All language subtitles for zadz.S02E01

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian Download
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Dziewczyna, lat około 20.

Dewiant, fetyszysta albo ktoś z bliskich gra na czas.

Nie chce tych listów.

- Pisałaś je żeby mieć mnie z głowy. - Pisałam, żeby nie zwariować bez ciebie.

Jedna ręka ofiary wskazywała na miejsce jej zamieszkania.

Druga, prowadziła nas w miejsce,

gdzie znaleźliśmy ciało Zuzanny Malinowskiej - poprzedniej ofiary.

Seryjny oznacza specjalne procedury, a to kosztuje.

Mamy dwie ofiary, teoria wątpliwa.

Mama mówiła, że potrzebujesz spokoju.

To się pomyliła.

Albo wypijesz to sama,

albo wleję ci to do gardła.

- Ja mam swoją misję... - Puls.

...i doprowadzę ją do końca. Nikt mi nie przeszkodzi.

Kochanie, dzieci są ze mną, całe i zdrowe.

I tak pozostanie, dopóki nie popełnisz jakiegoś błędu.

- Ojciec pracował kiedyś w Duchnikach? - Stamtąd przyjechał.

Mój ojciec pracował kiedyś w Duchnikach. Dokładnie na linii zabójstw.

Znalazłam też zdjęcie matki, z Duchnik.

Wygląda jak dziewczyny, które on zabija.

Przypomnij sobie, to ją znajdziesz.

- Zajebię cię! - Jeżeli coś mi się stanie, ona zginie.

Nie rób tego, synku! Janek!

Ty ich zabiłaś.

To moja wina.

Rzuciłam wtedy ogień.

Ja chcę, żebyś cierpiała.

Nie!

Jola! Jola!

Wystarczy.

Na ziemię!

To wszystko w dzisiejszym raporcie ekonomicznym.

Dziękuję gościom w studio oraz państwu przed telewizorami.

A my, przenosimy się do Opola gdzie wkrótce rozpocznie się proces Piotra W.

Tą sprawą, kilka miesięcy temu, żyła cała Polska.

Oskarżony o zabójstwo czterech kobiet

i usiłowanie zabójstwa 19-letniej Jolanty P.,

profesor religioznawstwa, nie przyznaje się do winy.

Podczas zatrzymania Piotr W. wbiegł do płonącego budynku.

Od śmierci w płomieniach uratowała go komisarz Agnieszka Polkowska,

jeden z głównych świadków w zbliżającym się procesie.

Obrońca Piotra W. Teresa Sznajder, zapowiada, że jej klient

nie zamierza poddać się bez walki.

Media, opinia publiczna, okrzyknęły Piotra W.

winnym, zanim jeszcze został wydany prawomocny wyrok.

Nie ma na to zgody!

Podjęłam się obrony Piotra W. dlatego, że jest niewinny,

ale przed sądem będę bronić także was,

porządnych obywateli

i waszego prawa do sprawiedliwego wyroku!

Prokurator prowadząca sprawę na razie odmówiła kontaktu z mediami.

Piotr W. oczekuje na rozprawę w areszcie,

w którym przebywa od momentu zatrzymania.

Sprawę będziemy państwu relacjonować na bieżąco.

Biegli uznali, że w chwili popełnienia czynu byłeś poczytalny.

Na jakiej podstawie?

Mówiłem, że nie pamiętam jak uprowadziłem tę młodą Polkowską.

Ty się skupiasz na porwaniu tej smarkuli, a oni na czterech zabójstwach.

Ja nie zabiłem tych kobiet.

Kogo to obchodzi?

Posłuchaj.

Metodycznie zaplanowane czynności, powtarzalne, z dbałością o szczegóły,

- co wskazuje na w pełni świadome... - Nie chcę słuchać tego gówna!

Spędziłem w izolacji osiem tygodni,

nie zająknąłem się ani słowem na temat żadnej z tych zbrodni.

A oni wystawiają opinię?

- Na podstawie, kurwa, czego? - Dobrze.. Już.

Złożyłam wniosek o zmianę biegłych i powtórzenie badań.

No i bardzo dobrze. Czekamy na nowe badania.

Nie ma na to zgody.

Powołałam się na twoje trudne dzieciństwo,

matkę wariatkę i ten przytułek dla sierot.

- Dom dziecka. - Co? A co za różnica?

Prokuratura ma w dupie twoje traumy z dzieciństwa.

Muszę przyznać, że twoja skuteczność mnie zaskakuje.

A ja ci przypominam, że zarzuty o zabójstwo Araba wycofali dzięki mnie.

- A te zamordowane dziewczyny... - Nie mają na mnie dowodów.

To prawda.

Ale mogą cię skazać w procesie poszlakowym.

Dlatego potrzebuję świadka.

Świadka, który zezna na twoją korzyść.

Moja żona na to nie pójdzie. Nie możemy na nią liczyć.

Nie interesuje mnie twoja żona.

Chcę, żeby zeznawał twój syn.

No, widział pożar.

Niech potwierdzi twoją wersję.

Nie.

Jestem jego ojcem, muszę go chronić.

Nawet jeśli miałbyś zgnić w pierdlu?

I jak poszło?

Sikorki zobacz jakie!

Jakie sikoreczki!

Znowu wszystkie listy do ciebie.

A co ty taki ważny?

Też bym taki ważny, jakbym ja zabił tyle dziwek.

Tak, jak swoją kuzynkę?

Odprowadzałem ją do domu. Przez las.

Przez las. Znaleźli ją następnego dnia.

Miała siną twarz, szyję, piersi...

- i złamane obojczyki. - Przestań, kurwa!

Ty się czujesz taki lepszy, co?

Jesteś taki lepszy?

Ale matka odstawiła cię do bidula!

Właśnie przeczytałem w tym liście.

Co to jest?

Kto ci odpuścił grzechy, co?

Nie ma w tobie cienia wdzięczności?

Znowu chcesz zostać sam?

I tak zostanę sam.

Ta laska napisała, że cię stąd wyciągnie.

List.

Nie zapominaj, co mi obiecałeś.

- Lila jestem. - Piotr.

Gdyby nie to zdjęcie,

to w ogóle nie uwierzyłbym, że to list od ciebie.

Gdzie się ukrywałaś przez cały ten czas?

Czekałam na ciebie.

- Obiecałeś mi to. - Wiem.

Nie mogłem zostawić matki.

- Zawsze się jej słuchałeś. - Uwierz mi.

Naprawdę nie mogłem.

Szukałem cię potem.

Bezskutecznie.

Miałem nadzieję, że sama do mnie wrócisz.

Po tym, jak mnie wystawiłeś?

- To dokąd sobie poszłaś? - A dokąd miałam iść?

Poznałam...

na dworcu faceta.

Powiedział, że się mną zaopiekuje.

No co?

Miałam 16 lat.

Musiałam udawać małą zdzirę, żeby przetrwać.

- Dlaczego nie wróciłaś do mnie? - Bo mnie zostawiłeś.

A potem to już było za późno.

Zacząłeś żyć inaczej, stałeś się innym człowiekiem.

- Dlaczego tak mówisz? - Bo się zmieniłeś.

Już do ciebie nie pasuję.

Lila...

Czego tam sterczysz, kretynko?!

Zaczekajcie, zaraz się wami zajmę.

Nie przyszła, co? Mówiłam, że twoja matka nigdy nie przyjdzie.

Co pani robi?

Nie słucha się nigdy!

A dlaczego ty teraz do mnie przychodzisz, co?

A co?

Nie ufasz mi?

Zjawiasz się nagle po 20 latach.

Odgrywasz opuszczoną kochankę.

Czego ty ode mnie chcesz?

Jak cię zobaczyłam w kajdankach,

to od razu mi się przypomniało...

- tamto. - Słuchaj.

Ty nie rozumiesz.

Ja nie zabiłem tamtych kobiet.

Wiem. Wierzę ci.

Nikt mi nie wierzy.

A ja - tak.

I pomogę ci.

Kochanie, postaw to w kuchni.

- I jak? - Super!

No dobrze, może nie ma lasu jak w starym domu, ale samo centrum.

Czy on trafi do więzienia na całe życie?

Nie wiem, Jasiu.

Sąd zdecyduje.

- Martwisz się? - Chciałem tylko wiedzieć, czy...

czy on kiedykolwiek do nas wróci?

Mam nadzieję, że sąd skaże go na długie lata.

Dzień dobry. Ja w sprawie ogłoszenia.

Byłyśmy umówione.

A, dzień dobry. Proszę, niech pani wejdzie.

Proszę.

O, jest tata.

- Cześć. - Cześć.

Cześć.

- Nie zawiedź jej znowu. - Nie martw się.

Kurczę, sporo ich.

Nie martw się, będzie dobrze.

Boże, nareszcie będę w telewizji. Babcia będzie zachwycona.

Dobra, znasz jakieś tylne wejście?

Bo zeznam w sądzie, że masz na terze foty w pończochach.

W stringach też.

Dobra, chodźcie.

Oskarżam Piotra Wolnickiego,

urodzonego 28 czerwca 1975 roku w Duchnikach,

o to, że w dniu 18 lipca 2017 roku,

działając w zamiarze bezpośredniego pozbawienia życia

22-letniej Marii Stróżyk

z premedytacją sprowadził ją do lasu i pozbawił życia przez uduszenie.

Szczególne potępienie...

Poprzez skrępowanie jej, pozbawił życia...

Wstrzyknięcie środków zwiotczających... Zuzannę Malinowską...

Obcinając kończyny górne, doprowadził do wykrwawienia jej i zgonu.

W dniu 5 sierpnia, pozbawił życia 20-letnią Lidię Kołodziejczyk,

obcinając kończyny górne

doprowadził do wykrwawienia jej i zgonu.

Czy oskarżony

przyznaje się do winy?

Nie.

Czy oskarżony chce złożyć wyjaśnienia?

Tak, Wysoki Sądzie.

Wysoki Sądzie.

Każdej nocy

modlę się o...

dusze zamordowanych

i spokój ich rodzin.

Żeby mogli

odnaleźć zabójcę.

Straciłem to, co najważniejsze:

rodzinę i dobre imię.

Jednak

najtrudniej jest mi się pogodzić z faktem, iż...

cierpią moje dzieci.

Chciałbym je przytulić.

I wytłumaczyć im, że nie jestem mordercą.

Czy oskarżony

jest w stanie kontynuować?

Wysoki Sądzie, oskarżonemu udzieliły się emocje.

Proponuję, żeby dokończył później.

- Zeznajesz pierwszy? - Mhm.

Pamiętaj, że wsadził ci kosę w brzuch.

- I nawet za to nie odpowie. - Dzięki za motywację.

Szkoda, że zaraz wywalą publiczność, i nie będę miał przed kim płakać.

Cześć, chodź.

Spieszyłam się. Coś w pracy?

Dyrektorka zwołała pilne zebranie dla nauczycieli.

Jasne, biegnij. I tak nie miałam innych planów.

A, mam jeszcze prośbę. Rozpakujesz to przy okazji?

- Nie mam czasu od przeprowadzki. - Nie ma problemu.

Mam jeszcze jedną prośbę.

Dopilnuj, żeby dzieci nie oglądały dzisiaj telewizji.

- Oczywiście. - Na razie.

Na razie.

Wiemy, że linie były wskazówką od zabójcy.

Proszę powiedzieć, kiedy po raz pierwszy potwierdziła się ta hipoteza?

Potwierdziła się przy Ewie Banach.

Komisarz Polkowska wytypowała miejsce zbrodni.

Niestety, minęła się z zabójcą.

Sprzeciw, Wysoki Sądzie.

Świadek swoimi gestami insynuuje, że oskarżony jest zabójcą.

Komisarzu.

Proszę się ograniczyć do zeznań werbalnych.

Przepraszam, odruch bezwarunkowy, Wysoki Sądzie.

Czy gdyby nie ta linia,

komisarz Polkowska odnalazłaby córkę?

Gdyby Duchnik nie było na linii zbrodni, córka komisarz Polkowskiej zginęłaby

tak samo jak Ewa Banach czy inne ofiary.

Komisarzu, dlaczego został pan odsunięty od śledztwa?

Ponieważ pani klient wbił mi nóż w brzuch i leżałem w szpitalu walcząc o życie.

Wiem, że to ty zabiłeś Syryjczyka. Widziałem twoją poparzoną rękę.

Napaść na pana nie jest przedmiotem tej rozprawy.

Proszę się ograniczyć do zarzutów objętych aktem oskarżenia.

Decyzją Komendanta Komendy Wojewódzkiej w Opolu

został pan odsunięty od sprawy.

Czy za to, że ukrył pan fakt,

że komisarz Polkowska prowadziła swoje prywatne śledztwo?

Nie. Od sprawy zostałem odsunięty, ponieważ zataiłem szczegóły śledztwa

i nie uchroniłem komisarz Polkowskiej przed oskarżonym.

...29 roku Polska chce przeznaczyć ponad 100 miliardów złotych

na walkę o czyste powietrze. To jednak nie wystarczy.

By te działania były skuteczne i powietrze w naszym kraju oczyściło się,

Polacy muszą zmienić swoje przyzwyczajenia.

Wracamy do Opola, gdzie toczy się proces religioznawcy

oskarżonego o zabójstwo czterech kobiet.

Trwa proces Piotra W.,

a sąd na wniosek obrony zarządza wyłączenie jawności rozprawy.

- Mama zabroniła nam oglądać telewizję. - Tak?

Mnie nie zabroniła. Ale jak chcesz, to mogę wyłączyć.

W wygłoszonym w części jawnej rozprawy oświadczeniu,

Piotr W. ze wzruszeniem mówił o swoich dzieciach.

Trwają spekulacje, czy 14-letni syn oskarżonego będzie zeznawał.

Mama miała rację.

Nie powinieneś tego oglądać.

- Wszystko OK? - Mhm. W porządku.

Patrz, co znalazłam.

To prezent?

Wiem. Pierwsza deska.

- Na niej nauczyłem się jeździć. - Od taty?

Zgubiła się przy przeprowadzce.

To weź sobie chociaż zdjęcie na pamiątkę.

Nie chcę.

Jesteś zły na ojca?

To jest w porządku, wiesz?

Masz prawo być zły.

Ale nie musisz od razu przekreślać

wszystkiego, co było dobre.

To jest dalej twój tata.

Możesz go kochać.

Pam!

Czy na tej sali

jest seryjny zabójca?

Tak, jest. To oskarżony.

Kiedy więził mnie w magazynie,

przyznał się do zabójstwa tych dziewczyn.

Wyznał pani motywy?

Ofiary miały być wskazówkami dla mojej mamy.

Miały ją doprowadzić w miejsce,

w którym na nią czekał.

Rozumiem.

A proszę mi powiedzieć, dlaczego chciał panią podpalić, a nie...

przepraszam za dosadność - po prostu zabić?

Myślę, że...

Chciał, żeby moja mama widziała, jak umieram.

Chciał, żeby cierpiała i żeby nie mogła nic z tym zrobić.

Czy ktoś może to potwierdzić?

Tak. Syn oskarżonego.

- Widział pożar? - Widział pożar.

A wcześniej próbował mnie uratować z magazynu.

Jego ojciec, to znaczy oskarżony, nie dopuścił do tego.

Wysoki Sądzie.

Składam wniosek dowodowy o przesłuchanie małoletniego Jana Wolnickiego

na okoliczność podpalenia magazynu.

Sprzeciw, Wysoki Sądzie.

Małoletni Jan Wolnicki jest pod silnym wpływem matki,

która separuje go od ojca.

Może mieć to wpływ na treść jego zeznań.

Pani Mecenas.

Najpierw świadek się wypowie.

A potem będzie pani podważać wiarygodność jego zeznań.

Cześć, Jasiek.

Moja deska! Gdzie ją znalazłaś?

W kartonach z przeprowadzki, tych do wyrzucenia.

Super!

Co ci się stało?

Nieważne.

Helenka kończy lekcje za dwie godziny, więc...

Może...

Dobry jesteś.

Możemy przychodzić tu częściej?

No. Jak mi powiesz, dlaczego biłeś się w szkole.

Jeden gnojek powiedział, że jestem synem mordercy.

Nie miał prawa tak mówić.

No i co z tego? I tak mam przez niego przesrane.

Wszyscy mówią, że ojciec zabił cztery dziewczyny.

A komu wierzysz?

Im? Czy swojemu tacie?

Uratował cię z pożaru.

Ryzykował własnym życiem.

Naprawdę myślisz, że jest zły?

Twój syn może ci zaszkodzić?

Wystąpili z wnioskiem, muszą na coś liczyć.

Jeżeli matka nastawiła go przeciwko mnie.

A był tam zanim wybuchł pożar?

O co konkretnie pytasz?

Córka Polkowskiej zeznała, że próbował ją uwolnić.

- Oczywiście, że Polkowska kłamie. - Oczywiście...

A jeśli twój syn zezna tak, jak ona?

To znaczy, że został zmanipulowany przez oskarżenie.

Czy mi się wydaje, czy ty ciągle masz wątpliwości?

Nie mam żadnych wątpliwości, co do tego, kim jesteś.

Podobno przerżnęłaś dwie ostatnie sprawy.

A jeśli przerżnę trzecią, to kto będzie bardziej stratny?

Daj mi go. No, dawaj!

Co się gapisz? Odwróć się!

Spieprzaj!

To jest pokój intymny, ale ty nie jesteś tutaj w tej sprawie.

Przekaż Piotrowi, że Jasiek nie do końca mi ufa.

Muszę być bardzo ostrożna.

Tylko, żeby nas nie skojarzyli jakby co...

Właśnie. Jak nas skojarzą,

to do końca życia będziesz gnił w pierdlu.

I powtórz mu, co mówiłam.

Dlaczego spotkała się pani z oskarżonym w kawiarni?

Chciałam mu podziękować za pomoc.

Przyjmowała pani od niego prezenty?

Jeden mały podarunek.

- Płytę jazzmana, którą później... - Flirtowała z nim pani?

- Nie. - Nie?

Próbuję zrozumieć, dlaczego spotykała się pani

z mężczyzną starszym o dwie dekady.

To nie były randki.

Wiedziała pani, że ma żonę i dzieci?

Nie chwalił się.

Ale oszukał mnie. Podał mi fałszywe nazwisko.

Oszukał panią?

Czy to dlatego w dniu porwania zagroziła pani,

że powie o waszej znajomości jego żonie?

Co takiego?

- Nie, to jest nieprawda. - Dlatego zamknął panią w magazynie.

Żeby chwilowo pozbyć się problemu. Zły i podły pomysł, przyznaję.

Ale oskarżony

działał pod wpływem emocji.

To są przecież kłamstwa...

Ten człowiek próbował mnie zabić!

Chciał... chciał mnie podpalić...

Podpalić żywcem!

- Przecież to jest jakiś psychopata! - Wysoki Sądzie, ostatnie pytanie.

Czy widziała pani jak oskarżony podpalił magazyn?

Widziałam jak rozlał benzynę w magazynie.

Pytam czy widziała pani, jak wzniecił ogień?

Nie.

Nie.

Nie mam więcej pytań, Wysoki Sądzie.

Jasiu...

Kochanie...

Jeśli nie chcesz zeznawać, to nie musisz.

Sąd nie może cię do tego zmusić, rozumiesz?

No to po co wysłali to pismo?

Ale to oznacza tylko tyle,

że gdybyś chciał opowiedzieć im o tym,

co tam się naprawdę wydarzyło, to oni cię wysłuchają.

Jasiek.

Może jakbyś to z siebie wyrzucił, to poczułbyś się lepiej.

Cześć, Jasiek!

A ty nie spóźnisz się do pracy?

Już idę.

Przemyśl to, dobrze?

Prokurator chce, żeby zeznawał.

O Jezu...

W jaki sposób trafiła pani do Duchnik?

Znalazłam stare zdjęcie matki.

I na odwrocie była nazwa tej miejscowości.

Czy podsunął je pani zabójca?

Nie, ale znalazłam Duchniki

na linii jego zbrodni.

Znalazła pani?

A może nam pani to opisać?

Położenie linii wyznaczył wcześniej zabójca.

Ja po prostu pociągnęłam ją dalej według jego wskazówek.

I trafiłam na Duchniki.

I nadal utrzymuje pani, że znalazła Duchniki

na podstawie wskazówek od zabójcy?

Tak.

Wysoki Sądzie, śmiem twierdzić, iż z opisu wynika,

iż świadek po prostu dopisała na linii zabójcy punkt z własnego życia,

nadając tym samym śledztwu osobisty wymiar.

Ale moja hipoteza się sprawdziła.

W Duchnikach odnalazłam córkę.

I to ma być hipoteza śledczej?

Owszem, spotkała pani oskarżonego w miejscu,

gdzie kiedyś oboje jako dzieci straciliście rodziców,

ale nie ma dowodów na to,

że mały chłopiec z Duchnik jest dziś seryjnym zabójcą!

Powiedział to mojej córce. Chciał ją zabić!

A dlaczego chciał zabić pani córkę?

Z zemsty na mnie!

Twierdzi, że jestem odpowiedzialna za śmierć jego ojca.

W pożarze zginęła także pani matka.

Czuje się pani winna?

- To był wypadek. - Czyli nie chce pani odpowiedzieć?

Cóż, to bardzo znaczące, Wysoki Sądzie.

Czy winę za swój czyn przeniosła pani na oskarżonego?

Mogłaby się pani bardziej postarać.

Pani córka weszła w intymną relację z oskarżonym.

Czy to była okazja do zemsty na nim?

Ona nie weszła z nim w żadną intymną relację! On chciał ją zabić.

Pani komisarz,

ilu podejrzanych wytypowała pani w trakcie śledztwa?

Jednego.

Mówi pani o oskarżonym?

Tak, mam na myśli oskarżonego.

Nie mam więcej pytań, Wysoki Sądzie.

Aga!

Wszystko OK? Czy wieszasz się na spłuczce?

Mrówiec, co ty robisz w damskim kiblu?

Co, Jabba cię dojechała?

No, chciała ze mnie zrobić oskarżoną.

Ale i tak nic nie mają.

Mrówiec, co ty robisz w damskim kiblu?

Aga?

W porządku?

W porządku.

Będziesz zeznawał?

Nie wiem.

- Boisz się? - Boję się, że...

że potem stanie się coś złego.

Jak zaszkodzisz ojcu, nie wybaczysz sobie tego do końca życia.

Mama powiedziała, że w sądzie nie można kłamać.

Jesteś już dużym chłopcem i ty decydujesz.

Albo będziesz silny jak tata,

albo zostaniesz tchórzem.

Znalazłam na wycieraczce.

Kochany synu, niedługo minie rok, odkąd cię nie widziałem.

W tym czasie moglibyśmy razem zwiedzić cały świat.

Pamiętasz nasze wspólne marzenie?

Jesteś dla mnie najważniejszy.

I nie wierz nikomu, kto mówiłby inaczej.

Kocham cię. Tata.

Nie!

Nie!

- Co jest? - Co z tobą?

Może wezwę pomoc, co?

Nie, nie, nie.

O, matko.

Daj mi wody.

To tylko zły sen.

Spokojnie, już po wszystkim.

Jutro się wszystko rozstrzygnie.

Wiem, wiem. Wszystko jutro.

Chciałbym być taki jak ty.

Może wtedy by mnie szanowali.

Będziesz taki jak ja.

Będę?

- Dzień dobry. - Dzień dobry.

Dzień dobry, Janku.

Janku.

Chciałabym wiedzieć, jak ci się układało z tatą?

Dobrze.

A czy zdarzało się, że byłeś z jego powodu smutny?

Raczej nie. Nie.

A czy zdarzyło się, że tata zrobił coś, czego się bałeś?

Hmm...

Bałem się, kiedy wskoczył w ogień.

Że go więcej nigdy nie zobaczę.

A wiesz, dlaczego twój tata to zrobił?

Nie wiem. Może się bał, że policjantka do niego strzeli?

Celowała z broni?

A dlaczego ty wbiegłeś w ogień?

Powiesz nam, dlaczego to zrobiłeś?

No bo to była moja wina. To ja podpaliłem budynek.

Zabrałem starą zapalniczkę babci,

a tam, przy magazynie, rosła taka stara wysuszona trawa.

No i bawiłem się, że ją podpalałem i szybko zadeptywałem.

No ale nagle ogień poleciał pod sam budynek.

No i się zapaliła ściana...

Mówiłeś o tym komuś?

Nie, bałem się.

Jasiu, ale wiesz, że to był wypadek?

To nie jest twoja wina.

No właśnie, że jest moja.

Teraz wszyscy myślą, że to mój tata to zrobił.

I co?

Młody Wolnicki zeznał, że bawił się zapalniczką

i sam podpalił ten magazyn.

No ale przecież chłopiec kłamie. To oczywiste, że chroni ojca.

Powiedział, że czuje się winny.

Zajebiście mi przykro.

Zajebiście.

Jasiek, porozmawiaj w końcu ze mną! Dlaczego kłamałeś?

- To jest zły człowiek. - Udowodnij to!

Nie rozumiesz, że próbuję nas chronić?!

On zniszczy nasze życie!

Jesteś taka słaba, zawsze się wszystkiego bałaś!

Wysoki Sądzie.

Nigdy jeszcze nie było mi tak po drodze z Bogiem...

jak w areszcie.

Mimo, że jestem człowiekiem wierzącym.

Tylko wiara pozwoliła mi przetrwać ten czas

i liczę, że Bóg

wesprze mnie w mojej dalszej walce o prawdę.

Nie popełniłem tych okrutnych zbrodni.

Jedyną moją zbrodnią było zauroczenie młodą kobietą,

pokrzywdzoną Jolantą Polkowską.

Przyznaję, że popełniłem błąd,

gdy, pod wpływem silnych emocji,

zawiozłem ją za miasto i uwięziłem w magazynie,

ale nigdy nie chciałem narażać jej życia.

Nie wiedziałem,

że niemym świadkiem tych dramatycznych wydarzeń

jest mój najukochańszy syn.

Czternastoletni niewinny chłopiec.

Boję się...

czy jako ojciec będę mógł mu wynagrodzić te krzywdy.

Wysoki Sądzie, jedyne, o co proszę,

to sprawiedliwy wymiar kary.

Dziękuję.

Sąd Okręgowy w Opolu

uznaje oskarżonego Piotra Wolnickiego

niewinnym zarzucanych mu czynów.

Wobec braku dowodów

wszystkie niedające się usunąć wątpliwości

rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.

Proszę o spokój!

Niewinny. Tak brzmi wyrok w sprawie Piotra W.

oskarżonego o wielokrotne zabójstwo.

Sąd uznał materiał dowodowy za niewystarczający.

Za uwięzienie Jolanty P., sąd skazał go

na rok pozbawienia wolności w zawieszeniu.

Prokurator nazwała wyrok hańbą wymiaru sprawiedliwości.

Jak to możliwe, że oskarżony o cztery okrutne zbrodnie wykładowca uniknął kary?

O tym już za kilka minut. Tymczasem uważajcie,

prawdziwy morderca pozostaje na wolności.

Panie profesorze, jak to jest być wolnym człowiekiem?

Prawie panią przejechałem.

Jedzie pan do Warszawy?

Gdzie ona jest?

- Kto? - Dziewczyna, którą wiozłeś.

Tata do nas przychodzi.

Piotr Wolnicki.

Liliana Pelc.

Uważaj na nią.

To nie jest dobra dziewczyna.

- Jola leci do Londynu? - Mhm.

Żartujesz.

Chciałbym porozmawiać z wami o sprawiedliwości.

Pozdrowienia dla Joli!

Muszę się z nią znów umówić na kawę.

Wiecie, co piszą o nas w internecie? Milicja Obywatelska 2.0.

Zomo na podwójnym gazie.

Jak pojawią się kolejne trupy, dopiero nam się dobiorą do gardła.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.