All language subtitles for Blondie in an Ancient Time_S01E04_Episode 4.Thai (CC)

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

ตอนนี้ เจ้าพ่อส่งหนูกลับบ้านเถอะ

[ดนตรีระทึก]

[เจ้าพ่อ] เจ้าต้องช่วยเหลือไอ้กล้า

ให้สมหวังในความรัก

ป้าพอรู้ไหมว่านายกล้าเขาชอบใคร

[แพร] ของขวัญที่คุณทับทิม อยากได้ที่สุดคือการช่วยให้โรงหมอ

ดำเนินกิจการต่อไปได้

[เอก] กระผมอยากจะขอร้อง ให้คนที่มีกำลังทรัพย์และบารมีเช่นคุณพระ

ช่วยอุปถัมภ์โรงหมอ เป็นของขวัญให้แก่น้องทับทิมด้วยนะขอรับ

[ดนตรีจบ]

[คุณพระ] เราก็มีวัด ที่คอยดูรักษาชาวบ้านที่เจ็บปวดอยู่แล้วนี่

แล้วทำไมเราต้อง ให้ความสำคัญกับโรงหมอแห่งนี้ด้วยล่ะ

[ดนตรีเยือกเย็น]

[แพร] เท่าที่ฉันหาข้อมูลมานะ คุณพระเป็นข้าราชการที่ดี

แค่เราต้องอธิบายให้ท่านเข้าใจว่าการช่วยครั้งนี้

จะเป็นประโยชน์ต่อประเทศมหาศาล

[เอก] สยามของเรา จะสนับสนุนการแพทย์อย่างฝรั่ง

ถ้าคุณพระช่วยอุปถัมภ์โรงหมอ จะถือว่าเป็นการสนองพระราชประสงค์

และแสดงถึงวิสัยทัศน์ ที่เฉียบแหลมของคุณพระอีกด้วยนะขอรับ

[หัวเราะ] เอ่อ

กระผมต้อง ต้องขอโทษ แทนเจ้าลูกชายกระผมด้วยขอรับ

[คุณหลวง] คงจะฟังอะไรมาผิดๆ นะ

ใช่ไหม [แค่นหัวเราะ] ต้องขอโทษด้วยขอรับ

[แขกในงาน] หามิได้คุณพระ

[ดนตรีปลุกใจ]

ลูกชายคุณหลวงเนี่ยมีสายตาเฉียบแหลมยิ่งนัก

[แขกในงาน] ฉันทำงานใกล้ชิดกับ ผู้หลักผู้ใหญ่ในกระทรวง ก็พอได้ยินมาว่า

จะมีการขยายความรู้ทางการแพทย์ทางตะวันตก

จะมีการสร้างโรงพยาบาลอีกหลายแห่ง อนาคตการแพทย์ของฝรั่งเนี่ย

ไปไกลดังที่หมื่นเอกกล่าวเป็นแน่

[คุณพระ] แม่ทับทิม

ลูกมีความคิดเห็นอย่างไรล่ะ

- [ดนตรีจบ] - [คุณพระ] หือ

เป็นของขวัญที่ถูกใจลูกที่สุดในคืนนี้เลยค่ะ

[ดนตรีไทยซึ้ง]

[คุณพระหัวเราะในลำคอ]

[คุณพระ] ถ้าอย่างนั้น ลูกก็ได้คู่เต้นรำที่เหมาะสมแล้วล่ะ

[คุณพระหัวเราะ]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีเต้นรำ]

คู่ควรกันราวกิ่งทองใบหยก

[ดนตรีจบ]

[เสียงจั๊กจั่น]

[ดนตรีไทยซึ้ง]

[ทับทิม] ตั้งแขนไปอย่างนี้

[ทับทิม] ทีนี้ เดินตามที่ฉันบอกนะ

ก้าวเท้าซ้ายไปข้างหลัง

ก้าวเท้าขวา

ชิด

ทำไรอะ

ยืดเส้นยืดสายนิดหน่อย

[เดาะลิ้น]

นี่ แล้วเรื่องของขวัญเป็นไงบ้าง สำเร็จตามแผนไหม

- [ดนตรีจบ] - [ถอนหายใจ]

สำเร็จ คุณเอกได้เต้นรำกับคุณทับทิม

[แพร] ก็ดีนี่

แล้วทำไมนายทำหน้า เป็นหมาหงอยอย่างกับคนอกหักอย่างนี้

อกหัก คืออะไร

ก็ผู้หญิงที่ชอบไปชอบคนอื่น

[ดนตรีไทยเริ่มบรรเลง]

[ไปรษณีย์] พวกเอ็งพอจะรู้หรือไม่ ว่าบ้านคุณพระประสิทธิ์บุรีลักษณ์ไปทางไหน

บ้านคุณพระเอี่ยว กระผมรู้จักขอรับ เดี๋ยวกระผมพาไปเอง

[หายใจเฮือก]

หรือว่าคนที่นายชอบ

- คือคุณทับทิม - [สำลัก]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีไทยระทึก]

[หายใจเฮือก]

จับคู่ทาสกับลูกสาวคุณพระ

แล้วหนูจะไปทำได้ยังไงล่ะเจ้าพ่อ [เสียงก้อง]

♪ อิ อิหยังวะ ♪

[เพลง “อิหยังวะ”]

♪ อิ อิหยังวะ วะๆ ♪

♪ ไม่รู้จะพูดยังไง นี่ฉันมาทำอะไร ♪

♪ ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ทำอะไรก็แปลก ♪

♪ คนนั้นก็พูดงงๆ หรือว่าเป็นฉันที่งง ♪

♪ ถนนก็ไม่คุ้น คงเป็นฉันเองที่หลงทาง ♪

♪ อิหยังวะ ที่นี่คือที่ใด ♪

♪ จะถามใคร ดูเขาก็ไม่เข้าใจ ♪

♪ อิหยังวะ เอาแล้ว ทำยังไง ♪

♪ มีแต่ฉันและเธอเมื่อไร ตรงนี้ ♪

♪ คงมีก็แค่เธอ ♪

♪ ที่จะทำให้อุ่นใจ ♪

♪ ไม่ว่าจะที่ไหน ♪

♪ ก็ขอฉันไปด้วยคนได้ปะ ♪

♪ ให้เธอช่วยนำทางฉันที ♪

♪ ถ้ามีเธอช่วยไปส่ง คงไม่ต้องหลงทาง ♪

♪ ไม่อยากให้เธออยู่ห่าง ให้เธอช่วยนำทางฉันที ♪

♪ อิ อิหยังวะ อิ อิหยังวะ ♪

♪ น้า นา หน่า น้า นา หน่า ♪

♪ ให้เธอช่วยนำทางฉันที ♪

[เพลงจบ]

[แพรเดาะลิ้น ถอนหายใจ]

[พ่นลมหายใจ]

[ดนตรีสนุกสนาน]

ฮึ่ย

โอ๊ย นางหัวทอง

ยุกยิกทำไม ไม่นอนวะ

นอนไม่หลับอะ

[ดนตรีจบ]

เป็นไร เจ็บไข้ไม่สบายหรือ ฮึ

เอ๊ย สบายดี

ก็นอนเสีย

หลับตา ภาวนาพุทโธๆ ไปเรื่อย

ปะเดี๋ยวก็หลับเอง

[ถอนหายใจ]

- [แพร] เฮ้ย เดี๋ยว ลิ้นจี่ - [เสียงระนาด]

การที่ทาสจะเป็นไทได้ต้องทำไง

- [ดนตรีสนุกสนาน] - [ถอนหายใจ]

อยากเป็นไทน่ะ ก็ต้องไปหาเงินมาไถ่ตัวกับนาย

เออ แล้วก็พวกที่ไม่ต้องจ่าย

ต้องเป็นพวกที่เข้าเกณฑ์กฎหมาย บัญญัติเกษียณลูกทาสลูกไทยนั่นแหละ

ไอ้คนที่เข้าเกณฑ์ ใครอะ

[เดาะลิ้น ถอนหายใจ]

ก็ไอ้มิ่งไง ทาสในเรือนคุณหลวงนี่แหละ

เห็นว่าปีนี้มันอายุครบ 21

เข้าเกณฑ์เกษียณลูกทาสลูกไทย พี่ช้อยว่า

มันจะเป็นทาสรุ่นแรกของสยามที่ไม่ต้องไถ่ตัว

หากอยู่เฉยๆ ก็เป็นไทได้เมื่อครบอายุ

- [ดนตรีจบ] - โอ้โฮ

[ดนตรีซุกซน]

[เสียงนกร้อง]

กระผมนำเครื่องกระเบื้องลายครามของคุณหลวง

ไปถึงท่านเจ้าพระยา ในพระนครเรียบร้อยแล้วขอรับ

ท่านยังฝากจดหมายถึงคุณหลวงด้วยนะขอรับ

[คุณหลวงหัวเราะ]

ไปเร็วมาเร็ว ทันใจแท้ไอ้มิ่ง

ข้าเสียดายจริงๆ นะ อีกไม่นานเอ็งต้องพ้นจากเรือนข้า

แต่ก็ดีใจด้วยนะ

ที่เอ็งจะได้เป็นไทสักที

เป็นพระคุณคุณหลวงขอรับ

ที่กรุณาชุบหลวงกระผมตั้งแต่เล็กจนโต

[ดนตรีชวนลุ้น]

[คุณหลวงหัวเราะ]

ท่านเจ้าพระยาท่านพอใจของกำนัลเป็นอย่างมาก

ถึงกับกล่าวชมยกใหญ่เลย

[ชดหัวเราะ]

โอ๊ย

หมั่นส่งของกำนัลให้เจ้าใหญ่ในตัวพระนคร

อีกไม่นาน คุณหลวงเนี่ยก็จะได้เลื่อนบรรดาศักดิ์

นำหน้าคุณพระประสิทธิ์เป็นแน่ขอรับ

[ทั้งคู่หัวเราะ]

พูดจาดี [หัวเราะ]

[ช้อย] คุณหลวงเจ้าขา

คนของคุณพระประสิทธิ์ท่านมาขอพบเจ้าค่ะ

สงสัยจะเป็นข่าวดี

หนังสือแต่งตั้งเจ้าเอกคงมาถึงแล้ว

ลูกข้าจะได้เป็นขุนแล้ว

[ชดกับคุณหลวงหัวเราะ]

[ดนตรีจบ]

[เสียงนกร้อง]

[ดนตรีสนุกสนาน]

มิ่ง

นายชื่อมิ่งใช่ไหม

เอ็งเป็นใคร ไยหัวจึงเป็นเช่นนี้

[ถอนหายใจ] นายไปทำธุระ ให้คุณหลวงมา ก็เลยตกข่าวเรื่องฉันล่ะสิ

คือฉันน่ะชื่อแพร เพิ่งมาเป็นทาสที่เรือนนี้

เรื่องหัวฉันเอาไว้ก่อนเถอะ

นายช่วยเล่าเรื่องกฎหมาย ลูกทาสลูกไทยให้ฉันฟังหน่อยสิ

[แพร] นะ

เออ คืองี้

[ดนตรีจบ]

[พระ] อ้าว ท่านหมื่น

วันนี้มาใส่บาตรกับโยมแม่ด้วยหรือ

[หัวเราะ] ขอรับหลวงพ่อ

ตอนนี้ลูกเอก

- ได้เลื่อนขั้นเป็นขุนผดุงกิจประชาแล้วเจ้าค่ะ - [เอกหัวเราะ]

เลยชวนมาใส่บาตร

เพื่อเอาฤกษ์เอาชัยน่ะเจ้าค่ะ [หัวเราะ]

ก็ขอให้ตั้งมั่นอยู่ในความดี

เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้กับชาวบ้าน

เหมือนกับโยมพ่อนะ

[ดนตรีไทยซึ้ง]

ขอบพระคุณขอรับหลวงพ่อ

[เอก] เอ้า

[พระ] อายุ วรรณโณ สุขัง

พลัง

เจริญพร

[หัวเราะเบาๆ]

[เฟื้อง] ลูกเอก

ครับ

ขุนผดุงประชาของแม่

- [เอกหัวเราะ] - [หัวเราะ]

ยิ่งได้เลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่งเช่นนี้ ยิ่งเหมาะกับหนูทับทิมยิ่งนัก

[เอกแค่นหัวเราะ]

- คุณแม่ขอรับ ลูกยังไม่คิดถึงขั้นนั้นหรอกขอรับ - [เฟื้อง] หือ [แค่นเสียง]

น้องทับทิมจะคิดยังไงกับลูกก็หาทราบไม่

[เดาะลิ้น]

เอาเถิด

ลูกก็เตรียมตัวเรื่องหมั้นหมายเอาไว้ก่อน

ไม่ช้าก็เร็ว แม่จะรีบจัดการให้

[หัวเราะ]

ขอรับ

[เฟื้องหัวเราะ]

[แพร] กล้า นาย

ปีนี้นายอายุเท่าไร

- เอ็งจะอยากรู้ไปทำไม - [เดาะลิ้น]

บอกมาเหอะน่า

ยี่สิบห้า

โอ้โฮ

เกินไปเยอะเลยอะ จริงๆ ปีนี้ต้องอายุ 21 ถึงจะได้เป็นไท

[ดนตรีจบ]

งั้นขอถามอีกคำถาม นายเคยบวชยัง

บวชแล้ว

- ดีเลย งั้นก็พร้อม เหลือแค่หาเงินมาไถ่ตัว - [เสียงระนาด]

ไถ่ตัว เอ็งพูดอะไรของเอ็งเนี่ย

เอ้า ฉันจะหาเงิน มาไถ่ตัวนายไง แล้วก็ให้นายน่ะ

ไปสู่ขอคุณทับทิมได้ไง แต่นายต้องเป็นไทให้ได้ก่อน

- นี่ เอ็งอย่าพูดไปนะ - [ดนตรีเยือกเย็น]

ถ้าเกิดถึงหูคุณเอกเข้าน่ะ

ท่านจะหาว่าข้าหมายจะแย่งคุณทับทิมกับท่าน

แย่งอะไร คุณทับทิมไม่ใช่ของคุณเอกซะหน่อย

กล้า ฟังนะ นายยังพอมีหวัง แต่นายแค่ต้องเป็นไทให้ได้ก่อน

[สูดลมหายใจ]

ข้าไม่หวังอะไรทั้งนั้นแหละ แล้วข้าก็ไม่เคยคิดที่จะไถ่ตัวด้วย

ทุกวันนี้ คิดแต่จะตอบแทนพระุคุณนายให้สุดกำลัง

- [ดนตรีจบ] - [เสียงระนาด]

เออ ถ้านายไม่คิดน่ะ เดี๋ยวฉันคิดให้เอง

ฉันเป็นแม่ค้าออนไลน์ร้อยล้านวิวนะเว้ย

- [เดาะลิ้น] - [ดนตรีชวนลุ้น]

[แพรฮึบ]

[แพร] โอ๊ย ต้องทำไง ถึงจะหาเงินมาไถ่ตัวได้เนี่ย

[แพรถอนหายใจ]

ถ้าทาสทำอะไรถูกใจ

นายก็จะตกรางวัลให้คราวละนิดละหน่อย

[ดนตรีจบ]

แต่ต่อให้เก็บเงินรวมกันทั้งชีวิต ก็ไม่พอค่าไถ่ตัวเลย [ลากเสียง]

[ลิ้นจี่] ยอมรับชะตาแล้วอยู่แต่ละวันๆ

ให้มีความสุขเถอะนางแพรเอ๊ย

[แค่นเสียง] คนสมัยนี้เขาเป็นอะไรเนี่ย

อยากเป็นทาสแต่ไม่อยากเป็นไทย

โอ๊ย บ้าบอ

เอ็งน่ะสิบ้าบอ

[เสียงระนาด]

รีบไปตลาดแล้วรีบกลับมาได้แล้ว

รีบตามมานะ

[ลิ้นจี่ถอนหายใจ]

- [ดนตรีสนุกสนาน] - [แม่ค้า] นี่ คะน้านี่สดๆ กรอบๆ เลยนะจ๊ะป้า

ฉันปลูกเองเลย

อ๋อ ได้จ้ะๆ นี่นะจ๊ะ

- [แม่ค้า] เลือกเลยๆ - [ป้าลูกค้า] จ้ะ

นี่ผักบุ้งก็อร่อยนะจ๊ะ กรอบมากเลยป้า

[ป้าลูกค้า] อันนี้กำด้วย

- [แม่ค้า] เอ้า ได้ๆ - [แพรแค่นเสียง เดาะลิ้น]

[แม่ค้า] เอ้า เอาอีกไหมๆ ผักบุ้งไหม

เออ ตลาดยุคนี้นี่ก็คล้ายๆ กับยุคเรา

แค่ใช้ของใกล้ตัว แล้วก็เก็บมาเอง

ไม่ได้รับมา

[เดาะลิ้น]

เล่นไม่ยาก

[เสียงผู้คนจอแจ]

เฮ้ย ชักได้กลิ่นเงินแล้วสิ

[เดาะลิ้น]

[แพร] นี่ พี่สาวคนสวยจ๊ะ

ขายของที่นี่เสียค่าเช่าที่ไหมอะจ๊ะ

ก็ต้องเสียสิวะ

ที่นี่มันเป็นตลาดของคุณหลวงบำรุง

ทุกวันก็จะมีคนของคุณหลวงมาเก็บค่าที่

[หายใจเฮือก]

[แพรถอนหายใจ]

โลกกลมไปอีก

[เดาะลิ้น]

แบบนี้ก็โดนจับโป๊ะได้อะดิ

[สูดลมหายใจ] พี่สาว งั้นหนูฝากขายของได้ไหมจ๊ะ

- [ดนตรีสนุกสนาน] - ฝากข้าขาย

แล้วเรื่องอะไรข้าจะมาขายให้เอ็งวะ ข้าไม่ใช่ขี้ข้าเอ็งนะ

[เดาะลิ้น] เอ้า นี่

พี่ ก็เรื่องเงินไงจ๊ะ

ปกติพี่ต้องเหนื่อยไปเก็บ ของพวกนี้มาขายใช่ไหมจ๊ะ

แต่ต่อจากนี้พี่ไม่ต้องเหนื่อยอีกต่อไปแล้ว

เดี๋ยวหนูอะจะเอาของมาฝากพี่ขายเอง

[แพร] ส่วนพี่น่ะก็นั่งขาย สบายๆ แล้วก็หักเปอร์เซ็นต์ไปไงจ๊ะ

- ฮะ อะไรเซ็นต์ๆ วะ - [เสียงระนาด]

อ๋อ ฉันหมายถึงว่าพวก ค่าเช่าที่ ค่าแรงอะไรอย่างนี้

แต่ถ้าเกิดว่าพี่ขายไม่ได้

หนูก็ขาดทุนเอง ไม่เป็นไรเลย

แล้วพี่ก็ไม่เสียอะไรเลยจ้ะ

[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

[คุณหลวง] นี่คือห้องทำงานของลูก

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีไทยบรรเลงช้าๆ]

ดีจริงๆ ขอรับ

กว้างขวางกว่าโต๊ะเดิมของลูกโขอยู่

[คุณหลวงหัวเราะ]

[เอกถอนหายใจ]

[คุณหลวง] มีปัญหาอันใดเรื่องการงาน

ก็หารือกับเสมียนพวกนี้

พวกเอ็ง

ต่อไปนี้ดูแลรับใช้ท่านขุนให้ดีนะ

[ลูกน้องทุกคน] ขอรับ

[ดนตรีจบ]

[คุณหลวง] เอ้า เรื่องทางนี้ ก็ให้เสมียนจัดการไปก่อน

ลูกควรจะรีบไปพบหนูทับทิม

ไปเล่าให้น้องฟังว่าลูกได้เลื่อนบรรดาศักดิ์ใหญ่โต

น้องจะยิ่งพอใจในตัวลูกมากขึ้น

[ดนตรีเศร้า]

จริงด้วยขอรับ

มา ไอ้กล้า ไป

ขอรับ

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีจบ]

- [แม่ค้า] ผักไหมจ๊ะ ผักจ้ะ - [ดนตรีซุกซน]

[แม่ค้า] ผักสดๆ กรอบๆ เลย

[ฮึบ ถอนหายใจ]

มาแล้วจ้ะ มาแล้วจ้ะพี่สาว

[แพร] พี่สาว นี่จ้ะมะม่วงที่ฉันจะฝากขาย

ถ้าขายได้แล้วฉันแบ่งเงินให้นะ

ถ้าขายไม่ได้ เอ็งจัดการส่วนที่ขาดทุนเอง

ไม่เดือดร้อนข้าแน่นะ

[เดาะลิ้น] “ดีล” จ้ะ

ฮะ อะไรนิ้วๆ วะ

“ดีล” [เดาะลิ้น]

“ดีล” แปลว่าตกลง

เออ เออๆ

มาจ้ะๆ พี่ๆ น้องๆ เร่เข้ามา

ฉันมีมะม่วงสดๆ เพิ่งเก็บจากต้นมาขายจ้ะ

ราคาไม่แรง ราคาไม่แรง

- [แพร] ฝากด้วยนะจ๊ะพี่สาว - เออ

- เอ้า ผักจ้ะผัก มะม่วงก็มีนะ - [ดนตรีจบ]

น้องทับทิม คือพี่…

ยินดีด้วยนะคะท่านขุน

- [ดนตรีไทยซึ้ง] - [หัวเราะ]

พี่กำลังจะมาแจ้ง

น้องทับทิมกลับรู้เรื่องนี้เสียก่อน

เขาลืมกันไปทั้งบางซื่อ น้องจะไม่ทราบได้อย่างไรล่ะคะ

ยินดีเช่นกันนะจ๊ะ ที่คุณพระ ยอมให้น้องทับทิมดูแลโรงหมอแล้ว

- [เอกหัวเราะ] - ต้องขอบคุณพี่เอกมากนะคะ ในการนี้

น้องจะไม่ลืมพระคุณพี่เลย

[เอก] เรื่องเล็กน้อยน้องพี่

ถ้าหากมีเรื่องขัดข้องอะไร

ก็ขอให้บอกพี่ อย่าได้เกรงใจ

[หอบ]

คุณหนูต้องการปรับปรุงโรงหมอ ให้ดูเรียบร้อยสะอาดตายิ่งกว่านี้เจ้าค่ะ

- พี่แฟง - [คราง]

ก็ท่านขุนท่านว่าไม่ต้องเกรงใจนี่เจ้าคะ

ได้ไหมเจ้าขา [ลากเสียง]

[เดาะลิ้น]

ถ้าเช่นนั้น พี่จะให้ไอ้กล้า พาคนอื่นๆ ที่เรือนมาช่วยน้องเอง

[ดนตรีไทยสนุกสนาน]

อย่าได้กังวล

ขอบพระคุณมากนะคะ

ฉันขอแรงด้วยนะกล้า

ขอรับ

[แม่ค้า] ผักจ้ะผัก ผักจ้ะ มาช่วยเหมาหน่อยเร็ว

ฮะ

[แพร] พี่สาว

ทำไมมันขายไม่ได้เลยอะ

ก็นี่มันหน้ามะม่วง

ใครๆ เขาก็ปลูกเขาก็ขายกัน

แล้วมะม่วงของเอ็งเนี่ย ก็ไม่เห็นจะต่างจากเขาตรงไหน

เอาของเอ็งกลับไปเหอะ

- [ถอนหายใจ] - [ดนตรีจบ]

เอ้า ผักจ้ะผัก ผักจ้ะ

[ดนตรีซุกซน]

[สูดปาก ถอนหายใจ หายใจเข้าออก]

ใจเย็นๆ หายใจเข้าลึกๆ ค่อยๆ คิด

[เดาะลิ้น]

ค่อยๆ คิด ค่อยๆ คิด

[เสียงกระดิ่ง]

กฎการขายข้อที่หนึ่ง ต้องหาจุดขายที่แตกต่าง

- [เสียงเคาะไม้] - [เสียงคนจอแจ]

[เพลง “ค้างคาวกินกล้วย”]

ทาดา

[ผู้คนฮือฮา]

[แม่ค้า] นี่

เอ็งคือนางทาสหัวทอง ของคุณหลวงที่เขาลือกันหรือ

ใช่แล้วจ้ะพี่สาว

ตัวอัปมงคล

ปล่อยให้เข้าในตลาดก็ฉิบหายหมดสิวะ

[ชาวบ้านชาย] ถ้ามันเป็นตัวซวยจริงๆ

แล้วคุณหลวงจะเลี้ยงมันไว้อีกหรือ

ใช่ไหม ฉลาดมากจ้ะคุณพี่

ทุกคนคงได้ยินเรื่องที่ว่า

ท่านหมื่นเอกลูกชายของคุณหลวงเนี่ย

ได้เลื่อนขั้นเป็นขุนแล้วใช่ไหมจ๊ะ

- [ชาวบ้านจอแจ] - เออ

นี่ ฉันจะบอกอะไรให้นะ

ว่าคุณหลวงน่ะลูบผมฉันตอนเช้า

พอตอนเย็นปุ๊บ ลูกชายได้เลื่อนขั้นเป็นขุนปั๊บเลย

- [ชาวบ้านฮือฮา] - โอ้โฮ

จริงเหรอวะ ข้าเห็นเป็นหมื่นอยู่ตั้งนาน

ที่ได้เลื่อนขั้นเพราะลูบหัวเอ็งเหรอวะ

ใช่แล้วจ้ะ

[ในลำคอ] หือ

แม่เจ้าพระคุณเอ๊ย

ข้าปวดขามาตั้งนาน ขอให้ข้าหายปวดทีเถิด

- [แม่ค้า] สาธุ - [ชาวบ้านชาย] ข้าก็อยากได้ลูกชายมานมนาน

[ชาวบ้านชาย] เพื่อนางหัวทองนี่จะช่วยข้าได้

- [เพลงจบ] - [แค่นเสียง]

ของพวกพี่ๆ ต้องมีค่าแรกเข้านะจ๊ะ

[เดาะลิ้น]

ซื้อมะม่วงของฉันสามลูก

ได้ลูบผมฉันหนึ่งทีจ้ะ

- [ชาวบ้านหญิง] โอ้โฮ - [แพร] เอาอัฐมาด้วยจ้ะ

[ดนตรีสนุกสนาน]

[ไม่ออกเสียง]

- [เสียงจอแจ] - [ถอนหายใจ]

นี่เรามาถึงจุดนี้ได้ไงวะเนี่ย

[ชาวบ้านหญิง 2 คราง]

[แพรหัวเราะแห้งๆ]

จ้ะ สาธุจ้ะ สาธุ

- [ดนตรีจบ] - [เดาะลิ้น]

ได้แค่นี้

[ถอนหายใจ]

ให้ลูบหัวจนผมจะร่วงหมดหัวแล้วเนี่ย [เดาะลิ้น] ทำไงดีอะ

- [เสียงกระดิ่ง] - [หายใจเฮือก]

กฎการขายของข้อที่สอง

ต้องหาทางเพิ่มมูลค่าให้สินค้า

[ดนตรีชวนลุ้น]

[เดาะลิ้น]

(ค้นหา)

[คราง] ข้าวเหนียวมะม่วง [ร้องไห้] อยากกินอะ

[สูดลมหายใจ หายใจเฮือก]

กลิ่นเงินลอยมาเลย

[กล้า] เอ็งมาทำอะไรที่นี่

[ดนตรีคึกคัก]

แล้วเหตุใดถึงไม่โพกผม

ก็…

ฉันคิดถึงบ้าน ฉันก็มาไหว้พระอะดิ

พวกพี่ไปก่อนเถิด เดี๋ยวข้าตามไป

ไปเว้ยไอ้มิ่ง ไปหาอะไรกินแก้เปรี้ยวดีกว่าว่ะ

[ตุ่นแค่นเสียง]

- [ดนตรีจบ] - [เสียงเอฟเฟกต์]

[อ้ำอึ้ง] ฉันก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้หนี ไม่ได้คิดจะหนี เมื่อไหร่นายจะเชื่อนี่ฮะ

ข้าไม่ได้คิดว่าเอ็งหนีนาย

- แต่ข้าคิดว่าเอ็งกำลังหนีงาน - [เสียงระนาด]

[เสียงสูง] เปล่า นี่ฉันแค่มา ซื้อของใช้ให้คุณเฟื้องเฉยๆ

ก่อนกลับก็เลยแวะมาไหว้พระแค่นั้นเอง

[ตุ่นร้องโหยหวน] ไอ้มิ่ง

[ดนตรีระทึก]

เอ็ง ค่อยๆ ดึงนะเว้ย

[ดนตรีลุ้นระทึก]

- [ตุ่น] ดึง ดึงสิ ดึงๆ - [มิ่งโอดโอย] พี่ๆ ใจเย็น

- เกิดไรขึ้น - [คราง] ตะปูตำตีน

[ตุ่นคราง]

[มิ่ง] ข้าก้าวพลาดไปหน่อยเดียว ไม่เป็นไรมากหรอกพี่

โอ๊ย ไม่เป็นไรกับผีน่ะดิ่ ดูดิ ไม้ทั้งแผ่นเลย

[ตุ่น] โอ๊ะ [คราง]

- [แพรอึกอัก] - [ตุ่นคราง] เลือด

- เลือด อ้าว - [กล้า] เฮ้ย แพร

- แพร - นางแพร

ไอ้มิ่ง ไอ้มิ่งเป็นไรไหม ไอ้มิ่ง

- นางแพรเป็นไรไหม - แพร

[ดนตรีจบ]

[ตุ่น] เอ็งเจ็บ พี่ไม่ได้เจ็บ

- [ตุ่นโอย] - [ถอนหายใจ] นี่

- เดี๋ยวฉันไปก่อนนะ ป่านนี้ลิ้นจี่วีนฉันแย่แล้วอะ - [ตุ่น] เอ้า

- [แพร] ไปนะ - อือ

- ดีๆ ไอ้มิ่ง - [กล้า] มา ข้าช่วย

[ดนตรีสนุกสนาน]

[ลิ้นจี่ฟึดฟัด หวีดเสียง]

[เดาะลิ้น]

นางหัวทอง เอ็งหาย ไปไหนมาฮะ แล้วกลับมาป่านนี้

- [เสียงกระดิ่ง] - ฉันซื้อมาฝากลิ้นจี่

[หายใจเฮือก]

นี่ อย่าคิดว่าเอ็งติดสินบนข้า แล้วข้าจะไม่ถือสานะ

หน็อย ปล่อยให้ข้าทำงานอยู่คนเดียว

[ลิ้นจี่ถอนหายใจ]

งั้นแปลว่าไม่เอา

- [เสียงระนาด] - [ดนตรีสนุกสนาน]

[พ่นลมหายใจ] ฮึ

ข้าจะรับไว้ก็ได้ เห็นแก่น้ำใจของเอ็ง

ว่าแต่

แอบหนีไปเที่ยวที่ไหนมา ฮึ

[จุปาก]

อย่าบอกใครนะ

ฉันน่ะแอบเก็บมะม่วงคุณหลวงไปขาย ได้เงินมาเยอะเลย

เอ็งจะเก็บเงินไปทำอะไรเยอะแยะฮึ

ฉันรวยน่ะ ฉันไม่รวยคนเดียวนะ

ฉันมาชวนลิ้นจี่ไปทำข้าวเหนียวมูนไปขายเพิ่ม

[พ่นลมหายใจ] ข้าทำไม่เป็น

และถึงข้าทำเป็นน่ะ ข้าก็ไม่ร่วมโกงด้วยหรอก

ถ้าคุณหลวงรู้ขึ้นมา ได้โดนตีหลังลายกันพอดี

ฮึ่ย [พึมพำ] รวยอะไร

- [ถอนหายใจ] - [พ่นลมหายใจ เดาะลิ้น]

ทำไมคนที่นี่ไม่มีใคร คิดจะลืมตาอ้าปากกันบ้างเลยเนี่ย

จะมีใครช่วยฉันได้บ้างเนี่ย

[ดนตรีไทยสนุกสนาน]

[ในลำคอ] อืม

ถูกแล้ว

เรียบร้อย

กราบงามๆ สามทีติด

[แพรหอบ]

โอ๊ย นางนี่

- ขอบคุณนะคะที่ช่วยหนูอะ - [ดนตรีจบ]

[ถอนหายใจ] เออ

[แค่นเสียง]

นี่ถ้าไม่เห็นแก่น้ำหูน้ำตา

กับคำอ้อนวอนที่เอ็งบอกว่าคิดถึงบ้าน

แล้วจะรีบหาเงินไปไถ่ตัว

กลับไปหาพ่อแม่ล่ะก็

ข้าจะไม่เสี่ยงด้วยเลยนะ

แล้วอย่าลืมนะ ที่รับปากกับข้าไว้น่ะ

ไม่ลืมแน่นอนจ้ะ

ป้าแว่นกับลิ้นจี่จะไม่เดือดร้อนแน่นอน

[แพร] แล้วถ้างานนี้นะ ประสบความสำเร็จ

ป้าแว่นกับลิ้นจี่เนี่ยสบายไปทั้งชาติเลย

- [ดนตรีสนุกสนาน] - [หัวเราะ]

[ดนตรีจบ]

ข้าวเหนียวมะม่วง

- [ดนตรีซุกซน] - ใช่แล้วจ้ะพี่สาว

ข้าวเหนียวมะม่วงสูตรชาววังโดยน้องแพร

มะม่วงอินทรีย์สีทองฉ่ำๆ

กินคู่กับข้าวเหนียวมูนหอมๆ

[แพร] แล้วก็ราดกะทิ ตัดเค็ม

หวานมัน ละมุนจ้ะคุณพี่

ชาวบ้านเขาก็ทำเป็นกัน ใครเขาจะซื้อให้เสียอัฐเสียเบี้ย

พี่สาว มันก็ต้องมีคนที่ขี้เกียจบ้างแหละน่า

ฉันน่ะทำเป็นคู่กัน กินสะดวก กินง่าย

เร่เข้ามาจ้ะ เร่เข้ามา

[แพร] วันนี้ฉันมีข้าวเหนียวมะม่วงมาขาย

เป็นข้าวเหนียวมะม่วงสูตรชาววังโดยน้องแพร

นำโชคจากแม่ค้าหัวทองจ้ะคุณลูกค้า

- หมดแล้วหมดเลยนะจ๊ะ อย่าหาว่าไม่เตือน - [เสียงคนจอแจ]

ชุดละสองอัฐจ้ะคุณพี่ จะเอามากกว่าหนึ่งชุดก็ได้

[แม่ค้า] ใจเย็นๆ พ่อคุณแม่คุณเอ๊ย ได้กันทุกคน

[แพร] ค่อยๆ นะจ๊ะ

[แม่ค้า] โอ้โฮ แม่เจ้าคุณ

[ดนตรีจบ]

งานปรับปรุงโรงหมอ น่าจะใช้เวลาอีกนานเลยนะเจ้าคะ

[ถอนหายใจ]

ฉันแค่หวังให้ซ่อมแซมโรงหมอ เสียให้สะอาดตาดูน่าเข้า

ผู้คนจะได้เบาใจ

อยากมาลองรักษากับหมอสมัยใหม่มากขึ้น

แต่ไหนแต่ไร

คนเจ็บป่วยก็เข้าวัดรดน้ำมนต์

จะโน้มใจคนเจ็บให้ไปหาหมอฝรั่ง

ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะเจ้าคะ

[ถอนหายใจ]

มันต้องมีทางสิ

[ดนตรีเศร้า]

[ถอนหายใจ]

[แม่ค้า] แม่คุณเอ๊ย ได้กันทุกคน

โอ๊ย ไม่ต้องรีบๆ ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ เย็นๆ

- [แม่ค้า] ตายๆ - นั่นแม่แพรหัวทองหรือเปล่าเจ้าคะ

- [ดนตรีสนุกสนาน] - [แฟง] มาขายอะไรนั่น

[แพร] ดูท่าขายดิบขายดีทีเดียวเชียว

จริงด้วย คนต่อแถวซื้อกันเต็มเลย

อือ เจ้าค่ะ

[แพร] เอ้า เร่เข้ามาจ้ะคุณลูกค้า

หมดแล้วหมดเลยนะจ๊ะ

[แพร] หมดแล้วหมดเลย

[แพร] อ้าว พี่สาวยังไง

แม่แพร

- อ้าว คุณทับทิม - [ดนตรีจบ]

มาขายอะไรจ๊ะ

นี่จ้ะ ฉันมาขายข้าวเหนียวมะม่วง ฝีมือป้าแว่นจ้ะ

[แพร] ลองชิมดูค่ะ

แล้วนี่มาขายตั้งแต่เมื่อไหร่หรือ

แล้วไยเอ็งถึงกล้าเปิดหัวให้ผู้คนเห็นเช่นนี้

แถมผู้คนยังกราบไหว้เอ็ง อย่างกับเจ้าแม่ทีเดียวนั่น

- [เดาะลิ้น] คือฉันน่ะ - [แฟง] หือ

[ดนตรีสยองขวัญ]

- [แฟง] อ้าว - เดี๋ยว ไว้คุยกันทีหลังนะจ๊ะ

- [แพร] เจอกันจ้ะ - [แม่ค้า] อ้าว

[แฟง] อ้าว ยัง…

ยังไง

[แพรหอบ พ่นลมหายใจ]

[หายใจเฮือก]

[ชด] อีแพร

[หัวเราะแห้ง]

[แพร] อุ๊ย พี่ชดจ๋า

บังเอิญจังเลยนะจ๊ะ พี่ชดมาเดินชมตลาดเหรอจ๊ะ

นี่ มึงไม่ต้องเล่นลิ้นเลยนะ

เขาลือกันว่ามีแม่ค้าหัวทองมาเปิดร้านขายของ

มึงไม่รู้หรือว่าคุณหลวงสั่งห้ามทาสทำงาน

[ดนตรีจบ]

[เสียงสูง] บ้า

ชาวบ้านเขาก็ลือกันไปเรื่อยน่ะพี่

นี่ฉันมาเดินซื้อของไปทำกับข้าวให้ป้าแว่นแก

[ดนตรีชวนลุ้น]

อีแพร มาทอนเงิน

คุณหนูจันทร์รอนานจนโมโหแล้ว

[แม่ค้า] เร็วๆ

- เดี๋ยวไปจ้ะ - [แม่ค้า] เออ เร็วๆ

[แม่ค้าบ่นพึมพำ]

- [แพรหัวเราะแห้งๆ] - ว่าไง

[ดนตรีจบ]

มานู่นแล้ว

- [ถอนหายใจ] - [แฟง] คุณหนูของข้าอยากยืมตัวเอ็ง

ไปช่วยงานเป็นการชั่วคราว

- หนูหรือคะ - [ทับทิม] หล่อนพูดเก่ง

น่าฟัง รู้จักโน้มน้าวใจคน

น่าจะช่วยงานฉันที่โรงหมอได้

ด้วยความยินดีเลยเจ้าค่ะ

[กระแอม]

อันที่จริงแล้ว หนูทับทิมก็ใช้คนของพ่อเอกก็ได้นี่

พ่อเอกตอนนี้เป็นขุนแล้วนะ บ่าวไพร่ก็มากมาย

แค่รบกวนเรื่องปรับปรุงโรงหมอ ก็เกรงใจพี่เอกมากแล้วค่ะ

และคิดว่าเป็นผู้หญิงก็จะสะดวกใจกว่า

แม่แพรจึงน่าจะเหมาะสม

[ดนตรีไทยสนุกสนาน]

เอ้า

เมื่อหนูทับทิมตัดสินใจเช่นนี้แล้ว ฉันก็ไม่ขัดข้อง

ขอบพระคุณเจ้าค่ะ

[แค่นเสียง]

[ดนตรีจบ]

อ้าว

เอ็งมาทำอะไรที่นี่

ฉันเป็นคนขอร้องให้แม่แพรมาช่วยงานฉันเอง

[แพร] แล้วสรุปคุณทับทิมให้ฉันมาทำอะไรนะคะ

คืออย่างนี้ หลายวันมานี่ไม่ค่อยมีคนไข้มารักษา

ชาวบ้านคงจะกลัวการรักษาแบบฝรั่ง

เจ็บป่วยก็มักจะไปวัดรดน้ำมนต์กันหมด

[ทับทิม] ฉันอยากให้คนเปลี่ยนความคิด กล้าเปิดใจให้กับการแพทย์สมัยใหม่

เหมือนฉันเคยเห็นในเฟซ

[เสียงระนาด]

[ระนาดรัว]

- เคย… ได้ยินคนเล่ากันน่ะค่ะ - [ดนตรีซุกซน]

ว่ามีหมอบางคนมาเปิดร้านขายของเล็กๆ

แล้วพอมีลูกค้าเข้ามาก็อาศัยจังหวะนี้

เข้าไปถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ

พอเห็นว่าป่วยก็ชวนไปรักษา

[ในลำคอ] อือ ฟังดูเข้าทีดี

นับเป็นกุศโลบายที่ทำให้ คนไข้กล้าพบหมอโดยปริยาย

ใช่ค่ะ

ถ้าอย่างนั้นเราจะเปิดร้านขายอะไรกันดีหรือ

[เดาะลิ้น สูดปาก]

ถ้าจะทำข้าวเหนียวมะม่วงก็หลายขั้นตอนเกิน

- [เสียงกระดิ่ง] - [หายใจหอบ]

เปิดร้านกาแฟ

- [ดนตรีสนุกสนาน] - [ไม่ออกเสียง]

[แพร] ร้าน… ร้านข้าวแฝ่ค่ะ

แบบ [เดาะลิ้น] เป็นสภาข้าวแฝ่ ที่ต้องมาเจอกันทุกเช้าอะไรอย่างนี้

สภาข้าวแฝ่คืออะไรหรือ

ไอ้มิ่ง

สายจนตะวันส่องตูดแล้ว ไม่รีบลุกขึ้นไปอาบน้ำอาบท่าวะ

[ดนตรีจบ]

อ้าว

ไอ้มิ่ง ไอ้มิ่ง

[ตุ่น] ไอ้มิ่ง เฮ้ย

[ดนตรีเยือกเย็น]

ทำไมเอ็งปากซีดแบบนี้วะ

[หายใจหอบ]

โอ้โฮ

ตัวร้อนจี๋เลย นี่เอ็งเป็นไข้หรือ

ถ้างั้น…

แผลนี่มันอักเสบ

เพราะว่าติดเชื้อโรคจากการโดนตะปู

รักษาได้หรือไม่ขอรับ

จริงด้วย รักษาได้หรือไม่ขอรับ

มันก็ได้อยู่นะ

แต่ว่ามันต้องสั่งยามาจากพระนคร

ราคาก็เอาเรื่องอยู่

[ดนตรีระทึก]

เดี๋ยวข้าจะไปเรียนท่านขุนให้ว่าเอ็งเจ็บหนัก

ท่านต้องช่วยเอ็งแน่ๆ

[ตุ่น] ใช่ ท่านต้องช่วยเอ็งแน่ๆ

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีระทึก]

มันขายข้าวเหนียวมะม่วงสองวัน

ได้เงินมากเพียงนี้เชียวหรือ

ซ้ำมันยังเปิดหัวกบาลให้คนลูบหัวอยู่ร่ำไป

[ชด] คนเขาลือกันว่า

ถ้าลูบหัวหูนางนี่แล้วจะโชคดี

จริงอย่างมันว่าขอรับ

[ชด] คุณหลวง

คุณหลวงว่านางนี่ มันมีองค์เจ้าแม่หัวทองจริงๆ หรือขอรับ

[ดนตรีเยือกเย็น]

ดูอย่างคืนนั้น

- [ตะคอก] ไอ้ชด - [ชดคราง]

มึงอย่าแพร่งพรายเรื่องนี้ ให้ใครได้ยินนะ กูฆ่ามึงแน่

ขอรับ

- [คุณหลวง] เข้าใจไหม - [ติดอ่าง] ขอรับ

[คุณหลวง] เอาไป

คุณพ่อขอรับ

- [ดนตรีจบ] - [ถอนหายใจ]

[เอก] ลูกหนักใจเรื่องไอ้มิ่ง

มีเรื่องอยากจะหารือกับคุณพ่อน่ะขอรับ

มึงไปก่อน ไม่ใช่เรื่องของมึง

[ชด] ขอรับ

คือไอ้มิ่งมันไปช่วยซ่อมโรงหมอแล้วโดนตะปูเข้า

ตอนนี้เป็นไข้หนักเลยทีเดียวขอรับ

[ในลำคอ] อือ ไอ้ชดมันบอกพ่อแล้ว

[ดนตรีเยือกเย็น]

ยาฝรั่งมันแพงโขอยู่

แต่ถ้าไม่รักษา

ไอ้มิ่งมัน… มันอาจจะตายได้นะขอรับ

พ่อก็ไม่ได้อยากให้มันตาย

พ่อไม่ได้เป็นคนใจไม้ไส้ระกำขนาดนั้น ลูกก็รู้

แต่การที่พ่อจะออกค่ายาให้มัน

มันก็ต้องมีเงื่อนไข

เงื่อนไขอะไรขอรับ

เมื่ออายุครบ 21

มันต้องเป็นทาสรับใช้เราต่อไป

[ดนตรีจบ]

แต่ตามกฎหมาย ไอ้มิ่งมันจะได้เป็นไทนะขอรับ

- [ดนตรีชวนลุ้น] - ก็ถ้ามันอยากเป็นไท ก็ให้รักษาตัวเอง

[คุณหลวง] ถ้าจะให้พ่อออกค่ายา

มันก็ต้องเป็นทาสรับใช้เราจนคุ้ม

คุณพ่อ

[ในลำคอ] เอ้า

[คุณหลวง] ดูสิ

เงินที่อีหัวทองแอบไปขายของที่ตลาด

เป็นอย่างไรล่ะ

ใจดีกับมันนัก

มันภักดีกับเราบ้างไหม

ฉันต้องยอมเป็นทาสต่อ คุณหลวงจึงจะออกค่ายาให้ฉันงั้นหรือ

- [ดนตรีจบ] - อย่างน้อยน่ะ ก็ถือว่าเอ็งรอดตายเป็นแน่แล้ว

[แพร] โอ้โฮ นี่มันฉวยโอกาสกันชัดๆ

เอาค่ายามามัดมือชกให้เป็นทาสต่อ

เอ็งพูดถึงท่านให้มันดีๆ หน่อย

[ถอนหายใจ] นี่ มิ่ง

อย่าไปยอมนะ ไปตายเอาดาบหน้า

ยังดีกว่ายอมเป็นทาส ให้คุณหลวงหน้าเลือดไปทั้งชาติ

เอ็งคิดว่าการอยู่ข้างนอกมันง่ายนักหรือ

เอ็งต้องขายมะม่วงกี่ลูกถึงจะหาเงินมาซื้อยาได้

อย่างน้อยมันก็ขึ้นอยู่กับตัวเอง ไม่ต้อง ไปนั่งรอความช่วยเหลือจากคนอื่นเขาแบบนี้

[ดนตรีไทยเศร้า]

[แพร] อย่าไปยอมนะมิ่ง

ไอ้มิ่ง ข้าเอาข้าวมาให้

ไอ้มิ่ง เอ็งลุกขึ้นมากินดีๆ เอ็งไม่ใช่พี่กล้า ข้าไม่ป้อนหรอกนะ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ลิ้นจี่] ไอ้มิ่ง

ไอ้มิ่ง

- [กรี๊ด] ไอ้มิ่ง [คราง] - [ดนตรีระทึก]

[หอบคราง] พี่กล้า พี่กล้าจ๊ะ

[ลิ้นจี่] พี่กล้า

- [หมอบุญลือ] เฮ้ย ใครน่ะ - [แฟง] เฮ้ย

[แฟง] เฮ้ย ไอ้มิ่ง

คุณทับทิมขอรับ คุณทับทิมช่วยกระผมด้วยนะขอรับ

เกิดอะไรขึ้นหรือมิ่ง

คุณหลวงท่านจะให้กระผมเป็นทาสต่อขอรับ

[หอบ]

คุณทับทิมช่วยกระผมด้วยนะขอรับ

- [มิ่งหอบ] - [ดนตรีเยือกเย็น]

[ชด] นี่แน่ะ [แค่นเสียง] ไอ้มิ่งอยู่ไหน

[ทับทิมร้องไห้]

[สะอื้น] ข้าไม่รู้จ้ะ ข้าไม่รู้มันหนีไปไหน

- [ฟูมฟาย] - มึงบอกมาสิ ไอ้มิ่งอยู่ไหน ฮะ

- [แพร] เฮ้ย - [กล้า] พี่

พอได้แล้ว ทำมันไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก

- [ตะคอก] เฮ้ย - [ร้องไห้]

พวกมึงรีบไปตามไอ้มิ่งกลับมาเลยนะ

[ชด] ไม่อย่างนั้นล่ะก็ กูจะเฆี่ยนพวกมึงทุกคน

[หอบ] ตีผู้หญิงได้ยังไง

ถ้าแถวบ้านฉันนะ โดนถ่ายประจานลงทวิตฯ แล้ว

- มันหมดยุคผู้ชายตีผู้หญิงแล้วเว้ย - นางแพร

- กลับมาเดี๋ยวนี้ [ฟึดฟัด] - นางแพร ใจเย็นๆ ก่อน

[กล้า] พอได้แล้ว

- [ดนตรีเศร้า] - [ร้องไห้] พี่ชดคงโดนคุณหลวงด่า

เลยมาพาลลงที่ข้า [สะอื้น]

เราต้องรีบตามหาไอ้มิ่งก่อนที่พี่ชดจะเจอ ไม่อย่างงั้นมันโดนซ้อมหนักแน่

แล้วเราจะไปตามที่ไหน

สาธุ หนีไปให้พ้นเลยนะนายมิ่ง อย่าได้กลับมาที่นี่อีก

[แพร] เพี้ยง

- [ดนตรีเศร้า] - [แพรเดาะลิ้น]

คุณทับทิมเขียนใบสั่งยาไปแล้ว

อีกสองสามวันก็น่าจะมาถึง

[มิ่งหอบ]

ขอบพระคุณขอรับคุณทับทิมที่ช่วยเมตตากระผม

- [ดนตรีไทยซึ้ง] - ไม่เป็นไร อย่างไรชีวิตคนต้องมาก่อน

[เสียงสั่น] งั้นประเดี๋ยว

บ่าวไปเฝ้าข้างนอกให้

เผื่อคนของคุณหลวงตามมา

[แฟงหอบสั่น]

[หมอบุญลือ] ตอนนี้มิ่งก็พักที่นี่ก่อน

อย่าออกไปไหน

อยากจะได้อะไรก็บอกนางแฟงมันนะ

- ขอรับ - [หมอบุญลือ] อือ

[แฟง] เฮ้ย เข้าไปไม่ได้นะ เข้าไปไม่ได้ เฮ้ย

- ไอ้มิ่ง - พี่กล้า

ข้าว่าแล้วว่าเอ็งต้องมารักษาตัวอยู่ที่นี่

ขออภัยคุณทับทิมที่มันมารบกวนนะขอรับ

เอ็งรีบไปกับข้าเดี๋ยวนี้เลย

[กล้า] ไปเร็ว

- [เสียงเคาะประตู] - [ดนตรีลุ้นระทึก]

เปิดประตู

คุณหลวงใช้ให้ข้ามาตามหาตัวทาสหนีนาย

[เสียงเคาะประตู]

เปิดประตู ข้างในมีใครอยู่ไหม

ถ้าไม่เปิด ข้าไม่เกรงใจแล้วนะ

[แพร] ยิ่งเจ็บยิ่งดี จะได้มีแรงฮึดอยากเป็นไทกับเขาบ้าง

เอ็งคิดว่ามันง่ายนักหรือ การที่ทาสคนหนึ่งจะเป็นไทได้

[มิ่ง] กระผมขอรับสารภาพขอรับ

- ดี - [แพร] เราเลือกได้นะ

ว่าเราจะเป็นทาสไปตลอดชีวิต

[แพร] หรือว่าเราจะลุกขึ้นมาสู้เพื่อตัวเองนะ

ถ้าวันหนึ่งฉันได้กลับบ้าน

[แพร] ฉันจะได้จำได้

ว่าฉันน่ะเคยเจอนาย

[เพลง “คำรัก”]

♪ ฉันเคยเอ่ยคำรัก ♪

♪ เมื่อนานเนิ่นนัก ได้เรียนรู้รักครั้งแรกจากเธอ ♪

♪ เริ่มจากวันนั้น ในวันที่เราพบเจอ ♪

♪ กาลผ่านไปหัวใจล้นเอ่อ ♪

♪ เปี่ยมด้วยรักเธอ จึงบอกออกไป ♪

♪ เพราะรักจึงย้ำว่ารัก ♪

♪ เพราะรักจึงพร่ำบอกไป ♪

♪ นับร้อยพันครั้ง เธอฟังอยู่ไหม ♪

♪ เธอหน่ายหรือยัง ♪

♪ เพราะรักมันท่วมมันท้น ♪

♪ ย้ำซ้ำได้จนเป็นหมื่นล้านครั้ง ♪

♪ ฉันขอเพียงเธออยู่ฟังนานๆ ♪

♪ ได้ไหม ♪

♪ ฉันจะเอ่ยคำรัก ♪

♪ แด่เธอที่รัก ตราบนานเท่านานถึงวันสิ้นใจ ♪

♪ จะบอกทุกครั้ง หากตัวฉันยังพูดได้ ♪

♪ คำที่มันสำคัญยิ่งใหญ่ ♪

♪ สุขเต็มหัวใจเมื่อบอกรักเธอ ♪

[เพลงจบ]

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.