Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
- [แพร] แม่นายอะกำลังจะตาย - [ดนตรีระทึก]
[แว่น] จะเรื่องเล็กเพียงไหน หากนายท่านไม่พึงใจ
จะลงโทษอย่างไรก็ย่อมได้
[แพร] ทางรอดเดียวของแม่นาย
ก็คือต้องรีบหาเงินมาไถ่ตัวให้เป็นอิสระ
[คุณหลวง] ข้าจะยอมให้เอ็งพ้นจากการเป็นทาส
ถ้าเอ็งเอาเงินมาไถ่ตัวจนครบ
ร้อยสามสิบตำลึง
[กล้า] ถ้าคุณหลวงสัญญา ว่าจะดูแลรักษาแม่กระผม
และอนุญาตให้พักงานได้
จนกว่าอาการป่วยไข้จะหายดี
กระผมก็จะขอเป็นทาสรับใช้คุณหลวงต่อไปขอรับ
[ดนตรีจบ]
[ช้อย] คุณเฟื้องให้ข้าเอายาบำรุงมาให้เอ็ง
แล้วก็อนุญาตให้เอ็งพักได้จนกว่าอาการจะดีขึ้น
ฝากไปขอบพระคุณคุณเฟื้องให้ข้าด้วยนะ
[ดนตรีเศร้า]
เป็นไงบ้างจ๊ะแม่
[แว่นในลำคอ] อือ
แผลนี่มันเริ่มดีขึ้นแล้ว
พอได้พัก งดของแสลง อาการก็ทุเลาอย่างที่หมอว่าจริงๆ
ดีแล้วจ้ะ
ว่าแต่เอ็งไปทำอะไรเข้าหรือ
คุณเฟื้องถึงได้ยอมให้แม่พัก ซ้ำยังหายาบำรุงมาให้แม่อีกเนี่ย
[กล้า] ถ้าคุณหลวงสัญญาว่า
จะดูแลรักษาแม่กระผม
จนกว่าอาการป่วยไข้จะหายดี
กระผมก็จะขอเป็นทาสรับใช้คุณหลวงต่อไปขอรับ
คงเป็นด้วยเราขยันดูแลรับใช้ท่าน
ท่านเลยเมตตากระมังจ๊ะ
แม่จ๊ะ
กินยาเถอะจ้ะ
ขอบใจนะลูก
- [ดนตรีซุกซน] - [เสียงตำข้าว]
[แพรฟึดฟัด]
นี่เอ็งยังโกรธข้าอยู่หรือ
โกรธดิ ผิดหวังมากด้วย
นี่ฉันไม่คิดเลยนะว่านาย จะยอมแพ้ไอ้คุณหลวงหื่นง่ายๆ แบบนี้
[แพร] นี่ ถามจริง นายจะเอาอะไรมามั่นใจฮะ
ว่าถ้านายเป็นทาสต่อน่ะ แม่นายจะปลอดภัย
ครั้งนี้นะ เขาอาจจะรักษาแม่นาย
แต่ต่อไปคุณเฟื้องอาจจะ
หาเรื่องอะไรแม่นายอีกก็ได้ ไม่กลัวไง
แล้วข้ามีทางเลือกด้วยหรือ
[กล้า] เงินตั้ง 130 ตำลึง
ก็ต้องใช้เวลาหามา
แล้วระหว่างนี้ ถ้าเอ็งแข็งขืนไป
คุณหลวงก็จะมีแต่หาเรื่องมาลงโทษเอ็ง
จริงเหรอ
ไม่ใช่ว่าพอคุณหลวงเขาอ่อนลง แล้วนายจะยอมเป็นทาสเขาไปตลอดชีวิตหรอกนะ
ก็ถ้าเป็นเมื่อก่อนน่ะอาจจะใช่
แต่พอเกิดเรื่องไอ้มิ่ง
แล้วก็เรื่องที่คุณหลวงแอบขึ้นค่าตัวข้า
งั้นก็แปลว่า
ถ้าฉันหาเงินมาไถ่ตัวนายได้อะ นายจะกล้าไถ่ตัวใช่ไหม
[ดนตรีลุ้นระทึก]
นายกล้า ครั้งนี้เอาดีๆ นะ ฉันไม่อยากเหนื่อยฟรีแล้ว
รู้ไหมเนี่ยว่าเงินมันหายากมากเลยนะ
[ถอนหายใจ]
ถ้าเอ็งหาเงินมาได้เมื่อไหร่
ข้าก็จะยอมไถ่ตัวเมื่อนั้น
[ดนตรีไทยสดใส]
โอเค “ดีล”
- อะไร - [เดาะลิ้น] ก็ที่เคยสอนไง
สอนแล้วก็ลืม สอนแล้วก็ลืม ฝากตำข้าวด้วย
อ้าว
[ดนตรีจบ]
- [เพลง “อิหยังวะ”] - ♪ อิ อิหยังวะ ♪
♪ อิ อิหยังวะ วะๆ ♪
♪ ไม่รู้จะพูดยังไง นี่ฉันมาทำอะไร ♪
♪ ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ทำอะไรก็แปลก ♪
♪ คนนั้นก็พูดงงๆ ♪
♪ หรือว่าเป็นฉันที่งง ♪
♪ ถนนก็ไม่คุ้น คงเป็นฉันเองที่หลงทาง ♪
♪ อิหยังวะ ที่นี่คือที่ใด ♪
♪ จะถามใคร ดูเขาก็ไม่เข้าใจ ♪
♪ อิหยังวะ เอาแล้ว ทำยังไง ♪
♪ มีแต่ฉันและเธอเมื่อไร ตรงนี้ ♪
♪ คงมีก็แค่เธอ ♪
♪ ที่จะทำให้อุ่นใจ ♪
♪ ไม่ว่าจะที่ไหน ♪
♪ ก็ขอฉันไปด้วยคนได้ปะ ♪
♪ ให้เธอช่วยนำทางฉันที ♪
♪ ถ้ามีเธอช่วยไปส่ง คงไม่ต้องหลงทาง ♪
♪ ไม่อยากให้เธออยู่ห่าง ให้เธอช่วยนำทางฉันที ♪
♪ อิ อิหยังวะ อิ อิหยังวะ ♪
♪ น้า นา หน่า น้า นา หน่า ♪
♪ ให้เธอช่วยนำทางฉันที ♪
[เพลงจบ]
[แพร] วิธีหาเงินๆ
[แพรพ่นลมหายใจ] วิธีหาเงิน
[ถอนหายใจ] ไหนๆ ไหนๆ
[แพร] ทาง…
[หายใจเฮือก] เฮ้ย แบตฯ ฉัน เหลือแค่ห้าเปอร์เซ็นต์แล้วอะ
- [แพรหายใจเฮือก] - อะไรหรือ
แบตฯ มือถือฉันน่ะ มันจะหมดแล้วดิ
แบตคืออะไร
ก็คือไฟฟ้าอะ คือเครื่องนี้มันใช้ไฟฟ้าใช่ไหม
ถ้าเกิดว่าไฟฟ้าหมด เครื่องนี้ก็จะไม่สามารถใช้ได้
- [ดนตรีระทึก] - [แพรเดาะลิ้น พ่นลมหายใจ]
ช่างมันเหอะ คนยุคนายไม่เข้าใจหรอก
[พ่นลมหายใจ] แต่ถ้าแบตฯ หมดแล้ว [หายใจเฮือก] เราจะทำยังไงดีล่ะ [หอบ]
- ไฟฟ้า - [แพรถอนหายใจ เดาะลิ้น] ซวย
ใช่สิ่งที่ให้แสงสว่างที่ไม่ใช่ตะเกียงใช่หรือไม่
- [ในลำคอ] อือ - [เอฟเฟกต์ขัดจังหวะ]
นายรู้จักหลอดไฟด้วยเหรอ
เหมือน…
ข้าเคยเห็นนะ ที่เรือนของคุณทับทิมน่ะ
[ดนตรีสนุกสนาน]
บ้านคุณทัมทิม
ฉันเคยได้ยินคุ้นๆ นะว่าบ้านของคนชนชั้นสูงน่ะ
จะมีไฟฟ้าให้ใช้
งั้นพรุ่งนี้ให้คุณทับทิมพาไปที่บ้านเขาหน่อยได้ไหม
แต่ถ้าไม่มีสายชาร์จ แล้วจะชาร์จแบตฯ ได้ยังไงล่ะ
[แพรแค่นเสียง] ช่างมันเถอะ
ไปให้เห็นที่เสียบปลั๊กก่อน
แล้วก็ค่อยคิดหาวิธีการทำสายชาร์จอีกที
ข้าว่าไม่ได้หรอก ข้าได้ยินว่าคุณทับทิมไปทำธุระที่หัวเมือง
โอ๊ย เขาไปทำอะไรช่วงนี้
ไม่ได้นะนายกล้า มันคือเรื่องด่วน
แต่เย็นนี้คุณหลวงกับท่านขุน จะไปกินข้าวที่บ้านคุณพระนะ
- เอาล่ะ - [เสียงเคาะไม้ตะพด]
เอ้า มา
- [เอก] นั่นเอ็งขนอะไรมาเยอะแยะ - [ดนตรีชวนลุ้น]
[กล้า] กระผมให้พี่แผนขนมาเองขอรับ
แม่กระผมฝากลูกตาลมาให้พี่แฟง
เพื่อว่าพี่แฟงอยากจะทำขนม ให้คุณพระกับคุณทับทิมขอรับ
เช่นนั้นเอ็งก็ไปจัดการให้เรียบร้อย
ขอรับ
[พ่นลมหายใจ]
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[แผน] ให้ข้าเข็นไปไว้ไหนวะ
เอ็งไปพักเถิด เดี๋ยวข้าทำเอง
งั้นข้าไปหาน้ำกินก่อน
[ดนตรีจบ]
[ดนตรีซุกซน]
[แพรหอบ]
[ทาสชาย] ข้าล่ะอิจฉาแม่แฟงจริงๆ ได้ตามคุณทับทิมไปที่หัวเมือง
- [ดนตรีระทึก] - [ทาสชาย] ป่านนี้คงเที่ยวเพลินเสียแล้ว
เฮ้ย นั่นมันอะไรหรือ
[ทาสชาย] ไม่รู้ว่ะ
[ทาสชาย 2] เอ็ง เอ็งค่อยๆ เดินไปดูสิ
[ทาสชาย] เฮ้ย
นี่มันอะไรวะเนี่ย
[ทาสชาย 2] เอาไปให้ลุงก้อนดูกันเถอะ
[ทาสชาย] ไป ไปกันเถอะ
[พ่นลมหายใจ]
[กลั้วหัวเราะ] เฮ้ย
ข้ารู้แล้ว
กระจก
[ทาสชาย 2] กระจกอะไร ถึงส่องไม่ชัดขนาดนี้หรอก
อ้าว ไม่เชื่อลองส่องดู
- เฮ้ยๆ แสงอะไรวะ - [ทาสชาย 2] เฮ้ยๆ เฮ้ย
- [ทาสชาย 2] หรือว่าข้างในนี้มีอะไรซ่อนอยู่ - เฮ้ย
ข้าว่าทุบให้แตกไหม จะได้รู้กันไปเลย
- [ก้อน] เอาไหม เออ มือคงไม่แตกหรอก - [ทุกคนเออออ]
- [ทาสชาย] เอาเลยๆ - [ก้อน] อือ
อย่านะ
เฮ้ย
เฮ้ย เสียงใครวะ
[ทาสชาย] หรือว่า
- เขาจะมาทวงของเขาคืน - ไอ้บ้า
เอ็งอย่าบอกนะว่ากระจกนี่เป็นกระจกผีสิง
[ดนตรีสยองขวัญ]
[เสียงยาน] เอาของข้าคืนมา
[ทั้งสามคน] เฮ้ย
นั่นไง ชัดเลย
[ทาสชาย] ผีมาทวงแน่ๆ
มาเลย
- [ก้อน] มาเลย… [ร้องตกใจ] - [เสียงขันหล่น]
- [ทาสชาย] ลุง รอด้วย - [ทาสชาย 2] รอข้าด้วย ลุง รอด้วยลุง
[ดนตรีสนุกสนาน]
[ถอนหายใจ] ลูกรักของแม่ ของซื้อของขาย
[ดนตรีชวนลุ้น]
[พ่นลมหายใจ]
ไม่มี
[แค่นเสียง]
[คุณพระ] เอ้า คุณหลวงตามมา ระวังตรงนี้หน่อยนะ
- [คุณหลวง] ขอรับ - [คุณพระ] ก็ถ้าคุณหลวงสนใจเรื่องไฟ
- [คุณพระ] ฉันจะให้ช่างไปติดที่บ้านคุณหลวง - [จุปาก]
- [ดนตรีระทึก] - [แพรหอบ]
มีอะไรหรือเปล่าคุณหลวง
อ้อ ไม่มีขอรับ
เอ้า ตามมา ไป
- เอ็งมาเดินลอยชายอะไรตรงนี้ - [แพรหอบ]
ก็มาตามหาปลั๊กไฟอะดิ
[ดนตรีชวนลุ้น]
[กระซิบ] ตามข้ามา
ตามมาเร็ว
[แพนพ่นลมหายใจ]
[แพร] นี่ๆ นี่
เงียบ
นายกล้า
นี่น่ะเหรอหลอดไฟยุคนี้
แล้วไหนที่เสียบปลั๊กล่ะ
- ที่เสียบปลั๊ก - [แพร] อือ
มันจะเป็นแบบสี่เหลี่ยมใช่ไหม
มีรูตรงกลาง แล้วก็จะ บางทีมีสามรู บางทีมีสองรู ไว้ชาร์จแบตฯ อะ
แล้วมันก็จะติดอยู่ฝาผนัง อะไรอย่างงี้ นายเคยเห็นบ้างไหม
ไม่เคยเห็นน่ะ
ปกติไอ้สายนี้
มันจะต่อเข้ากับเครื่องปั่น แล้วเครื่องปั่นน่ะ
ก็ต่อตรงมาเป็นไฟนี่แหละ
[แพร] นายอย่าบอกนะว่าที่นี่ไม่มีที่เสียบปลั๊กอะ
แล้วฉันจะชาร์จแบตฯ ยังไงอะ
[ถอนหายใจ]
[ดนตรีชวนลุ้น]
เฮ้ยๆ
- [คราง] - [เสียงโทรศัพท์ดับ]
แบตฯ หมด [หอบ] แบตฯ หมดนายกล้า
[สะอื้น]
สู่ขิตแล้วอีแพร
- [ดนตรีไทยสดใส] - ที่พ่อเอกเขาได้
เลื่อนขั้นเป็นถึงขุน ได้เร็วขนาดนี้ ทั้งๆ ที่อายุยังน้อย
[คุณหลวง] ก็เป็นเพราะความเมตตาของคุณพระ
เอ็นดูต่อลูกชายกระผมน่ะขอรับ
[คุณพระ] เมตตาอะไรกัน
พ่อเอกเนี่ยเขาเหมาะสมด้วย คุณสมบัติที่เพียบพร้อมของเขานั่นแหละ
แต่อย่างไร กระผมก็ต้องขอขอบคุณมากนะขอรับ
[หัวเราะเบาๆ] ไหว้พระๆ
[เฟื้องหัวเราะเบาๆ]
[ดนตรีไทยสนุกสนาน]
[กลั้วหัวเราะ] อ๋อ
เรื่องการงานเนี่ย ของเจ้าเอกอิฉันไม่ห่วงนักเจ้าคะ
จะห่วงอยู่ก็แต่เรื่อง
คู่ครองน่ะเจ้าค่ะ [หัวเราะ]
[เฟื้อง] เรียนถามตรงๆ เลยนะเจ้าคะ
ถ้าอิฉันจะทาบทามหนูทับทิม
ให้มาเป็นศรีสะใภ้
ให้ตบให้แต่งกับเจ้าเอก
[เฟื้อง] คุณพระคิดเห็นประการใดเจ้าคะ
ถามฉัน
ฉันก็ต้องว่าฉันไม่รังเกียจ
[คุณพระ] แต่ถ้าให้ฉัน ตกปากรับคำอย่างจริงจังล่ะก็
ฉันก็ต้องตอบว่า
มันก็ต้องแล้วแต่ใจของเจ้าตัวเขานะ
ฟังอย่างนี้แล้วเนี่ย เจ้าต้องขยัน
มาเอาอกเอาใจน้องทับทิมเขาเยอะๆ
น้องเขาจะได้เห็นใจ
ขอรับคุณพ่อ
[กล้า] โอ๊ย
[ดนตรีซุกซน]
- [กล้า] เฮ้ยๆ เฮ้ยๆ - [แพร] นายกล้า
- [กล้า] อือ - [แพร] นาย… นายจับทางนั้นหน่อยสิ
จับทำไมเล่า
แล้วถ้าฉันตกลงไปล่ะจะทำไงเล่า เร็ว
โอ๊ย จับตรงไหน
ตรงไหนก็ได้ จับเอวก็ได้
[กล้าพ่นลมหายใจ]
[กล้าแค่นเสียง]
เอว
[เสียงไฟตก]
[แพร] เฮ้ย เฮ้ยๆ เฮ้ยๆ
- [กล้าฮึบ] - [แพรอู้อี้]
[ทุกคนร้องตกใจ]
- ว้าย ตายๆ - [เอก] เอ่อ [หัวเราะแห้งๆ]
- [เฟื้อง] แหม [หัวเราะ] ทาบทามหนูทับทิมนี่ - [ดนตรีระทึก]
เจ้าที่เจ้าทางคงจะเห็นชอบด้วยกระมังนะเจ้าคะ
- [คุณหลวงหัวเราะ] - [คุณพระ] แม่เฟื้องก็พูดไป
กำลังมีแขกสำคัญ ไฟมามืดดับเช่นนี้
- มันน่าขายหน้ายิ่งนักนะ - [คุณหลวงหัวเราะเบาๆ]
เอ็งจะทำอะไรของเอ็งเนี่ย ไฟดับทั้งบ้านหมดแล้ว
- [แพรครางในลำคอ] - [ดนตรีจบ]
โทษอะ
[แพร] วันนี้คงไม่ได้ชาร์จแบตฯ แล้วแหละ
กลับกันเถอะ
- [แพรหอบ] - [เสียงฝีเท้า]
[กล้า] คุณหลวงกับท่านขุนกำลังจะกลับแล้ว
[คุณพระ] ฉันส่งตรงนี้นะ
- [คุณหลวง] ขอรับ - [เฟื้อง] ค่ะ ลานะเจ้าคะ
[ดนตรีชวนลุ้น]
[กระซิบ] ไปเร็ว ไปเร็ว
- [แพรหายใจเฮือก] - [แผ่ว] เฮ้ย
- โอ๊ย - เอ็งค่อยๆ คลำเอาสิวะ
ใครน่ะ
[คุณหลวงถอนหายใจ] น่ากลัวจริง
[ถอนหายใจ] ไม่ไหวๆ ไม่ไหว
- [คุณหลวง] น่ากลัวยังไงก็ไม่รู้ - [เอก] กลับกันเถอะขอรับ
[ดนตรีจบ]
ไปเร็ว
[ก้อน] เออ นี่ ไฟมันดับได้ยังไงวะ
นางนิ่ม เอาเทียนไปจุดที่เชิงเทียนนั่นหน่อยไป
[กลองรัวเร้าใจ]
[ก้อน] เมื่อครู่ได้ยินเสียงคนพูดจากันอยู่ชัดๆ
ไม่มี หือ อ้าว
[ก้อน] คืนนี้มันชอบกลยังไงจริงเชียว
หลอน หลอน [ถอนหายใจ]
โอ๊ย นี่ไปนิดเดียวหลอน โอ๊ย
[กระซิบ] ไปเร็ว
[ดนตรีจบ]
[แพร] อุ๊ย
- [ลิ้นจี่] เอ็งตำให้มันตรงๆ - [แพร] โอเค
- [แพร] อย่างงี้ [ฮึบ] - [ลิ้นจี่] เออ
- [ลิ้นจี่] อย่าให้ข้าวหก - [แพรฮึบ]
[เฟื้อง] หยุดมือก่อนอีแว่น
เจ้าค่ะ
ข้าอยากได้ขนมบุหลันดั้นเมฆ
ไปถวายเพลพระที่วัดร้อยชิ้น
ทำให้สวยทุกชิ้น อย่าให้ข้าเสียหน้าล่ะ
[หัวเราะเบาๆ]
ได้เจ้าค่ะ วันไหนหรือเจ้าคะ
ก่อนเพล วันนี้
- [ดนตรีสะพรึง] - ฮะ วันนี้
ป้าแว่นแกป่วยอยู่นะเจ้าคะ
แล้วคุณหลวงเนี่ยก็บอกว่าห้ามใช้งานหนักด้วย
[แค้นเสียง] อีหัวทอง
นี่เอ็งกล้าใช้ชื่อคุณพี่มาขู่ข้าอย่างนั้นหรือ
อุ๊ย เปล่าเจ้าค่ะ
คือดิฉันกลัวว่าขนมเยอะขนาดนั้น ป้าแว่นแกจะทำไม่ไหวเจ้าค่ะ
ข้าอยากได้ขนมไปถวายพระ
ไม่ให้ข้าใช้บ่าว แล้วจะให้ข้านึ่งมันขึ้นมาเองหรืออย่างไร
- ก็… - [แว่น] นางแพร
ได้เจ้าค่ะคุณเฟื้อง
บ่าวจะทำให้ครบถ้วนตามเวลาเลยทีเดียวเจ้าค่ะ
[ดนตรีระทึก]
[ดนตรีสนุกสนาน]
นี่ถ้าน้ำอัญชันไม่พอ เอ็งต้องรีบไปเก็บดอกอัญชันมาเพิ่มนะ
เร่งมือเข้าหน่อยสิ เอ็งอย่ามัวแต่นวยนาด
[พ่นลมหายใจ]
นี่ถ้าเขาอยากได้มากขนาดนั้นนะ เขาควรจะสั่งตั้งแต่เมื่อวานแล้วไหม
นี่มันแกล้งกันชัดๆ
พวกนายน่ะคิดจะเอาอะไรก็จะเอาเดี๋ยวนี้
ไม่ค่อยนึกหรอกว่าบ่าวจะทำให้ได้หรือไม่
นี่
[แว่น] นายสั่งเนี่ยก็ตั้งใจทำงานเถิด
อย่าคิดกระด้างกระเดื่องให้มันมากความเลย
[ประสานเสียง] จ้ะ
[ดนตรีบรรเลงช้าๆ]
[สูดปาก โอดโอย]
- ป้าแว่น มา เอามา - [แว่น] เฮ้ยๆ เฮ้ย
- เดี๋ยวฉันกับลิ้นจี่จัดการเองค่ะ ลิ้นจี่ ไป - ไป
นี่ๆ ข้าจะไว้ใจพวกเอ็งได้ไหมเนี่ยฮะ
- ได้ - ถือดีๆ นะ
- จ้ะๆ - [แว่นถอนหายใจ]
- ไปนะจ๊ะ - [แว่น] เออ
อะ…
แล้วรีบกลับมาเอานะ ยังมีอีกเยอะนะโว้ย
[คุณพระหัวเราะ]
[คุณพระ] ดีจริง ลูกกลับมาแล้ว
เดินทางเป็นอย่างไรบ้างล่ะ ลำบากลำบนหรือไม่
ราบรื่นดีค่ะ
นี่ก็เพราะว่าคุณอาผู้หญิงท่านส่ง บ่าวไพร่คณะใหญ่มาอำนวยความสะดวก
ทั้งขาไปและขากลับเลยค่ะ
[ถอนหายใจ]
พ่อนี่มันช่างแย่จริงๆ เลยนะ
วันขึ้นบ้านใหม่ของน้องสาวตัวเองแท้ๆ
กลับต้องส่งลูกไปเป็นตัวแทน
[ถอนหายใจ]
- [ดนตรีซึ้ง] - คุณอาท่านมิได้ว่าอย่างไรหรอกค่ะ
ซ้ำยังฝากน้ำผึ้งเดือนห้ามาให้คุณพ่อด้วยนะคะ
[แฟง] นี่เจ้าค่ะ
นอกจากของที่คุณท่านฝากมา
คุณหนูยังมีขนมขึ้นชื่อของทางนั้น
[แฟง] และของน่าใช้อีกหลายอย่าง
มองไปทางไหน เห็นข้าวของอะไร
คุณหนูก็นึกถึงแต่คุณพระเจ้าค่ะ
แม่ทับทิมลูกพ่อ
[แค่นหัวเราะ]
มัวเอาใจอยู่แต่กับพ่อคนนี้
แล้วเจ้าจะมีเวลาดูแลใจตัวเองบ้างหรือไม่ล่ะฮะ
คุณพ่อหมายถึงเรื่องอะไรเหรอคะ
ก็วานนี้ตอนที่ลูกไม่อยู่เนี่ย
พ่อเชิญหลวงก่ำ แม่เฟื้อง
แล้วก็พ่อเอกมากินข้าวที่บ้านของเรา
คุณหลวงกับแม่เฟื้องน่ะ
เขาเปรยๆ ว่าต่อไป
เขาอยากจะทาบทามลูกเนี่ยให้ไปเป็น
ลูกสะใภ้ไปแต่งงานกับพ่อเอกลูกชายของเขา
เจ้าจะว่าอย่างไรบ้างล่ะ ฮะ
[ถอนหายใจ]
ลูกกับพี่เอกไปมาหาสู่กันฉันพี่น้อง
หากต้องแต่งงานกัน คงจะกระดากไม่น้อยนะคะคุณพ่อ
ปลูกเรือนก็ต้องตามใจผู้อยู่
ปลูกอู่ก็ต้องตามใจผู้นอน
พ่อเองก็เพียงหมายใจให้ลูกได้ตรองดู
ว่าพ่อเอกเนี่ยเขาสนใจในตัวลูก
ส่วนลูกจะมีความคิดเห็นอย่างไร
ก็สุดแล้วแต่ใจของลูกนะ
งั้นลูกขอตัวก่อนนะเจ้าคะ
จ้ะ ไป
[ดนตรีสะพรึง]
[เอก] นางนี่มันชื่อแพร เสียที่หัวมันทอง
- [ทับทิม] ลุงก้อนจ๊ะ - ขอรับ
เมื่อวานนี้
เห็นว่าพวกคุณหลวงก่ำมากินข้าวที่เรือนเราหรือจ๊ะ
ขอรับ
แม่แพรผมทองได้ติดสอยห้อยตาม มารับใช้กับเขาด้วยหรือเปล่าจ๊ะ
- [ดนตรีจบ] - กระผมไม่เห็นนางหัวทองนะขอรับ
เห็นแต่พวกทาสหนุ่มๆ มากันขอรับ
ขอบใจจ้ะ
[ก้อน] ขอรับ
- เจ้าพ่อ หนูจะหาที่ชาร์จแบตฯ ได้ยังไงอะ - [ดนตรีเศร้า]
บอกหนูหน่อย
[พ่นลมหายใจ]
แถมตอนนี้นายกล้าก็ ไม่สนใจเรื่องความรัก ห่วงแต่แม่
แล้วหนูจะช่วยให้นายกล้า สมหวังเรื่องความรักได้ยังไงเจ้าคะ
เจ้าพ่อช่วยหนูหน่อยนะ
ช่วยลูกช้างหน่อยนะเจ้าคะ
สาธุ
[เดาะลิ้น สูดลมหายใจ]
แม่แพร
อ้าว คุณทับทิม กลับจากหัวเมืองแล้วเหรอคะ
ฉันพบผ้าคลุมผมของหล่อนในเรือน
[ทับทิม] หล่อนลอบเข้าไปทำอะไรถึงเรือนฉันหรือ
เอ่อ
[ดนตรีเยือกเย็น]
เอ่อ
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะคุณทับทิม
คือฉันอยากเข้าไปดูสายไฟฟ้า
[แพร] ฉันรู้มาจากนายกล้า ว่าคุณทับทิมไปหัวเมือง
ฉันก็เลยไม่ได้ขอก่อน รีบมาก ก็เลยแอบเข้าไปเลยน่ะค่ะ
ต่อไป แม้ต้องการความช่วยเหลือขอให้บอก
อย่าลอบทำโดยฉันไม่รู้ เดี๋ยวฉันจะพาลขุ่นใจกันไปเสีย
[หายใจหอบ] โอเคค่ะ ฉันจะไม่ทำอีกแล้ว สัญญาค่ะ
[เอฟเฟกต์ตลก]
- อุ๊ย สัญญาค่ะ - [ดนตรีสนุกสนาน]
[แพรหัวเราะแห้งๆ]
เออ คุณทับทิมคะ
คือฉันอยากหาอุปกรณ์ที่เอาไปทำไฟฟ้า
แถวนี้มีขายพวกลวดทองแดง สายไฟ อะไรพวกนี้ไหมอะคะ
ของที่หล่อนต้องการ ชื่อเสียงฟังไม่คุ้นหูเลย
แต่อย่างไรเสีย ตลาดนี้ฉันคุ้นกว่าแม่แพร
เดี๋ยวฉันจะพาหล่อนเดินหาของเอง
พี่แฟงจ๊ะ พี่แฟงอยู่ทางนี้ช่วยดูแลคนไข้ด้วยนะ
เจ้าค่ะ
[พ่นลมหายใจ]
[เอก] น้องทับทิม จะไปไหนหรือ
จะไปหาของในตลาดกับแม่แพรค่ะ
พี่มาหาน้องอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
น้องจะไปเที่ยวกลับไม่ชวนพี่ ไพล่ชวนนางแพรไปด้วย
พี่น้อยใจเสียแล้วนะ
ถ้าพี่เอกหมายใจจะไปกับน้อง น้องก็ไม่ขัดข้องค่ะ
[ดนตรีซุกซน]
ยกโขยงกันมาแบบนี้ คงจะได้ของหรอก
[เอกถอนหายใจ]
วันนี้พี่อารมณ์ดีนัก
พี่ว่าจะให้อัฐพวกมัน แล้วปล่อยให้พวกมันเดินเที่ยวตามใจอยาก
ส่วนพี่
จะพาน้องเดินเล่นแต่เราสอง น้องว่าดีหรือไม่
น้องเห็นดีด้วยค่ะ พี่เอกช่างมีน้ำใจ
[เอก] เอ้า ไอ้กล้า
เอ็งเอาไปแบ่งกัน
ขอบพระคุณขอรับ
[เอก] อีกชั่วยามไปเจอกันที่โรงหมอบุญลือ
ขอบคุณนะเจ้าคะ
- [แพร] ไปเร็ว - [ดนตรีสดใส]
เอ็งจะเอาลวดทองแดงไปทำไมหรือ
ก็เอาไปทำให้มือถือฉันกลับมาใช้ได้
แล้วก็จะได้หาทางไถ่ตัวนาย
ให้นายได้สมหวังกับคุณทับทิมเขาสักทีไง
นี่ เอ็งไม่เห็นหรือ
ว่าท่านขุนมีใจชอบพอคุณทับทิมเพียงใด
[กล้า] เอ็งเลิกยุส่งให้ข้า ทำเรื่องไม่เหมาะไม่ควรได้แล้ว
[แพร] นี่ นายกล้า
นายเลิกขัดสักทีได้ไหม
ถ้ามันมีวิธีอื่นนะ ฉันไม่พยายามขนาดนี้หรอก
[แพรถอนหายใจ]
- [เดาะลิ้น] - [เสียงเคาะโลหะ]
[ดนตรีชวนลุ้น]
จำได้ว่าวิชาวิทยาศาสตร์ตอนเด็กๆ
เงินนี่เป็นตัวนำไฟฟ้าที่ดีกว่าทองแดงซะอีก
[แพรพ่นลมหายใจ]
นี่ พี่ชาย
เฮ้ย
[พ่อค้า] สีผมเอ็งแปลกนัก
เอ็งคงเป็นคนหัวทองที่เขาร่ำลือกันใช่หรือไม่
ใช่จ้ะ
แต่ว่าสร้อยพี่ชายสวยดีนะ
มันเป็นเงินแท้ 100 เปอร์เซ็นต์เลยใช่ปะ
สร้อยเส้นนี้เป็นแร่เงินแท้
ราคาก็มากโขอยู่
[พ่อค้าถอนหายใจ]
ไม่ซื้อไม่หา ข้าไม่ว่าไรหรอก
แล้วถ้าฉันอยากจะขอซื้อลวดเงิน
ที่พี่ยังไม่ทำเป็นสร้อยอะ พี่ชายขายเท่าไรจ๊ะ
หากเราสองได้เคียงคู่กันจนแก่เฒ่า
คงมีความสุขน่าดู
[หัวเราะเบาๆ]
น้องยังไม่คิดไกลไปถึงเพียงนั้นหรอกค่ะ
[ดนตรีเศร้า]
[ถอนหายใจ]
ผืนนี้ก็สวยดี
- [ดนตรีสนุกสนาน] - [แพร] อันนี้มันดูเป็นไปได้สุดแล้วอะ
แต่ยังไม่รู้เลยอะว่าจะเอาไปทำอะไรต่อ
หรือว่าเราต้องซื้อยางแล้วก็เอามาหุ้ม
โอ๊ย คิดไม่ออก
[สูดปาก]
เฮ้ย กลิ่นอะไรอะ
หอมมาก
- [แม่ค้า] เอาไหมจ๊ะ - [หัวเราะเบาๆ]
[ทับทิม] แม่แพร
อ้าว คุณทับทิม
แล้วคุณเอกล่ะคะ ทำไมถึงมาคนเดียว
เออ เอ่อ…
พอดีฉัน
มัวดูข้าวของเพลินจนคลาดกันน่ะ
[ทับทิม] แล้วฉันก็เห็นว่า ตรงนี้มีร้านขายขนมแชงมา
อยากกินขึ้นมา อดใจไม่ไหวเลยรีบเดินมาเสียก่อน
เมื่อกี้คุณทับทิมบอกว่าขนมเรียกว่าอะไรนะคะ
คือแถวบ้านฉันน่ะ
[แพร] เขาเรียกว่าปลากริมไข่เต่า
เป็นอย่างเดียวกัน
กินปลากริมคู่กับไข่เต่าเรียกว่าแชงมา
ขนมร้านนี้หอมหวานนัก ฉันกินตั้งแต่เด็กๆ
อยากให้แม่แพรได้ลองชิมดู
- [ทับทิม] สองถ้วยจ้ะแม่ค้า - [แม่ค้า] ได้จ้ะ
[ดนตรียะเยือก]
[แพร] คุณทับทิมเลี้ยงใช่ไหมคะ
[แพรหัวเราะ]
แม่คนงาม
เจ้าเป็นใครมาจากไหน ชื่อเสียงเรียงใดกันหนอ
ดิฉันไม่รู้จักท่าน กรุณาอย่ารบกวนดิฉันเลยนะคะ
[ดนตรีสะพรึง]
แม้นเจ้าไม่บอกชื่อพี่ พี่ไม่ให้เจ้ากินขนมนะจ๊ะ
- ปล่อย - นี่
เจ้ามาถูกเนื้อต้องตัวน้องทับทิมของข้าได้อย่างไร
เอ็งกำลังหาเรื่องกับผู้ใด
ไม่รู้หรือพ่อข้าเป็นใคร
ยุคนี้ยังมีมุกกูลูกใครอยู่เหรอวะเนี่ย
ข้าพระพิพัฒน์โกษา
ลูกพระยาราชเศรษฐี
เอ็งเล่าชื่ออะไร
ระวังเงาหัวจะหายไม่รู้ตัว
พอได้ยินชื่อข้า หยุดเก่งกล้าเสียแล้วหรือ
[ดนตรีระทึก]
พี่ได้ยินมันเรียกชื่อน้องว่าทับทิม
น้องเป็นลูกเต้าเหล่าใครหรือจ๊ะ
คุณพ่อดิฉันชื่อพระประสิทธิ์บุรีรักษ์ค่ะ
ลูกคุณพระประสิทธิ์
เหมาะนัก
แล้วคราวหน้าพี่จะไปหาเจ้าถึงเรือนเลยนะจ๊ะ
[ดนตรีเร้าใจ]
[ดนตรีจบ]
ฉันเกลียดอีตาคนนั้นมากเลยอะ
คิดว่าตัวเองเป็นใคร มาแตะเนื้องต้องตัวคุณทับทิม ฉันถามจริง
นายทนได้ไงเนี่ยฮะ
ขนาดท่านขุนยังเกรงมัน ข้าเป็นทาส
จะไปมีปัญญาทำอะไรมันได้
นี่ นายเห็นแล้วใช่ไหม
คนสวยๆ แบบคุณทับทิมน่ะ ถ้านายไม่รีบเร่งมือ นี่ตัวอะไรต่อตัวอะไร
คาบคุณทับทิมตัดหน้านายไปแน่
คำพูดเอ็งเนี่ย
มันช่างชวนปวดหัวนัก
ใจข้ามุ่งแต่อยากจะให้แม่อยู่สบาย
จะให้ข้าหมายปองคุณทับทิมน่ะ ข้าไม่กล้าหรอก
[เดาะลิ้น] นี่นาย ชื่อกล้าได้ไงเนี่ย [พ่นลมหายใจ]
ขัดใจวุ้ย
[ดนตรีจบ]
[แว่นถอนหายใจ]
[หายใจถี่รัว] โอ๊ย
- โอ๊ย [โอดโอย] - [ดนตรีไทยชวนลุ้น]
แม่
แม่ เป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ
ขาแม่น่ะสิ ไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร
[ถอนหายใจ เดาะลิ้น]
เอ็งช่วยพยุงแม่หน่อยนะ
แม่จะต้องรีบลุก ไปทำงานในครัวไฟ นี่จวนจะสว่างแล้ว
- [โอดโอย แค่นเสียง] - แม่
อย่าเพิ่งขยับเลย
[แว่นถอนหายใจ โอดโอย]
แม่
วันนี้แม่พักก่อนเถอะนะจ๊ะ
เรื่องงานในครัวให้คนอื่นทำไปก่อน
ถ้ากับข้าวกับปลาของนายรสชาติแปลกไป
จะเดือดร้อนกันไปหมดนะ
ฉันเข้าครัวกับป้ามานาน อยากได้อะไรขอให้บอก
เชื่อมือฉันเถอะจ้ะ
[แว่นเดาะลิ้น โอย]
[แว่น] เป็นอะไรของมัน
[แว่นถอนหายใจ]
- [กล้า] ตั้งแต่เล็กจนใหญ่ - [ดนตรีจบ]
ข้าไม่เคยเห็นแม่เจ็บหนักถึงเพียงนี้
อดทนหน่อยนะนายกล้า
ฉันว่าคนเราน่ะต้องไม่หมดหวัง
ทั้งเรื่องแม่นายแล้วก็คุณทับทิมด้วย
เอ็งเลิกพูดถึงเรื่องคุณทับทิมเสียทีเถิด
ถือว่าข้าขอล่ะ
นายกล้า นายเชื่อฉันสิ ถ้านายได้แต่งงานกับคุณทับทิมนะ
จะมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นอีกเยอะเลย
แม่ข้าเจ็บหนักถึงเพียงนี้
เอ็งยังมีแก่ใจ ให้ข้ามานั่งคิดเรื่องเหลวไหลอีกหรือ
[กล้า] แล้วมันกงการอะไรของเอ็งนักหนา ถึงอยากจะให้ข้ารักกับคุณทับทิมให้ได้
ก็…
[ดนตรีไทยเศร้า]
คุณหนูเจ้าขา แต่งตัวเสร็จหรือยังเจ้าคะ
มีเรื่องอะไรหรือพี่แฟง
มีคนมารอพบคุณหนูเจ้าค่ะ ตอนนี้กำลังสนทนากับคุณพระเจ้าค่ะ
ใครกันนะ
[แฟง] คุณหนูมาแล้วเจ้าค่ะ
[หัวเราะเบาๆ]
มา นั่งนี่ลูก
[ดนตรีชวนลุ้น]
คุณพระพิพัฒน์
แม่ทับทิมของพี่ จำชื่อพี่ได้เสียด้วย
[พระยา] หนุ่มคะนองเจื้อนแจ้วใหญ่ เห็นสาวๆ ทีไรก็พูดอย่างนี้ทุกครั้ง
จนลูกเมียเป็นโขยงแล้วยังไม่เลิกคะนองอีก
[พระยา] ลูกชายของฉัน พอใจในลูกสาวของคุณพระ
ฉันอยากจะได้แม่ทับทิมเนี่ย
มาเป็นเมียเอกให้กับลูกชาย
ถ้าไม่ติดขัดอะไร
เราก็จะได้เป็นทองแผ่นเดียวกัน โดยเร็ววันนะคุณพระ
[หัวเราะแห้งๆ]
ขอบพระคุณนะขอรับ
วันนี้ที่ท่านเจ้าคุณมาเยี่ยมกระผมถึงเรือน
ก็ถือว่าเป็นเกียรติที่มากล้นแล้วนะขอรับ
[ดนตรีจบ]
คุณพระพิพัฒน์พบฉันเพียงหนเดียว ถึงกับมาทาบทามฉันไปเป็นเมีย
นี่มันเคราะห์กรรมอะไรกันเล่า ฉันอยู่ของฉันดีๆ แท้ๆ
แต่ถ้าคุณหนูได้เป็นภริยาคุณพระจริงอย่างท่านว่า
ก็นับเป็นวาสนานะเจ้าคะ
[ก้อน] จริงนะขอรับ
ดูทีว่าบ้านนี้จะร่ำรวยอู้ฟู่
ไปกว่าคุณพระประสิทธิ์ไปเสียอีก
คุณหนูน่ะเกิดมาเป็นลูกผู้หญิง
มันจะมีอะไรดีไปกว่า
ได้ผัวดีมียศฐาบรรดาศักดิ์ล่ะขอรับ
นี่ลุงก้อนคิดว่าคุณพระพิพัฒน์เป็นคนดีจริงๆ หรือจ๊ะ
อ้าว ก็ยิ่งใหญ่ ร่ำรวย มีอำนาจ
ก็ถือว่าเป็นคนดีไม่ใช่หรือขอรับ
ลุงก้อนพูดไม่เหมือนอย่างใจฉัน
ฉันคิดว่าหากต้อง ตกไปเป็นเมียคนเช่นคุณพระพิพัฒน์
คงไม่ต่างอะไรกับตกนรก
ถ้าคุณพระพิพัฒน์ยกขันหมากมาขอจริงๆ
จะปฏิเสธได้อย่างไรเจ้าคะ
[ดนตรีสะพรึง]
เฮ้ย
พระพิพัฒน์
ยังไม่กล่าวขอโทษคุณพระท่านอีกหรือ
ขอประทานโทษขอรับ กระผมต้องเร่งไปทำธุระ
ฉันไม่ให้อภัย
จนกว่าจะกราบตีนฉันก่อน
[ดนตรีสะพรึง]
[ทาสชาย 3] ได้ยินคำชัดแล้วนี่ขอรับ จะชักช้าอยู่ไย
อย่าเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันไปเลย ฉันแค่เย้าเล่น
ฉันไม่รังแกคนที่เพิ่งพลาดรัก จากสตรีที่หมายปองหรอก
พูดเรื่องอะไรขอรับ
ฉันเพิ่งไปทาบทามน้องทับทิม
ลูกคุณพระเอี่ยวมาเป็นเมีย
[พิพัฒน์] ไม่ช้าก็คงได้ตบได้แต่งกัน
ฉันมาที่นี่อย่างเป็นมิตร ไม่ใช่ศัตรู
ท่านขุนก็เลิกตู่ได้แล้วนะ
ว่าน้องทับทิมเป็นของท่าน มันน่าขัน
[พิพัฒน์] ถ้าแม้นยังปากกล้า ไม่เจียมกะลาหัว ฉันขอเตือน
ระวังตัวให้ดีเถอะ
[ถอนหายใจ]
เหตุใดเจ้าถึงไม่รีบเล่าให้พ่อฟัง
ว่ามีเรื่องวิวาทกับไอ้พระพิพัฒน์เมื่อวันก่อน
- รู้หรือไม่ว่าพ่อมันมีอำนาจราชศักดิ์ขนาดไหน - [ดนตรีจบ]
ไอ้คุณพระจอมโอหังเนี่ย มันจะแย่งน้องทับทิมไปจากลูก
[เอก] แล้วอย่างนี้ลูกจะทำอย่างไรดีขอรับคุณพ่อ
[ถอนหายใจ]
ตัดอกตัดใจซะ
[คุณหลวง] ถือว่ามีวาสนาร่วมกันแค่นี้
พ่อไม่มีปัญญาจะไปสู้รบปรบมือ กับพระยาราชเศรษฐีหรอกนะ
[ดนตรีเยือกเย็น]
[ทับทิม] วันนี้คนไข้มากนักนะพี่แฟง
[แฟง] นั่นสิเจ้าคะ เรากลับบ้านใกล้ค่ำเช่นนี้
หากคุณพระไม่ได้ไปหัวเมืองเช่นวันนี้
จะตำหนิเอาได้นะเจ้าคะ
[โจร] เฮ้ย หยุด
- [ดนตรีระทึก] - [แฟงกรี๊ด] ตาเถร [กรี๊ดกร๊าด]
[แฟงกรี๊ด] คุณหนู [กรี๊ด]
- [ทับทิม] พี่แฟงๆ [กรี๊ด] - [โจร] มานี่ มา
- [โจร] ลงมานี่ - [โจร 2] เร็วๆ
[ทับทิมโอย คราง]
- [ทับทิมร้อง สะอื้น] - [โจร] เฮ้ย ไปเว้ย
- [ทับทิมฮึบ] ปล่อย - [โจร] ไป
- [โจร] ไป ไปสิ มานี่ ไป - [ทับทิม] ช่วยด้วย
- [ทับทิมร้อง] - [โจร] ไป
[ทับทิมสะอื้น]
[โจร] เดินสิวะ
- ไอ้กล้า หยุดก่อน - [ดนตรีจบ]
[ดนตรีชวนลุ้น]
นี่พี่แฟงนี่ขอรับ
แล้วเหตุใดจึงมานอนสลบอยู่ตรงนี้
แล้วน้องทับทิมเล่า
[ดนตรีระทึก]
[ตำรวจ] ทางสายเราได้รับเบาะแสแล้วขอรับ
ว่าพวกมันจับคุณหนูทับทิม ไปทางไหน หากพวกเราผลีผลามน่ะ
คุณหนูทับทิมจะเกิดอันตรายได้
[โจร] เฮ้ย อะไร
- [ชด] เฮ้ย - [ดนตรีระทึก]
[คุณหลวง] นึกว่าใคร ไอ้มิ่ง ไอ้คนเนรคุณนี่เอง
กูประกาศไว้ทั่วบางซื่อแล้ว ว่าห้ามใครจ้างมึงเข้าทำงาน
มีนักประดิษฐ์
[แพร] มีไฟฟ้า เจ้าพ่อส่งคนมาให้ฉันแน่เลยอะ
[แพร] เฮ้ย [เดาะลิ้น] ขอกอดหน่อยนะคะ
[หายใจเฮือก]
[เพลง “คำรัก”]
♪ รักคำเดียว คำนี้ ♪
♪ ให้บอกอีกทีก็คงไม่มีคำดีอื่นใด ♪
♪ สื่อแทนใจฉันส่งสารที่ดังข้างใน ♪
♪ ว่ามั่นคงซื่อตรงเท่าไร ♪
♪ เอ่ยคำรักไป ได้โปรดยอมฟัง ♪
♪ เพราะรักจึงย้ำว่ารัก ♪
♪ เพราะรักจึงพร่ำบอกไป ♪
♪ นับร้อยพันครั้งเธอฟังอยู่ไหม ♪
♪ เธอหน่ายหรือยัง ♪
♪ เพราะรักมันท่วมมันท้น ♪
♪ ย้ำซ้ำได้จนเป็นหมื่นล้านครั้ง ♪
♪ ฉันขอเพียงเธออยู่ฟังนานๆ ♪
♪ ได้ไหม ♪
♪ ฉันจะเอ่ย ♪
♪ คำรัก ♪
♪ แด่เธอที่รัก ตราบนานเท่านานถึงวัน ♪
♪ สิ้นใจ ♪
♪ จะบอกทุกครั้ง หากตัวฉันยังพูดได้ ♪
♪ คำที่มันสำคัญยิ่งใหญ่ ♪
♪ สุขเต็มหัวใจ เพียงแค่เธอฟัง ♪
♪ คำว่ารักนี้แทนทุกสิ่ง ♪
♪ คำสัตย์จริง ไม่แปรผันไป ♪
♪ สุขเต็มหัวใจ เมื่อบอก ♪
♪ รักเธอ ♪
[เพลงจบ]
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.