Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Bu hayatta her şeyin bir sonu var.
Bazı insanlar sessizce oturup o sonun kendilerine gelmesini bekler.
Bazıları da kalkar yürür.
O sona doğru kendi gider.
Ben bir karar verdim.
Madem ki bu hikayeyi ben başlattım,
sonunu da ben getireceğim.
Bu hikayeyi bir başkası değil,
ben bitireceğim.
Agah Beyoğlu…
Anlat bakalım.
Memur bey.. Ben yaptım…
Bütün o insanları… Ben öldürdüm.
Teker teker…
Hepsini…
Yapma şunu! Kaç kere söyledim sana!
Ya ne var, eğleniyor işte adam!
Tamam da tansiyonu yükselecek.
(anlaşılmayan konuşmalar)
Özellikle eşim ilgilenecek bakımıyla. Sağ olsun.
Yani işte banyosuydu tuvaletiydi falan.
Hep o halledecek.
Hani o yüzden ekstra bir bakıcıya ihtiyacımız olmayacak yani sağolun.
Peki, siz nasıl isterseniz.
Ee! O zaman çıkış belgelerinizi imzalarsanız…
- buyrun odama geçelim. - Tamam.
O bakımevine ilk girdiğimde numara yapıyordum.
Sanki hastalık ilerlemiş de ben de kopmuşum dünyadan.
Bütün o cinayetlerden sonra saklanacak en iyi yer,
Alzheimer denen hastalıktı.
Ama belli ki sonradan numara gerçek olmuş.
Saklandığım yere hapsolmuşum da… Haberim yokmuş.
Baba!
Baba. Kalk baba hadi, eve gidiyoruz.
Baba!
Ne oldu?
Bunun parçası ne? He!
Ya hayatım bir otele gitseydik bari.
Dedim ya Ertan tanıdığı, bildiği bir çevrede olması çok önemli.
Yani etrafında böyle hafızasını canlandıracak bir şeylerin olması lazım.
Hah! Babacım! Annem değil mi?
Mebrure? Hatırladın mı?
Yahu nereden hatırlasın adam. Allah aşkına!
Babacım!
Şimdi bak!
Bunu , içeceksin tamam mı?
Hepsi bitecek, hadi bakalım.
İç iç iç ç iç… Tamam.
Baba!
Hani sen beni, yatılı okula bırakmıştın ya!
Daha çok küçüktüm!
Sen merak etme!
Ben seni bırakmam.
Tamam mı?
Hadi. Sen bak anneme!
Zuhal!
Hadi baba.
Ne oldu?
Aşkım bu adam yıllardır tek laf bile etmiyor.
Tom Jones ‘tan başka hiçbir şeye tepki verdiği falan yok!
Yani! Sen iyileşeceğini nasıl düşünüyorsun benim aklım almıyor.
Hayır şimdi bu biyokimyagerci sana bu ilacı sana nasıl verdi!
Yani daha ilaç olup olmadığı bile belli değil, test edilmemiş, yapılmamış, bakılmamış!
Belki bir yan etkisi var, hiç düşünmüyor musun ya?
Nereye gitti?
Dolaşıyordur o evini.
DAY 1
DAY 17
Babacığım!
Siz hiç ölümden döndünüz mü?
Ben döndüm…
Ama nereye döndüm?
Meğer esas mesele oymuş.
Tamam, hayata döndüm de…
Tam olarak o hayatın neresine döndüm?
Ben ne yaptım ya!
Münir bey’e su vermeyi unuttum!
Münir Bey! Neredesin oğlum Münir!
Aah! Zuhal!
Hayırdır ne işin var senin burada. Ne ara geldin?
Baba, sen beni tanıyor musun?
Ne demek tanıyor musun? Dalga mı geçiyorsun kızım sen benimle?
Münir Bey’i arıyorum sen onu gördün mü, onu söyle!
Münir Bey! Su kabı vardı burada!
Su kabı vardı çocuğun, su kabı yok şimdi.
Münir Bey neredesin be oğlum!
Banyoda mı kaldı bu?
Kilitli kalmış olmasın! Münir!
- Allah'ım sana şükürler olsun! Babacığım! - Hayda! Kim var orada!
- Babacığım! Sen beni hatırladın mı? - Kim var orada! Münir Bey orada mı kaldın?
Kızım ne diyorsun sen ya! Ne demek hatırlamak!
Valla işe yaradı ha! İlaç işe yaradı!
Hayda!
Ertan, babam beni tanıyor.
Senin ne işin var burada?
- Seni de tanıdı! Allah'ım sağ ol. - Hayırdır Ertan? Sen gelmezdin memleketine!
Dur bir dakika! Siz nasıl girdiniz içeri!
Sen de anahtar var mıydı?
Babacığım!
Kızım ne oldu niye ağlıyorsun?
Deva’ya mı bir şey oldu yoksa?
Deva, dedi ya! Deva, diyor!
Yahu ne diyeyim, Mahmut mu diyeyim? Çocuğun adı Deva, değil mi?
Bir dakika siz kapıyı açık bırakmış olabilir misiniz? Ertan!
Sen kapıyı açık bıraktın da kaçtı mı Münir Bey?
- Benim babacığım! - Bak böyle bir şey yaptıysan. Külahları değişiriz ona göre!
Tamam tamam tamam. Yok bir şey tamam. Münir Bey!
Senin o biyokimyager Nobel ödülünü alacak, kesin!
Münir Bey!
Baba sen gerçekten hatırlıyor musun her şeyi?
Kızım!
- Ben ne zaman neyi unuttum! - Heh!
Soyadın neydi babacığım?
Dalga mı geçiyorsun, makara mı yapıyorsun oğlum sen benimle?
Şu Beyoğlu’nda benden başka Beyoğlu mu kaldı?
- Münir Bey! Münir Bey! Nerede bu çocuk? - Mucize bu ya, yemin ediyorum mucize bu.
- Baba! Ben de bir şey soracağım.. - Münir Bey!
- Ne? - Baba sen ne iş yapıyordun?
- Nereden emekli oldun sen? - Kızım Allah aşkına gidin kendinize başka bir eğlence bulun ya.
Ne iş yapıyordun Babacığım? Sen nereden emekli oldun?
Ne, ne ? Nasıl nerede? Şey de!
Nerede baba?
Şey de , şey yapıyordum!
Ne yapıyordun?
Şeyde işte , şey yapıyordum!
Adliye katipliği mi?
Ben hukuk okudum ya, ne münasebet!
Bitirmemişsin babacığım üniversiteyi. Annemle evlenince bırakmışsın.
Kaç sene, dedin sen?
Yirmi yedi.
Yirmi yedi sene! Yirmi yedi sene adliye katibi miydim ben!
Olmaz öyle şey, yok bir yanlışlık var. Olmaz öyle şey!
Baba!
Heh!
Bak! Bak şimdi sen bu fotoğrafa bak.
Bak burası, Ardıçhan adliyesi.
Tamam mı?
Bak burada da ne var biliyor musun?
Bak mesela Silopi’de çekilmiş bunlar, bu fotoğraflar.
Bak , etrafında kimler var? Hep adliyeden arkadaşların, meslek arkadaşların.
Şimdi sen bana ömrümü, koca bir ömrü memuriyetle geçirdim,
Onu mu diyorsun bana!
Hayır babacığım, öyle değil ama sen çok mutluydun,
- yani yaptığın işi çok seviyordun. - Nereden biliyorsun?
Heh!. Nereden biliyorsun mutlu olduğumu?
Yani, öyle görünüyordun babacığım.
Kendimi kandırıyormuşum, demek ki!
Baba şimdi sen böyle bak, öfkeleniyorsun, sinirleniyorsun filan ama.
Sen ne yapacaktın peki başka.
Ben ne bileyim kızım! Ne bileyim ne yapacaktım!
Ben bilmiyorum ki! Hatırlamıyorum ki! Ben kimdim, neydim, ne yapıyordum!
Olmaz!
Bir defa ben şair ruhlu bir adamım!
Şair ruhlu mu?
‘’Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane parkında’’
‘’ Ne sen bunun farkındasın ne de polis farkında’’
Şair ruhlu olmasam nereden hatırlayacağım Nazım Hikmet’i. Heh?
Ben daha ne iş yaptığımı bile hatırlamıyorum.
Babacım, sen yapma lütfen, böyle şeyler kendine bak!
Sen daha düne kadar, bizim kim olduğumuzu hatırlamıyordun.
Şimdi bir kendine bakar mısın? Lütfen! Şiirler, miirler.
Aah sen, bu dünyadaki Alzheimer olup iyileşmiş tek insansın.
Bunu düşün rica edeceğim ya!
İyileştim de ne oldu? Hayır ,ne oldu şimdi, bildim de , öğrendim de ne oldu?
Bıraksaydın beni öyle.
Bak böyle deme rica ederim baba valla çok üzülüyorum he.
Münir Bey de yok zaten! Ne yaptınız kediye?
Nerede bu kedi?
Babacım, kedi yok valla!
Ne demek yok ya, nasıl yok ya!
Öleyim de kurtulayım ya!
Bu ne biçim dünya, bu ne biçim hayat.
Münir Bey de yok! Ben öleyim kurtulayım!
Babacığım!
Bilinci kapandı.
Babacığım! Baba!
- Kapandı ,kapandı ,bilinci kapandı. - Babacığım!
Baba, babacığım. Baba iyi misin?
Sen zaten öldürecekmişsin kendini.
Ne kadar mutsuzdun kim bilir.
Sıksaydın ya kafana!
Yapamadın değil mi?
Korktun çünkü.
Ölümden korktun.
(gülme)
Ödlek seni!
Sen aç kalmaktan da korkmuşsundur! Göt!
Onun için gittin katip oldun değil mi?
Ama ben korkmuyorum!
Neden biliyor musun?
Çünkü Agah Beyoğlu benim.
Benim hemen çıkmam lazım. Bir işim var.
Nereye baba?
Bugüne kadar yapmadığım bir şey yapacağım!
Neymiş o?
Hayatımı yaşayacağım!
Ne yapacaksın? Nasıl yaşayacaksın hayatını?
Sana iki sorum var.
Bir! Annenin arabası nerede?
İki! Hangi eşek giydirdi bana bunları!
Sen kimsin? Sen kimsin?
- Ay baba çok güzel. - Çok şeker.
HAPŞU
Baba! Ya baba! Off!
Baba! Dursana!
- Ya Ertan niye durdurmuyorsun ya? - Ya para ödüyorum Zuhal!
(gülme)
(nida)
(anlaşılmayan konuşmalar)
(coşkulu sesler)
(coşkulu sesler)
(coşkulu sesler)
- Ahhh!
(anlaşılmayan konuşmalar)
(anlaşılmayan konuşmalar)
Abi yapma!
(anlaşılmayan konuşmalar)
Ahh! Ahh! Ahh!
(anlaşılmayan konuşmalar)
Ahhhhhh!
Memur Bey! Memur Bey! Memur!
- İyi misin amca!
Ben adam öldürdüm!
Ne diyorsun amca sen?
Çok insan öldürdüm!
Katilim diyorum! Katilim ben!
Amirim, bir baksana, bir şey diyor bu.
Bir şey mi oldu amca?
(Mırıldanmalar)
Ee, senin sabıkan da yok amca.
Ama anlatıyorum işte yahu, ben o kadar vurdum, diyorum!
Sen niye inanmıyorsun bana?
Tamam amca tamam , gelecek şimdi, ona anlatırsın.
Kim gelecek?
Savcı bey buyurun.
Sen çık.
- Şimdi sen birilerini vurduğunu hatırlıyorsun. -Evet.
Ama kim olduğunu bilmiyorsun, öyle mi?
Hayır, hatırlamıyorum.
Neden vurdun bu insanları, onu hatırlıyor musun?
Yok onu da hatırlamıyorum.
Aaaa! Ben! Şeyi unuttum ya!
Neyi?
Kafa mı kaldı.
Ben de Alzheimer var.
Ben onun için hatırlamıyorum.
- Alzheimer mı? - Evet!
Hey Allah'ım!
Anlaşıldı amca.
Ee, ama bir dakika! Yüzlerini hatırlıyorum!
Nerede vurduğumu hatırlıyorum!
Hatta ben onlara ne söyledim, onlar bana ne söyledi…
Bunların hepsini hatırlıyorum ben.
Mesela şeyi söyleyeyim.
Ee, mesela bir gece vakti dar bir sokaktayız.
Mesela kesin Beyoğlu orası.
İstiklal caddesinin arka sokaklarından biri falan herhalde.
Şimdi ben duruyorum, yolun ortasında, bunlar geliyor.
- Kaç kişi bunlar? - Üç kişi.
- Bir sokak… Beyoğlu… Üç kişi...
Sonra ne oluyor?
Aaa! Şekli kes, bu ne lan!
Tipe bak!
Mafya mısınız oğlum siz?
Şşt dur dur, bir şey diyo bak! Neee?
Mafya mısınız diyorum?
Manyak lan bu!
Kafan mı güzel lan senin? Heh?
Gece gece belanı mı arıyorsun lan sen? S*****git!
Dur dur! Aç la suratını aç!
Hadi lan hadi yürüyün daha Sıtkı’nın mekanına gidicez!
Kim dedin?
Kimin mekanına gidiyorlarmış?
Sıtkı, diye bir adam. Sıtkı’nın mekanına gidiyoruz dediler.
O da bunlardan herhalde, o da mafya.
Sen nereden biliyorsun bunların mafya olduğunu?
Kendileri söyledi! Zaten tiplerinden belli!
Giymişler böyle kara kara, paltoyu, ceketi.
Hayır ben zaten çok sinirliyim o an!
Bir de biri bana şey deyince!
İyice tepem attı.
Ne diyor?
A****** koduğumun soytarısı..
Mafya mısınız siz dedim evladım!
He lan! Mafyayız n’olacak!
İyi! Al sana mafya.
Bu! Buydu bu. Ben bunu öldürdüm!
Yanında iki kişi daha vardı. Onları da öldürdüm.
Sen onu bırak da, bu hikayeyi birinden mi duydun!
Kimden duyacağım ya!
Ben kendim bizzat yaptım diyorum sana ben. Nereden uyduracağım böyle şeyleri.
Neyle vurdun sen bunları?
Valla! Bir tabanca ama!
Böyle bir şey mi?
He, yok! Böyle değil o şarjörlü.
Tabancadan ses gelmiyordu hiç.
Yani geliyordu da… Öyle çok hafif bir ses.
Şeyden tabii! Susturucu var, namluda, ondan, çok az ses geliyor tabii.
Bu kadını tanıyor musun?
Yoo, çıkaramadım. Kim ki bu?
Köpek öldüren sen misin?
Ben niye öldüreyim köpeği, sadist miyim ben!
Nasıl kıyarım hayvanlara, kediye köpeğe!
İnsan vurdum diyorum sana insan, ne köpeği!
Sen niye anlatıyorsun bu hikayeyi?
Ee! Ne bileyim bir an aklıma geldi. Dedim yani, ben ne yapmışım öyle ya!
Kendimden korktum vallaha!
Sen öyle bir şey anlatıyorsun ki…
Senin bu dediğini yapan ömür boyu kalır cezaevinde. Farkında mısın?
Evet! Bilmiyorum yani, ne bileyim ben!
Öyle aklıma geldi, söyleyiverdim, hiç düşünmedim ki.
Ömür boyu… Ee, tabi , ne olacaktı ki.
Sayın savcım, ailesi geldi. Hastaymış adam. Alzheimer.
Akşamdan beri kayıpmış da… Kızıyla damadı onu arıyormuş.
Ne yapalım?
Agah bey! Alzheimer var sende.
Evet.
Anlattığın bir takım hikayelerde, Bence hepsi hayal ürünü.
Sen hayal görmüşsün.
Ne diyeyim! Allah şifa versin.
- Allah aşkına gece gece delirtme beni, bak çıldırdım gece gece ne olur yapma bunu. - İşe yaramayacak dedim sana,
- Avusturalya’dan dönmeyelim dedim, kaç defa.
- Yahu şimdi hastası mı oldun Avustralya’nın ya.. - Hastası oldum işte.
- Zorla götürdüm Ertan seni ben!
- Zorla götürdüm ya. - İyi oldu işte.
- Ne yapayım bak, bak şu hale bak!
-Bir ben miyim sorumlusu?
Ben miyim?
İlgilenecektin baba gibi ilgilenecektin oğlum!
Elbette inanmak istedim. Hem de çok istedim.
Ohh dedim hayalmiş hepsi! Ben kimseyi öldürmemişim.
İnsan nasıl da kandırıyor kendini.
Ama daha da beteri…
Ben o gece, o cinayetleri anlatırken, meğer bir canavarı uyandırmışım.
Efendim savcım!
Sıtkı!
Nasılsın iyisin?
İyidir sağ ol.
Şimdi beni iyi dinle!
Sana bir isim vereceğim, aramızda hiç alacak verecek kalmayacak.
Bütün hesabı kapatacağız anlaşıldı mı?
He, hesabı kapatacak kadar büyük bir isim vereceksin yani öyle mi savcım?
Ee , söyle bakalım!
Ramiz’i öldüreni bulduk.
Hangi Ramiz’i?
Sence?
Hikmet abi, Nevra değilmiş. Başka birisi. Hiç bilmediğimiz bir herif.
Ya sana da gönderdim hatta şimdi videoyu.
Ya herif öyle ayrıntılar veriyor ki, kesin o yani.
Ee, napayım ben şimdi, ee, bitireyim istersen işi hemen, halledeyim bu gece.
Ee, adresi falan belli çünkü.
Yok sen dur dur!
Ben önce şu gönderdiğin videoya bir bakayım hele.
Abi! Kusura bakmazsan bir şey sorucam sana.
- Kader, gerçekten hayatta mı?
Kardeşinin katilini bulduk sonunda.
Yalnız Kader, adam diyor ya Alzheimer var bende…
Onun için anca bu kadarını hatırlıyorum diye.
Savcı Sıtkı’ya söylemiş gerçekten hasta adam.
Kafa gitmiş yani.
Onun için değmez kardeşim.
Sen hiç karışma.
Burda biz halledelim bitsin bu iş.
Zaten 30 senedir gavur elinde sabrediyorsun…
Ee , şimdi…. kalkıp bunun için gelip de…. değil mi?
Biri, bir haber uçurur, milletin haberi olur….
Durup dururken eski defterler açılmasın.
Hazır herkes seni öldü biliyor…
Ben sana videoyu gönderiyorum.
Valla memur bey evladım…
Ben bunları vuruyorum bunlar ölüyor, ben böyle yeniden doğmuş gibi oluyorum!
Yani bunlar yerde, acı içinde kıvranırken benim içimden kahkahalar atmak geliyor ya.
Olacak şey değil! Ama öyle!
Valla memur bey evladım…
Ben bunları vuruyorum bunlar ölüyor, ben böyle yeniden doğmuş gibi oluyorum!
Yani bunlar yerde, acı içinde kıvranırken benim içimden kahkahalar atmak geliyor ya.
Ben bunları vuruyorum bunlar ölüyor, ben böyle yeniden doğmuş gibi oluyorum!
Yani bunlar yerde, acı içinde kıvranırken benim içimden kahkahalar atmak geliyor ya.
(anlaşılmayan konuşmalar)
(anlaşılmayan konuşmalar)
Bak baştan anlaşalım. Tamam baban düzelmeye başladı, iyileşmeye başladı.
Tamam bir tane de kadın tutarız olur biter.
Yılbaşı gelmeden Sydney de olalım ne olur..
Geleceğiz diye bütün işleri erteledik, olmaz böyle yani.
Daha fazla geç kalmak istemiyorum.
Yoksa sana burada konferans ayarlarım haberin olsun.
İstanbul’dan zaten çok fazla teklif var.
Off ya Ertan hiç mi düşünmüyorsun beni ya!
Ya kocan olarak tabi ki düşünüyorum.
Ama yani menajerin olarak işi de düşünmek zorundayım aşkım.
Safiye Hanım? Neredesiniz?
Hadi, mama vakti.
Kahvaltı vakti.
Safiye Hanım?
Hadi, ye yemeğini de …
Münir Bey’ i arayalım. Münir Bey kayıp.
Heh !
Safiye Hanım!
Heh!
Heehh! Burada mısın sen!
Ben dedim bu da kayboldu Münir Bey gibi evet.
Allah korusun! Gel.
Baba!
Ne var kızım. Safiye hanıma mama veriyorum.
Tamam hadi gel kahvaltı yapacağız ilacını içeceksin.
Tamam tamam. Tamam geliyorum.
Safiye hanım!
Safiye hanım!
Oh be sonunda çıkmışsınız dışarıya ha! Dede, nasılsın?
Nasıl olayım be Devacığım, iyi değilim valla.
Gayet iyi görünüyorsun. Canavar gibisin valla!
Alettendir o, alet bozuk gösteriyor ondandır.
(KAHKAHA)
Anne! Ya bana biraz daha para gönderebilir misin?
Deva ..
Devacığım daha yeni yolladık para, ne parası bu ,durup durup ya!
Beyoğlu da ne kadar değişmiş babacığım değil mi ya? Şu hale bak!
Ertan!
Ertan, bir bakar mısın? Ertan!
Deva, para istiyor.
Devacığım, aradım aradım cevap vermedi.
Ben sana daha yeni para yolladım oğlum. Yeni para yolladım.
Beyoğlu kalmamış ki değişsin.
Şu hale bak!
İnsanlar yürümüyor birbirini eziyor sanki.
Beyoğlu bitmiş.
Agah Beyoğlu da bitmiş.
(korna sesiİ)
Hih! Araba!
Yahu kaç gündür duruyor orada kimsenin umurunda değil!
Siz misiniz Alzheimer, ben mi?
Koskoca araba, nasıl unutur insan?
Baba!
Baba!
Lütfen Dikkat!.. Sayın yolcularımız…
Can güvenliğiniz için peronlarda bulunan sarı çizgiyi geçmeyiniz!
(ingilizce anons)
(anlaşılmayan konuşmalar)
Merhaba.
- Merhaba. - Merhaba.
Affedersiniz bu kart nedir?
He bu şey, yaşlı kartıymış. Ücretsiz. Bedavaymış metro.
- Bakabilir miyim? -Tabii.
Ücretsiz yaşlı kartı.
Ee, yaşlandık artık.
(gülme)
Evet.
Ben bir uyudum, uyandım! Her şey değişmiş yahu!
Dünya değişmiş.
Evet öyle, bambaşka bir memleket olmuş.
Yaa!
Ben uzun zamandır dışardaydım da…
Hıı!
Yani diyorum nerede o eski İstanbul!
Değil mi, nerede!
Ama ben hatırlamıyorum.
Alzheimer var bende.
İlaç alıyorum.
İyi de geliyor galiba, yani…
Mesela şeyi hatırladım.
Arabayı nereye park ettiğimi hatırladım, onu almaya gidiyorum şimdi.
- Güzel güzel ne kadar güzel, çok güzel. - Ya!
Telefon numaralarını hatırlıyorum.
Daha ne istiyorsunuz?
Eskiden hatırlamazdım.
Ama kendimi hatırlamıyorum birader.
Ben kimdim, nasıl bir insandım. Hiçbir fikrim yok.
Kızım anlatıyor bana.
İşte, sen şöyleydin, böyleydin, şunu yaptın, bunu yaptın diye.
Hayret ettim valla!
Neler yapışım ben öyle ya! Cık!
Sonra insanlara sinirlenmişim, yani.
Sonra öyle bir asabım bozulmuş ki, eh ,teker teker hepsini vurmaya başladım.
Rüyada , ya şey, herhalde.
Bilinç altı bir şey.
Yani, anlayacağın, gitti bende, gitti.
Muhakeme falan hiçbir şey kalmadı.
Ama, şunu hatırlamaya çalışıyorum.
Ben, nasıl bir insandım, hayatta ne istedim, ne yaptım.
Onu, bir anlasam.
İnsan kendini hatırlamadan yaşar mı kardeşim ya! Olur mu öyle şey!
Ben zaten o yüzden alıyorum ilaçları.
Ama ne bileyim ben, değil mi belki de, budur yani. Bu kadar.
Yunus Emre diyor ya: ‘’Bir ben vardır ben de, benden içeri ‘’ diye.
Belki de içerde başka bir Agah yok.
Var!
Sen nereden bileceksin?
Var var var, güven bana.
Senin içinde başka bir, Agah var.
(gülme)
Zaten ben, onun için geldim sana.
Nasıl?
Dedim madem bu ilaç kullanıyor, aklı başına gelecek!
Önce sülalesini geberteyim.
Ne diyorsun sen ya? Deli midir nedir, yürü git.
- Dinle beni, dinle bir dakika. - Ne dinleyeceğim saçmalama, yürü git.
- Dinle beni dinle. - Ya yürü git.
- Bak! Sana neler olacağını söyleyeyim ben. - Allah Allah çekil git başımdan.
Git! Sana ne? Ne olacaksa olsun, sana ne? Yürü git.
Etrafında kim varsa,
sevdiğin kim varsa, teker teker geberip gidecek.
En son sen gebereceksin.
Hasta mısın nesin ya, yürü git!
Hani sen diyorsun ya ben kimim diye?
Polise anlattığın cinayetlerin var ya..
O insanları öldüren adamsın sen.
Sakın polise gideyim deme!
Alırlar içeri. Ailen dışarı da kalır.
Ben onları gene öldürürüm ama, sen göremezsin yazık olur.
Sen nereden biliyorsun benim polise gittiğimi ne anlattığımı falan. Kimsin sen?
Ben, senin cezanı verecek adamım Agah efendi.
Ne cezası ben kimseyi öldürmedim, onların hepsi hayaldi.
Savcı da öyle söyledi zaten!
Şuandan itibaren cezan başladı. Çekeceksin çaresi yok!
Neyin cezası, ben ne yaptım ki ben?
O kızını, damadını, torununu, hepinizi…
Öyle bir gömeceğim ki toprağa…
Cümle alem gelse bulup çıkaramayacak.
Neden? Ben bir şey yapmadım ya!
Sen benim kardeşimi öldürdün.
Ne münasebet ben, niye öldüreyim senin kardeşini?
Bilmem. Sen hatırlayacaksın.
Neyi hatırlayacağım?
Senin tedavin biraz yavaş gidiyor, ben onu hızlandırayım.
- Bunu hatırlayacaksın değil mi! - Ne ki bu?
Bu, senin hayatta işlediğin en büyük suç!
Şahsi…
Sen bunu, kardeşime alın yazısı yaptın Agah efendi.
Ama şimdi, senin alnında ne yazıyor biliyor musun?
Kader.
Ne?
Pardon amca!
Dur!
Neyi hatırlayacağım!
Ne alakası var ya!
Ne alaka!
Ne alaka!
Neyi hatırlayacağım!
Neyi hatırlayacağım ben!
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.