All language subtitles for Bikeman 2.Thai (CC)

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

ไปกินข้าวไหม เดี๋ยวเราเลี้ยง

ป๋านะเนี่ย

เป็นเจ้ามือน่ะสบาย

แล้วเป็นเจ้าของด้วยได้เปล่า

-หิวหมูกระทะ -อ้าว

ไม่คิดจะตอบหน่อยเลยเหรอ

เออ กินข้าวก่อน เนอะ

เออ

[เสียงโทรศัพท์มือถือดัง]

-หนีกระบะคันนั้นเร็ว -ทำไมล่ะ

ไปก่อน เร็ว

[เสียงล้อครูด]

[เสียงเร่งเครื่องยนต์]

จะหนีทำไม รถคันนั้นเป็นใครเหรอ

-เดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟัง หนีก่อน -[เสียงฮึด]

หลวงพ่อครับ

สรุปหลวงพ่อจะพาผมไปธุดงค์ที่ไหน แล้วก็เมื่อไหร่ครับ

ฤกษ์ที่ดูไว้คือออกเดินทางเดือนหน้า

เดินเลาะไปทางภาคอีสาน

[เสียงล้อครูด]

[เสียงบีบแตร]

พระใหม่อย่างเราธุดงค์เพื่อฝึกจิตสมาธิ

จะได้ไม่ตกใจง่าย

พระ!

[ทั้งคู่ตะโกน]

เฮ้ย ขับรถภาษาอะไรวะ

หลวงพ่อ ผมเคยเห็นแต่พระโดดกำแพง

เพิ่งเคยเห็นพระโดดรถบรรทุก

หลวงพ่อทำได้ไงครับเนี่ย

ตอนขึ้นมาไม่รู้หรอก แต่ตอนลง รับด้วย

มอเตอร์ไซค์ขับอย่างนี้สิ ถึงโดนรถกระบะชนอยู่เรื่อย

-[เสียงบีบแตร] -เฮ้ย เสียงเหมือนแตรรถกระบะ

[เสียงบีบแตรลั่น]

[ทั้งคู่คราง]

-ลงๆ [โอดครวญ] -หลวงพ่อ

รู้หรือยังว่าขึ้นมาได้ยังไง

-รู้แล้วครับ -[ถอนหายใจดัง]

ฉันว่านะ พรุ่งนี้ออกธุดงค์เลย

แล้วไม่ต้องรอฤกษ์เหรอครับหลวงพ่อ

โอ้โฮ รอฤกษ์ไม่เคยเจอฤกษ์ เจอแต่รถ

ตายสักวันจนได้ล่ะ

[เสียงล้อครูด]

[เสียงล้อครูด]

ตกลงคนในรถคันนั้นเป็นใครกันแน่

-พ่อฉันเอง -หา!

-[เสียงคนตะโกน] -[เสียงบีบแตร]

[เสียงบีบแตร]

ศักรินทร์ เร็ว

ไปอยู่ๆ

[เสียงบีบแตร]

-[คราง] -โอ้โฮ เฮ้ย

วิ่งไม่ดูตาม้าตาเรือเลย

[หายใจหอบ]

จะไปไหนล่ะไอ้เหี้ย

ไอ้สัตว์เอ๊ย หัวล้านเหมือนกูเลย

แต่แม่งมีบาร์โค้ดด้วย

นี่กูจะแนะนำให้ หัวล้านอย่าใส่หมวกนะโว้ย

เดี๋ยวมันจะเป็นผื่น เปิดมาทั้งล้านทั้งผื่นอายเขานะโว้ย

มึงจะเอายังไง

มึงอย่าพูดกับกูอย่างนี้นะโว้ย กูนี่ตำรวจเก่านะเว้ย

รุ่นจงอางผยอง รู้จักหรือเปล่า

-กูไม่รู้ -ปล่อยให้มึงงงต่อไป

เฮ้ย อย่าเข้ามานะ กูต่อยร่วงเลยนะ เฮ้ย อย่านะ

กูสอยเลยนะเว้ย กูห้ามแล้วนะ อย่าเข้ามา

[หัวเราะ] มาพอดีเลย ตำรวจมาแล้ว

ตำรวจ ขอร้องอย่างหนึ่งนะครับ อย่าห้ามผม

ห้ามอะไร ไม่ได้มาห้าม แค่จะถามว่ามีอะไรกันหรือเปล่า

ก็ไอ้นี่สิครับวิ่งชนรถผม รถผมจอดอยู่ตรงนี้ดีๆ

มันไม่ขอโทษเลย มันจะไปเลยน่ะ

-ลุงจอดตรงไหน -ตรงนี้แหละครับ

ขาวแดงห้ามจอด

อ้าว ไอ้สัตว์ คดีพลิก

เอาไง ถ้าอยากจะต่อยกัน เลื่อนรถแล้วไปต่อยกันตรงโน้น

แต่ถ้าจอดตรงนี้ ไปเสียค่าปรับที่โรงพัก

-หลีก -มึงจะไปไหน

กูจะไปโรงพัก

[ฮึดฮัด]

[หัวเราะ] อ้าว ไอ้สัตว์ สองกระทง

[เสียงสตาร์ตรถ]

บาร์โค้ด ดูหลังให้หน่อย

ยังไง

นายเคยเจอคนที่ไม่สนิทกับพ่อไหม

ฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น

ตั้งแต่เด็กๆ พ่อกับแม่ฉันเลิกกัน

ฉันต้องไปอยู่กับแม่ที่อยุธยา

อือหืม

ทีนี้พอแม่เสีย ฉันก็เลยต้องกลับไปอยู่กับพ่อ

พอเข้ามหาวิทยาลัย ฉันก็ไม่ค่อยกลับบ้าน

ไม่อยากเจอหน้าพ่อน่ะ

ก็เพราะแบบนี้แหละ เลยไม่ค่อยเล่าเรื่องพ่อให้ใครฟัง

แต่เมื่อกี้พ่อฉันคงมากรุงเทพฯ แล้วเห็นฉันเข้าพอดี

ก็เลยอยากตามมาคุยด้วย โลกกลมมาก

นี่คือแค่ตามมาคุยด้วยนะ

ถ้าตามมาทวงหนี้ ไม่ตายเลยหรือไงเล่า

เอ้า ก็ไม่แน่

[เสียงโทรศัพท์เตือน]

[เสียงเตือน]

[คลิกลิ้น] พี่เอ ส่งเพลงมาง้ออีกแล้ว

[ฮึดฮัดเบาๆ]

[จ๋ายในสาย] เลิกส่งข้อความ แล้วก็เลิกส่งเพลงมาได้แล้ว

แค่นี้นะ

-จ๋าย -[เสียงตัดสาย]

จ๋าย

จ๋าย

อ้าว ไอ้ศัก

-เป็นไงบ้างวะ -พี่หลงล่ะ

-มีอะไรเปล่าเนี่ย -เยอะเลย

ฉิบหายละ กูไปก่อนนะ

เดี๋ยวๆ มึงฟังกูก่อน

-อะไรวะ -นั่งๆ

ดราม่าแหงเลย

มึงมีอะไรเดี๋ยวค่อยเล่าได้ไหม กูไปหาอะไรกินก่อนนะ

มึงนั่ง

แต่กูหิว เดี๋ยวกูมา

เดี๋ยวกูสั่งแกร็บฟู้ดให้น่ะ

อะไรของมึงวะ

-ข้าวมันไก่แล้วกันนะ น้ำซุปด้วยแล้วกัน -เออ

[เสียงบีบแตร]

[เสียงล้อครูด]

อ้าว อาจารย์

-เฮ้ย นี่มึงกดสั่งอาหารเหรอ -อืม

กูว่าแล้ว ที่อยู่มันคุ้นมากเลย

อาจารย์ขับแกร็บเหรอ

จะเหลือเหรอ ช่วงที่วินยังไม่มีลูกค้า

ก็มาขับแกร็บฟู้ดส่งอาหาร

สมัครก็ง่าย รายได้ก็ดี

ใครๆ เขาก็ทำกันทั้งนั้นแหละ

เท่าไหร่น่ะอาจารย์

ร้อยสี่สิบ

อาจารย์เลี้ยงแล้วกันเนอะ

ไอ้สัตว์เอ๊ย ส่งด้วยเลี้ยงด้วย

มึงบ้าเปล่าเนี่ย

เออ แล้วมานี่มีธุระอะไรวะ

ถ้าเขาตัดใจได้ เขาต้องลบไลน์ทิ้งไปแล้วเปล่า

นี่ยังอ่านไลน์อยู่เลย แล้วเวลาอ่าน ปากก็บ่นแต่หน้านี่เศร้าเชียว

[เสียงโทรศัพท์เตือน]

พี่เอไลน์มา ง้อไม่เลิกเลย

"หิวไหม ทานอะไรมาหรือยัง ถ้ายัง ทานข้าวกันหน่อยดีไหม"

ห่วยสุดๆ

ไลน์มาง้อ ยังไม่รู้เลยว่านี่มันเพลงบอกเลิก

ผู้ชายแม่งชุ่ย ฉาบฉวย ห่วยแตก ทุเรศทุรัง

ถึงจะเหี้ยยังไง ก็เลิกเศร้าภายในวันเดียวไม่ได้อยู่ดี

ยังตัดใจไม่ได้ใช่เปล่า

อ๋อ อย่างนี้นี่เอง หงอยแดกเลยสิมึง

มึงไม่ต้องเรียกหงอยเลย มึงเรียกนอยด์ก็ได้

นี่ไอ้ศัก ก็ถึงบอกไง ความรักน่ะ...

มันก็มีเรื่องราวทำให้คนเจ็บปวดไปต่างๆ กันล่ะวะ

เดี๋ยวนะ อาจารย์ ที่พูดมา อยากให้ไอ้ศักมันเลิกหวังเหรอ

เฮ้ย อย่าเลิก

-หวังต่อไปสิวะ -อ้าว

หืม เพราะมึงเนี่ย...

เป็นคนที่พิเศษกว่าพวกกูทุกคนเยอะแยะ

สู้ต่อไปเถอะ ไอ้ศัก

สักวันหนึ่ง...

น้องจุ๋ม

เขาต้องหันมามองมึง

เขาชื่อจ๋าย อาจารย์

รูปร่างเขาน่าชื่อจุ๋มนะเว้ย

[เสียงลิฟต์]

จ๋าย เมื่อวานแกจะหนีพ่อทำไม

แหม นี่ถ้าเลิกกลัว หัดขับรถเป็นอีกที

จะได้ขับไปรับไปส่งผ้าได้ไกลๆ

แต่นี่ค่าเรียนตั้งเกือบห้าพันแน่ะ โคตรแพงเลยเนอะแม่

แน่ะ ฟังกันซะที่ไหนล่ะ

-อ้าว จะไปทำงานแล้วเหรอลูก -ใช่ แม่

อ้าว สวัสดีทุกคน

วันนี้ขอแนะนำนักธุรกิจรุ่นใหม่

นรสิงห์ [ทำเสียงสะท้อน]

-สวัสดีครับ -[ปรีชา] นิ่มนวลมาก

วันนี้ผมมีสิ่งดีๆ มานำเสนอ

ที่จะทำให้ชีวิตความเป็นของทุกคนตอนนี้ดีขึ้น

พ่อ นำเสนอเขาไป

เครื่องประดับสีทอง ถ้าเป็นทองจริงบาทละสองหมื่น

แต่ถ้าเป็นทองนี่บาทละสองร้อย

-ลูก -ครับ

-กล่อมให้อยู่หมัด -ได้เลยพ่อ

[ทำเสียงให้จังหวะ]

อะไรกันเนี่ยพ่อลูกคู่นี้อะไรอีก

ไม่ทันสมัยล่ะสิ

เขาเรียกว่าโฆษณายุคใหม่ แนวนี้เรียกว่า "ร้าป"

[ทำเสียงให้จังหวะ]

เป็นไงเต้นน่ารักไหม

โถ ไอ้สัตว์ ไม่น่าผูกเนกไท

♪ ก่อนนี้ผมเป็นนักเลง ผมมันห้าวเป้ง เตะต่อย เกี่ยวไข่ ♪

♪ มีเรื่องก็ขอให้บอก ♪

♪ เรื่องหมัด เข่า ศอกล่ะต้องยกนิ้วให้ ♪

♪ ตอนนี้ผมอยากกลับตัว ไอ้เรื่องชั่วๆ ผมโยนทิ้งไป ♪

♪ เปลี่ยนใจมาขายเครื่องประดับ เชิญดูสิครับ ♪

♪ ลองหยิบดูได้ ♪

♪ ตุ้มหู แหวน สร้อย กำไล ใส่แล้วไฉไล ลองไหม เอาไหม ♪

♪ ใส่แล้วผู้คนตะลึง คุณตายังทึ่งถามว่าซื้อจากไหน ♪

♪ ใส่แล้วผู้คนอิจฉา ร้องเรียกป๋าขา ♪

♪ คุณย่าลองไหม ♪

ถุยอะไรนักหนาวะ

เฮ้ย บ้าหรือเปล่า

-ป้าเขานั่งนิ่งๆ ไม่ได้โวยวายอะไรเลย -โธ่

แหม ถุยคมซะด้วย เข้าบีตทุกถุยเลยนะ

[ทำเสียงเยาะเย้ย] กินหมากตั้งแต่เมื่อไหร่

-เสือก -อ้าว

พอๆ

ตกลงที่แกหนีพ่อเพราะกลัวว่าพ่อจะรู้ ว่าแกลาออกจากงานว่างั้น

ออกจากแบงก์นานหรือยัง

ประมาณสองอาทิตย์ก่อนค่ะ

ทำไมถึงออก

-จ๋ายอยากไปเรียนเป็นนักบิน -นักบิน

แกคิดว่าแกไปเรียนแล้วแกจะได้เป็นเหรอ

พ่อให้แกมากรุงเทพฯ

ไม่ใช่ว่าแกจะตัดสินใจอะไรเองได้ทุกอย่าง

มีแฟนหรือยัง

ทำไมคะ

พ่อมีลูกเพื่อนที่น่าสนใจหลายคน

มีการมีงานทำที่ดี

จ๋ายโตแล้วนะพ่อ จ๋ายเลือกแฟนเองได้

การที่แกเลือกเองมันก็ไม่ใช่ว่าดีทุกอย่าง

-แต่ว่า... -ไม่มี "แต่"

-แต่ว่าจ๋ายมีแฟนแล้ว -หา!

มันเป็นใคร

[อึกอัก] บอกไปพ่อก็ไม่รู้จักหรอก

-ก็พามารู้จักสิ -หา!

ก็พามาทั้งครอบครัวเลย จะได้รู้จักทีเดียว

-แต่ว่า... -ตามนั้น

หรือว่าเป็นคนที่แกซ้อนมอเตอร์ไซค์

[จาม]

[สูดจมูกฟุดฟิด]

อุ้ย โทษนะ

มีอะไรเปล่าเนี่ย จ๋าย

คือ... จ๋ายไม่อยากโดนพ่อบังคับ

เขาก็เลยโกหกว่าเป็นแฟนผม แล้วทีนี้...

พ่อเขาก็เลยอยากเจอเราทั้งบ้านเลย

หา ให้ไปกันทั้งบ้านเลยเหรอ

ใช่ ได้ไหมแม่

พ่อของจ๋ายนี่เป็นคนยังไงวะ

เป็นคนดุมากเลยค่ะ

[จ๋าย] งานหลักของพ่อหนูคือดูแลคนงาน และระเบิดหินอยู่ที่เหมือง

[เสียงกด]

[จ๋าย] ส่วนงานอดิเรกคือชอบยิงปืนค่ะ

[หัวเราะคิกคัก] อ้าว ดุๆ อย่างนี้ต้องเจอกับคนอย่างกู

ป้าขอโทษจริงๆ นะหนู ป้าทำไม่ได้จริงๆ

ไอ้ศัก นี่เอ็งจะโกหกอีกแล้วนะ

คราวนี้ชวนคนอื่นโกหกไปด้วย

ใครจะเอาก็เอา แม่ไม่เอาด้วยล่ะ

สุรีย์

-สุรีย์ -[โกรธ] เรียกอะไร

เอายังไงล่ะทีนี้

หืม จะกลัวอะไรล่ะ

พ่อหนูไม่รู้ว่าบ้านนี้มีใครบ้างนี่ [หัวเราะเบาๆ]

[เสียงหวูดรถไฟดัง]

สวัสดีครับ

-สวัสดีครับผม -สวัสดีครับ

ทุกคน นี่น้าหมีกับน้าเติม

-ผู้ช่วยคนสนิทของพ่อ -ครับ

ครบแล้วนะ ไป

-ลืมอะไรเปล่า -ไม่ลืม พ่อ

กลับมาก็ดีแล้ว ลองคุยกับพ่อหน่อยสิ

ว่าไอ้ธุรกิจที่มันเสี่ยงๆ น่ะก็อย่าไปยุ่งกับเขาเลย

ธุรกิจอะไรเหรอคะ

เอ่อ...

จ๋ายไปถามพ่อเองดีกว่า พวกน้าไม่ค่อยกล้าพูดหรอก

ขนาดพวกน้าสองคนยังไม่กล้าพูด จ๋ายจะกล้าได้ยังไงล่ะคะ

จ๋ายเป็นลูกสาวเขา พวกน้าก็แค่ลูกน้อง

เขาก็ต้องฟังจ๋ายอยู่แล้ว

เอ้า รถอยู่ทางนี้ครับ ไป

-[หลง] จริงเหรอวะ -อืม

-จริงๆ แล้วไอ้ศักมันก็ไม่อยากไปหรอกนะ -เออ

แต่จ๋ายบอกว่าถ้าไปบ้านพ่อจ๋าย แล้วเห็นท่าไม่ดี ก็ยังเผ่นได้ทัน

แต่ถ้าขืนปล่อยให้พ่อจ๋ายบุกมาหา ไอ้ศักถึงกรุงเทพฯ มันจะบรรลัยกว่าเดิม

งั้นเราก็ต้องช่วยไอ้ศัก

[เสียงโทรศัพท์ดัง]

ฮัลโหล อาจารย์

[ศักรินทร์] เข้าใจว่าอยากช่วย ไม่ต้องทำงานเหรอ

โอเคๆ

เดี๋ยวส่งที่อยู่ให้ก็ได้

โอเคนะ

-อย่าบอกนะว่าพวกพี่หลง... -อือ

[ศักรินทร์ถอนหายใจ]

นี่พ่ออยู่ไหนล่ะคะ น้าหมี

นั่นไง

ยิงปืนไล่นกที่มาขี้เรี่ยราดอยู่นั่นน่ะ

ใช่ใช่ไหมเนี่ย

สวัสดีครับ

[จ๋ายหัวเราะเบาๆ]

นี่แฟนจ๋ายค่ะ

ไม่คิดเลย

ว่ามันจะบังเอิญขนาดนี้

บังเอิญวันนี้ไม่เหมือนบังเอิญวันนั้นหรอก

นรสิงห์ หวัดดีเขาสิลูก

เฮ้ย ไม่ต้องไหว้ แค่ทักทายไม่ต้องเคารพ

[ขบฟัน]

กัดกรามทำไมครับเนี่ย

เดี๋ยวมันจะเสียบรรยากาศซะเปล่าๆ

-[ศักรินทร์หัวเราะอย่างหวั่นๆ] -มากันแค่นี้เหรอ

เท่าที่เห็น จะเอาสักแค่ไหนล่ะ

เดี๋ยวมีมาอีกสองคนครับ ตอนบ่ายๆ ครับ

งั้นก็ไปกินน้ำกินท่าก่อน

ขอบคุณนะ ที่มาถึงที่นี่

ผมอยากรู้จักพวกคุณทุกคน

โดยเฉพาะ...

เชิญด้วยนะ

พ่อมีอะไรกับเขาเปล่าเนี่ย

เดี๋ยวพ่อเล่าให้ฟัง

วันนี้อัครความบันเทิงล้วนๆ

พ่อต้องอยากสัมภาษณ์ฉันกับนายแบบจริงจัง

งั้นนายต้องเอาใจพ่อให้หนักๆ

ห้ามพลาดเด็ดขาด เพราะถ้าพลาด เราทั้งสองคน...

ซวยแน่ๆ

นั่งสิ

-ทำไมถึงชอบกัน -พ่อถามใครคะ

ก็ทั้งคู่

แกตอบก่อน

ฉันเดาว่าพ่อต้องถามว่า...

-ทำไมเราสองคนถึงชอบกัน -อือ

ฉันจะตอบว่านายเป็นคนดี

รักครอบครัว หน้าที่การงานก็มั่นคง

[ศักดา] แล้วนายล่ะ

ทำไมถึงชอบลูกสาวฉัน

แล้วจะให้เราตอบว่าอะไร

นายตอบว่าอะไรก็ได้

แต่เตรียมคำตอบไว้เลยนะ

แล้วก็...

ห้ามให้พ่อจับได้ว่าเราสองคน เป็นแค่แฟนปลอมๆ เข้าใจเปล่า

อืม

ตกลงยังไง

ชอบตรงไหน หน้าตาดี

ตัวเล็กน่ารัก

หรือว่าเซ็กซี่ ขี้เล่น และเป็นกันเอง

-ชอบตรงก้นครับ -[อุทานตกใจ]

ภาพในความทรงจำของผมตอนเด็กๆ...

มีแต่ก้นของจ๋ายนี่แหละครับ

[ศักรินทร์] สมัยเด็กๆ ผมเรียนอยู่ห้องเดียวกับจ๋าย

แล้วเวลาเรียนพละ จ๋ายวิ่งเร็วมาก

ผมไม่เคยวิ่งตามจ๋ายทันเลย

ก็เลยเห็นแต่ก้นของจ๋ายมาตลอด

แต่พอรู้จักจริงๆ ก็...

ไม่ได้มีแต่ก้นของจ๋ายครับที่ชอบ

จ๋ายเป็นคนจิตใจดี

ถึงแม้เขาจะซุ่มซ่าม

ชอบชนโน้นชนนี่ โก๊ะๆ ดูตลกดี

แต่ถ้าใครได้อยู่กับจ๋าย ก็จะมีความสุขมากๆ ครับ เพราะว่า

เขาเป็นคนชอบช่วยเหลือคนอื่น

ถ้าผมไม่ได้จ๋ายช่วยติวหนังสือให้

ผมก็คงไม่ได้เป็นนายแบงก์ อย่างที่ผมอยากจะเป็นทุกวันนี้

ทุกวันนี้ที่ผมมีได้ก็เพราะว่า...

มีจ๋ายช่วย

แล้วก็...

ผมอยากทำให้จ๋ายมีความสุข

เหมือนกับที่เขาทำให้ผมมีความสุข

คำตอบของนายโคตรหล่อ

แต่มันหล่อเกินไป

ฟังดูเกินจริง

แม่ จำได้ไหม ตอนแม่เจอหนูครั้งแรก

แม่บอกพ่อของไอ้ศักว่าแม่ไม่ชอบหนู

แม่บอกว่าหนูเป็นนักร้อง ท่าทางจะไม่สู้งานไม่สู้ชีวิต

แก่ตัวมาก็ต้องเป็นภาระให้ผัวเลี้ยง

แล้วเป็นไงล่ะ ลูกชายแม่ก็ชิงตายไปซะก่อน

แต่หนูก็ดูแลแม่กับไอ้ศักมาได้นะแม่

มันเป็นการพิสูจน์ว่าคนเราดูระยะสั้นกันไม่ได้ มันต้องดูกันยาวๆ จริงปะ

จริง

พอแม่เข้าใจแล้วน่ะ แม่ก็เลิกเกลียดหนูแล้วใช่ไหม

ก็ยังเกลียดอยู่นะ

อ้าว

[เสียงสุนัขเห่า]

[กระแอม] สวัสดีครับทุกคน

โทษที มาช้า [หัวเราะอย่างประหม่า]

ชุดมึงนี่อัปเกรดซะด้วยนะ

นี่มากันครบแล้วใช่ไหม

เอ่อ... ก่อนอื่นขอแนะนำตัวกันก่อนนะคะ

พ่อหนูชื่อศักดาค่ะ

ส่วนสองคนนี้...

อ๋อ สองคนนี้เหรอครับ

-สองคนนี้... -เดี๋ยว

ให้เขาแนะนำตัวเองได้

ผมเป็นอาของศักรินทร์

ชื่อองอาจ แล้วนี่อาจองครับ

นี่คุณทำงานสายการบินเหรอ

อ๋อ เป็นกัปตันน่ะครับ

ปกติก็ไม่ค่อยได้อยู่เมืองไทยหรอกครับ

บินถี่มาก

ส่วนใหญ่ก็จะบินแถวยุโรปตะวันออกน่ะครับ

ไปไกลอีก

ส่วนใหญ่ใช้ชีวิตอยู่แต่เมืองหนาวน่ะครับ

พอ!

มึงหยุดเจาะลึกอาชีพมึงได้แล้ว

แต่ว่าผมดีใจนะครับ...

ที่ได้มาเยี่ยมพ่อของน้องแจ๋มน่ะครับ

จ๋ายค่ะ

-เรื่องที่น่าจะรู้ก็เสือกไม่รู้ -เดี๋ยวนะ

ไหนนายบอกว่านายมีแม่แล้วก็ย่าไง

แล้วนี่พาใครมา

อ้าว ไอ้ศัก มึงไม่ได้บอกเหรอว่ากูจะมาด้วยน่ะ

พอดี...

แม่ของศักรินทร์...

ป่วยน่ะครับ ป่วยหนักมากครับ

เป็นอะไร

อ๋อ... เส้นเลือดในสมองตีบ

[ไอ]

-ไม่ แม่ผมไม่ได้เป็นเลยครับผม -[หลง] เฮ้ยๆ...

ไม่ต้องไปปิดเขาหรอก ไอ้ศัก

ความจริงมันก็คือความจริง

แม่มันป่วยหนักถึงขนาดนอนติดเตียงนะพี่นะ

[ไอ]

จะพลิกตัวแต่ละครั้ง ต้องใช้มือใช้แขนยกขาถึงจะพลิกตัวได้

แต่เผอิญว่าผมได้ยาผีบอกมา ก็เลยไปต้มให้กิน

หม้อเดียวเอง

เดี๋ยวนี้จะพลิกตัวไม่ต้องใช้แขนมายกขาแล้วครับ

หายแล้วเหรอครับ

แขนก็ยกไม่ขึ้น นอนติดเตียงเลย

สงสัยยามันขับ

[ไอ]

เป็นอะไรสุรีย์ กินหมากไหม

กินแล้วมันหายไอเหรอแม่

มันเพลินดี

[ถอนหายใจ]

[หัวเราะ]

อากาศร้อนนะครับ

อย่าลน มึงลนแล้วๆ อย่าลน

สงสัยนอนน้อย

กินน้ำเยอะน่ะครับ

อืม

[เรอและหัวเราะเบาๆ]

ผมขอตัวก่อนนะครับ

จะไปดูว่าเด็กเตรียมห้องนอน ให้พวกคุณเรียบร้อยหรือยัง

เสียดายนะครับ กำลังคุยกันสนุกเลย

[หัวเราะเบาๆ]

กลับไหมไอ้ศัก กูมีลางสังหรณ์ว่า เขาจะไม่เชื่อยังไงไม่รู้

นั่นน่ะสิ

มึงสบายใจเหอะ กูเนียนอยู่แล้ว

-เนียนเหรอ -เออ

มึงเติมแล้วก็เพ้อเจ้ออะไรไม่รู้เรื่อง

เพ้อเจ้อตรงไหน

นี่เขาเรียกว่าสนทนาแบบภาษามืออาชีพ

นี่ๆ อีกอย่างหนึ่ง

พ่อฉันชอบกินอาหารป่ามาก แล้วก็ชอบทำครัว

-จำได้เปล่า -จำได้

ใกล้เวลากินข้าวแล้ว

นายชอบกินอะไร

ชอบอาหารป่าครับ

แล้วก็...

ผมอยากลองทำอาหารป่าเป็นดูเหมือนกัน

ดี ฉันก็ชอบกินอาหารป่า งั้นวันนี้นายเป็นลูกมือฉัน

ได้ครับ

ครับ พี่เริง ได้ของเรียบร้อยแล้วครับ

ขอบคุณมากนะครับที่ให้เด็กไปหาให้

-ครับพี่ -มึงว่าในถุงนั่นอะไร

น่าจะเป็นเนื้อหมูป่า

หมูป่าพ่อมึงสิ ดุ๊กดิ๊กอย่างนั้น

[ศักดา] ขอบคุณครับพี่

-[ทุกคนกรีดร้อง] -โอ๊ย เหี้ยเอ๊ย

-อะไร -ไม่เอาแล้วๆ

จะเอางูมาทำกับข้าวมันเกินไปไหมพ่อ

-อ้าว -[ทุกคนกรีดร้อง]

ก็แฟนแกบอกว่าอยากกินอาหารป่าไม่ใช่เหรอ

[เสียงโทรศัพท์ดัง]

ว่าไงหมี อะไรนะ

-[งูขู่ฟ่อ] -[ทุกคนกรีดร้อง]

เฮียชัยอยากให้ลดราคาลงอีกเหรอ

[ทุกคนกรีดร้อง]

ของเราก็ถูกกว่าที่อื่นแล้ว

-มันจะกดราคากันไปถึงไหนวะ -อะไรของมึงเนี่ย

ไม่ได้ นี่ให้ราคาพิเศษแล้ว

อีหนู บอกพ่อมึงให้สนใจทางนี้ก่อน

-พ่อ -ไม่สน

[ทุกคนกรีดร้อง]

ต่อให้เป็นลูกค้าประจำ...

เราก็ต้องขายราคานี้

นี่มันเจาะจงนี่ ไอ้สัตว์

[สายเรียกเข้า]

เฮ้ย หมี มีสายซ้อน แป๊บนึงนะ

ฮัลโหล

-ใครน่ะ -[ปรีชา] กูนี่แหละ

ใครวะ

มึงหันมาทางนี้สิ

มึงบ้าหรือเปล่า

สนใจงูมึงด้วย จะแดกพวกกูอยู่แล้ว

เป็นอะไร

โห เป็นอะไร มึงถือเหี้ยอะไรอยู่ล่ะ

[หัวเราะอย่างกลัวๆ]

เอ่อ มีอะไรให้ช่วย บอกได้เลยนะครับคุณพ่อ

งูมันเฉามือคนแล้ว

มันไม่ฉกหรอก

ดู

[งูขู่ฟ่อ]

-จ๋าย -คะ

เอากระทะตั้งเตา

ส่วนนายมาโขลกพริกแกง

เดี๋ยวฉันจะไปหยิบวิสกี้

เวลาผัดมันจะได้หอมๆ

ผมว่า...

คุณพ่อเนี่ย

โขลกดีกว่าไหมครับ เดี๋ยวผมไปเอาวิสกี้ให้

[หัวเราะหึๆ]

ผมโขลกก็ได้ครับ

ไปสิ ไปสิ

เร็ว

ไปอยู่

เฮ้ย

อะไร

งูหาย

งูหาย!

[กรีดร้อง]

ถุย!

โคตรกระจอกเลย

เป็นถึงเจ้าของเหมือง นึกว่าจะเลี้ยงอาหารหรู

ไอ้สัตว์

-เลี้ยงผัดเผ็ดงูเห่า -[หลงหัวเราะเบาๆ]

-กระจอกเนอะพี่ -ไม่ต้องพูด

-หายไปไหน -จะไปรู้ได้ไงเล่า

-ใต้ขานายหรือเปล่า -[ร้องตกใจ]

-[จ๋ายคราง] -[เสียงของตก]

มันไปไหนแล้วล่ะ

-หรือว่ามันจะออกไปข้างนอกแล้ว -หา!

[เสียงงูขู่ฟ่อ]

แต่งตัวเหมือนทุกอย่างนะมึงเนี่ย

สายการบินอะไร

-นกแสกแอร์ไลน์จ้ะ -มีเหรอวะ

แค่เครื่องส่ายก็ตายทั้งลำ

น่านั่ง

[จ๋าย] เฮ้ย

ไปไหน ไปด้วย

ทุกคน งูหลุด

ไม่รู้หลุดไปทางนั้นหรือเปล่า

[หลง] อีบ้าเอ๊ย

ไอ้ศัก แล้วปล่อยให้หลุดมาได้ยังไงวะ

-[นรสิงห์] เออ -ไม่รู้ แต่ว่าดูอีกทีก็หายไปแล้วอาจารย์

-นั่นไงๆ -[นรสิงห์] ไหนๆ

เฮ้ย ไม่มีพี่ ไม่ใช่แล้ว

-[หลง] มึงหา มึงเอาโต๊ะออกสิ -ผมก็หาอยู่

-พี่ก็ลงมาช่วยกันหาสิ -ไอ้เวรเอ๊ย

หาอยู่เนี่ย

ขวดนี้แหละ

[เสียงโทรศัพท์ดัง]

ครับ พี่เริง

กำลังจะผัดเผ็ดครับพี่

-หาเลย -โอ๊ย ไอ้สัตว์

อยู่ไหนวะ

พวกมึงรีบหามันให้เจอนะ ก่อนที่กูต้องฆ่ามัน

-เฮ้ย พี่ -อย่ามายุ่งกับกู ปล่อยกู

เฮ้ย พี่ช่วยกันหา

-ไม่ใช่หน้าที่กู -อ้าว

วันนี้วันพระใหญ่ กูไม่อยากฆ่าสัตว์

มันก็ไม่ใช่หน้าที่กูเหมือนกันนะเนี่ย

[ปรีชา] ช่วยกันหาเร็วๆ

[หลง] ไม่มี หาอยู่

-นรสิงห์ -ครับพ่อ

-ดูมุมนั้นสิ มีไหม -ไม่มีครับพ่อ

แล้วทางโน้นล่ะ

-ไหนๆ -ไม่มีนะ

-ดูให้ดี -ไม่มีครับ

เอ็งดูต่ำๆ สิวะ

-[นรสิงห์] เนี่ยต่ำแล้ว ไม่มี -ต่ำไปอีก

นี่ก็สุดแล้ว ไม่มี

ต่ำๆ สิวะ หาต่ำๆ

[นรสิงห์] ต่ำแล้วก็ไม่มี

ทำไมปากแห้งจังวะ

หรือรื้อ ขยับโต๊ะๆ

ไปไหนของมันวะ

อะไรนะ

ให้งูมาผิดตัว

ทำไมล่ะพี่

ตัวนี้มันต่างจากตัวอื่นยังไง

ดุกว่า

อย่าบอกนะว่าอยู่ใต้โต๊ะ

ไม่มี

ใช่ใช่ไหม

[หัวเราะเบาๆ] ต้องเป็นกูซะด้วย

มันขึ้นมาหน้าขาแล้ว

มาน่องแล้ว

ต้นขาหนีบแล้ว

อย่าเลี้ยวซ้าย นั่นไข่กู เฮ้ย

-เฮ้ย เร็วๆ -เฮ้ย

[โวยวาย] เร็ว มันจะเลียไข่กูแล้ว

เอาไงดีล่ะพี่

มึงหาอะไรมาตีงูช่วยพ่อมึงสิ

มึงจะลงโทษนักเรียนเหรอ

-เร็วสิ มันเลียไข่กูแล้ว -[หลง] อันใหญ่ๆ สิ

[ปรีชาส่งเสียงร้อง]

-รออะไรเล่า ตีสิ ตี -ตีเลย

[หัวเราะ]

-ไอ้งูเหี้ย -ตี

-รนมาหาที่ตายแท้ๆ -[ทั้งคู่] ตี

กูว่าจะละเว้นชีวิตมึงอยู่แล้วเชียวนะ

ตี ตี ตี

[ปรีชาร้องตะโกน]

รัวเป็นกลองชุดเลย เข้าทุกดอก

ทำไงต่อล่ะ

สงสัยจะตายแล้วแหละ ดึงออกไป

-[หลง] พี่ดึงเลย -พี่ดึงสิ

ทำไมต้องเป็นกู

-เอาเลย -ดึงเลย

[หลงร้องเสียงดัง]

-[ผู้ชาย] ไปสิ -[คราง]

ดึงออกไป

[หลงร้องเสียงดัง]

-[ผู้ชาย] โยนสิพี่ -[ตะโกน]

-[เสียงหล่นตุ้บ] -อโหสิกรรมให้กูด้วยนะ

นั่นเลือดอะไรน่ะลุง

อ๋อ เลือดงู

แล้วรอยอะไรแดงๆ น่ะพ่อ

สงสัยสิวแตกมั้ง

หรือว่าพ่อถูกงูกัด

เดี๋ยวตบปากแตกเลยลูกเหี้ย

งูที่ไหนจะกัดกูเข้า กูหนังเหนียว

ไป เหตุการณ์ปกติแล้ว

เฮ้ย

ไม่ต้องจับกู

[ทุกคนอุทานตกใจ]

พ่อ

กูบอกไม่ต้องจับกู กูไปได้

-ชัดเลย -ใช่

เฮ้ย เหงื่อแตก ปากซีด

แย่แล้ว พ่อมึงเมาพิษงู

ไม่เป็นไรหรอกพี่

เมื่อกี้ผมเปิดดูแล้วนะ ผมก็ว่ามันเฉามือ

ไม่ต้องเปลี่ยนหรอกพี่ เออ แค่นี้นะ

-พี่ ไปหาหมอเถอะ -หา

-มึงบอกพ่อมึงสิ -พ่อจ๋า หาหมอเถอะ

มึงพูดเหี้ยอะไร อ้าปากพะงาบๆ น่ะ

เหี้ย หูดับไปแล้วน่ะ

ทำไมมันเงียบอย่างนี้วะ

[อุทาน] แย่แล้ว

-[เสียงเบามาก] -[เสียงแหลมสูง]

อะไรนะ

-[เสียงเบามาก] -[เสียงแหลมสูง]

ฟังไม่รู้เรื่อง

[เสียงเบามาก]

พูดดังๆ หน่อย

[ทุกคน] งูกัด

งูกัดพี่

-หา แกงกะหรี่ -[ทุกคนโอดโอย]

[หลงอุทานเสียงดัง]

มีเรื่องอะไรกัน

คุณลุงโชคดีนะครับ เรามีเซรุ่มแก้พิษงูเห่าอยู่พอดี

นี่ผมฉีดให้ไปแล้ว อีกประมาณวันสองวันก็ดีขึ้นแล้วครับ

แล้วทำไมเราต้องใส่เฝือกให้คุณลุงครับ

อ๋อ เฝือกนี่ไม่เกี่ยวกับที่งูกัดนะครับ

พอดีคุณลุงแกขาหัก ผมเลยเข้าเฝือกให้

ว่าแต่คุณลุงไปโดนใครตีมาหรือเปล่าครับ

ไอ้ลูกเหี้ยล่อพ่อเข้าแล้ว

ถ้านายไม่ทำงูหลุด มันก็คงไม่เป็นแบบนี้

[เสียงโทรศัพท์ดัง]

ว่าไง เทพ

ลูกชายกลับมาจากออสเตรเลียแล้วเหรอ

ได้

เดี๋ยวกูจะพาลูกสาวไปเจอ

แต่ตอนนี้กูขอเคลียร์ธุระก่อนนะ

อือ อาทิตย์หน้าค่อยเจอกัน

หวัดดีเพื่อน

พ่อ

ศักรินทร์ไม่ได้อยากให้เป็นแบบนั้นนะ

แกไม่ต้องมาพูดเลย

พ่อไม่ใช่คนโง่

ยังไง บ้านขายทอง

เป็นนักบินเนี่ยนะ

แกไปบอกแฟนแกกับเพื่อนแกนะ ว่าไม่ต้องแต่งตัวตลกๆ มาหลอกพ่ออีกแล้ว

ถ้าแน่จริง เอาตัวจริงออกมา

แล้วพ่อจะบอกเองว่ามันดีหรือไม่ดี

ถ้าทำได้ก็อยู่ ทำไม่ได้ก็ออกไป

อาทิตย์หน้า ทำตัวให้ว่างด้วย

ใครจะอยู่ก็อยู่เถอะ กูไม่อยู่แน่นอน

มึงดูขากูสิ เห็นไหมเนี่ย ใส่เฝือกหนาขนาดนี้

ยิ่งเจ้าของบ้านเกลียดขี้หน้ากูเป็นทุนอยู่แล้ว

ถ้ากูอยู่ต่อไป จะตัดคะแนนไอ้ศักเปล่าๆ

เฮ้ย นี่กูจะไปอยู่แล้วนะ ไม่ง้อกูบ้างหรือไง

แม่งนั่งนิ่งเลย ไม่ฟังเลย

นี่ฉันพูดกับใครครับเนี่ย

คงต้องกลับแล้วล่ะ เขาไม่ง้อเลย

มันน่ากลับไหมล่ะ

วันๆ ไม่ทำเหี้ยอะไรเลย

นั่งขัดแต่ปืน

ยิงแต่นก ยิงโดนบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้

[เสียงปืน]

-[นกร้อง] -[เสียงแผละ]

ไอ้สัตว์เอ๊ย

เสือกมาแม่นตอนกูกลับนี่แหละ

-นรสิงห์ -ครับพ่อ

เลือดนกเหรอ

ไม่ ขี้ล้วนๆ เลยพ่อ

มิน่าหวานติดปากเลย ไป พากูไป

-ไปโรงพยาบาล -พากูไปล้างขี้นี่

ใจเย็นๆ แล้วคุยกันดีๆ ดีกว่านะครับ พี่ศักดา

ผมรู้นะว่าช่วงนี้ กิจการเหมืองของพี่ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่

แร่ก็ขายไม่ค่อยจะได้ หินก็ไม่ค่อยจะได้

ผมว่าพี่สู้ขายที่นี่ให้ผม

เอาไปตั้งเสาสัญญาณห้าจีดีกว่ามั้งครับ

ไอ้เงินที่คุณจะให้ผม

มันแค่เศษเงิน...

ถ้าแลกกับเงินที่คุณได้

จากการทำสัญญากับบริษัทมือถือ 30 ปี

มันมากกว่าที่คุณจะให้ผมเป็นสิบเท่า

ผมทำเองไม่ดีกว่าเหรอครับ

กลับไปได้แล้ว

แล้วแต่พี่แล้วกันนะครับ

สวัสดีครับ พี่ศักดา

[จ๋ายถอนหายใจ]

ฉันไม่เข้าใจเลยนะ ทำไมพ่อฉันต้องดุขนาดนั้นก็ไม่รู้

เพราะว่าเขาทำงานอันตรายแบบนี้ไง

เขาก็เลยต้องดุเป็นธรรมดา

นายรู้เปล่า ในชีวิตฉันนะ ไม่เคยเลือกอะไรเองเลย

ยิ่งพอแม่ไม่อยู่ พ่อก็บังคับทุกอย่าง เลือกให้หมด

ล่าสุดเลือกแฟนให้ด้วยเนี่ย

ที่เขาบังคับเธออาจเป็นเพราะเขาหวังดีก็ได้นะ

หวังดี...

แต่ไม่เคยถามเลยนะว่าฉันจะมีความสุขหรือเปล่า

อืม เขาอาจจะไม่รู้ก็ได้ว่าเขาต้องทำตัวยังไง

ก็เหมือนกับเราน่ะ เคยพยายาม ทำให้ที่บ้านภูมิใจด้วยการโกหก

เอาจริงๆ ก็เคยคิดนะว่า อยากแลกพ่อกับคนอื่นไปเลย

มีพ่อดุก็ดีกว่าไม่มีพ่อนะ

แต่ฉันก็ไม่มีแม่ไง

ถ้า...

ถ้าเราเป็นแฟนกันก็คงดีเนอะ จะได้มีพ่อมีแม่ครบไง

โอ้โฮ ได้ทีก็หยอดเลยนะ

หยอดวันนี้เผื่อได้กอดฟรีวันหน้าไง

[ทั้งคู่หัวเราะเบาๆ]

ไอ้ศักกำลังจะโดนงูกัด พี่นี่พุ่งเอาตัวเข้าไปขวาง

สุรีย์เอ๊ย... [ร้องไห้]

ชั่วโมงนั้นนะ ถามว่าพี่เสียดายชีวิตไหม

พี่เสียดายชีวิต พี่ก็กลัวตาย

แต่คิดมาอีกที ไอ้ศักก็เหมือนลูกพี่

สงสัยไอ้เรื่องงูเห่านี่คงจะเป็นแผนการของมันมั้ง

นี่คือที่จุดระเบิด

เราจะเจาะภูเขาให้เป็นอุโมงค์ แล้วระเบิดออกมา

เราจะเอาที่จุดระเบิดไว้ห่างเพื่อความปลอดภัย

จะตั้งเวลาระเบิดไว้เป็นขั้นๆ แล้วค่อยระเบิดๆ ไล่กันมา

เชิญเดินตามสบายนะ

สภาพแบบนี้ ใครจะกล้าตามสบายวะ

กูว่าจริงๆ แล้วพ่อจ๋ายไม่ได้อยากให้เรา มาดูการทำเหมืองหรอก

เขาอยากให้มึงมาดูมากกว่าว่า ถ้าทำให้เขาโกรธ มึงจะโดนระเบิดยังไง

[หัวเราะหึๆ]

ฟังแล้วรู้สึกดีนะ

ที่กลับมานี่มีเรื่องจะมาบอก

ไอ้ศักดามันเกลียดลูกเอ็ง

งั้นพี่พาฉันไป

-ไปก็ได้ แต่ต้องรับปากก่อนนะ... -อะไร

เขาไปด้วยหรือเปล่า

จะบ้าเหรอ

ไป

อ้าว

กินน้ำกินท่าก่อนนะครับ

ขอบใจจ้ะ

นี่คุณแม่ของผมเองครับ

อ้อเหรอ

-นึกว่ายาย -[สำลัก]

แม่

นี่หายดีแล้วเหรอ เห็นบอกว่าโคม่าอยู่ไอซียู

[หัวเราะเบาๆ] หายดีแล้วครับผม

เอ็งไปเล่าให้เขาฟังแบบนั้นเหรอ

พี่องอาจใช่ไหม

-อือ -[สุรีย์ฮึดฮัด]

แต่ดีนะเนี่ย ปากหายเบี้ยวแล้ว

แต่ยังดูหน้าซีดๆ นะ หรือปกติเป็นอย่างนี้อยู่แล้ว

[กระแทกแก้ว]

[กระแอม]

พี่หลงเขาพูดไปเรื่อยน่ะแม่

มิน่าล่ะ ช่วงนี้กูไอจัง

ทำไมแม่ถึงเปลี่ยนใจมาล่ะ

แล้วแกว่าทำไมพ่อจ๋ายถึงอยากเจอบ้านเรานักล่ะ

เขาก็คงอยากรู้มั้งว่าบ้านเรามีสกุลไหม แล้วก็จะรับคนแบบพวกเราได้ไหม

-แม่ก็มาเพราะงี้แหละ -ยังไงล่ะ

เอ้า เขามีสิทธิ์ดูบ้านเราฝ่ายเดียวเหรอ

แม่ก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าจะถูกชะตากับบ้านลูกสะใภ้ไหม

ลูกสะใภ้อะไรแม่ แฟนกันยังไม่ได้เป็นเลย

หงอย หงอยแดก

แล้วเมื่อวานเป็นไงบ้าง

พ่อจ๋ายเขาก็ไม่ค่อยชอบพวกเรา

ดูแต่ละคนที่แกพามาสิ เขาคงชอบหรอก

แต่แม่ก็ไม่ชอบขี้หน้าอีตานั่นเหมือนกัน

บรรยากาศบันเทิงมาก

นี่ครับ

ไม่ได้จ่าหน้าซองด้วย ไม่รู้ใครส่งมาครับหัวหน้า

[กรีดร้อง]

ชู่

เงียบ! ได้ยินเสียงอะไรไหม

เข้ามาได้ยังไงเนี่ย ออกไปเดี๋ยวนี้นะ

ชู่

[กรีดร้อง]

ออกไป

มีอะไรกันน่ะ

[กรีดร้อง]

อะไรกันเนี่ย

อุ๊ย แซนด์วิช

สรุปแล้วมันยังไง สุรีย์

ไอ้บ้านี่เข้ามาได้ยังไงไม่รู้พี่

เฮ้ย

อย่าบอกนะว่ามึงจะข่มขืนสุรีย์

เอาผ้ามา

มิดเลยทีนี้ หมดรอบ

ออกไปให้หมด

ออกไปไม่ได้ ทุกคนอย่าขยับ

-หือ -มีอะไร

[หลง] หมดนี่เลยเหรอ

มันมีเสียงอะไรแปลกๆ

-ชู่ -เสียงอะไรวะ

[ดนตรีระทึกขวัญ]

นรสิงห์ลูกพ่อ มึงมาทำเหี้ยอะไรตรงนี้

ซ้อมแร็ปขายทองไงพ่อ

ไอ้ควาย กลางค่ำกลางคืนดึกๆ ดื่นๆ มาซ้อมแร็ป มึงบ้าหรือเปล่า

ไหนลองให้พ่อฟังสิ

[ทำเสียงให้จังหวะ]

♪ ผมมีทองแท้ ผมมีทองเค ถ้าน้องโดนเท เดี๋ยวพี่พาไป ♪

♪ พี่มีรถเครื่อง... ♪

เฮ้ย ไม่ต้องร้องแล้ว

ออกไปให้หมดเลย

[ตะโกน] ออกไป!

ไป ออกไปให้หมด ไป

-สุรีย์ อาบต่อเลย เดี๋ยวพี่เฝ้าให้ -เฮ้ย

คิดอะไรเปล่าเนี่ย

กูจะคิดอะไร กูรักเหมือนน้อง

อ๋อ คนดี

เรานี่กินเนื้อที่เหมือนกันนะ สุรีย์

ไป

หมดสิ้นทุกสิ่งแล้วกู [คราง]

เอาตรงๆ นะ

เราว่าไม่น่ารอด

[ตบขาศักเบาๆ] งั้นต้องลองวิธีนี้

อะไร

พ่อฉันเป็นคนรู้เยอะ ชอบสอนคนนู้นคนนี้

เวลาพ่อได้สอนอะไรใครจะมีความสุขมาก

แล้วจะให้พ่อเธอสอนอะไร

คิดออกแล้ว

ไอ้ศัก อะไร จะพาแม่ไปไหน

เห็นแม่เคยบ่นว่าอยากเรียนขับรถ

แต่ว่าค่าเรียนแพงไม่ใช่เหรอ

แล้วไงล่ะ

-[เสียงบีบแตร] -[รถขับเข้ามา]

พร้อมไหม

ที่บอกว่าจะลงมือน่ะเริ่มหรือยัง

ผมเป็นคนใจร้อนนะ อยากจะเห็นผลงานไวๆ หน่อย

[ผู้ชายในสาย] ผมตัดสายเบรกรถมันแล้วครับ

แต่แน่ใจใช่ไหมครับว่าจะฆ่ามันเลย

ขับรถมันก็ไม่ได้ยากอะไรหรอก

เมื่อก่อนฉันก็เคยขับรถเป็น แต่พอขับไปชนทีนึง

ฉันก็เลยไม่กล้าขับอีก พอไม่ได้ขับนานเข้ามันก็ขับไม่ค่อยได้

อธิบายทำไม

-เพื่อจะบอกว่าฉันไม่ได้โง่ไง -อ๋อ

ไปสิ

ไหนเข้าเกียร์ให้ดูซิ

ก่อนจะเข้าเกียร์ ต้องเหยียบคลัตช์ก่อน

แล้วค่อยเข้าเกียร์

เอ้า...

เหยียบคลัตช์นะ เข้าเกียร์อย่างนี้

-[ตีมือ] -อะไร

ฉันเข้าเองได้ ไม่ต้องมาจับ

เอ้า

ไปสิ ปล่อยคลัตช์ เหยียบคันเร่ง

เออ แค่นั้นแหละ

คือ ผมขอโทษ

[เสียงล้อครูด]

ผมขอโทษที่คิดว่าคุณเป็นยาย

ผมขอโทษนะที่เข้าไปตอนที่คุณอาบน้ำ

[เสียงล้อครูด]

ผมขอโทษที่ผมพูดจาไม่ดีกับคุณ

ผมมันก็เป็นคนแบบนี้

[เสียงล้อครูด]

อูย ขับรถให้มันดีๆ เหยียบคันเร่งสิ

เหยียบ!

[เสียงล้อครูด]

เฮ้ย ซาเล้งๆ หักๆ

[ทั้งคู่กรีดร้อง]

[ทั้งคู่กรีดร้อง]

ระวัง!

-[บีบแตร] -คุณพระ

[บีบแตร]

-ไก่ ไก่ -ไก่

เฮ้ย

เบรก เบรก

[ไก่ร้องกะต๊าก]

[หายใจหอบ]

ขับรถภาษาอะไรวะ

บอกให้เบรกทำไมไม่เบรก

เบรกแล้ว แต่มันไม่หยุด

เบรกมันก็ต้องหยุดสิวะ เดี๋ยวก็ตายกันหมดทั้งรถหรอก

ก็ไอ้คนสอนมันไม่ได้เรื่อง

ก็ไอ้คนขับมันเฮงซวย

ก็ไม่ได้อยากขับตั้งแต่ทีแรกแล้วนี่โว้ย

ก็ไม่ได้อยากสอนตั้งแต่ทีแรกเหมือนกันโว้ย

มันว่าใครโง่วะ ฮึ

มันกล้าดียังไงมาว่าฉันโง่

มันน่ะสิไอ้ควาย

[หายใจออกแรง]

[สุรีย์] วันนี้มันวันอะไรวะเนี่ย

พาแม่นายไปเรียนที่โรงเรียน

เกินเยียวยา

-รับ -ครับ

[ถอนใจฮึดฮัดโมโห]

สงสัยท่าจะเละ

ไม่ต้องสงสัยเลยล่ะ

[เสียงของแตก]

[จ๋ายอุทาน]

หนักแล้ว

คนที่มายุ่งกับรถฉันได้ มันต้องเป็นคนใน

เดี๋ยวแกไปสืบดูนะว่าเป็นใคร

ครับ หัวหน้า

(ปลอดภัยไว้ก่อน)

นี่แสดงว่าพี่ศักดาเริ่มสืบแล้วใช่ไหม ว่าใครเป็นคนทำ

ถ้างั้นพวกนายต้องรีบหน่อยแล้วล่ะ

ถ้าเบรกรถไม่ได้ผล มีวิธีไหนมาจัดการเขาได้อีก

[เอ] ลาออกไปแล้วเหรอ

ใช่พี่ จ๋ายลาออกไปตั้งนานแล้ว พี่ไม่รู้เหรอ

แต่วันก่อนเจอนังอุ๋ยนะ อุ๋ยเล่าให้ฟังว่าเจอจ๋าย

จ๋ายบอกว่าจะกลับอยุธยา

อยุธยา

หรือว่า...

[หัวเราะ]

ฉันเพิ่งกัดลิ้นตัวเอง

ฉันไปนะ

[ศักดา] มาพอดี

เดี๋ยวแกไปบอกแฟนแกนะ ว่าคืนนี้พ่อจะชวนกินเหล้า

-ค่ะ -ยิ้มอะไร

เวลาพ่อฉันเมานี่นะจะใจดีเป็นพิเศษ

นายจะได้โอกาสทำคะแนนให้พ่อชอบ

แต่เรากินเหล้าไม่เก่ง

ก็ไปชวนพวกพี่หลงกับลุงปรีชามาช่วย

-จะดีเหรอ -ดีสิ

-ไอ้เหี้ยศัก -หา

ไม่ใช่มึง

กูหมายถึงมึง

[หัวเราะ] มึงนี่รวยซะเปล่า

แต่แต่งตัวดูไม่ได้เลย โคตรกระจอกเลย

มึงต้องมีเครื่องประดับติดตัวบ้าง นี่

กูแนะนำให้

อย่างมึงต้องมีอะไรสีเหลืองติดตัวไว้บ้าง

ลุงจะขายตอนนี้เลยเหรอ

ไม่ขายตอนเมาแล้วจะขายตอนไหนวะ

กูได้ยิน

กูไม่ถือ เพราะกูก็เมา

กูไม่ชอบทอง

ไม่ชอบทองใช่ไหม บอกสิ

อย่างนี่มึงก็ต้องแนวคุณไสยสิวะ

นี่ เขาเรียกว่าเหล็กไหลโป่งขาบแก้วขนเหล็ก

อันนี้ใช้ง่าย ท่องแค่สามคำใช้ได้เลย

พุทธัง สรณัง คัจฉามิ

ธัมมัง สรณัง คัจฉามิ

สังฆัง สรณัง คัจฉามิ

คุ้มครองมึง 24 ชั่วโมงเลย

มึงเอาของมึงกลับไปเลย

หึ นี่ไง มึงคนห้วนๆ จิตใจมึงน่ะร้อนแรง อย่างนี้ต้องแนวนี้แล้ว

เขาเรียกว่าแนวเฮฟวีเมทัล

นี่ เป็นไง ให้ดู

เอาหรือเปล่า อันนี้พี่โป่งเห็นไม่ได้นะโว้ย

กระชากมือขาดเลย

เอาตรงๆ ไหม

กูไม่ชอบของปลอม

อ้าว ไอ้นี่ ไม่ซื้อแล้วยังด่ากูอีกเหรอ

คนอย่างมึงนี่ ต้องเอาเลือดหัวออกซะบ้าง

ใจเย็นๆ

ขอโทษครับ

[ประหม่า] เดี๋ยวผมเคลียร์ให้นะครับ

นี่ขวดนึงกี่พันครับ

สามแสนหก

เท่าไหร่นะ

สามแสนหก

หา ง่วงนอนขึ้นมาพอดีเลย

นี่มึงง่วงตอนไหน

อีตอนสามแสนหกเนี่ย

เหล้าหรือเครื่องบินเนี่ย ไอ้สัตว์ แพงอย่างเหี้ย

นรสิงห์ ไปนอนลูก พรุ่งนี้ใส่บาตรไม่ทันพระมาเช้า เร็ว ไป

ไม่ต้องหันหลังกลับลูก เดินเร็วเลย

รับผ่อนไหมครับ

[ผู้ชายในทีวี] ขอประชาสัมพันธ์ งานวิ่งควายที่ชลบุรีครับ

18 ตุลาคมของทุกปี จัดขึ้นที่บ้านบึง

แขกผู้เกียรติครับ ก่อนที่จะพบกับการแข่งขัน...

คุณย่า หวัดดีครับ

หวัดดีครับ

จำผมได้ไหมครับ ผมเอครับ แฟนจ๋าย

ตอนที่คุณย่าล้มแล้วผมประคองย่าไงครับ

คุณย่าอยู่คนเดียวเหรอครับ

งั้นเข้าเรื่องเลยครับ

คือว่าผมเป็นแฟนจ๋าย แล้วผมกับจ๋ายทะเลาะกัน

ผมโทรหาจ๋ายหลายวัน ไม่รับโทรศัพท์

ผมอยากคุยมากเลย อยากง้อเขา ผมรักเขามากเลย

จ๋ายได้มาที่นี่หรือเปล่าครับ

กินหมากก่อนไหม

กินหมาก

ไม่กินครับ ไม่ชอบกินหมากครับ

เวลานี้คือเวลาที่มาหาจ๋ายครับ จ๋ายไม่อยู่แถวนี้เลยเหรอครับ

เขาไปบ้านพ่อเขา

บ้านพ่อเหรอครับ บ้านพ่อเขาอยู่ไหนล่ะครับ

กินหมากก่อนไหม

ไม่กินครับ ผมไม่ชอบกินหมากครับ ไม่กินหมากเลยครับ

[เอถอนหายใจ] บ้านพ่อ

ไม่เป็นไรครับ ผมรู้แล้วว่าอยู่บ้านพ่อ เดี๋ยวผมตามหาพ่อก็ได้ครับ

มีแผนที่นะ

ฮั่นแน่ มีแผนที่ซะด้วย

ไม่บอกตั้งแต่แรกล่ะครับ

คุณย่าครับ อย่าหาว่าอย่างโน้นอย่างนี้เลยครับ ผมขอแผนที่ได้ไหมครับ

[เล่นเพลงสบาย]

ขอโทษนะ ดูทรงแล้วน่าจะไม่สำเร็จน่ะ

-คิดไว้อยู่แล้วแหละ -อ้าว

แค่นายกับที่บ้านเต็มใจมาช่วยฉันน่ะ ฉันก็ขอบคุณจะแย่แล้ว

แต่ฉันรู้ว่าไม่มีใครมาเปลี่ยนใจพ่อได้ง่ายๆ

-นรสิงห์ -ครับพ่อ

มึงเชื่อไหมว่าไอ้ศักดาอคติกับพวกเรา

นั่นน่ะสิ ทำดีแค่ไหนก็ไม่ชอบ

มึงดูสิ มาปล่อยให้เรา เดินตลาดกะหล่งป๋งอะไรก็ไม่รู้

สตาร์บัคส์ก็ไม่มีกิน

แล้วนี่มันเที่ยงแล้ว ได้เวลาแดกพิซซ่า หาไม่ได้เลย

[อุทาน]

-บุหรี่หมากฝรั่งนี่กล่องเท่าไหร่ครับ -[ผู้หญิง] ห้าบาทค่ะ

-อูย สองบาทไมได้เหรอ -ไม่ได้ค่ะ

ว้าย ตังค์ไม่พอ

ทำไมถึงไม่ลองไปเจอลูกเพื่อนพ่อเธอล่ะ

ทำไมต้องไปเจอล่ะ ไม่ได้ชอบ แล้วก็ไม่ได้อยากรู้จักด้วย

อ้าว

เจอแล้วอาจจะชอบก็ได้นะ แบบหล่อรวย

ฉันไม่ได้ชอบใครง่ายๆ นะ

แล้วก็ไม่เลิกชอบง่ายๆ ใช่เปล่า

นี่ ฉันจะบอกอะไรให้นะ

[เอ] จ๋าย

พี่เอ

[ทำเสียงเยาะเย้ย]

เมื่อวานยังแดกขวดละสามแสนอยู่เลย

วันนี้เหลือแบนละสามสิบ

[หัวเราะหึๆ] โคตรกระจอก

ศักดา ขอนั่งด้วยคนได้ไหม

เงียบถือว่าให้เกียรติ

มึงมีอะไรแคลงใจกับกูบ้างไหม

ก็มี

ถามจริง เวลาเจอหน้าอยากจะตบไหม

ตลอดเวลาที่เจอ

[หัวเราะถูกใจ]

ใจเราตรงกัน

เอาอย่างนี้ไหมล่ะ กระดกคนละเป๊กแล้วตบคนละฉาด

หลังจากนั้นมึงกับกูเป็นเพื่อนกัน

-พูดเองนะ -[ปรีชาหัวเราะเบาๆ]

คนอย่างปรีชาพูดคำไหน...

ต้องเป็นคำนั้น

-เข้าเมืองตาหลิ่ว... -ต้องหลิ่วตาตาม

-ชี้ไม้... -ต้องเป็นนก

-ชี้นก... -ต้องเป็นไม้

ไอ้สัตว์ สลับกันแล้ว

แล้วใครจะเริ่มก่อน

ไม่น่าถาม [หัวเราะ]

ศักดาเป็นเจ้าบ้าน เริ่มก่อนได้เลย

-ได้ -อืม

[จ๋าย] พี่เอ

♪ ความรักของเธอ... ♪

♪ เสียงที่ตอบฉันว่าเธอห่วงใย ♪

♪ มือนั้นของเธอ... ♪

♪ ที่แตะหน้าผากฉันตอนที่ฉันไม่สบาย ♪

♪ ทุกๆ ฉากทุกตอนไม่เคยจางหาย ♪

♪ แม้จะผ่านเนิ่นนานเท่าไร ♪

♪ และทุกฉากทุกตอนนั้นคอยตอกย้ำ ♪

♪ สิ่งที่ฉันเป็นตั้งแต่เสียเธอไป ♪

[อึดอัด] พี่เอ

♪ ฉันมันคนโง่เหนือใครๆ ♪

♪ มีรักแท้อยู่ดูแลไม่ได้ ♪

♪ เพิ่งรู้ค่ามันก็สายเกินไป ♪

♪ ปวดร้าว คิดอยากย้อน เรื่องราวแค่ไหนไม่มีหวัง ♪

[พูดภาษาอังกฤษ] สุดยอด สุดยอด สุดยอด

มึงนี่มันหาเรื่องแท้ๆ

[สูดจมูก]

นี่ถึงกับยืนเลยเหรอ

[ฮึดฮัด]

เฮ้ย แรงไปเปล่า

นรสิงห์ ไม่ต้องยุ่ง

อืม เช็กสิ

-ชี้ กลาง นาง ก้อย เกือบครบพ่อ -[หัวเราะเบาๆ]

มันยังขาดนิ้วโป้ง

เดี๋ยวดูพ่อ ทีเด็ด

-จัดให้ -อืม

พี่ เห็นพี่ศักดาไหม

จะมาทำไม

มาง้อจ๋ายไง

แล้วมาถูกได้ไง

มาถูกไม่ถูกไม่สำคัญหรอก

ใจพี่สั่งมาก็พอแล้ว

กลับมาหาเขาเถอะ ที่รัก

[ทำเสียงรำคาญ]

-[ทั้งคู่ฮึดฮัด] -พี่เอ ปล่อย

[ผู้ชาย] หัวหน้า

-มีเรื่องแล้ว -หา!

รีบไป หัวหน้า

ไอ้สัตว์ มามีเรื่องเหี้ยอะไรตอนนี้ล่ะ

ศักดา

-หยุด -ปล่อย

[ตะโกนฟังไม่ได้ศัพท์]

พี่เอ ปล่อย

[ฮึดฮัด]

มึงเป็นใคร

ฮั่นแน่ แล้วมึงเป็นใคร

-กูเป็นพ่อจ๋าย -หวัดดีครับพ่อ

ใครพ่อมึง

อ้าวไม่ใช่พ่อกู ก็คือพ่อจ๋ายครับ

พูดเหี้ยอะไรไม่รู้เรื่องเลย

คืออย่างนี้ครับ ผมชื่อเอครับ ผมเป็นแฟนจ๋ายครับ

แฟนจ๋าย แฟนจ๋ายได้ยังไง แฟนเขาอยู่นี่

[เอ] แฟน

[ภาษาอังกฤษ] ไม่ ไร้สาระ [ภาษาไทย] นี่แฟนครับ

จ๋าย ไอ้ลิ้นจุกปากนี่ยังไง

ยังไง

พี่เอกลับไปก่อนไป

ใจเย็นๆ ก่อนนะพ่อ

ยังมีหน้ามาบอกให้ใจเย็นอีก

เดี๋ยวก่อนครับ ฟังผมก่อนครับคุณพ่อ

ใครพ่อมึง

ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้

ไอ้ศัก กลับ

เดี๋ยวก่อนแม่

เขาไล่เราอย่างกับหมูอย่างกับหมาขนาดนี้ เอ็งยังจะอยู่อีกเหรอ

กลับ

[ฮึดฮัด] นี่ก็เกะกะ

ขอโทษนะ

ผมขอโทษนะแม่

ที่ทำให้แม่กับทุกคนโดนด่าหมด

ผมคิดว่า...

การที่เรามาเอาใจพ่อเขา เราจะได้คะแนนลูกเขาไปด้วย

ผมโง่เนอะ

พังหมดเลย

[ถอนหายใจ]

ช่างมันเถอะ

แต่...

เอ็งเชื่อจริงๆ เหรอ ว่าการเอาใจจะทำให้เขารักเราขึ้นมา

แม่จะบอกให้นะไอ้ศัก

เราไม่ได้รักใครเพราะเขาเอาใจเรานะลูก

ดูอย่างพ่อเอ็งตอนยังมีชีวิตอยู่สิ

เอาใจแม่ซะที่ไหนล่ะ คำหวานก็ไม่เคยมี

แต่ทุกครั้งที่แม่มีปัญหา ทุกครั้งที่แม่ไม่สบายใจ

พ่อเอ็งจะคอยอยู่ข้างๆ คอยช่วยแม่ตลอด

ถึงจะช่วยได้บ้างช่วยไม่ได้บ้าง

แต่เขาก็อยู่ตรงนั้นเสมอ

นี่ละเว้ย เขาเรียกว่าความรักน่ะ

ขอบคุณนะแม่

เอ้า อะไรน่ะ

เฮ้ย เอ็งจะไปไหน ไอ้ศัก

ไปช่วยเขาไงแม่

-อ้าว เฮ้ย -[ศักรินทร์] ไปลุง ไปทำให้พ่อลูกเข้าใจกัน

จะบ้าหรือไงวะ

เพิ่งมาจะกลับไปอีกแล้วเหรอ

เดี๋ยวรอตรงนี้แป๊บนึงนะแม่

ฝากหน่อย

อ้าว

-จ๋าย -อ้าว ยังไม่กลับอีกเหรอเนี่ย

พ่อเธอล่ะ

ออกไปข้างนอกแล้ว มีอะไรล่ะ

-เราไปคิดมาแล้ว เราอยากให้... -[เสียงโทรศัพท์ดัง]

ฮัลโหลค่ะ น้าเติม

จ๋ายเหรอ อยู่กับหัวหน้าหรือเปล่า น้าติดต่อหัวหน้าไม่ได้

ไม่อยู่ค่ะ พ่อน่าจะออกไปเหมืองแล้วนะคะ

หัวหน้าให้น้าไปสืบว่าใครหักหลัง แล้วก็จะฆ่าแก

ฆ่า

[เติม] ตอนนี้น้ารู้แล้วว่าใคร เดี๋ยวน้าส่งให้

[ผู้ชายในวิดีโอ] ถ้าเบรกรถไม่ได้ผล มีวิธีไหนมาจัดการมันได้อีก

ก็คิดเข้าสิ

จะได้รีบๆ มาเอาเงินไป

ทำไมต้องเข้ามาลึกขนาดนี้วะ

นี่เราเลยจุดที่เราจะจุดระเบิด มามากเกินไปแล้วนะ

คือ... พี่หมีบอกว่าถ้าลึกพอ อาจจะเจอแร่ก็ได้นะครับ

ก็เลยอยากให้พาหัวหน้ามาดูหน่อย

มันจะเป็นไปได้ยังไง ฉันเช็กจากดาวเทียมแล้ว

ตรงนี้มันไม่เหลืออะไรแล้ว ขุดไปก็เท่านั้น

แต่... พี่หมีบอกว่าน่าจะมีนะครับ

ฮัลโหลค่ะน้า

[เติม] เดี๋ยวน้าจะหาทางแจ้งตำรวจก่อน

จ๋ายพยายามติดต่อหัวหน้าให้ได้

แล้วบอกแกว่าอย่าไปที่เหมืองเด็ดขาด

เพราะว่าพวกมันจะฆ่าแกด้วยระเบิด

โอเคค่ะ

มีอะไรเหรอ

งั้นเดี๋ยวผมไปตามพี่หมีมาคุยกับหัวหน้าเองนะครับ

หัวหน้ารอตรงนี้นะครับ

[จ๋าย] ศักรินทร์ เอาเลย

จะไปไหนน่ะลูก

เรื่องมันยาว แม่

[ฮึดฮัด]

สุรีย์ หยุดเดินได้แล้ว ปัดโธ่เอ๊ย เดี๋ยวความดันขึ้นหรอก

นี่

ไม่มีใครคิดจะช่วยไอ้ศักมันบ้างเหรอ

คิดจะอยู่เฉยๆ กันอย่างนี้เหรอ [หงุดหงิด]

มีใครขับรถเป็นบ้าง

มองถูกคนแล้วแหละ

ฉันขับเป็นจ้ะ

แต่ขาเป็นอย่างนี้จะไปด้วยหรือเปล่า

หมดสิทธิ์แล้วล่ะ ไม่มีใครขับได้หรอก

พ่อไม่รับสาย สัญญาณก็ไม่ค่อยมี

[โทรศัพท์สั่น]

ฮัลโหลพี่

มึงหลอกพี่ศักดาเข้าไปในถ้ำหรือยังวะ

[ผู้ชาย] เรียบร้อยแล้วพี่

ดี งั้นกดระเบิดเลย

เอาแน่เหรอพี่

มาถึงขั้นนี้แล้ว มึงยังมีหน้าถามอีกเหรอวะ

คุณก้องภพเขาอยากเห็นผลงานแล้ว

จัดการซะ

นั่นมัน...

เฮ้ย พวกน้าหมีตามมา

มันต้องอย่างนี้สิ มาธุดงค์ไกลๆ นอกจากจะสบายใจแล้ว

แถมยังปลอดภัยดีด้วยนะ พระเบิ้ม

นั่นสิครับ หลวงพ่อ

ระวัง!

-[บีบแตร] -[ผู้ชายร้อง]

หลวงพ่อ

โว้ย ขับรถภาษาล่ะโยม

เห็นพระไหมเนี่ย

เออ พระนะ ไม่ใช่แพะ

[เสียงบีบแตรลั่น]

-หลวงพ่อ ระวัง! -[ทั้งคู่กรีดร้อง]

[เสียงล้อครูด]

[ทั้งคู่โอดโอย]

-[ร้องโอดโอย] -หลวงพ่อ หลวงพ่อจะไปไหน

- พอๆ พอ เลิกๆ - หลวงพ่อ

กูสึกแล้ว เบื่อ

จอดไหม มันชนเราคว่ำแน่

อย่าเพิ่งท้อ ความหวังก็เหมือนกับอากาศ

ถึงแม้จะมองไม่เห็นก็ไม่ได้แปลว่าไม่มีอยู่จริง

หา!

[เสียงบีบแตรลั่น]

ไอ้ศัก กูมาแล้วโว้ย

สุรีย์

ขับให้มันเร็วกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือไง

โอ๊ย เพิ่งกลับมาขับใหม่ ขับได้แค่นี้ก็บุญแค่ไหนแล้ว

บุญเหรอ บุญเหรอ

-นี่ -[กรีดร้อง]

นี่ แบบนี้มันต้องจัดชุดใหญ่

-นรสิงห์ -ครับพ่อ

จัดชุดใหญ่ให้เขาไป

[เสียงยางรถระเบิด]

[ฮึดฮัด]

[หัวเราะ]

[ฮึดฮัด]

ไอ้ศัก ไปเลย ทางสะดวกแล้ว

อีกนานถึงจะมีรถผ่านมา มึงอยู่ตรงนั้นแหละ [หัวเราะเบาๆ]

ลุง เห็นพ่อไหม

เห็น ก็เห็นเข้าไปในถ้ำกับไอ้โบ้นั่นแหละ

ว้าย ไอ้โบ้มันออกมาแล้ว มันเดินไปที่ออฟฟิศน่ะ

-แล้วพ่อไม่ได้ออกมาด้วยเหรอคะ -เออ นั่นน่ะสิ

อ้าว

เฮ้ย

นายเข้าไปช่วยพ่อในถ้ำนะ ฉันจะไปหยุดน้าโบ้

เออ

เอาไงต่อ ไอ้ศัก

แม่ไปช่วยจ๋ายทางนู้น เดี๋ยวผมไปช่วยพ่อจ๋ายในถ้ำ

-แล้วมึงจะไปคนเดียวเลยเหรอ -อือ

มันไปคนเดียวน่ะถูกแล้ว

มันต้องไปช่วยคนในถ้ำออกมา

มึงก็พูดไม่คิด

ถ้าเกิดคนในถ้ำได้รับบาดเจ็บล่ะ

มันต้องมีคนหนึ่งคอยประคองออกมาเปล่าวะ

มันไปคนเดียวน่ะถูกแล้ว

มันต้องไปสองคน

สองคนมันเปลืองเนื้อที่

มันจะเปลืองอะไรนักหนาวะ มึงเลือกคนตัวเล็กๆ ผอมๆ ไปกับมันสิ

-แล้วใครล่ะ -มึงก็หาสิ

มึงมองเหี้ยอะไร

กูไม่น่าบอกมึงเลยว่าให้เลือกคนผอม

เอาน่า อาจารย์ มีอาจารย์มาด้วยผมก็อุ่นใจแล้ว

แต่กูไม่ได้อุ่นกับมึงด้วยนะ

-อย่านะ น้าโบ้ -จ๋าย

น้าปล่อย เอามา

-ปล่อย -น้าปล่อย

จ๋ายปล่อย

-จ๋าย -น้า

[เสียงระเบิดดัง]

[ไม่มีเสียง]

[เสียงระเบิดดัง]

[เสียงตุ้บ]

อาจารย์ อยู่ไหนน่ะ

[โอดโอย] โอ๊ย

กูอยู่ข้างนอกนี่ ไอ้ศัก

มึงไปเลย

[นรสิงห์] เฮ้ย

จ๋าย รีบกดหยุดระเบิดเร็วสิ

หยุดไม่ได้แล้ว ระเบิดก็จะทำงานแล้วด้วย

ซวยแล้ว

ศักรินทร์ นายอยู่ในถ้ำหรือยัง

ศักรินทร์

[หลง] คงอยู่แล้วล่ะ

ทำไมเสียงชัดจังวะ

อ้าว อาจารย์

ตายๆ ตายแล้ว นี่ไม่มีวิธีหยุดระเบิดบ้านี่ได้เลยเหรอ

มีๆ ปกติแล้วระเบิดจะวางกันเป็นโซน

โซนละสองสามลูก แล้วก็ตั้งเวลาไว้

แล้วมันก็กดรีโมต

ระเบิดก็จะทำงาน ระเบิดตั้งแต่ข้างในมาจนถึงข้างนอก

แต่เมื่อกี้มันเพิ่งจะระเบิดจากข้างนอกแล้วนะ

อ้าวเหรอ งั้นแสดงว่ามันผิดปกติแล้ว

-[ทุกคนบ่นอุบ] -แล้วทำไงล่ะ

มีอีกสองวิธี

วิธีที่หนึ่ง ต้องหารีโมตอันที่สองให้เจอให้ได้

แล้วไอ้รีโมตอันที่สองอยู่ที่ไหน

อยู่ไหนวะ

-นึกสิ รีโมตอันที่สองอยู่ไหน -อยู่ไหน

อ๋อๆ ต้องไปถามไอ้หมี

เฮ้ย แล้วมันจะยอมให้เหรอ

นั่นน่ะสิ แล้ววิธีที่สองคืออะไร

มีเหรอวิธีที่สอง

ก็พูดอยู่เมื่อกี้ นี่ทั้งเหมืองมีมึงคนเดียวหรือไง

วิธีที่สอง

นู่น

สับคัตเอาต์

[เสียงโทรศัพท์ดัง]

-ว่าไงจ๋าย -ฮัลโหลพ่อ

[เสียงขาดๆ หายๆ] พวกนั้นจะฆ่าพ่อ

ศักรินทร์กำลังไปช่วยนะ

-พ่อรีบออกมา ข้างในมีระเบิด -หา!

คัตเอาต์อยู่ตรงนี้ ถ้าหากเราสามารถสับคัตเอาต์ลงมาได้

มันจะตัดระบบไฟข้างในถ้ำทั้งหมด

แล้วระเบิดก็จะไม่ทำงาน

-สูงขนาดนี้ มีบันไดไหม -แต่ก่อนมี

-ตอนนี้ล่ะ -กองอยู่นู่น

แต่ไม่ต้องห่วง

คัตเอาต์นี่เป็นระบบไฮดรอลิก

แค่กดรีโมตนี่ มันก็เลื่อนลงมาแล้ว

-[เสียงกดรีโมต] -นี่ๆ

แล้วทำไมไม่ลงล่ะ

สงสัยเสีย

หืม เสียเวลา นรสิงห์ ขึ้นหลังพ่อเลย

[เสียงสัญญาณดัง]

[เสียงสัญญาณดังถี่ๆ]

พ่อ วิ่ง!

โธ่ จะไปไหนเนี่ยอาจารย์

ไปหาไอ้หมีไง

เอารีโมตอีกอันหนึ่งมากดหยุดระเบิด

-เดี๋ยวๆ -อะไรวะ

แล้วเราจะไปยังไง

หึย...

นี่ไง

-อ้าว ยืนทำเหี้ยอะไรล่ะ ขึ้นมาสิ -อ้าว

ไป

[นรสิงห์] ขึ้นเลยพ่อ

มันไม่ถึงน่ะ พ่อ

มันต้องสูงกว่านี้อีก

กูจะจมธรณีอยู่แล้ว

มันไม่ถึงน่ะพ่อ อีกนิดเดียว

มึงเนรคุณได้เลย

มันจะดีเหรอพ่อ

มึงเหยียบไปแล้ว ไอ้เหี้ยเอ๊ย

พ่อ อยู่นิ่งๆ มันโคลงเคลง

ยืดเลย พ่อ

โอ้โฮ ขากูนี่เขย่งเป็นบัลเล่ต์แล้ว

มีสี่อัน ตัวไหนล่ะ

อันขวา

อันขวาไม่เอา เอาอันซ้าย

ไอ้เหี้ย มึงก็บอกซ้ายก่อนก็สิ้นเรื่อง

มันไม่ลงน่ะ พ่อ

ไปอันอื่นก่อน

[ฮึดฮัด]

ทางไหนวะเนี่ย

ขอให้ถูกเถอะวะ ไอ้สัตว์

[ตะโกน]

[เสียงบีบแตร]

[รถมอเตอร์ไซค์แล่นเข้ามา]

[สั่น]

[โอดโอย]

ไอ้โบ้ มึงกดระเบิดหรือยังวะ

กดแล้วพี่

แต่พวกมันมายุ่ง ตอนนี้พวกมันพยายาม...

-[เสียงโดนทุบ] -[โบ้ร้อง]

เฮ้ย โบ้

ฮัลโหล ถึงไหนแล้วครับ คุณตำรวจ

[เสียงโทรศัพท์ดัง]

ว่าไงลูก

พ่อเจอศักรินทร์หรือยัง

เจอแล้ว

ไปทางไหนดีครับ

ไปทางขวา โซนบี มันเป็นทางลัด

ครับผม

เขาจะไปทางโซนบีกันค่ะ

หา ไม่ได้นะครับ

อย่าไปทางโซนบีนะ

อย่าไปทางโซนบี บอกทางหน่อยค่ะ

อย่าไปทางโซนบีนะครับ

ทางมันตันครับ

ศักรินทร์ได้ยินไหม อย่าไปทางโซนบี ทางมันตัน

ไปเลย

ระเบิด

-[เสียงบี๊ป] -[เร่งเครื่อง]

พ่อ มันหัก

[เสียงบี๊ปยาว]

[ระเบิดดังโครมคราม]

ศักรินทร์

ศักรินทร์เป็นอะไรน่ะ ศักรินทร์

ศักรินทร์!

ไอ้ศัก

ไอ้ศัก ยังอยู่ไหมลูก

ส่งเสียงให้แม่ได้ยินหน่อย ไอ้ลูกเวร!

[เสียงสกูตเตอร์เร่งเครื่องในสาย]

ยังอยู่แม่

[ทั้งคู่อุทานด้วยความดีใจ]

จ๋าย รอแป๊บนึงนะ กำลังพาพ่อเธอไปส่ง

[เสียงบี๊ป]

-นั่นไง มันอยู่นั่น -เออ

[หลง] กูเห็นแล้ว

-[เครื่องยนต์ดับ] -เฮ้ย

เหี้ยเอ๊ย

หยุดทำไมเนี่ย

หยุดเหี้ยอะไร น้ำมันแม่งหมด

อ้าว แล้วทำไงล่ะ

ไม่เป็นไร กูไปได้

ไป เร็ว มึงเกาะให้แน่น

เกาะแน่นแล้ว

แม่งไม่รอดหรอก

มึงจะไปไหน

[ทั้งคู่ฮึดฮัด]

ศักรินทร์ ศักรินทร์เป็นอะไรน่ะ

ศักรินทร์

ศักรินทร์

[โอดโอย]

[เสียงโอดโอยในสาย]

[เสียงหินถล่ม]

[ฮึดฮัด]

[สะดุ้งเจ็บ]

[ออกแรง]

มานี่

ถ้าสองคน เราไม่รอดแน่

นายออกไปก่อนแล้วทิ้งฉันไว้ที่นี่

ไปสิ

ชักช้ามันเสียเวลา

ไม่ครับ

ไป!

ฉันฝากนายบอกจ๋ายด้วยนะ...

ว่าฉันภูมิใจในตัวเขามาก

ฉันดีใจมาก...

ที่ฉันมีลูกอย่างจ๋าย

[ศักดา] ฉันอยากให้เขาเรียนหนังสือเก่ง...

เขาตั้งใจเรียน

ฉันอยากให้เขาทำงานที่ดี...

เขาก็ไปสอบแบงก์ติดจนได้

ฉันบอกกับทุกคนเสมอ...

ว่าฉันโชคดี...

ที่มีลูกแบบจ๋าย

แต่ฉันไม่เคยบอกเขาด้วยตัวเอง

และฉันคงไม่มีโอกาสบอกลูกอีกแล้ว

ไม่นะครับ

เราสองคนออกไปพร้อมกันได้ เราทำได้ครับ

มันเป็นไปไม่ได้

[สะอื้น]

[ศักดา] นายเชื่อฉันสิ

เป็นไปไม่ได้

พ่อ พ่ออย่าทำแบบนี้ พ่อ

พ่อต้องออกมานะ ไม่เอาแบบนี้

ไม่ครับ

ถ้าเป็นเรื่องนี้ คุณพ่อต้องเชื่อผม

[เร่งเครื่องยนต์]

หยุด!

หยุดนะโว้ย

จะไปไหนวะ

กูบอกให้มึงหยุด

เฮ้ย หยุดนะเว้ย

หยุดๆ

อีกนิดนึงพ่อ

[หลง] จะไปไหน

-ปล่อยกู -อาจารย์ รีบกดหยุดระเบิดเร็ว

[ทั้งคู่ฮึดฮัด]

-[หัวเราะ] -[นรสิงห์] เราทำได้แล้ว พ่อ

[ทั้งคู่หยุดหัวเราะ]

อะไรน่ะ

สงสัยสปริงดีด

-[เสียงบี๊ปยาว] -[ทั้งคู่ตะโกน]

[ของตกพื้น]

ไอ้ศัก

-ไอ้ศัก -[อ้าปากค้าง]

[สะอื้น]

[ไม่มีเสียง]

จ๋ายไม่อยากโดนพ่อบังคับ

เขาก็เลยโกหกว่าเป็นแฟนผม แล้วทีนี้...

พ่อเขาก็เลยอยากเจอเราทั้งบ้านเลย

ผมอยากทำให้จ๋ายมีความสุข

เหมือนกับที่เขาทำให้ผมมีความสุข

ฟังดูเกินจริง

[สุรีย์] เฮ้ย เอ็งจะไปไหน ไอ้ศัก

ไปช่วยเขาไงแม่

รอแป๊บนึงนะ กำลังพาพ่อเธอไปส่ง

[เสียงเร่งเครื่องสกูตเตอร์]

-[กรีดร้องอย่างมีความสุข] -นั่นๆ

เฮ้ย ไอ้ศัก

[ไม่มีเสียง]

[นักข่าวผู้หญิง] เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าจับกุม

นักธุรกิจรุ่นใหม่

ผู้มีอิทธิพลมืดในข้อหาเจตนาฆ่าเจ้าของเหมือง

ตำรวจเชื่อว่าเกี่ยวพันกับที่ดินสัมปทาน

มีอะไรจะคุยกับฉันเหรอ

ไม่ใช่ผมครับที่อยากจะคุย

ก็พ่อน่ะเป็นคนขี้ดุ

จ๋ายก็เลยกลัวพ่อ

จ๋ายไม่เคยกล้าพูดอะไรกับพ่อตรงๆ เลย

แค่เห็นหนวดพ่อ จ๋ายก็กลัวจะแย่แล้ว

ตั้งแต่เด็กจนโต...

พ่ออยากให้จ๋ายทำอะไร จ๋ายก็ทำ

พ่ออยากให้จ๋ายเรียนบัญชี จ๋ายก็เรียน

พ่ออยากจ๋ายทำงานแบงก์ จ๋ายก็ไปเป็นพนักงานแบงก์

พ่อไม่รู้หรอก...

วันๆ จ๋ายต้องเจออะไรบ้าง

จ๋ายต้องนั่งเก้าอี้ตัวที่แอร์แม่งลงหัวทุกวัน

ต้องเจอลูกค้าสารพัดแบบ ทำผิดนิดผิดหน่อยก็โดนด่า

ทำผิดนิดผิดหน่อยก็โดนว่า

ตกเย็นมา เจ้านายแม่งก็ด่าซ้ำอีก

พ่อบอกว่า พ่อเลือกทุกอย่างเพื่อความสุขของจ๋าย

แต่มันเป็นความสุขของพ่อ

จ๋ายไม่เคยมีความสุขกับสิ่งที่พ่อเลือกเลย

จ๋ายไม่อยากมีพ่อแบบนี้

ไม่อยากมีพ่อดุ ไม่อยากมีพ่อเจ้ากี้เจ้าการ

จ๋ายอยากหนีไปให้ไกลๆ จากพ่อ

แต่นั่นมันก็แค่เมื่อก่อน

เพราะตอนที่จ๋ายเห็นเหมืองระเบิด...

[ถอนหายใจ] จ๋ายคิดอยู่อย่างเดียวเองพ่อ... [สูดจมูก]

[สะอื้น] จ๋ายแค่อยากให้พ่อกลับมาหาจ๋าย อยู่กับจ๋ายเหมือนเดิมก็พอ

พ่อจะดุจะด่าจะว่าอะไรจ๋าย จ๋ายก็ยอม

จ๋ายรู้แล้ว...

ว่าพ่อรักจ๋าย...

เพราะว่า...

จ๋ายก็รักพ่อมากๆ เหมือนกัน

[หายใจออก]

แค่นี้เหรอ

พ่อเนี่ย

พ่อรักจ๋ายนะ

[จ๋าย] ค่ะ

[สูดจมูก]

[สูดจมูก]

ไปแล้ว

[ศักดา] ไปไหน

ไปไหนก็ได้ โตแล้ว

เอ้ย

ครับ

ฉันรู้แล้วนะ...

ว่าสิ่งที่นายพูด

มันไม่ได้เกินจริง

ดูแลจ๋ายให้ดีๆ ล่ะ

แต่จ๋ายไม่ได้ชอบผมนะครับ

ชอบสิ

พ่อลูกกัน

ดูกันออก

ถ้านายไม่เชื่อ

นายไปถามจ๋ายดูอีกที

เป็นอะไรน่ะ

คือ...

เรามีคำถามน่ะ

ว่าอะไร

ว่า...

ระหว่างเธอกับเราเนี่ย มันยังไงเหรอ

[ผู้ประกาศผู้ชาย] โปรดฟัง ผู้โดยสารที่จะเดินทางไปกับรถโดยสาร

จากกาญจนบุรีไปกรุงเทพฯ...

เดี๋ยวฉันไปลาพ่อก่อนนะ

ขบวนที่ 486 รอการโดยสารในชานชาลาที่เจ็ดครับ

ไอ้ศัก มึงจะอยู่ที่นี่ต่อหรือไง

รถไฟจะออกแล้ว ไม่ไปขึ้นรถไฟหรือไง เร็ว

ไป

-เร็วๆ เลย จะออกแล้ว -เออ

อือ

-คุณ -หืม

คุณสอนลูกดีนะ

มันดีมากๆ เลย

ที่คุณสอนให้ลูกเป็นคนแบบนี้

ขอบคุณนะครับ

อืม

[เสียงโทรศัพท์ดัง]

โอ้...

[ถอนหายใจ]

ฮัลโหล ไอ้เทพ

เอ่อ...

กูขอโทษว่ะ

กูคงพาลูกสาวกูไปเจอลูกชายมึงไม่ได้แล้ว

คืออย่างงี้ว่ะ

ลูกสาวกูมีแฟนแล้ว

เออ โทษทีเว้ย

แล้วคุยกัน

[ถอนหายใจ]

[หัวเราะหึๆ]

-ยิ้มอะไร -เปล่า

รถไฟจะมาแล้ว

ไปเถอะ

[ผู้ประกาศผู้ชาย] โปรดทราบ ผู้โดยสาร ที่จะเดินทางรถไฟจากกาญจนบุรี...

-โชคดีนะ ลูก -ไปก่อนนะ พ่อ

[ผู้ประกาศผู้ชาย] โปรดเตรียมตั๋ว...

[ศักดา] ไป

[ผู้ประกาศผู้ชาย] กรุณาขึ้นรถไฟและหาที่นั่ง

ขณะนี้ทางสถานีจะทำการปล่อยรถโดยสารธรรมดา

จากกาญจนบุรีไปกรุงเทพฯ

ผู้โดยสาร กรุณานั่งที่ขณะที่รถไฟเคลื่อนที่

เดี๋ยวพ่อมานะ

พ่อจะไปไหน รถจะออกแล้ว

พ่อจำเป็นต้องไป

-[ศักดาร้องคราง] -[หัวเราะ]

พ่อกล้าตบเขาได้ไงเนี่ย

[ผู้ประกาศผู้ชาย] โปรดทราบ ขณะนี้ขบวนรถเที่ยวนี้จะล่าช้าห้านาที

หา!

อย่าบอกนะ

[หัวเราะเบาๆ]

เดี๋ยวนี้มันดีเลย์บ่อยนะ

[ทุกคนหัวเราะ]

[ศักดา] ตบคนละที มึงกับกูเป็นเพื่อนกันแล้วนะ

[ปรีชา] มันดีเลย์ห้านาที ไปเร็วๆ

ว่างๆ ก็มาหาพ่อบ้างนะ

[จ๋าย] ค่ะ

อย่าโดดนะ อันตราย

[ทุกคนหัวเราะ]

[เอ] ที่รัก

[จ๋าย] พี่เอ

ตามมาถึงนี่ได้ไงเนี่ย

พี่มาได้ยังไงมันไม่สำคัญหรอก

แต่ว่าตอนนี้พี่รู้แล้วว่าพี่ขาดที่รักไม่ได้

ภาพจำของเรามันยังชัดเจน

[ร้องไห้] พี่ขาดไม่ได้จริงๆ

ที่รัก ให้โอกาสพี่เถอะ กลับมาดีกันเถอะ

[จ๋าย] ไม่

พี่เอ ฟังนะ

เรื่องของเรามันจบแล้ว

ไม่จบ เชื่อเราสิ ที่รัก ไม่จบ

จ๋ายมีแฟนใหม่แล้ว

[พูดภาษาอังกฤษ] โกหก

[พูดภาษาไทย] โกหก

ใคร ใครเป็นแฟนใหม่ของจ๋าย

นี่ไงแฟนใหม่จ๋าย

ศักรินทร์

พี่ไม่เชื่อหรอก

แฟนปลอมๆ แบบนี้ อย่ามาหลอกพี่เลย

ไม่ใช่แฟนปลอมๆ นะ ถ้าพี่ไม่เชื่อ พี่ดูนี่

[หายใจเฮือก]

[หัวเราะเบาๆ]

[เอหัวเราะ]

กูอยากเตะลิ้นมันว่ะ

[สูดน้ำลาย]

[ทำเสียงเยาะเย้ย]

ทำแค่นี้คิดว่าพี่จะเชื่อเหรอ

ที่รัก ปกติเราทำกันมากกว่านี้อีก

ไม่เชื่อใช่ไหม คอยดู

-[จ๋าย] อย่า -[ทุกคนโวยวาย]

[ตะโกน]

ตายแล้วมั้ง ไอ้สัตว์

-[จ๋าย] กลับ -ครับ

[เอ] จ๋าย

[เสียงอ่อย] จ๋าย

[เสียงระฆังดังกับเสียงหวูดรถไฟ]

เฮ้ย

อะไร

เมื่อกี้ยังไงนะ

[จ๋าย] อะไรยังไงเล่า

[ศักรินทร์] ก็เมื่อกี้ไง

ตามนั้นแหละ

ตามนั้นอะไรเล่า

ไปคิดเอาเองสิ

ไม่อยากคิดแล้ว อยากได้ยิน

ตกลง...

เราเป็นแฟนกันใช่เปล่า

เออ ตามนั้นแหละ

[ทุกคนหัวเราะคิกคัก]

[ดนตรีซึ้งใจบรรเลง]

[ดนตรีจังหวะครึกครื้นบรรเลง]

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.