Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
EEN JAAR EERDER
Kiekeboe, wij zijn het. - Ad�le?
Mama.
Mama? - Ad�le...
Is ze daar? - Naar je kamer.
Wat is er? - Naar je kamer.
Hou je ogen open, ik ben bij je.
HEDEN
Kunnen we even pauzeren? We lopen al uren, ik kan niet meer.
Ik snap het niet. We zouden nu toch al lang het bos uit moeten zijn.
Heb je je in de route vergist? - We lopen al uren in dezelfde richting.
Misschien ben je je richtingsgevoel kwijt.
We schieten niets op, in elk geval.
Misschien moeten we teruggaan.
Daar staat een massa politie, na die stommiteit van jou.
En mama? - Wat is er met mama?
Zouden ze haar aanhouden? - Ik denk niet dat ze haar iets doen.
Waren we maar samen, net als vroeger.
Ok�, we gaan weer. Kom je?
Wat is dat?
L�na, ben jij dat? - Papa, wat laat je me schrikken.
Ik dacht dat jullie weg waren. - Niet zonder jou.
Hoe kun je dat nu denken?
Kom.
Mooi, h�?
Sorry, stoor ik? - Nee.
Gaat het? Heb je wat kunnen rusten?
Met L�na is alles goed, dat weet ik zeker.
Ik ben zo bezorgd om haar. En om Camille.
Ik moet je iets laten zien.
Kun je het hier lang uithouden? - Ja.
Hier hou je het wel uit als het lang duurt.
Denk je dat het lang gaat duren? - Dat zou goed kunnen.
J�r�me denkt dat we al snel moeten evacueren vanwege de stuwdam.
Nee, we hoeven hier niet vandaan.
Hopelijk zijn ze niet nodig, maar ik laat niemand bij Camille.
We moeten haar en de anderen beschermen.
Hun aanwezigheid beschermt ons.
Kom eens kijken.
Wat is dit allemaal, Pierre? - We moeten nu niet bang zijn.
Het gaat precies zoals het geschreven is.
Ze komen ons waarschuwen dat het einde van de wereld nabij is.
En wat daarna komt, is schitterend.
Laure...
kom eens.
Wacht.
Nee. - Wees maar niet bang.
Victor, wat doe jij hier? Blijf daar niet staan, hoor je?
Het spijt me.
Moet hij hier wel blijven? Als hij gevaarlijk is...
Gevaarlijk? Het is een kind.
Natuurlijk.
Blijf nog even.
Wat is er? - Ik geloof dat ik...
dat ik er ook een ben.
Een wat? - Een teruggekeerde.
Wat? Wat zeg je nou?
Na de mishandeling werd ik door de artsen beschouwd als klinisch dood.
Een paar seconden. - Dat is toch niks?
De anderen waren al tientallen jaren dood, begraven zelfs.
Zijn er regels voor, dan?
Jij bent niet zoals zij, dat weet ik zeker.
Je begrijpt het niet. Je begrijpt er niets van.
Het beangstigt me niet dat ik ook zo ben. Integendeel.
Ik heb al jaren het gevoel dat ik niet kan leven.
Misschien is dat omdat ik dood ben.
Kom je nog niet binnen? - Zou hij terugkomen, denk je?
Wie? - De engel.
Hij is vast boos op me. - Waarom denk je dat?
Omdat ik bang voor hem ben.
Dat is normaal. Engelen gedragen zich zo dat je bang voor ze bent.
En als het geen engel was?
Hoe bedoel je?
Als het nu echt Simon was? Dat hij dood geweest was, maar nu niet meer.
Het is een engel.
Engelen kunnen niet op aarde blijven.
Maar als hij nu wel kon blijven? Hij is m'n papa.
Dat kan niet, schat.
Hallo.
Heb je me gedrogeerd? - Hoe kom je daarbij?
Waarom wind je je zo op? Je zou me moeten bedanken.
Hoelang heb je al niet meer geslapen? Een eeuwigheid.
Waar wil je heen?
Ga je Ad�le smeken om met je samen te wonen?
Weinig kans, denk je niet?
Waarom ga je maar door?
Zo gelukkig waren jullie niet. Je hebt geprobeerd...
Hou je mond.
Je bent niet meer wie je was.
Je hebt niks meer te maken met Ad�le of je dochter.
Je bent dood.
Ga met mij mee. Ik weet wel waar je heen moet.
Ik wil het begrijpen.
Dag - Dag.
Het is hier rustig, rond deze tijd. - Het is wat doods.
Eet nog maar even goed, want straks is alles op de bon.
Bent u helderziend?
Nee. Kwestie van gezond verstand.
Ik heb les gehad van uw man. Hij was goed.
Heeft hij zelfmoord gepleegd toen u terugkwam?
Zo'n jonge vrouw, dat beangstigde hem.
Maar... - Wat wil je vragen?
Of ik hem tot zelfmoord heb gedreven?
Denk je dat dat kan?
Geen idee.
Beschuldig je mij? - Helemaal niet.
Hoe bent u doodgegaan? - Hou eens op met al die vragen.
Ik ben doodgegaan van de honger.
Van de honger? - Ja.
Na de doorbraak van de dam hadden we drie weken geen eten.
Sommigen aten zelfs kadavers van beesten.
Wat vreselijk.
Je hebt geen idee.
Maar binnenkort weet ze wat het is, honger hebben.
Waarom hebt u m'n moeder verteld dat u verbrand bent?
Heb ik dat gezegd?
En tegen m'n vader dat u door dieven vermoord bent.
U zegt maar wat. - Ja. Net als jij.
Waarom zegt u dat? - Ik zag je gisteren met de Koretzky's.
Ik zei wat ze graag wilden horen. Dat deed hen goed.
Weet je dat zeker?
Kijk dan maar eens in de opslagloods.
Ok�, ik moet gaan.
Wat ga je doen? - Dat weet ik niet.
Pas op dat hij hem niet smeert.
Waar kom je vandaan? Hoe heet je?
Wil je blijven spelen?
Dag, Julie. - Hallo. Sorry.
Mag hij blijven spelen met Chlo� op de trampoline?
Dat is goed.
Gaat het? - Ja. Ik was m'n evenwicht kwijt.
Wilt u even zitten? - Nee, het gaat alweer.
Tutoyeerden wij elkaar niet, vroeger? - Ja, inderdaad.
Maar dat is lang geleden.
Goed dat je weer bij Laure woont. - Tijdelijk.
Er is een jongeman bij me langs geweest. Hij zocht jou.
Hij had het ook over Simon Dela�tre.
Hij was het. - Simon is dood.
Dat weet ik.
Heeft hij je gevonden?
Dag, eerwaarde.
Kent u me nog?
Jazeker, Simon.
U lijkt niet erg verbaasd.
Ik verwachtte al dat jij, of een van jullie, bij me zou komen.
Even dit opruimen, dan kom ik bij je.
Wat heb je gezegd?
Waarom vraag je haar dat? - Ik zag haar praten met de Koretzky's.
Ik weet niet wat ze heeft gezegd. Maar het resultaat...
We weten niet wat hen heeft bewogen.
Denk je dat zij hen gevraagd heeft zelfmoord te plegen?
Misschien niet rechtstreeks. Maar al die verhalen over het hiernamaals...
hebben hen op idee�n gebracht. Ze bleven maar huilen.
Je kletst. - Claire...
We moeten iets voor hen doen.
Een plechtigheid. Dan keert de kalmte terug.
Kan ik op jullie rekenen bij de organisatie?
Vooruit.
Verdomme. - Wat is er?
We draaien in een kring.
Wat doe je? - Ik ga zitten, ik kan niet meer.
Ze zitten ons op de hielen.
Als je verdwaald bent, lukt afschudden ook niet.
Goed. Ik ga kijken of ik een weg zie. Rust jij maar even uit, tot ik terug ben.
Serge...
Ben jij dat?
Mama.
Waarom zie ik jou nooit op school? - Ik ga niet naar school.
Waarom niet? - Ik vind school niet leuk.
Niemand, maar je moet toch naar school.
Hoe wil je anders leren lezen? - Ik kan wel lezen.
Van wie heb je dat geleerd? - M'n vader.
Kun je een geheim bewaren? - Ja.
Vertel je het niet verder?
Dat zweer ik.
M'n vader was dood, maar hij is teruggekomen om me te halen.
Ik ben ook dood. - Doe niet zo gek.
Chlo�. Schatje. Hoor je me? Chlo�?
Wat is er gebeurd? - Doe je ogen open, Chlo�.
Kom mee.
Ik schrok zo dat je ervandoor was. - Ik heb jou ook gemist.
Daarom ben ik teruggekomen, denk ik. Om het te begrijpen.
Misschien, ja.
U kent me al sinds m'n jeugd. U kent m'n verhaal.
Ik heb uw hulp nodig. - Dat is moeilijk.
Je was altijd erg gesloten.
Was u verbaasd toen u hoorde dat ik zelfmoord gepleegd had?
Ik was...
heel bedroefd. - Verbaasde het u?
Dat was m'n vraag. - Niet echt verbaasd.
We zijn altijd bang geweest dat je zoiets zou doen.
Ik ben veranderd.
Ik denk dat ik Ad�le nu gelukkig kan maken.
Geen beweging. Steekje handen uit.
Bedankt
Wat doe je nu?
Omlopen lukt niet. Dan maar oversteken.
Ik ben niet in vorm voor 'n zwemtocht. - Ik help je wel.
Zo groot is het niet. En als kind konden we het ook. Vooruit.
Vertrouw maar op mij.
Het valt best mee, het is niet zo koud.
Lukt het? Kom op.
Het lukt niet. - Het lukt wel. Ik kom eraan.
Serge?
Hoe ging dat dan?
Hij kwam naar m'n kamer, we kusten elkaar.
Zo kwam hij erachter wie ik was.
Hij was er toch wel achter gekomen. Fr�d�ric is niet zo snugger, maar toch...
Ik heb het gedaan om jou te kwetsen. Omdat je me afwees.
Dat zou ik vroeger nooit gedaan hebben.
Ik ben niet boos.
Misschien ben ik veranderd. Misschien heb je gelijk, en ben ik...
Nee, je bent m'n zus. En niemand mag zeggen dat het niet zo is.
Wat? - Daar zit iets.
Alles goed?
Ik wil zeggen dat het me spijt. Ik heb Pierre verkeerd beoordeeld.
Hij heeft iets dat me tegenstaat, maar hij is niet zo gevaarlijk als ik dacht.
Ik kon er niet tegen dat hij overwicht op je had. Vroeger luisterde je naar mij.
Ik denk dat ik jaloers ben.
Dat hij je kon helpen, wat mij niet gelukt is.
Je ziet het niet, hoor.
Kun je vertellen wat er gebeurd is?
Ik kan er niks aan doen.
Ik doe het niet met opzet.
Het komt goed.
Wees maar niet bang.
Wat is dat?
Wat is dit?
Gaat het, liefje? - Ja, het gaat wel.
Wat is er gebeurd?
Ze zakte in elkaar na het trampoline springen.
Flauwgevallen? - Nee, dat geloof ik niet.
Was je erbij? - Ja. Maar ik heb niet alles gezien.
Hoe heeft ze zich dan bezeerd? - Er was een jongetje bij haar.
Welk jongetje?
Het jongetje waar Julie op past. - Victor?
Wat heeft hij haar gedaan? - Dat weet ik niet.
Het gebeurde toen ik niet keek.
Wie is dat? - Hij is bij Julie, sinds een paar dagen.
Waar komt hij vandaan?
Dat is niet bekend. Ik ga erachteraan.
Neem hem mee naar het bureau. - Ja, commissaris.
Wat is er gebeurd?
Alsjeblieft, breng ons hier zo ver mogelijk vandaan.
Zijn dat uw twee dochters? - Ja.
Knappe meisjes. Wat jammer.
Wat is jammer? - Dat blijft niet zo.
We zijn hier om Joseph en Anna Koretzky de laatste eer te bewijzen.
Beiden bekend en gewaardeerd in onze kleine gemeenschap.
Ik kan me voorstellen dat hun daad u geschokt heeft.
We zijn bij elkaar om onze angst, onze vragen en twijfels uit te spreken.
Laten we eerst allemaal elkaars hand vasthouden.
Toe maar.
Zeg nu allemaal tegen degene die naast u zit:
Je kunt op me rekenen.
Ga jullie gang. - Je kunt op me rekenen.
Uw positie, brigadier?
Ontvangt u mij, brigadier?
Je krijgt problemen.
Maakt niet uit. Ik had er toch al genoeg van, bij de politie.
Ik ook, dat jij bij de politie was.
Hoe gaat het nu, liefje?
Waarom wilde je dood?
Wat? Nee, hoor.
Ik heb je gezien.
Overeind, meekomen.
Laat ons maar alleen. - Weet u het zeker?
Ken je die vrouw?
Zijn er nog meer?
Hoe heb je dat gedaan met Ad�le?
Het was niet makkelijk, h�?
Ik laat je nooit meer in hun buurt komen.
Hoe ga je dat doen? - Ik weet je te vinden.
Ik begrijp uw emoties, uw vrees. Maar wees niet bang.
Het heengaan van de Koretzky's is geen einde.
Want de dood is geen einde meer.
Ons bestaan blijft niet beperkt tot deze aarde.
De teruggekeerden, opgenomen in ons midden, vormen het bewijs.
De Handreiking is uitverkoren als hun oord van vrede.
Frisse lucht - Een nieuwe wereld wordt geboren.
En iedereen...
Gaat het, Sandrine?
Een glas water. - Ik haal het wel.
Waar zijn we?
Hadden we de stuwdam nog niet gehad?
Vertaling: Subs Media
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.