Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Jest ofiara. Blondynka. Znaleźli ją nagą,
z poderżniętym gardłem pod jakąś kapliczką.
Nie podejrzewaliśmy go wtedy,
ale teraz widzę, że od tego się zaczęło.
Żyjesz tylko dlatego,
że jesteś matką moich dzieci.
Informuję pana o założeniu Niebieskiej Karty.
Porozmawiamy o tym przy kolacji?
Po prostu uważaj na siebie. To jest bestia.
Urokliwa.
Gdzie ona jest?!
- Gdzie ona, kurwa, jest?! - W lesie.
Twoja propozycja nadal aktualna?
- Zależy która. - Chcę żebyś zabił Piotra Wolnickiego.
Naprawdę to zrobiła?
Wiem o śmierci wychowawczyni z domu dziecka.
- To był wypadek. - Wiem, że została uduszona.
- Uduszona? Nie. - Widziałam raport z sekcji.
Przyczyną śmierci było uduszenie.
Jest pani zatrzymana pod zarzutem
- zlecenia zabójstwa. - Jakiego zabójstwa?
Jedzie z nami.
Spokój!
Nie masz problemu z tym, że Polkowska siedzi, a Wolnicki jest na wolności?
Chcę, żebyś zabił Piotra Wolnickiego.
- Chwila słabości. - Kurwa.
Jak ja mam chwilę słabości, to kupuję lody czekoladowe i flaszkę wina!
Ona wynajęła płatnego zabójcę. Dociera to do ciebie?
I ten straszny bandzior sam się do nas zgłosił?
Wierzysz w to? Od samego początku Wolnicki musiał jej go podstawić.
- Dała się wypuścić, tym gorzej dla niej. - Niech odpowiada z wolnej stopy.
Masz kontakty, wyciągnij ją. Powiedz, że jest potrzebna do śledztwa.
Do śledztwa? Główny podejrzany wziął na siebie winę,
- a potem sam się zabił. - Ktoś mógł go zmanipulować.
Tak... Powiedz tylko, że Wolnicki, to ci przywalę.
Miał ogromny wpływ na Kowalika. Był jego guru, mistrzem.
Kazał mu wziąć winę na siebie, a zabijał kto inny.
A niby kto?
Agnieszka dotarła do osoby, która dobrze zna Wolnickiego od lat.
Kontaktowała się z nim jeszcze w areszcie, śledziła jego rodzinę.
Prawdopodobnie to ona zabijała dla niego.
Mów, kto to.
Niestety, tylko komisarz Polkowska ma te informacje.
- Halo? - Hej.
Musimy porozmawiać. Gdzie jesteś?
No, w łóżku.
Jest środek nocy.
Halo?
Jesteś?
Stało się coś?
Nie, nic...
Nic właściwie ważnego.
Pogadamy jutro.
Na pewno?
Tak. Dobranoc.
Zostawisz nas na chwilę?
Myślałam, że przynajmniej się wyśpię.
Kto jest drugim pomocnikiem Wolnickiego?
Nasz Tomcio się wygadał?
Zatajasz przede mną informacje dotyczące mojego śledztwa!
Kryjesz przestępcę?!
Znalazłam osobę, która pomaga Wolnickiemu.
Moim zdaniem, to ona dokonała zabójstw, które przypisujecie Ludwikowi Kowalikowi.
- Ona? Czyli kobieta? - Ona. Czyli osoba.
- Jej dane i adres. Pisz. - I co?
Aresztujesz ją i przesłuchasz?
Może nawet się przyzna, ale Wolnickiego i tak nie wsypie.
A potem powiesi się w celi.
- Przestań pieprzyć. Pisz! - Mam już na sumieniu Kowalika.
Wystarczy!
Daj mi popracować nas tą osobą.
Pomoże nam sprowokować Wolnickiego.
Nie chcę słuchać o żadnych prowokacjach.
Żadna ci nie wyszła.
Ja przynajmniej się staram.
Za to ty wolisz się nie wychylać, nie?!
Fajnie się robi karierę w stołecznej?
Dziewuchy! Spokojnie.
Jest późno...
Wszyscy jesteśmy zmęczeni.
Zresztą tu jest strasznie zimno i śmierdzi. Tak?
Zabierzmy podejrzaną do stołecznej
i tam ją jutro na spokojnie przesłuchamy, co?
- Wisisz mi flaszkę. - Dobra.
Jak się jedzie z tyłu?
Wygodnie.
Kręgosłup mniej boli.
Kręgosłup...
Powiedziała policjantka, która wynajęła płatnego zabójcę.
Była policjantka.
Swoją drogą...
Szybko przeszłaś na drugą stronę.
Chwila słabości.
Pasujecie z Tomciem do siebie. Załatwię wam widzenie w mokrej celi.
Dobra, zatrzymaj się. Muszę się załatwić.
- Wytrzymasz. Mamy 15 minut. - Zatrzymaj się.
Ładnie proszę.
No, odbierz. Stary pewnie już wie.
Szefie, przepraszam, że tego nie zgłosiłam, ale...
podjęłam decyzję, żeby ją przesłuchać.
Co ty pierdolisz?! Jakie przesłuchać?!
- Dzięki. - Spieprzaj.
Kurwa mać!
- Co jest?! - Zwiała...
- Co?! - Wzięła mnie z zaskoczenia, jebaniutka.
Zabrała broń.
Kurwa!
Aua!
Czy ja wyglądam na kogoś, kto to lubi?
Niech to przynajmniej jakoś wygląda!
Proszę.
A, ciocia Lila już więcej do nas nie przyjdzie.
Dlaczego?
Nie wiem, kochanie.
- Musiała wyjechać. - Na Wyspy Owcze?
Nie wiem.
Nie powiedziała mi, jakie ma plany.
Nie kłam.
Słyszałem, jak się wczoraj kłóciłyście. Chodzi o tatę, prawda?
Nie podsłuchuj. To są sprawy dorosłych.
Bleee!
Ciocia Lila robi lepsze. Z masłem orzechowym.
Nie będzie więcej cioci Lili!
I nie będzie więcej masła orzechowego!
Helena, przestań płakać. Przepraszam.
Dobrze, kupię ci masło orzechowe.
- Chcecie coś jeszcze? - Nie.
Zaraz wracam.
Jedna kobieta was tak załatwiła.
Nawet jej nie skuliście?
Zatrzymana chciała do toalety, dlatego miała wolne ręce.
Rzuciła się na komisarza Mrówca i odebrała mu broń.
Nie chciałem patrzeć, jak się rozbiera. Tak, z przyzwoitości.
Tobie też coś uszkodziła?
Boli cię coś?
Trochę kręgosłup.
Już was tu nie ma.
Dokąd?!
Mówił pan, żebyśmy wyszli...
Nie! Powiedziałem, że jesteście skończeni.
Blachy i broń na biurko.
- Panie komendancie... - No już!
Skończyło się babci sranie!
Telefony też.
Do sprawdzenia przez wewnętrzny.
Odmawiasz wykonania polecenia?
Nie bój się, stary. Nikt nie będzie sprawdzał,
komu wysłałeś zdjęcie swojego fiuta.
Melduję, że zgubiłem telefon.
Kiedy?
Podczas wysyłania zdjęcia swojego fiuta.
Jasiu?!
Kupiłam takie z kawałkami orzechów!
Jasiu! Helenka!
Chodźcie!
Jasiu?
Helenka?
Jasiu?
Hela?
Cześć, tu Jasiek. Nagraj się, jeśli musisz.
Jasiu, syneczku, gdzie wy jesteście?!
Oddzwoń do mnie.
Halo?
- Pani Monika Wolnicka? - Tak, to ja.
Chodzi o pani dzieci.
Spokojnie. Chcę tylko porozmawiać.
- Aresztujesz mnie? - Jestem sama.
Mnie też szukają. Nie jestem już z policji.
To czego chcesz?
To nie ty udusiłaś wychowawczynię z domu dziecka.
Nikt jej nie udusił.
Potknęła się i spadła.
Tu mam raport z sekcji zwłok.
Policjant, który prowadził śledztwo, zataił go.
Prowadził interesy z dyrektorem z domu dziecka.
Przyczyna śmierci: zagardlenie.
Została uduszona.
Martwą wrzucono do wody.
Nie ty to zrobiłaś, tytko on, prawda?
Każdy może wydrukować taki papier.
Co?
Chcesz, żebym ci pomogła posadzić Piotra?
Tylko ty możesz to zrobić.
Sprowokuj go, nagraj.
Muszę go złapać na gorącym uczynku. Rozumiesz?
Wypierdalaj z mojego domu.
Kochasz go.
A on cię oszukuje.
Ile osób musi zginąć, żebyś to zrozumiała?
Gówno o mnie wiesz. Wypierdalaj!
Tam jest mój numer telefonu.
Zadzwoń.
- Puszczaj! - Ja ciebie wezmę!
Zostaw!
Przykro mi. Nie żyje.
Chciała nasłać na mnie płatnego zabójcę. Wyobrażasz to sobie?
Jest skończona.
A my jesteśmy wolni.
Możemy robić to, co chcemy.
A, przepraszam...
Chciałaś w nocy ze mną o czymś porozmawiać.
Mhm.
Chodzi o panią Różę.
Śniła mi się ostatnio.
Mówiła coś?
Coś mi się nie zgadza.
Przecież tam nie było tak wysoko.
Uderzyła głową o konar.
Kręgosłup złamała.
A ty?
Co ty tam dokładnie zrobiłeś?
Próbowałem ją reanimować.
- I? - I?
No, i co?!
I nic! Suka umarła!
Posprzątałem po tobie.
Myślisz, że kłamię?
Nie pierwszy raz.
Skłamałeś o sukience Romy.
Wczoraj wieczorem wcale nie byłeś w domu. Widziałam...
Znowu mnie śledzisz?! Jesteś ze mną czy przeciwko mnie?!
Bo trzeciej opcji nie ma!
Nie mogę się ruszyć...
Nie czuję...
Pomóż...
Pomóż...
Pomóż...
Przepraszam.
Przepraszam!
Nic ci nie jest?
Nie. Wszystko w porządku.
Przepraszam.
Dlaczego już nie nosisz warkoczy?
- Bo za stara na to jestem. - Nieprawda.
Ty zawsze będziesz młoda.
A ja przy tobie będę lepszy.
Idziemy na miasto?
Przecież nie możemy wychodzić razem.
Możemy.
Teraz już możemy wszystko.
Helenka?
Helenka!
Mama!
Przyszli zobaczyć się z babcią, ale samych nie mogłam ich wpuścić.
Oboje dziwnie się zachowywali, a mała cały czas płakała.
- Dziękuje, że pani do mnie zadzwoniła. - Nie ma sprawy. Wracam do pracy.
Dziękuję.
Chodź, kochanie.
Cześć.
Dlaczego to zrobiliście?
Tata kazał nam przyjechać do babci, kiedy coś będzie nie tak.
Cicho!
Kochanie, popatrz na mnie.
A co jest nie tak?
Zwolniłaś ciocię Lilę, a mieliśmy wyjechać z nią i z tatą...
- Nie rozmawiaj z nią! - A dlaczego?
Bo jesteś wariatką!
Ćpasz piguły i chlejesz do rana! Nic nie ogarniasz!
Ciocia Lila tak powiedziała?
Kochanie...
Ciocia Lila tylko udawała, że was lubi.
Wasz ojciec przysłał ją do nas, żeby nas szpiegowała.
To jest obca osoba, która przez cały czas okłamywała naszą rodzinę.
Nieprawda! Nie jest obca!
- Babcia wiedziała, że ma z nami wyjechać. - I dlatego przyszliście tutaj,
żeby pomogła wam uciec?
Przypilnuj siostry.
Nigdy więcej nie zobaczysz swoich wnuków.
- Nie ty będziesz o tym decydować. - Ja będę o tym decydować!
- Rozumiesz?! Ja! - Znowu wrzeszczysz.
- Przez ciebie dzieci będą nerwowe. - Ty mnie uczysz jak być matką?
Wychowałaś mordercę.
Nie waż się tak mówić.
To wspaniały chłopak.
Nie zasłużyłaś na niego.
Porzuciłaś go, jak był małym chłopcem.
Twój syn wyrósł na żałosnego impotenta,
który morduje młode dziewczyny tylko po to, żeby mu stanął.
Jesteś z tego dumna?
Stul pysk, ty suko!
Wnuczuś...
Chodź do babci.
Okłamałem cię.
Przepraszam.
Wyszedłem dziś w nocy z domu.
Pamiętasz tę dziennikarkę, o której ci mówiłem?
Jest policjantką. Pod przykrywką.
Byłem u niej.
Zasłużyła na karę.
Może zrobimy to razem?
Oczywiście, jeśli tylko chcesz.
Zaraz po nią pojadę.
A ty zaczekaj na mnie w domu.
A gdzie ona teraz jest?
A dlaczego pytasz?
Przecież nie mamy przed sobą tajemnic.
Przykro mi, że to usłyszałeś, ale to jest prawda.
Wasz ojciec jest chory psychicznie.
A ja zbyt długo byłam pod jego wpływem i pozwalałam krzywdzić naszą rodzinę.
Przepraszam was za to.
To się nigdy nie skończy. Mam już tego dość!
Ja też.
I dlatego nie pozwolę, żebyś jeszcze kiedykolwiek przez niego płakał.
- Lila? - On się nigdy nie zmieni.
Zawsze będzie zabijał.
Lila? Co się dzieje?
Porwał kolejną ofiarę.
Chce, żebyśmy zrobili to razem.
Kto to jest?
Obiecaj mi, że będę wolna.
Obiecuję. Ochronię cię przed policją.
Policji się nie boję.
Przed nim też cię ochronię. Kto to jest?
To młoda policjantka, która miała go rozpracować.
Ilona. Gdzie ona jest?
Ukrył ją w piwnicy zrujnowanego domu pod miastem.
Budynek starej plebani w Komorowie.
Oj, Lila, Lila...
Ilona?!
Ilona?!
Ilona?
Nie strzelaj! To ja!
Widziałeś Ilonę?!
Nie. Co z nią?
- Wolnicki ją porwał i chce ją zabić. - Wiedzą, że masz mój telefon.
- Zaraz tu będą. - Potrzebuję go.
To jest mój jedyny kontakt z dziewczyną Wolnickiego.
Spierdalaj.
Szukajcie Ilony.
- Wszystko w porządku? - Tak.
- I gdzie ona jest? - W bagażniku.
Nie żyje?
Jeszcze oddycha.
Nikt cię nie widział?
A kto miał mnie widzieć?
No przecież nikt nie wie o naszym planie.
Prawda?
Wolnicki porwał policjantkę! I trzeba ją, kurwa, znaleźć!
- Masz na to jakiś dowód?! - Nie odbiera telefonów.
- Wysłaliście kogoś do niej do domu? - Nie ma jej tam.
- No właśnie! - Ma wolne.
- Może pojechała na wakacje. - Sracje!
Miała zbliżyć się do Piotra Wolnickiego! Zaginęła w trakcie wykonywania zadania!
Nie było żadnego zadania!
To samowola Polkowskiej!
Jeżeli coś się stało, to ona jest winna.
Naprawdę tego nie rozumiesz?
Czy oczy ci pizdą zaszły?!
No, dalej.
Ułatwisz nam tylko postępowanie dyscyplinarne.
To, że nie lubisz policjantów lepszych od siebie, to jest oczywiste.
Ale komendant, który nie chroni swoich ludzi?
Ktoś cię tu jeszcze w ogóle szanuje?
Ilona!
Ilona...
Ilona! Nic ci nie jest?
Nie wiem...
Coś mi wstrzyknął...
Kto? Wolnicki?
Nie wiem.
Miał kominiarkę.
Film mi się urwał.
Koniec tego miziania, Mrówiec. Przejmuję ją. Panowie.
A na ciebie czeka wewnętrzny.
To ty mnie wybrałaś.
Spodobałeś mi się, bo...
Bo byłeś silny.
Ty byłaś silniejsza.
Miałaś posłuch u tych chłopaków.
Do dzisiaj pamiętam, jak stoisz pod tym pomnikiem
z tymi swoimi warkoczykami.
- Nie nosiłam wtedy warkoczy. - Naprawdę?
Dałbym głowę.
Pamięć jest jednak zawodna.
Ty też nie chcesz pamiętać, że zabiłaś panią Różę.
Nie zabiłam jej.
Zabiłaś, zabiłaś.
Chciałaś jej śmierci.
I to nie ma znaczenia, że to ja ją udusiłem.
No co?
Nie udawaj zaskoczenia. Polkowska ci wszystko powiedziała.
Możesz się zatrzymać, bo mi jest niedobrze?
Lila?
Dokąd jedziemy?
Jeszcze się nie domyślasz?
Do domu dziecka?
Do naszego domu.
Dlaczego mnie zdradziłaś?
Ja...
Nie mi kłam teraz! Nie w tym momencie!
Ufałem ci!
Razem przeciwko całemu światu! Dlaczego?
Muszę wyjechać.
Nikt cię nie podejrzewa. Nikt nie wie, że to ty.
Ale ja wiem!
Wszędzie widzę jej twarz!
Jedziesz ze mną czy nie?
- Czemu nie? - Mama czuje się lepiej.
Mówiła, że odwiedzi mnie w tym tygodniu. Nie mogę tak zniknąć bez słowa.
A ja muszę.
Teraz albo nigdy.
Za godzinę przy szosie.
Nigdy bym cię nie skrzywdził.
Cześć, Aga.
Zdążysz do nas?
- Co pani?! - Policja. Rekwiruję ten samochód.
Wysiadaj. Kluczyki zostaw i telefon.
Nie powiedziałam, że jej pomagałeś.
- Jest szansa, że oddadzą ci blachę. - Dzięki.
- Odwiozę cię do hotelu. - A co ty jesteś taka miła?
Chcesz pieniądze pożyczyć?
Szef kazał upewnić się, że spojechałeś do Opola.
A... Dobra.
Do wszystkich patroli.
Poszukiwana kobieta podająca się za policjantkę napadła na mężczyznę,
zabrała mu samochód i telefon. Może ktoś podjechać?
Tu Wrońska, macie opis podejrzanej?
Szczupła brunetka, koło czterdziestki.
Dzięki, jadę tam.
- Co ty robisz? - To Polkowska.
To oczywiste. Pytam się, co robisz?
Namierzymy ją po telefonie i aucie, który ukradła.
Dobra, a wewnętrzni?
Na razie nie muszą wiedzieć.
Wiesz, że będziesz miała przejebane.
Lila?
Puść ją!
- Odsuń się od niej! - No...
No, zabij mnie.
Przecież po to tu jesteś.
Zostaw ją, powiedziałam.
No, strzelaj!
Ona i tak już umiera. Zabiłaś ją.
Zrobiłeś z niej mordercę. Wystarczy. Zostaw ją!
To ona sama wybrała!
No, strzelaj!
No, strzelaj!
Chciałabyś, co?
Ja też kiedyś chciałem spłonąć.
Nie umieraj!
Nie umieraj!
Nie umieraj.
Oddychaj.
Oddychaj...
Będzie dobrze.
- Daj, pomogę ci. - Dam radę.
Dobrze. Tylko pospiesz się, bo się spóźnimy.
No, powiedziałem, że dam radę.
Chodź, kochanie.
Poczekaj, Helenko. Muszę poszukać biletów. Gdzieś tutaj włożyłam.
O, dobra, są. Możemy iść.
- W porządku? - W porządku.
Pani Wolnicka?
Tak. O co chodzi?
Dokumenty pani i dzieci, poproszę.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.