτε οι κερδοσκοπίες με τους Γιάνκηδες τραπεζίτες.
Τώρα θέλει και τους κομμουνιστές.
Ακούστε, σύντροφοι!
Η φίλη μου, η Αμπρόσια, μου’στειλε ένα γράμμα.
Ένα γράμμα;
"Αγαπητή Τόνια, έχω κάτι τρομαχτικό να σου πω".
"Με εντολές του Ιβάνεζ, η αστυνομία πνίγει τους ομοφυλόφιλους".
"Ο εραστής μου, ένας μπάτσος αδερφή, που προσποιείται πως είμαι γυναίκα..."
"...έδεσε δέκα απ’αυτούς με βαριά αλυσίδα..."
"...τους έβαλε σ’ένα αεροπλάνο και τους πέταξε στη θάλασσα".
"Εσύ και τα κορίτσια, απειλείστε".
"Να προσέχετε. Με αγάπη, Αμπρόσια".
Πρώτα οι κομμουνιστές...
...μετά οι ομοφυλόφιλοι...
...μετά οι φοιτητές, οι ναύτες, οι ανθρακωρύχοι...
Για πόσο θα τ’ανεχτούμε αυτό;
Ναι, για πόσο;
Θα μπορούσαμε να οργανώσουμε μια γενική απεργία...
...με φυλλάδια, επιστολές...
...και κρυφές συναντήσεις.
Πώς θα τα χρηματοδοτήσουμε όλ’αυτά;
Δε μας φτάνουν ούτε για ποτό.
- Συντρόφισσα Τόνια; - Ναι, Χάιμε.
Φέρε μας μερικές μπύρες.
Μπράβο, σύντροφε Χοδορόφσκι!
Άσε τα "Μπράβο, Χοδορόφσκι" σ’εμένα!
Σύντροφοι, ξέρετε πολύ καλά...
...ότι τ’αληθινό μου όνομα είναι αυτό στην κάρτα του κόμματος:
Χουάν Αροκάνο.
Συγγνώμη, σύντροφε Χουάν.
Από δω και μπρος, πρέπει να ζούμε σαν ευνούχοι...
...να καταστρέφουμε αποδεικτικά έγγραφα...
...και να κρατάμε κλειστά τα στόματά μας, μέχρι να δούμε καλύτερες μέρες.
Ας έρθουν αμέσως!
Μακάρι.
- Σταμάτα τη φασαρία! - Σκάσε, σκύλα!
- Εσύ είσαι χειρότερη σκύλα από μένα! - Ελάτε! Κόφ’τε το!
Κάτι πρέπει να κάνουμε, κορίτσια! Δε μπορεί να συνεχιστεί αυτό.
Σύντροφοι!
Εις υγείαν!
Εις υγείαν!
Προλετάριοι του κόσμου...
Ενωθείτε!
Εμπρός της γης οι κολασμένοι...
Της πείνας σκλάβοι, εμπρός, εμπρός...
Εις υγείαν, σύντροφοι!
Εις υγείαν!
Ζήτω το Κομμουνιστικό Κόμμα!
Το Κάσα Ουκράνια σου προσφέρει μια κόκκινη μύτη...
- ...και 10% απ’τις αγορές... - Σκάσε!
Βγάλε τη μύτη!
- Σου’χω μια έκπληξη. - Τι, μπαμπά;
Θα δεις.
Προσοχή!
Χαλαρά!
Σύντροφε Καζάν, δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ.
Δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ!
Η μασκότ μας πέθανε, μόλις τρεις μέρες πριν την ετήσια παρέλασή μας...
...αλλά βρήκαμε κάποιον να τον αντικαταστήσουμε.
Με περηφάνια σας ενημερώνω ότι όλοι συμφωνούν.
Είσαι η νέα μασκότ του πυροσβεστικού τμήματος της Τοκοπίγια!
Δε θέλω να’μαι μασκότ. Δεν είμαι σκύλος.
Είναι τιμή, μικρέ σύντροφε.
Τα άλλα παιδιά θα σε ζηλεύουν.
- Θα με κοροϊδεύουν! - Από ζήλια!
Σκάσε!
Ορίστε, φόρα το.
Θα μοιάζεις με ήρωα.
Θα το κάνω, αν μου δώσεις τα παπούτσια του μαύρου.
Ποιανού μαύρου; Ποια παπούτσια;
Τα κόκκινα παπούτσια της κούκλας στη βιτρίνα.
Αυτό η κούκλα είναι πολύ ακριβή.
Πρέπει να’ναι κομψή.
Τι θα λέει ο κόσμος που θα’ναι ξυπόλυτη;
Δώσ’της τα παπούτσια μου.
- Είναι άσχημα! - Εσύ μου τα πήρες!
Δεν παίρνω άσχημα πράγματα.
Λοιπόν;
Εντάξει. Με έπεισες.
Μπορείς να τα’χεις.
Σ’ευχαριστώ.
Καρλίτος!
Κοίτα, έχω νέα παπούτσια!
Είναι τα πιο όμορφα παπούτσια που χω δει ποτέ.
Σωστά.
Γιατί κλαις;
Εγώ δε θα’χω ποτέ τέτοια παπούτσια.
Ορίστε, πάρ’τα.
- Για μένα; - Ναι.
Καρλίτος!
- Τι είν’αυτό; - Το κασελάκι του Καρλίτος.
Που είναι τα παπούτσια σου;
Του τα’δωσα.
Μήπως τρελάθηκες;
Τον λυπήθηκα. Είναι πολύ φτωχός!
Πήγαινε πάρ’τα πίσω.
Δε μπορώ. Πήγε στην παραλία.
Αυτό το παλιόπαιδο θα γυρίσει να πάρει το κασελάκι του.
Πήγαινε στην πλατεία, περίμενέ τον...
...και πάρ’τα, ακόμα κι αν χρειαστεί να τον χτυπήσεις!
Μάλιστα, μπαμπά.
Τι συνέβη με το παιδί, καθηγητά;
Πήγε να παίξει στα βράχια.
Γλίστρησε μ’αυτά τα παπούτσια.
Έπεσε στη θάλασσα. Και πνίγηκε.
Έτσι ο σχολικός μας φίλος έγινε εικόνα της ακρογιαλιάς...
...φυλακισμένος για πάντα σ’αυτόν το ναό...
...αφιερωμένος στην πραγμάτωση θαυμάτων.
Άντε!
Βάσανα, ανακούφιση...
...ανακούφιση, βάσανα...
...η αλυσίδα δε τελειώνει ποτέ.
Μπορείτε να παίξετε για μια ώρα!
Έι, Πινότσιο!
- Θες να’ρθεις μαζί μας; - Πού;
Πίσω απ’τα βράχια.
- Θα βαρέσουμε μαλακία. - Τι θα βαρέσουμε;
Έλα και θα δεις.
Έλα, Πινότσιο, βάρα το! Θα σ’αρέσει!
Το πουλί του είναι διαφορετικό!
Εμείς έχουμε μπανάνα, κι αυτός έχει μανιτάρι.
Δεν έχει πετσάκι, η άκρη του είναι κλειστή.
Η διαφορετικότητά σου, μάς ενοχλεί! Δίνε του!
Άσχημε Εβραίε!
Σταμάτα!
Μην πηδήξεις!
Δεν είσαι μόνος. Είσαι μαζί μου.
Ό,τι πρόκειται να γίνεις, είσαι ήδη.
Αυτό που ψάχνεις, είναι ήδη μέσα σου.
Αγκάλιασε τα βάσανά σου...
...διότι μέσα απ’αυτά, θα φτάσεις σε μένα.
Και ποιος θα’μαι, σε είκοσι χρόνια;
Σε εκατό; Σε δεκάδες χιλιάδες;
Θα χρειάζεται η συνείδησή μου ακόμα σώμα;
Για σένα, δεν υπάρχω ακόμα.
Για μένα, δεν υπάρχεις εσύ πια.
Στο τέλος του χρόνου...
...όταν όλη η ύλη επιστρέψει στην απαρχή της...
...εσύ κι εγώ, θα’μαστε μόνο αναμνήσεις...
...τίποτα πραγματικό.
Κάτι ονειρεύεται εμάς.
Αγκάλιασε την ψευδαίσθηση.
Ζήσε!
Κάσα Ουκράνια! Καταπίνουμε τις υψηλές τιμές!
Χάιμε!
Αλεχανδρίτο!
Κατέβα κάτω, ανόητε!
Είμαι πυροσβέστης! Ήρθα να σβήσω τη φωτιά.
- Πεντράζα, σταμάτα τη μηχανή! - Δε μπορώ!
Οι παράγκες καίγονται.
Πρέπει να βιαστούμε, αλλιώς θα πεθάνει κόσμος!
Γαμώτο! Κρατήσου καλά, ηλίθιε!
Πάρε αυτή τη σφυρίχτρα.
Οι άστεγοι είναι κλέφτες.
Αν πλησιάσουν πολύ κοντά...
...σφύρα με τη σφυρίχτρα σου και θα’ρθω να τους κλωτσήσω στον κώλο.
Το’πιασες; Προσοχή!
Το’πιασα, μπαμπά.
Εξαφανίσου!
Κάθαρμα!
Άντε γαμήσου!
Ορίστε. Δε τους άφησα να το κλέψουν.
Γυρεύεις κομπλιμέντα;
Απλά έκανες το καθήκον σου.
Σταμάτα!
Λείπει ο αρχηγός Πεντράζα!
Είναι ακόμα εκεί!
Εδώ είναι!
Κοίτα.
Κοίτα!
Σταμάτα!
Ο Θεός δεν υπάρχει.
Πεθαίνεις και σαπίζεις.
Δεν υπάρχει τίποτα παραπέρα!
Είμαι νεκρός, μπαμπά!
Ηρέμησε, βρε ηλίθιε!
Μη με ντροπιάζεις.
Είσαι η μασκότ!
Δεν είναι τίποτα.
Όλα καλά.
Απλά ξύπνησε με πυρετό.
Θα τον πάω σπίτι και θα επιστρέψω.
Συνεχίστε!
Δε με ξύπνησες! Είναι αργά.
Έχασα το σχολείο.
Λιποθύμησες στην κηδεία.
Ο γιατρός είπε να σ’αφήσω να ξεκουραστείς.
Κοιμήθηκες συνεχόμενα δύο μέρες.
Νιώθεις καλύτερα τώρα;
Ναι, μπαμπά, νιώθω πολύ καλά.
Λοιπόν, εγώ νιώθω πολύ άσχημα.
Φέρθηκες σαν δειλός.
Και τώρα, όλοι γελάνε μ’εμένα.
Αν ο γιος είναι δειλός, θα’ναι κι ο πατέρας.
Ακόμα και σαν πυροσβέστης, ο Εβραίος είναι Εβραίος.
- Λυπάμαι πολύ, μπαμπά. - Σκάσε!
Κοίτα!
Κύριε Δήμαρχε, έρχονται!
- Πόσοι; - Τριακόσιοι.
Τι;
Γρήγορα, Κουέβας...
Σήμανε συναγερμό!
Περιμένετε εδώ!
Αν τολμήσετε και κουνηθείτε...
...θα σας ρίξουμε!
Είστε απειλή για όλη την Τοκοπίγια.
Κουβαλάτε την πανούκλα!
Τι γίνεται με το νερό; Που είναι το νερό;
Ζήτα το απ’τον Θεό!
Νερό, γαμώτο!
Νερό!
Θέλουμε νερό!
Νερό!
Ησυχία!
Αν δεν κάνετε ησυχία...
...θα σας ρίξουμε!
Σ’όλους σας!
Περίμενε, Χάιμε!
Είναι τρέλα! Μην πας!
Σιωπή, γυναίκα!
Θα δείξω σ’αυτούς τους κωλοπυροσβέστες...
...πως είμαι πιο γενναίος απ’αυτούς.
Νερό!
Νερό!
Ηρεμήστε, υπάρχει αρκετό για όλους!
Τα γαϊδούρια μου!
Όχι!
Όχι!
Τρώτε τα γαϊδούρια μου!
Πως θα φέρω νερό αύριο;
Αύριο; Σήμερα πεινάμε!
Χάιμε!
Μπαμπά!
Θα με κάψουν!
Ποτέ!
Ποτέ δε θα σε κάψουν!
Μην κλείνεστε μέσα!
Αν δε παραδοθείτε, θα πεθάνετε όλοι.
Το μαγαζί σας είναι εστία μόλυνσης!
Αγαπημένε μου γιε...
...δεν πρέπει να μολυνθείς.
Πήγαινε πλύνε τα χέρια σου...
...και κλειδώσου στο μπάνιο.
Ναι, μαμά!
Θεέ μου...
...σε νιώθω μέσα μου.
Είμαι μέρος Σου.
Δεν είμαι τίποτα...
Δεν ξέρω τίποτα...
Δε μπορώ να κάνω τίποτα.
Είσαι τα πάντα...
Ξέρεις τα πάντα...
Μπορείς να κάνεις τα πάντα!
Είμαι η όχθη...
...του απέραντου ποταμιού...
...τ’οποίο είσαι Εσύ.
Βγες από μέσα μου...
...και άσε τα νερά...
...της θεραπευτικής πλημμύρας Σου...
...να τον ξεπλύνουν.
Χάιμε.
Έγινε θαύμα!
Όχι, όχι! Δε μπόρεσα να σώσω τον κόσμο.
Δεν έχω ρίζες.
Αυτή δεν είναι η χώρα μου.
Απέτυχα.
Δε μπορείς ν’αποτύχεις.
Είσαι δυνατός όπως ο Στάλιν.
Όχι!
Ναι, είσαι.
Δυνατότερος κι απ’αυτόν.
Είσαι δυνατός, όπως ο Θεός.
Δεν υπάρχει Θεός!
Υπάρχει.
Σε θεράπευσε.
Νιώσε την παρουσία Του...
...στην καρδιά σου.
Στην καρδιά μου, υπάρχεις μόνο εσύ.
Σάρα...
...Σάρα, Σάρα...
...δική μου Σάρα...
...αφοσιωμένη μου Σάρα...
...πολυβασανισμένη μου Σάρα, συγχώρεσε με.
Μου ξανάδωσες τη δύναμή μου.
Τώρα ξέρω πώς να σώσω όλους τους φτωχούς!
Η Χιλή δε μπορεί ν’ανεχτεί τα ψέματα ενός τυράννου για πάντα.
Θα πάω στο Σαντιάγκο...
...και θα του καρφώσω μια σφαίρα στο κεφάλι!
Αρκετά τώρα! Δε θα περιμένουμε άλλο!
Ελάτε έξω τώρα, αμέσως, αλλιώς θα κάψουμε το μαγαζί σας!
Παραδίνονται.
Είμαστε ζωντανοί, σύντροφοι.
- Θάνατος στον Ιβάνεζ! - Θάνατος!
Εδώ είναι, σύντροφοι!
Αλληλούια, το βρήκα!
- Όχι, εγώ το βρήκα! - Σκάσε, σύντροφε!
Σκάσε, σύντροφε!
Δε σκάω!
Ατομιστή!
Θα σκάσω.
Πήγαινε για ύπνο...
...καρδούλα μου.
Σάρα!
Κοίτα!
Βρήκα το αδύνατο σημείο του.
Αγαπάει το άλογό του, περισσότερο απ’οτιδήποτε.
Κανείς καταραμένος στρατιώτης δε θα με ψάξει εδώ.
Χάιμε, είσαι τρελός!
Αν αποτύχω...
...μπορεί να μην ειδωθούμε ποτέ ξανά.
Όσο ζω...
...θα σ’αγαπάω.
Όσο ζω...
...θα σ’αγαπάω.
Αλλά, αυτή η αγάπη τόσο μόνη...
...στα στήθη μου...
...θα βρει καταφύγιο...
...και θα’ναι μυστικό...
...δικό μου.
Και θα’ναι μυστικό...
...δικό μου.
Όσο ζω...
...θα σ’αγαπάω.
Μαμά!
Συγχώρα με!
Εμπρός της γης οι κολασμένοι...
Θες να σκοτώσεις τον Ιβάνεζ.
Είσαι της μυστικής αστυνομίας;
- Με συλλαμβάνεις; - Δεν είναι αυτό.
Δε θα σ’αφήσω να το κάνεις, γιατί πρέπει να το κάνω εγώ!
Για τρεις λόγους: Πρώτον, εσύ είσαι Εβραίος...
...και πρέπει να τον σκοτώσει Χιλιανός.
Δεύτερον...
...εσύ είσαι γέρος, κι εγώ είμαι νέος.
Και τρίτον, αυτός που θα τον φάει, θα γραφτεί στην ιστορία.
Και αυτός, πρέπει να’μαι εγώ!
Άσε με!
Ηλίθιε!
- Που βρήκες τ’όπλο; - Ήταν του πατέρα μου...
...ενός δημοσιογράφου που κριτίκαρε τον Ιβάνεζ.
Τον συνέλαβαν και τον σκότωσαν.
Τώρα καταλαβαίνω.
Δε θες να σε γράψει η ιστορία, θες να εκδικηθείς για τον πατέρα σου.
Θα’δινα και τη ζωή μου, για να τον ξεπαστρέψω.
Εντάξει.
Κοίτα...
...ξεπάστρεψέ τον εσύ...
...και εγώ θα σε βοηθήσω.
Εντάξει, σύντροφε.
Κυρίες και κύριοι, ιδιοκτήτες των αξιαγάπητων τούτων σκυλιών...
...ήρθε η ώρα ν’απονείμουμε τα δύο βραβεία μας.
Πρώτο βραβείο...
...το Χρυσό Κόκκαλο...
...πάει στον "Σκύλο Πεταλούδα".
Από εδώ, παρακαλώ.
Και το Μολυβί Κόκκαλο...
...για το χειρότερο κοστούμι...
...πάει...
...στον "Σκύλο Καγκουρό".
Ησυχία! Μουσική! Ο εθνικός μας ύμνος!
Μην ρίξεις!
Δε του αξίζει τέτοιος θάνατος!
Ο θάνατος είναι θάνατος!
Δε θέλω να ζω σ’έναν κόσμο με μασκαρεμένα σκυλιά.
Μ’αηδιάζει.
Αιρετικοί! Καταστρέψατε τον Χριστό μου!
Σταματήστε!
Μην πυροβολήσετε αυτόν τον άντρα!
Πηγαίνετε αυτό τον φουκαριάρη στο δημόσιο νεκροταφείο...
...μαζί με τον "σκύλο καγκουρό" του.
Το σόου πρέπει να συνεχιστεί!
Για να σώσει τον πρόεδρο...
...αυτός ο άνθρωπος ρίσκαρε τη ζωή του!
Αν το όπλο πυροβολούσε, θα’σουν νεκρός τώρα.
Σου αξίζει ένα βραβείο.
Δε ζητάω χρήματα, κύριε...
...μόνο μια χάρη.
Καθώς αγαπάω πολύ τ’άλογα...
...το όνειρό μου θα’ταν, να γίνω ιπποκόμος σας.
Το αίτημά σου είναι επίκαιρο.
Ο Ντον Ακίλες, ο παλιός ιπποκόμος μου...
...θέλει να αποσυρθεί.
Θα σε στείλω στο κτήμα μου, ώστε να σ’εκπαιδεύσει.
Σ’έναν-δύο μήνες, θα δω πως τα πας.
Ακίλες, στις υπηρεσίες σας, κύριε.
Μην είσαι τόσο ευγενικός, Ντον Ακίλες.
Είμαι απλά, ένας μαθητής σου.
Έλα μαζί μου.
Τα μόνα κτίρια σ’αυτή τη γη...
...είναι αυτοί οι βασιλικοί στάβλοι...
...φτιαγμένοι για τον Βουκεφάλα, τον βασιλιά μου.
Θα σε συστήσω στον όμορφό μου.
Αλλά να προσέχεις πολύ, δεν εμπιστεύεται κανέναν.
Θα κοιμάσαι εδώ...
...ακριβώς δίπλα μου...
...επειδή θα ξυπνάμε με την αυγή κάθε μέρα...
...να ελέγχουμε για την υγεία και την άνεση του Βουκεφάλα.
Περπάτα!
Μίλα του, τώρα.
Η φωνής σου, πρέπει να πάει ν’αγγίξει την καρδιά του.
- Βουκεφάλα. - Η φωνή βγαίνει απ’το κεφάλι σου!
Έλα, φίλε!
Προσπάθησε να το καταλάβεις.
Πρέπει να βγαίνει απ’την καρδιά σου.
Κατευθείαν απ’την καρδιά σου.
Βουκεφάλα...
...έχεις τα πάντα.
Εγώ μεγάλωσα στους δρόμους...
...μου φέρθηκαν με περιφρόνηση...
...μεταξύ σκληρών ανθρώπων...
...ουρλιάζοντας σα σκυλί...
...για λίγη στοργή.
Μ’έκλεισαν σ’ένα οχυρό.
Και εκεί παρέμεινα...
...πεινασμένος για στοργή.
Κανένας δε μου’δωσε ό,τι μου δίνεις εσύ τώρα.
Πολύ καλά, Χάιμε!
Κέρδισες τον Βουκεφάλα κιόλας!
Πραγματικά πολύ καλά!
Τώρα μπορείς να τον πάρεις για μια βόλτα.
Μάλιστα, κύριε;
Στη διάθεσή σας, Ντον Κάρλος.
Ο Βουκεφάλας είναι καλά.
Μάλιστα, κύριε.
Μάλιστα θα τον σελώσουμε.
Τι συμβαίνει;
Ο συνταγματάρχης μπορεί να ζητήσει να μάθει οποιαδήποτε στιγμή...
...πως είναι ο καλύτερος φίλος του.
Έρχεται αύριο.
Όσο για μένα, ήρθε η ώρα να φύγω.
Τι;
Εδώ είναι ο τάφος σου, Ντον Ακίλες.
Βγάλ’τα ρούχα σου...
...και φόρεσε τα δικά μου.
Ποτέ μη βγάλεις αυτό το καπέλο, φίλε.
Έτσι ο Βουκεφάλας, δε θα μάθει ποτέ πως έφυγα.
Σίγουρα θα σ’αγαπήσει όσο κι εμένα.
Παραδίδω την ψυχή μου...
...θέλει να γυρίσει σπίτι.
Απλά περαστική ήταν εδώ πέρα μ’εμένα.
Ρίξε πολύ χώμα πάνω μου.
Σιγουρέψου πως είμαι καλά καλυμμένος.
Και αύριο, μην πεις τίποτα στον Πρόεδρο.
Δε θα προσέξει, καν, πως έφυγα.
Άλλωστε, οι ισχυροί έχουν πολλά στο μυαλό τους...
...για να θυμούνται ένα γέρο σαν κι εμένα.
Σ’ευχαριστώ, Χάιμε, φίλε μου.
Γεια σου, Ντον Ακίλες.
- Πως είναι ο Βουκεφάλας; - Πολύ καλά, κύριε.
Αλλά δεν είμαι ο Ακίλες.
Στον διαγωνισμό σκύλων, κύριε...
Α, ναι! Πως μπόρεσα να σε ξεχάσω;
Όλα καλά!
Περιμένετε εδώ.
Βουκεφάλα...
...αγαπημένε μου.
Είσαι πολύ όμορφος, πρίγκιπά μου.
Ας σε δούμε λίγο.
Ωραία.
Ωραία.
Εξαιρετικά, εξαιρετικά. Τι ομορφιά!
Συγχαρητήρια, Ντον Ακίλες...
...το άλογό μου, ποτέ δεν έδειχνε καλύτερα.
Ορίστε.
Δε θέλω χρήματα, κύριε.
- Είναι μόχθος αγάπης. - Μ’αρέσει πολύ η στάση σου.
Θα διπλασιάσω τις προμήθειές σου!
Σήκω πάνω, Ακίλες! Δεν είμαστε στην εκκλησία.
Θα βηματίσω πρώτα και μετά θα καλπάσω για μια ώρα.
Μόλις γυρίσω, θα τον αφήσω σ’εσένα.
Θα του δώσεις νερό και φαγητό.
Διότι, το άλογο μου είναι ιερό.
Χόρεψε!
A, Βουκεφάλα!
Τα εγκλήματά του δεν είναι αποτέλεσμα μιας αμαρτωλής ψυχής...
...αλλά μιας ακατανίκητης γενναιοδωρίας.
Αρκετά!
Φύγετε απ’το μυαλό μου, δόλιες σκέψεις!
Δεν είναι καλός πατέρας...
...είναι ένα σιχαμερό γουρούνι...
...ένας αιμοσταγής άγριος...
...ένας κρετίνος εγωμανής!
Είναι ένας παλιοκαραβανάς, γεμάτος σκατά!
Πρόσεχε τα κίτρινα λουλούδια!
Τ’άλογα τρελαίνονται γι’αυτά.
Αλλά έχουν θανατηφόρο δηλητήριο.
Σ’αρέσουν πολύ, έτσι δεν είναι;
Φάε.
Αφέντη, αφέντη!
Τι συνέβη;
Μίλα, Ακίλες! Τι του συνέβη;
Πως το επέτρεψε αυτό ο Θεός;
Τέτοιο ευγενές πλάσμα!
Ήρεμα τώρα, ήρεμα.
Θα σου κάνω μια ένεση...
...και θα νιώσεις καλύτερα.
Μπράβο, αγόρι μου.
Καταραμένε Θεέ, θα σε πυροβολήσω!
Θα νιώσεις καλύτερα.
Βουκεφάλα!
Σε παρακαλώ, μην πεθάνεις!
Σε παρακαλώ, μην πεθάνεις!
Μην πεθάνεις!
Σ’ευχαριστώ!
Θα το κάψουμε συθέμελα.
Ολόκληρο!
Πάντα ήσουν ένας πιστός υπηρέτης.
Αυτή τη φορά, πάρε τα χρήματα.
Κράτα τα όλα...
...και φύγε μακριά.
Τίποτα!
Τίποτα!
Μαμά!
Τι συμβαίνει, Αλεχανδρίτο;
Ήμουν σε μια κούνια από τσιμέντο...
...φασκιωμένος από μια γιγάντια σκιά...
...δεμένος στην κενή μου ύπαρξη.
Φυλακισμένος στη νησίδα της σάρκας...
...ψάχνοντας τον εαυτό μου σε αναμνήσεις...
...χωρίς να βρίσκω κανέναν.
Το σκοτάδι καταπίνει τα πάντα.
Θα μας καταβροχθίσει.
Αλεχανδρίτο...
...σ’αγαπάω;
Ναι, μαμά.
Πόσο πολύ;
Απ’τη γη μέχρι τον ουρανό.
Αυτή δεν είναι η δική μου αγάπη...
...έρχεται απ’τον Θεό...
Εγώ, απλώς στην δίνω.
Όπως ο Θεός, δημιουργεί τα πάντα...
...έτσι κι εμείς, ακτινοβολούμε την αγάπη Του.
Παιδί μου...
...το σκοτάδι σ’αγαπάει, όσο κι εγώ...
...γιατί είναι η σκιά του Θεού.
Φοβάμαι πολύ.
Θα εξαφανιστεί.
Μαύρος...
...μαύρος, μαύρος.
Τώρα είσαι το ίδιο...
...ανήκεις στο σκοτάδι.
Το σκοτάδι είναι το βασίλειό σου...
..κι εσύ είσαι, ένα τέρας της νύχτας.
Πεινάς.
Πεινάω!
Για να χορτάσεις, πρέπει να καταβροχθίσεις μια πριγκίπισσα...
...εντελώς λευκή.
Εντελώς λευκή!
Η πριγκίπισσα κρύβεται.
Το τέρας πρέπει να την πιάσει.
Μέτρα ως το δέκα!
Ένα...
...δύο, τρία, τέσσερα, πέντε...
...έξι, επτά, οκτώ, εννιά, δέκα!
Έρχομαι!
Μαύρο.
Μαύρο.
Μαύρο.
Η μητέρα μου απορροφήθηκε απ’το σκοτάδι.
Κι έτσι, ποτέ δεν φοβήθηκα ξανά τη νύχτα.
Καρλίτος;
Δε γίνεται! Είσαι φάντασμα;
Ηλίθιε, είμαι ο δίδυμος αδερφός του, ο Λούτσο!
- Τον αγαπούσα. - Φύγε από πάνω μου!
Τον σκότωσες.
Φύγε από μπροστά μου! Άσε με να δουλέψω!
Λουτσίτο!
Ησυχία!
Δείτε τι έχουμε εδώ!
Ποιος καταδέχτηκε να μας επισκεφτεί;
Ένα πλουσιόπαιδο, που μυρίζει μοσχοσάπουνο!
Αυτός ο μαυριδερός, είναι ο πρωταθλητής μας.
Ας δούμε αν το χλωμό πρόσωπο, μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του!
Στοιχηματίστε!
Ο πλούσιος ή ο φτωχός;
Ο φτωχός!
Κάντε χώρο!
Ας αρχίσουν οι μπουνιές! Ο πρώτος που θα κλάψει, χάνει.
- Είναι φίλος μου! - Όχι, δεν είμαι, βρωμερέ Εβραίε.
Έτοιμοι!
- Ένα. - Ένα!
- Δύο. - Δύο!
- Τρία. - Τρία!
Δε μετράει! Ήρθε από πίσω!
Ναι!
Ησυχία!
Έλα, είναι όλος δικός σου! Χτύπα τον προδότη!
Τι έκανες;
Τίποτα. Ήμουν στο Λα Ορκένσια.
Μ’είπαν "Εβραίο" και με χτύπησαν.
Αν θες να επιβιώσεις...
...πρέπει να περνάς απαρατήρητος.
Θα βγάλω αυτά τα εμπόδια απ’το μυαλό σου.
Έξω ο Πινότσιο!
Έξω ο Εβραίος!
Έξω η μύτη και το λευκό δέρμα!
Είσαι κενός!
Είσαι αόρατος!
Σίγουρα είμαι αόρατος;
Έλα!
Θα γδυθώ...
...και θα μπούμε μέσα.
Όχι, μαμά, είναι επικίνδυνο!
Έχε πίστη!
Αλεχανδρίτο!
Είμαστε σαν τον αέρα.
Δε μας βλέπουν, Αλεχανδρίτο...
...ούτε μας ακούνε.
Αέρας...
Είμαστε αέρας.
Έμαθες και στον πατέρα μου να’ναι αόρατος;
Δεν πιστεύει σε τέτοια πράγματα.
Τότε ο Θάνατος μπορεί να τον δει.
Μπορεί να τον πήρε μακριά.
Όχι, δεν είναι νεκρός.
Αν ήταν...
...θα μου το’λεγε η καρδιά μου.
Πού είναι;
Αυτή η πέτρα...
...ξέρει που’ναι ο Χάιμε.
Θα του στείλεις ένα μήνυμα.
Φτύσε.
Τώρα πες του, αυτό που θες να του πεις.
Μη μας ξεχάσεις. Γύρνα πίσω.
Σταματήστε! Φύγετε!
Κούτσο, όμορφε σκύλε μου.
- Τι συμβαίνει; - Κυρία μου...
...δε με λένε Κούτσο. Είμαι ο Χάιμε Χοδορόφσκι!
Τι κάνω εδώ;
Ώστε επανήλθε η μνήμη σου.
Τ’όνειρο τελείωσε.
Τι;
Σήκω!
Σε βρήκα να περιφέρεσαι στους δρόμους...
...μισοπεθαμένος.
Επιτέλους, ο σκληρός Θεός, μου’στειλε κάποιον που δεν τον αηδίαζα.
Σε πήρα να ζήσεις μαζί μου.
Υποψιαζόμουν πως μια μέρα θα ξανάβρισκες τον εαυτό σου...
Σου έγραψα ένα γράμμα.
Κανείς δε ξεφεύγει απ’το πεπρωμένο του.
Θα στο διαβάσω και θα καταλάβεις.
"Το να σε συναντήσω, ήταν σα να’βρισκα θησαυρό".
"Ήμουν σαν αδέσποτο σκυλί..."
"...έτρωγα ό,τι έβρισκα στα σκουπίδια".
"Κανείς δε μου’δινε μια δεκάρα".
"Ζωγράφισα στα χέρια σου τα χρώματα της σημαίας μας..."
"...και τα παράλυτα χέρια σου..."
"...γίνανε σύμβολο της μιζέριας του λαού".
"Την ημέρα, ήσουν η τροφή μου..."
"...και τη νύχτα, η δόξα μου".
"Ακόμα κι αν δεν μπορούσες να με χαϊδέψεις..."
"...στο κρεβάτι, ανάσκελα..."
"...σε καβαλούσα".
"Γνωρίζοντας πως μια μέρα θα ξυπνούσες..."
"...ένιωσα τη χαρά της ένωσής μας..."
"...και τον πόνο αφού δε θα κρατούσε".
"Ξαναβρίσκοντας τη μνήμη σου..."
"...εξαφανίζεσαι απ’τη ζωή μου..."
"...και επομένως, και η ζωή μου εξαφανίζεται".
Αγάπη μου...
...είθε ο σκληρός Θεός, να θεραπεύσει τα χέρια σου.
Υπήρξαν τα κοσμήματα της φτωχής μου ύπαρξης.
Ξαναβρίσκοντας τη μνήμη σου...
...εξαφανίζεσαι απ’τη ζωή μου...
...και επομένως, και η ζωή μου εξαφανίζεται.
Δολοφόνε!
Χρειάζομαι βοήθεια!
Αμαρτωλέ!
Καταραμένε παπά!
Πεινάω! Δώστε μου, λίγο!
Δώστε μου λίγο! Πεινάω!
"ΜΑΡΑΓΚΟΙ ΤΙΜΙΟΥ ΞΥΛΟΥ"
Με συγχωρείτε, κύριε...
Δεν υπάρχει "κύριος" εδώ.
Αν ο Χριστός, ο μαραγκός, δεν ήταν υπερήφανος...
...γιατί να’μαι εγώ;
Απλά λέγε με "Χοσέ".
Με συγχωρείς, Χοσέ...
Χρειάζεσαι κάτι; Δείχνεις σα να θες φέρετρο.
"Αν σε ξεχάσω...
"...Ιερουσαλήμ...
"...ας ξεχάσει το δεξί μου χέρι την ικανότητά του!"
Ξέχασες τόσα πολλά;
Γιατί τιμωρείς τον εαυτό σου;
Άγιε γέροντα...
...δώσ’μου δουλειά!
Βοήθα με να τρίψω τις καρέκλες, πρέπει να τις παραδώσω αμέσως.
Τρίψε με την ψυχή σου, αδερφέ μου.
Όλοι οι δρόμοι του Θεού, οδηγούν στην αλήθεια.
Χοσέ, γιατί είσαι τόσο καλός μαζί μου;
"Μια ραγισμένη και μετανιωμένη καρδιά..."
"...να μην περιφρονήσεις".
Ψαλμός 51.
Ψαλμός 51.
Αλλά, δε με απεχθάνεσαι;
Όχι!
Στην άγρια θάλασσα! Στην άγρια θάλασσα!
Ένας ναύτης έπλεε...
Του άρεσε να παίζει κιθάρα...
Και όταν θυμήθηκε την αγαπημένη του πατρίδα...
Έπαιρνε την κιθάρα του και ξεκινούσε το τραγούδι...
Στην άγρια θάλασσα! Στην άγρια θάλασσα!
Έχουμε εκατοντάδες καρέκλες!
Η δουλειά τέλειωσε.
Αυτά έχω μόνο.
- Φτάνουν; - Φυσικά!
Θα πάρω το τρένο για το Βαλπαραΐσο...
...και μετά το καράβι για την Τοκοπίγια.
Σ’ευχαριστώ!
Καλώς όρισες, στον Οίκο του Θεού!
Υπέροχα, έφερες τις καρέκλες!
Αδέρφια, ο Ντον Χοσέ έφερε τις καρέκλες!
Ελάτε γρήγορα!
Κύριε και Θεέ μου...
...όταν εγώ, σε τρομερή σκέψη...
...αναλογίζομαι τους κόσμους...
...που έφτιαξαν τα χέρια Σου...
Ακουμπήστε το φορτίο σας στον Κύριο...
...και Αυτός θα σας στηρίξει.
Δε θα εγκαταλείψει ποτέ...
...αυτόν που’ναι ταπεινός.
Ας τραγουδήσουμε!
Υμνεί η ψυχή μου...
....Εσένα, Σωτήρα Θεέ μου...
Πόσο μεγάλος είσαι...
Πόσο μεγάλος είσαι...
Υμνεί η ψυχή μου...
...Εσένα, Σωτήρα Θεέ μου...
Πόσο μεγάλος είσαι...
Πόσο μεγάλος είσαι...
Αρκετά, αδερφοί!
Τώρα ας πηδήξουμε είκοσι έξι φορές...
...για να ευχαριστήσουμε τον Κύριο για το Έλεός Του!
Ένα!
Δύο!
Τρία!
Τέσσερα!
Πέντε! Έξι!
Επτά!
Οκτώ!
Εννιά!
Δέκα!
Δεκάξι!
Δεκαεπτά!
Δεκαοκτώ!
Δεκαεννιά!
Είκοσι! Είκοσι ένα!
Είκοσι δύο!
Είκοσι τρία!
Είκοσι τέσσερα!
Είκοσι πέντε!
Είκοσι έξι!
Αλληλούια!
Αδερφοί...
Ο καλός Χοσέ πέθανε!
Όχι! Όχι!
Όχι, αδερφέ!
Τι όμορφο θάνατο, είχε ο αδερφός μας.
Κάθε πήδημα του, τον έφερνε και πιο κοντά στην καρδιά του Θεού...
...και εκεί έμεινε.
Για κάθε δωρεάν καρέκλα που προσέφερε στην εκκλησία...
...ας ευχαριστήσουμε τον Θεό...
...γιατί του αξίζει ο παράδεισος για κάθε μία!
Ας ανεβούμε στις καρέκλες.
Αδερφοί και αδερφές!
Τι λέτε να κάνουμε έναν έρανο...
...για να πληρώσουμε την κηδεία του αδερφού μας;
Ναι!
Ποιος θα μείνει στο Άγιο Όρος Σου;
Αυτός που μιλάει ειλικρινά η καρδιά του...
Αυτός που μιλάει ειλικρινά η καρδιά του...
Αυτά είναι όλα.
Μ’αυτά θα καταλήξει στο κοινό νεκροταφείο.
Αδερφή...
...βγάλε έξω αυτό που’ναι στην τσέπη μου...
...και δώσ’το στον πάστορα.
Βάλ’τα στο καπέλο.
Ανόητε! Ανόητε!
Κάτω ο διεθνής Ιουδαϊσμός!
Χάιλ!
Χάιλ!
Η Χιλή στους Χιλιανούς!
Οι Χιλιανοί για τον Ναζισμό!
Ο Ναζισμός για τη Χιλή!
Ο Ναζισμός για τον Ιβάνεζ!
Στοπ!
Παρέτεινε το χέρι σου, φίλε!
Δε μπορώ. Είναι κουλό.
Μην με δουλεύεις! Κάν’το τώρα!
Σου λέω δε μπορώ να το κάνω.
Βρωμοκομμουνιστή!
Παρέτεινε το χέρι σου, μπάσταρδε!
Δε μπορώ. Ούτε μ’αυτό!
Κοροϊδεύει το χαιρετισμό μας!
Είμαστε όλοι αδέρφια.
Κομμουνιστική προπαγάνδα!
Δείρτε τον!
Βρωμοναζί!
Πες: "Ευλογημένος ο Ντον Χοσέ!"
Ευλογημένος ο Ντον Χοσέ!
Ξανά!
- Ευλογημένος ο Ντον Χοσέ! - Ξανά, αλλιώς θα σου ξεριζώσω τ’αρχίδια!
- Ευλογημένος ο Ντον Χοσέ! - Εσύ!
Ευλογημένος ο Ντον Χοσέ!
Ευλογημένος ο Ντον Χοσέ!
Ευλογημένος ο Ντον Χοσέ!
Ευλογημένος ο Ντον Χοσέ!
Ποιος είναι ο Ντον Χοσέ;
Είναι ο...
Ο πατέρας σου.
Ομολόγησε.
Ποιος είναι ο Ντον Χοσέ;
Ο αδερφός σου.
Ποιος είναι ο Ντον Χοσέ;
Ο γιός σου.
Συνέχισε!
Ποιος είναι ο Ντον Χοσέ;
Εσύ είσαι.
Θα σου τινάξω τα μυαλά στον αέρα!
Ποιος είναι ο Ντον Χοσέ;
Εσύ, εγώ, όλοι μας.
Αρκετά!
Ομολόγησε!
Σ’αγαπάω, Ντον Χοσέ!
Ήρεμα!
Ήρεμα, σύντροφε!
Είμαι εδώ τώρα.
Κοίταξέ με.
Είσαι ελεύθερος, σύντροφε.
Είσαι ελεύθερος.
Η δικτατορία τελείωσε.
Αδυνατώντας να λύσει την κρίση, ο Ιβάνεζ παραιτήθηκε.
Το’σκασε στην Αργεντινή.
Ήθελα να τον σκοτώσω.
Είσαι ήρωας, σύντροφε. Αντιστάθηκες στα βασανιστήρια.
Έχεις οικογένεια;
Ναι.
Η οικογένειά μου είναι στην Τοκοπίγια.
Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι, να σε πάμε πίσω στο χωριό σου.
Πάμε.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Προσεχτικά.
Ο μπαμπάς μας ξέχασε.
Φοβάμαι πως δε θα ξανάρθει.
Φοβάσαι πως δε θα ξανάρθει...
...ή μήπως, δε θες να ξανάρθει;
Μου αρέσει που’μαστε οι δυο μας. Αυτός δε μ’αγαπάει.
Κάνεις λάθος.
Βάλε τ’αυτί σου εδώ.
Στην καρδιά μου.
- Την ακούς; - Ναι.
Τι σου λέει;
Ο πατέρας μου έρχεται.
Θα’ναι σύντομα εδώ!
Αυτό μόνο;
Λέει πως με αγαπάει πολύ, επίσης.
Βλέπεις;
Όταν νιώθεις πως το μυαλό σου χάνει την ελπίδα...
...πάντα ν’ακούς την καρδιά σου.
Σάρα!
Χάιμε!
- Εσύ είσαι. - Μη μ’αγγίζεις.
Δε μου αξίζει!
Τον είχα στα χέρια μου...
...αλλά αυτά, παρέλυσαν!
Σ’έκανα να περιμένεις...
...σε θυσίασα χωρίς ανάγκη.
Δεν αξίζω την αγάπη σου.
Είμαι ένας δειλός.
Όχι, μπαμπά! Είσαι ο δυνατότερος.
Οι άντρες δε φοβούνται ποτέ.
Γιέ μου!
Γιέ μου!
Ψυχή μου.
Είσαι η ψυχή μου.
Πάντα...
...θα σ’αγαπάω.
Φτάνει, Σάρα.
Κανείς δε θα μπορέσει να με γιατρέψει.
Μπορείς να γιατρέψεις τον εαυτό σου.
Κοίτα τον Θεό σου!
Κοίτα τον διάβολο που θαυμάζεις!
Όχι!
Βρήκες στον Ιβάνεζ...
...όλα όσα θαύμαζες στον Στάλιν.
Όχι!
Και να’σαι!
Είσαι ίδιος μ’αυτούς!
Έζησες στο προσωπείο...
...ενός τυράννου.
Λυπάμαι πολύ.
Αυτός ο άντρας που νιώθει και κλαίει...
..αυτός είσαι εσύ.
Σ’αγαπάμε όπως είσαι τώρα...
...όπως, κατά βάθος...
...πάντα ήσουν.
Γίνε ξανά ο εαυτός σου.
Χάιμε!
Τοκοπίγια.
Αιωρούμαι μακριά απ’το παρελθόν...
...προσγειώνομαι στο σώμα του παρόντος...
...αντέχω το βαρύ φορτίο των χρόνων...
...αλλά ακόμα στην καρδιά κρατάω το παιδί...
...όπως ο άρτος της ζωής...
...όπως ένα λευκό καναρίνι...
...όπως ένα ακριβό διαμάντι...
...όπως μια διαύγεια δίχως τοίχους...
...ορθάνοιχτα παράθυρα και πόρτες...
...απ’τις οποίες μπαίνει ο άνεμος...
...μόνο ο άνεμος...
...τίποτα παρά μόνο ο άνεμος.
Κάσα Ουκράνια.
Κάσα Ουκράνια.
Οι τιμές μας...
...είναι θαύμα!
Στην υγεία σας!
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.