Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[เพลง "แล้วเราจะพบกัน" โดย ดับเบิลเค]
[เสียงแผ่ว] ลุง
ไอ้สอง
[ดนตรีระทึก]
ผมไม่ได้อยากให้มันเป็นปัญหา
แต่คุณก้าวเข้ามาในปัญหา
[แก้วชิงดวง] หวังว่าคุณจะจบปัญหานี้ได้โดยเร็ว
และไม่กระทบงานของเรา
คุณป้า
[เสียงแตรรถยนต์และเสียงกรี๊ด]
[เต้าหู้] มีความสุขไหมฮะพี่ณัฐ
[ดนตรีสดใส]
[เสียงโห่ร้อง]
ปากของพี่ณัฐ
หวานแล้วก็นุ่มเหมือนเยลลี่
ทำไมมึงพูดเหมือน…
[ดนตรีระทึก]
มึงเป็นใครกันแน่เนี่ย ฮะ
[ขึ้นเสียง] ทำไมมึงทำแบบนี้
มึงต้องการอะไรจากกู
[ณัฐ] กูไม่เชื่อ
ใครใช้ให้มึงมาแกล้งกู
มึงบอกกูมา บอกสิวะ
- [เต้าหู้] พี่ณัฐฮะ - [ณัฐ] มึงมานี่
ปล่อยผมได้ไหมฮะ
- จะพาผมไปไหน - ณัฐ มีเรื่องอะไร
แม่อย่ามายุ่ง
- [ณัฐ] มานี่ - ทำไม แล้วณัฐจะเอาไปไหน
เรื่องนี้เป็นเรื่องระหว่างผมกับเต้าหู้ แม่อย่ายุ่ง
- แล้วเต้าหู้ทำอะไรผิด - [ณัฐ] มานี่
- มานี่ - เดี๋ยว จะพาไปไหน
- แล้วเต้าหู้… - [ณัฐ] แม่ ปล่อย
ปล่อย
[เต้าหู้] พี่ณัฐ
มึงเข้าไปเลย
[ขึ้นเสียง] เข้าไป
มึงไม่ต้องลงมาเลยนะ
[มทนา] ณัฐจะพาเต้าหู้ไปไหน
แม่ปล่อย
ก็ณัฐจะไปไหนล่ะ มันดึกแล้วนะ
- [มทนา] ณัฐ ใจเย็นๆ ได้ไหมณัฐ - พี่ณัฐ
เต้าหู้ลงมาลูก
- คุณป้า - [มทนา] เต้าหู้ลงมา
- [เต้าหู้] คุณป้าฮะ คุณป้า - [มทนา] ณัฐ
ณัฐ
[ดนตรีระทึก]
พี่ณัฐ
[เต้าหู้] พี่ณัฐ
- [ณัฐ] ลงมา - ไม่ลงฮะ
[ตะคอก] กูบอกให้มึงลงมา
ไม่ลงฮะ
มึงไม่ลงใช่ไหม
[ณัฐ] มา
[เอฟเฟกต์ตึงเครียด]
พี่ณัฐ ผมขอเก็บรองเท้าก่อนได้ไหมฮะ
มึงอย่ามาลีลา กูรู้ว่ามึงจะหนี
- [ณัฐ] มานี่เลย มา - [เต้าหู้] พี่ณัฐ
ผมไม่ได้จะหนีฮะ
นั่นมันรองเท้าของคุณป้านะฮะ
- [ณัฐ] มึงมานี่ - [เต้าหู้] พี่ณัฐ
ไอ้เต้าหู้
กูให้โอกาสมึงครั้งสุดท้าย
มึงจะสารภาพกับกูดีๆ หรือต้องให้ตำรวจทำให้มึงสารภาพ
[ดนตรีระทึก]
ผม…
คือผม…
ผมคือ…
ผมคือเต้าหู้ฮะ
ได้ ดูซิว่ามึงจะปากแข็งได้อีกนานไหม
- มา - พี่ณัฐ
- มึงมานี่เลย - พี่ณัฐ
[เอฟเฟกต์ระทึก]
[ดนตรีเร้าอารมณ์]
- [เต้าหู้] พี่ณัฐฮะ - [ณัฐ] ขึ้นมา
[เต้าหู้] พี่ณัฐ
คุณตำรวจครับ
มานี่เลย นั่ง
ใจเย็นๆ น้อง
[เอฟเฟกต์ขำขัน] มีเรื่องอะไรกัน
[ดนตรีเบาสมอง]
ไอ้นี่มันคนแปลกหน้าครับ
มันเข้ามาอยู่ในบ้านผม
อ้าว แล้วคุณเข้าไปอยู่บ้านเขาทำไม
ก็พี่ณัฐให้ผมไปอยู่ดูแลแม่ฮะ
ตกลงว่ารู้จักกัน
- ไม่รู้ครับ - รู้จักฮะ
[เอฟเฟกต์ขำขัน]
ยังไง
รู้จัก
หรือว่าไม่รู้จัก
รู้ฮะ
นี่คือพี่ณัฐฮะ ชื่อจริงชื่อพีรณัฐ อายุ 27 ปี
แม่ชื่อมทนา หมาชื่อขึ้นฉ่ายฮะ
ไอ้เต้าหู้
ข้อมูลเพียบขนาดนี้
[เสียงแค่นหัวเราะ] แล้วบอกว่าไม่รู้จัก
แล้วเมื่อกี้ น้องเขาบอกว่า
คุณน่ะเป็นคนให้เขาเข้าไปอยู่ในบ้านเอง
ฟังผมนะครับ
ไอ้นี่มันเป็นใครก็ไม่รู้
แม่ผมไปเจอก็เลยสงสาร ให้เข้าบ้าน
ผมก็เลยอนุญาต
แต่หลังๆ เนี่ย ท่าทางมันผิดสังเกต
เหมือนวางแผนจะเข้ามาทำอะไรสักอย่าง
วางแผน
ผมไม่ได้วางแผนนะฮะ
ผมก็แค่…
อยากอยู่กับพี่ณัฐ
[ดนตรีซึ้ง]
ผมก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นฮะ
ตอนแรกยังดีๆ อยู่เลย
แต่พอผมจูบกับพี่ณัฐ…
[เสียงดัง] จูบด้วย
[ดนตรีเบาสมอง]
[หมวด] เดี๋ยวๆ เดี๋ยวๆ
แบบนี้มันไม่ใช่คนแปลกหน้าแล้ว
สรุปยังไง จะแจ้งความไหม
[เสียงพ่นลมหัวเราะ]
แล้วนี่ น้องนี่อายุเท่าไรเนี่ย หน้าอ่อนอย่างนี้
ไม่รู้เหมือนกันฮะ
ถ้าแจ้งนะ
เผลอๆ คุณจะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์
[หมวด] แล้วก็กักขังหน่วงเหนี่ยว
สองกระทงเลยนะ
ยังไง แจ้งหรือไม่แจ้ง
- ไม่แจ้งฮะ - แจ้งครับ
[หมวด] ฮะ เอายังไง เอาให้ดีๆ
ตกลงกันก่อนไหม
อย่าให้ตำรวจงงนะ
[ดนตรีหม่นหมอง]
มึงเลิกตามกูได้แล้ว จะไปไหนก็ไป ไป
พี่ณัฐอย่าไล่ผมเลยนะฮะ
พี่ณัฐก็รู้ผมไม่มีที่ไป
ผมขอโทษนะฮะ
ถ้าผมพูดอะไรไปแล้วทำให้พี่ณัฐโกรธ
แต่ผมพูดความจริงนะฮะ
มึงแค่ความจำเสื่อม
หรือมึงเป็นอะไรกันแน่
ถ้ามึงไม่พูด ก็ไสหัวไป
[ตะโกน] ผมคือเต้าหู้
ตุ๊กตาหมีของพี่ณัฐฮะ
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
ผมคือตุ๊กตาหมีของพี่ณัฐไงฮะ
ผมไม่รู้จริงๆ ฮะ ทำไมผมกลายมาเป็นคนได้
[ดนตรีตึงเครียดชวนระทึก]
[เสียงต่อย]
[ขึ้นเสียง] กูไม่คิดเลยนะว่ามึงจะตอแหลได้ขนาดนี้
ที่ผ่านมากูเชื่ออะไรมึงได้บ้าง
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
[เต้าหู้] พี่ณัฐฮะ ผมเต้าหู้ไงฮะ
พี่ณัฐ [เสียงมือทุบกระจก]
พี่ณัฐ
พี่ณัฐอย่าทิ้งผมไปฮะ
พี่ณัฐ
พี่ณัฐ โอ๊ย
ผมเป็นของพี่ณัฐจริงๆ นะฮะ
พี่ณัฐ
[เต้าหู้] ช่วยเปิดประตูก่อน พี่ณัฐ
พี่ณัฐ ผมเป็นของพี่ณัฐจริงๆ นะ
พี่ณัฐรอผมก่อน
พี่ณัฐรอผมก่อน
[เสียงหกล้ม]
[ตะโกน] พี่ณัฐ
[เสียงแผ่ว] พี่ณัฐ
ผมเป็นของพี่ณัฐจริงๆ นะฮะ
พี่ณัฐ
[ดนตรีเศร้า]
[เต้าหู้] ผมขอโทษนะฮะ
ถ้าผมพูดอะไรไปแล้วทำให้พี่ณัฐโกรธ
แต่ผมพูดความจริงนะฮะ
[ณัฐ] มึงแค่ความจำเสื่อม หรือมึงเป็นอะไรกันแน่
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
ปากณัฐหวาน
แล้วก็นุ่มเหมือนเยลลี่
ปากของพี่ณัฐ
หวานแล้วก็นุ่มเหมือนเยลลี่
[ณัฐ] มึงเป็นใครกันแน่เนี่ย ฮะ
[ขึ้นเสียง] ทำไมมึงทำแบบนี้
มึงต้องการอะไรจากกู
ใครใช้ให้มึงมาแกล้งกู มึงบอกกูมา
[ตะโกน] ผมคือเต้าหู้ ตุ๊กตาหมีของพี่ณัฐฮะ
[ณัฐ] ทำไมมึงต้องโกหกด้วยวะ
[เพลง "รอเธอรู้ใจ" โดย ธนพล จารุจิตรานนท์]
[เสียงหัวเราะเยาะ] [รองเท้าขวา] แค่นี้ก็ไม่กล้า
แค่หยิบโทรศัพท์มาโทรหาณัฐ มันจะตายหรือไง
แกอยากโดนมันทิ้งจริงๆ เหรอ
คนรักกันจะทิ้งกันได้จริงๆ เหรอฮะ
ก็เห็นอยู่ว่ามันทิ้งแกไปแล้ว
แกคิดว่าณัฐจะกลับรถมารับแก เหมือนในซีรีส์เกาหลีหรือไง
[รองเท้าขวา] ถ้าไม่คิดจะโทรหาไอ้ณัฐน่ะนะ
ก็ช่วยลุกขึ้น แล้วกลับไปหาจิ๋วน้อยของฉันเดี๋ยวนี้
ได้ฮะ
[ดนตรีเบาสมอง]
[เสียงหาว]
[ดนตรีผ่อนคลาย]
ผมจำได้ว่า ผมทำตกไว้แถวนี้นะฮะ
[รองเท้าขวาตะโกน] จิ๋วน้อย
จิ๋วน้อย
- จิ๋วน้อย - คุณรองเท้าแตะฮะ
คุณรองเท้าแตะฮะ
ไม่เจอก็เดินหาให้ทั่วสิวะ
[รองเท้าขวาตะโกน] จิ๋วน้อย
จิ๋วน้อย
จิ๋วน้อย
[เสียงรถยนต์และเสียงแตรเบาๆ ]
[เกณฑ์] เต้าหู้ปลอดภัยแล้วนะครับ ตอนนี้อยู่กับผมเรียบร้อยแล้ว
เห็นเต้าหู้มันบอกว่าไอ้ณัฐไล่มันออกจากบ้าน
ถ้างั้นคืนนี้ผมให้มันค้างกับผมไปก่อน
[เกณฑ์] ไว้เดี๋ยวรอให้ณัฐใจเย็นลง
แล้วผมจะคุยกับมันให้นะครับ
ขอบคุณมากนะลูก
ครับ
[เกณฑ์] เต้าหู้
มึงไปทำอะไรมันวะ มันถึงได้โกรธมึงขนาดนี้ ฮะ
ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะฮะ
ผมก็แค่ จูบพี่ณัฐ
[เสียงตกใจ] จูบ
แล้วพี่ณัฐก็จูบผม
[ดนตรีเบาสมอง]
คือ จริงๆ เราจูบกันน่ะฮะ
พอๆ พอๆ
กูเข้าใจแล้ว
[เกณฑ์พูดเสียงเบา] แค่จูบ
ทำไมต้องโกรธด้วยวะ
เอ๊ะ ลูกมากับใครอะพ่อ
สองเหรอ
ก็คล้ายๆ สองนะ
หรือจะพามาเปิดตัว [เสียงพ่นลมหัวเราะ]
[ดนตรีเบาสมอง]
สวัสดีฮะ
สวัสดีจ้ะ
นี่ เต้าหู้ เด็กบ้านไอ้ณัฐ ที่ผมเคยเล่าให้พ่อกับแม่ฟังไง
[เกณฑ์] มันเพิ่งทะเลาะกับไอ้ณัฐมา
เกณฑ์ก็เลยกะว่า จะให้มันค้างที่บ้านเราคืนนี้ไปก่อน
[เสียงพ่นลมหายใจ]
เดี๋ยวอาไปเอายามาทำแผลให้นะ
[เสียงพ่นลมหายใจ] แล้ว กินอะไรมาหรือยัง
ยังเลยฮะ
โจ๊กร้อนๆ นะ ฝีมืออาทำเองนะ
- ขอบคุณนะฮะ - [สิทธา] อือ
- [เกณฑ์] ขอบคุณครับ - ฮึ นั่นๆ
[กัญญา] ฮึ ฮึ ฮึ
หืม อือ อือ
[เสียงกัญญาและสิทธาหัวเราะหึ] นี่จ้ะ
ขอบคุณฮะ
แล้วคราวนี้ ทะเลาะอะไรกันอีก
ผมแค่จะจูบ…
[เสียงสำลัก]
- เต้าหู้ - [กัญญา] อะไรเนี่ยเกณฑ์
- [สิทธา] อะไร - ลูก เลอะเทอะหมดเลย
มันมีคำหยาบครับแม่
คำหยาบที่ผู้ใหญ่ฟังแล้วอาจ อาจจะช็อกเลยก็ได้นะครับ
ไม่หยาบนะฮะ
[ดนตรีขำขัน]
เอ่อ หยาบคายนิดหน่อยฮะ
[เสียงพ่นลมหายใจ]
[เสียงแค่นหัวเราะ]
มันก็เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดกันน่ะครับ
- [สิทธา] หือ - เอ่อ ไอ้ณัฐมันก็ขึ้นๆ ลงๆ แบบนี้แหละ
พ่อก็รู้นี่
เออ ใช่
คุณอาสนิทกับพี่ณัฐเหรอฮะ
[เสียงพ่นลมขำ] เห็นกันมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว
เวลาเขาไปงานกับพ่อ
แต่ก็ไม่ค่อยได้คุยกันนะ
จะคุยกันจริงๆ จังๆ นี่ ก็ตอนที่ณัฐเขามาสนิทกับเกณฑ์นี่แหละ
สนิทกับพ่อของพี่ณัฐด้วยเหรอฮะ
เรียนเตรียมทหารรุ่นเดียวกัน
แล้ว พ่อของพี่ณัฐเขาเป็นคนยังไงฮะ
กูจะให้ไอ้ณัฐมันสอบเตรียมทหาร
แล้วลูกมึงล่ะ สอบปีหน้าหรือเปล่า
ลูกกูไม่อยากเป็นทหารว่ะ
เฮ้ย อะไรวะ
เป็นลูกผู้ชาย แถมเป็นลูกทหารอีก
ไม่เป็นทหาร เสียชาติเกิดฉิบหาย
[ดนตรีหม่นหมอง]
ไอ้ณัฐมันต้องเป็นทหาร
เขาเป็นคนที่มุ่งมั่น เอาจริงเอาจัง
แล้วก็มีความเป็นผู้นำสูงเลยล่ะ
[สิทธา] แต่เราก็แค่รู้จักกันนะ
ไม่ใช่เพื่อนซี้กันหรอก
น่าเสียดายนะ คุณสิบเขาตายตั้งแต่ยังหนุ่ม
แม่ณัฐก็เลยเสียใจมาก
แต่ว่าสิบหมื่นนี่ เขาเป็นคนที่รักลูกรักเมียมากเลยนะ
แต่ว่า เท่าที่ไอ้ณัฐมันเล่าให้ฟังเนี่ย
พ่อมันโหดกับมันจะตายนะครับ
มิน่า พี่ณัฐไม่เคยพูดถึงพ่อเลยฮะ
แล้วในบ้านก็ไม่มีรูปพ่อด้วยนะฮะ
เขาก็คงจะรักในแบบของเขานั่นแหละ
เขาอยากให้ณัฐมีอนาคตที่ดี เป็นเจ้าคนนายคน
เขาก็เลยพยายามที่จะกรุยทางให้ณัฐ ได้เป็นทหาร เจริญรอยตามเขา
แต่เขาคงลืมไปว่า
ทุกคนมีเส้นทางเป็นของตัวเอง
พ่อ
แล้วพ่อเคย อยากให้เกณฑ์เป็นทหารไหม
หึ ไม่
นี่ แต่แม่เคยอยากให้ลูกเป็นหมอนิดหนึ่ง
ไม่ใช่อะไรหรอก
ถ้าลูกอยากเป็นอะไรที่เหมือนพ่อแม่
พวกเราก็จะได้แนะนำให้ได้มากกว่า อาชีพอื่นๆ ที่เราไม่ถนัด
แต่สุดท้าย ยังไงๆ มันก็อยู่ที่ลูกนั่นแหละ
ลูกก็ต้องเลือกเอง ว่าลูกอยากเป็นอะไร
[สิทธา] แต่ทุกอาชีพน่ะ มันก็มีข้อดีข้อด้อยนะ
ถ้าเราได้ทำอาชีพที่เราชอบ
อย่างน้อยเราก็มีความสุข เราก็จะทำได้ดี
[ดนตรีซึ้ง]
[เสียงอ้อน] แม่อะ
- [กัญญา] หืม - [สิทธา] อ้าว
- [กัญญา] นั่นแน่ะๆ - อุ๊ย เป็นอะไร
เกณฑ์ซึ้ง
- โอ้โฮ ซึ้ง - [สิทธา] โธ่ เกณฑ์
[กัญญา] แม่ก็นึกว่าจะมาเช็ดปาก
[เสียงหัวเราะ] [สิทธา] โอ๊ะๆ
[เสียงเอ็นดู] ไอ้ลูกหมาเอ๊ย
ลูกหมาก็ลูกพ่อนี่แหละ
- [กัญญา] อ้าว ดูๆ ดูมัน - อ้าว ว่าพ่องี้
นานๆ ทีจะพูดซึ้งๆ
- [กัญญา] โอเคๆ ซึ้ง - โอ๋
- ก็รักลูกเหมือนกัน - [เกณฑ์] หอมทีซิ
เอ้า มาๆ มา อือ
[สิทธา] ไอ้ลูกหมา
[เต้าหู้] ถ้าพี่ณัฐมีครอบครัวที่อบอุ่น
แล้วก็เข้าใจพี่ณัฐ
พี่ณัฐคงโตมาเป็นผู้ใหญ่ ที่มีความสุขเหมือนพี่เกณฑ์
ณัฐกลับมาแล้วเหรอลูก
ณัฐเป็นอะไร
เล่าให้แม่ฟังได้ไหม
[ดนตรีหม่นหมอง]
[เพลง "รอเธอรู้ใจ" โดย ธนพล จารุจิตรานนท์]
[ดนตรีเศร้า]
[เสียงข้อความเข้า]
[ดนตรีสดใส]
[พูดไม่ออกเสียง] บ้า
(เกณฑ์สิทธิ์)
[เสียงข้อความถูกส่ง]
พี่เกณฑ์ฮะ
ฮะ
ผมจะได้กลับไปอยู่กลับพี่ณัฐไหมฮะ
ไม่รู้ว่ะ
มึงกับไอ้ณัฐน่าจะรู้ดีที่สุด
มันก็อยู่ที่ใจพวกมึง ว่าอยากจะกลับมาอยู่ด้วยกันไหม
ผมอยากกลับไปสุดๆ เลยฮะ
แต่…
พี่ณัฐ…
มึงเลิกดราม่าได้แล้ว
ไอ้ณัฐมันกำลังสับสน
กว่าที่มันจะมูฟออนแล้วเริ่มต้นใหม่เนี่ย มันยากนะเว้ย มึงรู้เปล่า
ไอ้ณัฐมันก็คงตั้งความหวังไว้มาก
แล้วมึงเองก็คงทำอะไรให้มันผิดหวัง
ให้เวลามันหน่อยสิ
เดี๋ยวกูคุยกับมันให้
[เสียงข้อความเข้า]
[ดนตรีเบาสมอง]
[เต้าหู้] พี่ณัฐฮะ
ผมอยากกลับไปอยู่ข้างพี่ณัฐเหมือนเดิม
ผมจะไม่ยอมแพ้หรอกนะฮะ
[ดนตรีเร้าอารมณ์]
เฮ้ย
ไม่ใช่พี่หนึ่งนี่
ก็เขาเป็นเพื่อนณัฐไม่ใช่เหรอ
แม่เห็นเขาตกมาจากระเบียงห้องณัฐ ตั้งแต่เมื่อวานตอนเช้าแล้วนะ
[เสียงลูกบาสกระทบมือ]
[เอฟเฟกต์ตกตะลึง]
[เสียงลูกบาสกระแทกหน้า]
ใครสอนมึงทอดหมูทอดสูตรนี้เนี่ย
ผมก็ทำตามความรู้สึกน่ะฮะ
[เอฟเฟกต์วิ้งเสียดหู]
[ดนตรีเหงา]
[เต้าหู้] ผมคือตุ๊กตาหมีของพี่ณัฐไงฮะ
[ดนตรีหม่นหมอง]
[เสียงลิ้นชักติดขัด]
[ดนตรีระทึก]
[เต้าหู้] ผมคือตุ๊กตาหมีของพี่ณัฐไงฮะ
แต่…
ผมไม่รู้จริงๆ ฮะ
ทำไมผมกลายมาเป็นคนได้
นี่มึงคิดว่าเต้าหู้เป็นตุ๊กตาหมีมึงจริงเหรอวะ ฮะ
ใครจะบ้าคิดอย่างนั้นวะ
กูก็แค่คิดว่ามันอาจจะเกี่ยวข้องกับ…
กับแฟนเก่ามึงอีกแล้วใช่ไหม
มึงคิดว่าแฟนเก่ามึง เขาจะคอยวนเวียนรอบตัวมึง
เหมือนดาวเคราะห์โคจรรอบดวงอาทิตย์งั้นเหรอ
กูไม่ได้มโนคิดไปเองนะเว้ย
แต่มันมีหลายอย่างที่ทำให้กูคิด
ไอ้เต้าหู้มันทำให้กูนึกถึงเขาหลายรอบแล้วนะเว้ย
ไอ้ณัฐ
คนในประเทศมันมีตั้งกี่สิบล้านคนวะ
มันจะพูดเหมือนกัน มันจะคิดเหมือนกันไม่ได้หรือไง
ไอ้เต้าหู้มันอาจจะเคยดูหนังเรื่องเดียวกัน
อ่านหนังสือเล่มเดียวกัน
ฟังเพลงเพลงเดียวกันกับคนคนนั้นของมึงก็ได้
มันก็เลยจำมาพูด
แต่คำพูดเขามันพิเศษ
มันไม่น่าจะเหมือนกันเป๊ะเปล่าวะ
แล้วไงวะ
มึงคิดว่าเขาใช้มันมาขโมยตุ๊กตาหมีมึง
[เกณฑ์] แล้วก็ส่งมันมาพูดประโยคนั้นกับมึง
แล้วก็ให้มันมารักกับมึงแทนเขานี่นะ
ถ้ามึงหาคำตอบไม่ได้
มึงจะมัวสงสัยกับคำถาม ที่มันไม่มีคำตอบไปทำไมวะ
[เกณฑ์] มึงสนใจคำถามที่มึงตอบได้แน่ๆ ดีกว่า
ว่ามึงยังอยากมีไอ้เต้าหู้อยู่ในชีวิตไหม
[ดนตรีเศร้า]
[ดนตรีสดใส]
[สอง] ก็คิดว่าใครนอนกับลุงเมื่อคืน
เต้าหู้นี่เอง
แล้วเต้าหู้ยืมคอมเรามาทำไรอะ
ง้อพี่ณัฐฮะ
[เสียงกดแป้นพิมพ์]
[เสียงถ่ายรูป]
[เสียงข้อความเข้า]
[ดนตรีสนุกสนาน]
มึงไปบ้านกูทำไมเนี่ย
แล้วมึงจะพาเต้าหู้ไปไหน
[เสียงมอเตอร์ไซค์วิ่งเข้ามา]
[สอง] อะ
คนมันรักอะเนอะ
ขนาดถูกเขาไล่ออกจากบ้าน ยังตามมาดูแลแม่เขาอีก
ผมสัญญากับพี่ณัฐไว้ฮะ ว่าผมจะดูแลคุณป้า
ต่อให้พี่ณัฐยังโกรธผมอยู่
แต่ผมต้องรักษาสัญญาฮะ
[เสียงถอนหายใจ] เหม็นความรัก
ผมเข้าบ้านก่อนนะฮะ
อือ
[ดนตรีซึ้ง]
- [โซฟา] โอ๊ะ เต้าหู้มาแล้ว - [เก้าอี้โยก] โอ้ เต้าหู้
- [โทรศัพท์] เต้าหู้มาแล้ว - [เก้าอี้โยก] เต้าหู้
โล่งอกไป
ฉันนั่งสมาธิสวดมนต์ให้ปลอดภัยทั้งคืนเลย
[โทรศัพท์] แล้วคุณรองเท้าแตะข้างซ้ายล่ะ
[ดนตรีหม่นหมอง]
ทำไมกลับมาคนเดียวล่ะ
คุณรองเท้าแตะข้างขวา แฟนหายไปไหนซะล่ะ
ผมทำคุณรองเท้าแตะข้างซ้ายหายฮะ
- โอ้มายก็อด - [เก้าอี้โยก] อะไรนะ
[โทรศัพท์] คุณพระ
จิ๋วน้อยไม่ควรเสนอตัวไปช่วยแกเลย
[โซฟา] ก็ยูชอบโทษคนนั้นคนนี้ว่าเมินเฉย
แฟนของยูก็ไม่เมินเฉยแล้วไง
[ดนตรีหม่นหมอง]
ผมสัญญานะฮะคุณรองเท้าแตะ
ผมจะตามหาจิ๋วน้อยให้เจอ
ผมจะไม่ยอมทำของคุณป้าหายเด็ดขาดฮะ
คุณป้าอยู่ไหนเหรอฮะ
[เอฟเฟกต์ตกตะลึง]
[ดนตรีหม่นหมอง]
[เสียงพ่นลมหายใจ] [มทนา] ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
เดี๋ยวผมช่วยนะครับ
นี่ถ้านาทำคนเดียวคงไม่สวยขนาดนี้
ยังไงก็ขอบคุณนะคะที่มาช่วย
ไม่เป็นไรครับ
ผมว่าตรงนี้ยังโล่งอยู่เลยนะครับ
เอาไว้เราไปซื้อต้นไม้มาปลูกเพิ่มไหมครับ
วันเสาร์นี้ว่างไหมครับ
ถ่ายรูปกันหน่อยนะครับ
จะได้เก็บไว้เป็นที่ระลึก ว่าวันนี้เราสามคนช่วยกันจัดสวนจนเสร็จ
ถ้างั้นเดี๋ยวนาเก็บเก้าอี้ก่อนนะคะ
[แสน] เดี๋ยวผมช่วยครับ
[ดนตรีหวานซึ้ง]
[เสียงหมุนฟิล์มกล้อง]
[เสียงถ่ายรูป]
[เสียงถ่ายรูป]
[เสียงถ่ายรูป]
วิชาที่นาสอนมันต้องค้นคว้าเยอะน่ะค่ะ
ถึงจะอธิบายให้เด็กๆ เข้าใจได้
แต่ยิ่งค้นไปค้นมาเนี่ย มันก็ยิ่งเกิดคำถามนะคะ
คุณแสนว่าคนไทยอพยพ มาจากเทือกเขาอัลไตจริงหรือเปล่าคะ
แล้วชาวบ้านบางระจันเนี่ย เขายอมสู้จนตัวเองตาย
เพื่อปกป้องกรุงศรีอยุธยาจริงๆ หรือเปล่า
[พูดพลางหัวเราะเจื่อนๆ ] แล้ว แล้วมันไม่ใช่เหรอครับ
[เสียงพ่นลมหัวเราะ]
คือ ผมโง่วิชาพวกนี้ซะด้วยสิครับ
คุณนาคงจะต้องอธิบายนานหน่อยครับ ผมถึงจะเข้าใจ
คุณนาจะว่าอะไรไหมครับ ถ้าผมจะขอมาให้คุณนาอธิบายทุกวัน
[ดนตรีโรแมนติก]
[สิบหมื่น] คนไทยอาจจะไม่ได้มาจากที่ไหน
แต่อาจจะอยู่แถวนี้มานานแล้ว
แล้วชาวบ้านบางระจันก็ไม่ได้สู้เพื่อใครหรอก
แต่สู้เพื่อตัวเอง
คุณคิดแบบนั้นเหรอคะ
จริงๆ แล้วประวัติศาสตร์ มันไม่ใช่ บันทึกความทรงจำของเรื่องที่เกิดขึ้นหรอกครับ
[สิบหมื่น] แต่มันคือความทรงจำ ที่ถูกนำมาใส่สีตีไข่
แล้วก็ถูกนำมาเล่าใหม่ ด้วยเหตุผลของคนแต่ละคนที่นำมาเล่า
คุณนาว่าจริงไหมครับ
ไม่คิดว่า คุณสิบจะสนใจประวัติศาสตร์ด้วย
ผมชอบอ่านหนังสือครับ
ทั้งประวัติศาสตร์ ปรัชญา แล้วก็วรรณกรรม
ส่วนเล่มนี้ ผมชอบมากที่สุดเลย
[มทนา] เจ้าชายน้อย
[ดนตรีอบอุ่น]
นาชอบภาพประกอบเรื่องนี้มากเลย
แต่สมัยที่นาเรียนน่ะ
อ่านแล้วก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร
เขาพูดกันว่า ถ้าเราได้มาอ่านเจ้าชายน้อย ตอนที่อายุเรามากขึ้นเรื่อยๆ เนี่ย
เราจะตีความแตกต่างกันไปนะครับ
คุณนาลองกลับมาอ่านดูอีกสักทีสิครับ
อาจจะเข้าใจ หรือว่าตีความแตกต่างไปจากเดิมก็ได้
ค่ะ
คุณสิบ
คุณป้าฮะ
เต้าหู้มาตั้งแต่เมื่อไหร่ลูก
เมื่อกี้นี้ฮะ
คุณป้าจำคุณลุงสิบหมื่นได้แล้วเหรอฮะ
[ดนตรีตึงเครียดชวนระทึก]
คุณป้าอยากเล่าอะไรให้ผมฟังไหมฮะ
- ขอบคุณครับ - ค่ะ
[เต้าหู้] ในรูปนี้ทุกคนก็ดูมีความสุขดีนี่ฮะ
ทำไมคุณป้าไม่อยากนึกถึงมันล่ะฮะ
ความสุขมันอาจจะเป็น…
จุดเริ่มต้นของฝันร้ายก็ได้นะเต้าหู้
แต่คนเราจะฝันดีตลอดไปไม่ได้นี่ฮะ
ผมมีความลับจะเล่าให้ฟังฮะ
คุณป้าเป็นคนแรกที่รู้เลยนะฮะ
ผมเพิ่งเคยฝันกับเขาเมื่อไม่นานมานี้เองฮะ
[ดนตรีผ่อนคลาย]
คืนไหนที่ผมฝันร้าย
ตื่นขึ้นมาผมจะดีใจมากเลยนะฮะ
เพราะผมรู้ว่ามันเป็นแค่ฝัน
มันผ่านไปแล้ว
ปีศาจร้ายในฝันออกมาทำอะไรผมไม่ได้แล้ว
[เต้าหู้] แต่ถ้าคืนไหนผมฝันดี
ตื่นมาผมก็จะมีความสุขไปทั้งวันเลยฮะ
แล้วเต้าหู้ไม่อยากจะไปหลับต่อ เพื่อที่จะ…
ฝันดีต่อเหรอ
ไม่ฮะ
ชีวิตจริงผมมีทั้งพี่ณัฐ
มีทั้งคุณป้า
ยังมีเพื่อนอีกตั้งเยอะตั้งแยะ
[เต้าหู้] ถึงจะมีสุขบ้าง ทุกข์บ้างนะฮะ
แต่มันก็คือความจริง
ผมไม่ยอมเอาไปแลกกับความฝันหรอกฮะ
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
คุณป้าฮะ
บางคืนเราก็ฝันดี
บางคืนเราก็ฝันร้าย
แต่สุดท้าย
คนเราก็ต้องตื่นด้วยกันทุกคนนะฮะ
[เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพ]
[ดนตรีตึงเครียด]
[แสน] กูตัดสินใจแล้ว กูจะไปกู้เงินคุณสกลมาช่วยคุณนา
มึงคิดดีแล้วเหรอ
คุณนากำลังลำบาก
ไหนจะค่าบ้าน ไหนจะค่ารักษาคุณยายอีก
มึงจะให้กูทำยังไง
มึงทำไปก็ไม่มีประโยชน์
แทนที่คุณยายจะสบาย แกจะยิ่งทรมาน ถ้าเรารั้งแกไว้
แล้วสุดท้าย คนที่จะต้องเสียใจมากที่สุดก็คือคุณนา
คนที่เสียใจคือคุณนาหรือว่ามึงกันแน่
ที่มึงเตือนกูนี่มึงคิดว่ากูไม่รู้เหรอ ว่ามึงต้องการอะไร
มึงคิดว่าทหารอนาคตไกลอย่างมึงคนเดียว เท่านั้นน่ะเหรอ ที่เหมาะสมที่จะดูแลคุณนา
ตั้งแต่เด็กจนโต กูอาจจะไม่เคยชนะมึงเลยสักเรื่อง
แต่ว่าเรื่องนี้กูจะไม่ยอมเป็นไอ้ขี้แพ้ ใต้ตีนมึงแน่นอน
มึงก็รู้ว่าคุณนาเขารักกู
[เอฟเฟกต์ระทึก]
กูเตือนมึงเพราะความหวังดีนะ
มึงคิดดูดีๆ
เงินนั่นน่ะมันจะทำให้มึงลำบาก
กูคิดดีแล้ว
กูจะทำให้ทั้งมึง ทั้งคุณนาเห็น
ว่าคนอย่างกูก็ทำให้คุณนามีความสุขได้
[ดนตรีระทึก]
[เสียงเปิดประตู]
[เสียงปิดประตู]
- ขออนุญาตเช็ดตัวคนไข้นะคะ - เชิญเลยครับ
[ดนตรีตึงเครียด]
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[ก้อง] ได้ผลตรวจจากแล็บมาแล้วครับ
พบรอยคราบเลือดที่พื้นห้องรับแขก
แต่ถูกทำความสะอาดไปแล้วครับ
หมายความว่า มีการต่อสู้เกิดขึ้นที่นี่
ผมว่านะ นายตาธารเนี่ย
อาจถูกทำร้ายจนบาดเจ็บ แล้วถูกพาตัวออกไป
ให้เข้าใจว่าถูกปล้นฆ่า
อย่างนี้นายแสนก็โกหกเราสิครับ
[เสียงถอนหายใจ]
ออกหมายจับเลยดีไหมครับ
หือ อย่าเพิ่ง
เดี๋ยวเขาไหวตัวก่อน
ลองตบตาเราขนาดนี้เนี่ยนะผมว่า เขากับเมีย
ต้องวางแผนมาอย่างดี
หาหลักฐานมัดตัวเขาจนดิ้นไม่หลุดก่อน
แล้วค่อยจับกุมทีเดียว
[ดนตรีตึงเครียด]
- นี่หมวด - ครับ
ลองหาดูนะ มันต้องมีหลักฐานมากกว่านี้
[ก้อง] ครับ
ท่านรองจำเรื่องที่พริบเคยเล่าให้ฟังได้ไหมคะ
คนที่พี่ธารเคยชอบ
จำได้ครับ
พริบอยากจะขออนุญาตท่านรอง เข้าไปในบ้านของพี่ธาร
เพื่อหาเบาะแสคนสำคัญของพี่ธารค่ะ
พริบอยากจะสร้างปาฏิหาริย์ค่ะ
[ดนตรีสดใสผ่อนคลาย]
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[เสียงโทรศัพท์สั่น]
ขออนุญาตครับท่าน
นายโทรมาครับ
[อนิก] ครับ
รับทราบครับ
[เอฟเฟกต์ระทึก]
[ดนตรีชวนสงสัย]
"แล้วฉันจะกลับมา"
[เอฟเฟกต์ระทึก]
[ณัฐ] มึงทำอะไร
[เอฟเฟกต์ระทึก]
ผมไม่ได้ทำอะไรฮะ
ผมแค่เข้ามาจัดหนังสือให้พี่ณัฐน่ะฮะ
[เสียงแข็ง] แล้วทำไมต้องเล่มนี้
[ขึ้นเสียง] ฮะ
แล้วนี่อีก
มึงเป็นคนเอาผ้าพันคอตุ๊กตา มาซ่อนในห้องกูใช่ไหม
[ขึ้นเสียง] ใช่ไหม
ผมไม่ได้ซ่อนนะฮะ
ผมเห็นมันตกอยู่เลยเอามาเก็บฮะ
[ณัฐ] มึงอย่ามาตอแหล
มึงจงใจยุ่งแต่ของสำคัญของกู
[ตวาด] มึงต้องการอะไร
[เกณฑ์] ไอ้ณัฐ
ไหนว่าเคลียร์ดีๆ ไงวะ
ใช่ พูดกันดีๆ สิพี่
ใช่ มึงใจเย็นก่อนสิวะ
มึงจะให้กูเย็นยังไง
ทั้งผ้าพันคอ ทั้งหนังสือ
มึงยังว่ามันไม่เกี่ยวอีกเหรอ
เขาส่งมึงมาใช่ไหม
เขาไหนฮะ
มึงอย่ามาทำใสซื่อตบตากู
[ตวาด] มึงตอบมา
ถ้าพี่ณัฐสงสัยใคร ทำไมไม่ไปถามเขาอะฮะ
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
ผมก็อยากรู้เหมือนกันฮะ
ว่าเขาคือใคร
[เต้าหู้] สำคัญกับพี่ณัฐยังไง
ทำไมต้องยัดเยียดให้ผมรู้จักเขาด้วยฮะ
ผมบอกพี่ณัฐไปหมดแล้วนะฮะ
ถ้าพี่ณัฐยังไม่เชื่อผมอีก
ผมไม่รู้ต้องทำยังไงแล้ว
ผมไม่รู้จริงๆ ฮะ ว่าผมมาที่นี่ได้ยังไง
แล้วผมก็ไม่เคยมีแผนการอะไรทั้งนั้นด้วย
ผมแค่อยากอยู่ที่นี่กับพี่ณัฐ
[ดนตรีอบอุ่นปนเศร้า]
อยากอยู่ดูแลพี่ณัฐ
ดูแลคุณป้า
แค่นั้นจริงๆ นะฮะ
[เพลง "รอเธอรู้ใจ" โดย ธนพล จารุจิตรานนท์ ]
แต่ถ้าพี่ณัฐไม่ต้องการผมแล้ว
ผมก็จะไปฮะ
พี่อยู่กับเต้าหู้แทบตลอดเวลา
พี่ไม่รู้จริงๆ เหรอ ว่าเต้าหู้เป็นคนยังไง
นี่ตกลงมึงไม่อยากมีมันอยู่ในชีวิตแล้วใช่ไหม
[ดนตรีหดหู่]
เต้าหู้จะไปจริงๆ เหรอลูก
พี่ณัฐไม่ให้ผมอยู่ฮะ
แต่ป้าไม่อยากให้เต้าหู้ไป
ถ้าคุณป้าคิดถึงผม
คุณป้าโทรหาผมได้นะฮะ
[เต้าหู้] เป็นเด็กดีนะขึ้นฉ่าย [เสียงขึ้นฉ่ายคราง]
ดูแลคุณป้าแทนฉันด้วยนะ
[เสียงสั่น] แล้วเต้าหู้จะไปอยู่ที่ไหนล่ะลูก
[สอง] ให้เต้าหู้มาอยู่กับผมก็ได้นะครับ
ผมอยู่บ้านคนเดียว พ่อคงไม่ว่าอะไร
ไม่ต้องคิดมากนะ
ถ้าจะกลับไปอยู่กับลุงก็คงไม่สะดวกใช่ไหมล่ะ
[สอง] ยังไงลุงก็เป็นเพื่อนกับพี่ณัฐ
ไปอยู่บ้านเราแหละดีที่สุดแล้ว
ขอบ ขอบคุณนะฮะ
งั้นผมลาก่อนนะครับ
[ดนตรีหดหู่]
ผมไปนะฮะ
ไว้ผมจะแอบมาหานะฮะ
[เสียงสะอื้น]
ไป กลับบ้านกัน
คุณสองฮะ
ผมมีเรื่องสำคัญต้องทำ คุณสองช่วยผมหน่อยได้ไหมฮะ
[ดนตรีขำขัน]
รองเท้าแตะข้างซ้ายเหรอ
ใช่ฮะ สีชมพู มีขนนุ่มๆ
ผมจำได้ว่าผมทำตกไว้ตรงนี้ฮะ
คุณสองช่วยผมหาหน่อยได้ไหมฮะ
งั้นเดี๋ยวเราไปหาตรงนู้นนะ
[ดนตรีสนุกสนาน]
[ดนตรีเศร้า]
ถึงตอนนี้มึงจะไม่รู้ว่าเต้าหู้เป็นใคร มาจากไหน
แต่มันก็ไม่เคยทำร้ายมึงไม่ใช่เหรอวะ
[เกณฑ์] มันเป็นเด็กดีจะตาย
มึงจะปล่อยมันไปแบบนั้นจริงเหรอ
[เกณฑ์] มึงคิดดีๆ นะเว้ย
ถ้ามึงไม่อยากมีมันอยู่ในชีวิตแล้วจริงๆ
กูจะพามันไปอยู่ที่อื่นเอง
แต่คนความจำเสื่อม แถมไม่มีหัวนอนปลายเท้าแบบมัน
มันจะลงเอยที่ไหนได้วะ
นอกจากสถานสงเคราะห์เนอะ
[เกณฑ์] มึงเองก็คิดจะทำแบบนั้นอยู่แล้วนี่
คงไม่เป็นไรหรอก
ดี
คราวนี้มึงจะได้ไม่ต้องเห็นหน้ามันอีกแล้ว
[เกณฑ์] แล้วมึงก็ไม่ต้องคอยปวดหัว เวลาที่มันทำอะไรผิด
หรือว่าคอยระแวงเวลานึกถึงแฟนเก่า
มึงแค่กลับไปใช้ชีวิตแบบเดิม
แบบเดิมเหมือนที่มึงเคยเป็นมาตลอด ก่อนที่มึงจะมีมัน
[เกณฑ์] มึงโอเคกับแบบนั้นแล้วใช่ไหม
มึงโอเคแล้วใช่ไหม
[ดนตรีผ่อนคลาย]
ซื้อใหม่เหอะเต้าหู้
ถ้าไม่มีตังค์เดี๋ยวเราซื้อใหม่ให้ก็ได้นะ
มันไม่เหมือนกันฮะ
มันเป็นรองเท้าแตะของคุณป้า เป็นมากกว่ารองเท้า
เป็นเหมือนเพื่อนน่ะฮะ
เอ่อ เพื่อน
อ๋อ ผมหมายถึง…
เพื่อนคู่เท้าฮะ
ของทุกอย่างมันมีคุณค่าในตัวของมันนะฮะ
ไม่มีอะไรแทนกันได้หรอกฮะ
เข้าใจแล้ว
งั้นเรามาหาให้เจอกันเถอะ
[รองเท้าซ้ายพูดเสียงอ่อน] เต้าหู้
ช่วยด้วย
คุณรองเท้าแตะ
เต้าหู้ ช่วยด้วย
ใช่นั่นหรือเปล่าเต้าหู้
ใช่ฮะ
[ดนตรีขำขัน]
[เสียงสุนัขขู่]
คุณหมา
คุณหมาใจเย็นๆ ก่อนนะฮะ
ผมขอคุณรองเท้าแตะคืนได้ไหมฮะ [เสียงสุนัขขู่]
คุณรองเท้าแตะ
[เสียงสุนัขหายใจหอบ]
คุณหมาฮะ หยุดนะฮะ
[เต้าหู้] คุณรองเท้าแตะฮะ
หยุดนะฮะ
[เสียงสุนัขขู่และคราง]
[เต้าหู้] คุณรองเท้าแตะ
คุณหมาหยุดก่อนนะฮะ
ปล่อยคุณรองเท้าแตะนะฮะ คุณหมาฮะ
[เสียงผู้หญิงร้องตกใจ]
- โอ๊ย ทางเดินเยอะแยะ - [สอง] ขอโทษครับ
โอ๊ย ของฉันแตกหมดแล้ว
ขอโทษครับ [เสียงผู้หญิงหงุดหงิด]
[ดนตรีขำขัน]
คุณหมา หยุดก่อนนะฮะ
คุณหมาฮะ
เต้าหู้
เต้าหู้
[เสียงสุนัขหอบหายใจ] ผมขอฮะ
[เสียงเต้าหู้ร้อง] [ผู้หญิง] ไอ้โรคจิต
โอ๊ย
ดู
หน้าตาก็ดีนะเนี่ย ไม่คิดว่าจะเป็นคนแบบนี้เลย
เอ่อ ไม่ใช่อย่างนั้นนะฮะ
คือ ผมตามหาหมาอยู่ฮะ
ไหนหมา ฉันไม่เห็นสักตัวเลยเนี่ย อย่ามาตอแหลนะ
[ผู้ชาย 1] เออ จับมันส่งตำรวจเลย
- เฮ้ย จับไว้เลย จับไว้ - ไปเร็ว
ไม่ใช่อย่างนั้นฮะ
- นี่ไงหลักฐาน อยู่ในมือเลย - จับเลย
- [ผู้หญิง] หือ ดูสิ แล้วนี่เนี่ย - [ผู้ชาย 1] คามือขนาดนี้
- ปล่อยผมได้ไหมฮะ - [ผู้หญิง] ถ่ายรูปเลยๆ
- โห ดูหลักฐานคามือเลย - คุณสองช่วยผมหน่อยฮะ
เดี๋ยวๆ ครับพี่ นั่นเพื่อนผมครับไม่ใช่ขโมย
อ๋อ มาด้วยกัน โรคจิตเหมือนกันใช่ไหม
- เอ่อ ไม่ ไม่ใช่ครับ - โอ้โฮ นี่เลย
- [สอง] ไม่ใช่ครับ - [ผู้หญิง] เจ๊โอ๋ เสื้อในเจ๊โอ๋ เนี่ยๆ
- [สอง] ไม่ใช่จริงๆ นะครับ - แต่ผมไม่ใช่โรคจิตนะฮะ
- มานี่เลยนะไอ้โรคจิต - ผมไม่ได้ทำจริงๆ นะฮะ
หืม ฉันไม่เชื่อแกหรอก ไปแก้ตัวกับตำรวจแล้วกัน
[ผู้ชาย 1] หน้าตาก็ดีไม่น่าเป็นคนแบบนี้
- [ผู้ชาย 2] มา - [ผู้หญิง] มาเลย มานี่เลยนะไอ้โรคจิต
[เต้าหู้] ผมไม่ได้ทำจริงๆ นะฮะ
- ของฉันซื้อมาใหม่ยังไม่ได้ใส่เลย - ไปแก้ตัวกับตำรวจ
[โอ๋] แกนี่มันโรคจิตจริงๆ ฮะ ไปเลย
อุ๊ย เดี๋ยวค่ะๆ
เอ่อ มีเรื่องอะไรเหรอคะ
เอ่อ…
ยังไงคะ เล่ามาเลย
- คืออย่างนี้ค่ะ - คืออย่างนี้ค่ะ
[ดนตรีเบาสมอง]
ป่านนี้ไอ้สองมันคงพาไปไหนต่อไหนแล้ว
ทิ้งมันแล้วก็เสือกเป็นห่วงมันอีก
ปากไม่ตรงกับใจจริงๆ เลยเพื่อนกู
[ดนตรีเหงา]
ไอ้ณัฐ
มึงจะเอายังไงก็บอกมา
กูพร้อมซัพพอร์ตมึงนะเว้ย
[เกณฑ์] แต่ขอเตือนมึงไว้อย่างนึง
ถ้ามึงยิ่งปล่อยไว้นาน
คนที่จะทำการทำงานไม่ได้ ก็คือมึงนะเว้ย
กู… [เสียงแตรรถยนต์]
[จัน] ณัฐ
เจอพอดีเลย
- นั่งลง - ไอ้โรคจิต
อะไรกันเนี่ย วุ่นวายกันไปหมดเลย
ก็ไอ้โรคจิตนี่สิคะคุณตำรวจ
มันเข้ามาขโมยชุดชั้นใน ฉันน่ะจับมันได้คาราวตากผ้าเลยนะคะ
[หมวด] เอ้า
อ้าว
เอ๊ย ไอ้น้องนี่ เมื่อคืนนี้จูบกับผู้ชายไม่ใช่เหรอ
[เสียงร้องฮือฮา] แล้ว…
ตอนนี้ มาขโมยชุดชั้นในผู้หญิงอีก
ตกลงว่าสายไหนวะเรา
มันไม่ใช่อย่างนั้นนะฮะ
ผมแค่วิ่งตามหมาแล้วไปชนราวตากผ้าฮะ
ผมบอกไปตั้งหลายรอบแล้วไม่มีใครเชื่อเลย
โกหก พวกฉันน่ะเห็นคาตานะเนี่ย
ว่าแกน่ะจับชุดชั้นในเต็มไม้เต็มมือเลย
- คุณตำรวจคะ นี่ค่ะของกลาง - [เต้าหู้] ก็…
ก็ ตอนที่ลุกขึ้นมา มันหยิบติดมือมาด้วยน่ะฮะ
อื้อฮือ นั่นไง
แกนี่นะมันโรคจิตชัดๆ ไอ้หัวขโมย
[ผู้หญิง] โอ้โฮ หน้าตาก็ดี
[เสียงชาวบ้านโวยวาย] [หมวด] พอๆ พอๆ
เดี๋ยวผมสอบสวนเอง
- นะ - [ตำรวจ] เดี๋ยวครับหมวด เดี๋ยวครับ
อะไรอีก
[ตำรวจ] ไม่ต้องสอบสวนแล้วครับ
มีคนโทรมายืนยันว่า เป็นการเข้าใจผิด
[โอ๋] เข้าใจผิดอะไรล่ะโว้ย
-ใครเหรอฮะ - [ผู้หญิง] ชัดๆ เลยเนี่ย
นั่นไง มาพอดี
[ดนตรีขำขันเบาสมอง]
[เกณฑ์] มึงเข้าไปสิไอ้ณัฐ
มึงรออะไรวะ
รีบหน่อยสิ
มีอะไรกันครับ
ผมมาประกันตัวครับ
ประกันใคร
คือมีคนบอกว่าน้องพวกผมถูกจับมาอยู่ที่นี่
[กระซิบ] ข้อหาขโมยชุดชั้นในอะครับ
[ดนตรีทะเล้น]
[พูดกลั้วหัวเราะ] อ๋อ
เอ๊ย อ๋อ ใช่แล้ว
ไอ้น้องคนที่เมื่อคืนนี้เล่าให้ฟังว่าจูบกับคุณใช่ไหม
[หมวด] อ้าว เออ
ใช่ครับ
อือ
มีคนมารับไปแล้ว
ฮะ
เมื่อกี้นี้เอง
ใครมาประกันไปครับ
ดีนะ ที่พ่อมากรุงเทพฯ พอดี
ไม่งั้นเต้าหู้อาจจะโดนจับไปแล้วก็ได้
ไม่หรอก ถ้าดูจากกล้องวงจรปิด ก็จะเช็กได้ว่าเต้าหู้ไม่ได้ทำ
ยังไงก็ขอบคุณมากนะฮะ ที่ช่วยผมไว้
ไม่เป็นไร
ไป เข้าบ้านกันดีกว่า
[อนิก] หลังจากนี้เอาไงก็ค่อยคิด
อย่าคิดมากน่า
ถ้ากลับไปอยู่บ้านณัฐไม่ได้จริงๆ เนี่ย อาจะหาทางช่วย
[ดนตรีซึ้ง]
ไม่ต้องคิดมาก ไป
ณัฐ
[จัน] เต้าหู้ล่ะ
[เสียงตกใจ] หรือว่าติดคุกไปแล้วเหรอ
[จัน] โอ๊ย ไม่น่าเชื่อเลย
เห็นหน้าใสๆ ซื่อๆ จะมีรสนิยมแบบนั้นน่ะ
[ณัฐ] ทีหลังณัฐจะหาแฟน…
เอ่อ หาคนดูแลคุณนา
ก็ดูให้มันดีๆ หน่อยนะ
[ดนตรีเบาสมอง]
[เสียงหักข้อนิ้ว]
ขอบใจนะเว้ยที่ไปเป็นเพื่อน
กลับดีๆ นะมึง
คุณน้าครับๆ
อะไรอีกล่ะ
คุณน้าดูเหงานะครับ เหมือนไม่ค่อยมีเพื่อนคุย
อ๋อ ณัฐเคยเล่าให้ฟังนะครับ ว่าคุณน้าอยู่บ้านคนเดียว
[พูดเน้นคำ] ผัวก็ไม่ค่อยมาหา
[เอฟเฟกต์ตบมุก]
ยังไงเวลาว่างเนี่ยก็อย่าลืมหาอะไรทำ ที่เป็นประโยชน์บ้างนะครับ
- จะได้ไม่ต้องเสือก เอ๊ย - นี่
จะได้ใส่ใจเรื่องคนอื่นให้น้อยลงบ้าง
ขอบคุณนะครับที่มาส่งข่าว
ผมไปก่อนนะครับคุณน้าสัจ…
จารีย์
ไอ้เด็กบ้า
[เสียงทุบกระจกรถรัวๆ ] ลงมาเลยนะ อีเด็กบ้า
นี่กลับมานะ กลับมา
[เสียงฮึดฮัด]
[เสียงพ่นลมหงุดหงิด]
[ดนตรีขำขัน]
[เสียงพ่นลมหงุดหงิด]
[เสียงกัดฟัน]
[เกณฑ์] คุณน้าดูเหงานะครับ เหมือนไม่ค่อยมีเพื่อนคุย
อ๋อ ณัฐเคยเล่าให้ฟังนะครับ ว่าคุณน้าอยู่บ้านคนเดียว
[พูดเน้นคำ] ผัวก็ไม่ค่อยมาหา
[ดนตรีหดหู่ปนลึกลับ]
[ดนตรีระทึก]
[เอฟเฟกต์ระทึก]
[เสียงแสนออกแรง] มึงตามกูมาทำไม
ใครส่งมึงมา
ฮะ
[เสียงโทรศัพท์เข้า]
[เสียงโทรศัพท์ดังต่อเนื่อง]
โทรมามีอะไร
[แสน] พรุ่งนี้ผมจะไปหาที่บ้านนะ
[ดนตรีซึ้ง]
[ดนตรีอบอุ่น]
[เต้าหู้] ถึงพี่ณัฐ
จากเต้าหู้
[เต้าหู้] เต้าหู้จูบกับพี่ณัฐ รู้สึกดีจนเต้าหู้ร้องไห้ออกมา
พี่ณัฐ "ร้องทำไม"
เต้าหู้ "ไม่รู้ฮะ
รู้แค่มันหวาน
หวานจนผมกลัว"
พี่ณัฐยิ้มให้เต้าหู้อย่างน่ารัก
พี่ณัฐเอ็นดูเต้าหู้
เต้าหู้ก็ยิ้มตอบพี่ณัฐ
เอ้า ช่วยหน่อยสิ โอ้โฮ ไม่ช่วยพ่อเลย
[เสียงอนิกและสองหัวเราะเบาๆ ]
- [อนิก] อะนี่ - [สอง] อันนี้พ่อเอาช้อนแกะนะ
[เสียงอนิกและสองหัวเราะมีความสุข]
[ดนตรีซึ้งปนเหงา]
[เต้าหู้] พี่ณัฐฮะ
ถ้าผมเป็นคนเขียนบท
แล้วเขียนตอนจบของตัวเองได้ใหม่
ผมอยากให้มันเป็นแบบนี้ฮะ
[เต้าหู้] ผมอยากให้เราไม่ต้องทะเลาะกัน
ผมอยากให้เรามีความสุข
[สอง] มันซึ้งขนาดนั้นเลยเหรอ
อ้าว มา เต้าหู้มากินข้าวกัน
เสร็จแล้วจะได้ให้สองเนี่ยพาไปพักข้างบน
[อนิก] มา เร็ว ช่วยกัน
- [สอง] ไป - [อนิก] มา อะ
ฮะ
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[เสียงสองพ่นลมหายใจ]
อิ่มแล้วไปเดินย่อยกันดีกว่า ไป
ไหนๆ ก็ต้องอยู่ที่นี่อีกสักพัก ทำความรู้จักบ้านนี้ไว้หน่อยก็ดี
ไป เดี๋ยวเราจะพาไปดูมุมโปรดของเราก่อน
[เสียงหัวเราะหึ] มาเลย
คุณสองชอบเล่นบาสมากเลยเหรอฮะ
ของพี่หนึ่งต่างหากล่ะ
เก่าแล้ว
ส่วนของเราอยู่ในกล่องนี้
[ดนตรีอบอุ่น]
[สอง] จริงๆ ก็อยากให้นอนด้วยกันนะ แต่ห้องเราเล็กแล้วก็รก
ยังไงก็นอนห้องพี่หนึ่งแทนไปก่อนแล้วกัน
ไหนๆ หน้าก็เหมือนกันอยู่แล้ว
เหมือนพี่หนึ่งยังอยู่ในบ้านนี้เลยนะฮะ
อือ ก็ยังอยู่จริงๆ นั่นแหละ
เต้าหู้อยู่ได้ใช่ไหม
อยู่ได้ฮะ
เออ แป๊บนะ
[ดนตรีหม่นหมอง]
อาบน้ำเสร็จแล้ว ลงไปเล่นเกมกับเรานะ
ได้ฮะ
[ดนตรีหม่นหมอง]
ผมจะไม่ได้กลับไปหาพี่ณัฐอีกแล้วจริงๆ ใช่ไหมฮะ
[ดนตรีเศร้า]
[ดนตรีลึกลับวังเวง]
[เอฟเฟกต์ชวนสะพรึง]
ทำไมผมถึงต้องหน้าตาเหมือนคุณด้วยฮะ
ทำไมผมต้องเป็นแบบนี้
มันเกิดอะไรขึ้นกับผมฮะ
ผมเป็นตุ๊กตาหมีของพี่ณัฐอยู่ดีๆ
ทำไมผมต้องกลายเป็นคนที่หน้าเหมือนคุณด้วยฮะ
คนที่พี่ณัฐรัก
[ตะโกน] ใครทำแบบนี้กับผมฮะ
[ดนตรีตึงเครียดชวนระทึก]
ผมจะหาคำตอบจากใครได้บ้างฮะ
[ดนตรีเหงา]
[ดนตรีระทึก]
พ่อ พ่อทำอะไร
[ส่งเสียงชู่]
อะไรพ่อ
พ่อเห็นใครก็ไม่รู้ ลับๆ ล่อๆ อยู่หน้าบ้าน
ขโมยเหรอพ่อ
ไม่รู้
เดี๋ยวพ่อ
เดี๋ยวสองไปจับโจรคนนี้เอง
เฮ้ย
ไม่เป็นไรพ่อ
[เสียงฝีเท้าเดินเข้ามา]
[สอง] จะกลับแล้วเหรอ
พี่มาหาเต้าหู้ไม่ใช่เหรอ
เข้าบ้านก่อนสิ
[ดนตรีซึ้ง]
ขอบคุณครับ
ชื่อณัฐใช่ไหม
สองเคยเล่าให้ฟัง
ใช่ครับ
มาที่นี่คงคิดดีแล้วใช่ไหม
ถึงเต้าหู้จะสูญเสียความทรงจำ
แต่เขาก็มีหัวใจ มีความรู้สึก
[อนิก] ณัฐไม่ใช่แค่เจ้านาย
ไม่ใช่แค่ผู้มีพระคุณ
แต่เป็นโลกทั้งใบของเขา
[อนิก] เป็นที่พึ่ง เป็นที่ยึดเหนี่ยว
ถ้าณัฐพาเต้าหู้กลับไปเนี่ย
อาหวังแค่ว่า
เต้าหู้ จะได้อยู่กับณัฐ ไปจนกว่าเขาจะจำทุกอย่างได้
[ดนตรีซึ้ง]
พี่ณัฐฮะ
กลับบ้านเราเถอะนะ
ขอบคุณคุณอากับคุณสองมากเลยนะฮะ
ผมไปก่อนนะฮะ
ขอบคุณนะครับ
ไป
ไปนะฮะ
เราทำถูกแล้วใช่ไหมพ่อ
พ่อก็ไม่รู้เหมือนกัน
แต่ในเมื่อสองคนนั้น เขายังคิดถึงกัน ยังอยากอยู่ด้วยกัน
ก็ต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของเขา
ส่วนพวกเราก็เข้าบ้านนอนกันเถอะไอ้ลูกหมา
[อนิก] ฮะ ง่วงหรือยัง
- ง่วงแล้วพ่อ - ไป นอน
[ดนตรีอบอุ่น]
[ณัฐ] กูลองคิดเปรียบเทียบดูแล้วนะ
ระหว่างไม่มีมึงอยู่ข้างๆ
กับมีมึงแต่กูต้องคอยระแวงตลอด
พี่ณัฐเลือกอย่างหลังเหรอฮะ
เปล่าอะ
กูแค่อยากทำตามใจ
[ณัฐ] ใจกูอยากทำยังไง
กูก็อยากปล่อยให้มันเป็นแบบนั้น
ตอนนี้กูอยากอยู่กับมึง
แต่ต่อไปกูอาจจะระแวงขึ้นมาอีกก็ได้
[ณัฐ] กูไม่รู้ว่าต้องทำยังไงนะ
แต่กูอยากเดินต่อไปข้างหน้า
ไม่อยากคาราคาซังอยู่แบบนี้
มึงช่วยอดทนกับกูหน่อยนะ
กูสัญญาว่าจะไม่ไล่มึงไปไหนอีก
แล้วก็จะพยายามไม่พูดถึงเขา
แต่กูคงลืมเขาไม่ได้
แล้วก็จะไม่พยายามลืมเขาด้วย
[ณัฐ] เพราะเขาคือความผูกพัน
คือความทรงจำที่ดีที่สุดของกูในช่วงเวลานั้น
แต่กูจะไม่ยัดเยียดให้มึงเป็นเขา
เพราะมึงคือมึง
ส่วนเขาเป็นอดีตไปแล้ว
แต่มึงอยู่ตรงนี้ กับกู
ผมสัญญาฮะ
ผมจะอยู่กับพี่ณัฐตลอดไป
[ดนตรีหวานซึ้ง]
แค่เนี้ย
ผมต้องพูดอะไรอีกเหรอฮะ
กูพูดไปตั้งยาว
มึงพูดกลับมาแค่นี้
กูก็บ้าไปคนเดียวสิ
งั้น…
ผมจะพยายามทำตัวดีๆ ฮะ
ผมจะทำตัวให้น่าไว้ใจ
แล้วก็ให้พี่ณัฐเชื่อใจในตัวผม
ถึงแม้ว่าตัวตนของผมมันอาจจะดู…
ไม่ค่อยน่าไว้ใจสักเท่าไร
แต่ทุกอย่างที่ผมทำให้พี่ณัฐ
ผมทำให้ด้วยความบริสุทธิ์ใจจริงๆ นะฮะ
[เต้าหู้] สักวันหนึ่ง
พี่ณัฐจะต้องรับรู้ถึงความจริงใจของผมฮะ
ผมจะทำให้ได้
ผมสัญญา
ประมาณนี้โอเคไหมฮะ
เออ พอแล้ว
มึงสัญญาแล้วนะ
กูจะรอดู
อะไรของมึงอีกเนี่ย
ก็ สัญญาแบบนี้ไงฮะ
เด็กจริงๆ นะมึงเนี่ย
สัญญาแบบผู้ใหญ่ เขาทำกันแบบนี้
แม่น่าจะหลับไปแล้ว
พรุ่งนี้ค่อยบอกก็ได้
[ดนตรีเร้าอารมณ์]
ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ
เต้าหู้ เร็ว
ได้ฮะ
[ดนตรีผ่อนคลาย]
กู๊ดไนต์นะฮะพี่ณัฐ
เดี๋ยว
มีไรหรือเปล่าฮะ
มึงลืมอะไรไปเปล่า
ลืมอะไรฮะ
นี่ไง
พี่ณัฐจะทำอะไรฮะ
ก็ทำตามบทที่มึงเขียนไง
เริ่มเลยไหมล่ะ
[ดนตรีขำขัน]
[เสียงเต้าหู้พ่นลมหายใจ]
ผมยังไม่มีฟีลเลยฮะ
เรื่องมากจังนะมึง
เราสร้างฟีลกันใหม่ก็ได้นี่ฮะ
เอาสิ
เริ่มตั้งแต่กูโมโหเลยไหมล่ะ
เราข้ามตรงนั้นไปเลยก็ได้ฮะ
งั้นมึงข้ามไปห้องมึงเลย
กูหมดอารมณ์แล้ว
พี่ณัฐ
เดี๋ยวผมลัดขั้นตอนให้ก็ได้ฮะ
- เริ่มตั้งแต่… - [ณัฐ] ไป
กูจะนอน
[เพลง "ปลดล็อก" โดย สาริน รณเกียรติ และธัชพล กู้วงศ์บัณฑิต]
คุณส่งคนไปคอยตามผมตั้งแต่เราแยกกันอยู่
[แสน] คุณเป็นโรคจิตเหรอ
ทำแบบนี้ทำไม
ที่ฉันทำไป ก็เพราะว่าฉันรักคุณ
ถ้าฉันไม่มีความสุข ไม่มีใครต้องมีความสุขทั้งนั้นแหละ
ถ้าป้าไม่โลเล
ถ้าป้าหนักแน่น
[เสียงสะอื้น] ป้าก็คงไม่เลือกผิดแบบนี้
[ณัฐ] แม่ไม่ได้รักพ่อจริง
กูมันก็แค่ลูกที่เกิดมาจากความผิดพลาด ของเขานั่นแหละ
อาจะให้ผมยอมแพ้
ทำตัวเป็นคนขี้ขลาดแบบอาน่ะเหรอ
ทำในสิ่งที่ไม่ถูกต้องแบบที่อาทำน่ะเหรอครับ
- ผมทำไม่ได้ - ไอ้ธาร
เพื่อนผมน่ะมีเยอะแล้ว
แต่ตอนนี้ ผมอยากมีลุง
[เพลง "ปลดล็อก" โดย สาริน รณเกียรติ และธัชพล กู้วงศ์บัณฑิต]
คำบรรยายโดย: สหพร ศรีประมง
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.