Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[เสียงไซเรน]
[ดนตรีเปิดเรื่อง]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงการจราจร]
[เสียงถอนหายใจ]
แจ๋มเขาก็คงมีเหตุผลของเขาแหละ
[เสียงฟ้าร้อง]
เขาถึงได้ทำแบบนี้
[ดนตรีเศร้า]
ที่บอกเลิกผมโดยการส่งข้อความ
[เสียงสั่น] แล้วก็ไม่อธิบายอะไรเลย
เจ๊รู้ไหมครับ
ว่าผมน่ะดีใจแค่ไหน
ที่รู้ว่าแจ๋มจะมาหาผมที่กรุงเทพฯ
[เสียงฟ้าร้อง]
ผมคิดว่าวันนี้
จะเป็นวันที่ผมอะ
มีความสุขที่สุดในชีวิตซะอีก
[เสียงฟ้าร้อง]
เจซี
รู้ไหม
ว่าวันไหนที่ฉันมีความสุขมากที่สุด
วันไหนครับ
วันที่ฉันเปิดร้านส้มตำเป็นของ ตัวเองได้ไง
ตอนแรกฉันก็คิดว่าฉันจะเป็นเด็กบาร์ ไปจนเหี่ยวตายไปเลย
[คลอเดีย] จนไม่มีใครจ้าง แล้วค่อยเลิก
อย่างเจ๊มีเหี่ยวด้วยเหรอ
ฉันว่ามันก็เริ่มคล้อยๆ เหี่ยวๆ แล้วเหมือนกันนะ
จริงหรือเปล่า ขอดูหน่อย
[เสียงพ่นลมหายใจ]
ทะลึ่ง
ไปเลยไม่ต้องหา เดี๋ยวเจอ
เจ๊อะ
[เสียงพ่นลมหายใจ]
[เสียงฟ้าร้อง]
[เสียงสูดลมหายใจลึก]
แต่ว่าวันที่ฉันมีความสุขที่สุด
ก็เป็นวันที่ฉันเศร้ามากที่สุด เหมือนกัน
ทำไมล่ะครับเจ๊
[ดนตรีซึ้งปนเศร้า]
[เสียงถอนหายใจ]
ไว้วันหลังจะเล่าให้ฟังนะ
[เสียงสูดจมูก]
ชีวิตมันก็เป็นแบบนี้แหละ
[เสียงถอนหายใจ]
เพราะว่าเราคิดว่า...
เราจะมีความสุขมาก
[เสียงสั่น] เราก็เลยทุกข์มาก
เจ๊ผ่านมันมาได้ยังไง
[ดนตรีหยุด]
[เสียงถอนหายใจ]
เอาจริงๆ มันก็ยังผ่านไปไม่ได้หรอก
ก็ยังพยายามอยู่ถึงทุกวันนี้
[เสียงฟ้าผ่า]
เจ๊ว่าผมจะผ่านไปได้ไหม
[ดนตรีซึ้งปนเศร้า]
ได้สิ
ทำไมล่ะครับ
เพราะว่ามึงโชคดีที่เจอกูไง
จะจูบฉันเหรอ
ได้ไหมครับ
ของแบบนี้
เขาไม่ถามกันหรอก
แล้วถ้าเจ๊ไม่โอเคล่ะ
ถ้าไม่ก็ตบสิ
[ดนตรีโรแมนติก]
[เสียงโทรศัพท์เข้า]
[ดนตรีหยุด]
ว่าไง
[อีฟ] เจ๊ เจ๊ทำอะไรอยู่อะ
ไม่เห็นโทรกลับมาหาหนูเลย
กำลังจะตกผู้ชาย
มีอะไรก็ว่ามา
[อีฟ] เจ๊ไม่ตกเขาก่อนเหรอ
เออ เดี๋ยวค่อยตก
[อีฟ] เจ๊ แดนนี่นัดหนูไปเจอที่บาร์
หนูคงต้องปลอมตัวเป็นสาวบาร์
หนูทำไม่เป็นน่ะ
เจ๊เป็นสาวบาร์มาก่อน
เจ๊มาสอนหนูหน่อยได้ไหม นะๆ
แล้วทำไมฉันต้องช่วยแกด้วยวะ
[อีฟ] ก็เจ๊ติดหนี้บุญคุณหนูไง
เจ๊จำไม่ได้เหรอ
ที่หนูช่วยเตรียมเอกสารจนเจ๊กู้เงิน ธนาคารมาทำร้านผ่านน่ะ
เดี๋ยว
อันนั้นน่ะแกเป็นหนี้บุญคุณฉัน
ฉันเป็นคนช่วยให้แกได้ลูกค้าโว้ย
[อีฟ] เจ๊อะ หนูชอบเขาอะ
เจ๊ช่วยหน่อยนะ นะๆ
เดี๋ยวหนูไปเจอที่ร้านนะ
แค่นี้นะเจ๊ จุ๊บๆ รักเจ๊นะ
อ้าว...
[เสียงพ่นลมหายใจ]
[เสียงถอนหายใจ]
เจ๊
เจ๊จะตบผมเหรอ
ตบทำไม
แกยังไม่ได้จูบฉันนี่
อย่างนี้ผมก็จูบได้สิ
[เจซี] ใช่ไหม
[ทำเสียงฮึดฮัด] มันสายไปแล้วย่ะ ไอ้บ้า
โธ่ เจ๊
[ดนตรีผ่อนคลาย]
นะ
- ไอ้บ้า ไอ้เด็กบ้า ไปเลย - โอ๊ย
[เสียงฮึดฮัด] โอ๊ย
- [คลอเดีย] บ้าเอ๊ย - เจ๊เดี๋ยว
เดี๋ยวก่อนสิเจ๊
ขอทีหนึ่ง
[คลอเดีย] ทีพ่อมึงสิ
[เสียงเจซีหัวเราะ]
[ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์สนุกสนานเร้าใจ]
(พาสต์เฟอร์เฟกต์)
[เพื่อน 1] เฮ้ย ม่อนๆ
ยังพูดเก่งเหมือนเดิมเลยนะ สุดยอดเลย
คู่ขาเอ็งไปไหนล่ะ
- ใครวะ - ไอ้นาวินไง
[เพื่อนๆ ทำเสียงแซว]
[เม็ดนุ่นอุทานเสียงตกใจ] ว้าย
ไอ้ม่อนๆ
[เม็ดนุ่น] เมียมึงมาแน่ะดูสิ
- ไหนวะ - นั่นไง
[เม็ดนุ่น] อุ๊ยต๊ายตายๆ
[ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์สนุกสนาน]
[เม็ดนุ่น] หูย
โอ้มายก็อช เดียร์
สวยนะจ๊ะเนี่ย
ดูๆ
ไปเกาหลีมาเหรอ
ใช่แล้วจ้ะ
- [เยาวภา] ทุบเคาะนิดหน่อย - [เม็ดนุ่น] อือ
แต่ว่าฉันไม่ใช่เดียร์นะ
- อ้าว - [ไซม่อน] อ้าว แล้ว...
แล้วมึงเป็นใครเนี่ย
นี่เยาวภาไง
[เม็ดนุ่น] อื้อ
นังเยาวภา
[เสียงหัวเราะเย้ยหยัน]
แต่ก็สวยแหละ
หมดไปเท่าไรล่ะ
สองเหนาะๆ เอง
สองแสนเหรอ
สองล้านจ้ะ [เม็ดนุ่นหายใจเฮือก]
[กลั้วหัวเราะ] สองล้าน
[เสียงสูง] สองล้าน
- โอ้โฮ - โอ้มายก็อด
- สองล้าน - [ผู้หญิง 1] สองล้านเลยเหรอจ๊ะ
นี่เดี๋ยวก่อน แล้วแกเจอเดียร์บ้างไหม
- แฟนเก่าไอ้ไซม่อนน่ะ - [ไซม่อน] เออ
เจอสิ เมื่อกี้ยังเห็น อยู่ที่จอดรถอยู่เลย
[เม็ดนุ่น] หือ
[เยาวภา] อ๋อ นั่นไงมาแล้ว
ขอตัวก่อนนะแก
[เม็ดนุ่น] เออๆ ไปเหอะ ไปไหนวะ
- [ผู้หญิง 1] ไปทำนมที่ไหนอะ - [ผู้หญิง 2] แล้วฉัน...
[เม็ดนุ่นทำเสียงประหลาดใจ]
[ดนตรีหวานซึ้ง]
[เสียงแปลกใจ] เฮ้ย
ไอ้ม่อนๆ แฟนเก่ามึงข้ามเพศไปแล้ว
หล่อด้วย กูขอได้ไหม
[ไซม่อน] อย่าบอกนะว่านี่เดียร์อะ
นี่เดียร์เหรอ
เอ่อ มึงก็ไม่บอก...
[เม็ดนุ่นหัวเราะแห้งๆ ]
- สวัสดีจ้ะ - สวัสดีครับ
เดียร์...
เปลี่ยนไปเยอะมากเลยอะ
แต่ไซม่อนยังหล่อเหมือนเดิมเลยนะ
หูย [เสียงพ่นลมหายใจขำ]
[เสียงไซม่อนสูดปาก] หือ แต่เราว่า
เดียร์หล่อกว่าแล้วมั้งเนี่ย
[เม็ดนุ่นทำเสียงเขิน]
จะจีบเหรอ
[เม็ดนุ่น] อุ๊ย
ไม่อะ
เดียร์ไม่ใช่สเปกเรา
[เสียงทั้งสามคนหัวเราะ]
[เสียงการจราจร]
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีทำนองชวนเหงา]
[เสียงโทรศัพท์เข้า]
[ดนตรีหยุด]
ฮัลโหล
[คีตัน] ฮัลโหลครับคุณนิสตา
คืนนี้ผมว่างน่ะครับ ไม่รู้ว่า...
คุณนิสตาอยากจะเทรนกับผมหรือเปล่า
ไม่ไปงานเลี้ยงแล้วเหรอ
[คีตัน] ไม่ไปแล้วครับ
ไม่อยากเจอเพื่อนเก่าเหรอ
[เสียงพ่นลมหายใจ]
ก็มีคนที่ผมไม่อยากเจอน่ะ
งั้นมาได้เลย
[เสียงแมวร้อง]
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[ดนตรีหยุด]
[อีฟ] เจ๊ หนูจะทำยังไงให้มาม่าซัง รับหนูเป็นสาวบาร์ล่ะ
เจ๊สอนให้หนูหน่อยนะ
ไม่ยาก แกก็ทำผมใช่ไหม
แล้วก็เปลี่ยนเครื่องแต่งตัวนี่
- อู้หู ขนาดนั้นเลย - นี่ ร้านนี้ๆ
ร้านประจำเจ๊เอง
นี่ เดี๋ยวพาไปรู้จัก
- เอาแบบสุดชีวิตเลยคุณแม่ - อลังการๆ
[ดนตรีสนุกสนาน]
[เสียงสลับฉาก]
เอ่อ เจ๊หนูว่า...
ต้องแบบ...
นมมันจะต้องเบียดๆ นิดหนึ่ง
นี่ๆ
[คลอเดีย] นี่
ไปเร็วๆ เชื่อฉันสิ
[เอฟเฟกต์เปิดตัว]
อื้อฮือ แซ่บโว้ยอีอีฟ
เจ๊คิดว่ามาม่าซังจะรับหนูไหม
[คลอเดีย] โอ๊ย
ไม่มีทาง
ทำไมล่ะ
ลุกภายนอกเนี่ยนะกูยอมรับเลย ว่ามึงสวยมาก
แต่อินเนอร์มึงอะพังว่ะ
พังยังไงอะเจ๊
เนี่ยๆ มึงแง้วๆ อย่างนี้
[คลอเดีย] ใครเขาจะไปรับวะ
เผลอๆ เขาคิดว่ามึงเป็นสายสืบ
จะไปเปิดโปงบาร์เขา
แล้วมันต้องทำยังไงล่ะ
เจ๊ติวให้หนูหน่อยนะ
(ยินดีต้อนรับสู่พัฒพงษ์ไนต์บาซาร์)
[ดนตรีหยุด]
เมื่อก่อนนี้ทั้งทีมรักบี้นี่ จีบเดียร์กันหมดเลยหรือเปล่า
- บ้า - ใช่เปล่าๆ
- [เดียร์] ไม่ขนาดนั้น - เฮ้ย จริงๆ
[เสียงถอนหายใจ]
เออ เดียร์
ถามจริงสิ
อะไรทำให้เดียร์ตัดสินใจ...
ข้ามเพศเหรอ
เดียร์ไม่ชอบคำว่าข้ามเลยนะ
จริงๆ แล้วเดียร์ไม่ได้ข้ามไปไหนอะ
เดียร์ก็อยู่ที่เดิมของเดียร์นี่แหละ
แต่ว่าตอนนี้ใจมันตรงกับกายแล้ว
[เสียงพ่นลมหายใจ]
[เสียงสูดหายใจลึก]
ดีใจด้วยจริงๆ ว่ะ
ไซม่อนเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียว ของเดียร์เลยนะ
[ดนตรีหวานซึ้ง]
[เสียงทั้งคู่หัวเราะเบาๆ ]
เดียร์ก็...
เป็นผู้หญิงคนแรกแล้วก็คนสุดท้าย ของม่อนเหมือนกันนะ
[เสียงหัวเราะ]
[เสียงคนพูดคุยกันดังแว่วมา]
หา แก อุ๊ย
[ผู้หญิง 1] พวกวิตถารสองคนน่ะ
เขาอยู่ด้วยกันเขาเรียกว่าอะไรนะแก
[ผู้หญิง 2] ก็เรียกว่า วิตถารยกกำลังสองไงแก
[เสียงหัวเราะคิกคัก]
[เสียงเม็ดนุ่นหัวเราะเย้ยหยัน]
[ผู้หญิง 1] อุ๊ย ไม่มีมารยาทเลย มาแอบฟังคนอื่นเขาคุยกัน
ฮึ พวกวิตถารก็ไม่มีมารยาท แบบนี้แหละย่ะ
นี่ [เสียงกรีดร้องโวยวาย]
[เสียงไซม่อนหัวเราะ]
[เสียงผู้หญิงสองคนกรีดร้อง]
ฉันทำดีไหมแก
[ไซม่อน] เยี่ยม
[เม็ดนุ่น] อยากจะรดน้ำต้นไม้ สักหน่อย
มันแห้งเหี่ยวเสียเหลือเกิน
[ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์สนุกสนาน]
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีผ่อนคลาย]
เธอว่าฉันเปลี่ยนไปเยอะไหม
ผมว่าคุณเจนนิสตาก็ยังสวย เหมือนเดิมครับ
เธอรู้ไหมว่าเพื่อนฉันแต่ละคน
[เจนนิสตา] มีลูกมีสามีกันไปหมดแล้ว
แต่เขาก็กลับเหงากว่าฉันทุกคน
ถึงฉันจะไม่มีใครนะ
แต่ฉันก็เอาใครก็ได้
[ดนตรีลึกลับปนเศร้า]
จริงไหม
จริงครับ
[เสียงกลองเร้าใจดังขึ้น]
[ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ทำนองเร้าใจ]
[เสียงขว้างเสื้อทิ้ง]
[เสียงจูบดูดดื่ม]
[เสียงหายใจเฮือก]
[เสียงการจราจรพลุกพล่าน]
(ฮานะคลับ ทาคุมิ)
(คาวาอิบาร์ คลับคิราร่า)
[เสียงดนตรีสดจังหวะสนุกสนาน]
ไหนลองหมุนตัวซิ
[ดนตรีชั่วร้ายค่อยๆ ดังขึ้น]
[มิชิโกะ] คราวนี้ลองยืนเฉยๆ
แล้วก็ส่งสายตาสื่อสารกับแขกซิ
ให้หนูสื่อสารว่ายังไงอะคะ
"ฉันอยากเป็นเพื่อนแก้เหงา ให้คุณคืนนี้"
[เสียงพ่นลมหายใจ]
[มิชิโกะ] อื้ม
ไหนลอง...
"ฉันเจอลูกค้ามาเยอะ
แต่ฉันไม่เคยชอบใครเท่าคุณมาก่อน"
[ดนตรีตึงเครียด]
[เสียงพ่นลมหายใจ]
[มิชิโกะ] อื้ม
ใช้ได้
ลองอีกทีซิ
[มิชิโกะ] เอาเป็นว่า...
"ฉันรู้ว่าคุณชอบผู้หญิงจู่โจม
แต่ถ้าคุณเลือกฉันคืนนี้
คุณไม่ผิดหวังแน่นอน"
[เอฟเฟกต์เร้าระทึก]
[ดนตรีทำนองเร้าระทึกดังขึ้น]
[เสียงลิปสติกหล่น] อุ๊ย
[เอฟเฟกต์เย้ายวน]
ไม่ชัด
แล้วหนูจะทำยังไงให้ชัดล่ะคะ
พี่มิชิโกะช่วยสอนหนูหน่อยได้ไหมคะ
ฉันจะสอนให้ก็ต่อเมื่อเธอได้งาน
นี่หนูยังไม่ได้อีกเหรอคะ
[มิชิโกะ] ไม่ได้
กลับไปเหอะ
คาวาอิบาร์ไม่ต้องการคนแบบเธอ
[เสียงเจื่อน] ขอบคุณค่ะ
[เสียงอีฟถอนหายใจ]
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีสดในผับดังขึ้นอีกครั้ง]
[เสียงพ่นลมหายใจ]
[ดนตรีระทึก]
[ขึ้นเสียง] ก็บอกให้ไปไง
ไม่รับก็คือไม่รับ
[มิชิโกะ] ไม่ต้องมาอ้อนวอน
ฉันบอกแล้วว่าไม่รับก็คือไม่รับนะ
หนูไม่ได้มาอ้อนวอนค่ะ
หนูแค่จะมาบอกคุณมิชิโกะว่า
แล้วพี่จะเสียใจ ที่ไม่รับหนูเข้าทำงานที่นี่
ฉันเนี่ยนะต้องเสียใจ
ค่ะ เพราะว่าหนูไม่ได้มาเล่นๆ
แล้วมาทำไม
หนูต้องหาเงินเดือนให้มากกว่า 50,000 ต่อเดือน
เพราะว่าหนู...
เพราะอะไร
ถ้าหนูบอกพี่ว่า
หนูต้องเอาเงินไปรักษาแม่ ที่ป่วยเป็นมะเร็ง
พี่จะสนใจและช่วยหนูเหรอคะ
[อีฟ] แต่มันจะมีความหมายอะไรล่ะ
หนูก็แค่เป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
ที่อยากหาเงินเพิ่ม อยากได้รายได้เพิ่ม
[อีฟ] แล้วหนูจะทำให้พี่ ได้รายได้เพิ่ม
ตัวหนูก็จะได้รายได้เพิ่มเหมือนกัน
แต่ถ้าหนูพูดขนาดนี้ แล้วพี่ยังไม่เข้าใจอะ
ก็ไม่เป็นไรค่ะ
ขอบคุณค่ะ
[เสียงอีฟคว้ากระเป๋า]
เดี๋ยว
[ดนตรีระทึก]
เริ่มงานคืนนี้เลยได้ไหม
[ดนตรีหยุด]
[น้ำเสียงดีใจ] ได้ค่ะพี่ จริงนะพี่ ขอบคุณมากค่ะพี่
อุ๊ย ขอบคุณมากค่ะ
อือ ไปๆ
ไปเตรียมตัวไป
ค่ะ
[ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ทำนองสนุกสนาน]
[ดนตรีเร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆ ]
[ดนตรีหยุด]
พี่คะ ห้องแต่งตัวไปทางไหนเหรอคะ
เด็กใหม่เหรอ
เอ่อ ค่ะ
อยู่ตรงนี้
ขอบคุณค่ะ
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[เสียงโทรศัพท์เข้า]
ฮัลโหลเจ๊ครับ ว่าไงฮะ
[มิชิโกะ] ยอด
คืนนี้ฉันรับเด็กไว้คนหนึ่ง
อ๋อ คนที่ขาวๆ สวยๆ เหรอฮะ
ฉันไม่ได้บอกว่ามันสวยหรือไม่สวย
แกจับตาดูมันไว้ให้ดี
[มิชิโกะ] ฉันว่ามันแปลกๆ
ได้ครับ
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงโทรศัพท์เข้า]
[เสียงจิ๊ปาก]
ฮัลโหล
[เพื่อน] จิน แกอยู่ไหนอะ
อยู่สีลม
[เพื่อน] เฮ้ย จริงเหรอ ออกมาดูหนังกัน
ไม่ได้ วันนี้เริ่มงานวันแรก ต้องเป็นเด็กดีหน่อย
[เพื่อน] เขาจะไม่ไล่แกออก เหมือนที่เก่าใช่ไหม
ที่เก่าฉันไม่ได้โดนไล่ออกเว้ย
ฉันลาออก
[เพื่อน] อ๋อ เพราะแกกล่อมเขา ไม่สำเร็จล่ะสิ
[เสียงจิ๊ปาก]
ฮะ อะไรนะ
ไม่ได้ยินเลยอะ ฮัลโหลๆ แกได้ยินเปล่า
ฮัลโหลๆ
[เสียงถอนหายใจ]
[เสียงสูดเส้นบะหมี่]
[ทำเสียงชื่นใจ]
[ผู้ชาย] เอาไก่ชิ้นหนึ่ง
ครับผม
ได้ครับ เชิญรับของได้เลยครับ
[จิน] ค่ะ
เดี๋ยวพี่เอา...
[เสียงกลองระทึก]
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[ตะโกน] เฮ้ยน้อง อย่า
[ดนตรีสนุกสนานเร้าใจ]
[เอฟเฟกต์ภาพช้า]
[เจซี] น้องครับ
ของตกพื้นมันสกปรก
กินไม่ได้นะครับ
ขอบคุณมากนะคะ
[เจซี] ครับผม ยินดีครับ [หัวเราะเบาๆ ]
เชิญครับ
[ดนตรีหยุด]
[รุ่นพี่] อ้าวเฮ้ย เจซี
[เจซี] อ้าว พี่มากรุงเทพฯ ได้ยังไงเนี่ย
เพิ่งมาเมื่อวานนี้
เพิ่งรู้เหมือนกันนะเว้ย ว่ามึงทำงานอยู่ที่นี่
อ๋อ ครับ
[รุ่นพี่] กู...
ได้ข่าวเรื่องมึงกับแจ๋มแล้วว่ะ
[เสียงจิ๊ปาก]
[ดนตรีเศร้า]
[รุ่นพี่] เสียใจด้วยนะเว้ย
[เสียงรุ่นพี่จิ๊ปาก]
แต่หล่อๆ อย่างมึงอะ
หาเมื่อไหร่ก็ได้มั้ง
[เสียงหัวเราะแห้งๆ ]
ครับพี่
[เจซี] พี่พอจะรู้ไหมอะครับว่า
แจ๋มเขาอยู่ที่ไหนอะ
ผมโทรไปตั้งหลายรอบก็ไม่ติดเลยอะพี่
มึงยังไม่รู้แล้วกูจะรู้เหรอวะ
อย่าไปคิดมากเลย
หาใหม่ดีกว่า
ผู้ชายอย่างเราน่ะเลือกได้
[เสียงเปิดประตู]
เดี๋ยวก็รอนั่งจุดนี้เลยนะ
[ยอด] นี่ๆ เดี๋ยวดูนะ นั่งกับพวกนี้นะลูกนะ เอ้อ
[เสียงอีฟพ่นลมหายใจขำ]
[ยอด] เอ่อ... [เสียงจิ๊ปาก]
พี่ว่าเรานี่หน้าตาคุ้นๆ เหมือนกันนะ
นี่เราเคยเจอกันที่ไหนเปล่าจ๊ะ
ไม่เคยหรอกค่ะพี่
หน้าหนูอะโหล
[ยอด] อือ
[ผู้หญิง] อืม นั่งก่อน
[เสียงดนตรีสดในบาร์]
หนูชื่ออีฟนะคะ
แล้วเนี่ยหนูมานั่งข้างหน้าอย่างนี้ หนูต้องทำยังไงบ้างอะ
จะเป็นเชิงแบบต้องเชื้อเชิญ
หรือว่าแบ๊วๆ
หรือว่าจะเป็นแบบ
ร้ายๆ หรือว่าจะเป็นแบบดีว่าๆ ดีคะ
พี่ว่าหนูควรนั่งแบบไหนดีคะ
[ผู้หญิงขำ] เลือก...
จะนั่งท่าไหนผมก็ชอบหมดแหละครับ
[น้ำเสียงตื่นเต้น] แดนนี่
[เสียงผู้หญิงหัวเราะคิกคัก]
[เสียงโห่ร้อง]
สวัสดีค่ะ ดิฉันเม็ดนุ่นนะคะ
[เม็ดนุ่น] ในทุกๆ วันย่อมมีการจากลา
แม้กระทั่งในวันนี้ ที่เรากลับมารวมตัวกัน
ก็ต้องเซย์กู้ดบายค่ะ
ดิฉันเม็ดนุ่น ในฐานะตัวแทนของรุ่น
ต้องขอขอบคุณเพื่อนๆ มากนะคะ ที่ทุกคนมารวมตัวกัน
[ดนตรีเพลง "ขอให้เหมือนเดิม" โดย บูโดกัน]
[เม็ดนุ่นร้องเพลง "ขอให้เหมือนเดิม" โดย บูโดกัน]
[เดียร์] เฮ้ยไซม่อน
มึงมารอใครวะ
[เสียงปรบมือโห่ร้อง]
เปล่า
เฮ้ย นาวิน
[ไซม่อน] โอ้โฮ
มึงมาแกล้งกูทำไมเนี่ย
ก็แกล้งมึงมันสนุกดี
กูไม่ได้อยากเจอมันสักหน่อย
ไม่อยากเจอ
แต่ก็ไม่เคยลืม
[ทำเสียงหมั่นไส้] มารู้ใจอะไรกูตอนนี้เนี่ย ฮะ
[เสียงหัวเราะเบาๆ ]
[เสียงปรบมือโห่ร้อง]
[เพลงจบ]
[เม็ดนุ่นอุทานเสียงตื่นเต้น]
อะไรเหรอๆ ใครรู้ใจใครเหรอ
เมื่อกี้เลิศมากเลยอะ
[ไซม่อน] อื้ม [เม็ดนุ่นทำเสียงเขิน]
ฉันรู้ตัวอยู่แล้ว แกไม่บอกเขาไปล่ะ
เออ นึกขึ้นได้มีธุระ [หัวเราะร่วน]
- อะไรวะ - ฉันไปก่อนนะ
- เออๆ - [เม็ดนุ่น] อยู่กันไปดีๆ นะ
- บ๊ายบาย เจอกัน - เออๆ โอเค
[เม็ดนุ่น] อืม โทษนะคะ ขอโทษนะคะ
จริงๆ
คืนนี้กูก็
ไม่ได้มาเสียเที่ยวเหมือนกันนะ
เพราะมึงเจอกูใช่ไหม
[ไซม่อน] อือ
[เสียงผู้คนคุยกันครึกครื้น]
กูก็คิดไว้แล้วแหละว่านาวินน่ะ มันไม่มาเจอมึงหรอก
[ดนตรีทำนองเหงาปนเศร้า]
กูก็คิดอย่างนั้นเหมือนกันแหละ
แต่ว่า...
จริงๆ เล็กๆ ก็ยังแอบคิดว่า อยากให้มันมาอะ
อยากจะอธิบายอะไรให้มันฟังหน่อยน่ะ
เรื่องอะไรล่ะ
ก็...
เข้าใจผิดกันนิดหน่อย
เรื่องที่มันกอดมึงในห้องน้ำอะนะ
มึงรู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ
[เสียงเดียร์กลั้นขำ]
- [เดียร์] อืม - [ไซม่อน] เฮ้ย
มึงอย่าเข้าใจผิดไปอีกคนนะเว้ย กู...
- มึงไม่ได้เข้าใจผิดใช่เปล่า - [เดียร์] อืม
ใครเข้าใจผิดใครเหรอ [หัวเราะรื่น]
[เดียร์] ยังจะกลับมาอีกเหรอ
[หัวเราะแห้งๆ ] ใช่ พอดีแบบคิดถึงเพื่อนน่ะ
เดินออกไปเกือบถึงหน้าประตูแล้วนะ แต่ว่ามันรู้สึกเจ็บจี๊ด
- ในหัวใจขึ้นมา - เอ่อ เม็ดนุ่น
เอาตรงๆ ซิ ต้องการอะไร ฮะ
เอ่อ รถฉันสตาร์ตไม่ติดน่ะ ฉันขอติดรถไปข้างหน้าได้ไหม
เออ แค่นั้นแหละ [เม็ดนุ่นทำเสียงออดอ้อน]
อื้ม ไปๆ
ฉันไปรอข้างนอกก่อนนะ
[เม็ดนุ่นหัวเราะคิกคัก] ขอโทษนะคะ
- ขอโทษนะคะ - เฮ้ย
[เสียงจิ๊ปาก] กูลืมบอกมึงไปเลยอะ
ว่านาวินน่ะ มันไม่ได้ใช้ชื่อนาวินแล้ว
[ดนตรีลึกลับ]
จริงเหรอ
[ไซม่อน] แล้ว...
มันใช้ชื่อว่าอะไรอะ
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีโรแมนติก]
ตัดสินใจเรื่องข้อเสนอของฉันหรือยัง
คือมันเป็นข้อเสนอที่ดีมากๆ เลยนะ คุณเจนนิสตา
แต่
คือ...
ผมขอบคุณคุณเจนนิสตามากเลยนะครับ
ที่ให้ผมเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัว แบบพิเศษขนาดนี้
ในราคาที่เธอจะได้รับสามเท่า จากฟิตเนส
รวมถึงเป็นเทรนเนอร์นอกเวลา
[เสียงคีตันพ่นลมหายใจ]
[เสียงจุ๊บ]
คุณเจนนิสตาครับ
[เจนนิสตา] ถ้าสามเท่าน้อยไป เป็นสี่เท่าก็ได้นะ
มันไม่ใช่เรื่องเงินเรื่องทองครับ
[คีตัน] แต่ผมยังอยากทำงาน ในฟิตเนสอยู่
คือมันทำให้ผมได้เจอผู้คน
ได้สร้างคอนเนกชั่น
ที่มันเป็นประโยชน์
กับธุรกิจที่ผมอยากทำน่ะครับ
แล้วเธออยากทำธุรกิจอะไร ในอนาคตล่ะ ฮึ
[คีตัน] มันก็...
ไว้ผมบอกคุณเจนนิสตาดีกว่าครับ
คือ...
คือผมเขินน่ะครับ
[เสียงเจนนิสตาขำ]
ผมก็แค่ฝันไปวันๆ น่ะครับ
[ดนตรีซึ้ง]
งั้นเธอก็ต้องฝันต่อไปนะ
ความฝันน่ะมันฟรี
คิดใหญ่แค่ไหนก็ไม่มีค่าใช้จ่าย
[ดนตรีระทึกเร่าร้อน]
[เสียงเพลงผ่อนคลายในร้านส้มตำ]
[เสียงตำพริก]
[ทอฟฟี่] โอย
โอ๊ย
[ทอฟฟี่สูดปาก]
[ตะโกน] โอ๊ย
[เสียงตำพริกถี่ขึ้น]
แสบ
[ลากเสียงยาว] โอ๊ย
[ทอฟฟี่ตะโกนลั่น] แสบตาโว้ย
[ทำเสียงหงุดหงิด]
[ทำเสียงฮึดฮัด]
[ทอฟฟี่] เจ๊อะ
เจ๊ก็รู้ว่าหนูเหนื่อยอะวันนี้
[ทอฟฟี่] ลูกค้าเยอะมากเลยอะ
ช่วงเวลาทองอย่างนี้ หูย
หนูทำคนเดียวไม่ทันนะเจ๊ เจ๊ไปไหนมา
ทำไมกูต้องบอกมึงด้วยวะ
อ้าว
ก็หนูเป็นหุ้นส่วนร้านกับเจ๊นะ
แล้วไง
หือ เจ๊
เจ๊ก็รู้หนูเป็นคนขี้สาระแน เรื่องชาวบ้านน่ะ
หนูอยากรู้ทุกเรื่องนั่นแหละ
[เสียงอ้อน] บอกหนูหน่อยนะ ไปไหนมา
เสือกเก่ง [เสียงทอฟฟี่หัวเราะหึๆ ]
กูบอกมึงให้ก็ได้
อ้ะ
กูไปช่วยอีอีฟ ปลอมตัวเป็นสาวบาร์มาโว้ย
เหรอ อุ๊ย
ปลอมตัวทำไมล่ะ
ก็อีอีฟมันไปเจอหนุ่มตี๋คนนั้นไง
ที่มันพามาร้านเราตอนกลางวันน่ะ
- [ทอฟฟี่] อ๋อ - มันปลอมตัว
เพื่อที่จะได้ใกล้ชิดกับเขา
อ๋อ [เสียงตีมือ]
หนุ่มตี๋ไซส์มังกร [เอฟเฟกต์เสียงชิ้ง]
แดนมังกร
อ๋อ แดนมังกรไง
เออ แล้วมันเป็นคนที่ไหนล่ะ
สิงคโปร์
สิงคโปร์
เด็กสิงคโปร์ลอดช่อง...
- อร่อย - ทะลึ่ง
โอ๊ย ทะลึ่งยังไงลอดช่องอะ
โอ๊ยเจ๊ ตั้งแต่เจอไอ้เด็กเจซีนั่นน่ะ
คิดลอดช่องอะไรอยู่หรือเปล่า
อะไรๆ ของมึง
แน่ะ กลบเกลื่อนๆ
[ขึ้นเสียง] กลบเกลื่อนอะไรวะ
ก็กลบเกลื่อนที่วันนี้
เจ๊หายไปหนึ่งร้อยกับอีกห้านาทีค่ะ
มันเป็นช่วงเวลาที่...
พอจะ...
จะอะไร จะอะไร
จะสนุก
[กลั้วหัวเราะ] แน่ะ อ้าว ยอมๆ
เดี๋ยวกูเอาสากตีเลย [เสียงหวดเบาๆ ]
ตีอย่างนี้ยอมรับใช่ไหมล่ะ
ยอมรับบ้านมึงสิ
[คลอเดีย] มึงจะบ้าเหรอมาถามกู
สาระแนนัก เดี๋ยวกูไล่ออก จากการเป็นหุ้นส่วนเลย
[ทำเสียงฮึดฮัด] [ทอฟฟี่] โอ๊ยๆ
- โอ๊ย - [เม็ดนุ่น] โอ๊ย
มึงเป็นใครวะ ฮะ
อ๋อ
- อีเม็ด - อีเม็ด
ถูกต้อง แล้วมึงชนกูทำไมเนี่ยฮะ
- เอ้า กูไม่ได้ตั้งใจ อีนี่ตีกูทำไม - [คลอเดีย] อื้ม
มึงไปถามมันสิ แล้วมึงล่ะ
- โอ๊ยตายแล้ว คิดถึงอะ - เป็นยังไงบ้าง
[เสียงหัวเราะคิกคัก]
คิดถึงนะ
- นี่อีเม็ด - [เม็ดนุ่น] เอ้อ
นี่มึงไปไหนมา มึงไปงานกีฬาสีมาเหรออีดอก
[คลอเดีย] แต่งตัว เป็นดรัมเมเยอร์เชียว
[เม็ดนุ่น] เขามีงานเลี้ยงรุ่น
เขาแต่งตัวเป็นแนวย้อนยุคเข้าใจไหม
- อ๋อ - อ๋อ
ไม่มีรสนิยมเรื่องแฟชั่นเลยเนี่ย พวกมึงเนี่ย
- ปัดโธ่ แล้วไปอยู่ไหนมาเราน่ะ - [เม็ดนุ่น] ใช่
- ย้ายไปอยู่รัชดามา - คิดถึงกันล่ะสิ
ไม่ได้มาแถวนี้เลย
- อ๋อ - แต่ว่าเผอิญ
คิดถึงรสชาติ ของส้มตำคลอเดีย แซ่บเลียสาก
[ทำเสียงสูดปากซ้ำๆ ]
- อุ๊ย - นี่ไง
อุ๊ย สากมาพูดถึงสากมา
จะเอาส้มตำแครอทรสเดิม
- หนักปลาร้า - หนักปลาร้า
- หนักมะนาว หนักพริกขี้หนู - หนักมะนาว หนักพริกขี้หนู
[เสียงปรบมือ] ว้าย จำได้
- และที่สำคัญ - เออ
- หนักแผ่นดิน - หนักแผ่นดิน
- มึงด่ากูเหรอ - อ้าว
- ชนะ - เยส
[ทอฟฟี่] แหม ทำมาเป็นอุดหนุน
จะมารอบาร์เปิดใช่ไหมล่ะ
โอ๊ย ทำเป็นรู้
พอดีคืนนี้ผัวจากเนเธอร์แลนด์น่ะ จะกลับมา
ว้าว เดี๋ยวนี้ไฮโซนะยะ
- โกอินเตอร์หน่อยหนึ่ง - [ทอฟฟี่] อือ
อวดเปล่าเนี่ย
ไม่ได้อวดหรอก นิดๆ หน่อยๆ [เสียงโทรศัพท์เข้า]
- เอ้า ใครๆ - อ๋อ แป๊บหนึ่งๆ
- ฮัลโหลไซม่อน - [ทอฟฟี่] หือ
[ไซม่อน] มึงอยู่ไหนอะ
อยู่นี่ ร้านส้มตำคลอเดีย แซ่บเลียสาก
แถวสีลม มารอบาร์เปิดน่ะ มาไหม
กินอะไรอีกล่ะ
ก็กินทุกอย่างที่มันน่ากินแถวนี้น่ะ
อู๊ย ดูสิๆ มาแล้ว น่ากินเหมือนกันนะเนี่ย
เออๆ มึงแชร์โลเคชั่นมาแล้วกัน กูไม่รู้ทางเลยเนี่ย
[เม็ดนุ่น] เออๆ รีบตามมาแล้วกันนะ
[ไซม่อน] โอเคๆ แชร์โลเคชั่นมา
ใครอะ
เพื่อน เมื่อกี้ ไปงานเลี้ยงรุ่นด้วยกันมา
เสียงหล่อมาก ขอดูรูปหน่อยสิ
เอ่อ ให้ดูแป๊บเดียวนะ
[ทอฟฟี่] อืม
แป๊บไปเหรอ
- [ทอฟฟี่] ว้าย - อุ๊ยตาย
น่ารักจุง
อือใช่ แต่เขาชอบแบบแมนๆ
[ทำเสียงเข้ม] โห ผมก็แมนเลยล่ะครับ
- หา - [ทอฟฟี่] ดูขนหน้าแข้งผมก็มี
[เม็ดนุ่น] อุ๊ย
[เสียงทอฟฟี่หัวเราะ] ไม่ได้เห็นขนหน้าแข้ง
[เสียงสั่น] เจ๊คลอเดีย
เจ๊อยู่ไหนอะครับ
[เจซี] เจ๊มาหาผมหน่อยได้ไหม
วันนี้อะ ผมเฟลมากเลยครับ
[เสียงสูดจมูก]
นะเจ๊
เจ๊มาหาผมนะ
นี่กูไปเป็นแม่มัน ตั้งแต่เมื่อไหร่วะเนี่ย
[เพลง "รักปอนปอน" โดย ไมโคร]
[เสียงยกถาด]
มาแล้วค่ะคุณนายเม็ด
[คลอเดีย] อื้อ
- เรียกชื่อเต็มๆ ก็ได้ มันน่ากลัว - เม็ดนุ่นค่ะ
ค่ะ ขอบคุณนะจ๊ะ
เออนี่ กินกันไปก่อนนะ
- ฉันไปก่อน - [ทอฟฟี่] ไปไหนอะ
ฮั่นแน่
ไปกินลอดช่อง
เหยือกมาส่า
- [ทอฟฟี่] อู้ว - [เม็ดนุ่น] เหยือกมาส่า
ชื่อน่ากินเนอะ ดูเป็นลอดช่องญี่ปุ่นน่ะ
เหยือกมาส่า
- อือเนี่ย ชื่อญี่ปุ่น เหยือกมาส่า - เหยือกมาส่า
- อย่ามาเสือก - [เม็ดนุ่น] อย่ามาเสือก
- ว้าย - อุ๊ยตาย
- อีเจ๊ อี... - กูไปแล้วโว้ย
- อี... - ด่าเหรอ
อู้หู อีนี่ด่ายันกลับเลยอะ
มึงเอาสากเขวี้ยงมันเลย
แล้วก็เทให้กูปิดร้านอย่างนี้เหรอ
- เออใช่ - อ้าว
กูรีบกินดีกว่ากูจะได้รีบไป
อ้าว
[เพลง "รักปอนปอน" โดย ไมโคร]
[ดนตรีเหงาปนเศร้า]
[ดนตรีหยุด]
[จินทำเสียงร้องไห้]
[เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้น]
[ดนตรีชวนอึดอัด]
จินเป็นอะไรอะ
โธ่ จิน
ไม่ต้องร้องนะ
เฮ้ย จิน
เขาบอกว่า ถ้าแชร์ความทุกข์กับเพื่อนเนี่ย
ความทุกข์จะหายไปนะจิน
[พูดพลางร้องไห้] ไม่จริงหรอก
[เสียงจินร้องไห้โฮ]
จริงๆ จ้ะ
จริงๆ
แน่ใจนะ
แน่ใจๆ อย่าเพิ่งร้องนะ
นะๆ จินนะ
[เสียงใส] งั้นก็แชร์มา
ฮะ หมายความว่ายังไง
ก็เมื่อกี้พี่เจซีเศร้าไง ดูสิ
แล้วจินไม่เศร้าเหรอ
ไม่อะ
จินไม่เศร้าแล้ว
เสียพลังงาน เปล่าประโยชน์
แล้วจินมาแกล้งพี่ทำไม
อ้าว ก็จินมาทำให้พี่เจซียิ้มไง
[ดนตรีหยุด]
[จิน] ยิ้มมา ยิ้มแบบนี้ ยิ้ม
- หือ พอเลยๆ - [จิน] อ้าว
อ้าว เดี๋ยวสิ
พี่เจซีๆ ยิ้มๆ
- ยิ้มหน่อยนะ - [เจซี] อือ ไม่เอาอะจิน
[จิน] โห ยิ้มเร็วๆ นิดเดียว
ยิ้มๆ ยิ้มเร็ว
[เสียงถอนหายใจแรง] พี่เจซีไม่เคยได้ยินเหรอ
ที่ซอนดร้า บาร์เรตต์เขาบอกไว้
ในหนังสือเดอะซีเครตส์ออฟยัวเซลล์อะ
เขาบอกว่าเวลาที่เรายิ้มเนี่ยนะ
มันจะช่วยลดการตึงเครียดของเซลล์
เพราะว่าเวลาที่เราเครียดปุ๊บใช่ไหม ความดันมันก็จะขึ้น
พอความดันขึ้นปุ๊บนะ เป็นมะเร็งได้เลย
เพราะฉะนั้นนะพี่เจซีต้องยิ้มเยอะๆ
เอ้อ นั่นแหละ ยิ้มๆ เร็ว
- พี่ว่าพอเหอะจิน - [จิน] ยิ้มอีก
- มันไม่เวิร์กอะ - เมื่อตะกี้ไง เมื่อตะกี้ โห
- [จิน] มาพี่เจซี - พอแล้วจิน
[จิน] ยิ้มเร็ว
- พอแล้วๆ - ยิ้มๆ
- พอแล้วจิน - [จิน] ยิ้มเร็ว ยิ้มๆ
- พี่บอกว่าพอแล้วไง - ว้าย
- [เจซี] จิน - [จิน] เฮ้ย
[จิน] พี่เจซีทำอะไรจินน่ะ
[เจซี] เฮ้ย พี่ขอโทษ
[เสียงคว้าดังหมับ]
[จินเสียงระรื่น] ไม่เป็นไรหรอก
กอดได้จับได้ แฟนยังไม่มี ฮิ้ว
[เจซี] เฮ้ย จิน
แมลงสาบเกาะจินอยู่อะ
[เสียงจินกรีดร้อง] [เจซี] เอ๊ย
[เสียงจินร้องและปัดตัวเสียงดัง]
- [จิน] ไหนอะๆ - [เจซี] ไหนอะ
เฮ้ยนั่นไง อยู่กับพี่เจซีน่ะ
- เฮ้ยๆ - [จิน] เฮ้ยมา ช่วย เฮ้ย
- เฮ้ย ว้ายพี่จิน - [เจซี] อยู่ไหนวะ โอ๊ย
[ดนตรีโรแมนติก]
[คลอเดีย] เจซี
เจ๊
[จิน] อ้าว
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
[เจซี] เจ๊ โอ๊ะ
- เจ๊ เดี๋ยวก่อนสิ เดี๋ยวก่อนเจ๊ - [จิน] อ้าวพี่ เดี๋ยวสิ
[เจซี] เจ๊
[ดนตรีหยุด]
ฟังไว้นะ
ผู้หญิงต้องการผู้ชายอยู่แค่สามแบบ
แม่ เมีย กิ๊ก
ฉันไม่อยากเป็นอะไรให้แกสักแบบ
เพราะฉะนั้นอย่ามายุ่งกับฉัน
เจ๊ ผมขอโทษ
เจ๊ๆ รอก่อนสิ
- เจ๊เข้าใจผิดอะ - พี่เจซี
หนูทำให้พี่เจซีทะเลาะกับแฟน หรือเปล่าอะ
[ดนตรีเศร้า]
[เสียงประตูเหล็กดังเอี๊ยดอ๊าด] [ทอฟฟี่] โอ๊ย น้อง
อย่าเพิ่งปิด มาเก็บของในร้านก่อน
[ทอฟฟี่] นี่
โอ๊ย ไม่ทันแล้ววันนี้
วันๆ นะทำอะไรกันช้าไปหมด
ขอโทษครับ
ปิดแล้วหรือเปล่า
เอ๊ย
ไซม่อน
เอ่อ...
[ทำเสียงเข้ม] ผมทอฟฟี่ครับ
[เพลง "ซ่อนกลิ่น" โดย ปาล์มมี่]
สวัสดีครับ
[ทำเสียงปกติ] โอ๊ย
มือสากแบบ... [เสียงสูดดม]
แมนมาก เชิญนั่งเลยค่ะ
เดี๋ยวจะบริการให้อย่างดีเลยนะคะ [เสียงหัวเราะในลำคอ]
จัดแบบ...
ละมุนนุ่มลื่นเลยดีไหมคะ
หือ กรุบด้วยใช่เปล่า
[เสียงเขิน] อุ๊ย ทำไมรู้อะ
- แบรนด์โปรดผมเลยครับ - [ทอฟฟี่] เอ่อ
จัดให้พี่เขาหน่อยลูก
จัดให้พี่เขาขวดหนึ่ง
[พนักงาน] ค่ะ [เสียงทอฟฟี่หัวเราะ]
ขวดเดียวพอไหมคะ
[เสียงเปิดฝาเบียร์]
[เม็ดนุ่น] แหม อีทอฟฟี่
- [ทอฟฟี่] โอ้โห - ให้มันน้อยๆ หน่อย
นี่เพื่อนกู
อะไรจะมาดงมาดีล เดี๋ยวเหอะ เขาไม่ได้ชอบแบบแก
[ทอฟฟี่] ไม่ได้ดีล แค่จะดูแลลูกค้า
- [ไซม่อน] เมื่อกี้เขาก็แมนๆ อยู่ - แมนๆ
- [ทอฟฟี่] แมนได้ครับ - [เม็ดนุ่น] ปกติขายส้มตำ...
[คีตัน] โทษนะครับ ร้านปิดหรือยังครับ
[เสียงตบประตู] [ทอฟฟี่] ร้านปิดแล้วจ้า
เห็นไหม เพราะความผิดแกคนเดียวเลยเม็ดนุ่น
ร้านปิดแล้วเนี่ย ดูซิ ลูกค้ายังเข้าอีก
ฉันเป็นนางกวักหรือไง [ทอฟฟี่หัวเราะ]
- โทษอยู่นั่นแหละ - [คีตัน] โทษนะครับ
[เอฟเฟกต์ภาพช้า]
ร้าน ปิดที่ไหนล่ะจ๊ะ
[ทอฟฟี่] เปิดเลยจ้า
[หัวเราะ] มาคนเดียวเหรอจ๊ะ
- [คีตัน] ครับ - อืม ไม่เหงาเหรอ
ผมไม่เหงาครับ
[ทอฟฟี่เสียงร่าเริง] งั้นเชิญด้านในเลยค่ะ
[เม็ดนุ่นหัวเราะเขิน] อุ๊ยตาย หล่อๆ แบบนี้
คงจะมีคนมาทำให้คลายเหงา เยอะเลยน่ะสิคะ
[หัวเราะ] อ้อ เดี๋ยวเชิญนั่งก่อนค่ะ
- [เม็ดนุ่น] เชิญนั่งก่อน - คุณ
[ไซม่อน] เจอกันอีกแล้วนะครับ
นั่งด้วยกันเปล่า
นั่งค่ะนั่งเลย ตรงนี้ๆ ค่ะ ตรงนี้ นั่งเลยค่ะ
ผมสะดวกนั่งคนเดียวมากกว่า
[เพลง "ซ่อนกลิ่น" โดย ปาล์มมี่]
คำบรรยายโดย: พัณณิตา อาจทวีกุล
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.