All language subtitles for zadz.S02E04

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian Download
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Chciałbym być taki jak ty.

Może wtedy by mnie szanowali.

Będziesz taki jak ja.

Jesteś zatrzymany!

Tata!

Żyjesz tylko dlatego,

że jesteś matką moich dzieci.

To naprawdę jest taki potwór?

Większy niż myślisz.

- Gdzie byłeś w nocy? - W klubie studenckim.

Może polecimy razem?

Zaczęłabyś jakoś na nowo.

Jola... Jola!

Jest ofiara. W lesie pod Warszawą. Blondynka.

Znaleźli ją nagą, z poderżniętym gardłem pod jakąś kapliczką.

- Jaką kapliczką? - Jakiegoś świętego z krzyżem.

Napij się ze mną.

Albo mnie powstrzymaj.

Pod Warszawą znaleziono kolejną dziewczynę.

Wyszedł pan z aresztu i to piekło wróciło!

Niestety ubiegłej nocy robiłem coś zupełnie innego.

- Co? - Był ze mną.

Kochasz mojego syna?

Czy ty wiesz, która jest godzina?

Co?!

Dobra, już się zbieram.

Co jest?

Co ona tu robi?

Nie miał wyjścia. Musiał mnie zabrać.

Uprawialiśmy seks jak zadzwoniłaś.

Skoro część oficjalną mamy za sobą, to może powiesz, co się stało?

Chłopak wyskoczył z balkonu.

Zostawił wpis pożegnalny na swoim koncie społecznościowym.

Przyznał się w nim do zamordowania dziewczyny.

- Nie wierzę. - W mieszkaniu znaleźliśmy

narzędzie zbrodni i sukienkę ofiary.

- Co z Wolnickim? Puściliście go? - Jest niewinny,

- nie ma sensu trzymać go w areszcie. - Trzeba go jeszcze raz przesłuchać!

Po co? To jest koniec, rozumiesz?

Sprawa jest zamknięta.

Chcę zobaczyć raport z sekcji zwłok.

I kto tu kogo bzyknął?

Jakie to ma znaczenie, jak było zajebiście?

A jeśli upadek z balkonu miał tylko zatuszować prawdziwą przyczynę śmierci?

Sugeruje pani, że doszło do morderstwa?

Ja niczego nie sugeruję.

Po prostu głośno się zastanawiam.

A jak niby ten ktoś miałby to zrobić?

Nie wiem, udusił go,

otruł, może coś mu wstrzyknął.

Widzę, że pani komisarz jest z tych, co to lubią spiskowe teorie dziejów.

Nieodwzajemnione uczucie też czasem potrafi zabić.

- Życie bywa paskudne. - Może pańskie,

bo z moim jest wszystko w porządku.

Rozmawialiśmy z chłopakiem, ale...

Wierzysz w to, że Wolnicki jest niewinny?!

Nie mógł zabić tej dziewczyny. Ma alibi.

Ktoś inny się przyznał. Takie są fakty. A to coś więcej, niż twoje przypuszczenia.

Parę dni wcześniej podwoził tę dziewczynę na stopa. To przypadek?!

Nawet jeżeli chciał to zrobić, to ten cały Jarek go po prostu uprzedził.

Czemu ja w to nie wierzę? Zwariowałam?

Nie. Masz chorą obsesją na punkcie Wolnickiego.

- A są jakieś zdrowe obsesje? - Nie wiem.

Ale musisz z tym skończyć.

Coś jeszcze? Bo bardzo lubię twoje złote myśli.

Zdjęliśmy lokalizator.

Proszę podpisać odbiór auta.

To jest wasza strategia?

Uśpić moją czujność, a potem co?

Będziecie grzebać w moich śmieciach?

Nie. Nic z tych rzeczy.

A komisarz Polkowska podziela pani opinie?

To, co myśli komisarz Polkowska niewiele mnie interesuje.

Zdjęliśmy lokalizator i jest pan wolny.

Wolny?

Zrobiliście ze mnie potwora!

Nawet moja rodzina się ode mnie odwróciła.

Przykro mi.

Wpuść mnie, proszę cię.

Pamiętasz, co sobie obiecaliśmy dawno temu?

Że będziemy się wspierać.

Udowodniłaś to wczoraj.

I wiem jak olbrzymim kosztem.

I przysięgam ci...

że zrobiłbym dla ciebie to samo.

- Nie żyje. - Zabiłam...

Zabiłam ją.

Nikt się nie dowie.

Tylko my to wiemy.

Obciążyłem ją kamieniami i wepchnąłem do wody. Nie wypłynie.

Chodź.

Lila, spójrz.

Może tam moglibyśmy być szczęśliwi.

Pamiętałeś.

Możemy być szczęśliwi?

- Dziękuję. - Faktura czy paragon?

- Paragon poproszę. - Dobrze. Zaraz wydrukuję.

Wyjeżdżamy, wyjeżdżamy?

Tak bez pożegnania?

Myślałam, że wyślę ci pocztówkę z Londynu.

Miałeś rację.

Jadę do Joli. Muszę zmienić klimat.

Ja też wracam do Opola.

Może będziesz miała pyszniejsze fish and chips,

- ale ja będę miał mniej deszczu. - Może.

Odprowadzić cię do auta?

Jak mi otworzysz drzwi i przepuścisz przodem,

to chyba cię polubię.

Jestem szarmancki a zarazem zabawny.

W ogóle fajny ze mnie gość.

Gdyby Wolnicki...

Zapomnij to nazwisko. Jeżeli to jest w ogóle możliwe.

- Proszę. - Dziękuję.

A! I pożegnaj ode mnie Wrońską.

Mhm.

Czułym przytulasem, czy chłodnym uściskiem dłoni?

- Przekaż jej, żeby się cmoknęła w dupę. - OK.

Masz fatalny gust jeśli chodzi o kobiety.

Wiem. Lubię pyskate.

Zabierzmy dzieci i wyjedźmy.

Będą tęsknić za Moniką.

Ona ich nie rozumie.

Ciebie też nie rozumie.

Mówi, że jesteś potworem.

Może jestem?

Tylko przy tobie mogę być naprawdę sobą.

Zawsze tak było.

My...

i reszta świata.

Nikt nie zrobił dla mnie tyle co ty.

Nigdy o tym nie zapominaj.

Myślałam, że nie jesteś pamiętliwy.

Bo nie jestem.

Słuchaj... My wtedy, to...

- Po prostu nie mogło się udać. - Doszłaś do tego przed czy po tym,

jak przespałaś się z moim przyjacielem?

Nadal się wkurzasz?

Nadal jesteś wredna.

I nadal masz niezłe nogi i tyłek.

Cześć.

Zostań.

Dołączysz do mojego zespołu. Na stałe.

Przemyśl to na spokojnie.

Tomcio...

Też masz fajny tyłek.

Nadal.

Córeczko, myślałaś, że ściemniam z przyjazdem, ale ci obiecałam.

A obietnic należy dotrzymywać, prawda?

Pomyślałem, że razem będziemy świętować moje wyjście.

Jesteś jeszcze większym psycholem niż myślałam.

Szkoda. Nie sądziłem, że tak łatwo odpuszczasz.

Bez ciebie to już nie będzie to samo.

Coś jeszcze, bo się spieszę.

Tak. Powinnaś częściej nosić rozpuszczone włosy.

Ładnie ci.

Jednak znalazłaś dla mnie chwilę.

Doceniam.

Nie wiedziałem, co lubisz.

Jestem alkoholiczką. Wypiję wszystko, co ma procenty.

Ale nie od ciebie.

Przyzwyczaiłem się do twojego oddechu na karku.

Już za nim tęsknię.

Muszę iść.

Zobacz.

Jaka niewinna, naiwna, delikatna.

Sama w wielkim mieście.

Nie ma nikogo,

kto by się nią zajął i ochronił ją przed złem tego świata.

Szkoda, gdyby się jej miało coś stało, prawda?

Ty gnoju...

Cześć, tu Jola. Po usłyszeniu sygnału, nagraj wiadomość.

Co rysujesz?

- To ja. - Mhm.

To Jaś. A to mama.

A tata?

Taty nie narysowałaś?

Mama mówi...

że...

tatusiowie czasami mieszkają osobno.

Tak jest lepiej.

Aha.

Wiesz co? Nie znam twojego taty.

Ale na pewno bardzo, bardzo cię kocha.

I myślę, że zasługuje na miejsce na tym rysunku.

- Nie czujemy się bezpieczne. - Proszę, uspokójcie się.

- Nie zamkniecie nam ust! - Musi odejść.

Już go osądziliście?!

A co z zasadą domniemania niewinności?

A jeżeli ja nie popełniłem tych wszystkich okropnych rzeczy,

o które mnie państwo oskarżają?

Wolno wam się mylić.

Błądzenie jest rzeczą ludzką.

- O, Jezu! Słabo mi... - Co jest?

- Słabo mi... - Usiądź.

Połóż się, połóż. Uwaga na głowę.

Nie oddycha!

Pogotowie wezwijcie!

Pomóż mi. Ty!

Głowę przytrzymaj. Krawat mu poluzuj.

- Dzwonisz? - Dzwonię.

Potrzebujemy karetki.

Otwórz! To ja!

O! Ty nie w Londynie?

Posłuchaj, ludzie Wrońskiej mogli coś przeoczyć.

Musimy jeszcze raz przekopać wszystko, co dotyczy zabójstwa tej dziewczyny

i śmierci tego jej stalkera.

Mieliśmy odpuścić.

Nie możemy. On znowu zabije!

- On? Jaki on? - Wolnicki!

Przyjechał za mną na lotnisko! Śmiał mi się w twarz!

Musimy udowodnić, że to on zabił!

Od czego zaczynamy?

Na początek może się ubierz.

Nie możesz się skupić?

No, nie potrafię.

Skocz może do rektora, niech rodzinę zawiadomią.

Oczywiście.

Zobacz.

Jarek zamieścił wpis pożegnalny na swoim koncie społecznościowym

- o 21.26. - Mhm.

Godzinę wcześniej kupił bilet lotniczy do Hawany.

- No i? - No i?

Który samobójca kupuje bilet, żeby chwilę potem rzucić się z balkonu?

Nie wiem. Taki, który ma doła?

A ty wolałbyś skończyć ze sobą na Pradze Południe

czy nad Zatoką Meksykańską?

Myślisz, że widoki za oknem były decydującym kryterium wyboru?

- Też kupiłaś bilet i nie poleciałaś. - Dzięki, że mi o tym przypominasz.

Proszę.

Kurwa! Coś mi tu nie gra, no!

Musimy mieć dojście do przesłuchań sąsiadów.

I wgląd do laptopa naszego samobójcy.

Da się załatwić.

A co? Poświęcisz się i przelecisz Wrońską?

To nie będzie konieczne.

Zaproponowała mi pracę.

- Przyjąłeś? - Jeszcze nie.

Ale właśnie się zdecydowałem.

Posłuchaj...

Na szafce są kubki, tania kawa i czajnik.

Patrzenie mi na ręce niczego nie przyspieszy. Dam ci znać, OK?

OK.

Dla mnie czarna bez cukru.

Bez cukru...

- Cześć. - Hej.

A co ty tu robisz?

W pracy jestem.

Mi też zrobisz? Wiesz jaką lubię.

Flat white. Na owsianym. Pamiętam.

O! Słuchaj tego.

Karetkę na miejsce zdarzenia wezwała jakaś kobieta dokładnie o 21.23.

Ten czas odnotował system powiadomień.

A wpis na komputerze denata pojawił się o...

- 21.26. - OK. To znaczy, że napisał to ktoś inny.

Dzięki, stary. Dzięki!

Dzięki za kawę!

Nie wierzę.

Zdziwiłabyś się ile kobiet zauroczonych jest przestępcami.

Wolnicki dostawał dziennie kilkanaście takich listów ze zdjęciami.

Jedne podatne są na toksyczne relacje,

inne lubią być uwikłane w dramatyczne sytuacje.

O, zrymowałem!

I liznąłeś trochę psychologii, gratuluję.

- Jestem człowiekiem wielu talentów. - Ta.

Będziemy potrzebować listy nazwisk tych amatorek mocnych wrażeń.

Ktoś jeszcze? Musiał mieć pomocnika.

Nie. Nikt więcej go nie odwiedzał.

Żaden facet?

Najwyraźniej Wolnicki facetów nie kręci.

Hmm...

A może któryś z osadzonych nawiązał z nim relację?

Kto tam z nim siedział?

Moment, moment.

Ludwik Kowalik.

On i Piotruś W. dużo ze sobą rozmawiali. Kowalik wyszedł dzień później.

- Ojciec wpłacił za niego kaucję. - Mhm.

Czasowo to by się zgadzało.

Mógł zabić.

Dzięki.

- Aga? - Hmm?

Nie chcesz może, nie wiem, pogadać?

- Przecież gadamy cały czas. - O sprawach zawodowych.

A ja chciałem bardziej o...

Chciałem pogadać o tamtym wieczorze.

Znaczy, jesteś super babka. Totalnie cię lubię.

Jesteś też mega partnerem zawodowym i wiesz...

Nie chciałbym żebyś sobie pomyślała, że...

- Że to coś na poważnie bardziej? Tak? - Dokładnie.

Nie wiem jak ci to powiedzieć, ale...

Nie byłeś aż tak dobry, żebym od razu straciła głowę, wiesz?

Ale było naprawdę...

Było spoko.

Dzięki.

Spoko, spoko.

Też udawałem orgazm.

Ale mówiłem już, że syna nie ma.

A kiedy syn wróci?

Jest dorosły.

Nie spowiada mi się.

"Wśród nich i my wszyscy żyliśmy niegdyś w pożądliwościach ciała naszego,"

"ulegając woli ciała i zmysłów,"

"i byliśmy z natury dziećmi gniewu...".

Kto zaznaczył ten cytat?

Syn.

Jest bardzo religijny.

Taki religijny, a się nie spowiada.

Ale zawsze był taki religijny?

Czy dopiero jak wyszedł na wolność?

Bałem się, jak poszedł siedzieć. Ta sprawa z kuzynką...

Ale teraz stał się...

lepszym człowiekiem.

Sporo się modli.

Niezbadane są wyroki polskiej resocjalizacji.

- Mój syn jest dobrym człowiekiem. - Jasne.

Dlatego wyciągnął go pan za kaucją.

Sto tysięcy to chyba całkiem sporo jak dla kogoś na rencie?

- Oszczędny jestem. - Dlaczego pan od razu nie wpłacił?

No to co?

Dzwonimy do skarbówki czy powie pan prawdę i tylko prawdę?

Na wycieraczce przed domem leżała koperta.

W środku były pieniądze.

Domyśla się pan, kto je tam położył?

Nie.

Proszę zostawić telefon.

To chyba nie jest problem, skoro pan i syn nie macie nic do ukrycia?

Żaden.

Hej!

O! Dobrze, że pani wróciła.

Mówiłem pani Lili, że zajmę się dziećmi, ale uparła się, że zostanie.

I jak smakują moje naleśniczki?

- Pyszne! - Super są!

Możemy porozmawiać?

Nie masz prawa nas nachodzić.

- To są też moje dzieci. - Nie tak się umawialiśmy.

Naprawdę myślisz, że je sobie odpuszczę?

Że pozwolę ci mi je zabrać?

Teraz tam wrócę i zrobię im lemoniadkę.

I obiecam, że za parę dni znowu się zobaczymy.

Chyba, że masz coś przeciwko?

Cieszę się, że się dogadaliśmy.

Lemoniadka z pomarańczkami czy sama cytryna?

Z pomarańczkami!

A tak z czystej ciekawości, to jak długo chcesz tu siedzieć?

Tyle, ile trzeba.

Chciałem wiedzieć dla komfortu psychicznego.

Dzień, dwa. Nie wiem, 40?

- Tyle, ile trzeba. - OK. OK.

Gadaj tak, jakby nas tu nie było.

Cześć, ojciec.

- Co tam? - Może wpadnę tutaj do sklepu.

Kupię jakieś piwo, browar.

No, jasne.

Weź zgrzewkę.

A jest coś do chleba?

Jest.

Aha.

I weź kawę rozpuszczalną dla matki.

- Ale przecież mama... - Ona już nie pije sypanej.

Bo za mocna.

No i pospiesz się.

Dobrze.

Tak, to ja zaraz będę.

No i super.

Mój syn nic nie zrobił.

Chcemy z nim tylko porozmawiać.

Co jest, Aga?

Dał mu cynk.

Jego żona nie żyje!

Siedź tu! Siedź tu!

Kurwa, prawie go mieliśmy!

Kutasiarz zasrany!

- Nie przejmuj się, nic nie wie. - Wie.

Jestem do dupy matką.

- Aga, chce cię sprowokować. Błagam cię. - Przestań.

Ej!

- Do jutra! - Pa!

Ojej! Przepraszam bardzo. Pomogę pani.

Co pan tu jeszcze robi?

Wbrew temu, co się pani wydaje,

nie poluję na kolejną ofiarę.

Po prostu wróciłem po rzeczy.

To jeszcze nie zbrodnia.

To bardzo szlachetne, co pan zrobił dla pana dziekana.

Ale to niczego nie zmienia.

Działałem instynktownie. Po prostu chciałem pomóc.

Nie jestem potworem.

Proszę mnie puścić albo wezwę ochronę.

Nienawidzi pani wszystkich mężczyzn, czy tylko mnie?

To chyba nie jest pana sprawa.

Kto panią tak skrzywdził? Chłopak?

Czy może ojciec?

Wolnicki sam nie mógł zabić, więc znalazł sposób,

żeby nakłonić Ludwika Kowalika, żeby zrobił to za niego!

Naprawdę tylko ja to widzę?!

Nie potrzebujemy twojej pomocy!

Wolnicki robi z was wała.

A wy na to pozwalacie.

Ludwik Kowalik. Prawie go dorwaliśmy. Musimy go znaleźć.

Miałeś zrobić to sam. Bez niej!

Nikt nie zna Wolnickiego tak dobrze jak ona! Jest zajebiście dobrym gliną.

A ja to niby mam spluwę na wodę i obżeram się pączkami, tak?!

Wrońska. Zdejmijcie chłopaków z ulicy, trzeba znaleźć byłego więźnia.

- Ludwik Kowalik. - Bardzo ci dziękuję.

Aga, zaczekaj! Zaczekaj.

Nie jestem twoim wrogiem.

Ona też. Pod maską oziębłej, bezwzględnej suki kryje się...

Bezwzględna, oziębła suka.

Dobra. Może nie jestem obiektywny.

Ale bez niej i tak nic nie zdziałamy.

Niech ona zajmie się Ludwikiem, a my Wolnickim.

- Jak? - Kto zawsze przy nim był? Kto go chronił?

Matka. Ale jest w ośrodku.

Co ty chcesz zrobić?

- Tak? - Policja, proszę otworzyć.

Ja jej nie pobiłem.

To właśnie staram się ustalić.

Wie pan, moja żona...

Chce mi utrudnić kontakt z dziećmi.

To jest cześć jej planu.

Jakbym dostawał złotówkę za każdym razem, kiedy słyszę takie tłumaczenie,

byłbym bogatym człowiekiem.

To jest jakiś absurd. Ona nie ma świadków.

Tak to się zwykle odbywa. Po cichu. W czterech ścianach.

No, nic. Informuję pana o założeniu Niebieskiej Karty.

Nie, nie. Ja...

- Ja tego nie zrobiłem. - Jasne.

Jak przyjdzie panu ochota następnym razem przyłożyć komuś.

To pan się zgłosi do mnie.

Spróbujemy się. Jak równy z równym.

Do widzenia.

Monika oskarżyła mnie o pobicie.

- Co? - Nie doceniłem jej.

Chce wojny, to będzie ją miała.

Wyjedźmy stąd.

Jak tylko odbiorę jej dzieci.

Mam coś dla ciebie.

Proszę.

Załóż ją dla mnie, proszę.

Boże, jaka jesteś piękna.

- Nie odbieraj. - Muszę.

Halo?

Dostałaś moją wiadomość?

Mam dla ciebie zagadkę.

Kto kocha cię bardziej, niż siebie samą?

Mamo?!

Policjantka, która to zrobiła, świadomie złamała prawo!

I wszyscy, którzy jej pomogli, jutro rano wylecą z roboty!

Mrówiec! Jutro u mnie na dywaniku.

Polkowska, wypierdalaj stąd! I to w podskokach!

Była u mnie policja.

- Założyli mi Niebieską Kartę. - Czyli jednak nie jesteś bezkarny.

To zaszło za daleko.

Umówiłem nas na mediacje w sprawie opieki nad naszymi dziećmi.

Cieszę się, że pan już u nas nie wykłada.

- To możemy przejść na "ty". - Nie, dzięki.

Jesteś zazdrosna?

Kiedy Wolnicki był w bidulu, zginęła jedna z opiekunek.

- Zabił ją? - Oficjalnie to był wypadek.

To jest ten moment.

To jest chwila prawdy.

Dzwoniła studentka Wolnickiego. Ktoś obserwuje jej mieszkanie.

Jaka studentka?

Dokąd jedziemy?

Na komisariat.

Który?

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.