All language subtitles for The Miracle of Teddy Bear_S01E10_Episode 10.Thai (CC)

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

[เพลง "แล้วเราจะพบกัน" โดย ดับเบิลเค]

มึงอยู่ข้างๆ กูแล้ว

[เพลง "รอเธอรู้ใจ" โดย ธนพล จารุจิตรานนท์]

อย่าทิ้งกูไปไหนนะ

คุณป้าเคยบอกผมว่า

ความรักไม่ใช่แค่การทำอะไรให้

แต่มันคือการทำให้ด้วยความใส่ใจ

เรื่องของพี่ณัฐกับคุณป้า

มันเกี่ยวกับน้าจันยังไงเหรอฮะ

[เต้าหู้] ที่น้าจันชอบยุ่งกับบ้านเรา

เพราะว่าอิจฉาคุณป้าใช่ไหมฮะ

ฉันจะอิจฉาคนบ้าทำไม

ก็ ใครๆ ก็รักคุณป้านี่ฮะ

รวมถึงลุงแสนด้วย

[ดนตรีตึงเครียด]

แล้วลุงเคยได้ยินคำว่า

ความสมเพชเวทนา เป็นบ่อเกิดแห่งความรักไหม

ไม่เคยเว้ย เคยได้ยินแต่ความสงสาร

[เสียงหัวเราะ]

[ดนตรีเศร้า]

[ดนตรีผ่อนคลาย]

ณัฐไปแล้วนะแม่

จ้ะ

ไอ้เต้าหู้

อยากไปดูซีรีส์ที่มึงเล่นไหม

พี่เจือเขาตัดทีเซอร์เสร็จวันนี้พอดีเลย

ไปไหม

ไม่ดีกว่าฮะ

เมื่อวานผมเพิ่งออกจากบ้านมาเองฮะ

เดี๋ยว กะว่า…

อยู่ช่วยคุณป้าทำงานบ้านด้วยฮะ

ไม่ต้องเป็นห่วงป้านะ

ป้าแข็งแรงแล้ว แล้วก็ดูแลตัวเองได้

เต้าหู้อยากไปทำอะไรก็ไปทำเถอะ จะได้ไม่เบื่อ

เอาไว้วันหลังนะฮะ

อือ ผมต้องทำอะไรอีกเยอะแยะเลยฮะ

ตามใจ

ไปแล้ว

ไปแล้วนะ

[ณัฐ] ไปแล้วนะขึ้นฉ่าย

[ดนตรีผ่อนคลาย]

[เต้าหู้] คุณสอง

อ้าว เต้าหู้ มีอะไรหรือเปล่า

คุณสองฮะ

ผมมีเรื่องให้ช่วยหน่อยฮะ

[ดนตรีตื่นเต้น]

[เต้าหู้] คุณสองพอจะรู้ไหมฮะ

ว่าเพื่อนสนิทคนไหนของพี่หนึ่ง

ที่ชื่อขึ้นต้นด้วยตัวที

[เต้าหู้] คุณธนายุทธ

คุณไตเติ้ล

หรือว่าคุณตาธาร

ถ้าตัวทีแล้วสนิทกับพี่หนึ่ง

ก็น่าจะมีคนเดียวนั่นแหละ

พี่ตาธาร

คนนั้นน่ะ ยังถ่ายรูปด้วยกันอยู่เลย

[เต้าหู้] คนนี้เหรอฮะ

ใช่แล้ว

ดูนะ เพิ่งตัดมาสดๆ ร้อนๆ

[เสียงเคาะคีย์บอร์ด] อือ

[ดนตรีซึ้ง]

[ดนตรีอึดอัด]

[ดนตรีเหงา]

[ณัฐ] มีดวงจันทร์ดวงเดียว

มันน่าเหงานะพี่

งั้นให้พี่วาดเพิ่มอีกดวงหนึ่งไหมล่ะ

ถ้าวาดดวงจันทร์เพิ่ม

ดวงจันทร์ดวงแรกก็หมดความหมายสิพี่

งั้นดวงเดียวก็พอแล้ว

[ดนตรีตึงเครียด]

[ดนตรีเศร้า]

[ดนตรีอึดอัด]

[เต้าหู้] เฟซบุ๊กคุณตาธาร เปิดเป็นสาธารณะไว้

คุณตาธารเหมือนอยากส่งข้อความพวกนี้ ไปถึงใครบางคน

และใครคนนั้น

อาจเป็นพี่ณัฐ

แต่ในนี้กลับไม่มีรูปพี่ณัฐแม้แต่รูปเดียว

ไม่มีข้อมูลว่าคุณตาธารอยู่ที่ไหน

ทำงานอะไร

และจะติดต่อได้ยังไงด้วย

[ดนตรีเหงา]

[มทนา] ผู้ชายคนนี้หน้าคุ้นๆ

คนรู้จักพี่ณัฐน่ะฮะ

ไม่ใช่แค่คนรู้จักนะ

เขาเป็นคนที่ณัฐเคยรัก

แล้วเต้าหู้จะไปดูรูปเขาทำไมลูก

[มทนา] หือ

ดูแล้วก็อย่าคิดมากนะ

เขาเป็นอดีตไปแล้ว

ตอนนี้พี่ณัฐน่ะมีแต่เต้าหู้รู้ไหม

เต้าหู้กับณัฐรักกันใช่ไหม

[ณัฐ] ใช่

แม่เข้าใจถูกแล้ว

ณัฐกับเต้าหู้รักกัน

[ณัฐ] เต้าหู้เป็นคนที่ทำให้ณัฐมีความสุข

ที่ณัฐอยู่บ้านนี้ได้นานๆ ก็เพราะมัน

แล้วแม่ต้องการอะไร

มาถามลับหลังณัฐแบบนี้

แม่จะไล่คนที่ณัฐรักไปอีกแล้วใช่ไหม

[เสียงตะคอก] จะทำเหมือนเดิมอีกแล้วใช่ไหมแม่

[ดนตรีอึดอัด]

มึงไม่ต้องไปไหนทั้งนั้นน่ะ

ถ้ามึงไป กูจะไปด้วย

ถ้าแม่รับไม่ได้ ณัฐก็จะไม่อยู่ที่นี่

ณัฐจะไปไหน

ณัฐเป็นลูกแม่นะ

[เสียงดัง] แต่ลูกแม่เป็นเกย์

ถ้าแม่ฝันมีครอบครัวสุขสันต์ เหมือนในโลกนิยาย

ณัฐบอกแม่ตรงนี้เลยนะ

ความฝันแม่ไม่มีวันเป็นจริงหรอก

เพราะณัฐชอบผู้ชาย

ณัฐไม่มีวันแต่งงานกับผู้หญิง แล้วปั๊มหลานให้แม่ได้หรอก

พี่ณัฐใจเย็นก่อนได้ไหมฮะ

แม่เจ็บใช่ไหม

ที่มีลูกแบบณัฐน่ะ

ณัฐก็เจ็บเหมือนกัน

ที่มีแม่แบบนี้

[เสียงร้องไห้]

แม่จะเกลียดณัฐแม่ก็เกลียดเลยนะ

แต่ณัฐไม่มีวันเปลี่ยนตัวเอง อย่างที่แม่อยากให้เป็นหรอก

พี่ณัฐ

แต่ถ้าแม่อยากให้ณัฐอยู่

ณัฐก็จะอยู่

แต่ณัฐจะเป็นตัวเอง

จะรักเต้าหู้แบบนี้

[ดนตรีอึดอัด]

พี่ณัฐทำอะไรฮะ

[เสียงสะอื้น]

[เต้าหู้] พี่ณัฐ

พี่ณัฐ

พี่ณัฐ

[เต้าหู้] พี่ณัฐฮะ พี่ณัฐ

พี่ณัฐมาคุยกันก่อนสิฮะ

มึงไม่เป็นกูน่ะ มึงไม่เข้าใจหรอก

มึงเอาแต่เข้าข้างแม่

ผมเปล่านะฮะ

ผมแค่ไม่อยากให้พี่ณัฐทำแบบนั้นฮะ

พี่ณัฐ

พี่ณัฐ

[ดนตรีอึดอัด]

[เสียงสัญญาณโทรศัพท์]

คุณสองฮะ

[เกณฑ์] เอ้า

มีเรื่องอะไรวะ

มาหากูถึงบ้านเนี่ย

กูทะเลาะกับไอ้เต้าหู้

ไม่อยากเห็นหน้ามัน

ไอ้เต้าหู้มันทำอะไรผิด

กูถามใหม่ก็ได้

มึงน่ะ

ทำอะไรผิด

แม่กูรู้แล้วนะ

ว่ากูคบกับเต้าหู้

แล้ว เขาว่าไงวะ

ถึงเขาจะว่า

กูก็ไม่สนใจหรอกเว้ย

กูไม่มีวันเลิกกับมันเหมือนตอนนั้นแน่

อย่าบอกว่าตอนนั้นที่มึงเลิกกับเขา

เพราะแม่มึงห้ามด้วยเหรอวะ

[ดนตรีเศร้า]

แล้วเต้าหู้มันเกี่ยวอะไรด้วยวะ

ก็มันไม่เข้าใจกูน่ะ

กูจูบมันต่อหน้าแม่ เพราะกูอยากประชดเขา

แล้วมันทำไง มันผลักกูออก

[เสียงตบหัว]

เป็นกูไม่ใช่แค่ผลักหรอก

กูจะกระโดดถีบตีนคู่ใส่มึงให้

[เกณฑ์] มึงนี่นะ ทำอะไรเป็นเด็กไปได้

ทำอะไรไม่คิดถึงใจมันบ้างเลยเหรอ

ว่ามันจะรู้สึกยังไง

ไหนจะแม่มึงอีก

[ดนตรีเศร้า]

เออ

กูรู้ว่ากูผิด

แต่กูแค่อยากให้เขาเจ็บ

เหมือนที่กูเคยเจ็บไง

[เสียงสิทธาถอนใจ]

เอ้า มาเลย มาๆ มา กินข้าวกัน มา

นี่ๆ ของชอบของณัฐทั้งนั้นเลยนะ

เห็นไม่ได้มากินนาน มา

[เสียงขยับเก้าอี้]

กินข้าวๆ

มันมีแฟนแล้วนี่พ่อ เพื่อนก็กลายเป็นหมาหัวเน่า

[เสียงถอนหายใจ] มึงหยุดพูดถึงมันได้ไหม

ไม่ให้พูดเนี่ย มึงก็ไปเลย ไป กลับบ้านไป

[เสียงกัญญาพ่นลมหายใจ]

นี่ ถึงณัฐจะมาที่นี่ได้ตลอด

แต่ว่าถ้าณัฐอยู่บ้านแล้ว มีความสุขมากขึ้นน่ะ น้าก็ดีใจนะ

[ดนตรีผ่อนคลาย]

[เสียงกริ่งหน้าบ้าน]

ใครมาวะ

[กระซิบ] รู้ได้ไงวะ ว่าไอ้ณัฐมานี่

[กระซิบ] คนเขารักกัน เขาก็ต้องรู้ใจกัน

เหมือนที่ผมรู้ใจลุงไง

มึงสาระแนพาเต้าหู้มาถึงที่นี่เนี่ย

[เกณฑ์] รอดูสงครามได้เลย

[ดนตรีเบาสมอง]

วันนี้วันหยุด บ้านเราครึกครื้นดีเนอะ [เสียงหัวเราะแห้ง]

[เสียงหัวเราะแห้ง] เอ่อ…

- เอ่อ… - เอ่อ ท่าทางจะหิวกันเนอะ

งั้นก็ทานกันเลยสิ ไป

- มา - ครับ

[เสียงช้อนส้อมกระทบจาน]

ผมจำได้ว่าพี่ณัฐชอบมะเขือยาวฮะ

[ดนตรีอึดอัด]

พี่ณัฐฮะ

ตักอันนั้นให้หน่อยสิ

[ณัฐ] กูจะเอาชิ้นนี้

[เสียงหัวเราะแห้ง]

พี่ณัฐ

หมูทอดด้วย

ขอบคุณฮะ

พี่ณัฐจะเอาอะไรอีกไหมฮะ ผมจะได้ตักให้ทีเดียวเลย

ไม่เอา

แล้วมึงก็กินไป ไม่ต้องยุ่งกับกู

ผมจะกินลงได้ยังไงฮะ ก็พี่ณัฐเป็นแบบนี้

[เสียงวางกระแทกช้อนส้อม]

แล้วที่กูเป็นแบบนี้ เพราะใครวะ

[กัญญา] เอ่อ…

จะเพราะใครน่ะ

น้าว่าเดี๋ยวก็ไปเคลียร์กันหลังกินข้าวก็แล้วกัน

ล้มโต๊ะตอนนี้เสียดายแย่เลย

น้าก็ไม่รู้นะ ว่าเราสองคนไปทะเลาะอะไรกันมา

แต่พวกเราน่ะ ก็ไม่ได้มีโอกาส กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้บ่อยๆ

เพราะฉะนั้น ช่วงที่เรากินข้าวด้วยกันน่ะ ควรจะเป็นช่วงที่มีความสุขที่สุด

[สิทธา] โต๊ะอาหารถือเป็น

เขตปลอดสงคราม

เดี๋ยวจะกินข้าวไม่อร่อย

ผมขอโทษครับ

- มา - ขอโทษนะฮะ

โอเค จบเนอะ กินข้าวกันต่อ

เดี๋ยวเราจะได้ไปกินของหวานกัน อารมณ์จะได้ดีขึ้น

[ดนตรีอึดอัด]

[เกณฑ์] มึงทำตัวเหมือนเป็นเจ้าของบ้านเลยนะ

[สอง] อะไรน่ะลุง

ก็มึงน่ะ ถือวิสาสะพาเต้าหู้มาที่นี่

บ้านกูเกือบแตก มึงกลับไปเลยไป

ไม่กลับ

- [เกณฑ์] ไม่กลับเหรอ - อือ

ก็ พ่อลุงเขาชวนอยู่ต่อ

[เสียงกัญญาครางแซว]

[เสียงหัวเราะ]

ไอ้ณัฐ

มึงกลับไปเคลียร์กันดีๆ นะมึง

ขอบคุณพี่เกณฑ์ที่เลี้ยงข้าวนะฮะ

แล้วก็ขอบคุณคุณสองด้วยนะฮะ

[ณัฐ] เออ

ขอบใจมากนะในความสาระแน

กูซึ้งใจมากเลย

ขอตอบแทนเรื่องไอ้เกณฑ์หน่อยแล้วกัน

- เฮ้ยๆ ไอ้ณัฐ ทำอะไรวะ - มึง มึงไม่ต้อง มึงไม่ต้อง

[ดนตรีเบาสมอง]

ณัฐ พูดอะไรวะ

[ณัฐ] เดี๋ยวมึงก็รู้

[ดนตรีตึงเครียด]

ไอ้สอง พูดอะไรวะ

[เสียงดนตรีเพลงร็อกเร้าใจ]

[เสียงยางครูดถนน]

พี่ณัฐทำอะไรฮะ

ปิดเพลงก่อนได้ไหมฮะ [เสียงเพลงเบาลง]

[เสียงเพลงดังขึ้น] [เต้าหู้] โอ๊ย

[เสียงเพลงเบาลง] [เต้าหู้] พี่ณัฐ โอย

[เสียงเพลงดังขึ้นและเสียงยางครูดถนน] [เต้าหู้] พี่ณัฐ

พี่ณัฐ

[เสียงอาเจียน]

[เสียงเต้าหู้สำลัก]

[เสียงเต้าหู้ไอ] ไอ้เต้าหู้

[ดนตรีตื่นเต้น]

[ดนตรีผ่อนคลาย]

ถ้าพี่ณัฐมีอะไรไม่สบายใจ

พี่ณัฐเล่าให้ผมฟังได้นะฮะ

เผื่อจะสบายใจขึ้น

[เสียงถอนหายใจ]

กูขอโทษ

ทั้งเรื่องเมื่อกี้แล้วก็เรื่องที่บ้านด้วย

ผมไม่โกรธหรอกฮะ

ผมรู้ว่า

พี่ณัฐคงรู้สึกไม่ดีเหมือนกัน

ใช่ไหมฮะ

กูรู้ว่ากูผิด

แต่แม่ก็ทำผิดกับกูเหมือนกันน่ะ

มึงอาจจะนึกไม่ออกนะ

ว่าแม่กับกูเคยสนิทกัน

แต่พอกูยิ่งโต

กูก็ยิ่งรู้

ว่าแม่กับกูไม่เคยสนิทกันจริงๆ

[ดนตรีเศร้า]

- แม่ครับ - ครับ

ที่เขาว่าไทยไม่เคยตกเป็นเมืองขึ้นของชาติอื่น

แล้วที่เสียกรุงให้พม่าไปสองครั้งล่ะครับ

อือ

ก็นับแค่ชาติตะวันตกที่ล่าอาณานิคม ช่วงรัตนโกสินทร์น่ะครับ

แต่ไม่นับช่วงอยุธยา เพราะว่าตอนนั้นยังไม่เป็นประเทศ

แล้วการไม่เคยตกเป็นเมืองขึ้นของชาติอื่น

มันมีข้อดีข้อเสียยังไงครับแม่

คุยอะไรกันแม่ลูก

พ่อมีของมาฝากณัฐด้วยนะ

หิวแล้วน่ะ

[มทนา] อือ เดี๋ยวหาอะไรให้ทาน

[ดนตรีเศร้า]

สวยไหมล่ะฮะแม่

ณัฐ นี่มันชุดของผู้หญิงนะ ใส่ไม่ได้นะลูก

ทำไมล่ะแม่ ผู้ชายใส่ไม่ได้เหรอ

ก็ณัฐชอบชุดนี้

สีชมพูเนี่ยมันเป็นสีของผู้หญิงลูก

แล้วสีของผู้ชายคือสีอะไร

ทำไมสีชมพูเป็นสีของผู้ชายไม่ได้ล่ะฮะ

[เสียงคว้ากระชาก]

[ดนตรีตึงเครียด]

พ่อบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าให้ไอ้ณัฐมันเล่นพวกนี้

[มทนา] พ่อ

- พ่อไม่น่าทำขนาดนี้นะ - [สิบหมื่น] เงียบไปเลยนะ

คิดน้อยแบบนี้ ลูกมันถึงได้เหมือนตุ๊ดเข้าไปทุกวันน่ะ

- [มทนา] ณัฐก็แค่เป็นเด็กเรียบร้อย - [สิบหมื่น] นี่ไม่ต้องมาเถียงเลย

เป็นลูกผู้ชายมันต้องเข้มแข็ง

เป็นแม่ยังไงเนี่ย ให้ท้ายลูกผิดๆ

[ดนตรีตึงเครียด]

[เสียงจุดไม้ขีด]

[เสียงไฟลุกไหม้]

[ดนตรีเศร้า]

[ดนตรีอึดอัด]

[ดนตรีระทึก]

[สิบหมื่น] ไอ้ณัฐ

พ่อ

นี่ หยุด

เห็นไหมเนี่ย มันชอบใส่ส้นสูง เป็นตุ๊ด เป็นกะเทยเนี่ยหา

อยากเป็นนักเหรอ

[สิบหมื่น] อยากเป็นตุ๊ด อยากเป็นกะเทยหรือไง

เป็นผู้ชายดีๆ ไม่ชอบหรือไงหา

[สิบหมื่น] ตอบมาสิ

ยังจะมองหน้าอีก

[ณัฐ] กูไม่เข้าใจว่ากูทำอะไรผิด

ทำไมเด็กผู้ชายถึงเล่นตุ๊กตากระดาษไม่ได้

ทำไมถึงชอบสีชมพูไม่ได้

ทำไมถึงใส่รองเท้าส้นสูงไม่ได้

พ่อแม่ไม่เคยอธิบายให้กูเข้าใจเลย

เอาแต่บอกว่าเด็กผู้ชายเขาไม่ทำกัน

พ่อกับแม่ ทำลายความเชื่อมั่นในตัวเองของกู

ทำให้กูดูผิดปกติ

ณัฐเป็นเด็กผู้ชายปกติเหมือนคนอื่นๆ

[สิบหมื่น] มันนุ่มนิ่มขนาดนี้ยังดูไม่ออกอีกเหรอ

ว่ามันเป็นตุ๊ด เป็นกะเทย เป็นพวกวิปริตผิดเพศ

ไม่จริง

ณัฐไม่ได้เป็นอย่างที่พ่อพูด

[สิบหมื่น] แม่หาว่า พ่อพูดจาพล่อยๆ อย่างนั้นเหรอ

แม่นั่นแหละ เลี้ยงมันมายังไง ปล่อยให้มันเป็นอย่างนั้นได้ยังไง

[ณัฐ] แทนที่เขาจะพูดว่า

"ลูกเขาอาจจะไม่ใช่ลูกผู้ชายมากนัก

แต่มันก็ไม่ได้ผิดปกติตรงไหน"

แต่เขากลับพูดว่า

"ลูกเขาปกติเหมือนเด็กผู้ชายทั่วไป"

เพราะเขาไม่อยากยอมรับว่าตัวเองผิดพลาด

ที่เลี้ยงลูกออกมาเป็นแบบนี้

[ดนตรีเศร้า]

แม่ทำอะไรน่ะ

แม่ก็แค่อยากรู้ว่าณัฐเขียนอะไร

[มทนา] ทำไม มีอะไรที่แม่รู้ไม่ได้เหรอ

แล้วณัฐเขียนกลอนอะไรเนี่ย สัมผัสนอก สัมผัสในไม่ได้เข้ากันเลย

ณัฐจะเขียนอะไรมันก็เรื่องของณัฐ

[เสียงจุดไม้ขีด]

[เสียงไฟลุกไหม้]

[ณัฐ] ทั้งๆ ที่สิ่งเดียวที่กูทำได้ที่บ้าน ก็คือการเขียน

พวกเขาก็ยังมาพรากมันไป

เขาบอกให้กูเพลาๆ การเขียน

แล้วก็ไปตั้งใจเรียน

[ณัฐ] เพราะพ่ออยากให้กูสอบเตรียมทหาร

แม่ก็รู้ว่ากูไม่ชอบ

กูเกลียดทุกอย่างที่เกี่ยวกับทหาร

กูไม่อยากเป็นเหมือนพ่อ

แต่แม่ก็ยังให้กูยอม

พวกเขาบังคับกูย้ายโรงเรียน

ให้มาเรียนโรงเรียนที่มีคนของพ่อคอยจับตามอง

กูคิดว่าโลกของกูมันคงจบแล้ว

[ดนตรีซึ้ง]

แต่มึงเชื่อไหม

ที่นั่นทำให้กูได้เจอโลกใบใหม่

โลกที่ใหญ่กว่าบ้าน

โลกที่เปลี่ยนชีวิตของกูตลอดไป

[เสียงกรี๊ด]

[เสียงกระแทก]

น้อง

น้อง เป็นอะไรหรือเปล่า

ไอ้หนึ่ง กูว่าพาไปห้องพยาบาลดีกว่าว่ะ

มีอะไร โอ๊ย พีรณัฐ

มาวันแรกก็มีเรื่องเลย

เอ้า สองคน มาเอาพีรณัฐไปห้องพยาบาล เร็วๆ

ค่อยๆ นะ

เอ้าๆ โอ๊ย ตายๆ ตาย

[ดนตรีสดใส]

[รุ่นพี่] ขอบคุณนะครับน้อง

ขอบคุณนะครับ

ขอบคุณนะครับ

โอ๊ะๆ ฮ็อตเหมือนกันนะครับเนี่ย

[หนึ่ง] กินหมดเลยนะมึง

[นักเรียนหญิง] พี่หนึ่งขา ขนมค่ะ

ขอบคุณนะครับ

[รุ่นพี่] บ๊ายบายนะครับ ขอบคุณนะครับ

[ดนตรีอึดอัด]

[ดนตรีเบาสมอง]

[หนึ่ง] วันนี้แม่งโคตรเหนื่อยเลยว่ะ

[ธาร] เออ รอแม่งโคตรนานเลย

โค้ชแม่งก็ไม่ค่อยให้ลง

[เสียงหนึ่งหัวเราะ]

[เสียงถอนหายใจ]

[เสียงนักกีฬาถอนหายใจ]

[เพื่อน 1] โห ไอ้หนึ่ง

นี่มึงได้ขนมอีกแล้วเหรอวะ

[เพื่อน 2] หือ อิจฉาจังเว้ย

- [เพื่อน 1] เออ - จะไปกินได้ยังไงวะ ของใครก็ไม่รู้

[หนึ่ง] เอาไปทิ้งไป

ถ้ามึงไม่กิน เดี๋ยวกูกินเอง กูหิว

[เสียงแกะห่อขนม]

[เสียงเคี้ยวขนม]

[ดนตรีผ่อนคลาย]

ไม่กินเหรอวะ อร่อยนะเว้ย

[หนึ่ง] เอาเถอะ

[เสียงลูกบาสกระทบแป้น]

[เสียงนักเรียนหญิงร้องเขิน]

สวัสดิการใหม่เหรอ

ใช่ครับ

ชื่ออะไรน่ะ

ชื่อณัฐครับ

พี่ชื่อธารนะ

ตาธาร

ธาร เร็วสิ

เออ

เร็ว

สู้ๆ นะ

[ดนตรีโรแมนติก]

[เสียงนักเรียนหญิงกรี๊ด]

[เพลง "กว่าจะมีเธอ" โดย จิรายุ ตั้งศรีสุข]

[ดนตรีเศร้า]

[นักเรียน 1] เฮ้ย ไม่ไปเข้าห้องน้ำหญิงวะ

หรือมึงอยากดูของพวกกู

[ดนตรีระทึก]

[นักเรียน 2] พ่อมึงรู้เปล่าเนี่ย

ไอ้ตุ๊ด

ว่าไงครับ ไอ้ตุ๊ด

[นักเรียน 1] สู้กูไหวเหรอ

ไปเรียกพี่หนึ่งในดวงใจของมึงน่ะ มาช่วยดีกว่าไหม

[เสียงร้องเสียงสูง] [นักเรียน 1] ไอ้ตุ๊ด

[เสียงลูกบาสกระแทกผนัง]

[ธาร] นี่ห้องน้ำ ไม่ใช่คอกหมา

ถ้าไม่เยี่ยวก็ไสหัวไป

หรือว่าพวกมึงอยากจะหมาหมู่

ไปเจอกูในสนาม

กูต่อให้เลย

[นักเรียน 1] เฮ้ย ไปเถอะไป

[ดนตรีเศร้า]

เป็นอะไรไหมณัฐ

[ณัฐ] ไม่เป็นไรครับ

ขอบคุณนะครับ

[ดนตรีตื่นเต้น]

[เสียงนกหวีด]

[เสียงปรบมือและเสียงเชียร์]

[เสียงผู้ชมร้องดีใจ]

[เสียงนกหวีด]

[เสียงนักเรียนหญิงกรี๊ด]

[หนิง] เย็นนี้เธออยากกินอะไร

[หนึ่ง] ตามใจเลย

งั้นกินชาบูหรือเปล่า

[เสียงเดาะบาส] [หนิง] เมื่อกี้เล่นดีมาก

[ธาร] เฮ้ย น้องระวัง

[เสียงบอลกระแทกมือ]

[ดนตรีเร้าอารมณ์]

เหม่ออีกแล้วนะเราน่ะ

[หนึ่ง] เป็นอะไรหรือเปล่าน้อง

ไม่เป็นไรครับ

ขอโทษทีนะครับ ผมไม่ทันมอง

[เสียงเป่านกหวีด]

[เสียงเป่านกหวีด] [โค้ช] ไป ธาร เปลี่ยนตัว

[เสียงเป่านกหวีดดังสั้น]

[โค้ช] ไป ธาร ลงสนาม

เฮ้ยพระเอก ไปสิ

[เสียงตบมือสองครั้ง]

[เสียงปรบมือ]

[เสียงโห่ร้องเชียร์]

[เสียงเฮและเสียงกรี๊ด]

[เสียงบาสลงห่วงและเสียงเฮ]

[ดนตรีผ่อนคลาย]

นี่ชอบหนังสือเล่มนี้เหมือนกันเหรอ

ดูเฉยๆ น่ะพี่ ไม่ได้ชอบ

ชอบก็บอกว่าชอบสิ

จะทำเป็นไม่ชอบไปทำไม

ก็ไม่ได้ชอบ

พี่ชอบพี่ก็เอาไปสิ

[ดนตรีผ่อนคลาย]

ทำอะไรน่ะ

พี่ถามว่าทำอะไร

เอ่อ…

เดี๋ยว

ฝากไอ้นี่อีกตัว

[ดนตรีสดใส]

ครับ

[เสียงเป่าปาก]

หลีกหน่อยพี่

ก็ไปสิ

- [นักเรียน 1] เฮ้ยกูเข้าห้องน้ำแป๊บนะ - [นักเรียน 2] เออ เร็วๆ แล้วกัน

พี่ ปล่อยผมไปเถอะนะ

ผมขอร้อง

นี่กลัวขนาดนี้เลยเหรอ

พี่ขอโทษนะ พี่จะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว

มองอะไรวะ

[ณัฐ] กูพยายามหลบเขามาตลอด

[เสียงพ่นลมหายใจ] แต่มึงเชื่อไหม

ยิ่งหลบก็เหมือนยิ่งเจอ

ตอนนั้นกูแม่งโคตรเด็กน่ะ

กูกลัวว่าเขาจะรู้ว่ากูชอบพี่หนึ่ง

เขาขี้แกล้งจะตาย

เพราะถ้าเขารู้

คนอื่นก็ต้องรู้

กูกลัวว่าเรื่องจะไปถึงพ่อแม่กู

[ดนตรีอึดอัด]

[ปริตร] ใส่เสื้อไปในกางเกงให้เรียบร้อย

ได้ครับ

[ปริตร] มาโรงเรียน ทำไมมันหลุดลุ่ยอย่างนี้ล่ะ หา

[นักเรียน] พอดีรีบน่ะครับ

[ปริตร] รีบยังไงก็ต้องให้เรียบร้อย แล้วนี่เข็มขัดไปไหน

[นักเรียน] ลืมไว้ที่ห้องครับผม

[ปริตร] ไปซื้อใหม่เลย อยู่ที่สหกรณ์มีขาย

- [นักเรียน] ได้ครับ - [ปริตร] ไป

สวัสดีค่ะ

[ปริตร] อ้าว

- ไง วันนี้มาส่งเองเลย - อือ

[ปริตร] สวัสดีจ้ะ

ไปเรียนได้แล้วไป

สวัสดีครับ

ฝากดูมันด้วยนะ

[ปริตร] ดูให้อยู่ ไม่ต้องห่วงเลย

อือ เขาก็โอเค ใช้ได้เลยล่ะ

[สิบหมื่น] ที่โรงเรียนเป็นไงบ้างครับ

[ปริตร] ก็ไม่เกเรนะ

เข้ากับเพื่อนฝูงได้ดี

กู๊ดมอร์นิ่ง

มารอเพื่อนเหรอ

- [ธาร] เออมา ไปๆ - [ปริตร] รุ่นนี้เขาค่อยๆ

ค่อยๆ ขัดค่อยๆ เกลาไป

ก็ยังทำได้อยู่

[ณัฐ] กูก็เลยเลือกที่จะไม่ไปชมรมอีก

แต่มันก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้ต้องเจอกันจนได้

- [โค้ช] มา รับ - [ณัฐ] วันนั้นคนขาด

- [โค้ช] หนึ่ง สอง เออ - [ณัฐ] เพื่อนก็เลยเรียกกูไปช่วย

- [โค้ช] ไปเก็บบอล - [ณัฐ] แต่ก็ไม่รู้ทำไมนะ

กูมองพี่หนึ่งแล้วไม่รู้สึกเหมือนเดิม

รับ

[โค้ช] โธ่ ไปเก็บบอลเลย

ธาร

[โค้ช] ตั้งใจหน่อย

เร็วๆ

[โค้ช] เออ

ไปเลย มา อ้าวเฮ้ย [เสียงกระแทกล้ม]

[หนึ่ง] ธาร เป็นอะไรหรือเปล่า

[โค้ช] อะไรกันเนี่ย

[ธาร] เจ็บแขนว่ะ

- พักก่อนไป - [โค้ช] โห่

ไปเลยเอ็งสองคน พาเพื่อนไปปฐมพยาบาลเลยไปๆ

- [ธาร] โอ๊ย - [หนึ่ง] เป็นอะไรวะ

[ธาร] เจ็บขาด้วยว่ะ

[หนึ่ง] ค่อยๆ

[โค้ช] มา คนต่อไปซ้อมต่อเลย มา

พักก่อน

พวกมึงไปซ้อมต่อเถอะ

เดี๋ยวกูจะไปเข้าห้องน้ำหน่อย เดี๋ยวให้ณัฐพาไป

พี่ฝากด้วยนะ

เร็ว

[ดนตรีเบาสมอง]

เร็วสิ พี่ปวดฉี่

[เสียงปัสสาวะ]

ให้ช่วยไหมพี่

รังเกียจหรือเปล่าล่ะ

ไม่อยากมองหน้าพี่ขนาดนั้นเลยเหรอ

พี่ก็เร็วๆ สิ

แป๊บหนึ่ง

ไม่รู้ว่าอั้นนานหรือว่า เพราะมีคนมายืนอยู่ข้างๆ

มันเลยตื่นเต้น

[ดนตรีอบอุ่น]

เสร็จหรือยังพี่

อือ

[เสียงกดน้ำชำระ]

ณัฐยังไม่ตอบพี่เลยนะ

ว่าณัฐโกรธพี่มากขนาดนั้นเลยเหรอ

ถ้าพี่ยืนเองไหวแล้ว

ผมไปแล้วนะ

[ธาร] ณัฐ

พี่ขอโทษ

ที่ทำให้ณัฐอึดอัด

แต่พี่ไม่อยากให้เราสองคนมองหน้ากันไม่ติดแบบนี้

ถึงณัฐจะไม่อยากมองหน้าพี่ก็ไม่เป็นไร

แต่พี่ขอแค่…

ณัฐอย่าเกลียดพี่ได้ไหม

ผมไม่ได้เกลียดพี่

แต่ก็ไม่ได้ชอบ

ไม่ได้ชอบตอนนี้

[ธาร] ไม่ได้หมายความว่า จะไม่ชอบตลอดไปใช่ไหม

[ดนตรีเศร้า]

[ณัฐ] พอกูไม่ตอบ

เขาก็วางแผนให้กูสารภาพความรู้สึกกับพี่หนึ่ง

ในวันวาเลนไทน์

เขามันแผนสูง

เขารู้อยู่แล้วว่ากูจะอกหัก

เพราะพี่หนึ่งเขามีแฟนอยู่แล้ว

[ดนตรีสงบ]

ไม่ได้ไปหาหนึ่งมาเหรอ

ไปมาแล้วพี่

เอาถุงเท้าที่พี่ฝากไปให้มาแล้วด้วย

พี่หนึ่งฝากขอบคุณพี่ด้วยนะ

แล้วพี่มาทำไมเนี่ย

ก็…

[ดนตรีอบอุ่น]

[เพลง "รอเธอรู้ใจ" โดย ธนพล จารุจิตรานนท์]

พี่เอาของขวัญวันวาเลนไทน์มาแลก

แลกกันนะ

(ให้ณัฐ จาก "ที")

[ธาร] ไปกินนมร้านหน้าโรงเรียนกัน

พี่จะรอ จนกว่าณัฐจะมา

[เพลงดังต่อเนื่อง]

กูก็เพิ่งรู้นะ

ว่าคนห่ามๆ น่ะ ก็หวานเป็น

พี่ณัฐไม่ได้ปล่อยให้เขารอเก้อใช่ไหมฮะ

เขาไม่ต้องรอ

เพราะว่ากูน่ะ

ไปรอเขาเอง

[ณัฐ] กูก็ไม่รู้นะว่าทำไมกูถึงไป

คงเพราะว่ากูอยากเอาชนะพ่อแม่

หรือไม่ก็

กูไม่อยากคาใจ

[ดนตรีซึ้ง]

[ธาร] นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว

ก็ถ้าผมไม่มา

พี่ก็ไปลากผมมาอยู่ดี

[กระซิบ] พี่ก็รู้ว่าผมไม่ได้ชอบพี่

พี่จะมายุ่งกับผมทำไม

เวลาชอบอะไรแล้ว

มันเลิกชอบยาก

[ดนตรีอึดอัด]

นี่

ยังไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลยล่ะสิ

ปีหน้าพี่ก็เข้ามหาลัยแล้ว

ถ้าปีนี้เราคุยกันแล้วณัฐไม่โอเค

ก็ถือว่าจบ โอเคไหม

ไม่โอเคพี่

อ้าว ทำไมล่ะ นี่อุตส่าห์คิดตั้งนานนะเนี่ย

[ดนตรีเศร้า]

พี่ก็รู้ว่าผมไม่ได้ชอบพี่

แต่ณัฐก็รู้ว่าหนึ่งน่ะ

ไม่มีทางมองณัฐเป็นอย่างอื่น นอกจากรุ่นน้อง

ผมรู้แล้วพี่

ก็ดีแล้วไง

จะได้ไม่ต้องมีใครมารู้เรื่องแบบนี้

ณัฐ

มันไม่ใช่ว่าถ้าเราเป็นแบบนี้

แล้วชีวิตมันจะจบนะณัฐ

เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องผิด

ถึงณัฐไม่ตกลงคบพี่

[ธาร] แต่พี่ก็อยากให้ณัฐคิดใหม่นะ

ทำไมล่ะพี่

ณัฐเคยกินขนมร้านนี้ไหม

ไม่น่ะ

พ่อแม่ไม่ชอบ บอกว่ามีแต่ของหวานๆ

[ธาร] งั้นลองกินดู

ว่ามันหวานจริงหรือเปล่า

ไม่ใช่ฟังแต่คนอื่นพูด

นี่ถ้าผมกิน

พี่จะถือว่าผมตกลงยอมรับคำชวนพี่ใช่ไหม

[เสียงพ่นลมขำ]

[เสียงหัวเราะ]

ลองดู

[ดนตรีอบอุ่น]

เป็นไงบ้าง อร่อยหรือเปล่า

ผมก็เพิ่งรู้นะฮะ

ว่าโหดๆ อย่างพี่ณัฐ ก็หวานเป็นกับเขาเหมือนกันน่ะ

- [ณัฐ] หือ - โอ๊ย

เป็นมาโซคิสต์เหรอ

ฟังแล้วก็เจ็บ แต่ก็ทนฟังอยู่ได้

พอแล้ว กูไม่เล่าแล้ว

ผมโอเคจริงๆ นะฮะ

เอากระจกไหม

หน้ามึงตอนนี้โอเคมากเลยดิ

ผมก็แค่…

อิจฉาเขานิดหน่อย

หึงเขาอีกนิดหนึ่งน่ะฮะ

[เต้าหู้] แต่พอเป็นเรื่องของพี่ณัฐ

ผมอยากรู้เรื่องพี่ณัฐทุกอย่างฮะ

ยังไงพี่ณัฐก็แค่ นึกถึงเขา

แต่ไม่ได้คิดถึงเขาสักหน่อย

[ดนตรีซึ้ง]

[เต้าหู้] ในที่สุด

ผมก็รู้ว่าพี่ณัฐรักกับคุณตาธารได้ยังไง

ทั้งๆ ที่ความรักของพี่ณัฐก็ดูไปได้ด้วยดี

แต่

มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างพี่ณัฐ

คุณตาธาร

แล้วก็คุณป้า

ทำไมพี่ณัฐกับคุณป้าถึงได้มีปัญหากันมานานขนาดนี้

นั่นสิ มีปัญหาอะไรนักหนาวะ

[ดนตรีเบาสมอง]

[เกณฑ์] พ่อกูถามว่ามึงน่ะมีปัญหาอะไรนักหนา

เห็นรดตรงนี้มาตั้งห้านาทีแล้ว

ผักกูเน่าตายหมดแล้วมั้ง

แปลงนั้นน่ะ ไอ้เกณฑ์มันหวง

[สิทธา] อย่ารดน้ำเยอะ

เดี๋ยวรากมันเน่า เดี๋ยวไอ้เกณฑ์มันด่าเอา

พ่อ ไม่ได้หวง

เอ่อ พ่อพูดผิดน่ะ เคยหวง

มันปลูกให้แฟนเก่ามัน

พ่อ

จริงเหรอลุง

[ดนตรีเบาสมอง]

เออ ก็…

แฟนเก่ากูเขาไม่กินผักน่ะ

กูก็เลยหาทางให้เขากิน

ถ้ากูปลูก

เขาก็จะยอม

เด็กคนนั้นมันชอบกะหล่ำปลี ก็เลยตั้งใจปลูกเป็นพิเศษเลย

พ่อ เอาอีกแล้ว

เลิกกันแล้ว ไม่ต้องปลูกก็ได้มั้งเนี่ย

ถึงเลิกกันแล้วก็ปลูกไว้กินเองได้ไหม

[ดนตรีเบาสมอง]

แต่ผมชอบกินตำลึงนะลุง

มึงฟังกูนะ

มึงออกจากบ้านกูไปใช่หรือเปล่า

[เกณฑ์] เลี้ยวซ้าย

มึงจะเจอตลาด มึงอยากกินเท่าไร

มึงซื้อเอาเลย

อือ ลุงน่ะ

ผมอยากให้ลุงปลูกให้ผมบ้าง เอาแบบนี้เลย

นะๆ นะ นิดเดียวเอง

ทำไมต้องปลูกให้มึงด้วยล่ะ

[ดนตรีผ่อนคลาย]

ถ้าอยากกินก็ปลูกเองสิ

กูมีเมล็ด

จริงเหรอ อยู่ไหนล่ะ

อยู่โน่นน่ะ

กูได้มาฟรีนะ

นี่ ผักผมมันแค่ของแถมเองเหรอ

มึงจะปลูก หรือไม่ปลูก

[เสียงหวาน] ปลูกอยู่แล้วครับ

[ทำเสียงพอใจ] เยส

[สิทธา] เอ่อ…

เย่ [เสียงหัวเราะเจื่อน]

คุณสิทธา เบาๆ

- เอ่อ เย่ - [เกณฑ์] เย่

เย่ [เสียงหัวเราะในลำคอ]

[ดนตรีผ่อนคลาย]

เอ๊ย

อะไรน่ะลุง

เฮ้ย คืออะไรน่ะ เฮ้ย

เมี้ยว [เสียงหัวเราะ]

[เกณฑ์] อื้อฮือ เมี้ยวๆ [เสียงสองร้องตกใจ]

เมี้ยวเหรอ

อะไรลุง โนๆ

กูรู้แล้ว ทำไมมึงชอบตำลึง

ทำไมล่ะ

เลื้อยเก่ง

เหรอ [เสียงเกณฑ์ร้องหมั่นไส้]

[เกณฑ์] นี่ เจอกูบ้าง

- ไอ้สอง มึงมา - [สอง] หยุด หยุด

[ดนตรีเบาสมอง]

มาลุง เดี๋ยวผมล้างให้

โอ๊ย

หยุดวอแวสักทีเถอะ กูเหนื่อยจะด่าแล้ว

คราวนี้ผมไม่เล่นแล้ว

ผมขอถามคำถามจริงจังสักอย่างนะ

ลุงไม่ชอบเด็กเหรอ

มึงถามอะไรน่ะ

ก็ เมื่อกี้พี่ณัฐบอกผม

ไอ้เกณฑ์มันไม่เอามึงหรอก

มันไม่ชอบเด็ก

เพราะแฟนเก่าลุงเปล่า

เมื่อกี้ที่พ่อลุงบอกว่า

ลุงเคยคบเด็ก

ลุงฝังใจกับแฟนเก่า

เลยไม่ชอบเด็กไปเลยเหรอ

แต่ เด็กก็ไม่ได้เหมือนกันทุกคนนะลุง ลุงอย่าเหมารวมสิ

ขนาดกูกับแฟนเก่าห่างกันไม่กี่ปี

เรายังต้องเลิกกันเลย

[เกณฑ์] แต่มึงกับกูห่างกันตั้งเก้าปีนะโว้ย

ถ้าต่อไปมึงไปเจอคนที่ดีกว่าล่ะ

มึงเกิดดังขึ้นมาล่ะ

ชีวิตมึงต้องไปอีกไกลนะเว้ย

แต่ ตอนนั้นมันก็ยังมาไม่ถึงไงลุง

ลุงจะคิดไปก่อนทำไมล่ะ

นี่ ลุงคิดว่าผมจะเป็นแบบเขาเหรอ

เวลาที่ผมวอแวอยู่ข้างลุง

ผมไม่เคยทำให้ลุงมั่นใจได้เลยเหรอ

[ดนตรีเศร้า]

[เสียงพ่นลมหัวเราะ]

แต่กู…

แต่กูไม่อยากเสี่ยงว่ะ

[สิทธา] อ้าว เกณฑ์

- [สิทธา] เอ้า น้ำ - ขอบคุณครับ

เหนื่อยหน่อยนะ

ไอ้เกณฑ์มันก็ดื้อแบบนี้แหละ

ผม จริงจังกับลุงจริงๆ นะครับ

ผมไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงแล้ว

พ่อกับแม่ ก็เคยเป็นแบบนี้นะ

ตอนพ่อจีบแม่

จีบยากจีบเย็นเหมือนไอ้เกณฑ์นี่แหละ

ผู้หญิงที่อายุมากกว่า เวลาแต่งงานกับผู้ชายที่อายุน้อยกว่า

ก็จะกังวลไปสารพัดแหละ

เดี๋ยวมองว่าควงน้องชายบ้างล่ะ

เดี๋ยวหาว่าเป็นแม่บ้างล่ะ

แล้ว พ่อทำยังไงครับ

ก็จีบไปเรื่อยๆ ไง

จีบไปเรื่อยๆ เลยเหรอครับ

ก็จะทำอะไรได้ล่ะ

ถ้าเราชอบเขาจริง

เราก็ทำให้เขาเห็น

ทำไปเถอะ

มันไม่สูญเปล่าหรอก

ในฐานะที่พ่อเป็นพ่อของไอ้เกณฑ์

เลี้ยงดูมันมากับมือ

[สิทธา] ชีวิตของมันน่ะ โรยด้วยกลีบกุหลาบมาตลอด

มันอยากเรียนอะไรมันก็ได้เรียน

การงานมันก็ดี

[สิทธา] มันจะเป็นอะไรก็ไม่มีใครว่า

พ่อกับแม่เข้าใจ แล้วก็คอยสนับสนุนทุกอย่าง

มันก็เลยอยากจะทำตัวให้ยากในบางเรื่อง

เช่น เรื่องความรัก

[ดนตรีอบอุ่น]

ผมต้องพยายามมากกว่านี้ใช่ไหมครับ

ถ้ายังไหวก็ลองดู

แต่ถ้าอยากได้ตัวช่วย บอกพ่อ

แต่ถ้ายอมแพ้นะ

พ่อเข้าใจนะ

เพราะลูกพ่อ มันเรื่องเยอะ [เสียงพ่นลมหัวเราะ]

ขอบคุณครับพ่อ

[เสียงหัวเราะ]

ฮึบ

[เพลง "รอเธอรู้ใจ" โดย ธนพล จารุจิตรานนท์]

กินข้าวมากันหรือยังลูก

[ดนตรีเศร้า]

ผมขอโทษที่ปิดบังเรื่องนี้กับคุณป้านะฮะ

คือ ผมไม่ได้อยากปิดนะ

แค่ กลัวคุณป้าจะไม่ชอบน่ะฮะ

แล้วพอคุณป้าอาการทรุด

ผมก็เลยไม่อยากให้เรื่องของผมกับพี่ณัฐ มากวนคุณป้าฮะ

[ดนตรีอึดอัด]

ผมขอโทษนะฮะ

พี่ณัฐลงมาทำอะไรเหรอฮะ

ทำงานไง

กูอยากเปลี่ยนบรรยากาศ

จริงๆ แล้วกูเขียนซีรีส์ชายรักชาย

มีมึงอยู่ใกล้ๆ เนี่ย แรงบันดาลใจเยอะดี

ถ้างั้นแม่จะไม่พยายามทำอะไรเสียงดังนะ ณัฐจะได้มีสมาธิ

แล้วแม่ไม่อยากรู้เหรอ

ว่าณัฐเขียนเกี่ยวกับเรื่องอะไร

ก็ถ้าณัฐอยากเล่าให้แม่ฟัง แม่ก็จะฟัง

ณัฐเขียนเกี่ยวกับเรื่อง ความรักของเด็กผู้ชายคนหนึ่ง

ถึงมันจะเป็นความรักตอนมัธยม

แต่มันก็ไม่ได้สดใสเหมือนโลกนิยายหรอกนะแม่

ณัฐจะไม่เขียนซีรีส์เกย์ โลกสวยขนาดนั้น

[ณัฐ] เพราะความเป็นจริง

ผู้ชายไม่ได้รักกันง่ายขนาดนั้น

ครอบครัว เพื่อนฝูง

หรือแม้แต่ป้าข้างบ้านก็ไม่ได้ยอมรับหรอก

ความเป็นจริงมันไม่ใช่

[ดนตรีเศร้า]

[เสียงหัวเราะเจื่อน]

ได้เวลาให้อาหารขึ้นฉ่ายแล้วนี่ฮะ

ขึ้นฉ่ายคงหิวแย่แล้วเนอะ

งั้น…

แม่ไม่กวนณัฐแล้วนะ

ตั้งใจทำงานนะลูก

ไปขึ้นฉ่ายไป ไปกินข้าวไป มาเร็ว มาเร็ว

มากินข้าวเร็ว

[มทนา] เร็ว

พี่ณัฐจะทำอะไรกันแน่ฮะ

มึงไม่อยากรู้หรือไง

ว่าแม่จะเป็นยังไงถ้าเห็นกูอยู่กับมึง

เดี๋ยวผมช่วยดีกว่าฮะ

เต้าหู้

กูอยากกินกาแฟ

[เต้าหู้] แป๊บหนึ่งฮะ ผมช่วยคุณป้าอยู่ฮะ

กูจะกินตอนนี้

เต้าหู้ไปชงกาแฟให้ณัฐดีกว่าไป

[ดนตรีอึดอัด]

[เสียงเต้าหู้ถอนหายใจ]

ชักช้าจังเลยวะ

มานี่ซิ

พี่ณัฐจะทำอะไรฮะ

ก็กูอยากอ้อนน่ะ

ไม่ได้เหรอ

ปกติก็ชงกาแฟเองเป็นนี่ฮะ

ก็วันนี้กูลืมวิธีชง

[ดนตรีเศร้า]

[เสียงเคาะคีย์บอร์ด]

[เสียงกดคีย์บอร์ด]

[เสียงเคาะคีย์บอร์ด]

เผื่อณัฐจะหิว

ขอบคุณนะครับ

แต่ณัฐไม่หิว

เต้าหู้

ป้อนหน่อยสิ มือกูไม่ว่าง

[ดนตรีอึดอัด]

ขอบใจนะ

ไป

เดี๋ยวถอดให้นะ

ไปได้แล้ว

[เสียงเคาะคีย์บอร์ด]

แรงบันดาลใจเยอะขนาดนี้

เขียนไปได้เยอะหรือยังฮะ

ก็ได้เยอะแล้วไง

[ณัฐ] มึงมาก็ดีเลย

ซ้อมบทกับกูหน่อยสิ

ซ้อมบทอะไรฮะ

[เต้าหู้] เขียนได้แค่นี้

บอกให้ซ้อมก็ซ้อมเถอะน่า

มึงอยู่เฉยๆ เดี๋ยวกูทำเอง

ซ้อมเลิฟซีนไง

[ณัฐ] เนี่ย แบบนี้น่ะเต้าหู้

ทำอะไรฮะพี่ณัฐ

[ณัฐ] เออ

พี่ณัฐ

[เต้าหู้เสียงดัง] พี่ณัฐ

ไปคุยกันหน่อยฮะ

อะไรของมึงวะ

พี่ณัฐจะทำแบบนั้นไปทำไมฮะ

[เต้าหู้] ทำแบบนั้นไป

งานก็เขียนไม่ได้สักฉาก

ได้ไม่ได้ก็เรื่องของกู

จะเรื่องของพี่ณัฐคนเดียวได้ยังไงฮะ ก็เราอยู่บ้านเดียวกัน

หรือว่า

การที่พี่ณัฐไม่มีความสุข

คนอื่นต้องไม่มีความสุขไปด้วยเหรอฮะ

มันใช่เหรอฮะ

ไอ้เต้าหู้

มึงก็เห็น

กูทำขนาดนี้แล้ว แม่กูก็ยังเฉย

ยิ่งเขาเฉย มันยิ่งเหมือนกูไม่มีตัวตน

พี่ณัฐฮะ ตัวตนพี่ณัฐจะเป็นยังไงพี่ณัฐก็ไม่ผิด

แต่คุณป้าก็ไม่ผิดเหมือนกัน

คุณป้าแค่พยายาม ทำให้บ้าน เป็นบ้านที่ทุกคนมีความสุขแค่นั้นเอง

ความสุขจอมปลอมน่ะสิ

แม่กูเอาแต่หลอกตัวเอง

[ณัฐ] แม่ไม่เคยรู้จักกูจริงๆ

แล้วคนที่ไม่ได้รู้จักกันจริงๆ น่ะ

มันจะรักกันจริงได้ไงวะ

แล้วพี่ณัฐจะเอายังไงฮะ

ถ้าคุณป้ารู้จักตัวตนพี่ณัฐ

คุณป้าก็เจ็บ

[เต้าหู้] แล้วถ้าคุณป้าเจ็บ

พี่ณัฐก็กลับมาเจ็บอีก

เจ็บกันเป็นวงกลมแบบนี้ เมื่อไหร่มันจะจบฮะ

[ดนตรีเศร้า]

ทำไมไม่ลองคุยกันดีๆ บ้างฮะพี่ณัฐ

เอ่อ…

[เสียงตะกุกตะกัก] ก็ๆ น้าขอโทษ น้าขอโทษ

[โหน่ง] น้าไม่ตั้งใจจะมาแอบฟังนะ

พอดีน้าจะเดินไปธุระ ได้ยินพอดีเลย

ขอโทษจริงๆ เอ่อๆ แล้วทะเลาะเรื่องอะไรกันน่ะ

[ดนตรีเศร้า]

- [โหน่ง] มาแล้วครับ - อ้าว มาแล้ว

ช้าจังนะโหน่งนะ

แหม มัวแต่ อ้าว นั่ง

หือ

เต้าหู้

หน้าตาไม่เสบยเลย เป็นอะไร ที่บ้านมีปัญหาอะไรเหรอ

พี่ณัฐกับคุณป้ามีปัญหากันนิดหน่อยฮะ

ผมไม่รู้จะช่วยยังไงดีฮะ

โอ๊ย งานยาก

ตั้งแต่น้ามาอยู่เนี่ยนะ

เห็นคุณนากับณัฐไม่เข้าใจกันตลอด

[ชู] อุ๊ย ไม่เห็นจะยากอะไรเลยโหน่งเอ๊ย

มีอะไรที่เราทำไม่ได้บ้างล่ะ ทำได้

ก็อย่างนี้

นากับณัฐเนี่ยเขาเป็น

แม่ลูกกัน

ย่อมมีปัญหาแน่นอน คือเขาเรียกช่องว่างระหว่างวัย

ช่องว่างระหว่างวัยเหรอฮะ

ใช่

ณัฐก็มาในโอกาสที่ว่าโลกกว้างแล้ว มีอิสระทุกอย่าง

[ชู] ข้อมูลต่างๆ เขาเพียบหมดเลย

เพราะฉะนั้น เขาจะทำอะไรมาอะไร เขาจะถามอะไรมันต้องสิ่งที่ถูกต้องทั้งนั้น

[ชู] แต่คุณนาเนี่ยเขาอยู่ในกรอบของสังคม

รุ่นเดียวกับลุง

จะทำอะไรมาอะไรเนี่ยเขาต้องละเอียดถี่ถ้วน

[ชู] เป็นความดีของเขา

ก็เพราะเขาปลูกฝังมาอย่างนั้นตั้งแต่เล็ก

แม่ลูกเขาอยู่ในยุคที่ต่างกัน

[ชู] ต่างคนต่างคาดหวัง

แม่ก็คาดหวังว่าลูกจะต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนี้

ลูกก็คาดหวังว่าแม่จะต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนี้

[ชู] เมื่อสองคาดหวังมันไม่สมปรารถนา

ไม่ถูกใจ มันก็เลยทำให้อีกฝ่ายหนึ่ง เจ็บใจโดยไม่รู้ตัว

[ภาษาอังกฤษ] โปรดระวังช่องว่างระหว่างวัย

[ภาษาอังกฤษ] ใช่

[โหน่ง] ที่ไหนที่มีช่องว่างนะ

จะต้องใส่ใจเป็นพิเศษ

เพราะว่า เอ่อ ถ้าช่องว่างมันห่างนะ อาจจะเกิดอันตรายได้

- [ภาษาอังกฤษ] ทราบไหมครับ - [ภาษาอังกฤษ] เออ รู้

แล้วทำยังไงให้ช่องว่างมันไม่ห่างฮะ

[ชู] อ้าว

ไอ้ช่องว่างนี่มันถมได้นะ

โดยใช้ความผูกพัน

[ชู] ถ้าหากว่าณัฐรักกับคุณนา

ก็พูดจาคุยกัน

ประสานกันไว้ คุยกัน พูดจากันด้วยดี ก็คงจะไม่มีปัญหา

[ดนตรีเศร้า]

[เต้าหู้] เพราะคุณป้ากับพี่ณัฐไม่ยอมคุยกัน

คุณป้าทำโดยไม่สนใจจะถามในสิ่งที่พี่ณัฐต้องการ

เพราะคิดว่าเป็นหน้าที่ของแม่

ที่ต้องทำให้ลูก

พี่ณัฐเองก็เรียกร้องจากแม่

เอาแต่ประชดประชัน

แต่ไม่เคยบอกว่าตัวเองต้องการอะไร

ระยะห่างของแม่ลูกในบ้านเดียวกันที่ควรจะใกล้

กลับไกลออกไปเรื่อยๆ

ผมไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลยฮะ

ผมจะช่วยอะไรได้บ้างไหมนะ

กูขอโทษนะ

พี่ณัฐก็ไม่ได้ผิดไปทั้งหมดหรอกฮะ

ผมคงไม่รู้ว่าการเป็นพี่ณัฐมันยากแค่ไหน

แต่การเป็นคุณป้ามันก็ไม่ง่ายเหมือนกันนะฮะ

พี่ณัฐอาจจะเคยเจอเรื่องราวมากมายในชีวิต

แต่คุณป้าก็ไม่แพ้กันเลยฮะ

ผมอยากให้พี่ณัฐนึกถึงใจของกันและกันบ้างนะฮะ

ขอบคุณนะที่เตือนกู

กูจะพยายามเป็นคนที่ดีขึ้น

พี่ณัฐก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นสักหน่อยฮะ

ลองคิดบวกเยอะๆ สิฮะ

ผมว่า

ชีวิตพี่ณัฐมีอะไรดีๆ อีกตั้งเยอะเลยน่ะ

มึงนี่แหละ

เรื่องดีๆ ในชีวิตกู

[ดนตรีอบอุ่น]

ไม่ใช่แค่ผมหรอกฮะ

ลองนึกดีๆ ดูสิฮะ

กูบอกมึงแล้วไง

ว่ากูจะไม่พูดถึงเขาอีก

ไม่เป็นไรเลยนะฮะ

ผมอยากรู้ทุกเรื่องของพี่ณัฐอยู่แล้ว

กูไม่อยากให้มึงทำเหมือนว่ามึงโอเค

ทั้งๆ ที่มึงกำลังนอยด์อยู่นะเต้าหู้

ขอแค่พี่ณัฐไม่เจ็บเวลาพี่ณัฐเล่า

ผมก็โอเคแล้วฮะ

เล่าต่อสิฮะ

หลังจากพี่ณัฐยอมคบกับคุณตาธารแล้วน่ะ

มีความสุขแค่ไหนฮะ

มันก็ไม่ใช่ความสุขอย่างเดียวหรอก

โลกในบ้าน

กับโลกเวลาที่กูอยู่กับพี่ธารน่ะ

ต่างกันฟ้ากับเหว

[ดนตรีอึดอัด]

[มทนา] ณัฐ

ช่วงนี้ณัฐเพลาๆ กิจกรรมลงหน่อยนะลูกนะ

พ่อเขากลัวว่าเกรดจะตกน่ะ

[สิบหมื่น] แล้วเรื่องอื่นน่ะ ทำตัวให้มันดีๆ ด้วยนะ

อย่าให้รู้นะว่านอกลู่นอกทาง ฉันไม่เอาแกไว้แน่

ณัฐกินข้าวมาลูกมา

ณัฐกินมาแล้วแม่

[ณัฐ] พ่อกับแม่ ทำเหมือนว่ากูไม่เหมือนชาวบ้าน

และการที่กูไม่เหมือนชาวบ้าน มันเป็นเรื่องน่าอาย

[ดนตรีอบอุ่น]

อ้าว ณัฐ

ณัฐเขียนเอง

เป็นไงบ้างน่ะพี่

เขียนดีนะเนี่ย

จริงเหรอพี่

จริง

นี่ เป็นนักเขียนได้เลยนะเนี่ย

[ณัฐ] แต่พี่ธาร

ทำให้กูรู้สึกว่า กูได้เจอโลกอีกใบหนึ่ง

ทำให้กูรู้สึกว่า

กูไม่ใช่คนประหลาดคนเดียวในโลกอีกต่อไป

[เพลง "กว่าจะมีเธอ" โดย จิรายุ ตั้งศรีสุข]

[เพลงดังต่อเนื่อง]

[ณัฐ] การได้มีคนห่ามๆ อย่างพี่ธารอยู่ใกล้ๆ

กล้าทำในสิ่งที่ทำคนให้อื่นไม่เดือดร้อน

ทำให้กูเริ่มเปิดใจ

เริ่มรู้สึกมีอิสระ

อ๊ะ

[ธาร] ณัฐ

♪ แฮปปี้เบิร์ทเดย์ ทู ยู ♪

สุขสันต์วันเกิดนะณัฐ

นึกว่าปีนี้จะไม่ได้กินซะแล้ว

พี่ไม่ลืมวันเกิดณัฐหรอก

พี่เพิ่มเยลลี่ให้ด้วย เห็นณัฐชอบ

[เสียงหัวเราะเบาๆ ]

[เสียงเป่าเทียน]

ขอบคุณครับ

ลองกินดู

นี่

[ธาร] อือ

อร่อยไหม

ป้อนพี่บ้างสิ

ได้เลย

- [ณัฐ] คำโตๆ - [ธาร] โอ้โฮ ใหญ่ไปหรือเปล่า

ใหญ่ไปหรือเปล่า

อ้ำ

อื้อฮือ

[เพลง "รอเธอรู้ใจ" โดย ธนพล จารุจิตรานนท์]

ปากณัฐหวาน

และก็นุ่มเหมือนเยลลี่

ถึงลุงจะเคยมีอดีตอะไรมา

ถ้ามันทำให้ลุงไม่เชื่อในความรัก

ผมจะทำให้ลุงเห็นเอง ว่าผมจริงจังกับลุงมากแค่ไหน

ที่พี่ณัฐชอบโมโหใส่คุณป้าเหมือนภูเขาไฟระเบิด

เป็นเพราะพี่ณัฐไม่อยากมีความรักอีกใช่ไหมฮะ

การที่คุณป้ายอมรับความจริง

มันก็ทำให้คุณป้าทุกข์น้อยลงแล้วใช่ไหมฮะ

[เสียงสะอื้น]

ที่พี่ณัฐโมโหใส่คุณป้า

จริงๆ พี่ณัฐไม่ได้โกรธใช่ไหมฮะ

[เต้าหู้] พี่ณัฐก็แค่มี…

ทิฐิ

แสนรู้จังนะมึงน่ะ

[ดนตรีระทึก]

แม่

- แม่ แม่ - [เต้าหู้] พี่ณัฐฮะ

[เพลง "ปลดล็อก" โดย สาริน รณเกียรติ และธัชพล กู้วงศ์บัณฑิต]

คำบรรยายโดย: ธีรพล มณีสาตร์

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.