All language subtitles for Blondie in an Ancient Time_S01E08_Episode 8.Thai (CC)

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

- [ดนตรีระทึก] - [พิพัฒน์] แม้นเจ้าไม่บอกชื่อพี่เนี่ย

พี่ไม่ให้เจ้ากินขนมนะจ๊ะ

- ปล่อย - ตัดอกตัดใจซะ

[คุณหลวง] ถือว่ามีวาสนาร่วมกันแค่นี้

พ่อไม่มีปัญญาจะไปสู้รบปรบมือ

กับพระยาราชเศรษฐีหรอกนะ

- [ทับทิม] ทำอะไรน่ะ [กรี๊ด] - [แฟงกรี๊ด] คุณหนู [กรี๊ด]

- [ทับทิมกรี๊ด] พี่แฟง [ร้องโวยวาย] - [โจร] มานี่ มา

- [ร้องโวยวาย] โอ๊ย - [โจร] มา [ฮึบ]

[ร้องคราง]

[ดนตรีจบ]

[แฟง] พวกข้ากำลังเดินทางจะกลับมาเรือน

แล้วระหว่างทางก็มีโจรมาดักหน้า

[แฟงพูดไปสะอื้นไป] แล้วมันก็ตี… แล้วมันก็ตีข้า

แล้วเอาคุณหนูไป

- [แฟงสะอื้น] คุณหนูของข้าจะเป็นยังไง - [แพร] พี่แฟงๆ

- [แพร] แล้วคุณทับทิมอะ - [แฟงสะอื้น]

[แฟงพูดไปสะอื้นไป] คุณหนูทับทิมโดนพวกโจรมันจับไปแล้ว

- [แพรหายใจเฮือก] ฮะ - [แฟงร้องไห้]

- [แฟง] ทำอย่างไรดี - [ดนตรีสะพรึง]

เช่นนี้จะทำอย่างไรดีขอรับคุณพ่อ

[คุณหลวงถอนหายใจ]

ลูกเป็นห่วงน้องทับทิมเหลือเกิน

นี่คุณพระประสิทธิ์ท่านก็ไม่อยู่ไปทำธุระที่หัวเมือง

คุณพระเอี่ยวก็คงชะล่าใจ

คิดว่าตัวเองไม่มีศัตรูที่ไหน

เลยเลี้ยงดูหนูทับทิมได้หละหลวม

[คุณหลวงถอนหายใจ]

ไม่ต้องห่วงนะพ่อเอก

พ่อสั่งลูกน้องแล้วให้ตามสืบจนทั่ว

แม้รู้ว่าใครจับตัวหนูทับทิมไป

พ่อจะจับมาลงโทษซะให้หนัก

[ดนตรีชวนลุ้น]

คุณหลวงขอรับ

ทางสายเราได้รับเบาะแสแล้วขอรับ

[ตำรวจ] ว่าพวกมันจับคุณหนูทับทิมไปทางไหน

ตอนนี้เราได้ส่งคนติดตามไป

แต่พวกโจรร้ายน่ะมีอาวุธและฝีมือฉกาจนัก

หากพวกเราผลีผลามน่ะ คุณหนูทับทิมจะเกิดอันตรายได้

ตอนรุ่งเช้า จึงจะได้ความนะขอรับ

[ถอนหายใจ]

- [เพลง “อิหยังวะ”] - ♪ อิ อิหยังวะ ♪

♪ อิ อิหยังวะ วะๆ ♪

♪ ไม่รู้จะพูดยังไง นี่ฉันมาทำอะไร ♪

♪ ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ทำอะไรก็แปลก ♪

♪ คนนั้นก็พูดงงๆ หรือว่าเป็นฉันที่งง ♪

♪ ถนนก็ไม่คุ้น คงเป็นฉันเองที่หลงทาง ♪

♪ อิหยังวะ ที่นี่คือที่ใด ♪

♪ จะถามใครดู เขาก็ไม่เข้าใจ ♪

♪ อิหยังวะ เอาแล้ว ทำยังไง ♪

♪ มีแต่ฉันและเธอเมื่อไร ตรงนี้ ♪

♪ คงมีก็แค่เธอ ♪

♪ ที่จะทำให้อุ่นใจ ♪

♪ ไม่ว่าจะที่ไหน ♪

♪ ก็ขอฉันไปด้วยคนได้ปะ ♪

♪ ให้เธอช่วยนำทางฉันที ♪

♪ ถ้ามีเธอช่วยไปส่ง คงไม่ต้องหลงทาง ♪

♪ ไม่อยากให้เธออยู่ห่าง ให้เธอช่วยนำทางฉันที ♪

♪ อิ อิหยังวะ อิ อิหยังวะ ♪

♪ น้า นา หน่า น้า นา หน่า ให้เธอช่วยนำทางฉันที ♪

[เพลงจบ]

[เสียงนกร้อง]

[ดนตรีสยองขวัญ]

[เสียงประตู]

[มั่น] เฮ้ย

ตื่น

[โจร 1] โธ่ จะเสียงดังทำไมวะ

[มั่น] ข้าให้มาเฝ้า ไม่ใช่ให้มาหลับ

[มั่น] คุณหนูๆ

คุณหนู

[มั่น] ดูทีอีนางคุณหนูเนี่ย ท่ามันนิ่งเหมือนตาย

น่ากลัวจะหลับไปเสียแล้ว

ข้าว่าผ่อนเวรยามเสียบ้าง

ก็คงจะไม่เป็นกระไรหรอก

ตามเบาะแสที่ได้มาจากสายข่าว

- คุณหนูทับทิมน่ะโดนจับไว้ที่นี่ขอรับ - [ดนตรีจบ]

- ไป - [ดนตรีระทึก]

- [เอก] เฮ้ย - [โจร 1 โอย]

[เอก] เฮ้ย ไอ้พวกชั่ว พวกมึงถูกจับแล้ว

- [เอกฮึบ] - [กล้าฮึบ]

- [กล้าฮึบ] - [โจร 1 ฮึบ]

- [กล้า] คุณเอก - เอ็งไม่ต้องห่วงข้า ไปช่วยน้องทับทิมก่อน

- [มั่นฮึบ] - โอ๊ย

[โจร 2] ไปเว้ย

[ดนตรีเศร้า]

น้องทับทิม เป็นอะไรหรือไม่

- เจ็บตรงไหนหรือเปล่า - ไม่ค่ะ

[หอบ]

ไม่ต้องกลัวนะ พี่มาช่วยแล้ว

[เสียงนกร้อง]

- ทับทิมลูกพ่อ - คุณพ่อ

[ถอนหายใจ]

เจ้ารู้ไหมว่าใจของพ่อจะขาดเสียให้ได้เลย

[คุณพระ] ไม่นึกเลยว่าไปราชการหัวเมืองครานี้

จะเกิดเรื่องไม่ดีกับเจ้า

ขวัญเอ๊ย ขวัญมานะลูกนะ

ไหนลองบอกพ่อซิ

ไอ้โจรชั่วมันทำอะไรกับเจ้าบ้าง หือ

[สูดจมูก]

มันไม่ได้ทำอะไรค่ะ

เพียงมัดมือมัดเท้า

ปิดตา ปิดปากไว้ทั้งคืน

[ทับทิมสูดจมูก] ลูกทั้งหวาดกลัว คิดไปสารพัด

จะข่มตานอนก็นอนไม่ได้

พยายามดิ้น หมายจะให้เชือกหลุด แต่ก็ไม่หลุด

ลูกเจ็บร้าวไปหมดทั้งตัวเลยค่ะคุณพ่อ

[ถอนหายใจ]

- [ทับทิมสะอื้น] - โชคดีจริงๆ

[คุณหลวง] ที่เจ้าเอก ไปช่วยหนูทับทิมจากโจรไว้ทัน

[พ่นลมหายใจ]

ฉันขอบใจมากนะ

เป็นหน้าที่กระผม ที่ต้องปกป้องน้องทับทิมอย่างสุดกำลังขอรับ

แม้แลกด้วยชีวิต กระผมก็ยอม

[ดนตรีซึ้ง]

[คุณหลวง] ไป

ดูสิ

- [คุณหลวงพึมพำ] กระผมคงต้องขอตัวกลับ - ไม่เป็นไรครับ

ต้องพาเจ้าเอกเขาไปทำแผลน่ะขอรับ

โอ้ คุณหลวงรีบพาไปเถอะ

- กระผมลานะขอรับ - [คุณพระ] เอ้า

โอ้ [สูดลมหายใจ]

ทับทิม ฟังพ่อให้ดีนะ

เกิดเหตุเช่นนี้ พระพิพัฒน์คงจะรามือไป

[พ่นลมหายใจ]

พ่อขอล่ะ ขอให้ลูกยอม

- แต่งงานเสียกับพ่อเอกไปเถอะนะ - [ดนตรีจบ]

[คุณพระ] พ่อจะได้เบาใจ

ว่ามีคนปกป้องลูกได้จริง

นะลูกนะ

[ดนตรีเศร้า]

ค่ะ คุณพ่อ

- [ถอนหายใจ] - [ทับทิมถอนหายใจ]

[คุณพระ] ขวัญเอ๊ยขวัญมานะลูกนะ

- [ดนตรีจบ] - จริงหรือขอรับ

- [คุณหลวงหัวเราะในลำคอ] - [ถอนหายใจ]

- [ดนตรีสดใส] - ในที่สุด ลูกก็ชนะใจน้องทับทิมเสียที

ลูกดีใจจริงๆ นะขอรับ คุณพ่อคุณแม่

ก็ลูกเสี่ยงตายไปช่วยน้องจากโจรขนาดนั้น

เป็นแม่ แม่ก็ใจอ่อน

[คุณหลวงหัวเราะในลำคอ] เก่งจริงๆ ไอ้ลูกพ่อ

พ่อจะจัดงานแต่งงานให้ลูก ยิ่งใหญ่ไม่ให้น้อยหน้าใครเลยทีเดียว

เอาให้เลื่องลือกันทั้งพระนครเลย

- [คุณหลวงกับเอกหัวเราะ] - ดีไหมแม่เฟื้อง

- ค่ะ คุณพี่ - ขอบพระคุณขอรับ

ไอ้กล้า

[เอก] ไอ้กล้า [หัวเราะ]

[เอก] ไอ้กล้าเอ๊ย

- [เฟื้องกลั้วหัวเราะ] โอ้โฮ - [ดนตรีชวนสงสัย]

เอาเงินนี่ไปให้ไอ้มั่น บอกข้ามีงานให้ทำ

ขอรับ

ต่อไปนี้ถ้าเรือนของเรา

[คุณหลวง] ได้ดองกับเรือนของคุณพระเอี่ยว

ก็จะทำอะไรได้ง่ายขึ้น

[เสียงวางจอก]

[ดนตรีค่อยๆ เบาลงจนจบ]

โอ้โฮ ไอ้ทับเอ๊ย

นี่ ตอนตื่นนอนมา มึงไม่ได้เอาแรงมาด้วยหรือไงวะ

เอามานี่

[แพรถอนหายใจ] หรือเรา จะลองทำสูตรกาแฟผสมมะม่วงดี

เดี๋ยวลองเสิร์ช…

เฮ้ย [เดาะลิ้น] แบตฯ โทรศัพท์หมดนี่หว่า

- [ถอนหายใจ] จะยังไงวะเนี่ย - [ชด] นี่ๆ

- แค่นี้ มึงจับมั่นๆ แล้วก็นี่เลย - [เอก] ไอ้กล้า

ไอ้กล้าเว้ย

- พี่ชด เห็นไอ้กล้าหรือไม่ - ขอรับ

เห็นว่ามันจะไปตักน้ำนะขอรับ

พี่ชด ทำไมท่านขุน เขาดูดีใจจนเสียอาการขนาดนั้นน่ะ

หรือว่าเจอตัวคุณทับทิมแล้ว

[แค่นหัวเราะ] ไม่ใช่แค่เจอนะเว้ย

[ชด] ท่านขุนน่ะนะ เป็นคนไปช่วยคุณทับทิมจากโจร

- ฮะ - [ชด] แล้วตอนนี้นะ

คุณทับทิมน่ะ

ก็ยอมตกลงใจแต่งงานกับท่านขุนแล้วเว้ย

[ดนตรีเร้าใจ]

[หลวงพ่อ] เจ้าจะกลับได้ก็ต่อเมื่อ

เจ้าได้ช่วยเหลือไอ้กล้า

ให้สมหวังในความรัก

เฮ้ย

- โอ๊ย [โอดโอย] - [แพร] เฮ้ย

- [แพรคราง] - โอ๊ย อีแพร [ตะโกน] อีแพร [แค่นเสียง]

- [เอก] ไอ้กล้า - [ดนตรีจบ]

ไอ้กล้า

ข้าสมหวังแล้ว

น้องทับทิมปลงใจแต่งงานกับข้าแล้ว

[ดนตรีเศร้า]

หลังจากนี้ท่านขุนจะมีแต่ความสุข

กระผมยินดีกับท่านขุนเหลือเกินขอรับ

พอข้าได้ฟังความจากคุณพ่อ

ก็นึกรุดอยากมาบอกเอ็ง

อยากให้เอ็งได้ยินจากปากข้าเป็นคนแรก

กระผมไม่ได้สลักสำคัญอะไร กับท่านขุนขนาดนั้นหรอกขอรับ

จะไม่สำคัญได้อย่างไร

เอ็งคอยส่งเสริมข้าเรื่องน้องทับทิมมาตลอด

และหากวันนั้นไม่ได้เอ็ง

วันนี้ข้าก็คงไม่สุขใจเช่นนี้

เรือนี้สวยจริง

กล้าช่างทำนัก

มันลอยได้แน่หรือ

เรือนี้ลอยได้จริงขอรับ แม่กระผมบอกว่า

ก่อนจะลอยให้ตั้งจิตอธิษฐาน

แล้วสิ่งที่ขอจะเป็นจริง

เรือเจ้าขา ขอให้หนู บินได้เหมือนนกด้วยเถิด [ลากเสียง]

[กรี๊ด]

- [ดนตรีระทึก] - น้องทับทิม

น้องทับทิม

[ทับทิมเด็ก] พี่เอก

- [เอกเด็ก] น้องทับทิม - พี่เอก

- [เอก] ขอบใจเอ็งมากนะไอ้เกลอแก้ว - [ดนตรีจบ]

ที่ช่วยชีวิตน้องทับทิม คนรักของข้าไว้เมื่อครั้งพวกเรายังเด็กๆ

นี่เป็นรางวัลของเอ็ง

[สูดลมหายใจ]

[สูดลมหายใจ]

ขอบพระคุณขอรับท่านขุน

[เอกถอนหายใจ]

ยามนี้ ใจข้าเต้นรัวดั่งกลอง

ข้ายินดีนัก

เอ็งก็ดีใจกับข้าใช่หรือไม่

[เพลง “คำรัก”]

- คุณทับทิม - [เสียงเรือตก]

[ทับทิมเด็ก] ช่วยด…

[ทับทิมเด็กหอบ]

[กล้าเด็ก] คุณทับทิมขอรับ

คุณทับทิม

[ดนตรีเศร้า]

[แฟง] คุณหนูเจ้าคะ นางแพรมาขอพบเจ้าค่ะ

นี่ คุณจะแต่งงานกับท่านขุนเหรอคะ

ใช่แล้วล่ะแม่แพร

[แพร] คุณทับทิม

แล้ว…

คุณรักท่านขุนหรือเปล่า

แต่เขาช่วยชีวิตฉันเอาไว้

เพื่อตอบแทนพี่เอก

และคุณพ่อก็จะได้หมดกังวลเรื่องฉัน

- แต่คุณต้องทนอยู่กินกับคนที่คุณไม่ได้รัก - [ดนตรีจบ]

เอาอย่างงี้ไหมคะ เราลองมาคิดหาทางอื่นกันดูดีไหมคะ

สายเกินแก้แล้วแหละแม่แพร

คุณพ่อตกปากรับคำกับคุณหลวงไว้แล้ว

เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้หรอก

- [ทับทิมถอนหายใจ] - [ดนตรีกลับมาเล่น]

[แฟง] โธ่ คุณหนู

นายหายไปพักใจที่ไหนมาทั้งวันเนี่ย

ฉันล่ะหานายไม่เจอเลย

นี่ถ้าไม่ได้ยินเสียงขลุ่ยที่นายเป่านะ

[แพร] ฉันก็คงไม่รู้หรอกว่านายอยู่เนี่ย

เอ็งตามหาข้าทำไม

ก็มาหาเรื่องให้นายหายเศร้าไวๆ ไง

รู้ยัง ว่าคุณทับทิมน่ะ

เขาไม่เต็มใจแต่งงานกับท่านขุนนะ

ไม่ว่าเหตุผลกลใดก็ตาม

อย่างไรเสีย

คุณทับทิมก็ต้องออกเรือนกับท่านขุนอยู่ดี

- [ดนตรีซึ้ง] - [ถอนหายใจ]

แล้วนายมีใครที่

นายชอบหรืออยากได้เป็นเมียอีกไหมล่ะ

ข้าไม่เคยคิดเรื่องมีลูกมีเมียหรอก

การที่คุณทับทิมได้ออกเรือนกับท่านขุน

ก็นับว่าชอบแล้ว ข้ายินดียิ่งนัก

เหรอ ปากแข็ง

เสียงขลุ่ยนายนี่มันโหยหวน ชวนน้ำตาไหลพรากขนาดนี้

[แพร] อย่าท้อนะนายกล้า

เดี๋ยวฉันน่ะจะหาทางช่วยนายเอง

ถ้าอยากจะช่วยข้า ช่วยเรื่องอื่นเถอะ

- [ดนตรีจบ] - อย่าช่วยให้ข้าต้องทรยศท่านขุนเลย

[ดนตรีชวนลุ้น]

[ถอนหายใจ]

เจ้าพ่อ หนูอยู่ที่นี่มาก็หลายเดือนแล้วนะเจ้าคะ

[ตะกุกตะกัก] หนูขอโทษน่ะที่หนู

เคยวีนเจ้าพ่อ

กี่ครั้งแล้วก็ไม่รู้ จำไม่ได้อะ

[สะอึกในลำคอ]

[เสียงสั่น] แต่ว่าหนูเครียดอะ

หนูสติแตก หนูเริ่มคุมตัวเองไม่อยู่

ยอดขายชานมไข่มุก ก็ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ไม่มีเงินมาไถ่ตัว

แถมสายชาร์จแบตฯ ก็ยังทำไม่ได้ แถม…

ขุนเอกก็ยังจะมาแต่งงานกับคุณทับทิมอีก

แล้วแบบนี้หนูจะช่วยให้นายกล้าสมหวัง เรื่องความรักแล้วกลับบ้านได้ยังไงล่ะเจ้าคะ

เจ้าพ่อช่วยหนูหน่อยสิเจ้าคะ

[ดนตรีครึกครื้น]

- ขอบใจอีกครั้ง - [มิ่ง] ไม่เป็นไรขอรับ

- [ชด] เฮ้ย - [เอฟเฟกต์ตะลึง ดนตรีตัดจบ]

[ชด] เอ็งเดินอย่างไร

ไม่เห็นหรือว่าคุณหลวงกำลังมา

[ดนตรีชวนลุ้น]

นึกว่าใคร

ไอ้คนเนรคุณนี่เอง

[คุณหลวง] เห็นทีมึงจะฉิบหายสมคำที่ข้าแช่ง

ย่างก้าวเข้ามาเหยียบบางซื่อไม่กี่ก้าว

เอ็งก็จะเจ็บตัวซะแล้ว

[ชดแค่นหัวเราะ]

หลบไปให้พ้นทางเสีย ไอ้ทาสเนรคุณ

พี่ก็รู้ว่าเวลานี้อายุฉันถึงเกณฑ์พ้นเป็นทาส

และได้บวชครบพรรษตามกฎหมาย

[มิ่ง] บ้านเมืองมีขื่อมีแป

ฉันเป็นไท ไม่ใช่ทาสแล้ว

ยังจะมาจิกหัวเรียกกันว่าทาสได้อย่างไร

เสียงดังนักนะมึง

ทำไมจะเรียกไม่ได้

มึงก็รู้ว่าใครใหญ่ที่สุดในพื้นที่นี้

กูจะเรียกมึงว่าไอ้ทาส

- [ชดแค่นหัวเราะ] - [คุณหลวง] ไอ้ทาส ทาสตั้งแต่หัวยันตีน

- [คุณหลวง] ไอ้ทาส - [ชดหัวเราะ]

มันจ้องหน้ากูไอ้ชด

มันจ้องหน้ากู

- [ชด]จ้องเหรอไอ้ทาส [แค่นเสียง] ไอ้ทาส - [เอฟเฟกต์ตะลึง]

- ไอ้ทาสๆ - [ฮึบ] ปล่อย

- ไอ้ทาส - [ชด] อะไร

- [ดนตรีระทึก] - [พอล] ไม่ชอบใช่ไหม

ที่มีคนเรียกแบบนี้

ไม่ชอบแล้วก็อย่าไปเรียกคนอื่นสิ

[คุณหลวง] มึงถอยไปไอ้ฝรั่งขี้นก

แล้วมึงไสหัวออกจากบางซื่อ

ไม่ต้องกลับมาเหยียบที่นี่อีก

เพราะกูประกาศไว้ทั่วหมดแล้ว ห้ามใคร

จ้างมึงเข้าทำงาน

- [ดนตรีจบ] - เหรอ

งั้นเดี๋ยวมาทำงานกับผม

[ดนตรีระทึก]

มึงเป็นใครไอ้ฝรั่งขี้นก

มึงจะขัดกูทุกเรื่องหรือ

- ไอ้ชด เอาไอ้ฝรั่งนี่ไปสอบซิ - ขอรับ

- มันมาทำอะไรในพื้นที่ของข้า - ได้ขอรับ

- [คุณพระ] เดี๋ยวก่อน - [ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

นายช่างพอลเป็นแขกของฉันเอง

[ดนตรีไทยชวนลุ้น]

ขอประทานโทษขอรับ

คุณหลวงไม่ได้ทำอะไรผิดต่อฉันนี่

[คุณพระ] ถ้าจะขอขมาลาโทษ

ก็ทำเสียให้ถูกตัวเถอะคุณหลวง

ขอประทานโทษขอรับ

[คุณพระ] นายช่าง ท่านนี้คือคุณหลวงก่ำ

ผู้ดูแลพื้นที่บางซื่อนี้

รวมถึงตลาด ท่านก็เป็นเจ้าของ

นายช่างผู้นี้ชื่อมิสเตอร์พอล

เป็นวิศวกรมาจากเมืองอังกฤษ

หลวงให้มิสเตอร์พอลเนี่ยมาสำรวจพื้นที่บางซื่อ

เพื่อจะทำทางรถไฟให้กับทางการ

เอ้า

สองคนทำความรู้จักกันไว้

[คุณพระ] กาลภายหน้าคงจะต้องพึ่งพากันอีกนาน

กระผมดูแลพื้นที่ที่นี่

ทุกตารางนิ้ว

[คุณหลวง] หากนายช่าง มีเรื่องอันใดจะขอความช่วยเหลือ

มิต้องเกรงใจ

- กระผมจะช่วยให้ตามสมควรขอรับ - [คุณพระ] อือ

ดีมาก เยี่ยมเลย

ผมกำลังคิดอยู่ว่า

อาจจะเสนอเวนคืนที่ดินตรงตลาดเพื่อทำรางรถไฟ

คุณหลวงก่ำ

คงจะยินดีให้ความร่วมมือ

ได้อย่างเต็มที่ใช่ไหม

[ดนตรีจบ]

[คุณพระ] เอ้า

[คุณพระ] ฉันต้องขอโทษเรื่องคุณหลวงก่ำด้วยนะ

- นายช่าง - [พอล] อ๋อ

ไม่ใช่ความผิดของท่านหรอก

แล้วกระผมก็ไม่ได้ติดใจเอาความอะไรแล้ว

[เป็นภาษาอังกฤษ]

โอ้

[พูดเป็นภาษาอังกฤษ] [หัวเราะ]

[เป็นภาษาอังกฤษ]

[กระซิบเป็นภาษาอังกฤษ]

- [ทุกคนหัวเราะ] - [เอฟเฟกต์ตลก]

- [ก้อนแค่นเสียง] หือ - พี่ก้อน

- พี่ก้อนฟังรู้หรือ - [ในลำคอ] ฮึ

- [เอฟเฟกต์ตลก] - ก็เห็นคุณท่านหัวเราะกัน

- ก็เลยเอาบ้าง - [แค่นเสียง]

เอ้า นายช่าง นี่เป็นลูกสาวของฉันเองนะ

ชื่อว่าแม่ทับทิม

[ดนตรีสนุกสนาน]

ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณทับทิม

เช่นกันค่ะ

คุณพ่อของอิฉันเตรียมเรือนนี้ไว้ให้

นายช่างเชิญพักผ่อนให้สบายนะคะ

เห็นว่านายช่างจะรับมิ่งไว้ทำงานด้วย

ฉันเห็นดีด้วยนะ เพราะว่ามิ่งน่ะเขาเป็นคนดี

[คุณพระ] ซื่อสัตย์ คล่องแคล่ว แล้วก็ขยันอดทน

ย่อมที่จะช่วยงานนายช่างได้มากโขทีเดียว

อ๋อ

กระผมก็เห็นเช่นนั้นครับ

[พอล] ก็รู้สึก

ถูกชะตากับเขาตั้งแต่อยู่บนเรือแล้ว

ถ้างั้นฉันขอตัวก่อนนะ

- ครับ - [คุณพระ] ไป

ครับ

[พอล] เดี๋ยวฉันขอไปพักสร่างเมาสักหน่อยนะ

แล้วจะออกไปสำรวจรอบๆ กัน

ขอรับ

เสร็จที่นี่แล้ว เดี๋ยวเราไปทางนู้นต่อ

- ขอรับ - โอเค

- โอ้ เฮ้ - [เด็กหญิงกรี๊ด]

[เด็กๆ กรี๊ดกร๊าด]

- นายช่างขอรับ - [ดนตรีจบ]

ร้านข้าวแฟ่ร้านนี้เป็นร้านของพี่แพรขอรับ

กระผมรู้จักมักคุ้นกันดีกับเจ้าของร้าน

[มิ่ง] ร้านนี้มีน้ำกินแปลกๆ ด้วยนะขอรับ

อย่างข้าวแฟ่ใส่กะทิ ชากะทิไข่มุก

หวานหอมชื่นใจขอรับ

ข้าวแฟ่กะทิ

- ชากะทิใส่ไข่ด้วยเหรอ - ลองชิมไหมขอรับ

[สูดลมหายใจ ถอนหายใจ]

ก็ลองดูดิ มา

[ดนตรีสนุกสนาน]

พี่แพร พี่แพรอยู่ไหมจ๊ะ

น่ากลัวเจ้าของร้านจะไม่อยู่ขอรับ

เราสั่งความเด็กไว้ก็ได้นะขอรับ

[มิ่ง] หากนายช่างอยู่ที่เรือนแล้วอยากกิน

ก็สามารถสั่งล่วงหน้าไว้ก็ได้นะขอรับ

เดี๋ยวพี่แพรจะให้เด็กไปส่งถึงที่เรือนเลย

ช่างคิดจริงๆ น่าสนใจ

[แพร] เดี๋ยววางไว้บนโต๊ะเลยนะ

- [ดนตรีจบ] - มิ่ง

- [แพร] เฮ้ย มิ่ง - [มิ่ง] พี่แพร

เฮ้ย ไม่ได้เจอกันตั้งนาน

[แพร] ดีเลย เดี๋ยวเจ๊เลี้ยงเอง [เป็นภาษาอังกฤษ] เครื่องดื่มต้อนรับ

[มิ่ง] ไม่ต้องเลี้ยงฉันหรอกจ้ะพี่

ให้ฉันได้อุดหนุนพี่บ้างเถอะ

- [มิ่ง] นี่ ฉันพาลูกค้ามาด้วยนะ - เหรอ

ฝรั่ง

[เป็นภาษาอังกฤษ]

สวัสดีครับ ผมชื่อพอล

[หัวเราะเบาๆ]

- [ดนตรีจบ] - ฉลองให้กับอิสรภาพ

อิจฉาอะ ดีใจด้วยนะมิ่ง

[ถอนหายใจ] แต่พี่นี่สิยังเป็นทาสอยู่เลย

ไม่รู้ว่าชาติไหนจะเก็บเงินมาไถ่ตัวได้เนี่ย

[เดาะลิ้น]

เอ้า ทุกคน

- [แพรเป็นภาษาอังกฤษ] ชนแก้ว - [ภาษาอังกฤษ] เอ้า ชนแก้ว

[ดนตรีชวนสงสัย]

แปลก คุณเป็นทาส

ทำไมคุณพูดภาษาอังกฤษได้

ฉันเข้าใจว่าในสยาม มีแต่พวก

เจ้าขุนมูลนายที่ได้เรียนภาษาอังกฤษกัน

อ๋อ เรื่องมันยาวน่ะคุณ

ว่าแต่คุณเหอะ คุณน่ะมาทำอะไรที่นี่

นายช่างมาสำรวจสร้างเส้นทางรถไฟจ้ะ

ฉันก็ทำงานกับนายช่างนะ

[ในลำคอ] อ๋อ สำรวจสร้างเส้นทางรถไฟ

แล้วหัวผมคุณเป็นสีนี้

[พอล] ไม่เหมือนชาวสยามทั่วไป

คุณเป็นพวกลูกผสมหรือ

ฉันบอกคุณแล้วไงว่าเรื่องมันยาว

นี่ ที่นี่สยามนะ

คุณจะมาดื่มเหล้า กลางวันร้อนๆ แบบนี้ ระวังเป็นฮีทสโตรกนะ

[ดนตรีจบ]

แต่ว่า

ฉันขอลองชิมหน่อยได้ไหมอะ

ไม่ได้กินเหล้าฝรั่งมานานแล้วอะ

อยากดื่มให้ลืมภารกิจหัวจะปวด

[ดนตรีสนุกสนาน]

[ถอนหายใจ สูดปาก พ่นลมหายใจ]

[แพร] รสชาติที่คุ้นเคย

คุณเป็นคนแรกในสยามที่กล้าแย่งเหล้าฉันไปกิน

ฉันชักจะชอบคุณขึ้นมาแล้วสิ

[หัวเราะ]

เพื่อนใหม่ของฉัน

- พูดภาษาไทยปร๋อเลย - [พอลหัวเราะ]

[ดนตรีเศร้า]

คุณหนูเจ้าคะ

ขุนเอกมาขอพบเจ้าค่ะ

น้องทับทิมยังล้มเจ็บอยู่หรือ

อาการหนักหนาหรือไม่

เอาเรื่องเจ้าค่ะ แต่ท่านหมอว่า

ให้นอนพักให้มากเข้าไว้

ช่วงไม่กี่วันก็คงจะทุเลาเจ้าค่ะ

น่าสงสารนัก

คงจะบอบช้ำจากการที่ถูกโจรจับตัวไป

ฝากพี่แฟงดูแลน้องทับทิมด้วย

เจ้าค่ะ

[แฟง] อิฉันจะเรียนคุณหนู ให้นะเจ้าคะว่าท่านขุนมาเยี่ยม

ไป กล้า

- [เอก] แม่แว่น - โอ้ ท่านขุน [หัวเราะเบาๆ]

ท่านขุนมีอะไรให้บ่าวรับใช้หรือเจ้าคะ

ฉันจะมาขอให้แม่แว่น แกงสายบัวให้น้องทับทิมเสียหน่อยเถิด

ฉันได้ยินมาว่าน้องทับทิมเจ็บไข้

ถ้าได้กินกับข้าวของชอบฝีมือแม่แว่น น่าจะอาการทุเลาได้เร็วขึ้น

[ถอนหายใจ] นี่คุณทับทิม เจ็บไข้ไม่สบายหรือเจ้าคะ

ได้เลยเจ้าค่ะ บ่าวจะทำให้สุดฝีมือเลยเจ้าค่ะ

ขอบใจนะ

วันใดที่น้องทับทิมแต่งเข้าบ้านเรา

หล่อนคงเอมใจนัก อยากกินกับข้าวฝีมือแม่แว่นเมื่อไหร่

ก็ได้กินสมใจทุกมื้อ

- [ดนตรีเศร้า] - [แว่น] เจ้าค่ะ

- [ดนตรีสนุกสนาน] - [แพร] โอ้โฮ

[แพรหายใจเฮือก]

[เพลงจากกล่องดนตรี]

[มิ่ง] นายช่างเป็นคนทำเองเลยนะพี่แพร

เจ๋งอะ ทำกล่องดนตรีได้ด้วย

ก็มันช่วยให้ฉันหายเหงาได้น่ะ

[พอล] มา มาดื่มด้วยกันต่อ

ฉันอยากคุยกับคุณอีกหลายๆ เรื่อง

ค่อยคุ้มหน่อยกับที่คุณอุตส่าห์ชวนฉันมาบ้าน

[มิ่ง] เดี๋ยวกระผมไปเอาแก้วให้นะขอรับ

นั่นมัน…

[ดนตรีเร้าใจ]

[แพรหอบ]

[แพร] มีไฟฟ้าด้วยอะ

อยู่กับนายช่างมีความสุข มากกว่าอยู่กับคุณหลวงมากโข

พี่แพร

ฉันได้ข่าวมาว่าอีกไม่นาน

หลวงท่านจะหาทางให้มีไฟฟ้าทั่วสยาม

มีนักประดิษฐ์

มีไฟฟ้า

เจ้าพ่อส่งคนมาให้ฉันแน่เลยอะ

[แพรคราง]

คุณอย่าเพิ่งเมานะคะ เดี๋ยวฉันมา

[แพร] เดี๋ยวมานะมิ่ง

[พอล] เอ้า

- มาเลย - [แพร] มาแล้วๆ มาแล้ว

อาฮะ

- [แพร] เฮ้ย - นี่ คุณไปไหนมา

- ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าเพิ่งเมาอะ - ไม่เมา ผมไม่เมา

แต่คุณต่างหากทำไมถึงไปนานจัง หือ

ก็ไปเอาของมาให้ดูไง นี่

[เดาะลิ้น]

[ดนตรีชวนสงสัย]

[ในลำคอ] อือ

ของนี้คุณใช้ทำอะไร

ฉันไม่เคยเห็นของประหลาดอย่างนี้มาก่อนเลย

มันคืออะไร

- กล้องถ่ายรูป - [เอฟเฟกต์ตลก]

- กล้องถ่ายรูปขนาดเล็กมีด้วยหรือ - มีสิ

นี่ คุณได้มาจากไหนฮะ

ก็เจ้าพ่อ…

- [ดนตรีระทึก] - พ่อ พ่อฉันน่ะ

ให้ฉันมา

- พ่อ - [แพร] อือ

- อันนี้รูปอะไร - สายชาร์จอะ

- [พอล] หือ - นายช่าง คือฉันอยากให้นายช่างอะ

ทำสายชาร์จไฟ เพื่อชาร์จไฟฟ้าเข้าไปในรูนี้

- [แพร] นี่ ตรงกลางนี้ - สายชาร์จคืออะไร

- สายชาร์จไฟอะ ใส่ไฟฟ้าเข้าไปในนี้ - นี่เหรอ

- อือ แบบนี้เลย - [ดนตรีจบ]

[ครางในลำคอ]

- [แพร] เฮ้ย - [พอลถอนหายใจ]

[มิ่งอ้อแอ้] พี่แพรเอากล้องนี้กับรูปนี้ไว้ที่นี่ก่อนนะ

[เสียงแก้วกระทบโต๊ะ]

[พอล] มา

อีกหน่อย

- [ดนตรีจบ] - [เสียงจั๊กจั่น]

[ดนตรีเศร้า]

แม่ ยังไม่นอนอีกเหรอจ๊ะ

[หัวเราะเบาๆ]

แม่ยังไม่ง่วง

ค่อยๆ จ้ะ

[แว่นฮึบ]

[แว่นถอนหายใจ]

กล้าเอ๊ย

หากเอ็งไม่ได้เกิดมาในท้องแม่

เอ็งก็ไม่ต้องมาเป็นทาสในเรือนเบี้ยเช่นนี้

[แว่น] บางที

เอ็งอาจจะโชคดี

มียศถาบรรดาศักดิ์

ได้เป็นคู่ของคุณหนูทับทิมก็เป็นได้

[ดนตรีซึ้ง]

แต่เล็กจนใหญ่

เอ็งเฝ้ายินดีเสมอ

ยามที่ท่านขุนเป็นสุข

[แว่น] แต่วันนี้

เมื่อใดที่ท่านขุนพูดถึงคุณหนูทับทิม

นัยน์ตาเอ็ง

แม้จะไม่มีน้ำตา

แต่แม่ก็รู้

ว่าข้างในของเอ็ง

กำลังร้องไห้

[แว่น] แม่เป็นแม่ของเอ็ง

[สะอื้น]

เหตุใดแม่ถึงไม่รู้ใจเอ็งเล่า

ฉันไม่ได้คิดเพ้อเจ้ออะไรพรรค์นั้นหรอกจ้ะแม่

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีซึ้ง]

การที่ฉันได้เกิดเป็นลูกแม่

ถือว่าเป็นบุญอย่างที่สุดในชีวิตฉันแล้ว

[สะอื้น]

[แว่นสะอื้น]

ข้าแต่พระแม่คงคา

[สูดลมหายใจ]

ข้าขอให้แม่ข้า

หายป่วยจากโรคประหลาด

แล้วก็ขอให้ข้าเลิกคิดเพ้อเจ้อ

ในเรื่องที่ไม่มีวันเป็นจริงด้วยเถิด

[แพร] หมายถึงเรื่องคุณทับทิมน่ะเหรอ

- นางแพร - อะน่ะ [หัวเราะ] มีสะดุ้ง

ไม่เห็นนายเคยบอกเลยว่าถ้าอยากได้อะไรน่ะ

ให้ลอยเรือแล้วก็อธิษฐาน

ข้าจนใจ

ไม่รู้จะหาทางไหนให้แม่หายป่วย

ก็เลยต้องพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เทวดาฟ้าดินให้ท่านเห็นใจ

เฮ้ย แล้วเรืออันนี้

นายทำเองเหรอ

ใช่

[ถอนหายใจ] นายนี่นะ

ฉันน่ะอุตส่าห์ไปขอพรพระ

ให้ช่วยนายเรื่องคุณทับทิม

พยายามขายของทำนู่นทำนี่ตั้งเยอะแยะ

นายนี่มาสายมูเฉยเลย

ทำไมไม่พยายามทำอะไรบ้าง ฮะ

เอ็งเนี่ยมันหาแต่เรื่อง

รู้หรือไม่ว่าคุณทับทิมจับไข้

แม้แต่ท่านขุนยังไม่ได้พบหน้า

อ้าว คุณทับทิมไม่สบายเหรอ

แบบนี้ฉันต้องไปเยี่ยมหน่อยแล้ว

[ดนตรีซุกซน]

คุณหนูยังต้องพักผ่อน

ท่านหมอบอกไม่ให้ใครรบกวน ข้าให้เอ็งเข้าพบไม่ได้หรอก

[เดาะลิ้น]

วันก่อนยังเห็นดีๆ อยู่เลย

ตรอมใจแน่เลยอะ

[แพร] พี่แฟง พาฉันไปหาคุณทับทิมหน่อยนะ

มีคนปลอบใจอะจะได้ดีขึ้นไง

ข้าจะบอกคุณหนูให้นะว่าเอ็งน่ะเป็นห่วง

[สะอื้น]

[ดนตรีดังขึ้น]

[แพร] คุณทับทิม

[แพรหอบ]

คุณทับทิมคะ

ทางนี้ ทางนี้ค่ะ

- [ดนตรีซุกซน] - [แพร] คุณทับทิม

- [ทับทิม] แม่แพร - [แพร] คุณทับทิมมาช่วยฉันขึ้นไปหน่อย

- [แพรเดาะลิ้น ถอนหายใจ หอบ] - [ทับทิมถอนหายใจ]

- [แพร] โอ๊ย [หอบ] - [ทับทิม] ระวังนะ

- [ทับทิมถอนหายใจ] - ขอบคุณค่ะ [ถอนหายใจ]

คุณทับทิม

คุณทับทิมเครียดมากใช่ไหมคะ

ยิ่งฉันได้เห็นหน้าพี่เอก ยิ่งรู้สึกผิด

ไม่พบหน้ากันเสียเลยดีกว่า

คุณก็เลยโกหกทุกคนว่าป่วยใช่ไหมคะ

ใจเย็นๆ นะคะ ไม่ต้องคิดมาก

- [ฮึบ] - [เสียงเคาะประตู]

[แฟง] คุณหนูเจ้าขา

- [ดนตรีระทึก] - [หอบ] พี่แฟงมา ถ้าพี่แฟงเห็นฉันน่ะ

ฉันโดนด่ายับแน่เลยอะ ทำยังไงดี

รีบไปหาที่ซ่อนก่อนเถิด

- [เสียงเคาะประตู] - [แฟง] คุณหนู

คุณหนูเจ้าขา

[ทับทิม] ประเดี๋ยวจ้ะ

- [ทับทิม] มาแล้วจ้ะๆ - [แฟง] คุณหนู

[ทับทิม] มาแล้วจ้ะ

ของว่างเจ้าค่ะ

- [แฟง] กินเยอะๆ นะเจ้าคะ - [ทับทิม] จ้ะ

[แฟง] นางแพรมันมาเยี่ยม

แต่อิฉันเกรงว่า คุณหนูเห็นหน้ามันแล้วจะปวดหัวหนัก

เลยให้มันกลับไปแล้วเจ้าค่ะ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[แพร] แล้วไอ้เรืออันนี้

นายทำเองเหรอ

ใช่

[แพรครางในลำคอ]

หรือว่า…

[ถอนหายใจ]

[ทับทิม] แม่แพร

[แพรฮึบ]

เรืออธิษฐานลำนี้

นายกล้าเป็นคนทำให้คุณใช่ไหมคะ

รู้ได้อย่างไร

[แพรหอบ]

ดูจากสภาพแล้วเนี่ย

น่าจะเก็บมานานหลายปี

คุณชอบกล้า

[แฟง] คุณหนูทับทิม คุณหนูทับทิมเจ้าขา

โอ๊ย [สะอื้น] เป็นยังไงบ้างเจ้าคะ

เจ็บตรงไหนบ้างเจ้าคะ

งั้นพี่ขึ้นเรือนแล้วนะ

[ดนตรีชวนลุ้น]

กล้า

- ขอรับ - [ทับทิม] ฉันรู้ว่ากล้าเป็นคนที่ช่วยฉันจากจมน้ำ

ขอบใจมากนะกล้า

[กล้าเด็ก] คุณทับทิม

คุณทับทิม

ขอรับ

ขัดขวางงานแต่งกันปะ

[ดนตรีชวนลุ้น]

เอ็งตอบข้ามาซิ เอ็งมีใจให้กับน้องทับทิมหรือ

[แพร] แบบนี้แหละค่ะที่เขาเรียกว่าความรัก

[แพร] นายช่างพอลมาจาก ประเทศอังกฤษเพื่อรับราชการที่สยาม

แต่กลับมีเหตุวิวาท

- [เสียงปืน] - [แพร] แลถูกยิง

ด้วยอาวุธปืนจนสิ้นชีพ

[เพลง “คำรัก”]

♪ ฉันเคยเอ่ยคำรัก ♪

♪ เมื่อนานเนิ่นนัก ได้เรียนรู้รักครั้งแรกจากเธอ ♪

♪ เริ่มจากวันนั้น ในวันที่เราพบเจอ ♪

♪ กาลผ่านไปหัวใจล้นเอ่อ ♪

♪ เปี่ยมด้วยรักเธอ จึงบอกออกไป ♪

♪ เพราะรักจึงย้ำว่ารัก ♪

♪ เพราะรักจึงพร่ำบอกไป ♪

♪ นับร้อยพันครั้ง เธอฟังอยู่ไหม ♪

♪ เธอหน่ายหรือยัง ♪

♪ เพราะรักมันท่วมมันท้น ♪

♪ ย้ำซ้ำได้จนเป็นหมื่นล้านครั้ง ♪

♪ ฉันขอเพียงเธออยู่ฟังนานๆ ♪

♪ ได้ไหม ♪

♪ ฉันจะเอ่ยคำรัก ♪

♪ แด่เธอที่รัก ตราบนานเท่านานถึงวันสิ้นใจ ♪

♪ จะบอกทุกครั้ง หากตัวฉันยังพูดได้ ♪

♪ คำที่มันสำคัญยิ่งใหญ่ ♪

♪ สุขเต็มหัวใจเมื่อบอกรักเธอ ♪

[เพลงจบ]

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.