Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Ik hou van je. - Dit was goed, maar dat weten beiden.
Dag, Harry.
Weet je wat de Polen hebben? Fietsen. Weet je wat de Duitsers hebben? Tanks.
Ik ben erg gek op uw dochter.
Houd Kasia veilig. Beloof het me.
Papa.
Je moet weg uit Europa. - Dat gaat niet gebeuren, tante Nancy.
Misschien heb je een passie voor mij?
Ik zoek je broer. - Als u hem ziet, zeg hem dat hij problemen heeft.
Ik vroeg me af of u nieuws had van Harry? Hij zei dat hij van me hield.
Heel erg Harry van hem. - Je bent tien van hen waard.
Je kiest nu niet het meisje van wie je houdt,
maar of je het leven van dit meisje redt of niet.
Ik hou van je. - Ik hou ook van jou.
Sorry. Zeg dat je voor Jan zult zorgen.
Vertaling Bertus D Kluts
Moeder, kom.
We halen de rest van onze spullen snel. - Ja.
We zijn met twee�n.
Je krijgt de rest van het geld straks. - Goed.
Laten we gaan. Kom.
Kunnen we hem vertrouwen?
We hebben geen keus.
We hebben geen keus.
Kreeg iedereen een kind als afscheidscadeau? Is dat traditie in Polen?
Jan is niet de enige vluchteling. Niet zolang wij de nazi's over Europa laten razen.
Is hij joods? - Katholiek.
De Joden hadden toch problemen? Waarom is hij niet joods?
Moet ik hem ga ruilen?
Warschau ligt in puin, alle kinderen lopen gevaar. Daarom moest ik iets doen.
Zelfs als ik er maar ��n help.
Je neemt zeker aan dat hij hier blijft?
Niemand weet beter dan jij dat ik geen moederinstinct heb.
Ik moet morgen naar Whitehall voor mijn volgende post.
En ik kan eerlijk gezegd niet veel verder denken.
Waarom hij?
Waarom deze jongen?
Ik wist niet dat het zo'n probleem zou zijn om hier een vluchteling te huisvesten.
Mijn probleem, Harry, is dat ik weet dat je liegt.
Ik weet niet waarom en waarover, maar er hangt een geur van een leugen.
Jullie zijn enthousiast, dames, zonder twijfel. Ik houd contact.
Zijn we in of niet?
Zoals ik zei, ik houd contact. ENSA heeft zeer hoge normen.
Wij ook. - Het is goed, laat maar.
Laat de man denken.
Hoe ging je verder? - Bleek voor ENSA te zijn, pap.
Ze vermaken de troepen. - Ik weet wat ze doen.
Ik vroeg me af waarom Connie je auditie liet doen, wetende dat je het niet kunt doen.
Daar zat ik aan te denken, en ik dacht, 'Waarom niet?'
Waarom niet?
Hier is een goede reden waarom niet.
Hebben jullie iets te roken? Ik snak naar een peuk.
Bracht je mijn overjas niet mee?
Geintje.
Ik ruik als een natte hond. - Flatteer jezelf niet.
Wanneer ga je in de rechtbank? - Niet.
Je zat twee weken in hechtenis. Ze moeten je hebben aangeklaagd.
Zouden ze doen, maar toen zei ik dat ik me zou aansluiten.
Het leger? Je bent daar beter af.
Ik ga me niet aansluiten, pap. Ik ben gewetensbezwaarde.
Sinds wanneer? - Een half uur geleden.
Ik zal een paar folders voor je halen.
Het Duitse opperbevel heeft Warschau een vredesvoorstel gedaan.
Als het zich niet binnen 12 uur overgeeft wordt het gebombardeerd,
zonder genade, gedurende de volgende 12.
Ik herinner me met liefde mijn tijd in Warschau,
en, zelf de militaire macht van de Duitsers aanschouwd hebbend,
vrees ik voor Warschau en de mensen die ik achterliet.
Kom, moeder, we moeten nog zoveel doen.
Wees alsjeblieft sterk, we kunnen niet blijven.
Ik ben zo terug.
Er is geen God in de hemel. - Er zijn alleen Nazi bommen.
Ik heb nieuws uit Warschau nodig.
Ik heb een adres.
Ik geef je de naam van het district, kun je zeggen hoe zwaar het is getroffen?
Ik kan wachten.
Ja, maar...
Ga terug. Je kunt hier niet door.
Ik woon daar. - Pech.
Ik moet naar mijn moeder. - De Duitsers komen.
Aufmachen.
Wie woont hier? - Alleen mijn moeder en ik en mijn broer, Jan.
Niet meer mannen?
De mannen zijn dood. Alle mannen zijn dood.
Wat zei ze over mannen?
Stefan, mijn vader, stierf in Dantzig.
Het spijt me, het verdriet maakte haar gek.
Waar ga je heen? - Ergens waar geen bommen vallen.
De bommen vallen morgen niet meer.
Warschau gaf zich over en het leven zal... - Een hel zijn.
Wat zei die oude bitch?
Ik zei...
...hel.
We verdoen onze tijd.
Weet je wat er thuis gebeurt?
Met moeder?
Met Kasia?
Ik probeerde het, maar het is moeilijk om nieuws te krijgen.
Ik ga morgen in Londen praten met belangrijke mensen, en vraag het hun.
Socialiseren vanavond, zie ik? - Ik bezoek een paar oude schoolvrienden.
Natuurlijk.
Ze kwam langs, het fabrieksmeisje.
Zei dat je niet had geschreven. Ik nam aan dat je bij zinnen was gekomen.
Duidelijk niet.
Dat was trouwens het mes dat hij gebruikte.
Je vader.
Ik hou van je.
Ik maakte me zoveel zorgen om je en je schreef niet.
Ik had moeten schrijven.
Ik had moeten zeggen dat ik van je hield, toen jij dat zei voor je wegging.
Maar dat deed je niet. - Nee, dat deed ik niet.
Misschien had je het me nog een keer moeten vragen.
Ja.
Misschien wel.
Lois,
toen ik weg was... - Wat?
Er is in zes maanden zoveel veranderd. - Hier veranderde niet veel.
Wat minder conflicten, meer boekingen. - Je weet wat ik bedoel.
De oorlog, en ik in Polen, ik weet niet waar ik nu heen ga.
Dus met 'zoveel' bedoelde je jezelf. Jij bent veranderd.
Je moeder had gelijk.
Wat zei mijn moeder? - Dat je me nooit echt zou willen.
Een meisje als ik. - Hoe kan iemand jou niet willen?
Lois.
Wij moeten op. Harry, fijn je weer heelhuids te zien.
Ik moet gaan. Zie je later.
Ik moet morgen naar Londen. Voor mijn job.
Ik zal bellen als ik terug ben. Dan kunnen we goed praten.
Lois. - Ik kom.
Ik zal je zeggen waarom de Duitsers komen. Ze houden niet van mannen zoals wij.
Hoe eerder we weggaan, hoe beter.
Ben je nog hier, Webster? - Ik ga nergens heen, Eddie.
Geef mij je Amerikaanse paspoort, dan ga ik. - Als er een oorlog komt,
heeft Frankrijk chirurgen nodig, ik kan helpen. - Daar is geen twijfel over, jongen.
Ik weet niet wie ik ben.
Nog niet.
Maar ik vind het wel belangrijk dat jij in de stad bent.
Inclusief jou.
Vooral jou.
Je timing stinkt echt, Webster.
Ik weet het.
Is dat je pacifistische gezicht?
Misschien iets harder proberen. - Jij ook, als dat je blije gezicht is.
Mijn shirt moet gestreken, als je je gedachten van Harry wilt afleiden.
Kom op, Lois, een geintje.
Hij zei dat hij van je hield, toch?
Dat was voordat hij wegging. - Ja, en een vent zegt het maar een keer, Lois.
Tenzij hij zich schuldig voelt.
Dus dat is een goed teken, als je erover nadenkt.
Ja, maar het was niet zoals voorheen.
Er was iets. - Hij is gewoon nerveus.
Hij heeft niet geschreven. Jouw ergernis.
Verdomme, wie zou niet ge�rgerd zijn?
Waarom kom je voor hem op? Je mag hem niet eens. - Ik kom op voor jou.
Kan het niet aan als je gaat zwalken.
Papa ook niet.
Natuurlijk wel. Jullie zouden voor elkaar zorgen.
Maar jij bent degene die tot hem kan doordringen, Lois.
Jij bent degene die hij nodig heeft.
Ik?
Ik ben gewoon een overlast.
Warschau is zo goed als vernietigd.
Warschau heeft zich overgegeven en daarmee is Polen gevallen.
De macht van het Duitse leger en de luchtmacht is te veel gebleken,
zoals het misschien te veel is voor een Europese buur die in hun weg staat.
Voor de Britten Polen verlieten vroeg ik een diplomaat hoelang hij dacht,
dat het zou duren tot het land veroverd zou zijn.
Hij dacht op zijn minst zes maanden.
Het kostte de Duitsers in feite iets meer dan een maand.
We zijn laat.
Mijn laat of jouw laat? - Beiden.
Loop om het blok heen en kom na mij binnen. - Wat?
We mogen niet samen aankomen, Webster. Zelfs jij moet dat weten.
Ok�.
Lijst maken. - Carolina Moon, Night And Day,
eindig met My Baby Just Cares For Me. - Goed.
Welke versie? - Wat?
My Baby Just Cares For Me. Zing je het vanuit de man of het meisje?
We moeten de woorden aanpassen, afhankelijk van waar de stemming je brengt.
En waar brengt de stemming je?
Wil je iets zeggen? - Nee.
Nee, wil jij iets zeggen?
De uitzending voor morgen. Ik heb onderstreept wat er moet veranderen.
U censureert mijn verhaal over verse vis?
We kunnen het tekort aan karpers niet melden met Kerstmis in zicht.
De Amerikanen zouden denken dat de Duitsers gedemoraliseerd zijn.
Maar de wereld mag wel horen over de vervolging van Joden?
Vervolging? Nee, de joodse kwestie is een zaak van nationale veiligheid.
De Amerikanen begrijpen dat. - Het bombarderen van Poolse burgers?
We zijn in oorlog, Miss Campbell. - Bedoelt u met 'we' Duitsland,
of u en mij?
Goedemiddag, Frau Campbell. - Hilda, je bent gegroeid.
Geen school vandaag? - Nee, mijn papa zegt dat ik ziek ben.
Hilda, kommst du rein, bitte. - Wat denk jij?
Miss Campbell. - Nancy, alsjeblieft.
En Hilda is een genot. - Het spijt me dat ik onbeleefd ben,
maar ze is ziek vandaag. - En de buren zijn roddelaars en informanten.
Het is waar, Nancy. - Claudia, je moet Hilda niet aanmoedigen.
Waarom niet? Ze is een slimme meid, nietwaar, lieverd?
Ik vertel je later over de buren, Nancy, misschien bij een klein glas schnaps?
Of een groot glas.
Nancy kan over je was schrijven, papa, en erover praten op de radio naar Amerika.
Ja, en de Amerikanen vervelen, zodat ze buiten de oorlog blijven.
Hilda.
Goedemiddag, Frau Klopp.
Ik wist dat je na�ef was, Chase, maar ik achtte je niet dom. Ik had ongelijk.
Ik trouwde met Kasia, zodat ze met ons weg kon. - Waar is ze dan?
Ze weigerde te gaan, stuurde haar broer in haar plaats.
U mag zeggen dat ze een hint gaf door bommen boven mij te kiezen...
Waarom nam je geen lokale hoer zoals wij allemaal?
We deden niets voor het Poolse volk. Niets.
We kunnen tenminste burgers beschermen die niet weg kunnen.
Ja, en er is natuurlijk het probleempje van het verslaan van Nazi Duitsland,
maar War Office geeft vast prioriteit aan jouw liefdesleven.
We lieten Polen in de steek, niet alleen Kasia.
We staken geen vinger uit. Al dat praten, de diplomatie, wat haalde het uit?
Ik geef je gevoelens door aan Mr Chamberlain.
Als je intussen de benodigde formulieren zou kunnen tekenen.
Waar stuurt u me heen? - Je bent toch teleurgesteld in de diplomatie?
Ik kan met de Italianen in Warschau werken. - Begrijp je het niet, Chase?
Je bent geen vertaler meer. Zelfs geen ambtenaar.
Je bent ontslagen. Emotioneel ongeschikt.
Instabiel. Mijn secretaris heeft je ontslagbrief,
als je die tekent kunnen we dit sneue verhaal achter ons laten.
Kijk uit voor het afstapje. Cheerio.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Amen.
WARSCHAU GEEFT ZICH OVER
Ik dacht dat je uitging?
Niet nu.
Wat nu voor die klootzakken?
Deze zijn voor tafel vier.
Ben je joods?
Ik ben Pools. - Dat is toch niet wat ik vroeg?
Ik ben Pools.
Ga je met Polen of Joden? - Ik begrijp niet wat u bedoelt.
Ik stelde je een vraag, ja?
Laat haar gaan. Ze wil je vraag niet beantwoorden.
Misschien denkt ze dat je maagd bent, je zou haar antwoord niet begrijpen.
Pardon, is dit de rij voor dienstweigeraars?
Niet beven, ik sta aan jouw kant. - Lafaard kant eerder.
Ik zal vechten, maat.
Alleen niet voor deze shit.
Dus als je wat wilt, kom maar op.
Dit is al moeilijk genoeg. - Voor mij niet.
Geef terug.
Gedraag je, die dingen kunnen je leven redden.
Mijn vader gaat ons allemaal redden. Hij gaat vechten.
Nou, hij zal niet willen dat je rotzooit met je gasmasker.
Je haar is nog steeds mooi. Ik weet dat je het voor Harry hebt gedaan.
Dus als je hem weer gaat zien... - Natuurlijk ga ik hem weer zien.
Mannen weten niet wat te doen. Voor een weg terug moet je naar hen toe.
En als het met Harry is opgelost kun je lid worden van ENSA.
Je geeft ook nooit op. - Nee, en jij ook niet.
Dit is onze kans, Lois. We moeten hem pakken.
Ik weet het niet, Connie, mijn vader is niet goed, en Tom is Tom.
Je kunt excuses blijven maken, of eens iets voor jezelf doen.
Je weet dat je het wilt.
Ik ben bang dat Harry er niet is.
Juist.
Tenzij je voor de jongen komt?
Welke jongen?
Ik weet niet wat jongens leuk vinden.
Ik ben vergeten wat Harry leuk vond.
Arm ding. Zo ver van huis.
Je hebt een genereuze instelling, Lois.
Dank u.
Dat was geen compliment, maar een ironische observatie.
Omdat ik met een taak zit waarvoor ik extreem slecht ben toegerust.
Heeft Harry gezegd waarom?
Het is er slecht voor vluchtelingen, en we moeten ons steentje bijdragen,
maar was het alleen Harry? - Die er een meebracht? Het lijkt er wel op.
Dat hij meer deed dan 'zijn steentje bijdragen', zoals jij het zo elegant stelt.
We hebben een randje nodig. Als we een randje vinden...
Zie je? Zoals dit. Zie je?
Dat is het. Goed gedaan, Jan.
Jan. - Ik begrijp het. Jan.
Nu heb ik ook iets geleerd.
Hij lijkt een aardige jongen.
Is hij.
Een heel aardige jongen.
Hij is dol op je.
Ik verbleef bij zijn familie toen ik aankwam.
De vader Stefan stierf in Dantzig.
De broer Grzegorz is sindsdien vermist.
De zus bleef achter om voor Maria, haar moeder te zorgen, dus...
Ik weet niet of hij nog familie heeft.
Gelukkige hem.
Dat meen je niet.
Laten we hier weggaan.
Ik denk dat ik ook wegga. - Hoe?
ENSA, de troepen vermaken en zo. Mijn steentje bijdragen.
Als we daar ooit in betrokken raken. - Volgens mijn vader willen we geen betrokkenheid,
als we zouden zien hoe het eigenlijk was. - Zeg dat maar eens tegen de Polen.
Sorry.
Hij is je vader.
Het is goed. Ik ben zoals jij, ik wil iets doen.
Wat dan ook.
Ik wil het gevoel hebben dat ik ertoe doe. - Je doet er wel toe.
Je doet er toe.
Laten we ergens heen gaan. Rijd ergens heen.
Gaat het?
Ja, jij?
Vreemd, toch?
Eindelijk dit doen.
Ja.
Maar fijn.
Fijn, ja.
Nu kunnen we stoppen met doen alsof en doorgaan met ons leven.
Lois?
Je was de eerste man van wie ik ooit hield, Harry. Eerste die ik ooit kuste,
dus ik wou dat jij de eerste was, en dat was je, dus...
Ik begrijp het niet. Bedoel je dat dit het einde is?
Voor ons? Na wat we net hebben gedaan? - Geef de jongen zijn gerief.
Ik zeg dat wat we net deden het einde was.
Dit is niet logisch, ik weet niet wat je zegt. - Ik gaf je mijn hart, Harry.
Mijn hart, verdomme.
En je hebt me in een tel verraden voor een Pools onderbroek.
Raak niet verward dat ik mijn maagdelijkheid geef, daar moest ik gewoon van af.
Lois. - De zus.
Wat?
De familie waar je ging wonen. Je noemde al hun namen,
behalve van de zus.
Je kon haar naam niet tegen me zeggen.
Je kon haar naam niet zeggen.
Waar was je?
Je ziet er verfomfaaid uit.
Ik ben inderdaad grondig verfomfaaid.
Niet op een liederlijke manier, zoals Clark Gable. Gewoon groezelig.
Heb je gedronken? - Ja, op mijn schitterende toekomst.
Hoe eerder je je volgende post krijgt, hoe beter. - Er komt geen volgende post.
Ik werd vanmorgen ontslagen. Het ministerie heeft me doorgelicht.
Dit is je carri�re, dit is alles, je kunt dat niet gewoon weggooien.
Ik was voorbestemd om jou teleur te stellen. Het ging alleen sneller dan we dachten.
Gaat dit over dat vreselijke fabrieksmeisje? Lois? Is zij nu je toekomst?
Dat is ze niet.
Ik sta niet toe dat je faalt.
Ik sta niet toe dat je wentelt in zelfmedelijden, en dat je je kansen bespot in het leven,
dat ik je heb gegeven. - Dank je, voor je niet-aflatende steun.
Ontnuchter en fatsoeneer je. - Nog meer woorden van wijsheid en troost?
Een aandenken voor op mijn hart? Of een brief van mijn dode vader,
die je voor zo'n gelegenheid bewaart? - Je wilt niets van je vader, geloof me.
Waarom niet, moeder? Waarom niet?
Je weet heel goed waarom niet.
Stop met dwaas en inschikkelijk te zijn. Het brengt je absoluut nergens.
Ik ben al absoluut nergens.
Halt.
Ik wil alleen mijn broer Grzegorz zien.
Je kunt zijn gevolgd. - Ben ik niet, maar jij wel.
Je vader zei dat je knap was.
Ze hebben hem vermoord, Kasia.
Ze vermoordden onze vader.
Ik weet het.
Hoe ging hij dood? - Ze schoten hem neer als een hond.
Hij stierf als een held. - Hoe is het met Jan?
Jan is veilig in Engeland.
We moeten weg. - Kan ik niet.
Ik kan niet weg, ik moet mijn zus en mama beschermen.
Nee, je moet weggaan.
Alle mannen worden opgepakt. Je zou worden gedood.
Zij redt zich wel. Ik geef haar een wapen, maar we moeten gaan.
Nu. - En moeder?
Je moet vechten. Ga weg uit Polen. Ik zorg voor mama.
Ga.
We knippen deze vuile Joodse baard af.
We hebben een schaar nodig.
Schaar.
Schaar. - Alsjeblieft.
Je zou in een tel dood zijn.
Kan me niet schelen.
Je had die oude man niet eens gered.
Geef hier.
Waar ben je bij? Ik wil je vergezellen.
Ik ben alleen.
Ik moet vechten.
Je hebt wapens nodig.
Ik kan vechten
Uitdagende woorden van de burgemeester, toen hij de overgave van Warschau aankondigde.
In Berlijn luiden de kerkklokken, vieren wat ze graag noemen
hun 'tegenaanval' op Polen.
Op straat ��n vraag, Wat gaat Groot-Brittanni� nu doen?
Waaraan ik toevoeg, 'Wat gaat Amerika doen?'
Wat gaat Amerika doen? Dat stond niet in de tekst.
Soms word ik meegesleept.
Herr Roosevelt en Joden willen misschien oorlog, maar zij zijn Amerika niet.
Mag ik binnen komen?
Ja.
Je hebt niet veel dingen, h�? - Nee, ik reis licht.
Hilda.
Waar ben je? - Ik praat met Miss Campbell, mama.
Sorry, Nancy, je moet werken en... - Nee, nee.
En jij, jongedame, moet je klaarmaken. - We gaan naar de nieuwe Emil Jannings film.
Jij kunt ook mee. Mag zij ook mee?
Ik weet het niet, het zou leuk zijn.
Ik hou van Emil Jannings, ik hield van hem in The Blue Angel.
En ja, ik ga graag mee.
Ik neem de veldfles mee.
Zegevierende Duitse troepen verwelkomen de F�hrer in de Poolse stad Warschau met een parade,
hun macht en triomf in de regio demonstrerend,
dat nu is bevrijd en onder controle van de Wehrmacht staat.
Besloten niet vreedzaam te willen onderhandelen,
liet Polen Hitler geen andere keus dan de stad in te nemen en ons land te beschermen,
tegen beestachtige Poolse agressie.
Gaat het goed met haar? - Ja, het is goed.
Ik haal een dokter. - Nee, alsjeblieft.
Nancy niet doen. Het is goed.
Zal ik de dokter bellen, terwijl je haar neerlegt? - Dat is niet nodig.
Wat dacht je? - Het was een pleziertje.
Ze had lange tijd een toeval. - Ze had geen toeval.
Je was er niet bij.
Breng haar binnen, wat is er met je? - Ze kon slapen, niemand ziet iets aan haar.
Ik vind dat je een dokter moet bellen. - We weten wat te doen, Frau Campbell, dank je.
De hele zaal zag het. E�n informant is genoeg. We raken haar kwijt.
Waar ga je dan heen? - Waar geen homo's zijn.
Ik heb nieuws voor je, vriend. - Wat heeft die kerel op jou?
Moet hij afbetalen, is dat het? Ik dacht dat de slavernij was afgeschaft.
Ik hou van hem.
En hij houdt van mij. - Hij heeft je ook gebrainwasht?
Je kunt niet van een man houden. Niet zoals jij bedoelt.
Je hoeft alleen Parijs te verlaten en hetero te worden.
Het spijt me, Eddie.
Ik waag mijn kansen hier.
Gekleurd en homo met de nazi's als leiding. Veel succes met die kansen.
Eddie.
Kunnen we vijf minuten praten? - Geen kans, jongen.
De marine, verdomme? Kunt nog geen waterfiets sturen.
Het is niet het leger. En ik ga niet naar de gevangenis, dus...
Ik moet dom zijn.
Ik geloofde echt dat je pacifist zou worden. - Ik geloof nergens lang in, papa.
En ik vecht aan de goede kant, geef me dat. - Iedereen denkt dat in elke oorlog.
Deze is anders. - Elke oorlog is anders.
Tot het hetzelfde is. Lois, praat wat zinnigs in hem, wil je?
Kan ik niet, papa.
Ik denk dat hij gelijk heeft om mee te doen.
Hij komt tenminste in de wereld. - Ja, om neergeschoten of opgeblazen te worden,
of hetzelfde te doen met leeftijdgenoten die ook niet weten waarom ze vechten.
Beter dan een lange, langzame dood in Longsight.
Dat kun jij zeggen, jij hebt de dood niet gezien. - Klopt, ik heb niets gedaan.
En daarom ga ik...
Daarom wat?
Daarom ga ik ook mee.
Die ENSA auditie waarover ik je vertelde. Ik neem het.
Ik kan hier niet blijven, pap. Sorry.
Ik dacht dat je vertaler was. - Ja, en het leger kan me goed gebruiken.
Ik word officier. - Ik hang de vlag uit.
Vanwaar de parkiet? - Gezelschap voor Jan als ik weg ben.
Ik kocht hem in een pub.
Natuurlijk.
Dus ik moet voor een parkiet en Jan zorgen, terwijl jij zomaar weggaat?
Ik vecht voor mijn land. - Het blijft vluchten.
Voor wat? - Net je vader, vluchten als het lastig wordt.
In godsnaam, kun je hem wat genereuzer gedenken?
Alles is gezegd en gedaan, de man is dood.
De dood is uiteindelijk ook een soort vlucht.
Waar ga je dan heen?
Southport om mee te beginnen.
Spotlichten?
Papa... - Ik was niet zo'n papa voor jou en onze Tom.
Nee. - Ik...
Ik denk...
Het minste wat ik kan doen is je laten gaan, toch?
Dat kan ik tenminste doen.
Voor de waardigheid van hen die we verloren,
en de toekomst van hen die er nog zijn,
beloof ik te vechten voor de bevrijding van mijn land van slavernij.
Zelfs mijn leven op te offeren.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.