All language subtitles for Ustyrlig 2022

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish Download
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish Download
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal) Download
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish Download
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

KOPENHAGEN, 1933

UNRULY

Niet die.

Dit rondje is voor Andersson. -Wallensten speelt vals.

Ik denk dat ik...

Maren?

Moeten we niet naar huis?

Was het zo erg?

Maren... -Hou op.

Als jij naar huis wil, ga dan.

Hoe durf je zo laat thuis te komen?

Doe je trui aan. Hou op met piepen, Sigrid.

Kijk eens wie we daar hebben.

Waar heb jij gezeten?

Bij Helga.

Hoe kom je daaraan?

Ben jij een dief?

En een hoer? -Hoezo?

Ga je met die andere wijven over me roddelen?

Zo kun je niet naar de fabriek. Ik meld je wel ziek.

Je doet maar, mij kan het niet schelen.

Je kunt zo niet doorgaan, Maren.

Een brief van directeur Christiansen.

Je kunt me niet ontslaan.

Dat heeft de directeur zo besloten.

Maar ik maak bijna geen fouten.

Je bent deze maand negen keer te laat en vier keer ziek geweest.

Mag ik met de directeur gaan praten?

Ga je spullen pakken.

Maren... -Niet doen.

Ik praat wel met de directeur. -Laat maar.

Maar anders komen we niet rond. -Ejnar heeft ook geen werk.

Schop je me op straat?

Je verpest het voor jezelf. Ik praat wel...

Ik weiger weg te rotten in een naaiatelier, net als jij.

Ik snap dat papa is weggegaan.

Het spijt me.

Ik wil je alleen maar helpen. Ik ben bang dat je zo nog op straat eindigt.

Ik kan mezelf prima redden.

Hallo. -Is je moeder thuis?

Er is een mevrouw voor je.

Hallo, mevrouw Rasmussen. Ik ben van de kinderbescherming.

Kunnen we even praten?

Ja, natuurlijk. Kaj, Ruth, Sigrid, kom even hier.

Zitten en stil zijn. Duidelijk?

Excuses voor de rommel. Gaat u zitten.

Is uw man thuis?

Ik kom over Maren praten. Zal ik terugkomen als hij thuis is?

Hij...

Ik weet niet waar hij is.

Is Maren thuis?

Wanneer was ze voor het laatst thuis?

Een paar dagen geleden.

Is ze voor het eerst weg?

We zijn door de zedenpolitie benaderd.

Ik begrijp dat ze ontslagen is?

We willen nu ingrijpen, voor ze het slechte pad opgaat.

Ze...

Ze is geen...

...prostituee.

Enkele van je buren bevestigen dat Maren losbandig is.

Met zulk gedrag, zonder werk, wordt ze opgepakt voor landloperij.

Wordt ze veroordeeld als ze 18 is, komt ze in de gevangenis terecht.

Sorry.

Het is vast zwaar, zo alleen met de kinderen.

Ik weet niet wat ik met Maren aan moet.

Ze...

Ik heb haar niet in de hand.

Ze is twee keer weggelopen, in vijf dagen tijd.

Eén keer had ze gevochten, de politie moest haar terugbrengen.

Waarom is ze hier?

Losbandigheid en landloperij. -En haar familie?

Vader is een alcoholist en een zwerver.

Vier broers en zussen. Geen teken van zwakzinnigheid.

Opleiding?

Basisonderwijs. Maar met kanttekeningen.

Ze is ooit een lerares te lijf gegaan.

Hallo, Maren.

Toe, ga zitten.

Ik ben Hans Otto Wildenskov, hoofdarts van het Keller Instituut.

Ik ben niet zwakzinnig.

Ik ben gekomen om je te onderzoeken. Ik ga je een paar vragen stellen.

Snap je wat ik zeg?

Ja. Snap jij wat ik zeg?

Ik ben niet zwakzinnig.

Juist.

Kun je de dagen van de week noemen, beginnend bij de eerste dag?

Wat heeft dat ermee te maken?

Het geeft niet als deze vraag niet lukt.

We proberen de volgende. Kun je terugtellen van 20 naar 0?

Kun je het verschil tussen glas en papier uitleggen?

Dit zijn eenvoudige vragen, Maren. Je kunt denk ik wel beter.

Je hebt het niet makkelijk gehad, daarom willen we je helpen.

Ik hoef geen hulp, ik wil m'n moeder spreken.

Maren, je valt nu onder de kinderbescherming.

Je moeder heeft geen gezag meer.

Wat wil dat zeggen?

Dat de kinderbescherming de volledige voogdij over je heeft.

De directrice wil dat ik bepaal hoe we je het beste kunnen helpen.

Zullen we opnieuw beginnen?

Bedankt.

Ze is enigszins zwakzinnig en onaangepast.

Ook is ze losbandig en geneigd tot zwerven.

Onze instelling op het eiland is de juiste plek voor haar.

Zal ik bij Sprogø informeren?

Ja, dat lijkt me prima.

Dank u, dokter Wildenskov. -Geen dank.

Hallo, Maren.

Ik ben juffrouw Nielsen, directrice van vrouwenhuis Sprogø.

Zal ik je even helpen? -Nee, bedankt.

Dit is Maren. -Hallo.

Dit is juffrouw Ahlefeldt-Laurvig, de beheerder.

Kom mee. Ik laat je zien waar je verblijft.

Er is een fout gemaakt. Ik ben niet zwakzinnig.

Kom nu maar mee.

Goede reis gehad?

Wacht hier. Ik zet je koffer weg en ga Sørine halen.

Jullie delen een kamer, zij zal je verder alles vertellen.

Hoelang moet ik blijven?

Wacht hier, ik haal Sørine.

Ze is een heel lief meisje, jullie kunnen het vast goed vinden.

Je moest in de tuin op me wachten.

En raak niets aan, je moet je eerst wassen.

Ik heb me gisteren nog gewassen.

Eerst wassen en ontluizen.

Ik ben in het gesticht ontluisd.

Zo zijn de regels. Kom mee.

Kom mee.

Wat een klitten.

Hier kammen we elke dag ons haar, daar ziet juffrouw Nielsen op toe.

We wassen ons eens per week en zepen ons minstens een minuut in.

Tot je op orde bent, kun je hier een jurk lenen.

Ik heb m'n eigen kleren bij me.

Die zijn opgeslagen.

Waarom? -Zo zijn de regels.

Jij zit hier. Pas als iedereen er is.

Hou op, Elise. We zijn het kotsbeu.

Alleen zingen als het je gevraagd wordt.

Sorry. Maar ik vind het liedje over die vlinder gewoon zo leuk.

Vind jij het ook zo leuk? -Ja, hoor.

Elise, niet zingen nu. -Nee...

O, nee. -Laat mij maar. Elise...

Geef die scherven maar aan mij. Ze heeft een stuk glas.

Geef mij die scherf.

Zo is het wel genoeg, Elise.

Kom maar. Sørine?

Neem plaats, meisjes.

Wat is er met Elise?

Je moet je kleren opvouwen.

Nee, niet zo. Je moet het wel goed doen.

Waar hebben ze haar heengebracht?

De bezinningskamer, om tot bedaren te komen.

Ga eens opzij.

Het licht moet nu uit.

Slaap lekker.

Dit is de naaikamer.

Hier hangen modellen. Je bent nieuw, dus je mag drie jurken voor jezelf naaien.

De stof kies je zelf uit, die ligt hier.

Moeten we die modellen maken?

Daar zijn geen regels voor.

Nieuwe meisjes maken meestal die, omdat ze makkelijk zijn.

Maar ik mag dus m'n eigen jurk maken?

Ja. Maar nogmaals, die modellen zijn makkelijk.

Of zijn die niet goed genoeg?

Als ik zelf mag kiezen, maak ik liever iets mooiers.

Er zijn geen regels voor de jurken.

Mag ik ergens anders werken dan in de naaikamer?

Ik dacht dat je het daar leuk vond.

Is er iets gebeurd? -Nee.

Maar het lijkt me goed om ook aan andere vaardigheden te werken.

Ik heb al een tijdje niet meer in de keuken of de tuin gestaan.

Sørine, jij zou Maren toch helpen haar draai hier te vinden?

En haar helpen met haar nieuwe jurken?

Ja, natuurlijk.

Maar ik dacht dat ik daarna...

Doet Maren moeilijk?

Nee. Nee, dat is het niet.

Volgens mij wil Maren geen hulp met haar nieuwe jurken.

Sørine, je weet vast nog wel hoe moeilijk het in het begin was.

Jij wist toen ook lang niet altijd wat goed voor je was.

Sorry, het spijt me.

Ik voel me zo dom.

Sørine...

Iemand die zo vooruit is gegaan, heeft een zekere verantwoordelijkheid.

Ik ben u dankbaar voor alles, juffrouw Nielsen.

Ik zal m'n best doen Maren te helpen.

We moeten een reverence maken.

Hallo, meisjes. -Hallo, dokter.

Ik heb iets voor jullie.

Hallo. Loop maar even mee, ik laat je zien wat er moet gebeuren.

Wat aardig van u, dokter. -Ik doe het graag, juffrouw Nielsen.

Aan het werk, meisjes. -Kom, Maren.

Wat spannend allemaal. -Rustig, Elise.

Hou je niet van muziek?

Niet van die duffe muziek op de radio.

Goed, de plicht roept. Bedank dokter Wildenskov maar.

Bedankt, dokter Wildenskov.

Dat was heel attent van u.

Hallo, Maren. Ga zitten.

Hoelang moet ik hier blijven?

Ga zitten, dan praten we even over hoe het gaat.

Juffrouw Nielsen en ik zijn blij... -Hoelang moet ik blijven?

Dat kan ik nu nog niet zeggen.

Wanneer dan wel?

Zoals ik zei... -Ik hoef geen hulp.

Als dat zo was, zat je hier niet.

Op Sprogø helpen we meisjes zoals jij hun leven op orde te krijgen.

Onder toezicht van juffrouw Nielsen leer je de juiste deugden...

...om terug te keren in de maatschappij.

Maar we kunnen alleen helpen als jij dat toelaat.

Begrijp je dat?

Goed zo.

Ik zal je voortgang op de voet volgen.

Dit is heel mooi genaaid.

Hoelang ben jij hier al?

Ik ben hier nu twee jaar. -Twee jaar?

Ik ben hier al vijftien jaar. -Vijf jaar, Elise.

En jij?

Zes jaar. We moeten weer aan het werk.

Martine is hier het langst, ze kwam in 1923 uit Brejning.

Dokter Wildenskov?

Wilt u me nog eens onderzoeken? Ik ben niet zwakzinnig.

Ga terug naar de naaikamer, Maren.

U moet me nog eens onderzoeken. -Laat los, Maren.

Er is een fout gemaakt. Ik zal m'n best doen, echt.

Toe, laat me los. -U moet me nog eens onderzoeken.

Kalm nou, Maren. -Ik ben niet zwakzinnig.

Er is een fout gemaakt. Alstublieft, onderzoek me nog eens.

Laat me los. Los, zei ik.

Er is een fout gemaakt. U moet me nog eens onderzoeken.

Ik ben niet zwakzinnig, zeg ik u. Er is een fout gemaakt.

Heeft ze u bezeerd?

Stil maar, Elise.

Ze gaan haar helpen. Net zoals ze ons hebben geholpen.

Goedemorgen, Maren.

We willen de banden losmaken zodat je kunt eten.

Blijf jij dan rustig?

Ik wil naar huis.

We zijn hier om jou te helpen. -Ik wil naar huis.

Het is niet gezond om je te laten leiden door je impulsen.

Ik wil naar huis.

We kunnen je niet helpen wanneer je je zo blijft verzetten.

Kom terug.

Wat is het vandaag?

Zondag.

Je kunt beter meteen berouw tonen.

Martine zat ooit elf dagen lang in de bezinningskamer.

Ze was bijna gek geworden.

Slaap lekker.

Loop niet zo met je lichaam te koop.

Heeft iemand ooit proberen te vluchten?

Dat gaat niet.

Heeft niemand het ooit geprobeerd?

Je moet er niet zo bij staan.

Denk je...

Wil je zo'n jurk voor me naaien?

Ik zou dolgraag zo'n jurk hebben.

Ik kan het je wel leren. -Echt?

Kom eens.

Armen omhoog.

Armen omlaag.

Wat gebeurt hier? Jij moest gordijnen maken.

Elise wil een mooie jurk leren naaien.

Je hebt een goed figuur, Elise.

Vind je? -Ja. Net een model.

Hou op. Ik heb hier de leiding en ik duld jouw slechte invloed niet.

Die heb ik niet. -Jawel. Je brengt Elise op ideeën.

En die zijn compleet onrealistisch.

Wie zegt dat? Mag je niet groter dromen dan een naaikamer in een gesticht?

Zo is het wel genoeg.

Hebben jullie geen dromen?

Elise, wat is jouw droom? -Ik wil heel graag naar Amerika.

Ja, Amerika. Daar zouden ze dol op je zijn.

Denk je echt? -Ja.

Karla, waar droom jij van?

Ik wil naar huis, naar Kolding.

Sørine, waar droom jij van?

Nergens van.

Ach kom, niemand is zo saai. -Sommige mensen wel.

Karla, wanneer komt de postboot?

Dinsdag en donderdag.

Als we samenwerken, kunnen we de boot overnemen.

We moeten alleen weten hoe je de motor start.

Het is een gloeikopmotor.

Die warm je met een brander voor en dan kun je 'm starten.

Kun jij varen? -Ja.

Binnen.

We gaan naar een dansrestaurant. -Hoe is dat?

Geweldig, er zit een jazzorkest.

Hoe klinkt dat? -Dat kan ik niet omschrijven.

Je voelt de vibratie in je hele lijf, je moet wel dansen.

Maren, kom je even mee?

Wat levert het jou op?

Waarom verklik je me?

Waarom riep je juffrouw Nielsen?

De rest doet alleen wat je zegt omdat ze bang zijn dat jij ze verklikt.

Niemand mag jou.

Wat heb je daar? -Niks.

Geef hier. -Nee.

Sorry.

Is ze van jou? -Ja.

Hoe heet ze?

Ellen.

Wat een schatje.

Waar is ze nu?

In een weeshuis.

Hebben ze haar gewoon afgepakt?

Ja. Ik kon niet voor haar zorgen.

Ik heb hulp nodig in de kelder. Van één van jullie.

Ga jij maar, Maren.

Hier, hou vast.

Zodra er water uit lekt, draai je het aan.

Ik draai boven de hoofdkraan open.

Ik krijg het niet aangedraaid.

Laat mij maar.

Zo dan.

Dank je, Maren.

Het lekt nog. -Dit is het laatste.

Door de storm kunnen ze niet naar huis.

Eet je bord leeg, Elise.

Blijven ze hier slapen? -Elise...

Jij hoort hier niet te zijn.

Kun je mij niet meenemen?

Alsjeblieft, neem me mee.

Als we nu gaan, ziet niemand ons.

Waar ga je heen?

Ze vinden je wel. -Niet als jij je mond houdt.

Wat denk je nou?

Dat hij je helpt te vluchten?

En wat dan nog?

En jij? Wat denk jij?

Dat als jij ons in de gaten houdt, ze jou wel laten gaan?

Zegt ze ook dat je Ellen mag zien?

Maren?

Ga weg.

Hij komt niet.

Ik wil niet terug.

Kom nou maar.

Niet doen, Elise.

Hou op.

Hou op, dat is niet grappig.

Elise, stoppen nu.

Kijk eens, meiden.

Mag ik er een vasthouden? -Ja, maar voorzichtig.

Eens even zien.

Wil jij er een vasthouden?

Ach, wat een snoepje.

Dank u, juffrouw Ahlefeldt-Laurvig.

Sørine, morgen komen er een journalist en een fotograaf.

De dokter leidt ze rond, maar ik wil dat jij ze begroet.

Natuurlijk. -Waarvoor komen ze?

Ze schrijven een artikel over Sprogø.

Het is dus zaak om te laten zien hoe ons leven hier is.

Kom, dan spreken we het door. -Natuurlijk.

Wil jij ook even, Maren?

Ik voel me niet zo lekker.

Mag ik op het strand een frisse neus gaan halen?

Natuurlijk, ga maar.

Hebben jullie Maren gezien? -Niet zomaar loslaten.

Sorry, ik schrok.

Waar is Maren? -Het strand. Ze was niet lekker.

Elise, tillen.

Ik ben zwanger.

Ach, Maren...

Nu kom ik nooit meer thuis.

Juffrouw Nielsen ziet toe op het dagelijks leven op Sprogø.

Ze is als een pleegmoeder voor de meisjes.

En juffrouw Ahlefeldt-Laurvig beheert de landbouw.

Onze boerderij is veertig hectare groot, de moestuin een halve hectare.

Goedendag.

De meisjes houden zich bezig met schoonmaken, koken, wassen...

...naaien en tuinieren.

Goedendag. Mag ik uw jas en hoed aannemen?

Deze kant op, heren.

Ik kan dit niet. -Jawel.

Ik wil geen kind.

Dat komt nog wel.

Zolang die journalist hier is, moet je jezelf zien te beheersen.

Gaat dat lukken?

Ze komen eraan.

Hallo, meisjes. -Hallo.

In de naaikamer leren ze met naald en draad om te gaan.

Juffrouw Nielsen? -Ja, naaien, weven en breien.

Heel nuttig voor later.

Na Sprogø gaan de meisjes naar een aangewezen pleeggezin.

Zo hebben ze een betrekking, maar kunnen wij ook toezicht houden.

Sørine is een van onze grootste succesverhalen.

Ze is vlijtig, vriendelijk en aangenaam gezelschap.

Zij gaat over de naaikamer.

Voor Sørine is een betrekking binnen handbereik.

Maar voor ze hier kwam, heeft ze een bastaard gebaard.

We zijn bang dat ze in de echte wereld weer in de problemen raakt.

Is het kind ook hier? -Nee.

Zwakzinnigheid is zo vroeg niet vast te stellen.

Jonge kinderen vallen onder de kinderbescherming.

Maar uit onderzoek blijkt dat zwakzinnigheid erfelijk is.

Dus kinderen van zwakzinnige ouders zijn beter af in pleeggezinnen.

En als zo'n gezin niet voorhanden is... -Laat haar met rust.

We laten het hier even bij.

Zo veel beroering kan de meisjes te veel worden.

Vooral in het geval van Sørine heeft de nieuwe wet grote gevolgen.

Voor het individu betekent het geen onnodige hechtenis meer...

...en voor de maatschappij dat ontaarding wordt uitgebannen.

Ze krijgen acht dagen zomervakantie.

Sommigen gaan naar huis, maar de meesten blijven hier.

De zwakzinnigenzorg is flink verbeterd, in mijn jeugd zaten ze in stallen.

Bedankt voor uw bezoek.

Het was heel verhelderend voor de meisjes.

Wilt u niet ook op de foto? -Zo u wenst.

Lachen, meisjes.

Gaat het, Maren?

Gewoon een beetje duizelig. -Ga maar even liggen.

Martine, neem jij het over?

Sorry.

Aan je werk, Sørine.

Dank je.

Volgens mij is Maren zwanger.

Ze is om de haverklap ziek.

Dat kan niet.

Het is eerder gebeurd.

Als meisjes thuis waren geweest. Maren is hier gebleven.

Weet je het heel zeker? -Ik denk het wel.

Het zou niet moeten kunnen.

Ik denk dat Sørine meer weet.

Nee, dat zou ze hebben gezegd.

Ze lijken heel hecht.

En ik denk dat Maren de andere meisjes beïnvloedt.

Binnen.

U wilde me spreken, juffrouw Nielsen? -Ja. Ga zitten, Sørine.

Is jou de laatste tijd iets opgevallen aan Maren?

Nee, ik denk het niet.

Zeker weten?

Iets in het bijzonder? -Nee.

Dank je wel, Sørine.

Zal ik de deur dichtdoen? -Ja, graag.

Louise?

Gerda, kom eens kijken.

Zie je wie dit is? -Papa. Wat staat er?

Dat het parlement een nieuwe sterilisatiewet heeft aangenomen.

Wat is dat voor wet?

Die moet voorkomen dat zwakzinnigen kinderen krijgen.

Waarom? -Ze kunnen er niet voor zorgen.

Het is juffrouw Nielsen.

Hallo, juffrouw Nielsen.

Ik hoop oprecht dat ik me vergis.

Ik snap niet hoe het kan.

M'n excuses, dokter.

Laten we niet op de feiten vooruit lopen.

Hallo, Maren. -Hallo.

Ga zitten.

Juffrouw Nielsen is bang dat je misschien zwanger bent.

Wanneer was je laatste menstruatie?

Geef antwoord, Maren.

Speel nu niet de vermoorde onschuld.

Je bent hier op Sprogø vanwege immorele neigingen.

Dus het is onze fout als je zwanger bent.

We hebben niks misdaan. -Duidelijk spreken.

We hebben niks misdaan.

Goed.

Vertel eens wat er is gebeurd.

We vonden elkaar leuk. -En jullie hadden gemeenschap?

Wanneer?

Wanneer, Maren?

Januari.

Ik wil toestemming om hem te schrijven en te vragen of hij met me trouwt.

Ongehuwde mannen mogen Sprogø niet betreden.

Dat geldt ook voor Karlo Jensen.

Hij heeft een vrouw en twee kinderen.

Coïtus met mensen in instellingen is verboden, dus moeten we dit melden.

Ik moet je onderzoeken om de zwangerschap te bevestigen.

Helpt u Maren op de bank?

Kom, Maren.

Doe je schoenen en ondergoed uit.

Ga zitten.

Leg je benen hierin.

Ik vind het altijd heerlijk om zo vrij vakantie te vieren.

Niemand die ons commandeert.

Ik vind nog steeds dat dit 'Villa Strand' zou moeten heten.

Voel je het?

Misschien draait het. -Hoort dat?

Mag ik eens voelen?

Bang dat de bevalling pijn doet? -Een beetje wel, ja.

Ik denk er maar niet aan. -Is het echt zo erg?

Ja, het doet godvergeten zeer.

Maar dat ben je zo vergeten.

Ik denk voortdurend aan Ellen.

Ik probeer me voor te stellen...

...hoe ze er nu uitziet.

En waar ze is.

En hoe het met haar gaat.

De post. Wil jij in het postkantoor alsjeblieft postzegels kopen?

Ja, natuurlijk. -En de boodschappenlijst.

Een verpleegster uit Brejning vangt haar in Nyborg op.

Schrijf je me?

Maren? Jij kunt dit. Onthoud dat.

Onthoud dat goed.

Veel geluk, Maren. -Dank u, juffrouw Nielsen.

Zo is het wel genoeg. -Schrijf me.

Kom, Sørine.

Nog eens. Iets harder nog. Naar m'n vingers. Persen, Maren.

Laatste keer. Persen.

Zo dan. Heel goed gedaan.

En ontspan maar.

Je mag even uitrusten.

Ik leg een koud kompres op je voorhoofd.

En we mogen weer.

Persen.

Een beetje harder. Harder.

Zo, ja.

Je moet uitademen, Maren. Adem uit.

En lichtjes persen nu.

Heel goed.

Zo, het hoofdje is eruit.

Zo dan, je hebt een kind gebaard.

Ik knip de navelstreng door.

Zo.

Een meisje, Maren.

Ik leg m'n hand op je baarmoeder en druk omlaag.

Je bent volmaakt.

Het is tijd om haar aan te leggen.

Ga daar maar in die stoel zitten.

Knoop je nachthemd open en leg de stola om je schouders.

Laat haar hoofdje op je arm rusten. Zo, ja. Heel goed.

Uitstekend.

Hoort het zo'n pijn te doen? -De melk moet op gang komen.

Ik kom zo terug.

'Lieve vrienden in Villa Strand...

...ik schrijf jullie om te vertellen dat ik een dochtertje heb.

Ze heet Agnes. En het is zo'n lief meisje.

Veel liever dan ik had verwacht.

Nu ik haar heb, weet ik niet waarom ik hier zo verdrietig om was.

Ze heeft een gezonde eetlust, ze wil continu eten.

Als het niet snel genoeg komt, wordt ze heel driftig.

Konden jullie haar maar zien. Ze is mooier dan ik kan beschrijven.

Liefs, Maren.'

Binnen.

Kleertjes voor Marens baby. -Wat lief van jullie.

Ik zorg dat ze die krijgt. -Dank u wel.

En er is nog iets.

Ik wil graag toestemming vragen om Ellen te bezoeken.

Dat zal helaas niet gaan.

Maar ik deed het zo goed, zei u.

Door zo aan te dringen, toon je je onvolwassenheid.

Het is niet eerlijk. U zegt steeds dat ik het zo goed doe, dus waarom...

Genoeg, Sørine.

Je gedraagt je als een kind dat z'n zin niet krijgt.

Sorry, juffrouw Nielsen.

U hebt me altijd de hoop gegeven dat ik Ellen kon terugkrijgen.

Was dat allemaal gelogen?

Ik heb nooit tegen je gelogen.

Denkt u dat ik Ellen terugkrijg?

Dat moet je met de dokter bespreken.

Kom binnen, Frida. Doe de deur achter je dicht.

Het kan toch geen kwaad? -Jawel, zeker wel.

Frida...

Niet hier.

Maren? Iemand heeft honger.

Wil je eten?

Zo dan.

Heel goed.

Zuster Andersen?

Ik wil niet denken aan wat komen gaat.

Denk er dan maar niet te veel aan.

Goedendag. -Hallo.

Gerda. -Hallo, dokter.

Ga naar binnen.

Ik wil met u praten. -Naar binnen.

Mag ik Agnes houden als ik terugga?

Je moet nu afscheid nemen van Agnes.

Dat kan ik niet.

Ik snap dat het moeilijk is.

Toe, mag ik haar houden?

Geef Agnes nu rustig aan mij.

Stop.

Hier slaap je goed op. Mond open.

Hallo, Maren.

Waar is Agnes?

Je bent in het ziekenhuis in Vejle.

Waar is Agnes?

Je bent onder narcose geopereerd, je kunt dus wat suf zijn.

Geopereerd? -Je bent gesteriliseerd.

Je moet nu vooral rusten, zodat de wond kan genezen.

Maren, ik geef je een kalmeringsmiddel om je te helpen slapen.

Goed zo.

Is dat Maren?

Maren. -Elise, laat dat.

Je hebt je eigen kamer.

Je bent vast moe van de reis, je kunt tot het avondeten rusten.

Juffrouw Nielsen? -Ja?

Ik wil m'n moeder graag schrijven.

Ik zoek briefpapier voor je.

Kan zij Agnes in huis nemen, denkt u?

Dat weet ik niet, Maren.

Ze kan proberen contact op te nemen met de kinderbescherming.

Nou...

Smakelijk.

Hoe kan iedereen doen alsof er niks aan de hand is?

Wat?

Hoe kunnen we gewoon verdergaan?

Ga aan je werk, Sørine.

Nee.

Ga aan je werk.

Hoe kunt u met zichzelf leven?

Juffrouw Nielsen vroeg om verduisteringsgordijnen.

Ze willen in de eetzaal een film vertonen.

De operateur uit Korsør komt.

Elise, kun jij echt varen of zei je maar wat?

Kun jij varen?

Hallo, Maren.

Hallo, dokter.

Fijn om te zien dat het goed met je gaat.

Dank u wel.

We gaan naar binnen.

Iedereen is zo opgetogen, ik denk dat ze er allemaal zijn.

Stilte, alsjeblieft.

Stilte, alsjeblieft. Ik ben niet de enige die opgetogen is.

Het is ons een eer om vandaag de operateur uit Korsør te ontvangen.

Hij toont ons de nieuwste film van Marguerite Viby:

Skaf en Sensation.

En volgens het personeel van Sprogø Cinema...

...komt Marguerite Viby ons met een bezoek vereren.

Goedenavond samen.

Dit is m'n eerste bezoek aan Sprogø Cinema.

En wat een charmante bioscoop.

En natuurlijk wilde ik dolgraag die lieve meisjes op Sprogø zien.

Als jullie een rij vormen, kunnen we zo plaatsnemen.

Heel goed gedaan, Karla. Kom, meisjes.

Kom.

Hou daarmee op, Karla. Ophouden.

De boot zit op slot.

Ga eens opzij.

Snel.

Pak aan.

Pak de stenen. -Ze komen eraan.

Schiet op, Elise. We moeten weg. -Hij is nog niet heet genoeg.

We moeten nu weg. -Hij is niet heet genoeg.

Stop. -Kom eraf.

Kom van die boot af. Maren?

Hou op. Au.

Hou op.

Donder op. -Stop.

Donder op.

De motor loopt. Trossen los, Sørine. -Trossen los, Maren.

Donder op.

Laat los. Rustig.

Rustig.

Donder op.

Weg daar.

Ik wil niet terug. Nee.

Nee, ik wil niet. Ik wil niet.

Ik wil niet. Ik wil niet.

Maren, nee.

We moeten licht hebben. -Maren...

Licht. Licht.

Neem haar mee. -Maren...

Nee. Maren.

Naar binnen, meisjes. Allemaal.

Kom, naar binnen. -Laat me los.

Naar binnen. -Laat me los. Maren...

Maren... Laat me los.

Laat me los.

Nee, ik wil niet. -Zitten.

Ze gaat dood.

Lig stil, Sørine. -Nee.

Je krijgt een kalmeringsmiddel.

Ze mag niet doodgaan, juffrouw Nielsen. Ze mag niet doodgaan.

Ze mag niet doodgaan.

Ze zoeken haar nog.

Je kunt verder niks doen, Frida.

Je kunt niks doen.

Karlsen?

Is Maren gevonden?

Geef godverdomme antwoord.

Goedemorgen, Sørine.

De dood van Maren raakt ons allemaal.

U hebt haar vermoord.

Dat is niet waar, Sørine.

We wilden Maren helpen.

Maar ze kon haar wilde aard helaas niet beheersen.

En u?

En u, juffrouw Nielsen?

Kunt u uw aard wel beheersen?

Door jullie heb ik me al die tijd zo geschaamd.

U liet me geloven dat als ik maar een net en fatsoenlijk meisje was...

...ik naar een gezin zou gaan.

En ik liet mezelf zelfs hopen dat ik op een dag...

...Ellen terug zou zien.

Maar er is geen hoop.

Je moet vertrekken, Ursula.

Ga met me mee.

Frida... -Ga nu maar.

Sørine, juffrouw Nielsen wil je in haar kamer spreken.

Binnen.

U wilde me spreken? -Ja. Ga even zitten, Sørine.

Ik heb met dokter Wildenskov overlegd.

We hebben besloten dat je naar een gezin gaat.

Op een kleine boerderij bij Kalundborg.

Op voorwaarde dat je je laat steriliseren.

De operatie wordt in Korsør uitgevoerd.

Je vertrekt morgen met de postboot.

Hier is je verwijsbrief.

En geld voor de reis. -Dank u wel.

Sørine? Ik wens je veel geluk voor de toekomst.

De operatie is goed verlopen.

Je moet nu vooral rusten, zodat de wond kan genezen.

Roep maar als je iets nodig hebt.

Neem me niet kwalijk, ik zoek Anna Rasmussen.

En wie bent u? -Mijn naam is Frida Nielsen.

Bent u Anna Rasmussen? -Ja. Wat komt u doen?

Ik ben de directrice van vrouwenhuis Sprogø.

Maren had u geschreven.

Maar ze heeft de brief nooit op de post kunnen doen.

Ik wil m'n diepste spijt betuigen voor wat er met Maren is gebeurd.

Tot ziens dan maar.

Tot ziens.

Kom binnen.

Ik neem je jas wel aan.

Hartelijk dank.

Kom verder.

Dit is jouw kamer.

Het is wel niet veel, maar we doen het ermee.

Dank u wel.

We hebben al even geen meid gehad, maar Aksel kan amper nog werken.

Dus we zijn ontzettend blij met jou.

De directrice was vol lof over je.

Ik praat te veel.

M'n moeder zei altijd: Meisjes moeten niet zo ratelen.

Maar gelukkig maalt Aksel er niet om.

Ik laat je verder.

Hoer.

DRIE JAAR LATER

Sørine.

Een brief van de instelling.

Wat schrijven ze?

Ik ben ontslagen uit de sociale welzijnszorg.

Laat eens zien.

Dit lijkt me in orde.

Zoals ik in m'n brief al aangaf, zijn we met een evaluatie gestart.

Ellen loopt achter in haar ontwikkeling.

Ik heb in haar dossier genoteerd...

...dat de kinderbescherming voortaan contact met jou kan opnemen.

Dank u. -Ze is buiten.

Kom verder.

Wie is Ellen? -Ze is daar aan het hinkelen.

Ellen?

Dit is je moeder.

Hallo, Ellen.

Hallo.

Voor alle vrouwen...

...die tussen 1923 en 1961 in vrouwenhuis Sprogø verbleven...

...en de kinderen die hun zijn afgenomen.

En voor de 13.000 mensen...

...die onder de Deense wetten van 1929, 1934 en 1935 zijn gesteriliseerd.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.