Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
ทักทายอย่างเป็นทางการ
- จากน้องแพร แม่ค้าแซ่บ - [ดนตรีคึกคัก]
ของแท้ต้องหัวทอง
[แมน] เราเลิกกันเถอะ
- [แมน] แพรมีลูกเพจเป็นแสนคนน่ะ - [ดนตรีเศร้า]
[แมน] พี่หายไปคนเดียว แพรคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง
ตกลงหนูจะขออะไรนะ
[แพรฟูมฟาย] ก็ขอผู้ชายสิลุง
ผู้ชายที่จะรักหนู
โดยที่ไม่หวังอะไรจากหนูเลย
[แพร] แอปฯ เพ-ลาพร้อม
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[เสียงเอฟเฟกต์วูบวาบ]
[แพรกรี๊ด]
[เอก] นางนี่แหละขอรับ นางหัวทองที่ลูกเจอ
[แพร] ฉันน่ะข้ามเวลามา
จากอนาคตอีกหลายร้อยปีข้างหน้าเลย
เฮ้ย
แล้วนายไม่กลัวติดเสนียดฉันเหรอ
- [ดนตรีซึ้ง] - คุณหลวงสั่งให้ข้าดูแลเอ็ง
ถ้ามัวแต่กลัว ข้าจะทำได้อย่างไร
[คราง]
[ดนตรีระทึก]
[ชด] มึงจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น เพราะมึงเพิ่งทำสัญญา
ขายตัวเป็นทาสใช้หนี้ให้คุณหลวงท่าน
เอ็งต้องชดใช้ด้วยการเป็นทาส
นับตั้งแต่วันนี้สืบไป
- [ชด] เฮ้ย ขังมัน - [คุณหลวงหัวเราะ]
- [แพรร้องโวยวาย] อย่า ปล่อย - [คุณหลวงหัวเราะ]
[ตะโกน] ปล่อย
- [แพร] ปิดตาไว้นะ - [เนยกับเปรี้ยว] อือ
- ค่อยๆ เดิน ค่อยๆ เดิน ค่อยๆ เดิน - [หัวเราะ]
ห้ามเปิด
[เนยกับเปรี้ยวหัวเราะ]
ซ้ายๆ
[ดนตรีซึ้ง]
อย่าเพิ่งนะๆ
[เนย] หือ เปิดตาได้หรือยังน่ะเจ๊
เปิดตาได้
[ทุกคนซุบซิบ]
บ้านใครเจ๊
ก็บ้าน…
จากน้ำพักน้ำแรงของพวกเราไง
[ทุกคนฮือฮา]
- [ทุกคนเฮ] - [กรี๊ด] แก
- [เนย] สุดยอดเลยอะ - [แพร] สวยไหม
เจ๊นี่ ไลฟ์ขายของแค่ไม่กี่ปี จนถอยบ้านได้เลยอะ
- นั่นดิ - ก็ต้องขอบคุณพวกแกนั่นแหละ
ที่ช่วยกันรับออร์เดอร์ ช่วยกันขายของน่ะ
[ทุกคนหัวเราะ]
- [ไม่มีเสียงพูด] - [ลิ้นจี่] หัวทอง
[ลิ้นจี่] นางหัวทอง
- [ลิ้นจี่] นางหัวทอง - [หัวเราะ]
[ตะโกน] นางหัวทอง
[หายใจเฮือก]
- [ดนตรีไทยสนุกสนาน] - [แพร] อ้าว
เฮ้ย เลิกกินบ้านกินเมืองอยู่นั่น
ไปอาบน้ำ เตรียมเข้าครัว
มีการต้องทำอีกมาก
- [ลิ้นจี่] ลุก [เดาะลิ้น] - [ถอนหายใจ]
ข้าบอกให้ลุก เอ็งก็ลุกสิ
- เออ - ตามข้ามา
เร็วๆ เข้าสิ
[ถอนหายใจ] ทำไมมันช้าอย่างนี้
[ดนตรีจบ]
[เสียงดนตรีไทยระทึก]
[ลิ้นจี่] นี่
เอ็งรออยู่นี่นะ
ข้าจะไปบอกป้าแว่น ให้หาผ้าผ่อนมาให้เอ็งผลัดเสียก่อน
[พ่นลมหายใจ] ประหลาดจริง
[ดนตรีจบ]
♪ อี อีหยังวะ ♪
♪ อี อีหยังวะ ♪
♪ ไม่รู้จะพูดยังไง นี่ฉันมาทำอะไร ♪
♪ ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ทำอะไรก็แปลก ♪
♪ คนนั้นก็พูดงงๆ หรือว่าเป็นฉันที่งง ♪
♪ ถนนก็ไม่คุ้น คงเป็นฉันเองที่หลงทาง ♪
♪ อีหยังวะ ที่นี่คือที่ใด ♪
♪ จะถามใคร ดูเขาก็ไม่เข้าใจ ♪
♪ อีหยังวะ เอาแล้ว ทำยังไง ♪
♪ มีแต่ฉันและเธอเมื่อไร ตรงนี้ ♪
♪ คงมีก็แค่เธอ ♪
♪ ที่จะทำให้อุ่นใจ ♪
♪ ไม่ว่าจะที่ไหน ♪
♪ ก็ขอฉันไปด้วยคนได้ปะ ♪
♪ ให้เธอช่วยนำทางฉันที ♪
♪ ถ้ามีเธอช่วยไปส่ง คงไม่ต้องหลงทาง ♪
♪ ไม่อยากให้เธออยู่ห่าง ให้เธอช่วยนำทางฉันที ♪
♪ อิ อิหยังวะ อิ อิหยังวะ ♪
♪ ให้เธอช่วยนำทางฉันที ♪
[เพลงจบ]
[ดนตรีระทึก]
[แพรหอบ]
เฮ้ย
เฮ้ย
เอ็งจะไปไหน
นายอย่าตามหลอกหลอนฉันเลยนะ
ปล่อยฉันไปเถอะ คือฉันไม่อยากเป็นทาส
คุณหลวงของนายน่ะหลอกให้ฉันเซ็นสัญญา
เฮ้ย
เอ็งจะไปไหน มานี่
- [แพร] ปล่อยๆ โอ๊ย - [กล้า] ดิ้นเหรอ
- ดิ้นเหรอ - โอ๊ย มันเจ็บไหมเนี่ย
- ไม่ฟังใช่ไหม - โอ๊ย
- [ลิ้นจี่กรี๊ด] ปล่อยนะ - [กล้า] นี่ๆ
- นี่ เอ็งทำอะไรพี่กล้าของข้า ฮะ - [แพรหอบ]
พี่กล้าของเธอนั่นแหละทำฉัน
ลิ้นจี่
ข้าบอกแล้วใช่ไหม
ให้เอ็งระวังมันให้ดี
[กล้า] ถ้าข้าไม่มาพบเสียก่อน
มีหวัง เอ็งโดนเฆี่ยนจนหลังลายเป็นแน่
ขอบใจนะพี่กล้าที่เป็นห่วงข้า
[เสียงระนาด]
แล้วจะเอาอย่างไรกับมันดี
ไปฟ้องคุณหลวงให้ลงหวาย เสียทีสองทีคงจะดีกระมัง
[ดนตรีระทึก]
คุณหลวงท่านสั่งข้ามาแล้ว
ว่าจะให้ลงโทษมันอย่างไร
[ลิ้นจี่] ไม่รอดแน่
[แพร] เฮ้ย เดี๋ยวๆ เดี๋ยว
[ดนตรีระทึก]
[แพร] มาล่ามกันแบบนี้ เห็นฉันเป็นวัวเป็นควายหรือไง
นี่ ทาสที่คิดหนีนายน่ะ
โดนแค่นี้ยังนับว่าน้อยไป
[แค่นเสียง]
[ลิ้นจี่] นั่น โดนสองข้างเสีย
เดินไม่ได้แล้วสิเอ็ง [แค่นหัวเราะ]
- อ้าว พี่กล้า - [เสียงระนาด]
เอาโซ่ตรวนมาล่ามข้าทำไมล่ะ
[ถอนหายใจ]
เอ็งจะได้ช่วยข้าดูมันอย่างไร
ลิ้นจี่ ข้าฝากด้วยนะ
เอ็งเป็นคนที่ข้าไว้ใจที่สุด
[ดนตรีไทยสนุกสนาน]
ได้จ้ะ
พี่ไว้ใจถูกคนแล้วจ้ะพี่กล้า
มองอะไรของเอ็ง
เอ็งเป็นบ้าหรือ ไป
[แพร] โอ๊ย เดินช้าๆ ไม่ได้หรือไง
[ลิ้นจี่] เอ้า ถึงแล้ว รีบลงไปอาบน้ำเลย
- [ถอนหายใจ] - อะไร ในคลองเนี่ยนะ
ก็ใช่สิ
มันมีแต่เป็ดเท่านั้นแหละค่ะที่อาบน้ำในคลองอะ
บ้านตั้งไฮโซ ไม่มีห้องน้ำให้อาบหรือไง
พูดอะไรนางนี่นี่
มีแต่พวกนายเท่านั้นแหละที่มีห้องไว้อาบน้ำ
[แค่นเสียง] รีบๆ ลงไป
- [ลิ้นจี่ถอนหายใจ] - [เสียงระนาดรัว]
ได้เลย
[ลิ้นจี่กรี๊ด]
- [แพรหัวเราะ] - [ลิ้นจี่กรี๊ดโวยวาย]
- [คราง] - [หัวเราะ]
เย็นหัวไหมลิ้นจี่
นางหัวทอง อะไรของเอ็งเนี่ย
อ้าว ก็ลิ้นจี่บอกว่าให้รีบลงมาไม่ใช่หรือไง
- ก็รีบลงมาแล้วนี่ไง - [ลิ้นจี่หอบ]
[แพร] แล้วให้อาบไงล่ะ
- สบู่มาดิ - ฮะ
[ติดอ่าง] สะๆ
- สบู่ - สบู่คืออะไร
[ลิ้นจี่] อุ๊ยๆ
อุ๊ย เดี๋ยวๆ เอ็งเบาๆ เอ็งเบาๆ
ผักบุ้งมันช้ำหมด เอ็งทำอย่างนี้
นี่ นี่ๆ
เออ อย่างนั้นแหละ
นี่ๆ
แม่ครัวเอกย่านบางซื่อเลยนะ
- [คราง] อุ๊ย - [แม่กล้าแค่นเสียง]
ให้มันน้อยๆ หน่อยนะนางลิ้นจี่
[ลิ้นจี่หัวเราะ] จ้ะแม่
[ลิ้นจี่หัวเราะแห้งๆ]
นี่ลิ้นจี่ เขามามุงดูอะไรกันน่ะ
ก็มาดูหัวกบาลเอ็งไง
อ้าวเหรอ
[เสียงกระดิ่ง]
พี่ๆ ลองมาดูกันใกล้ๆ ก็ได้นะจ๊ะ
แล้วมันจะไม่ลามมาติดหัวพวกข้าหรือวะ
โอ๊ย สีผมนะไม่ใช่หวัด จะมาติดกันได้
ลองจับดูก็ได้นะจ๊ะ
- [ทาสๆ กรี๊ดกร๊าดโวยวาย] - นี่ไง
- [ดนตรีไทยซึ้ง] - [แพร] ลองจับดูไหมจ๊ะ
[เดาะลิ้น] คนนะไม่ใช่บุ้ง
ช่างเถอะ
ประเดี๋ยวพวกมันก็คุ้นชินไปเองแหละ
แล้วนอกจากทำกับข้าวแล้ว
คนเป็นทาสต้องทำอะไรอีกบ้างล่ะจ๊ะ
โอ๊ย เอ็งนี่ขี้สงสัยเสียจริง
- ทำๆ ไปเดี๋ยวเอ็งก็รู้ - [ดนตรีจบ]
[ดนตรีไทยเร้าใจ]
[ลิ้นจี่] เริ่มตั้งแต่เช้า ไก่ขันเมื่อไหร่
ทาสอย่างเราก็ต้องแหกขี้ตา
ไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมทำงาน
ทาสผู้หญิงก็มาเตรียมกับข้าวถวายพระ
และกับข้าวคนในเรือน ทั้งทาสทั้งนาย
ส่วนทาสผู้ชายก็มีหน้าที่ไปเตรียมน้ำท่า
ให้นายอาบ
เตรียมผ้าผ่อนไว้รอนายแต่งตัว
[แพร] แล้วต้องแต่งตัวให้ด้วยไหม
[ลิ้นจี่ถอนหายใจ] จะฟังต่อไหม
[แพร] เออๆ เล่าต่อ
[ลิ้นจี่] หลังจากนายกินข้าวเสร็จ
ใครดูแลนายคนไหนก็ดูแลกันไป
- เชิญขอรับ - อือ
[แพร] โอ้โฮ อาชีพคนขับรถชัดๆ
[ลิ้นจี่] ทาสผู้ชายที่ไม่ต้องตามนายไปไหน
ก็ไปขุดดิน รดน้ำผัก
[แพร] อ๋อ เป็นคนสวน
[ลิ้นจี่] ทาสผู้หญิงอย่างเราก็ดูแลเรือน
ปัดกวาดเช็ดถูให้สะอาดเรียบร้อย
แล้วก็ซื้อข้าวของเครื่องใช้มาเติมเข้าเรือน
[แพร] นี่มันโรงงานนรกชัดๆ
[ลิ้นจี่] แต่อย่าคิดหนี
เพราะทาสที่หนีนายจะโดนเฆี่ยนจนตาย
[เสียงหวาย]
[ลิ้นจี่] ตกเย็น พวก ทาสผู้หญิงก็เตรียมสำรับข้าวเย็น
อ้าว นางแพร ตำไปถึงไหนแล้วเนี่ย
[แม่กล้า] โอ๊ย นี่ อยู่ที่บ้านเนี่ยเคยตำอะไรบ้างไหม
กินมื้อเย็นนะ ไม่ใช่กินพรุ่งนี้ เอ้า
[ลิ้นจี่] พลบค่ำ ทาสผู้ชายกลับจากสวน
ก็ตั้งวงกินเหล้า เล่นพนันขันต่อ
- [แพร] อ๋อ ก็คือได้พักแล้วใช่ไหม - [ทุกคนหัวเราะเฮฮา]
[ลิ้นจี่] ยัง
เพราะทาสผู้หญิงก็มาปะชุนหมอนมุ้ง
ทำเครื่องหอมไว้ให้นายท่านใช้
เสร็จแล้วถึงได้อาบน้ำอาบท่า
สวดมนต์เข้านอน
[แพร] อ้าว ไม่ยุติธรรมเลย
ทำไมผู้ชายได้พักแล้วผู้หญิงต้องทำงานต่ออีกล่ะ
นี่แม้แต่ทาสก็ไม่เท่าเทียมเหรอเนี่ย
[ในลำคอ] อือ
[แพร] โอ๊ย
วันๆ นี่ทาสต้องทำขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
- [พ่นลมหายใจ] - [หอบ]
บางเรือนน่ะหนักกว่านี้อีก
ยิ่งทาสตามเหมืองทางใต้นะ อย่าให้พูดเลย
[เดาะลิ้น] นี่ลิ้นจี่
แล้วมันจะมีวันที่แบบ
เป็นวันสบายๆ ที่เราไม่ต้องทำอะไรเลยไหม
เราจะหยุดได้อย่างไร
เราต้องดูแลให้ท่านได้กินได้อยู่ทุกวันไม่ใช่หรือ
[แค่นหัวเราะ] นี่สินะ ที่เขาเรียกว่า
ใช้งานเยี่ยงทาส
พูดมาก
- [เสียงระนาด] - [ลิ้นจี่] รีบนอน พรุ่งนี้ยังมีการต้องทำอีกมาก
[แค่นเสียง]
[ดนตรีเร้าใจ]
[ไม่ออกเสียง] นอนก็ได้วะ
โอ๊ยๆ โอ๊ย
[ลิ้นจี่] โอ๊ย [คราง]
เฮ้ย เอ็งจะพาข้าไปไหน
ไปให้คุณหลวงเอาโซ่ออกไง
- อุ๊ย ข้าไม่ไป - [ร้องตกใจ]
แล้วจะอยู่กับฉันแบบนี้ไปตลอดชีวิตหรือไง
เอ็งไม่รู้อะไร [คราง]
ที่นี่ ถ้าไม่มีเรื่องคอขาดบาดตาย
ไม่มีทาสคนไหนกล้าไปรบกวนคุณหลวงท่าน
มันไม่มีอะไรคอขาดบาดตาย
ไปกว่าการที่ฉันต้องติดอยู่ที่นี่
แล้วก็อยู่กับเธอในสภาพแบบนี้อีกแล้ว
- ตามมา - [ลิ้นจี่คราง]
- [ตุ่น] หยุดเดี๋ยวนี้เลย - [กล้า] ไอ้ไข่
- [ไข่] ช่วยด้วย - [ตุ่นฮึบ]
- [ตุ่น] มานี่ นี่ [ฮึบ] - [ไข่] โอ๊ย [หอบ]
- ไอ้กล้า ปล่อยกูไปเถอะ กูขอร้องล่ะ - [ดนตรีระทึก]
สงสัยมันคงจะหนีกลับใต้
เห็นว่าแม่มันป่วยหนัก
[ไข่] ไอ้กล้า ไอ้ตุ่น ข้าขอโทษ
ข้าจะไม่หนีแล้ว อย่าฟ้องคุณหลวงเลยนะ
- ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น - พวกเอ็ง…
- [ไข่โอย] - [ตุ่นฮึบ] ไป
- เร็ว - [ไข่] ข้าขอโทษ
- [ตุ่น] ไป อย่าดิ้นสิวะ - [แพร] ฮะ
แล้วจะจับเขาไว้ทำไมล่ะ
ก็ปล่อยเขากลับไปหาแม่ดิ
วุ้ย เอ็งนี่ หุบปากเลยนะ
รู้หรือไม่
ว่าโทษของทาสที่หนีนายมันหนักแค่ไหน
[ดนตรีจบ]
[เสียงนกร้อง]
- [ลิ้นจี่] อุ๊ยๆ - [เสียงหวาย]
- [กระซิบ] อะไร - [ไข่โอดโอย]
- [ดนตรีชวนลุ้น] - [กล้า] ไอ้ไข่ๆ ไอ้ไข่
[กล้า] หมดสติไปแล้วขอรับ
พอแค่นี้ดีหรือไม่ขอรับ
ใจเสาะนักนะมึง
- เอาน้ำราดขึ้นมาให้มันตื่น - [ดนตรีจบ]
แล้วเฆี่ยนต่อให้ครบที่ข้าสั่ง
[กล้า] คุณหลวงขอรับ แต่ว่า…
จะขัดคำสั่งข้างั้นหรือ
[ดนตรีระทึก]
สาดมัน
- [ชด] ลุกขึ้นมา - [คุณหลวง] พวกเอ็งดูไว้นะ
- [คุณหลวง] ไอ้อีผู้ใดคิดจะหนี - [ไข่โอย]
ต้องโดนโทษหนักแบบนี้
อ้าว เฮ้ย ไปทำงานกันได้แล้ว
[ลิ้นจี่] นี่
เห็นท่านลงโทษทาสหนักเพียงนี้แล้ว
เอ็งยังจะกล้าเข้าไปขออีกหรือ
- [เสียงหวาย] - [ไข่โอย]
- [เสียงหวาย] - [ไข่โอย]
[กล้า] คุณหลวงขอรับ
ท่าทางนางหัวทองมันคงไม่คิดจะหนีอีกแล้ว
ปลดโซ่ให้มันเถอะขอรับ
มันจะได้ทำงานได้สะดวก
เอ็งไว้ใจมันได้หรือ
ถ้ามันหนีไป ใครจะรับผิดชอบ
[คุณหลวงสูดลมหายใจ]
[คุณหลวง] อือ
ใครจะรับผิดชอบ
ถ้ามันหนีไปได้
กระผมจะรับโทษแทนมันเองขอรับ
[ดนตรีระทึก]
นี่ข้าเห็นแต่ว่า
เอ็งเป็นทาสผู้ภักดี
[คุณหลวง] แต่เอ็งรู้ใช่ไหม
ถ้าอีหัวทองมันหนีไปได้
เอ็งจะต้องโดนเช่นไร
ขอรับ
- [ดนตรีจบ] - [หัวเราะในลำคอ]
อ้าวเฮ้ย ปลดโซ่มัน
ขอรับ
[เสียงกุญแจ]
เป็นบุญของเอ็งนะ นางหัวทอง
[ดนตรีไทยซึ้ง]
- [ดนตรีจบ] - [เสียงนกร้อง]
พี่กล้าเขาขอให้ช่วยปลดโซ่ตรวนให้แล้ว
เอ็งก็ทำงานต่อ
[ลิ้นจี่] อย่าหาเรื่องให้พี่กล้าของข้าซวยอีก
- [ในลำคอ] อือ - [แค่นเสียง]
ถูไป
[ดนตรีสนุกสนาน]
[ฮึบ]
[ช้อย] ตาเถร นี่
ใครเขาถูเรือนอย่างนี้กันฮะ
[แค่นเสียง] หัวหูพิลึกพิลั่น
แล้วยังทำอะไรพิกลพิการอีกนะเอ็งเนี่ย
- อ้าว แค่นี้พี่หาว่าแปลก - [ช้อยแค่นเสียง]
พี่อะต้องไปเห็นหุ่นยนต์ดูดฝุ่นที่บ้านหนูก่อน
นี่ ใครให้อีนาง
กาลกิณีนี่ขึ้นมาบนเรือนใหญ่เนี่ยฮะ
นี่ คุณหลวงเขาอนุญาตแล้วจ้ะ
- [ดนตรีจบ] - [แพร] บอกให้ฉันน่ะ
[แพร] กลับมาทำงานได้เหมือนทาสคนอื่นๆ
ถ้าพี่ไม่พอใจน่ะ ฉันกลับไปนอนพักก็ได้นะ
[ลากเสียง] ชอบเลย
- [แค่นเสียง] - [ลิ้นจี่] พี่ช้อย
- พี่ช้อยใจเย็นจ้ะ - [แค่นเสียง]
- [ดนตรีระทึก] - อีนี่มันบ้า อย่าไปถือสามันเลยจ้ะ
[แค่นเสียง]
- เฮ้ย - อะไร
- เอากระโถนไปล้างให้สะอาดไป - [เดาะลิ้น]
ไป
- [ถอนหายใจ เดาะลิ้น] - [ลิ้นจี่] ไปสิ
- [แม่ค้า 1] ตะกร้าจ้ะ ตะกร้า - [แม่ค้า 2] ขนมไหมจ๊ะ
[ชาวบ้านชาย 1] ช่วยด้วยครับ ขโมยๆ ช่วยด้วยจ้ะ ขโมย
- [เสียงจอแจ] - เฮ้ย คุณเอก
- [เอก] ไอ้กล้า ตามไป - ครับ
- [ดนตรีระทึก] - [กล้า] เฮ้ย หยุด ข้าบอกให้หยุด…
- นะเว้ย - [ขโมยตะโกนโวยวาย]
เฮ้ย
[กล้า] เฮ้ย หยุด ข้าบอกให้หยุด
หยุด
[ดนตรีจบ]
- [กล้าฮึบ] - [ขโมยร้องตกใจ]
[ดนตรีลุ้นระทึก]
- เฮ้ย - [เสียงชักมีด]
- [ดนตรีจบ] - [กล้าฮึบ]
คุณเอกขอรับ
มันแอบเข้าไปขโมยยาในร้าน ตอนที่กระผมเผลอขอรับ
กล้าก่อเรื่องในท้องที่ของข้ากลางวันแสกๆ
ไอ้กล้า เอาตัวมันส่งนครบาล
ขอรับ
- ไป - อย่าเพิ่งค่ะ
[ดนตรีหวานซึ้ง]
น้องทับทิม
ทำไมถึงขโมยยา มีใครไม่สบายหรือเปล่า
[ถอนหายใจ]
แม่กระผมทำอาชีพเก็บมะพร้าว
แม่ตกต้นมะพร้าว เจ็บหนัก
กระผมไม่มีเงินไปซื้อยา
งั้นค่ายานี้ฉันขอจ่ายให้เอง
[ดนตรีไทยสดใส]
น้องทับทิม
แม่เอ็งอยู่ที่ไหน
เสร็จแล้วจ้ะ
[ไม่มีเสียง]
[ไม่มีเสียง]
[ทับทิม] ขอบคุณพี่เอก ที่ไม่เอาความอาญาสองแม่ลูก
แต่ทีหลัง ให้ไอ้กล้าไปตามหมอให้ก็ได้
ไม่เห็นต้องลงไปทำเองเลย
ได้ช่วยเหลือคนเจ็บป่วย ทำให้น้องมีความสุข
[หัวเราะเบาๆ]
น้องทับทิมช่างจิตใจดีจริงๆ
ไอ้กล้า
เอาของคุณทับทิมไปขึ้นรถ ข้าจักรอแถวนี้
ขอรับ
[ดนตรีจบ]
[กล้าถอนหายใจ]
[ทับทิม] กล้า
ได้ยินว่าแม่ของกล้าธาตุลมแปรปรวนอีกแล้วหรือ
- ขอรับ - พี่แฟงจ๊ะ
นี่เป็นยาฝรั่ง ช่วยบำรุงกำลัง
[ดนตรีไทยซึ้ง]
คุณทับทิม
นายกล้าสู้คนถือมีด
ทั้งที่ตัวเองมือเปล่า
กล้าหาญสมชื่อนะ
ขอบพระคุณขอรับ
[หัวเราะในลำคอ]
- ไปกันจ้ะพี่แฟง - เจ้าค่ะ
[ดนตรีจบ]
[ดนตรีซุกซน]
[เสียงโทรศัพท์หาสัญญาณ]
[เดาะลิ้น ถอนหายใจ]
ไม่มีสัญญาณเลยอะ
จะไปหาสัญญาณจากที่ไหนเนี่ย
[ดนตรีจบ]
[เสียงนกร้อง]
[ดนตรีไทยสดใส]
พักเสียหน่อยเถอะนะคะ
ลูกต้มยามาให้
ยานี้ตำราว่าช่วยบำรุงกำลังดีนัก
[ถอนหายใจ]
เจ้ารู้ไหม
ว่าก่อนที่แม่ของเจ้าจะสิ้นบุญน่ะ
เขาฝากช่วยพ่อให้ดูแลให้เจ้าเนี่ยเป็นฝั่งเป็นฝา
ได้ออกเหย้าออกเรือน
แล้วดูสิ
เจ้ามัวแต่สาละวน
ออกไปดูแลคนเจ็บคนไข้ไม่เว้นแต่ละวันเลย
[แค่นหัวเราะ]
แล้วลูกพระน้ำพระยานาหมื่นที่ไหน
เขาจะมารักมาชอบพอเจ้าล่ะฮะ
ก็ช่างเขาสิคะคุณพ่อ
ลูกอยู่แบบนี้ก็สบายดีนักหนาแล้ว
- [ฮึบ] คุณ… คุณพระขอรับ - [ในลำคอ] หือ
คุณหลวงกลับมาขอพบขอรับ
- [ดนตรีลุ้นระทึก] - [คุณหลวงหัวเราะเบาๆ]
งามมากนะขอรับ
คุณหลวงหอบถ้วยโถโอชาม
มามอบให้ฉันตั้งมากตั้งมายขนาดนี้
ด้วยเรื่องอันใดหรือ
เวลานี้
เจ้าเอกลูกชายกระผม
รับราชการเป็นหมื่นมาก็นานโข
ก็เลยคิดว่า
มันก็สมควรแก่เวลา
จะได้ขึ้นเป็นขุนกับเขาสักทีนะขอรับ
นี่คุณหลวงกำลัง
คิดติดสินบาทคาดสินบนกับคนอย่างฉันหรือ
อ๋อ [ติดอ่าง] ไม่ได้หรอกขอรับ
กระผมแค่คิดว่าไอ้พวก
ถ้วยโถโอชามเหล่านี้มันงาม
[อึกอัก] เหมาะกับ…
[คุณหลวง] เรือนของคุณพระ แล้วก็…
เหมาะกับฐานะของคุณพระ
แค่นั้นขอรับ ไม่ได้คิดเรื่องอื่นเลย
นี่คุณหลวง
เดี๋ยวขนกลับไปให้หมดเลยนะ
อย่าให้เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว
ฉันไม่อยากให้ชาวบ้านแถวนี้เนี่ยเขาไปลือกันว่า
ฉันเป็นคนมักได้
- [แผ่ว] อ๋อ - [คุณพระถอนหายใจ]
- ส่วนเรื่องพ่อเอกลูกของคุณหลวงน่ะ - [ดนตรีจบ]
ฉันเขียน
ขอเลื่อนยศตำแหน่งจากหมื่นไปเป็นขุน
ส่งทางกรมไปเรียบร้อยแล้ว
[คุณพระแค่นหัวเราะ]
- [ดนตรีตื่นเต้น] - [คุณพระ] ไอ้เรื่องคำสั่งแต่งตั้งคงรออีกไม่นาน
[ถอนลมหายใจ]
กราบขอบพระคุณคุณพระขอรับ
[หัวเราะ]
ที่เอ็นดูเจ้าเอกลูกชายของกระผม
เอ้า
ดื่มน้ำชากัน
[คุณหลวงถอนหายใจ]
- เป็นวาสนาของมันจริงๆ - [ถอนหายใจ]
เรื่องที่ชาวบ้านเขาไปลือกัน
- [ดนตรีจบ] - ว่ามีแม่หญิงหัวทอง
- [คุณพระ] ประหลาดเนี่ย - [ดนตรีระทึก]
[คุณพระ] มาเป็นทาส ที่เรือนของคุณหลวง จริงหรือไม่
[น้ำเสียงงุนงง] ผู้หญิงหัวทอง
ยังไงกัน
ชาวบ้านก็ช่างลือกันไปได้นะ
[คุณหลวงหัวเราะ]
กระผมก็คงจะไม่เอานางผู้หญิง
หัวประหลาดอะไรเข้ามาอยู่ในเรือน
ให้มันเป็นเสนียดจัญไรนะขอรับ
[หัวเราะ]
ไม่มีขอรับ [ติดอ่าง] ม… ไม่มีขอรับ
ถ้าไม่มีก็แล้วไป
เออ
ว่าแต่คุณหลวง
อย่าไปตีตราเหมารวม ว่าเขาเป็นเสนียดจัญไรไปเลยนะ
[คุณพระ] เพราะว่า เขาก็เป็นคนเช่นเดียวกับเรา
- ไม่รู้ว่าไปตกระกำลำบากผลัดถิ่นที่มาจากที่ใด - [ดนตรีซึ้ง]
[คุณพระ] ถ้าบังเอิญได้พบเจอตัว
จะได้ถามไถ่ให้รู้ความ
จะได้ช่วยเหลือเกื้อกูลกันไงล่ะ คุณหลวง
- [คุณพระ] ฮึ - ขอรับ [หัวเราะ]
ใครเจอก็ช่วยๆ บอกๆ กันมาเนอะ [หัวเราะ]
[ดนตรีซึ้ง]
ผู้หญิงผมทอง
- [ลิ้นจี่ร้องตกใจ] - [เสียงปรบมือ]
- [ดนตรีสนุกสนาน] - เอ็งไปเอาวิธีนี้มาจากไหน
แถวบ้านฉันเขาใช้กัน
เอ็งนี่มันทำตัวผิดแผก
รับกับหัวเอ็งจริงๆ เลยนะ
ไหน มีต้นไหนอีก เดี๋ยวแม่จะสอยให้ร่วงเลย
เฮ้ย นั่นคนหรือตัวอะไรนั่น
[กล้า] เฮ้ย ไม่มีอะไรหรอกขอรับ
พ่อเพิ่งเป็นบุรุษไปรษณีย์ใหม่
แถวนี้หรือขอรับ หน้าไม่คุ้น
ข้าเพิ่งย้ายมาประจำบางซื่อ
พวกเอ็งพอจะรู้หรือไม่ว่า บ้านคุณพระประสิทธิ์บุรีลักษณ์ไปทางไหน
บ้านคุณพระเอี่ยว
กระผมรู้จักขอรับ เดี๋ยวกระผมพาไปเอง
เพื่อเอกสารต้องรีบใช้
[ดนตรีไทยหวานซึ้ง]
เชิญขอรับ
นี่ขอรับ เรือนคุณพระ
ขอบใจนะเอ็ง
มีจดหมายมาส่งขอรับ
[ตะโกน] มีจดหมายมาส่งขอรับ
ข้าต้องไปอีกหลายที่นัก ฝากเอ็งเป็นธุระด้วยแล้วกัน
ขอรับ
มีจดหมายมาส่งขอรับ
มีใครอยู่หรือไม่ขอรับ
[ดนตรีหวานซึ้ง]
คุณทับทิม
มีจดหมายมาส่งขอรับ
บุรุษไปรษณีย์ท่านหลงไปเสียที่เรือนคุณหลวง
ตามฉันมา
ฉันแอบเรียนทางไกลกับพวกฝรั่ง
ทางนั้นจะส่งตำราเรียนมาให้
ฉันก็ทำการบ้าน ส่งกลับไปกลับมา
ลำบากหน่อยแต่ได้ความรู้มากทีเดียว
แล้วเหตุใดจึงต้องทำลับๆ ล่อๆ ด้วยเล่าขอรับ
กล้าก็รู้ว่าคุณพ่อท่านไม่ชอบให้ฉันเรียนหมอ
จริงสิ
ได้ยินชาวบ้านเขาลือกันว่า
ที่เรือนของคุณหลวงบำรุง มีนางทาสหัวทองอยู่จริงหรือ
- [ดนตรีไทยระทึก] - [อึกอัก]
คุณทับทิมไปได้ยินมาจากที่ไหนหรือขอรับ
คนแบบนั้นไม่มีจริงๆ หรอกขอรับ
อย่างงั้นหรือ
[ดนตรีจบ]
นางนี่มันชื่อแพร
[เอก] ผิวพรรณไม่ผิดแปลกคนบ้านเรา
เสียที่หัวมันทอง
ถ้าไม่ถือสา คุยเล่นด้วยก็นับว่าชวนหัวอยู่
[ดนตรีชวนลุ้น]
- ฉันเคยได้ยินเขาว่า - [ดนตรีจบ]
คนที่โดนต่อโดนแตนต่อย
บางครั้งผมจะเปลี่ยนสี
- นี่หล่อนโดนแตนหรือต่อต่อยมาหรือไม่ - [เสียงเอฟเฟกต์ตลก]
เปล่าเจ้าค่ะ
ขอฉันจับผมหล่อนดูหน่อยเถิด
[ดนตรีซึ้ง]
[ทับทิม] ผมนิ่มเงา ไม่แห้งหยาบ
หรือที่เป็นเช่นนี้
ด้วยร่างกายของหล่อนไม่แข็งแรง
[ดนตรีจบ]
ดูที ฉันจะเอายาบำรุงมาให้กินเสีย
แม้ผมหล่อนคืนดำได้เหมือนก่อน
ใครๆ จะได้ไม่หยาม ว่าเป็นคนประหลาดอยู่นั่นแล้ว
[ดนตรีซึ้ง]
ขอบคุณนะเจ้าคะ
[ดนตรีจบ]
[คุณหลวงกระแอม]
[ช้อย] เอ้า มาเร็วๆ เข้า เดินเร็วๆ เก็บของ
[ดนตรีชวนลุ้น]
คุณหลวงสงสัยเหมือนกระผมไหมขอรับ
- อะไรของมึงไอ้ชด - [ชดกระแอม]
นางหัวทองเนี่ย
มองไปมองมามันก็น่าชม
- [ชด] อยากรู้ว่าเนื้อตัวผิวพรรณมัน - [หัวเราะ]
ยามต้องมือชาย
มันจะเป็นเช่นไร
[ชดหัวเราะในลำคอ]
เอ็งนี่มันคิดชั่วจริงๆ
- [คุณหลวงหัวเราะ] - [หัวเราะ]
[ดนตรีระทึก]
[ชด] นังลิ้นจี่
จ๊ะ
[ลิ้นจี่] จ้ะ
[ดนตรีจบ]
นี่ พี่ชดเขาคุยอะไรกับเธออะ
- พี่ชดเขามาขอให้ข้าไปนอนกับพี่ช้อย - [ดนตรีชวนลุ้น]
เพราะแกต้องอยู่รับใช้คุณหลวงจนดึก
คืนนี้เอ็งนอนคนเดียวนะ
- [ในลำคอ] อือ - เอ้า
- [ลิ้นจี่] เอ็งไหวไหม - [ในลำคอ] อือ
[ดนตรีจบ]
เหตุใดเอ็งจึงเดินกลับมาคนเดียว
นางลิ้นจี่เล่า
หรือนี่เอ็งคิดจะหนีอีก
โอ๊ย นี่นายคิดเรื่องอื่นเป็นบ้างไหมเนี่ย
พี่ช้อยน่ะเขาให้ลิ้นจี่ไปนอนเป็นเพื่อนนู่น
ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นจะชวนเลย
ฮึ แล้วฉันจะรู้ไหม
อยากรู้ก็ไปถามเอาเองสิ ขอตัว
[เสียงวางถาดกระแทก]
[ดนตรีชวนสงสัย]
- [เสียงโทรศัพท์หาสัญญาณ] - [เดาะลิ้น]
โอ๊ย [ถอนหายใจ] เมื่อไหร่จะมีสัญญาณสักทีเนี่ย
[ถอนหายใจ] ร้อนก็ร้อน ยุงก็เยอะ
คิดถึงห้องแอร์จะแย่แล้วเนี่ย
- [ถอนหายใจ] - [เสียงแจ้งเตือน]
เฮ้ย
แบตฯ หายไป 15 เปอร์เซ็นต์แล้วอะ
ทำยังไง สายชาร์จก็ไม่มีอะ
เอาไงดีวะไอ้แพร
[เสียงโครม]
ใครอะ
นายกล้าเหรอ
- [ดนตรีระทึก] - [หัวเราะ]
คุณหลวง
คุณหลวงมาทำอะไรเหรอเจ้าคะ
[หัวเราะในลำคอ สูดลมหายใจ]
ไหน
เป็นอย่างไรบ้างนางแพร หือ
มาอยู่เรือนข้ามีอะไรหนักอกหนักใจบ้างไหม
ไม่มีนะเจ้าคะ ดีเจ้าค่ะ
[หัวเราะในลำคอ] ดี
เอ็งนี่เป็นเด็กขยันนะ
- [ดนตรีสะพรึง] - [คุณหลวง] ทำงานแต่เช้าจนค่ำ
[คุณหลวง] ไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย
[ในลำคอ] อือ คงจะปวดเนื้อปวดตัวสินะ
- [แพรหัวเราะแห้ง] - ขาแข็งไปหมดเลย
- [คุณหลวงหัวเราะ] - [หัวเราะแห้งๆ]
[คุณหลวง] เอ้า พอดีข้าเอาน้ำมันเกล็ดมาด้วย
น้ำมันนี่วิเศษนัก
ทาไป หายเมื่อยเป็นปลิดทิ้งเลย
- [คุณหลวงหัวเราะ] - [หัวเราะแห้งๆ]
เอ้า ทาตัวเร็ว
- [ฮึบ] - [แพรร้องตกใจ]
[หัวเราะแห้งๆ]
ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ทาเองได้เจ้าค่ะ
ไม่เป็นไร ข้านวดให้ได้
[หัวเราะในลำคอ]
[คุณหลวง] ขาเอ็งขาวเหมือนดอกมะลิ
- [คุณหลวงหัวเราะ] - [หัวเราะแห้งๆ]
- [แพรหัวเราะแห้งๆ] - [หัวเราะ]
- [คุณหลวง] สบายใช่ไหม - [ถอนหายใจ]
หายเมื่อยเลยเจ้าค่ะ
อีกนิดหนึ่งเอ็งจะสบายกว่านี้
ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ หายเมื่อยแล้วเจ้าค่ะ
นี่
เอ็งจะดื้อทำไมล่ะ
[คุณหลวง] ให้ข้านวดให้เอ็งสบายๆ
- [คุณหลวง] ข้าจะนวดให้ทั้งตัวเลย - [หัวเราะแห้งๆ]
- [หัวเราะ] - [แพร] ไม่เป็นไรเจ้าค่ะคุณหลวง
ข้าจะนวดให้ทั้งตัวเลย
ข้าจะนวดให้ทั้งตัว
คุณหลวงจะทำอะไรเจ้าคะ
- ก็ทำอย่างที่เขาทำๆ กันนั่นแหละ - [หอบ]
- [ดนตรีระทึก] - [แพร] เอ๊ย โอ๊ย [ฟึดฟัด] คุณหลวง
ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย
[แพรหอบ]
[แพร] โอ๊ย [หอบ] โอ๊ย
- [คุณหลวง] แรงเยอะดีนะ ข้าชอบ - [แพร] ปล่อย
[คุณหลวงหัวเราะ]
[กล้า] ไฟไหม้ๆ
ไฟไหม้
[ดังขึ้น] ไฟไหม้
ไฟไหม้ ไฟไหม้ที่ไหนวะ ไฟไหม้จริงสิ
- [คุณหลวง] ไฟไหม้ที่ไหน - [แพรหอบ]
- [กล้า] ไฟไหม้ - [คุณหลวง] ไฟไหม้ที่ไหนวะ
[กล้าตะโกน] ไฟไหม้
[กล้า] ไฟไหม้
- [กล้า] ไฟไหม้ - [หอบ]
- [ดนตรีจบ] - [คุณหลวง] เฮ้ย ไฟไหม้
ไฟไหม้ที่ไหนวะ โอ๊ย ตามมาดับกันสิ
[ช้อย] มีอะไรวะ
ไหน ไฟไหม้ที่ไหน
[กล้า] ขออภัยขอรับ
กระผมจุดไฟแต่มันลามไปติดหญ้าได้อย่างไร
แต่กระผมดับเรียบร้อยแล้ว ไม่เป็นไรแล้วขอรับ
กระผมกราบขออภัย
ที่ทำให้ทุกคนต้องตกอกตกใจนะขอรับ
โธ่ เนี่ยๆ
วันหน้าวันหลังก็ระวังหน่อยสิวะ
ไฟกองแค่นี้จะแหกปากทำไมวะ
[คุณหลวง] เอ้า ไม่มีอะไรก็ไปนอน
ไปนอนให้หมดน่ะ ไปนอน
[ดนตรีซึ้ง]
นายกล้า
[แพร] นายอยู่ข้างนอกปะ
ถ้ายังอยู่น่ะส่งเสียงหน่อยดิ
[เสียงขลุ่ย]
[ดนตรีหวานซึ้ง]
[เสียงน้ำ]
[ดนตรีชวนลุ้น]
[หอบ]
ไอ้กล้า
[คุณหลวง] ไหนมึงบอกว่า จะเป็นคนรับผิดชอบมัน ฮะ
- ไอ้ชด - ขอรับ
- เฆี่ยนมันให้ตายต่อหน้าต่อตากูตรงนี้ - [ดนตรีเร่งจังหวะ]
[แพรหอบ]
[แพร] อุ๊ย โทษจ้ะ
เฮ้ย
พี่ มันมีเรือที่จะออกไปจากที่นี่อีกบ้างไหมจ๊ะ
วันนี้หมดแล้วจ้ะ ต้องรอวันพรุ่งนู่นแน่ะ
ฮะ
คุณพ่อขอรับ
[เอก] ไอ้กล้ามันก็ทำงานดีมาตลอด
เป็นธรรมดาที่ต้องมีผิดพลาดบ้าง
อีกอย่างมันสนิทกับนางหัวทอง
[เอก] ลูกว่าให้มันเป็นคนไปตามตัวกลับมาดีกว่า
[แพรหอบ]
[คุณหลวง] งั้นเอ็งรีบๆ ไปเลยนะ
ไปพาตัวมันกลับมา
ก่อนที่ใครจะเห็นมัน
มิฉะนั้นเอ็งจะไม่ได้เห็นหน้าแม่เอ็งอีก
พี่จ๊ะ พี่เห็นผู้หญิงโพกหัว
ท่าทางดูมีพิรุธผ่านมาแถวนี้บ้างหรือไม่จ๊ะ
[แพร] อุ๊ย โทษจ้ะ
เฮ้ย พี่ตุ่น
[แพร] อุ๊ย พี่ จอดด่วน
ฉันขอติดรถไปด้วยคนได้ไหมจ๊ะ
นางหัวทอง
[แพร] โลกกลมไปอีก
[แพรแค่นเสียง หอบ]
[แพรหอบ] ฮึ่ย [หอบ]
[ดนตรีไทยชวนลุ้น]
[ถอนหายใจ]
หนูขอนอนที่นี่ก่อนคืนหนึ่งนะคะ
เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้ามาหนูรีบไปเลย
[ดนตรีจบ]
[เสียงโทรศัพท์สั่น]
[เสียงแจ้งเตือน]
เฮ้ย มีสัญญาณไวไฟ
[อึกอัก] แล้วมาจากไหนอะ
[ดนตรีเยือกเย็น]
อ้าว สัญญาณหายไปแล้ว
- [เสียงตามหาสัญญาณ] - [ดนตรีเร่งจังหวะ]
เฮ้ย สัญญาณหนึ่งขีด
สองขีด
สามขีด โอ๊ย
[แพร] สัญญาณไวไฟอย่างแรง
สาธุ
ลูกช้างได้กลับบ้านแล้วโว้ย
[เสียงเอฟเฟกต์วูบ]
- [ดนตรีบรรเลงช้า] - [เอก] คนไข้ก็มากโข
แล้วไยไม่มีเงินจ่ายค่าเช่ากันเล่า
อ้าว น้องทับทิม
[คุณพระ] เอาเป็นว่า
พ่อขอสั่งห้ามไม่ให้ลูกไปช่วยงานที่นั่นอีก
หากลูกแล้งน้ำใจ เห็นแก่ตัวอยู่บ้าน
- [ทับทิม] ถือว่าดีงามในสายตาคุณพ่อหรือคะ - [ดนตรีไทยระทึก]
เจ้ามีหน้าที่หาของขวัญที่ดีวิเศษ
[คุณหลวง] ให้พึงพอใจน้องก็พอ
[ดนตรีไทยหวานซึ้ง]
[เพลง “คำรัก”]
♪ ฉันเคยเอ่ยคำรัก ♪
♪ เมื่อนานเนิ่นนัก ได้เรียนรู้รักครั้งแรกจากเธอ ♪
♪ เริ่มจากวันนั้น ในวันที่เราพบเจอ ♪
♪ กาลผ่านไปหัวใจล้นเอ่อ ♪
♪ เปี่ยมด้วยรักเธอ จึงบอกออกไป ♪
♪ เพราะรักจึงย้ำว่ารัก ♪
♪ เพราะรักจึงพร่ำบอกไป ♪
♪ นับร้อยพันครั้ง เธอฟังอยู่ไหม ♪
♪ เธอหน่ายหรือยัง ♪
♪ เพราะรักมันท่วมมันท้น ♪
♪ ย้ำซ้ำได้จนเป็นหมื่นล้านครั้ง ♪
♪ ฉันขอเพียงเธออยู่ฟังนานๆ ♪
♪ ได้ไหม ♪
♪ ฉันจะเอ่ยคำรัก ♪
♪ แด่เธอที่รัก ตราบนานเท่านานถึงวันสิ้นใจ ♪
♪ จะบอกทุกครั้ง หากตัวฉันยังพูดได้ ♪
♪ คำที่มันสำคัญยิ่งใหญ่ ♪
♪ สุขเต็มหัวใจเมื่อบอกรักเธอ ♪
[เพลงจบ]
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.