Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Raoul, met mama. Ben je niet thuis?
Ik wilde je laten weten dat ik nog in het ziekenhuis ben...
...en dat ik nog niet klaar ben. Oom Martin komt langs.
Hij komt van het politiebureau en is er over vijf minuten.
Dat was het. Ik hou van je, jongen. Tot later.
Goed geslapen?
Wat is dit allemaal?
Dat is m'n leven.
Ik ben iedereen.
Maar nu ben ik niemand meer.
Ik ben m'n vriend en m'n gezin kwijt. Zelfs de parel.
Goed dat jij er bent. Ik heb je gevonden.
Ik heb een miljoen vragen.
Nee, eigenlijk maar één.
Waarom?
Waarom ben je 25 jaar geleden niet gekomen?
Toen jullie naar Frankrijk vertrokken waren...
...had ik maar één doel.
Genoeg geld verdienen om naar je vader en jou toe te komen.
Ik was er bijna.
Nog een week of twee...
...en ik had genoeg gehad voor een kaartje.
Maar m'n baas was een dief.
Op een dag besloot hij...
...zonder waarschuwing alle salarissen te halveren.
Sorry?
Geef me mijn geld.
Ik werd natuurlijk ontslagen.
Dus besloot ik terug te nemen wat van mij was.
Van ons. Ons allemaal.
Maar ik werd gearresteerd.
Toen je me in de gevangenis belde, schaamde ik me.
Het spijt me.
Ik wist niet wanneer ik vrij zou komen.
Vanwaar ik zat, kon ik niets meer voor je doen.
En toen ik vrijkwam...
...had ik niets meer.
Ik ben een dievegge geworden.
Een echte.
Een van de beste. Zoals jij.
Maar geloof me.
Er is geen dag geweest dat ik niet aan je heb gedacht, Sanni.
Aan jou en aan je vader.
- Ja, Claire? - Assane, je moet komen.
We hebben je nodig.
- U noemt me Assane. - Ik weet dat jij het bent.
We hebben genoeg tijd verspild. Kom.
Ik kom eraan.
Oké. Raoul?
Het is goed.
Ga maar.
Ik zei toch dat hij nog leefde?
Nee.
Deze kant op.
Ongelofelijk.
- Is dit je schuilplaats? - Het is mijn holle naald.
Hier zijn jullie veilig.
Je hebt de hele reeks.
- Ik neem aan dat alleen Ben deze plek kent. - Ben was de enige.
Hallo.
Dit is Mariama.
Mijn moeder.
Ik ben zo blij u te ontmoeten.
- Raoul? - Ja.
In deze WK-finale neemt Frankrijk het tegen Brazilië op...
- Ik zei toch dat er niemand zou zijn? - Ik weet het niet.
Ik weet het niet. Ik voel het niet. En dan doe ik het ook niet.
- Wat hebben ze ons aangedaan? - Ze zijn rijk.
- We hoeven hun geld niet. - Ik zal het je uitleggen.
Doe wat ik zeg, of jij en je vrienden kunnen oprotten.
Kom niet huilen als de kinderbescherming je komt halen.
Het Franse elftal in blauw shirt, witte broek en rode kousen.
En de Braziliaanse ploeg in z'n traditionele, gele shirt.
De emoties lopen hoog op in de gang van de Franse ploeg.
Oké, de wedstrijd begint over vijf minuten. Maak jullie klaar.
- Kan ik u helpen? - Nee. Dat hoeft niet.
- Wat doet u? - Kom kijken.
Hebt u dit staan?
- Wat heb ik? Ja, dit heb ik. - Oké. En niet dat?
- Nee, dat heb ik niet. - Hij heeft lef.
Het is gewoon een sticker. Een vals kenteken. Hij is gestolen.
- Hoe kan dit? - Geef me de sleutels.
- Nee. Ik bel de eigenaar... - Dat we 'm in beslag nemen?
Dat slaat nergens op. Denk eens na. Tenzij u aan zijn kant staat.
- Aan wiens kant? - De dief. Staat u aan zijn kant?
Of van de politie?
- Aan de kant van de politie. - Geef de sleutels dan.
- Nu meteen. Dit is een interventie. Snel. - Ja.
- Kom op, de sleutels. - Sorry.
De sleutels. Bedankt. Hou dit maar.
- Bedankt. - Bedankt. Oké.
- Pardon. - Ja?
- Kunt u op z'n minst tekenen? - Natuurlijk. Hoe heet u? François?
- François, daar hou ik van. - Ja.
- Pen. - U leeft de procedure na.
- Zeg, François. Kunt u 'm losmaken? - Ja, sorry.
- Natuurlijk. - Zo.
- Pardon. - Pas op voor spatten.
- Het spat een beetje. Zo. - Goed. Kunnen we?
- Doe maar. - Bedankt.
THIERRY FLORON: EEN TOONBEELD VAN INTEGRITEIT IN DE POLITIEK
Inderdaad.
Wat doe je?
Niks. Alles in orde?
- Hij liegt, toch? - Natuurlijk liegt hij. En nog slecht ook.
Zo, ja.
De minister van Binnenlandse Zaken. Hij krijgt iedereen vrij.
- Ben bijvoorbeeld? - Ja. Hij is door en door corrupt.
Onder druk zal hij niet weigeren.
- Wat? Ga je inbreken bij een minister? - Wacht...
We wachten niet. Claire en ik hebben gepraat en we hebben beslist.
We zoeken een advocaat voor Ben en we gaan naar een veilige plek, ver weg.
Zoek een schuilplaats voor ons. Die heb je toch?
Het is niet ideaal, maar we zijn geen ideaal gezin.
En samen kunnen we een nieuw leven opbouwen.
Dan zijn we op de vlucht.
- Noem het wat je wilt. - Volgens mij werd dit idee al geopperd.
- Je was ertegen. - Ja, ik was ertegen omdat je nog leefde.
Maar nu ben je dood. Jij beslist niet.
Ik heb het begrepen.
- Ik heb niks te zeggen, hè? - Nee.
Oké.
Ik wil een paar dingen afronden.
We zoeken een advocaat voor Ben en we vertrekken over twee dagen. Goed?
Prima. U hebt een goede invloed op hem.
Luister goed.
Je vrouw en je zoon rekenen op je.
Dus geen overvallen en geen vermommingen meer.
Beloofd?
Beloofd, mama.
Kolonel Ali Abdelkerim.
Tsjaadse leger.
Mijn respect, kolonel.
- Kennen wij elkaar? - We hebben samen gediend in Tsjaad.
Operatie Limousin. In 1969.
Ik ben op doorreis en wilde u gedag zeggen.
- Ik weet het niet meer. - Dat is logisch.
Ik was 13 toen ik uw gids was.
Op die leeftijd lijken we allemaal op elkaar. Dat hebt u zelf gezegd.
Dat kan niet. Ali.
- Kleine Ali. - Ja.
Dat weet ik nog goed. Kleine Ali. Fijn je weer te zien. Kom binnen.
- Kom binnen. - Bedankt.
Wat een genoegen.
- Blij u te zien. - Insgelijks.
Weet je wat? Ik ben blij dat ik niet meer in het leger zit.
Er zijn geen echte mannen meer. Alleen maar homomannen.
Ik weet dat die onzin niet meer mag. M'n dochter noemt me oerconservatief.
Geen probleem, kolonel. U hebt altijd vanuit uw hart gesproken.
Ja.
Weet u, ik ben soldaat geworden om te zijn zoals u.
Echt waar?
Ja. Ik heb nooit begrepen waarom u geen generaal bent geworden.
- Nooit. - Nou, dat is grappig. Weet je wat?
Ze zijn wakker geworden. Ik krijg vandaag in Beauvau het Legioen van Eer.
Eindelijk. Het werd tijd. Die verdomde politici ook.
Lenig en katachtig.
Verdikke. Ken je het motto nog van de 6e Koloniale Infanterie?
- Natuurlijk, kolonel. - Lenig...
En katachtig.
Wacht.
Wat doe je vanmiddag?
- Niets belangrijks. - Ik zal voor je zorgen. Lenig...
En katachtig.
Kom op.
De aanvoerder staart naar de grasmat, die Brazilië mogelijk een vijfde...
- Kom op. - Wacht. Kijk.
Er is niemand.
- Weet je het zeker? - Ja.
We missen de wedstrijd van het jaar.
- Of de vernedering van de eeuw. - Dat weten we niet.
- Het kan al 2-0 zijn voor Brazilië. - Zeg dat niet.
Bingo.
...zeggen dat ze uitgeblust zijn en de Fransen hen in slaap hebben gewiegd.
Maar dat is niet het geval. Dat is het probleem met dit elftal.
Ze zijn altijd op hun hoede.
Zolang we het verschil niet kunnen maken, zitten we nog altijd in de problemen.
Ja, we zitten nog altijd in de problemen...
Op de plaats rust.
Ali.
- Hoe gaat het? - Heel goed. Met u?
Goed. Kom, ik wil je aan iemand voorstellen.
Ali, de minister van Binnenlandse Zaken. De hoofdagent van Frankrijk.
Minister, ik wil u voorstellen aan kolonel Ali Abdelkerim.
Een goede jongen die ons goed van pas kwam daar.
- Aangenaam, minister. - Insgelijks.
Uw gezicht komt me bekend voor. Kennen we elkaar?
Er zijn duizenden gezichten zoals dat van mij, meneer.
Zij hebben gevochten voor Frankrijk...
...zich opgeofferd voor een vlag die niet van hen was.
Maar pas op, ik klaag niet.
De Republiek is erg dankbaar geweest.
Ik heb een heel mooie medaille.
Natuurlijk.
Bewonderenswaardig. De Republiek bedankt u voor uw opoffering, meneer...
Abdelkerim. Zoon van Mariama en Babakar.
Bewonderenswaardig.
Zullen we met de ceremonie beginnen?
Die politicus heb je mooi een toontje lager laten zingen.
Ik trakteer je straks op een drankje.
Twee.
- In orde. - Op de plaats rust.
Tot straks.
Kan ik u helpen, meneer?
Jongen, noem me geen 'meneer'.
- Het is luitenant-kolonel. - Mijn excuses, luitenant-kolonel.
Maar dit is het kantoor van de minister. U moet naar beneden.
Prutser. Hoe kun je zo onhandig zijn?
- U gaat naar beneden? - Ja.
Raak me niet aan. U maakt het erger.
- Wat is er? - Ongelofelijk.
M'n smoking is verpest door die trut.
Doe open, meneer.
Indringer in het kantoor van de minister. Niemand verlaat het ministerie.
Kom op.
Trap de deur in als het moet, maar pak hem.
Vanwege 'n inbraak fouilleren we iedereen. Blijf op het terrein van het ministerie.
- Wat is er aan de hand, kolonel? - Geen flauw idee. Een inbraak.
- Spreid uw armen. - Iedereen, tassen openen.
Schaam je je niet?
- We hebben samen gediend in Tsjaad. - Hij volgt alleen bevelen op.
Zeg, lafaard, je gaat hem toch niet arresteren voor een stethoscoop?
Hij is militair arts.
Een cadeau van m'n instructeur voor m'n eerste missie.
Wegwezen.
Lenig...
En katachtig.
Heb je het?
Natuurlijk. Ik ben niet seniel.
Je vrouw en je zoon rekenen op je.
Dus geen overvallen en geen vermommingen meer.
Beloofd?
Beloofd, mama.
Tegen je vrouw kun je liegen, maar niet tegen je moeder. Je hebt een plan, hè?
We kunnen niet vluchten.
Keller laat ons niet gaan. En ik heb een plan.
Oké. Laat me je dan helpen.
Wat is je plan?
We kunnen vast iets vinden bij de minister.
Maar iemand moet me helpen.
Hoe kun je zo onhandig zijn?
- U gaat naar beneden? - Ja.
Raak me niet aan. U maakt het erger. Ongelofelijk.
- Jij zorgt voor afleiding. - M'n smoking is verpest door die trut.
- Een beetje respect. - Oké.
- Wat doet u hier? - Ik dacht dat we overal zouden bedienen.
Nee, niet overal. Ga terug naar beneden. Kom op.
- En wat doet u hier? - Ik was op het toilet.
Naar beneden, meneer.
Ondertussen open ik de kluis. Ik word bij de uitgang vast gefouilleerd.
Agent. Ik heb een man het kantoor van de minister zien binnengaan.
Maar die man kennen we hier niet.
- Ga naar beneden. - Oké.
Dus jij maakt de kluis leeg.
Doe open, meneer.
Je gaat het kantoor binnen terwijl ik ervandoor ga.
Indringer in het kantoor van de minister. Niemand verlaat het ministerie.
Daar heb je net genoeg tijd om de kluis te legen.
Dus neem wat je moet nemen en ga er snel vandoor.
Hoe weet ik wat ik moet nemen?
Ik geef je een hint.
Waarom zouden ze mij niet fouilleren?
Een vriendin vertelde me ooit iets wat heel juist is.
Een vrouw van mijn leeftijd en met mijn uiterlijk...
...telt al snel niet meer mee.
Eén persoon is onzichtbaarder dan een zwarte man van veertig.
Een zwarte vrouw.
- Van... - Voorzichtig, jongeman.
Van een bepaalde leeftijd.
Een slimme vriendin. Wil je haar aan me voorstellen?
Daar is het wat laat voor.
Maar als dit lukt, zal ze trots op ons zijn.
We zien elkaar op de binnenplaats.
Vanwege 'n inbraak fouilleren we iedereen. Blijf op het terrein van het ministerie.
Soepel...
En katachtig.
En we vluchten via de tunnels.
- Heb je het? - Natuurlijk. Ik ben niet seniel.
Ze hebben het door. Kom op.
Stop.
Ze ontsnappen via de tunnels.
- Gaat het, mama? - Ja. Sneller. Maak je om mij geen zorgen.
Naar rechts.
- Waar zijn we? - Onder het Élysée.
Bij een aanval evacueren ze zo de president. We zijn er bijna.
- Ik kan niet zwemmen. - Ik heb aan alles gedacht. Schiet op.
Deze kant op. Snel, ze ontsnappen.
Stop. Kom op.
- Kom op, sneller. - Hé, stop.
Verdomme.
Niet te geloven.
Iedereen kan hier binnenlopen.
We denken dat ze via de tunnels zijn ontsnapt.
Verdomme.
Iedereen eruit.
Eruit.
Hebt u m'n telefoon gestolen?
Voor de hoofdagent van Frankrijk is dat prima geredeneerd.
Ik heb uw contacten bekeken. Smokkelaars, wapenhandelaars, nationalistische leiders...
Verrassend voor iemand die onkreukbaar is.
Hoeveel wilt u?
Het gaat niet om geld.
- U moet iemand uit de gevangenis halen. - U maakt een grapje. Nooit.
Dat begrijp ik. Het is logisch.
We zien wel wat de pers van uw telefoon vindt.
- Dat was het. Ik zal u niet langer storen. - Nee, wacht.
Wie wilt u eruit hebben?
- Hallo. - Hallo.
Als je schreeuwt...
...belanden we allebei in de bak.
Mag ik m'n hand weghalen?
Wat wil je van me?
Help me Keller te pakken.
Hij is de enige die voor me zorgde.
- En jij wilt dat ik hem verklik? - Ja.
Jij weet niet wat loyaliteit is, hè?
Ik was 17.
Wilde je dat wij de bak in gingen in plaats van Keller?
- Je hebt je familie verraden. - Welke familie?
Een familie die kinderen dwingt te vechten, die hen dwingt te stelen.
Te doden.
Hij heeft je nooit verteld wat er echt is gebeurd.
Wat heb je?
Wat heb je?
- Geen idee. - Rustig. We zijn hem kwijt.
Waar zijn de smaragden? Waar zijn ze?
Waar zijn de smaragden? Shit.
Verdomme.
- Open het handschoenenkastje. - Wat?
Open het handschoenenkastje. Kom op.
- Wat wil je dat ik doe? - Schiet.
- Ben je gek? - Schiet.
- Bruno. - Schiet dan. Snel.
Nee, dat doe ik niet.
Luister. Je schiet, of ik vermoord je. Begrepen? Kom op. Snel.
- Luister niet naar hem. - Schiet.
- Laat vallen. - Schiet.
- Schiet. - Laat vallen.
- Schiet. - Bruno.
- Bruno. - Schiet.
Kijk uit.
Gaat het?
- Hij heeft me gedwongen. - Weet ik.
Het was een ongeluk.
Wegwezen. De politie is er.
Hij maakte misbruik van ons.
Hij beschermde ons niet, hij gebruikte ons.
Dat was de echte Keller.
Je kunt niet z'n zondebok blijven.
Je wilt niet terug naar de gevangenis.
Dus doe het.
Bel hem.
Regel een afspraak.
- Hallo? - Met mij. Ik ben vrij.
Nu al?
- Hoe heb je dat voor elkaar gekregen? - Procedurefout.
We moeten van de parel af en verdwijnen.
Ik heb een koper. Afspraak vanavond bij de Arc de Triomphe.
- Ik zie je daar. - Oké. Laten we dat doen. Tot vanavond.
Ziezo.
Een heerlijke kalfsragout.
Lekker.
- Het lievelingsgerecht van... - Van Lupin, natuurlijk.
Nee.
Van m'n vader.
Morgen vertrekken we.
Dan zijn we allemaal vrij.
Eindelijk.
Dat is het niet.
Waar is het?
Dat is het. Oké.
'Grimaudan, ex-inspecteur bij de recherche.
Vertrouwelijke informatie.'
DE ZWARTE PAREL
Natuurlijk.
Sodeju.
- Hallo? - Hallo, Sofia?
- Assane nam contact met me op. - Wat zei hij?
Hij komt naar Place de l'Étoile met de Zwarte Parel.
- O ja, en dat zei hij zomaar? - Niet zomaar, maar hij zal er zijn.
Hij stuurde me een foto van de Arc de Triomphe met de naam Grimaudan.
Dat is de alias van Lupin in...
In 'Lupin misleidt Ganimard alweer'?
- Toch? - Sofia, stop.
Dat is z'n alias in De zwarte parel.
We kregen een tip over de Zwarte Parel. Ene Keller zou 'm hebben.
Dat is nog logischer. We moeten snel ingrijpen.
- Geloof me. - Hoezo ingrijpen? Ben je gek geworden?
Ik moest je vertellen wanneer Assane contact met me opnam.
Vertrouw me. Assane zal er zeker zijn. We moeten ingrijpen.
Oké. Dan gaan we. En je kunt maar beter gelijk hebben.
Ik zie je daar.
Ze komt niet.
Wat doe jij hier?
Het is voorbij. Ze heeft je verraden.
- Waar heb je het over? - Manon.
Jij ging achter m'n moeder aan, ik zet de vrouw van wie je houdt tegen je op.
Wil je dit echt doen waar iedereen bij is? Je weet niet hoe het afloopt.
Je bent zwaarder geworden.
- Wat wil je? - Ik heb wraak genomen. Nu wil ik de parel.
- Vergeet het. - Ik weet dat je 'm hebt.
Doe wat je wilt. Ik heb ze getipt. Ze zijn onderweg.
Je doet het weer.
- Het was een ongeluk. - Wegwezen. De politie is er.
Politie. Verroer je niet. Laat je wapen vallen.
Voor 't doden van een agent ga je lang de bak in.
Kom op.
- Door jou heb ik 25 jaar in de bak gezeten. - Dat heb je jezelf aangedaan.
- Niet ik, maar Bruno heeft geschoten. - Je hebt ons gebruikt.
We hadden alles voor je gedaan.
Bruno heeft die agent niet gedood, maar jij. Jij en je hebzucht.
Ik probeerde jullie te helpen. Ik vroeg alleen om loyaliteit.
Noem je dat loyaliteit? Je wilde dat we je marionetten waren.
Snel. Daarboven.
Je bent niet veranderd. Assane Diop, de verklikker.
Geef me de parel. Ze hebben niets tegen jou, je zult vrij zijn.
Dus?
De parel of de vrijheid?
Geef hier.
Vooruit, naar boven. Kom op, sneller.
- Naar boven. - Sneller.
Kom op.
Snel.
Daar is nog een uitgang.
- Politie. Sta stil. - Dat is hem. Jean-Luc Keller.
- U staat onder arrest. - Assane Diop heeft de parel gestolen.
Waar is Assane?
- Hij is daar. - Ga maar.
Ik arresteer u voor poging tot moord op Ferdinand Marchal. Neem hem mee.
Hè? Wat?
Sneller, kom op.
Het is zover. Nu arresteer je me.
Je bent beter dan Ganimard.
- En jij bent even goed als Lupin. - Maar ik ben Lupin niet.
Het is voorbij.
Ga je gang.
Kom, we gaan.
- Waar is de parel? - Die heb ik niet.
In De zwarte parel manipuleert Lupin een boef om de parel te pakken.
- Dat heb jij ook gedaan met Keller. - Goed gedaan.
- Je kent je klassiekers. - Wat?
Daar is nog een uitgang.
Laat eens zien.
- Sorry? M'n date heeft me laten zitten. - Nee maar.
Ja. Ik vind het zonde om deze roos te verspillen.
- Dat is zo. - Mag ik 'm aan u geven?
Ja, hoor.
- Fijne avond. - U ook.
Dames. Sorry dat ik jullie tegenhoud.
Ik weet dat ik een eikel ben, maar ik heb een vraag.
Heeft een grote, knappe man u die roos gegeven?
- Ja. - Ja.
O jee.
Wat is er?
Dat was m'n date. Ik was te laat, dus hij denkt dat ik hem heb laten zitten.
En wat verwacht u nu van mij?
Als u me de roos geeft en ik hem weer tegenkom, kan ik het goedmaken.
Geen zorgen. Hier.
- Echt? - Voor u.
- Bedankt. U hebt me gered. - Fijne avond nog.
Succes.
Hallo, Claire? Met mij, Assane.
Ik heb het verknald.
Dat kan ik niet zeggen. Maar je had gelijk. Het spijt me.
Wat als ik je vroeg om ver weg te gaan? Ver weg van Keller, de buurt, alles.
Zou je dan meegaan?
En?
Zou je meegaan of niet?
En?
AFSPRAAK BIJ HET TREINSTATION. KOOP VIER KAARTJES.
Claire. Liefste.
Vergeef me.
Ik laat je alweer in de steek. Maar nu is het voor de goede zaak.
Als je deze brief leest, heb ik me aangegeven bij de politie.
Als ik in de gevangenis zit...
...zal ik niemand meer boeien, en dat is prima.
De wereld moet Assane Diop vergeten.
En Raoul en jij moeten weer een normaal leven leiden.
Het duurde even voor ik het begreep, maar je had gelijk.
Zoals gewoonlijk.
Wil je het echt goedmaken? Geef jezelf dan aan.
Het is de enige manier.
Het was inderdaad de enige manier.
Om van Keller af te komen, maar vooral zodat jullie vrij zouden zijn.
Ik moet de gevolgen aanvaarden.
En boeten voor het kwaad dat ik heb aangericht.
- Waar beginnen we? - Bij het begin.
Ik zal je alles vertellen. Op drie voorwaarden.
Ik wist het.
- Ik luister. - Laat Benjamin Férel vrij.
Hij is onschuldig.
En geef hem dit.
Dat was het, liefste.
Het is niet het einde waar we op hoopten, maar jullie zijn vrij.
En zolang jullie in m'n hart zitten, zal ik dat ook zijn.
Ik hou van jullie.
Assane.
En de derde?
Een beetje lectuur.
Diop. Ik heb iets voor je.
Van je buurman.
Meneer, uw boodschap is afgeleverd.
ARSÈNE LUPIN DE WRAAK VAN CAGLIOSTRO
'...het mysterie zat in je...
...in het geheim van je ziel.
Om je in de val te lokken...'
'...en je vertrouwen te schenken...'
'...heb ik je liefde verwelkomd.
Misschien geloofde je dat ik die zelf ook voelde.'
'En uiteindelijk hield je echt van me.
En zo verloor je...
...alle helderheid van geest.'
Ondertiteld door: Mireille Van Overmeiren
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.