Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
“Kainatta bir zerreyim.” Ne güzel söylemiş Aşık Daimi.
Yalnız zerre deyip geçme. Madem insan dediğin kainatın bir zerresi...
O halde insan değişirse, koskoca bi kainat değişir değil mi?
Ama zor tabi değişmek...
Hatta bir şartı var ki onu da söylemiş Daimi.
“Zerre içinde zerreyim. Ben kendimi bilmez miyim?”
Yani işin sırrı kendi bilmekte.
Değişmek istiyorsan eğer...
bileceksin kendini.
Neyi terk ettiğini bileceksin!
Neyi terk ettiğini bileceksin ki, neye kavuşmak istediğini bilesin.
Şimdi düşünüyorum da… Bırak bilmeyi...
Ben aslında hiç öğrenemedim kendimi.
Onun için de asla değişmem derdim.
Ne azalırım, ne çoğalırım, ne inerim, ne çıkarım...
Zannederdim ki hep aynı kalırım.
Bin sene düşünsem aklıma gelmezdi!
Meğer Agah'ın kendini bilmesi için önce her şeyi unutması...
...sonra da yeniden hatırlaması gerekiyormuş!
İşte ben bu sayede değiştim!
Bir ömür sürdü belki ama...
...nihayet bu sabah, başka bir Agah olarak uyandım.
Bambaşka bir Agah’a baktım aynadan.
Ve ben dün gece,
...yeni bir yol buldum kendime.
O yolun sonunda da…
…evlatlarımın hayatını kurtarmakla kalmayacağım.
O toprağın altında kaybolanları da bulacağım.
Seneler önce bir dilek tutmuştum ben.
Ve nihayet, gerçekleşecek.
Ve artık ben, Agah Beyoğlu.
İyi bir insan olacağım.
Emin misin Agah?
Madem hatırlıyorum her şeyi, hepsini bir bir anlatacağım.
Ondan sonra da, gönül rahatlığıyla...
...gider, teslim olurum.
Peki çocuklar ne olacak Agah?
Çok üzülecekler.
Yahu! Ben o gece…
…karakolda, her şeyi doğru dürüst anlatabilseydim.
Kimi öldürdüm, niçin öldürdüm!
E, bir de Münir bey’in mezarından çıkardığım silahları,
...delilleri koysaydım önlerine.
Ben şimdi çoktan hapsi boylamıştım zaten! Kodesteydim.
Ee? O zaman üzülmeyecekler miydi yani?
Doğru.
Yarın çıkarım Beyoğlu’na.
Bir elveda derim.
İstiklal Caddesini yürürüm boydan boya.
Eski günleri yad ederim.
Sonra da gider, huzur içinde teslim olurum.
Benim adım Agah Beyoğlu.
İtiraf ediyorum.
Köpek Öldüren benim.
Yahu!
Ben yıllardır, şair ruhlu adamım, şair ruhlu adamım deyip duruyorum.
Bu ne ya?
Dur bakalım doğru söylüyor muymuşum.
Bu hayatta her şeyin bir sonu vardır.
Bazı insanlar sessizce oturup o sonun kendilerine gelmesini bekler.
Bazıları da kalkar, yürür…
O sona doğru kendi gider.
Ben bir karar verdim.
Madem bu hikayeyi ben başlattım,
…sonunu da ben getireceğim.
(gülme)
Daha kaç kere söyleyeceğim lan!
Benim ağzımdan tek laf çıkmayacak!
Başkası olsa yalvarırdı!
‘’Gebertin beni, gebertin de kurtulayım’’ diye yalvarırdı!
Ama ben onu bile demeyeceğim!
Biliyoruz. Artık anladık biz seni.
Nasıl bir adam olduğunu gayet iyi ispatladın.
Onun için buradasın zaten.
Aferin Yakup. O kadar eziyete...
-İyi dayandın evladım. -Ne o lan!
Her şey bitti şimdi de dalga mı geçiyorsunuz benimle?
Yok… Artık kimse alay edemez seninle.
Kimsenin cesareti yetmez.
Ne demek lan o?
İmtihanı geçtin demek!
Ne imtihanı?
Zamanında Kader’in geçtiği imtihanı.
Neymiş o?
O da aynı senin gibi oturdu böyle.
Karşısında da bir abimiz vardı.
Ben nasıl konuşuyorsam şimdi seninle,
…o abimiz de Kader’e anlatıyordu, ne olup ne bitecek diye.
Sonra n’oldu?
O iki adam, baba oğul gibi oldular.
Sen de hayırlısıyla, benim oğlum olacaksın Yakup.
Ama Kader’in babası yufka yüreklidir.
Bir türlü sahip çıkamadı evladına.
Şimdi söyle bakalım.
Sen de bir Kader olmak ister misin?
Ne diyeyim.
Valla hep istemiştim.
İyi… O zaman vakit kaybetmeden, ilk vazifene gönderelim biz seni.
Neymiş o?
Ee… Kader olmanın ilk şartı,
…Kader’i öldürmek evladım.
Allah bir yastıkta kocatsın.
Sağ olun komutanım, kırmadınız, geldiniz.
Şeref verdiniz. Ayaklarınıza sağlık.
-Sizin araç burada mı? -Ah! Burada.
Hadi sen de içeri gir, bak misafirlerine.
Sağ olun komutanım, iyi bakın kendinize.
-Sağ ol. -Sağ olun.
Ne yaptınız oğlum? Kader’i hallettiniz mi?
Halledemedik.
Bir aksilik oldu.
Demek ki sen…
…bunun için getirttin beni memlekete.
Kardeşimi de kullandın!
Kader’e diyelim ki, katilini bulduk.
O da intikam almak için…
Biz de binelim tepesine. Öyle mi?
Ama ben işin başından beri şüphelenmiştim.
Diyordum ki…
…nasıl oluyor da Agah gibi bir herif,
…gidiyor bir karakola, iki laf ediyor.
Sonra birden bire, savcı çıkıp geliyor.
Nasıl oluyor bu?
Bunu sen tezgahladın.
En başından beri, tek istediğin.
Sırf beni öldürtmekti.
Niye he? Niye?
Cephedesin. Yanında askerin var. Ağır yaralı.
Düşman geliyor üstüne.
Öyle bir haldesin ki...
...taşıyamayacaksın askeri. Ne yaparsın?
Düşmana mı bırakırsın silah arkadaşını?
Ben çeker vururum.
Benim yaram neymiş?
Kör olmuşsun. Öyle korkuyorsun ki gözün hiçbir şey görmüyor.
Nereye baksan, ya bir hain var, ya düşman!
Dedim ki, bu oğlan saatli bomba olmuş.
Ne zaman, nerede patlayacak belli değil.
Sende dedin, imha edeyim onu.
Sana git dedim, gitmedin.
Sıtkı’nın adamları peşinde dedim, dinlemedin.
Yalan söylüyordun çünkü!
Sen beni bunlarla korkutmak istedin.
Kim bu herifler ha! Kim?
Baba!
Ben bu hayatta ben, bir tek senden korktum!
Çünkü bir tek sen dokunabilirsin bana!
Ona da sen mecbur ettin beni.
Baksana, kafanda kendi kendine neler kuruyorsun?
Yok savcıyı ben çağırmışım, yok tezgahmış.
Öyle tabii!
Senin hiçbir şeyden haberin yok.
Bir senin ekip yok Kader.
Bir sürü, ayrı ayrı ekip var.
Zamanında vazifesi neyse, icabı neyse yapan bir sürü eleman var.
Ben öyle bir şey duymadım.
Duymadın tabii! Senin o, savcı dediğin adam var ya,
…nerede konuşan varsa, koştu, hepsini susturdu!
İşin icabı bu. Prosedür böyle!
Agah da karakolda bir şeyler konuşunca,
...mecbur çağırmışlar savcıyı.
Tezgah mezgah yok. O tezgah senin kafanda!
Bir şunu idrak edebilsen, her şey hallolacak.
Kader!
Gel, sana yardım edeyim oğlum.
Dönme o memlekete. Kal benim yanımda.
Yeni bir hayat kurarız sana burada.
Anacığın da sevinir.
Gitme bir yere.
Sen şimdi beni affet, ben de sarayım senin yaralarını.
Hadi Yunus'um. Affet babanı.
(nefes)
(çığlık ağlama)
Ertan!
Ertan!
Ertan!
Aşkım!
İyi misin bir tanem?
Sen mi aldın bunları?
He!
En çok sevdiğin çiçekleri gör istedim.
Neymiş benim çok sevdiğim çiçek?
-Papatya. -Papatya.
E, bunlar günebakan ama?
İşte benim akıl!
Niye içtin?
Sen demiştin ya bana hani.
İlacın, ilaç olduğu belli değil.
Ne bileyim, nasıl gözün kapalı verdin babana!
İşte! Ya, bir yan etkisi olursa falan demiştin ya.
Evet.
He!. Ben iyileştiremedim babamı Ertan.
Ben onu daha da hasta ettim.
Zuhal! Ne demek istiyorsun, doğru dürüst bir anlatır mısın?
Sen arasana babamı gelsin.
Dur! Arama.
Hatta al, direkt getir, buraya yanıma. Buraya gelsin.
Babam Büyükada’da.
Bir arkadaşı vefat etmiş, başsağlığına gitti.
Gece orada kaldı. Bugün gelecek.
Ertan, babam Büyükada’ya gitti, sen de onu bıraktın mı?
Ya, hangi arkadaşını hatırlıyor ki babam?
Rasim, dedi.
Ay, Rasim amca ölmüş mü ya? Ay, çok severdi onu babm.
Neyse iyi, hatırlamış en azından.
Zuhal!
Ne demek istiyorsun, bir anlatır mısın?
Sajan aradı.
Dedi ki.
Maymun delirdi.
Hangi maymun?
Babacığım!
-Günaydın, ben Ertan. -He, Ertan!
Ya, baba bizde yeni öğrendik, ilaçla ilgili bir durum var.
Bak, çok ciddi yan etkileri olabilirmiş.
Ben şimdi hastanedeyim. Zuhal de yanımda.
Seni bir muayene ettirelim, diyoruz.
Merak etmeyin, iyiyim ben, yok bir şey.
İlacın yan etkisi de varsa almayız, olur biter yahu.
Dert etmeyin kendinize, bir şey yok. Randevu’ya da acele etmeyin.
Yarın hallederiz onu da, tamam.
Şeye, Zuhal ‘e de söyle, ben dönünce hastaneye geleceğim zaten…
Yahu, kaç yıldır gelmemişim ada'ya.
Gayet iyiyim ben, hiçbir yan etki yok.
Aklım yerinde. Hadi evladım.
Off! Tamam, tamam baba, hadi, hadi.
Hatta aklım hiç bu kadar yerinde olmamıştı.
Değil mi Mebrure?
Evet sevgilim.
Nasıl?
Mükemmel!
O zaman, kayda devam!
Daha anlatacak çok şey var!
Var mı bir haber?
Iıh, yok.
Annesiyle konuştum şimdi. O da bilmiyor nerede olduğunu.
-Bir şey demedin, değil mi? -Yok ya!
Hem zaten ne diyecektim kadına?
Oğlunu Kader’in peşine gönderdik, takip etsin diye,
…şimdi de ortada yok mu diyecektim.
Uydurdum, işte bir şey.
Dedim, Ulaş’ta bir dosya vardı, bana lazım oldu,
…konuşursanız, arasın beni diye.
İyi demişsin.
Ya, dedim de… Kadın bir de bana teşekkür ediyor,
Sağ ol diyor, yani işte.
Ulaş senin yanında staj yapıyor, inşallah o da ilerde senin gibi...
...avukat olur falan diye dua ediyorum diyor.
Ya, nasıl utandım, biliyor musun? Hiçbir şey diyemedim kadına!
Ih! Yok.
Artık ben öğlene kadar bekleyeceğim.
-Baktım haber yok… -Ne yapacaksın?
-Artık gideriz birlikte. -Nereye?
Sağ ol.
İyi günler.
-Ertan! Ertan! -Hih!
-Al. -Hoş geldin Zuhal.
Hoş bulduk.
Var mı bir gelişme?
-Yok, aynı. -Anladım.
Sen ne yaptın, uyuyabildin mi?
Bilmem, biraz uyudum galiba.
-Zuhal! -Hı!
-Sabah aklıma ne geldi biliyor musun? -Ne geldi.
Deva’yı müzeye götürmüştüm,
...böyle dört beş yaşlarında falan yani, daha küçük.
Böyle müzede geziyoruz,
Böyle bir stant var.
İşte, ilk çağlarda insanlar nasıl yaşar?
Onun canlandırmasını yapmışlar, böyle işte, minyatür kuklalar falan.
Baba ateş yakıyor, anne yemek yapıyor, çocuk oyun oynuyor falan.
Deva bir anda, onun önünde durdu.
Baba dedi, bak!
Ne kadar çok kavga etmişler!
İlk önce ne demek istediğini anlamadım yani,
...ne kavgası oğlum, dedim.
Anne baba dedi, ne kadar çok kavga etmiş.
Anne baba dedim, niye kavga etsin yavrum?
Şeyin içinde de böyle o döneme ait çanak çömlekler var,
… hepsi kırılmış, parçalanmış, dökülmüş falan.
Bak dedi, anne baba dedi, kavga ederlerken dedi,
...bunları hep birbirlerine atmışlar, yere atmışlar, hepsi kırılmış dedi.
Bak şimdi!
İyi ki dedi,
...siz dedi, kavga ettiğinizde dedi,
...tabakları, bardakları falan, çöpe atıyorsunuz dedi.
Yoksa dedi, ilerde bunları da bulurlar, sergilerler...
...sizin ne çok kavga ettiğinizi anlarlar, dedi.
Zuhal!
Biz o dönem niye ayrılmadık?
Niye ayrılmadık!
İşte çocuğumuz üzülmesin diye.
Aferin bize. Aferin.
Çok güzel bir yerdir. Hatta Avrupa’nın en güzel şehirlerinden biri.
Biz de eşimle balayında gitmiştik. Harikaydı.
Biletiniz tamam. Bu gece, 01:25’de uçağınız kalkıyor.
Havalimanında iki saat öncesinde olmanız yeterli.
Check-in’ i ben yaptım.
Buyurun pasaportunuz.
Tek gidiş, değil mi? Dönüş yok?
Yok.
Eksik bir şey kaldı mı?
Yok, anlattın her şeyi.
Ağlama gözünü seveyim Mebrure, ağlama şimdi, başlama ne olur.
Ben çocukları düşünüyorum be Agah!
Ben de düşünüyorum.
Ama!
Yapacak bir şey yok.
Birbirlerine sahip çıkacaklar artık.
Bir dakika ya!
Şimdi bunlar gider Avustralya’ya.
Burası kalır böyle.
Durduğu yerde çürür valla.
Apartman da dökülüyor zaten.
Olmaz öyle şey!
Dışarıdan yönetici mi olurmuş ya! Boşuna masraf.
Zaten adamın geldiği bile yok. Yüzünü Görmüyoruz.
Heh! İşte bu.
Sen ne yapacaksın şimdi biliyor musun?
Bütün kat maliklerini ara, imza topla onlardan.
İyi.
Yönetici sen olacaksın.
Ben nasıl olayım? Ben yapamam.
Yaparsın, yaparsın, ben 20 yıl yaptım. Sen de çok güzel yaparsın.
Hiç bana göre değil vallahi, bu yöneticilik.
İtiraz istemem! Sen yapacaksın bu işi, bak!
Apartmanın bütün eski evrakı burada. Tamam mı?
Ben şimdi sana bir kağıt imzalarım veririm, oyum sana diye.
Ondan sonra sende,
…bir toplantı yaparsınız aranızda, seçim yaparsınız, olur biter. Hepsi bu.
Yalnız senden bir ricam var.
Bu apartmanın manevi değeri çok büyük benim için.
Benim rahmetli eşimin aile apartmanı burası.
-Öyle mi? -Ya!
Mebrure apartmanı. Mebrure!
Benim eşim. Ya!
Onun için gözünü seveyim, gözün gibi bak buraya. Olur mu?
Hey gidi, hey!
Şu duvarların dili olsa da konuşsa yahu!
Neler yaşandı!
Kimler geldi, kimler geçti.
Ne doğumlar oldu, ne vefatlar oldu,
...düğünler, cenazeler, oohh!
Ama!
Bina hala sapasağlam.
Eski toprak! Benim gibi.
Evet.
Şimdi! İlk ne yapacaksın biliyor musun?
Asansörü mü tamir ettireceğim?
Bravo! İşte bu!
Hani yöneticilik yapamazdım, diyordun sen?
Oldun bile. Helal olsun sana.
Tabii. Helal.
Maşallah!
Kaça veriyorsunuz bunu?
Ne oldu?
Yok bir şey böyle, kaybettim gibi geldi ama yok yani!
Neyini kaybettin, söyle ben de arayayım.
Yok zaten!
Zaten ne?
Yani sen de çıkarmışsın ya!
Zuhal!
Dün gece bir şey oldu.
Ne oldu?
Senin mideni yıkıyorlardı, ben de tam kapının önündeydim.
Seslerini duymaya başladım.
İşte o an bir şey oldu.
Sen her bağırdığında…
Benim canım yandı Zuhal.
Ama gerçekten yandı.
Hayatım da hiç kimsenin acısını bu kadar hissetmedim, biliyor musun?
Ben sana bu hayatta acıdan başka bir şey vermedim ki zaten.
Hayır!
Hayat verdin.
Deva’yı verdin.
Bak aşkım!
Ben bu hayatta, en çok seninle kavga ettim.
Doğru.
O yüzden en çok seninle barıştım.
Her barıştığımda...
…daha fazla aşık oldum, daha fazla sevgi duydum.
Ben başkasıyla kavga etmek istemiyorum Zuhal.
Ne oluyor?
Boşuna arama.
Hemşire bulmuştur herhalde.
Zuhal!
Benimle evlenir misin?
Emin misin?
Hem de çok!
Ben bu hayatta...
…senden başka kimseyle kavga etmek istemiyorum.
Hadi bakalım Agah!
Beyoğlu’nda son günün.
Şimdi düşünüyorum da...
Ben bu yaşıma kadar kimseye veda etmedim.
İnsanların yüzüne bakıp da ben gidiyorum, diyemedim.
Onun içinde…
…şimdi nasıl veda edeceğim, hiçbir fikrim yok.
Benim tek bildiğim,
…bir sabah herkesten önce uyanıp herkesi terk etmek.
Demek ki boşuna giymemişim, o kostümü.
Çünkü ben sadece Köpek Öldüren değil,
…bir de aklına her estiğinde evden kaçan bir kediyim.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.