Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Kalmeer, juffrouw.
Nee, ik wil me amuseren. Er is tijd genoeg.
Niet zo luid, iedereen is er.
Is iedereen er? Goed, ik ga erheen!
Nee, juffrouw, alstublieft. - Laat me passeren! Jean-Pierre!
Maar zwijg nu toch! Ik verbied u om daar binnen te gaan!
Nee maar, ventje!
Goede avond, iedereen!
Valentine, wat doet u daar? - Ik trouw met uw zoon meneer.
Kom mee, Jean-Pierre.
Luister niet naar haar, ze is gek geworden.
Ben ik gek?
Ik zal u eens wat gekheid laten zien.
Mr. Beaufort
Excuseert u mij.
Ik val aan uw voeten. Ik ben blind van bewondering.
Mijnheer de Minister. - Mijn volle bewondering.
Ik ben zo blij u te ontmoeten.
Vraag me niet wat ik van de film vond, ik heb hem niet gezien.
Ik heb enkel naar u gekeken. De film zie ik later wel eens.
Hartelijk dank om wat vrolijkheid te brengen in deze zware tijden.
Was u niet geshockeerd? - Wel integendeel.
We hebben allemaal nood aan wat plezier, om te vergeten... samen met u.
Als men u ziet, vergeet men alles.
Denkt u dat er oorlog komt?
Men vraagt me dat wel honderd keer per dag. Doe dat toch ook niet.
Niet vanavond.
Tot ziens! - Tot donderdag!
Ga weg! - Luister naar me.
Het laat me koud wat je wil zeggen. Ik wil je niet meer zien.
Mr. Auger, telefoon.
Ben jij het?
Hoe ken je dit nummer?
Heb je haar gebeld in Dijon?
Ocharme, ze had net gevraagd... Wat moet ik?
Spreek niet zo snel, ik versta je niet.
Het is al laat. Kan dat morgenvroeg niet?
Dat zou me veel plezier doen, ja. Wat gebeurt er?
Ik zeg dat het me plezier zou doen. Maak je niet kwaad.
Ik heb niet eens je adres. Wacht even.
Ik schrijf het op.
Wat doe je? Kom binnen.
Heb je koud? Je beeft. - Van de emotie.
Van me terug te zien? - Ja.
Het is ook al lang geleden.
Het is hier mooi. - Het is nog niet afgewerkt.
Ik had al foto's gezien in een tijdschrift, maar...
Nee, niet uittrekken. - Waarom? Blijven we hier niet?
Waar gaan we heen? - Kom mee.
Wat scheelt er met je, Viviane?
Dit!
Hij lijkt... - Ja. Hij is gevallen.
Van daar boven? - Ja.
Waar was jij dan? Beneden? - Nee, daar boven.
Heb je hem... - Ik heb niets gedaan. Hij is omgevallen.
Zo maar? - Ik gaf hem een kaakslag.
Waarom? - Hij was dronken en viel me aan.
Wat gaan we doen?
Wat bedoel je?
Hou op!
Hou daarmee op en raak niets aan!
Ik bel de politie. - Nee!
Nee, geen politie! - Maar laat me toch doen.
Waarom niet? Dit is een ongeval. - Ze zullen me niet geloven.
Natuurlijk geloven ze je. Zeg gewoon dat hij uitgegleden is.
In welke wereld leef jij? Je kan je niet voorstellen welk schandaal dit zal zijn.
De roddelpers zal me vermoorden. Ik zal mij nergens nog kunnen vertonen.
En maandag begin ik een film te draaien.
Kalmeer eens. Ga zitten. - Laat me met rust.
Ik heb me vergist. Ik dacht dat ik op je hulp kon rekenen.
Wat deed hij?
Wie? - Deze hier.
Zakenman. - Welke zaken?
Alle soorten. Hij investeerde zelfs in films.
Heb je "Nachtbal" gezien?
Wacht, hou hem vast.
Hield je ervan? - Waarvan?
Van de film. - Ja, heel veel.
Vond je dat ik goed zong? - Heel goed.
Het was een doublure. Ik ben blij dat je het niet gemerkt hebt.
Wat zoek je? - Zijn autosleutels.
Hij bloedt. - Ja natuurlijk, hij is gevallen. Kom.
Waar is die rivier? - Het is een kanaal.
Is het diep? - Ja, maak je geen zorgen.
Wil je echt niet dat ik meekom? - Nee, ga vlug terug naar binnen.
Ruim alles op en wis de sporen uit.
Morgen bel ik je.
Ik was er zeker van. - Waarvan?
Dat je me zou helpen.
Ik dacht dat je me vergeten was. - Jij liet niets meer van je horen.
Er zijn te veel mensen in jouw leven.
GEHEIMZINNIGE DOOD VAN ANDRE ARPEL
Nee, blijf zitten.
Ik heb geprobeerd u te ontmoeten, maar het is zo moeilijk.
Ja, het zijn drukke dagen.
Wat is er? U ziet er vermoeid uit.
Maakt u zich zorgen over de situatie?
Nee, dat is het niet. Ik...
Kan ik u als een vriend spreken? U was laatst zo vriendelijk tegen me.
Kent u Andr� Arpel? - Nee, ik...
Hij is dood. - Dat heb ik gelezen.
Ik heb hem gekend. Wist u dat? - Nee.
Maar nu zag ik hem nooit meer.
De politie ondervraagt natuurlijk iedereen.
Ze hebben me volgende week opgeroepen. Maar ik ga er niet heen.
Luister u naar me? - Ja, ik luister.
Waarom wilt u er niet heengaan? - Stel u voor wat de kranten zullen schrijven.
Die hebben momenteel wel andere zorgen.
U kent ze niet. - Denkt u dat?
Wat wilt u precies van mij? - Ik weiger naar dat verhoor te gaan.
Ik ben niet de chef van de politie. - Nee. Maar u kunt hem bellen.
Misschien wel, ik zal erover nadenken.
Is dat Jeanne Lanvin? - Excuseer?
Draagt u parfum van Jeanne Lanvin? - Ja, het heet Scandale.
Ik hou er erg van.
U zou hem nu kunnen bellen.
Wie? - De politiechef.
Nee, ik doe dat later wel. Ik beloof het.
Ik begrijp uw ongerustheid niet. U maakt zich nodeloos zorgen.
Ik heb gelezen dat men de schuldige heeft aangehouden.
Mr. Auger. Ik ben meester Vouriot. Ik ben u toegewezen.
Momenteel kan ik me niet met uw zaak bezighouden.
Ik ben opgeroepen voor het leger. Morgen vertrek ik.
Maar wie zal mij dan... - Ik. Ik bekijk uw dossier als ik terugkom.
Binnen drie weken is alles afgelopen.
Niemand wil deze zinloze oorlog. Zelfs Hitler niet.
Er zal vlug vrede zijn, ik wil erom wedden.
Intussen wacht u rustig af. U zit hier beter dan aan het front.
Hebt u de rechter al gezien? - Nee.
Natuurlijk niet, dit wordt een fiasco.
Ik heb uw verklaring gelezen.
Dat bespreken we later wel, ik heb nu geen tijd.
U zegt dat u de auto gestolen had. - Ja.
Zonder te weten dat de eigenaar in de koffer lag?
Maak de politie wijs wat je wil, maar met mij ben je eerlijk.
Of je zoekt een andere advocaat.
Wat heb je met de revolver gedaan? - Welke revolver?
Deze man, Arpel, is met een revolver doodgeschoten.
Dat wist je dus ook niet?
ENKELE MAANDEN LATER...
ledereen naar buiten. We vertrekken.
Wat gebeurt er? - We vertrekken. Vooruit.
De Duitsers komen er aan.
Waar zijn ze? - Morgen komen ze. Wil je ze opwachten?
Mag ik even?
Voortmaken!
Waar brengen ze ons heen?
Naar het zuiden. Waar anders?
We zullen niet alleen op de baan zijn. Dit wordt een grote verhuis.
Vooruit!
Kom mee!
Wat doe je?
Stop! - Zwijg.
Ga je gang.
Wat doet hij daar? Vat hem!
Scheer je hier weg!
Daar is hij, ik zie hem! Sta stil!
Smeerlapperij!
14 JUNI 1940
Guillaume Francoeur, ja.
Wie?
Viviane Denvert? Die is er niet, meneer.
Hier is geen mens meer, geen films, niets meer.
Wat zegt u?
Dat weet ik niet, meneer, misschien in Bordeaux.
Ze zijn allemaal daarheen gevlucht. De hele reutemeteut.
Ik blijf hier, ja.
Ik ben Duits aan het leren.
Uw papieren.
Gaat het een beetje!
Een mens mag toch eens lachen. Wat doe jij hier?
Met de laatste trein mee, net als jij. - Ga je naar Bordeaux?
Jij ook? - Er is geen keuze. Daar gebeuren de dingen.
Hoe heb je het klaargespeeld, gisteren? Ik dacht dat ze...
Ze hebben me niet gevat. Ik vertel het je nog wel.
Ik kon geen glazen vinden. - Dat is niet erg. Bedankt.
Het was de hoogste tijd, niet!
Mag ik u een vriend voorstellen... Mr. Auger.
Deze juffrouw zit in het Coll�ge de France. - Wat vertelt u allemaal?
Is het niet waar misschien?
Dat interesseert niemand.
Wat zei ik verkeerd?
Ze stapt uit in Angoul�me. Spijtig, niet?
U zit hier niet goed. U zult ziek worden.
Ik zit hier goed, dank u.
In de andere wagon zitten nonnen. Ik vraag of ze een plaats over hebben.
Ik zal zeggen dat u ziek bent. - Ik ben niet ziek. Hou op, dit is stom.
Ik ben zo terug! - Nee, dat wil ik niet.
Is uw vriend altijd zo? Eerlijk gezegd...
Kent u hem goed? - Niet goed, nee.
Hij bewees me een dienst. - Ongetwijfeld...
Zo is hij nu eenmaal.
Wilt u gaan zitten?
Werkt u werkelijk in het Coll�ge de France?
Ik ben er assistente in fysica.
En wat doet u? - Allerlei dingen.
Wat zoal?
Ik ben begonnen als... Ik was in een...
Maar dat duurde niet lang. Ik ben...
Bent u niet gemobiliseerd? - Nee, ik was er niet.
Waar was u dan?
In het buitenland?
In het buitenland, ja.
Het duurde een tijd om terug te keren...
om een boot te vinden.
Angoul�me.
Professor!
Wacht!
U zal zich de armen uittrekken.
Camille, we vreesden dat je hier nooit zou aankomen.
We hebben twee uur stilgestaan in Poitiers. Ik dacht dat ik gek werd.
Alles goed, Mr. Girard? - Dat gaat wel.
Bedankt, tot ziens. - Zien we elkaar nog eens?
Waar is dat Coll�ge de France?
Heb je alle documenten? - Ik heb alles mee wat ze in het lab wilden.
Wegens een bombardement in Libourne ligt alle treinverkeer voorlopig stil.
Alle reizigers worden verzocht om uit te stappen.
Pak mijn koffer mee!
Wat zal u doen in Engeland? - Ik zal dat wel zien.
Niemand verwacht u daar. - Ik heb daar vrienden.
Nu moet ik weg uit Frankrijk.
Binnen een week staan de Duitsers hier. Misschien zelfs vroeger.
Hebt u die meegenomen? - Voor alle zekerheid.
Ik dacht dat de vrachtwagen ze mee had? - Ik vertrouwde dat niet helemaal.
Wanneer vertrekt die boot? - Morgen.
Gaat u ook naar Engeland, Mr. Girard? - Ik kan niet vanwege mijn moeder.
Ze heeft een gebroken heup. U weet hoe dat gaat.
Ik hoorde niets meer van haar.
Rijdt u soms niet naar Bordeaux?
Maak u geen zorgen, ze waren heel vriendelijk.
Komen ze uit Parijs? - Ik denk het wel.
Niet aanraken, heren!
Ze slaapt, meneer.
Nee, alstublieft.
Het is laat, Viviane, je moet opstaan.
Ik kon niet slapen van het lawaai in dit hotel. - Ik weet het. Niemand heeft geslapen.
ledereen is hier, de hele regering. Paul Reynaud en de president.
Ik heb de hele nacht van hier naar het politiebureau gelopen.
Arme Jean-Etienne.
Ik moet terug. - Slaap eerst een beetje.
Dit is de ministerraad. - Zoek een excuus. Schrijf hen een briefje.
U houdt zich nog met moeite recht.
Ik zag de Lusses beneden. - Zijn ze hier?
Ze vonden geen kamer en hebben in hun auto geslapen.
Niet mogelijk. - Kijk maar, hun auto staat voor de deur.
127 alstublieft.
Met Beaufort.
Hebt u met het hoofdkwartier gesproken? Met wie?
Ja, en wat dan nog?
Jacqueline de Lusse die op straat slaapt! Dat moet ik iedereen vertellen.
Ik kom dadelijk.
Wat is er? - De Duitsers zijn in Orl�ans.
Zo snel?
Goededag, juffrouw.
Lieverd!
Ik ben dood.
De lijdensweg die wij sinds gisteren hebben meegemaakt...
Ik kan het niet zeggen.
Ik spreek nog niet over de vermoeidheid, maar de vernedering.
Het zijn monsters in dit hotel.
Weet je waar ik geslapen heb? - Toch niet in de auto?
Jawel. - O nee!
Ik ben blij dat jij toch een kamer hebt.
Wil je een bad nemen? - Later.
Ik moet eerst iets eten of ik val flauw.
Wil je echt niet dat ik meekom? - Nee hoor.
Een kamer met twee bedden, niet vergeten.
Ik probeer bij het reisagentschap naast het politiebureau.
Albert zegt dat ik teveel beweeg in bed. Dat is niet waar, ik weet dat ik stil lig.
Waar ga je heen?
Reynaud R E Y N A U D
Blijkbaar zijn er twee...
Heb je mijn briefje gisteren niet gekregen? - Ja, maar het was niet mogelijk.
Bent u niet vrij? - Niet voor het avondmaal.
En voor het middagmaal? - Het ligt een beetje moeilijk.
U kunt toch wel een glaasje drinken? - Een glaasje misschien wel.
In Parijs kunnen we elkaar onmogelijk ontmoeten, maar hier moet dat toch lukken.
Ik ben natuurlijk geen minister. Maar momenteel heeft dat zijn voordelen.
Hij volgt jou overal. - Hij is hier voor de krant.
ledereen weet dat hij gek op je is.
Hij heeft het zelfs bij de Gramonts gezegd. - Dat hij gek op mij is?
Dat jij de charme en bekoorlijkheid van Frankrijk verpersoonlijkt. We begrepen het.
Ik moet vertrekken, ik heb geen keuze.
Waar ga je heen? Naar een kolonie?
Misschien. De wereld is groot. Hier zitten we in de val.
Wil je een regering vormen in Senegal? Dat zal niet gemakkelijk zijn.
Hou op, Br�mond. Dat zijn dromen.
Je weet goed dat de oorlog verloren is.
Nog niet. - Toch wel. Helaas.
Ik hoop dat er spoedig een wapenstilstand gevraagd wordt.
Paul Reynaud zal dat nooit doen.
Dat hij ontslag neemt en zijn plaats aan de maarschalk laat.
Daarover moet gestemd worden.
Niemand zal tegenstemmen. - Tegen P�tain? Op zijn minst twee.
Wie dan? O ja, natuurlijk. - Wie?
Mandel en die andere... de Gaulle.
Sla linksaf, Parisot. We zijn al te laat en alles zit vast.
Heb je dat gezien?
Er is daar niets van Monet.
Waar ga je heen? Het is niet langs daar!
Volgens Weygand moeten we de punten 6 en 9 aanpassen.
Stop de auto! - Wat is er?
Ik moet iets kopen. - Nu toch niet.
E�n minuutje maar.
Wat wenst u, mevrouw? Ik...
Ik zou handschoenen willen. - In leder of in wol?
Ik weet niet. In leder? - Welke maat?
Toon mij uw hand eens. Dat is maat 7. Welke kleur?
Hetzelfde, wit. Ja, wit.
Hebben ze je vrijgelaten? - Ik ben ontsnapt.
Ik ben niet de enige, ze hebben de gevangenissen leeggemaakt.
Ze zullen je opsporen. - Wie? Dat kan nu niemand wat schelen.
Dit heb ik in maat 7. - Goed, ik neem ze.
Welke?
Heb je hem doodgeschoten, die Arpel? - Niet hier.
Waarom heb je gelogen? Was je niet bang dat ik je zou verraden?
Ik kan het uitleggen. Blijf staan.
We moeten vertrekken, Viviane. Wat doe je hier?
Leuk h�? Vind jij dat ook? - Ja, die is mooi. Hoeveel?
Neemt u de hoed ook? - Ja.
Soms vraag ik me af of jij je wel bewust bent van de situatie.
Is dat niet... hoe heet ze alweer? - Viviane Denvert.
Ken jij haar? - Ja.
Wacht even, ken je haar zo maar, of ken je haar...
We kennen elkaar, en daarmee uit.
Nu begrijp ik waarom jij die reis doet.
En wie is hij? - Herkent u hem niet? Minister Beaufort.
Een prachtig stel toch, vindt u niet?
Voorzichtig kinderen, niet in huis.
Vanuit het gemeentehuis zullen ze ons meer matrassen sturen.
In Bordeaux zijn we al gewoon om vluchtelingen op te vangen.
Eerst in 1870, dan in 1914...
Ik geef u de kamer van mijn zoon. Dat is alles wat ik nog heb.
Hij is ergens onderweg, de stakkerd.
Pas op voor de bedsprei. - Excuseer.
Mag ik even bellen? - Een nummer in Bordeaux?
Ik zal ervoor betalen. - Kom mee naar mijn kamer.
Ik ben het, Maurice.
Ja, ik ben hier.
Het is verkloot, ik vertel het nog wel.
Wie? O ja? Wanneer zijn ze aangekomen?
Auger! Blijf aan de lijn, Maurice.
Wacht toch eens vijf minuten op mij!
Waar ga je heen? Je weet niet eens waar ze is!
Ik vind haar wel!
Wat zoekt u, meneer?
Hij zoekt de regering, mevrouw.
We zijn volgeboekt. Meer kan ik niet voor u doen!
Ik heb eergisteren een telegram gestuurd. - Ik ook. Drie dagen geleden.
Ik ben gravin Roberti! - Dat zegt me niets, mevrouw.
Ik eis om de directeur te spreken! - Er zijn nog kamers vrij op de 5e etage.
Dat zijn kamers voor de dienst. - Dat is goed genoeg voor mij.
Die zijn gereserveerd voor de senator.
Juffrouw Denvert. - Die is er niet, meneer.
Zoek niet verder, het is het Volksfront.
Ik heb altijd gezegd dat het in een ramp zou eindigen.
Naar het schijnt zijn er Russen bij het Duitse leger.
Die hebben in Belgi� vrouwen verkracht.
Wat doet u hier?
Ik wacht op de professor. - Is hij niet vertrokken? En zijn boot dan?
Die vertrekt vanavond. Maar hij heeft een visa nodig om aan boord te mogen.
Waar is hij? - Boven in het kantoor.
We lopen alle ministeries af om aan die papieren te geraken.
Voor een genie als hij. Ik word er gek van.
Verblijft u in dit hotel? - Nee.
Dat is goed.
Ik ben hier een uur.
Ik schaam me dood. Ziet u die mensen daar? Hebt u ze gehoord?
De Duitsers zijn in Parijs. Dat stoort hen niet. Het lijkt wel of ze op hen wachten.
Dat kan u niet schelen, h�? - Toch wel, ik...
Ik zie wel dat het u koud laat. - Ik heb andere zorgen. Excuseer.
Hoe kunt u nu andere zorgen hebben? - U hebt ook uw professor en uw zwaar water.
Wie heeft u over het zwaar water verteld?
U - Ik?
U sprak er in de wagen over met de professor.
Ik dacht dat u sliep. - Niet de hele tijd.
Is het een geheim misschien? Wat is het precies?
Een speciale chemische verbinding. Ik kan er niet meer over zeggen.
Zoals u wil.
Dit is het enige zware water ter wereld. We moeten het naar Engeland brengen.
Ik durf er niet aan denken wat er gebeurt als het in Duitse handen valt.
Waarom?
Interesseert het u niet wat ik vertel? - Jawel, maar ik moet...
Wat gebeurt er, mijnheer de minister? - Ik kan u niets zeggen.
We kunnen hier niet meer tegen.
Hoe lang blijft de oorlog nog duren? - De regering beraadt zich daarover.
Dit moet ophouden. Vraag een wapenstilstand.
En?
Alles is in orde. Jullie hebben een kamer. - Dat is prachtig, liefje. In welk hotel?
Geen hotel, het is in de meisjesschool. - Maak je een grapje?
Ze hebben de slaapzaal netjes gemaakt. - Dat doe ik niet. Albert, we gaan naar Nice.
Toch bedankt, ik...
Kan ik je even spreken? Mag ik?
Laat me los. ledereen kijkt. Direct herkennen ze je.
We mogen toch wel praten. - Niet hier.
Dit is Fr�d�ric, een vriend uit Dijon. Een vriend van mijn broers.
Fred�ric woonde naast ons. Hij was ons buurjongetje.
We zagen elkaar niet meer sinds... Hoe lang is dat nu al geleden, Fr�d�ric?
Je bent nog niets veranderd. Hoe doe je dat toch?
We gaan eten, Viviane. Kom je mee? - Heel even naar boven en ik kom eraan.
De situatie is alarmerend, minister. - Ik zou net komen overleggen met u.
Camille!
Hebt u de papieren? - Nee.
Ze begrijpen het niet, of doen alsof. Ze spelen de bal door en willen niet tekenen.
Ze maken me af, Camille.
Ze vermoorden me.
Ik heb tegen je gelogen, ik weet het. Ik heb je dingen wijsgemaakt.
Laat me uitspreken. Ik kon niet anders, hij bedreigde me.
Wie dan? Arpel?
Hij wilde alles wat hij wist over mij in de kranten schrijven. Dat duurde al weken.
Wat wist hij dan? - Een oud verhaal over juwelen die ik geleend had.
Van wie had je ze geleend? - Van mensen.
Heb je ze teruggegeven? - Ja. Niet allemaal.
Het is ingewikkeld. Het is zo lang geleden.
Heb je hem daarvoor vermoord?
Hij werd gek en ik kreeg schrik. Ik richtte op hem en het schot ging af.
Van wie was die revolver? - Van mij.
Wat heb je ermee gedaan? - In de lade gelegd.
Toen ik je foto in de krant zag en over het ongeval las, ben ik flauwgevallen.
Ik kon niets doen. Ik kon je niet schrijven. In de gevangenis maakt men de brieven open.
Ik kon niet stoppen met wenen.
Geloof je me niet?
Nee, je gelooft me niet.
Fr�d�ric, wat moeten we doen?
Wees niet bang.
Ik kom zo. Begin maar zonder mij.
Ik moet vertrekken.
Zal ik op je wachten? - Ga vlug weg, heel Parijs is in dit hotel.
Waar ben je gelogeerd? Bij een dame thuis.
Blijf daar, ik kom je bezoeken.
Geef me het adres.
Wanneer zul je komen? - Wanneer ik kan. Ik doe niet wat ik wil.
Is dat nieuw? Jij en Beaufort. Je rol als steunpilaar van de republiek.
Het is niet gemakkelijk voor me. Altijd klaarstaan voor Jean-Etienne.
Wees niet boos.
Ik kom je bezoeken. Beloofd. - Wanneer? Met Kerstmis?
Waarom ben jij altijd zo? - Ik kom net uit de gevangenis. En door wie?
Ik heb niemand vermoord! - Zwijg!
Mr. Beaufort wil u spreken.
U loopt zo nel weg! Wilt u niet samen met ons eten?
Kom mee, het zal Viviane plezier doen. Ze heeft u al zo lang niet meer gezien.
Ik wilde u nog een en ander vragen. Ik profiteer ervan, want...
U kent Viviane, ze is altijd zo vaag. Van haar kom je niet veel te weten.
Ze was toch niet getrouwd in Dijon? - Getrouwd? O nee.
Waren alle jongens niet gek van haar? - Ik denk het wel.
Wat bedoelt u daarmee? U woonde toch naast haar?
Blijf zitten alstublieft.
Gaat u daar maar zitten.
Vandaag hebben we mooie kwartels. - Nee, vis. Ik heb om 2 uur een afspraak.
Tarbot? - Perfect.
En voor meneer? - Hetzelfde. U lust toch wel tarbot?
Voor iedereen tarbot.
Ik heb uw vriend uitgenodigd.
Zo kom ik meer te weten over uw leven op het platteland.
Wat heb je hem verteld?
Niets, wees maar niet bang. Hij is bijna zo discreet als u bent.
Hebt u Viviane's vader gekend? De held van de familie? Over hem spreekt ze w�l.
Uw vader...
Vocht in 1914. Raakte twee keer gewond. Ontsnapte drie keer.
Hij zou verbaasd zijn als hij zijn dochter hier zag. - Waarom?
De omgeving is totaal anders.
Wat bedoelt u daarmee?
Daar is iemand die...
Dat is voor mij.
Wat is er?
De professor raakt hier niet weg. Hij moet met uw vriend de minister spreken.
Hij is mijn vriend niet. - Het lijkt nochtans wel zo.
U kent hier blijkbaar iedereen. Zelfs in de regering.
Hij moet ons helpen. Laat mij de professor halen.
De kabinetschef.
Ga toch zitten. - Nee, het is goed zo.
Neem mijn stoel maar, ik ga toch weg. Dag Viviane. Dag heren.
Ben u een vriendin van Fr�d�ric? - Nee, helemaal niet.
Tarbot voor u.
Meneer Auger?
Bent u Fr�d�ric Auger? Ik ben Thierry Arpel, neef van Andr� Arpel.
Hij werd verleden jaar vermoord. U vervoerde zijn lijk in de koffer van zijn auto.
Zit u niet meer in de gevangenis?
Help me, hij is een misdadiger!
Hou hem tegen! Hij heeft mijn oom vermoord!
Wacht op me, Viviane.
Ik begrijp het, professor Kopolski. Geef me een paar uur tijd.
De boot vertrekt vanavond. - Ik moet met mijn collega's overleggen.
Maak u geen zorgen. Mijn kabinetschef zal bij u blijven. Nietwaar, Br�mond?
Telefoon uit Marseille.
Je buurjongetje. Mijn gelukwensen. Een moordenaar!
En ik nodig hem nog uit aan mijn tafel.
Op de dag waarop het lot van Frankrijk wordt beslist.
Om je de haren uit het hoofd te trekken! - Ik kon het toch niet weten.
Dat hij Arpel had vermoord? - Dat hij hier was.
En dat hij Arpel vermoord had wist je niet? - Nee, ik dacht...
Je wist het heel goed en je hebt het voor me verzwegen.
Hou op met liegen, Viviane!
Wat is er?
De wagen staat beneden, meneer. - Dat hij naar boven komt. Nee.
Zeg de chauffeur dat hij naar boven komt om de dossiers op te halen.
Hoe kunt u willen dat ik u vertrouw?
Moest u maar ��n keer de waarheid vertellen. E�n keer maar.
Ik ben zeker dat hij het gedaan heeft om mij te beschermen.
Hij is naar Arpel gegaan, ze moeten beginnen vechten zijn...
Hij verdraagt niet dat men mij kwaad doet. Dat is al altijd zo geweest.
Heeft hij nog anderen vermoord? - Nee.
Toen hij in Parijs was vocht hij met journalisten die mij slechte kritieken gaven.
Op een dag hebben ze zijn gezicht stukgeslagen.
Allemaal zeer ontroerend, maar we gaan niet beginnen wenen.
Weet je waar hij logeert? - Nee, helemaal niet.
Dan laat ik de politie hem wel zoeken.
Ik had er nochtans acht gevraagd. Breng deze alvast naar de eerste verdieping.
Volg me maar.
Heb je haar gevonden?
Wie? - Zij.
Maurice, mag ik je Auger voorstellen?
Heb je haar niet gevonden? - Toch wel.
Wil je haar de volgende keer om een handtekening vragen?
Voor Maurice, actrices zijn een passie voor hem.
Wat heb je hem verteld? - Hij is een vriend. Hij is te vertrouwen.
Was die minister daar ook? - Ja.
Heb je met haar gesproken? Zal zij het rechtzetten?
Nee? Mijn respect. Ik zou het al lang zelf rechtgezet hebben.
Je moet weten dat vedetten speciaal zijn... - Hou je bek.
Niet opgeven! Je komt er wel uit!
Is dit de hele voorraad? - Ja.
Is er geen risico? - Welk risico?
Dat ze ontploffen.
Onmogelijk. Zonder uranium kun je er niets mee doen.
Maar als je geen zwaar water hebt, kun je ook niets doen.
Het water vertraagt de neutronen. Ze brengt een kettingreactie teweeg.
Ik ben om 5 uur terug. We moeten het gemakkelijk vinden, het is een school.
We moeten een garage zoeken. U kunt uw wagen hier niet op straat laten staan.
Meneer Girard zal er wel op passen.
Dat is het niet. Het loopt hier vol spionnen.
Ik zal wel iemand sturen.
Het zou nuttiger zijn moest u de zaken wat bespoedigen.
Het kan toch geen 3 uur duren om een uitreisdocument op te stellen.
Zal ik een ontwerp voor u maken?
Geleverd in Parijs... - Excuseer, maar...
Is die van u? We geven ze zo terug. Maar mevrouw gaf ons de toestemming.
Het is voor de visa naar Portugal. We... - Hier zaten papieren in.
Daar zijn ze. Waar heb ik ze gelegd?
Laat mij met rust, dit interesseert me.
Dat is van die meneer. - U bent de... Excuseert u mij.
Dit is een roman, niet? - Ik hoop het.
Er is nog wat werk aan, maar de basis is er al. Mag ik wat opmerkingen maken?
Wacht even, dit kan meneer van nut zijn.
Er zitten nog wat vaagheden in. Zoals dit, bijvoorbeeld.
" Vanachter het gordijn hoorde men het gemurmel in de zaal. "
Wie is "men"? Bent u dat? Een voorbijganger? - Ik bekijk het nog eens.
"Men" is niemand, weet u? Niemand.
Waar gaat u heen? - Boodschappen doen.
Verlaat u het hotel helemaal alleen? - Volgt u mij misschien?
Helemaal niet. U weet toch dat dit mijn stijl niet is.
Zal ik u afzetten? Mijn auto staat hier. - Nee, het is de moeite niet.
U zal meer op uw gemak zijn. Met al die vluchtelingen hier...
Wacht hier. Ik haal de auto. - Nee, dat wil ik niet.
Waarom? Bent u bang van mij? - Nee, Alex.
U vlucht steeds weg van me. - Dat is het niet, maar ik moet...
U hebt grote problemen, ik weet het.
Ik kan u helpen als u niet steeds blijft wegvluchten.
Als die jongen, Frederic, begint te praten dan bent u verloren.
Wilt u dat ik met hem afreken?
Er wacht een dame beneden op u. Ik gaf haar een glas water, ze voelt zich niet lekker.
Ze doet raar met haar hoofd. Ik denk dat ze ziek is.
Kom, blijf hier niet.
Ze ziet er niet tevreden uit. Ze gaan ruzie maken.
Ik wist het. Ze hebben ons samen gezien en alles begrepen. ledereen.
Toch wel, ze weten alles. Het is gedaan met mij.
Ik breng uw schrijfmachine terug.
Ik ben woedend op mijn opa. - Het is niet zo erg.
Het beviel hem zo, dat hij dolgraag het vervolg zou lezen.
Mijn hoofd draait zo.
Ga zitten.
Kan ik helpen? - Nee.
Neem het mee, maar ik wil het terug. - Dank u. Hij zal zo blij zijn, want...
Gaat het? - Ja.
Er zijn hier mensen die willen vechten, anderen willen dat niet.
Hier zijn enkel Fransen, meneer. Ik hoef van u geen lesje te krijgen.
Het is onze taak om te vertrekken. Naar Noord-Afrika, Algerije of Tunesi�.
Vertrek dan maar, ik wens u veel geluk. Wie vertrekt, keert nooit meer terug.
We hebben bondgenoten.
We moeten vooral ons nationaal bewustzijn behouden.
Wie nu het Franse volk in de steek laat, zal daar later spijt van hebben.
Zij die vertrekken om het land te verdedigen, of zij die blijven om een pact met de vijand te sluiten.
Professor Kopolski?
Ik weet niet of u zich mij nog herinnert.
Ik ben Alex Winckler.
Ik interviewde u twee jaar geleden na de conferentie in Gen�ve.
Inderdaad.
Bent u hier voor een paar dagen?
Wees gerust, dit komt niet in de krant.
Ik ben indiscreet. Het spijt me.
Als het over de oorlog gaat, is het woord van een groot soldaat het belangrijkste.
Als maarschalk P�tain ons zegt dat wij de wapens moeten neerleggen...
moeten wij dat doen.
Nee, rij niet voorbij het station, daar is alles afgezet.
Neem liever de Boulevard.
Ik wacht daar op jullie.
Bij wie was ik hier? - Bij je broer.
Antoine?
O ja, dat is onze tuin. Van waar is dit genomen?
Vanuit mijn raam.
Je meent het. Bespiedde je mij?
Dat wist je heel goed.
Je moet vertrekken, Fr�d�ric. Je kunt in deze stad niet blijven.
Ze zullen je vinden. - Dan moet jij ook vertrekken.
Dat gaat niet. - Je bent in gevaar.
Nee hoor. - Je hebt het me zelf gezegd.
Kom met me mee. Laten we samen vertrekken.
Waarheen? - Dat weet ik niet. Ver van hier.
Naar Portugal. We kunnen een visum krijgen. Andere mensen hier hebben er ook een.
Wat gaan we doen in Portugal? - Vanaf Lisabon kunnen we naar Amerika gaan.
Naar Mexico? Ja, waarom niet naar Mexico?
Daar hebben ze me al vaak voor een film gevraagd.
Ze zullen gek worden als ze je daar zien. Signorita Denvert...
Wat zul jij daar doen?
Ik kan les geven en mijn boek afwerken.
Je boek? Wacht even.
Toch niet nog steeds hetzelfde boek? - Toch wel.
O Frederic, nee toch.
Maar nu is het af. Ik moet het enkel nog wat bijwerken.
Heb je die uitgever gesproken die ik aan je voorstelde?
Dat was een oplichter. - Ach zo.
Als je ooit beroemd bent, kan ik je eerste gedichten publiceren.
Deze die je 's nachts tussen de luiken van mijn slaapkamer stopte.
Heb je die bewaard? - Natuurlijk.
Ik zal u ontgoochelen, professor, maar u moet het begrijpen.
Ik heb met mijn vrienden overlegd.
We kunnen niet toestaan dat u het zwaar water naar Engeland uitvoert.
Maar u hebt gezegd. - Ik weet het, maar het moet in Frankrijk blijven.
Het heeft een nationale waarde.
De Duitsers zullen het afpakken en meenemen naar Duitsland.
We zetten het in een schuilplaats. Maak u geen zorgen.
We zullen erover onderhandelen. Het is niet langer een geheim.
Wellicht binnen een paar uur.
Onderhandelen met de Duitsers? - Uiteraard. Niet met de Chinezen.
We zullen niets ondernemen dat een overeenkomst in de weg staat.
Dat is de prijs van de vrede. - De vrede.
Dit is een troefkaart voor ons. Misschien zelfs een ruilmiddel.
Wacht even, ik begrijp u niet.
Zult u hen het zwaar water geven als teken van goede wil?
Dat heb ik niet gezegd. Ik zei dat we het op een veilige plaats bewaren.
Ze zullen het vinden. Ze zoeken er al zes maanden naar. Denkt u dat het idioten zijn?
Zult u de professor ook uitleveren? "Een statenloze Jood" zoals men zegt.
Maakt hij ook deel uit van uw onderhandelingen?
Hengelt u naar de sympathie van Duitsland? - Zwijg!
Dit houdt u geheim voor uw landgenoten. Heulen met de vijand, heet dat.
Zwijg!
Laat me door! - Ik schaam me in uw plaats.
U weet heel goed wat zij met het zwaar water zullen doen!
Ze maken er een atoombom mee!
Ze zijn verloren. Ze weten niet meer wat te doen.
Komaan, ze weten goed waarover het gaat. - Ja, misschien wel.
U wilt altijd de motieven van anderen begrijpen. Daar is het nu het moment niet voor.
Juffrouw!
Laat ons met rust, meneer. - Nee, luister naar mij.
Ik had nooit verwacht dat ze zoiets zouden doen.
Ze zullen capituleren, dat is zeker. Ik schaam me ook.
Wat uw boot betreft, zal ik... - Daarvoor is het te laat. Die is al weg.
Wat gaat u nu doen? - Ik ga naar Bayonne.
Doe dat niet. U wordt tegengehouden bij de eerste controlepost. Rij niet meer met uw auto.
Hebt u hem in een garage gezet? - Nee.
Staat hij nog altijd op straat? - Ja.
Wat is er?
De politie kreeg opdracht om hem in beslag te nemen.
Wacht op me aan de andere kant.
Voorzichtig, breek de boel niet. - Nee, we kijken alleen maar.
Wat is het? - Pichon-Longueville! Uit 1928!
Laat eens zien.
Aan wie gaan we die verkopen? - We houden hem nog wat.
Als de oorlog nog wat blijft duren, worden we stinkend rijk.
Juffrouw Camille!
Stop! Blijf staan!
Wat doe je, Raoul?
Dit is toch niet waar?
Ik ga haar halen.
Wat doe je nu? - Ik ben zo terug. Blijf bij hem.
Wie is dat? - Een wetenschapper. Ik leg het je wel uit.
Excuseer, meneer, hebt u soms mijn hoed gezien? Ik wil...
Dank u.
Hij staat in panne, we kunnen hem niet verplaatsen.
Hou op, dit is genoeg!
Je zit in tweede, je zal hem verdrinken! Naar boven is de eerste. Voorzichtig!
Wat doen ze daar?
Wie heeft u gevraagd om de straat af te zetten? Bevel van wie?
Professor Kopolski, Coll�ge de France.
Wat doet u met mijn auto? Waar brengt u hem heen?
Naar het politiebureau.
Hebt u een schriftelijk bevel? Toon mij uw politiepenning.
Nee wacht, je maakt hem kapot!
Een kleine Fransman met zwart haar.
Misschien konden ze niet wachten. De Fransen hebben niets gezegd.
Ik zeg toch dat ik het niet weet.
Een aantal mensen in een zwarte auto. Die hebben alles georganiseerd.
Ze zijn hen kwijtgeraakt.
We moeten Berlijn informeren.
U bent dus een fysicus? - Ja.
Ik hou wel van fysica. De buisjes, luchtbelletjes, water dat kleurt...
Dat is scheikunde. - Is dat niet hetzelfde?
Daar zijn ze.
Mijn vrienden!
Gaat het, Camille? Je bent toch niet gewond? - Nee, alles is in orde.
En met u, Mr. Girard?
Met mij gaat het niet goed. Kijk wat hij gedaan heeft. Wie zal dat herstellen?
We moeten vertrekken, Raoul. - Geef me een minuutje.
Mevrouw Arbesault, kunt u aan mijn vriend vragen dat hij naar beneden komt?
Hij is er niet. - Komt hij nog terug?
Dat weet ik niet. Hij is weggegaan met een dame.
Een actrice? - Dat denk ik wel.
Woont hij hier ook? - Auger? Ja, wij wonen hier allebei.
Maurice, raad eens wie hier geweest is? - Wie dan?
De verloofde van Auger. - Dat kan niet.
Zijn verloofde. Nu trekt ze wel op met die minister. - Ik weet het. Ik zag hen vanmorgen.
Ze waren samen aan het eten.
Met zijn drie�n? - Ja.
Dat is het toppunt.
Arme Auger. Ze doet met hem wat ze wil. Precies een popje aan een touwtje.
En dat duurt nu al jaren.
Heeft hij verteld dat hij vanmorgen bijna aangehouden werd?
Wist u van de gevangenis?
Dat hij ontsnapt is? Natuurlijk, we waren samen. Gelukkig voor hem dat ik er was.
Wij zijn vogelvrijen, juffrouw Camille. En dat bent u nu ook.
En meneer Girard, en de professor. Goed toch? We sluiten de rangen.
Als de politie komt, kan ze ons allemaal arresteren. Nietwaar, Maurice?
Ik kom vanavond terug. Dan kunnen we samen eten.
Het consulaat opent om 8 uur. Ik zal daar veel vroeger zijn.
Ik weet de naam van de man die de visa uitschrijft.
Naar het schijnt zal ik die onmiddellijk krijgen.
Van zodra ik ze heb, bel ik je op.
Ik wacht hier wel op je. Ik wil het hotel vermijden.
Breng mij je paspoort.
Wil je dat ik meega? - Nee hoor.
Wat scheelt er? - Je weet dat ik niet kan weggaan, Fr�d�ric.
Het is maar een droom. Ik kan niet zomaar alles achterlaten.
Wat ga je dan doen? - Je vergeet bij wie ik woon.
O, hij. Je rekent op hem.
Hij zal me beschermen, wat er ook gebeurt. Maar jij moet vluchten.
Je kunt je niet blijven verstoppen in een kamer.
Stuur me een telegram uit Lisabon. Onderteken het niet. Zo weet ik dat jij het bent.
Hier heb je geld. O, ik heb niks bij me. Ik zal er wat vlug halen.
Waar ga je heen?
Laat me gerust!
Wat is er? Komt het door Jean-Etienne?
Jean-Etienne laat me koud.
Je laat hem toch vallen van zodra je hem niet meer kunt gebruiken. Dat doe je altijd.
Jij houdt van niemand, zelfs niet van jezelf.
Je zult eenzaam eindigen, voor je spiegel.
Waar was jij gebleven? We hebben een eeuwigheid naar je gezocht.
Je draagt geen uniform, ben je niet bij het leger?
Hoe oud ben je? Wat doe je...
Juffrouw Denvert?
Ik ben Thierry Arpel. Sorry voor het schandaal vanmorgen, maar ik had geen keuze.
Blijkbaar is die Auger een vriend van u. Was u niet verbaasd om hem hier te zien?
ledereen is hier, toch? - Maar hij hoort in de gevangenis. Dat weet u toch?
Nauwelijks. - Nauwelijks? H�, wacht eens even.
Ik heb geen tijd, meneer.
Is Mr. Beaufort daar?
Hij is op het politiebureau. - Nog steeds? Wat is er gebeurd?
Paul Reynaud heeft ontslag genomen. - Wie komt er in zijn plaats?
Maar... Maarschalk P�tain.
Wat gebeurt er? - Niets. Enkel een alarm.
U kende mijn oom toch goed? Hij was verliefd op een actrice.
En hij is dood. - Laat mij met rust.
Sterven uit liefde is een mooie dood. Dat jaagt me geen schrik aan, integendeel.
Ik hou ook van actrices. Sterven in de armen van een ster.
Je was de minnares van mijn oom, waarom nu niet de mijne?
Ik zoek een vriend die in Bordeaux is. Misschien heeft hij een kamer in dit hotel?
Zijn naam is professor Kopolski. - Ik dacht het niet.
Hij was samen met een jongedame, bruin haar, 25 jaar...
Wacht!
Genoeg! - Laat me los!
Hoe deed hij het om jullie allemaal te verleiden? Wat had hij meer dan ik heb?
Dank je, Alex, wat een vreselijke kerel. - Wie is hij?
Een gek die geobsedeerd is door mij. - Maak u geen zorgen. We rekenen met hem af.
Hij zal u niet meer lastigvallen.
Komt u nog terug? - Ja.
Ik zal hier op u wachten.
Wat doen jullie hier?
Je vriend, meneer Raoul, heeft ons... - Wat heeft hij?
U moet het zelf maar regelen. U kent een minister.
Die zal u wel helpen.
Uiteindelijk worden we allemaal gearresteerd als bandieten.
Dat komt allemaal door u. U bent bedankt. Mijn felicitaties.
Ik weet niet wat te zeggen. Het is een ramp. En het is allemaal mijn schuld.
Ik had nooit naar u moeten luisteren. Wat een verdomde klootzak.
Wie? Welke klootzak? - Beaufort!
Jullie wilden een minister spreken. Ik had jullie moeten tegenhouden.
Nu zijn jullie kwaad op mij. - U kon dat toch niet weten.
Ik had beter moeten weten. Bekijk zijn carri�re eens.
Links of rechts, het maakt hem allemaal niets uit.
Je vertrouwt hem iets toe en hij verwittigt de politie.
Wat gaan jullie met het zwaar water doen? - Dat weet ik niet.
Jullie gaan alles toch niet opgeven? - De professor is moe. Hij moet rusten.
Hij moet toch geen drie weken rusten? - Spreek niet op die toon over hem.
Wil hij nog altijd vertrekken?
Er moet een andere manier zijn. Zal ik dit op me nemen?
Nee, dank u. - Toch wel. Laat mij maar doen.
Nee, liever niet. - Zie je wel dat jullie kwaad op me zijn.
Jullie hebben geen vertrouwen in mij.
U hebt veel te veel gelogen, mr. Auger. - Wanneer dan wel?
In de trein reeds, toen u het over uw reis naar het buitenland had.
Had u liever gehad dat ik zei dat ik ontsnapt was uit de gevangenis?
Ik heb liever dat men de waarheid zegt.
Akkoord. Wat wil je weten?
Niets. Toch niet op dit ogenblik.
U behandelt me als een leugenaar. Laat mij het dan uitleggen.
Later misschien. Ik heb hoofdpijn en u spreekt zeer luid.
Ik hou niet van leugenaars, maar ook niet van mensen die drinken.
En ook niet van misdadigers, niet. Heeft men u gezegd dat ik iemand vermoord heb?
En u hebt dat geloofd? - U zat toch niet zonder reden in de gevangenis?
Dit is al te gemakkelijk.
Ik zal u onmiddellijk alles vertellen.
Juffrouw Camille, zou ik naar Bayonne bellen? - Ja, bel maar naar Bayonne.
Wat scheelt er met u?
Meneer Girard!
Maarschalk, uw aanstelling is op de meeste van onze ambassades met opluchting ontvangen.
We hebben telegrammen met steunbetuiging ontvangen vanuit...
Excuseert u mij.
Deze telegrammen werden gestuurd door onze diplomatieke missies...
Wat denk jij wel? - Ik moet met je spreken.
Niet nu, dat zie je toch. - Het is belangrijk. Het gaat over Auger.
Wat heeft hij nu weer gedaan? - Hij heeft helemaal niets gedaan.
De achtervolging moet worden stopgezet. - Waarom?
Omdat ik het was die Arpel vermoordde.
Hier. - Dank u.
Denkt u echt dat ik een moordenaar ben?
Nee.
Die vrouw...
heeft zij hier iets mee te maken? - Welke vrouw?
Dat weet u wel.
Naar het schijnt kent u haar al lang.
Uw hele leven al.
Wie vertelde u dat? - Uw vriend.
Raoul? Waarmee bemoeit die zich? Waarom moet hij dat vertellen?
Het is toch geen geheim.
Het zal wel niet gemakkelijk zijn. - Wat?
Om te houden van een vrouw als zij.
Hebt u al ooit van iemand gehouden? - Ja, ik...
Van wie? - Dat gaat u niet aan.
U wil alles weten, maar zelf niets vertellen.
Ik praat niet graag over mezelf. - Dat heb ik gemerkt.
Maar die jongeman... - Welke jongeman?
U bent verliefd op een jongeman. - Dat heb ik niet gezegd.
Een oudere man? De professor! - U bent compleet gestoord.
Nee, excuseer me. Dit was stom van mij.
Blijf hier, ik zal u niets meer vragen.
Vanavond? Waarom vanavond? De avond waarop over alles beslist wordt.
Oorlog of vrede. De hele wereld kijkt toe op ons.
En u komt me vertellen dat u een misdaad hebt gepleegd.
Het is geen misdaad. Hij viel me aan en ik verdedigde me.
Verdedigd? Dat zullen de mensen niet zeggen. - Niemand weet hiervan.
We zijn al met 4: u, ik, Auger, de neef van Arpel. - Fr�d�ric zal niets zeggen.
Denkt u dat Arpel het niet begrepen heeft? - Daarom juist dacht ik...
Ik weet niet... Hem laten aanhouden? - Onder welk voorwendsel?
Seksueel geobsedeerd, net als zijn oom. - Kraam geen onzin uit!
U bent minister van Binnenlandse Zaken. - En ik zou het gerecht moeten misleiden?
Niet huilen.
Ik beloof u dat er niets met u zal gebeuren.
Ik laat de zaak klasseren. Niemand zal er u bij betrekken.
En Fr�d�ric? - O hij, luister eens...
Al goed, ik kijk wat ik kan doen. - Bedankt.
Mag ik even? - Hebt u met Bayonne gesproken?
Ja, maar niemand weet daar iets. Het is nog een grotere chaos dan hier.
Wat gebeurt er in Bayonne? - Daar zouden Engelse boten liggen.
Daarvoor moet je niet naar Bayonne gaan. - In Bordeaux zijn er geen.
Nee, maar ik ben zeker...
Wacht eens... - Wat is er?
Kom mee!
Ziet u al die ernstige gezichten? Frankrijk is verslagen.
Misschien ook terecht, want we hebben de vijand onderschat.
Een ander Frankrijk zal moeten opgebouwd worden.
Spreekt u tegen mij of bereidt u een speech voor? - Lach niet met me, ik ben zeer bezorgd.
Zeer bezorgd voor ons.
Er breekt een nieuw tijdperk aan, Viviane.
En ik ben bang dat het u niet zal bevallen.
Dat heeft men me al duidelijk gemaakt. - Wat heeft men duidelijk gemaakt?
Dat kunt u wel raden.
Onze relatie is steeds een doorn in het oog van velen geweest.
Nu zal ze onmogelijk worden.
Ik vind het vreselijk om u dit te moeten zeggen.
Ik zal nooit vergeten wat wij gehad hebben.
Mijnheer de minister? - Ja?
Ze wachten op u.
Ik kom.
Waar zijn de Engelsen? - Ze zijn net weg, ze moeten op straat zijn.
Meneer Br�mond!
Kunt u me naar het hotel brengen? - Nee, ik moet...
Het duurt maar vijf minuten. Kijk toch hoe ik er uitzie.
We hebben de luchthaven gebeld. Ik weet niet of men u dat gezegd heeft.
Uw vliegtuig vertrekt om 7 uur, generaal.
Voor de middag bent u in Londen.
Vooruit, Albert, ik ben klaar. - Hebt u nog nieuws?
De maarschalk heeft de wapenstilstand gevraagd.
Er is een wapenstilstand.
Binnenkort keren we terug naar Parijs. - Dat bezet is door de Duitsers.
We raken dat wel gewoon. - Zonder ons, dan. Wij vertrekken naar Nice.
Bedankt. Goede reis.
Waar kom jij vandaan? Je bent doorweekt. Dadelijk word je ziek.
Om hoe laat vertrekken jullie morgen?
We vertrekken zo dadelijk. - Kunnen jullie mij meenemen?
Naar Nice? - Je hebt toch wel een kamer voor mij?
Ik wil hier niet meer blijven. Ik laat mijn koffers halen.
De auto zit vol. Ik heb vijf valiezen en een koffer op het dak.
Ik begrijp dit niet.
Heeft de regering dan geen chauffeurs meer?
Je bent bedankt.
Maar Viviane!
Ah, Alex!
Je hebt alle gelijk. Laat ze haar plan trekken.
Hij doet het toch, ik heb niets gebroken.
Uitgezonderd de achteruitversnelling. Die is geblokkeerd door uw toeren.
De professor moet vertrekken.
Waar gaat hij heen?
Naar de riviermonding bij Soulac. Ze hebben daar een boot gevonden voor hem.
Ik moet voortmaken, hij vertrekt bij zonsopgang.
Is het ver? - 100 kilometer.
Zal het lukken om er te geraken?
Ikzelf kan er niet heengaan, ik wacht op een telefoontje van mijn moeder.
Wie zal er dan rijden? - Meneer Auger.
Le Taillan is hier. Gemakkelijk te vinden want er is maar ��n weg.
In Le Taillan neemt u de weg naar Castelnau.
Er gebeurt hier nogal wat achter mijn rug.
In Castelnau is het rechtdoor tot in Lesparre. U rijdt door het bos, en...
in Saint-Vivien links naar Soulac. - In orde.
Ik doe dit wel. Jij mag geen chauffeur zijn. - Dat zal wel lukken.
Kun je rijden? Heb je een rijbewijs?
100 kilometer in het duister, dat is niet verstandig.
Hij zal met jullie tegen een boom rijden!
En die boot dan? Ze zullen opnieuw om papieren vragen. Je redt het nooit.
Het is een Engelse boot, daar hebben de Fransen niets mee te maken.
We moeten vertrekken, professor. - Ik ben klaar. Dag meneer Raoul.
Ik wil naar de auto kijken. - Kom kinderen, naar binnen.
Mijn boekentas, Camille. Ze ligt op de gang.
U wilde vertrekken zonder afscheid te nemen. Dat doet me pijn.
Zullen we samen eten? - O, zeker.
Ik heb dit voor u meegebracht. Een Pouillac
Dank u, maar dat...
Laat mij hen vervoeren, dat is toch niet veel gevraagd.
Ik heb je het leven gered en dan wil jij haar van me afsnoepen.
Dat verbaast me, want het is jouw stijl niet. - Laat me met rust.
Wie denk je wel dat je bent? Waar zou je staan zonder mij?
Is die vrachtwagen van u? Wilt u hem verplaatsen?
Ja, onmiddellijk.
De startknop zit lager, dat is de verwarming.
Gaat u weg? Ik wist dat niet. U vergeet uw manuscript.
Ik heb wat suggesties gemaakt. Hopelijk kunt u mijn geschrift lezen.
Het zijn enkel opmerkingen over de zinsbouw. Het boek op zich is zeer goed.
Vooral het laatste stuk. Het theater, de actrice met al haar leugens.
Wat een fascinerend personage.
Hoe zal ik het zeggen...
Dit is toch belachelijk. Waarom is dit zo dringend? Wat gaat u doen in Nice?
Ik zei het toch, ik... - Binnen enkele dagen is alles voorbij.
Dan kan ik u meenemen naar Parijs.
Ga je weg? - Ja.
Ik ga ook weg uit Bordeaux. - Met de auto?
Ik heb vrienden in Nice. Maar ik weet niet hoe er te geraken, hun wagen zit vol.
Ik heb het aan Alex gevraagd, maar die kan niet weg van zijn werk.
Zou jij me niet kunnen meenemen? - Naar Nice?
Misschien ga je niet die kant uit?
Waar gaat u heen, juffrouw? Of ben ik indiscreet?
Met vakantie. - O ja? Waarheen?
Laat het me uitleggen. Het is uit met Jean-Etienne. Ik heb hem alles verteld.
Je loopt geen gevaar meer. Ik zei hem dat ik het gedaan heb, dat jij onschuldig bent.
Goede avond.
Weet u waar ze heengaan, meneer? - Nee.
Ze gaan een boot nemen in Soulac.
Is er een telefoon in huis?
Laat me niet alleen, ik weet niet meer wat te doen.
Ik ben verloren, zie je dat niet?
Ik ben zo moe, Fr�d�ric.
Je zult tevreden zijn. Het is beter dat jij rijdt.
Zoals je wil.
Komt u niet mee? - Nee.
Heeft ze u nodig?
Ja, ik moet haar helpen. Ik kan niet anders.
...dan ga je onmiddellijk naar San Sebastian. Begrepen?
Ik heb het doelwit gevonden.
Ze zijn nog steeds in de stad, maar ze zullen Bordeaux verlaten.
Wanneer? - Nu onmiddellijk. Ik heb hen gezien.
Weet je waarheen? - Ja, ik weet waarheen ze gaan.
Het zal niet lang meer duren. - Ik hoop het. Dit is het postkantoor niet.
Verstaat u Duits, meneer Girard? - Ja, een beetje.
Kom eens.
Je kan werken in Nice, je boeken schrijven in de tuin.
Ze hebben een groot huis.
Ze laten ons met rust, ik ken hen. Een schrijver bij hen in huis...
Ik zal daar niet blijven. - Waarom niet?
Omdat het uit is tussen ons, en dat weet je.
Het huis, de tuin... jij gelooft daar toch ook niet in?
Ik zal je naar Nice brengen. Maar dat is het laatste wat ik voor je doe.
Hou je niet meer van me?
Het is mijn schuld. Ik heb je leven verpest met mijn dromen.
Meneer Auger! Help!
Kom vlug, hij zal hem vermoorden! - Wie?
Het is een spion. Kom vlug helpen!
Een ogenblik, meneer. - Ben u nog niet in Nice?
Ik ben bang, papa!
Wie? Ja, ik geef hem door.
Het is uw moeder.
Hallo, mama? Het gaat heel goed met me.
Hou hem tegen!
Waarover gaat zijn boek?
Over haar?
Ik weet het niet, ik las de aantekeningen van die meneer.
Dat is zeer indiscreet. - Het is interessant. Luister maar.
De gedachten die in dit boek worden geuit stellen de essentie niet in vraag.
U zult deel uitmaken van de schrijvers die iets te betekenen hebben, een stem hebben.
En die zijn niet talrijk.
Ze weten alles. Soulac, de boot, de auto, hij heeft hen alles verteld.
Zelfs de naam van de professor.
Wat doen die daar?
Politie.
Duitsers!
We zijn vastgelopen. Verderop is de grond steviger.
We moeten iets onder de auto leggen en traag verder rijden.
Ik denk dat het zo moet lukken. Schuif dat eronder.
Daar zijn ze, kom mee!
Voorzichtig.
Gaat het? - Ja.
Breng het aan boord. Zo voorzichtig als je kan.
Wel, mijn kleine Camille.
Op een dag zullen wij dit alles nog eens bespreken. Dat hoop ik toch.
Waarom komt u niet met ons mee?
Vertrekt u ook? - Ja.
Wanneer hebt u dat besloten? - Nu.
Ik kan onmogelijk vertrekken. Mijn leven is hier.
Welk leven?
Wat zult u doen in Engeland? - Om het even wat.
We moeten vertrekken, meneer.
Tot ziens, Camille.
Kunt u zich voorstellen dat u in Nice bent? Die stad van oude dametjes.
In Parijs zal uw leven opnieuw beginnen. U zult het zien.
Denkt u dat? - Natuurlijk. Geloof me maar.
Wees maar niet bang.
Doctor Alex Winckler van de spionagedienst. - Hoofdluitenant Bauman.
Wacht!
Wacht even!
Nee, niet hier. Lees het later maar.
Er staat ook iets in voor Meneer Girard.
Wanneer hebt u hem gezien? - De professor?
Maandag, in zijn laboratorium in Cambridge.
Bent u voor het eerst weer in Frankrijk? - Ja.
Bent u met...
een parachute gesprongen? - Ja.
Nabij Chartres?
Hoe weet u dat allemaal? - Ik weet het gewoon.
Bent u...
Blijft u hier lang? - Nee.
Ik moet spoedig weer vertrekken.
Dan hebt u niet veel tijd meer om te schrijven? - Niet echt, nee.
Dat is spijtig.
Ik heb nog steeds uw manuscript. Als u wil, kan ik het...
Nee, ik geef het niet terug.
Papieren, alstublieft.
Meneer! Wacht even! Juffrouw!
Het contract was nooit getekend. Het was vervalst, uiteraard.
Onmogelijk, ik ken hem al 15 jaar.
Het is een oplichter, dat is duidelijk. - Waar is hij?
Ik weet het niet, we zoeken hem.
Weet hij het? - Nee.
Zij mag het niet te weten komen. Nog zo'n avond zou een ramp worden.
Deur dicht!
Ik zal haar niets vertellen. - Zweer het me, Gilbert.
Hebt u geen vertrouwen in mij? - Ja, maar u kent haar.
Als zij dit ooit te weten komt zou zij denken dat u haar bedrogen hebt.
Dat geloof ik niet. Ze weet dat ik steeds haar vriend was.
We hebben hem gevonden. Waar was hij?
Hij verborg zich in zijn kantoor. Hij heeft alles bekend.
Alles zal opgelost worden. Ik ben zo gelukkig voor haar.
Vertaling: Clovis-17
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.