Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Chciałbym być taki jak ty.
- Może wtedy by mnie szanowali. - Będziesz taki jak ja.
Wolnicki sam nie mógł zabić,
więc nakłonił Ludwika Kowalika, żeby zrobił to za niego.
Żyjesz tylko dlatego,
że jesteś matką moich dzieci.
Informuję o założeniu Niebieskiej Karty.
To naprawdę jest taki potwór?
Większy niż myślisz.
Jest ofiara w lesie pod Warszawą.
Blondynka. Znaleźli ją nagą, z poderżniętym gardłem
- pod jakąś kapliczką. - Jaką kapliczką?
Jakiegoś świętego z krzyżem.
Pod Warszawą znaleziono kolejną dziewczynę.
Wyszedł z aresztu i to piekło wróciło!
Napij się ze mną albo mnie powstrzymaj.
Mam dla ciebie zagadkę.
Kto kocha cię bardziej niż siebie samą?
Mamo?!
To jest starsza, schorowana kobieta,
która nielegalnie została zabrana z domu opieki!
Proszę się uspokoić i przestać krzyczeć.
- Żądam widzenia z pańskim przełożonym. - Jest środek nocy.
No to niech go pan obudzi!
Proszę pana...
Pan może nie wie wszystkiego.
Policjantka, która to zrobiła, świadomie złamała prawo.
I wszyscy, którzy jej pomagali, jutro rano wylecą z roboty!
Możesz przestać symulować?
Jesteś podejrzana o ukrywanie dowodów,
utrudnianie śledztwa i pomoc w dokonaniu morderstwa.
Prokurator już przygotowuje akt oskarżenia.
Albo zaczniesz ze mną normalnie rozmawiać,
albo zgnijesz w pierdlu.
No, dobra. Mamy czas.
Ty jesteś zła.
Zła.
Może jestem zła, ale to ty wychowałaś potwora.
To twój syn jest psychopatą.
To ty zabrałaś mu ojca.
I matkę.
No?
To przez ciebie trafił do sierocińca!
Tam było piekło!
Tam się to wszystko zaczęło!
Co tam się stało?
Zejdź mi z drogi.
Podejrzewamy, że matka Wolnickiego symuluje chorobę.
Pomagała mu zacierać ślady morderstw i kontaktować się ze wspólnikami.
Wyciągnęliście starą wariatkę z domu opieki i maglujecie ją całą noc!
Przecież mówię, że symuluje.
Nie macie na to papierów!
Uprawiacie samowolkę!
A Polkowska nawet tu nie pracuje! I ty też zaraz nie będziesz!
- Zjeżdżaj! - Mów! No, mów!
Bardzo panią przepraszam.
Syn już czeka. Odwiezie panią do domu opieki.
Chodźmy.
Proszę.
I co? Mówiłem, że nic nie powie.
Powiedziała.
Teraz trzeba dokładnie sprawdzić ten dom dziecka.
To oczywiste, że on był w bidulu, jak ona trafiła do psychiatryka.
Powiedziała, że tam było piekło. I że tam się wszystko zaczęło!
Niesamowite. Raz przyznaj się do błędu.
Jak go popełnię, pierwszy się o tym dowiesz.
Są inne tropy. Sprawdźmy dziewczyny, które go odwiedzały,
i tego gościa, który siedział z nim w celi.
Mrówiec! Jutro u mnie na dywaniku. Polkowska, wypierdalaj stąd!
I to w podskokach.
Wkurwił się. To dobrze.
- Kto? Komendant? - Nie, Wolnicki.
- W emocjach straci czujność. - I co? Znowu zabije?
Młodą blondynkę z problemami.
Religijna albo poszukująca...
Takich jest pół Warszawy! Skąd wiemy, gdzie będzie szukał.
- Sami mu ją damy. - Ją?
Powiedziałaś jej coś?
Przepraszam, że cię wtedy zostawiłam samego.
Ja nie byłem sam, mamo.
Mamo, kiedy mnie stąd zabierzesz?
- Dlaczego nie chce cię zabrać do siebie? - Nie może.
Jest chora. Siedzi w psychiatryku.
Nie wygląda na taką chorą.
Gówno wiesz!
Jezu, Anka, mówiłam ci, że nie chcę tam iść.
No i co z tego, że wylądował w szpitalu?
Nie, to nie jest nasza wina i nie będziemy go przepraszać!
Jezu, nie jęcz...
Mogę pójść tam z tobą, ale nie wejdę do środka.
Super. Pa.
Cześć.
Wchodź.
Odwieziesz dzieci?
Jasne. A co ci się stało?
Powiedziałam im, że poślizgnęłam się w wannie.
Trzymaj się tej wersji, jakby cię pytały, dobrze?
A co się naprawdę stało?
Nie chcę o tym rozmawiać.
Co to, kurwa, jest?
- Przyszło dzisiaj rano. - Lista kobiet,
- które odwiedzały Wolnickiego w areszcie. - Przecież widzę!
To po co pan pyta?
Czy ja wczoraj wyraziłem się niejasno?
Odpierdolcie się od Wolnickiego!
Właśnie się odpierdalamy.
Chcemy sprawdzić wszystkie tropy, żeby domknąć śledztwo.
Właśnie o tym rozmawialiśmy.
Tak. Umówiliśmy się tylko, że...
poszukamy tego faceta spod celi.
Żeby się upewnić, czy nie pomógł temu chłopakowi wyskoczyć z balkonu.
Przecież sprawa idzie do zamknięcia. Wszystko pasuje.
Ty się na to zgodziłaś?
Udowodnimy Polkowskiej, że się myli.
A co mnie obchodzi Polkowska?! Ona tu nie pracuje!
Co wy, macie jakiś trójkącik czy co?
Kwadracik z Wolnickim.
Posłuchaj, kolego.
Zamykamy sprawę do końca tygodnia.
A jeżeli jeszcze raz usłyszę o Polkowskiej albo Wolnickim,
zacznę strzelać.
Jasne. Mogę?
Przespał się chociaż z tobą?
- Nie. - To po co go nam tutaj ściągnęłaś?!
Miałaś go przelecieć?
A teraz on wyrucha nas wszystkich w kosmos.
Możesz odejść.
Otworzę!
Nie odbierasz ode mnie telefonów. Co się stało?
Problem był z matką.
Jak się czujesz?
Nic ci nie jest?
Co ty tu robisz?
- To może ja już pójdę. - Nie rozmawiam z nim bez świadków.
Była u mnie policja.
Założyli mi Niebieską Kartę.
Czyli jednak nie jesteś bezkarny.
Dobrze. To zaszło za daleko.
Umówiłem nas jutro na mediacje w sprawie opieki nad naszymi dziećmi.
Ty chyba sobie żartujesz.
Wniosłam pozew o rozwód. Spotkamy się w sądzie.
Wiem, że mnie nienawidzisz, ale nie odbierzesz ojca naszym dzieciom.
Dogadamy się, jak dorośli ludzie.
Bardzo proszę.
Do widzenia pani.
Wykorzystaj to.
Zniszcz go na tej mediacji.
A w sądzie powiesz, że chciałaś się pogodzić.
Przynieść ci tabletkę?
Są przy łóżku?
Też do pana dziekana?
Przyszedłem go odwiedzić. To mój przyjaciel.
Niech pan idzie. Anka jest na górze, przeprasza go za naszą petycję.
Nie chciałaś wejść razem z nią?
Ja nie mam za co przepraszać.
Cieszę się, że już pan u nas nie wykłada.
To teraz możemy przejść na "ty".
Piotr.
Nie, dzięki.
- Posłuchaj... - Aua!
Odwal się, co?!
Ból fizyczny zagłusza ból psychiczny.
Ale mimo to, nie przestaje boleć, prawda?
Spróbuj przestać oddychać.
Załóż sobie na głowę torebkę
i poczuj, jak kończy się tlen.
Rozpłyń się.
Cześć!
- Dzień dobry. - Wracasz na uczelnię?
Tęsknimy za tobą.
Chyba nie wszyscy.
Chodź, idziemy.
Śledzisz mnie?
Nie wyglądała jak twoja matka.
To moja studentka.
- Nie mogę tu z tobą rozmawiać. - A z nią mogłeś?
Nie wiedziałem, że ona tu będzie.
Przyszedłem odwiedzić dziekana.
- To ona na mnie czekała. - Po co?
Nie ufasz mi? Jesteś zazdrosna?
A mam powód?
Chodzi za mną.
Za dużo o mnie wie. Zakochała się.
- Jak ma na imię? - Nieważne.
Jak ta suka ma na imię?!
Roma.
Ale nie rób nic.
Poradzę sobie z nią.
Nieznany numer. Nie odbieraj.
Śniły mi się dzisiaj Wyspy Owcze.
- Nie kpij sobie ze mnie. - Naprawdę!
Musimy tam pojechać.
Zadzwonię wieczorem, dobrze?
- Ktoś do mnie dzwonił z tego numeru. - Dzień dobry.
Nazywam się Ilona Kołeczek. Z Piotrem Wolnickim rozmawiam?
A skąd pani ma mój numer?
Jestem dziennikarką.
Pracuję w portalu internetowym "De jure"
poświęconym polskiemu wymiarowi sprawiedliwości.
Szczególnie interesują mnie ci niesłusznie oskarżeni.
Chciałabym zaprosić pana na rozmowę do naszego studia.
Ja jestem tylko skromnym nauczycielem akademickim.
Powiedział najbardziej znany religioznawca w Polsce.
Naprawdę nie wie pan, że pan jest gwiazdą?
Chyba potworem.
Ludzie pana kochają i nienawidzą. Idealny bohater naszych czasów.
To bardzo miłe.
Niestety ze względu na moją sytuację rodzinną
chciałbym unikać rozgłosu.
Na pewno nie da się pan namówić?
- Niestety rzadko zmieniam zdanie. - Rozumiem.
Mimo wszystko czekam na telefon.
Dziękuję, do widzenia.
- Spieprzyłam coś. - Nie, było OK.
Ostatecznie nie odmówił.
W takim razie będę cisnąć.
Zobacz.
Wrzuciliśmy z technikami do netu całą twoją legendę.
Studia, praca...
Widzę, że stworzyliście mi nawet historię nieudanych związków.
Musisz to wszystko wkuć na pamięć.
Wszystko, co łączyło cię z policją, skasowaliśmy.
Mogły zostać jakieś brudy, więc sprawdź to.
Pamiętaj, że działamy w sytuacji...
Wyższej konieczności. Wiem.
Dokładnie.
Ja naprawdę wyglądam jak jego ofiary.
Robimy to nielegalnie. Zawsze możesz się wycofać.
Co ty, żartujesz?
Przecież dla takich akcji przyszłam do psiarni.
No nie śmiej się.
Naprawdę chcę wyjechać.
Wyspy Owcze, Tajlandia, Kanada, cokolwiek.
Byle z tobą i z dziećmi.
Będziesz dla nich wspaniałą matką.
Kochają cię.
To na co jeszcze czekamy?
Muszę coś dokończyć.
Chodzi o Romę?
Widziałam, jak na nią patrzyłeś.
Muszę się od niej uwolnić.
To się uwolnij.
Uwolnij się od niej,
od Polkowskiej, od policji
i od tego wszystkiego, co masz w głowie.
Sam nie dam rady.
Ja jestem przy tobie.
Zawsze.
A ty?
No, przecież wiesz.
Nikt cię nie śledził?
Wiem, jak unikać psów.
"Ja was chrzczę wodę dla nawrócenia;"
"lecz Ten, który idzie za mną,"
"mocniejszy jest ode mnie"
"ja nie jestem godzien nosić Mu sandałów."
"On was chrzcić będzie Duchem Świętym..."
"i ogniem".
To o mnie?
Nie chcę pieniędzy. I tak już...
- dostałem dosyć. - To jest ten moment.
To jest chwila prawdy.
- Jestem gotowy. - Na pewno?
Zrobię wszystko, co każesz.
Jesteś wolnym człowiekiem. Nie mogę ci niczego kazać.
Mogę tylko pokornie prosić.
- Mów. - Nie pomyliłem się co do ciebie.
Powiedz tylko, co mam zrobić.
Na początek kup kwiaty.
- Room service. Nie przeszkadzam? - Zależy, co masz.
Pół litra i oranżadę.
Bardzo śmieszne.
Kiedy Wolnicki był w bidulu, zginęła jedna z opiekunek.
- Utopiła się w rzece. - Zabił ją?
Oficjalnie to był wypadek. Ale mają straszny burdel w papierach.
- Początek lat 90. Wiesz jak jest. - No, wiem.
Trzeba pogadać z kimś z tamtej komendy. Pod kogo oni podlegali?
Numer oficera prowadzącego śledztwo. Emeryt.
Aga, jest północ. Emeryci śpią.
Mhm.
Nad czym siedzisz?
Przygotowuję profil Wolnickiego dla Ilony.
Na wszelki wypadek, gdyby zgodził się na wywiad.
Wiesz, że ją narażasz.
Komendant coś wie?
Nie. Kryje was.
Co nie zmienia faktu, że bardzo ją narażasz.
Dziewczyna umie się bronić. W przeciwieństwie do innych ofiar.
Czyli ma być ofiarą?
Nie wkurwiaj mnie!
Ma się zbliżyć do Wolnickiego,
wykorzystać jego próżności, sprowokować go i go aresztować!
Aga.
Uspokój się. Jesteś w cugu.
Nie piję.
A ja nie o tym mówię.
Chcesz mnie znowu przelecieć.
Może i tak...
Ale ty i tak masz tylko w głowie jednego faceta.
- Cześć. - Cześć.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Agnieszka Polkowska. - Radosz.
Dziękuję, za spotkanie.
Przejdźmy się.
Figurka Jana Chrzciciel.
- Była tutaj od zawsze? - Tak.
Jest tu od lat.
Ten dom dziecka nie miał dobrej opinii.
Wychowankowie skarżyli się na przemoc fizyczną i psychiczną.
A najbardziej narzekali na Różę Kowalską.
- To ta wychowawczyni, która utonęła? - Tak.
Podejrzewaliśmy, że ktoś jej pomógł.
I co się okazało?
No... Ciało długo leżało w wodzie.
I w Zakładzie Medycyny Sądowej mieli problem
z określeniem przyczyny śmierci.
Jak to mieli problem? Przecież takie sprawy można ustalić po latach.
Miała złamany kręgosłup,
ale nie to było przyczyną śmierci.
Były ślady zagardlenia.
Ktoś ją udusił?
Ukrył to pan?
Dyrektor był dobrym znajomym.
Walczył, żeby Kościół go stąd nie wyrzucił. Chciałem pomóc...
Ale zresztą, co ja się będę tłumaczył. Nie było rozmowy.
A dlaczego mi pan to teraz powiedział?
Widziałem proces tego Wolnickiego.
Inaczej się wtedy nazywał, był chłopakiem, gówniarzem.
Nie podejrzewaliśmy go wtedy.
Ale teraz widzę, że od tego się zaczęło.
Mogłem go powstrzymać.
Gdzie jest to miejsce, w którym to się stało?
Ścieżką do rzeki i w lewo.
Dziękuje.
- O, dzień dobry. - O, jest moja śpiąca królewna!
- Przepraszam za spóźnienie. - Zapraszam.
Jak się czujesz?
Przesadziłaś z lekami? Piłaś coś?
- Jeszcze jedno takie pytanie i wychodzę. - Rozmawiajmy spokojnie.
Napije się pani wody?
- Może kawę, poproszę. - Dobrze.
Mam nadzieję, że w takim stanie nie wiozłaś dzieci autem?
Dobrze, że wzięłaś tę opiekunkę.
Chętnie dołożę się do jej pensji.
Proszę.
Dziękuję.
Wystąpiła pani o rozwód
i chce pozbawić męża praw rodzicielskich.
Tak.
Tak, ponieważ uważam, że muszę chronić dzieci przed moim mężem.
Co chyba zresztą widać.
Nigdy nie uderzyłem kobiety.
Policja założyła ci Niebieską Kartę.
Bo ich okłamałaś.
Nie wiem, dlaczego mi to robisz.
Mój mąż jest bardzo niebezpiecznym człowiekiem.
Ma wyrok w zawieszeniu.
Uwiódł młodą dziewczynę, porwał ją i znęcał się nad nią.
- Odwołałem się od tego wyroku. - Przestań.
Wszyscy wiemy, że zamordowałeś te kobiety!
To jest właśnie sedno.
Sąd mnie uniewinnił,
a moja żona ciągle powtarza te straszne rzeczy.
- To ma wpływ na życie naszych dzieci. - Przestań!
Nie masz kontaktu z naszymi dziećmi, nic o nich nie wiesz.
Przez ciebie nasze dzieci są prześladowane w szkole.
Jasiek pobił się z kolegą,
Helenka straciła przyjaciółki. Nie mogą mieć z tobą kontaktu!
- Rozumiesz? - Spokojnie.
Co pan na to odpowie?
Jaś pogodził się już ze Stasiem, z którym się pobił.
A Helenka pokłóciła się z Klarą, ponieważ stanęła w obronie słabszej,
prześladowanej koleżanki.
- Jestem z niej dumny. - Tak? Skąd ty o tym wiesz?!
Dzieci dzwonią do mnie, opowiadają mi o ważnych rzeczach.
O tych, o których ty nie chcesz słuchać.
Wiesz, dlaczego Jaś dostał jedynkę z fizyki?
Oczywiście, że wiem.
Ponieważ dostał jakąś głupią zabawkę i się nią bawił, od ciebie.
Zamiast się uczyć.
Nie. Był doskonale przygotowany,
ale oddał swoją kartkówkę Zosi, w której jest zakochany.
Dzieci potrzebują ojca,
szukają kontaktu ze mną.
Martwią się o mamę,
która jest uzależniona od leków i nie radzi sobie z wychowaniem.
Zrobił ze mnie wariatkę.
Żaden sąd nie odbierze mu dzieci.
Na pewno jest jakiś sposób.
On wszystkich potrafi owinąć sobie wokół palca.
Nie powinnam teraz pić.
Odpocznij.
Ja się zajmę dziećmi.
Zażądał widzenia się z dziećmi! Dzisiaj!
Beze mnie.
Ma do tego prawo?
Nie wiem.
Ta baba powiedziała, że powinnam mu na to pozwolić,
jako akt dobrej woli.
I co? I puścisz dzieci do niego same?
Pójdziesz z nimi?
Mhm.
Martwiłem się o ciebie.
- Jak tu trafiłeś? - Ania dała mi adres.
- Mogę wejść? - Nie.
Posłuchaj...
Wiem, że to zrobiłaś.
Podobało ci się?
Czuję, że tak.
Ból na chwilę zniknął?
Przez kilka sekund nic nie czułaś.
Byłaś wolna.
Ty jesteś taka piękna i młoda.
Doceń to.
Tylko w młodości żyjemy naprawdę.
Potem już tylko gnijemy.
Przepraszam,
nie potrafię.
Trzymaj się.
Przepyszne.
Tato, mogę jeszcze?
Jeszcze jedne?
No dobrze. Dokładka.
- Jasiu, pomożesz jej? - Jasne.
Te wszystkie informacje o kolegach były super pomocne.
Dziękuję.
Monika po winie i tabletkach nie obudzi się do rana. Wyjedźmy od razu.
Dzieciom się powie, że jedziemy na wakacje.
Przepraszam.
Halo?
Proszę cię, nie rób tego...
Zniszczysz mnie i moją rodzinę. Ja...
Zapłacę ci...
Nie, nie mogę być z tobą, bo...
Jestem z kimś innym.
Nie, nie z żoną...
Halo, Roma? Halo?
Halo?
To była ta Roma?
Chce iść na policję.
- Chyba nic nie zdoła jej powstrzymać. - Dlatego ucieknijmy.
Z dziećmi?
Będziemy się ukrywać z dziećmi? Jak długo?
To ją ucisz.
Policja mnie obserwuje.
Będę pierwszym podejrzanym.
Skąd mam wziąć alibi?
- Tak? - Cześć. Gdzie jesteś?
Dopiero dotarłam do hotelu. A co?
Dzwoniła studentka Wolnickiego. Ktoś obserwuje jej mieszkanie.
Jaka studentka?
Jestem z policji. Muszę zabrać panią na komisariat.
- Ale dlaczego? - Chodzi o Piotra Wolnickiego.
Policja! Co się stało?
Jakiś facet łaził za mną przez godzinę,
a przed chwilą wszedł na balkon.
Zostawił kwiaty i uciekł...
Jaki facet?
Nie wiem... Duży, wysoki...
Co mamy?
Na razie bukiet kwiatów.
Czy ten facet wyglądał tak?
Tak. Tak, to ten!
"Ja was chrzczę wodą do nawrócenia,"
"lecz ten, który idzie ze mną, mocniejszy jest ode mnie."
"Ja nie jestem godzien nosić mu sandałów."
"On chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem".
To od Wolnickiego.
Od Piotra?
Bawi się z nami, jak chce!
Od Piotra?
- Co jest? - Wolnicki zgodził się na wywiad.
- Właśnie do mnie jedzie. - Teraz?!
Powiedział, że to ostatnia szansa. Jutro gdzieś wyjeżdża.
Bardzo się cieszę, że jednak znalazł pan czas.
Za chwilę będziemy gotowi.
Mam lekką tremę.
Jak wyglądam?
Pan świetnie.
A ja?
Zjawiskowo.
Dokąd jedziemy?
Na komisariat.
Który?
Proszę się zatrzymać. Chcę jeszcze raz zobaczyć pani legitymację.
Jasne. Zaraz pani pokażę.
Dzisiaj dużo mówi się o tym,
że trzeba stać po stronie ofiar.
Ja w pełni to popieram. Tylko...
Kto tak naprawdę jest tutaj ofiarą?
Przez niesłuszne oskarżenia straciłem pracę i reputację.
Muszę walczyć o każde spotkanie z moimi dziećmi.
Czyli to pan jest ofiarą?
To pani powiedziała. Ale fakty są takie, że sąd mnie uniewinnił.
A ci, którzy mnie oskarżyli, pozostają bezkarni.
Zdaje się, że był pan konsultantem w sprawie.
Może ma pan jakieś podejrzenia, kto jest zabójcą?
I kto byłby w stanie w ogóle zrobić coś tak okropnego?
Ja wielokrotnie mówiłem, że jestem religioznawcą,
a nie policyjnym profilerem.
- Ale... - Ale?
Widzi pani, uważam, że każdy człowiek jest zdolny do zła.
My tak naprawdę nie wiemy, co w nas drzemie.
Karl Jaspers stwierdził,
że dopiero w sytuacji granicznej
możemy tak naprawdę poznać samych siebie.
W jakiej sytuacji w takim razie jest ten zabójca?
Co nim kieruje?
Podejrzewam, że ktoś głęboko go zranił.
Ktoś zadał mu wielki ból i odebrał mu prawo do bycia sobą.
To, co robi...
jest po to, żeby odzyskać kontrolę.
To jest jego sposób na miłość. Jedyny.
Miłość?
Tak.
Ale być może jest coś jeszcze. Podejrzewam, że...
Może nakręca go rywalizacja z policją.
Chce pokazać, jaki jest nieuchwytny.
Że nie podlega tym samym prawom, co inni.
Gdybym spotkał tę policjantkę, która mnie niesłusznie aresztowała,
i która teraz nieudolnie ściga prawdziwego zabójcę,
powiedziałbym jej: "Masz krew na rękach".
On zabija przez ciebie.
Chce ci udowodnić, że jest od ciebie lepszy.
Kurwa, on znowu to zrobi!
Agnieszka, wszystko jest pod kontrolą.
Ilona jest bezpieczna. W studiu są nasi ludzie.
Ale ma pomocnika!
Jak to jest możliwe, że cała warszawska policja
nie może złapać gnoja, który siedział z nim w celi?!
Ta twoja dupa jest kompletnie nieudolna!
Jak wszystkie moje dupy.
Pokaż mi ją.
Chce ją zobaczyć.
Proszę cię.
Podnieca cię to?
Na mnie patrz, nie na nią.
Przecież sama to wymyśliłaś.
Ale teraz już nie wiem.
Czego ty naprawdę chcesz?
Dokończ to.
Już za późno.
Kocham cię bardzo.
Jak wypadłem?
Świetnie.
Mamy rekord wejść na stronę.
Ludzie w komentarzach proszą o więcej.
To nie możemy ich zawieść.
A myślałam, że pan wyjeżdża?
To jeszcze nic pewnego.
Może porozmawiamy o tym przy kolacji?
Czemu nie.
Pan powiedział, idźcie i zabijajcie.
Niech oczy wasze nie znają współczucia ni litości.
- Ty gnoju! - Hej, hej!
Nie wiem, jak mógł się w tobie zakochać.
Co, wycofujesz się?
Dobrze się z tobą pracowało.
Czekałem na ciebie.
Proszę...
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.