Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bihari
Bosnian
Breton
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[τραγούδι τίτλων αρχής]
(Καρίμ) Βάλε δικό της θέση άλλο. Δικό σου.
(Μελέτης) Ο Βανόρτας με θέλει.
(Γρύπας) Πες για το Ερπετό και πες "Σιμόπουλος".
(Μελέτης) Ιάσωνας Σιμόπουλος.
(Ιουλία) Δικηγόρος, Αθήνα, ένας.
(Βανόρτας) Μόνο αυτός έχει δει το Ερπετό.
(Δημήτρης) Αυτά τα τατουάζ δεν αφορούν υπογραφή δολοφόνου.
(Βανόρτας) Τη βρήκαμε στο κινητό της Βούρα.
Τη μέρα που έκανε το ίδιο τατουάζ που είχε η Λουντβίκα.
(Μάρθα) Η κοπέλα που τραβάει;
(Ιβάνκα) Κάναμε ίδιο μαζί Λουντβίκα.
Λουντβίκα, γκόμενο καθηγητή πανεπιστήμιο.
(Χριστίνα) Με ποιον καθηγητή είχε σχέση;
(Βανόρτας) Ξέρουμε ότι η οργάνωση εμπλέκεται με το πανεπιστήμιο.
(Παντελής) Άρα η Λουντβίκα ήταν πόρνη, απελάθηκε...
κι επέστρεψε μετά από λίγο στη χώρα ως φοιτήτρια.
(Μάρθα) Ο κ. Βελισσαράτος θέλει να σας μιλήσει.
(Δημήτρης) Ηλία, καλύτερα δέξου και θα 'χουμε εξελίξεις.
(Ηλίας) Δεν μπορούμε... (Ερπετό) Θα κάνεις ό,τι σου ζητάω;
(Ιουλία) Έχω ένα βίντεο. Να το δείτε τώρα.
(Βανόρτας) Με τη δολοφονία της Βούρα;
(Γρύπας) Κουμάντο πλέον κάνω εγώ.
(Παντελής) Κόντεψες να σκοτωθείς την προηγούμενη φορά.
(Παντελής) Είχε τατουάζ τη Μέδουσα.
(Ελένη) Όλα εντάξει. Απόστολε, ήρθες;
[χτυπά η πόρτα] (Διοικητής) Περάστε!
(Παντελής) Δημήτρη; Πώς έγινε αυτό;
(Γρύπας) Εσύ;
[ουρλιαχτά πόνου]
(Χριστίνα) Ο κ. Λαΐνης μού ζήτησε να βρω πληροφορίες...
από το νοσοκομείο όπου πέθανε ο Αδαμαντινός.
(Σιμόπουλος) Έχουμε πρόβλημα.
Μόλις μʼ ενημέρωσαν ότι αποφυλακίστηκε ο Λαΐνης.
(Ηλίας) Πόσο θα μας κρατήσετε; Ξημέρωσε.
(Διοικητής) Μέχρι να διασφαλίσουμε ότι δεν κινδυνεύετε.
(Ηλίας) Δημήτρη;
Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι που σε βλέπω.
(Απόστολος) Τι συμβαίνει; (Βανόρτας) Θα σας τα εξηγήσω όλα.
Καταρχάς βρίσκεστε εδώ για την ασφάλειά σας.
Διότι άθελα σας και εν αγνοία σας γίνατε πιόνια...
στο σχέδιο εγκληματικής οργάνωσης που ασχολείται με την πορνεία.
(Ηλίας) Πώς γίνεται; Τι σχέση έχουμε εμείς;
(Δημήτρης) Εμείς δεν έχουμε. Το πανεπιστήμιο έχει.
(Ηλίας) Πώς;
(Δημήτρης) Η Λουντβίκα, το δεύτερο θύμα...
απελάθηκε απ' τη χώρα για πορνεία κι επέστεψε ως φοιτήτρια.
Ηλία, η οργάνωση χρησιμοποιούσε το πανεπιστήμιο...
για να φέρνει νόμιμα κοπέλες που μετά τις εκπόρνευαν.
Τους έκαναν έγγραφη, τους πλήρωναν τα δίδακτρα...
και μετά έμπαιναν στη χώρα νόμιμα για να φοιτήσουν.
(Ηλίας) Η οργάνωση έχει κάποιον εκεί;
(Δημήτρης) Όχι κάποιον. Κάποιους.
[πόρτα ανοίγει]
(Βανόρτας) Τη φέρατε; (Παντελής) Όχι.
Δυστυχώς η Μαριάννα είναι άφαντη.
Στο πανεπιστήμιο δεν πήγε και το κινητό της είναι κλειστό.
Πήγαμε κι απ' το σπίτι της. Πουθενά.
(Βανόρτας) Μάλιστα. Κύριε Λαΐνη;
Θα θέλατε να μας εξηγήσετε γιατί ζητήσατε να φέρουμε τη Μαριάννα;
(Δημήτρης) Είναι από τους βασικούς συνεργάτες.
(Ηλίας) Δηλαδή; (Δημήτρης) Έγιναν δυο πράγματα.
Πρώτον, πέρασα από τη γραμματεία.
(Μαριάννα) Κύριε Λαΐνη;
Μήπως αυτά τα κλειδιά είναι δικά σας;
(Δημήτρης) Ναι. Πού τα βρήκατε;
(Μαριάννα) Τα βρήκε μια φοιτήτρια και τα έφερε.
(Δημήτρης) Ευχαριστώ.
(Μάρθα) Αυτό το επιβεβαιώνω και εγώ.
Ήμουν μπροστά στο περιστατικό.
(Ηλίας) Σου πήρε η ίδια τα κλειδιά; Γιατί;
(Δημήτρης) Για να βάλει το κινητό της Ισαβέλλας...
και τα νύχια της Λουντβίκα.
(Ηλίας) Σοβαρά; (Βανόρτας) Ναι. Τα βρήκαμε εκεί.
(Απόστολος) Βάσει αυτών τον συνέλαβες;
(Βανόρτας) Τον είχαμε κάνει ήδη.
(Δημήτρης) Το δεύτερο ήταν όταν εγώ με τον Παντελή...
πήγαμε να τη ρωτήσουμε για τις εγγραφές.
(Μαριάννα) Το χέρι σας; Τι πάθατε;
(Δημήτρης) Το Μαρικάκι, η γάτα μας.
(Μαριάννα) Μία από τα ίδια.
Δεν ξέρουν από αγάπη. Με την πρώτη ευκαιρία, χρακ.
(Δημήτρης) Η γρατζουνιά στον λαιμό της...
που έσπευσε να δικαιολογήσει, δεν ήταν από γάτα.
Ξέρω καλά πως είναι να σε γρατζουνάει μια γάτα.
Ήταν παρούσα και συμμετείχε στη δολοφονία της Λουντβίκα.
Όταν η κοπέλα πήγε να ξεφύγει, της επιτέθηκε, τη γρατζούνισε...
γι' αυτό της αφαίρεσαν τα νύχια.
Για να εξαφανίσουν το DNA της και να τα βάλουν στο αμάξι μου.
(Απόστολος) Τον Δημήτρη βάσει ποιων στοιχείων τον έπιασες;
(Βανόρτας) Βάσει του DNA του. Βρέθηκε στο πτώμα της Λουντβίκα.
(Απόστολος) Πώς βρέθηκε το DNA εκεί;
(Δημήτρης) Μ' αυτή τη σκέψη πάλευα τόσο καιρό.
Πώς βρέθηκε το DNA μου στο πτώμα.
Από όσες πλευρές κι αν το σκέφτηκα...
πάντα κατέληγα στο σημείο ότι είναι αδύνατο.
(Απόστολος) Δηλαδή κάποιος έγραψε ψέματα στην έκθεση;
(Δημήτρης) Όχι. Το DNA μου βρέθηκε στο πτώμα.
(Απόστολος) Πώς; (Δημήτρης) Μας είχαν πάρει δείγμα.
(Απόστολος) Δημήτρη, αυτό δεν γίνεται.
Τα δείγματα που συλλέγονται δεν γράφουν ποτέ σε ποιον ανήκουν.
Φέρουν αυτοκόλλητο με κωδικό...
που μόνο η αστυνομία γνωρίζει.
Επίσης, για να πάρεις DNA από μία μπατονέτα...
και να το φυτέψεις σε ένα πτώμα, πρέπει να ξέρεις πώς να το κάνεις.
(Δημήτρης) Δυστυχώς, είμαι στη δυσάρεστη θέση...
να σας πω ότι η οργάνωση εκτός από συνεργάτες στο πανεπιστήμιο...
έχει και κάποιους στην αστυνομία.
(Παντελής) Τι;
(Βανόρτας) Συγκεκριμένα, στα εργαστήρια της αστυνομίας.
(Δημήτρης) Κάποιος που έχει άμεση πρόσβαση στα δείγματα DNA.
(Ελένη) Μην κουράζεστε άλλο. Εγώ τα έδωσα.
(Απόστολος) Εσύ; (Ελένη) Ναι, εγώ.
Κατόπιν εντολής του κυρίου Βανόρτα.
(Βανόρτας) Όταν επισκέφτηκα την κα Μαρούδα στο γραφείο της...
αφότου ανέλαβα καθήκοντα...
τη βρήκα πάρα πολύ ταραγμένη. Κρατούσε έναν φάκελο.
(Βανόρτας) Είστε καλά;
(Ελένη) Ναι.
(Ελένη) Προϊστάμενε; (Βανόρτας) Παρακαλώ;
(Ελένη) Τίποτα, τίποτα.
(Βανόρτας) Είστε σίγουρα καλά;
(Ελένη) Η κόρη μου.
(Βανόρτας) Η οργάνωση γνώριζε τη σχέση της με τον ταξίαρχο.
Αυτό την έκανε ιδανική επιλογή.
Όχι μόνο θα κέρδιζαν τις γνώσεις μιας μοριακής βιολόγου...
αλλά θα μάθαιναν και κινήσεις του Απόστολου που τους αφορούσαν.
(Ελένη) Με εκβιάζουνε.
Με τον Απόστολο και την κόρη μου.
(Παντελής) Πώς ήταν σίγουροι;
Μπορεί να ρίσκαρε και να μιλούσε στον Απόστολο για τον εκβιασμό...
που έβαζε σε κίνδυνο τη ζωή του.
Εξάλλου, είναι ανώτερος αξιωματικός.
(Βανόρτας) Μα δεν θα ρίσκαρε ποτέ για την κόρης της στο Παρίσι.
(Απόστολος) Αλλά ρίσκαρε και τα δυο.
Το είπε μόνο σε εσένα, που σε γνώριζε λίγες ώρες.
(Ελένη) Απόστολε, δεν το είπα στον Νίκο.
Στον προϊστάμενο του τμήματος Ανθρωποκτονιών το είπα.
Εκείνος μου είπε να δεχτώ.
Ήταν ο μόνος τρόπος για να μάθει τι γινόταν...
από ό,τι θα μου ζητούσαν.
(Μάρθα) Άρα η κα Μαρούδα δούλευε για εμάς κι όχι για εκείνους.
(Βανόρτας) Ακριβώς.
Το ίδιο έκανε και ο Μελέτης Κροκκίδης.
Όταν μετέφερε την προσφορά μου στην οργάνωση...
εκείνοι του ζήτησαν να κάνει αυτό που κι εγώ ζήτησα από στην Ελένη.
(Παντελής) Εσύ πότε τα κατάλαβες όλα αυτά;
(Βανόρτας) Όταν ο Μελέτης δεν είπε τίποτα για το DNA του Λαΐνη...
που ζήτησαν από την Ελένη.
(Παντελής) Κάτσε γιατί θα τρελαθώ.
Σου ζητάνε το DNA του Δημήτρη, προφανώς για να τον μπλέξουν.
Κι ενώ το πράγμα έχει χοντρύνει, εσύ τους το δίνεις;
Και τον αφήνεις να περάσει την κόλαση της φυλακής;
Αυτό είναι ανήθικο.
(Διοικητής) Παντελή; Δεν είχε επιλογή.
Αν δεν έδινε το DNA...
θα καταλάβαιναν ότι η Ελένη δεν δουλεύει για αυτούς.
Και δεν μπορούσε να το ρισκάρει κανείς μας.
Παιζόταν η ζωή της ίδιας, της κόρης της και του Απόστολου.
(Βανόρτας) Προφανώς δεν γνώριζαν ότι συνταξιοδοτήθηκε ο Απόστολος.
Όταν το έμαθαν, είπαν στην Ελένη να με πλευρίσει...
για να έχει πρόσβαση στις πληροφορίες που θα της έδινα.
Γι' αυτό σκηνοθετήσαμε με την Ελένη εκείνο το φιλί.
Μπροστά στην είσοδο της αστυνομίας.
Γνώριζα πως την παρακολουθούσαν.
(Ελένη) Μα, δυστυχώς, το φιλί δεν το είδε μόνο η οργάνωση.
(Παντελής) Εσύ το υπέμεινες ενώ είχες καταλάβει τι γίνεται;
(Δημήτρης) Δεν είχα καταλάβει. Προσπαθούσα να καταλάβω.
Είχα χρόνο να σκεφτώ χωρίς να απειλούμαι.
Κάνεις δεν με ενόχλησε μέσα. Σκέφτηκα ότι κάτι άλλο συμβαίνει
Αποφάσισα να περιμένω.
(Απόστολος) Και δεν πήρες δικηγόρο;
(Δημήτρης) Ναι. (Διοικητής) Δημήτρη;
(Διοικητής) Είμαι σχεδόν 40 χρόνια στο σώμα.
Πρώτη φορά βρέθηκα σε τόσο δεινή θέση.
Όταν μου είπε ο κ. Βανόρτας τι είχε κάνει, δεν είχα επιλογή.
Έπρεπε να πάρω την απόφαση να φυλακιστεί ένας αθώος...
για να προστατέψω τη ζωή τριών ανθρώπων.
Δεν ξέρω τι αξία μπορεί να έχει, αλλά πραγματικά σου ζητώ συγγνώμη.
(Απόστολος) Άρα ήθελαν να σκοτώσουν τον Δημήτρη...
γιατί γνώριζαν ότι συνεργάζεται μαζί μας και ήταν φίλος του Ηλία.
Και τον Ηλία επειδή ήδη κάτι είχε υποψιαστεί και έψαχνε.
Κι αν εκλέγονταν Πρύτανης με βάση την επιθυμία του Αδαμαντινού...
θα τους χαλούσε τα σχέδια. (Δημήτρης) Δεν θα τα χαλούσε.
Για αυτό τον εκβίασαν. Για να τον έχουν του χεριού τους.
Τον ήθελαν Πρύτανη. Δεν ήταν ο αρχικός τους στόχος.
Άλλαξαν τα σχέδια τους όταν κατάλαβαν...
πως η Ισαβέλλα κι η Λουντβίκα, θα του μιλούσαν.
Τον ήθελαν υποψήφιο Πρύτανη.
(Ηλίας) Τι εννοείς; Αυτοί με πρότειναν για Πρύτανη;
Δεν έστειλε το μέιλ ο Αριστοτέλης; (Δημήτρης) Όχι.
Αστυνόμε Καρρά, τον φάκελο, παρακαλώ.
Στις 16 Δεκεμβρίου, ο Αριστοτέλης θα έμπαινε στο νοσοκομείο...
στο οποίο έπεσε σε κώμα και δεν συνήλθε ποτέ.
Στις 17 Δεκέμβρη, εστάλη το email στην κυρία Ρίτσαρντσον.
Δεν θα μπορούσε να το είχε στείλει ο ίδιος.
(Ηλίας) Εκτός από τη Μαριάννα...
ο δεύτερος συνεργάτης τους μέσα στο πανεπιστήμιο...
είναι ένας από τους δυο συνυποψηφίους μου.
(Παντελής) Γιατί να μην είναι και οι δύο;
(Ηλίας) Τότε, δεν θα χρειάζονταν εμένα.
Θέλανε την Πρυτανεία. Αν είχαν και τους δυο, θα είχανε ποσοστό 100%.
Με έναν από τους δυο, το ποσοστό θα έπεφτε στο 50-50.
Με έναν τρίτο, εμένα, το ποσοστό τους ανέβαινε στο 66%.
(Δημήτρης) Και παραπάνω.
(Ηλίας) Ο Νέζης ήταν επιθετικός.
(Νέζης) Πόλεμο, λοιπόν; Θα τον έχεις.
(Δημήτρης) Κι εγώ τον είδα να μιλάει έντονα με τη Λουντβίκα.
(Παντελής) Άρα αυτός λέτε πως είχε σχέση με τη Λουντβίκα;
(Βανόρτας) Μπορεί ο καθηγητής που είχε σχέση με τη Λουντβίκα...
να είναι το ίδιο πρόσωπο με το Ερπετό;
(Μάρθα) Ας αφήσουμε τις εικασίες...
και να τους φέρουμε εδώ να τελειώνουμε.
(Δημήτρης) Να κινηθείτε γρήγορα.
Η οργάνωση ετοιμάζει την επόμενη κίνηση.
(Απόστολος) Τι εννοείς; (Δημήτρης) Ο κ. Βανόρτας...
και το Ερπετό, έπαιξαν ένα περίεργο παιχνίδι στρατηγικής.
Ένα δύσκολο mind game.
Ένα παιχνίδι μυαλού το οποίο νίκησε ο κ. Βανόρτας.
Η οργάνωση κατάλαβε πως δεν θα λειτουργήσει το σχέδιό της.
Οπότε, ετοιμάζεται για την επόμενη κίνηση.
(Μάρθα) Πώς το ξέρουν αυτό; Ποιος τους το είπε;
(Δημήτρης) Ο κ. Βανόρτας.
Με την αποφυλάκισή μου.
(Αστυνόμος) Ποιον κρατούμενο; (Ζευγάρι) Τον Διονύση Ευαγγέλου.
(Αστυνόμος) Πάρτε τα πάσα. Θα 'ρθει αμάξι να σας μεταφέρει.
(Τόνια) Καλημέρα.
(Αστυνόμος) Για ποιον κρατούμενο; (Τόνια) Τον κ. Λαΐνη.
(Αστυνόμος) Δημήτρη Λαΐνη; Αποφυλακίστηκε εχθές.
(Βανόρτας) Ιουλία;
(Δημήτρης) Αυτός; (Βανόρτας) Ονομάζεται Γρύπας.
Για αυτόν έμαθα από την Ελένη.
Είναι ο άνθρωπος που εκτελεί τις εντολές του Σιμόπουλου.
(Μπάμπης) Κι η φάση με τα τατουάζ. Ήταν άσχετα;
(Δημήτρης) Η φωτογραφία μάς δείχνει...
ότι η Λουντβίκα και η κοπέλα που βρέθηκε νεκρή στο ξενοδοχείο...
ίσως το έκαναν μόνες τους και ξέρουν ακριβώς τι σημαίνει.
Ενώ η Ισαβέλλα το έκανε από συμπαράσταση και φιλία.
(Διοικητής) Επόμενα βήματα; (Βανόρτας) Επόμενα βήματα.
Παντελή, πρόσαγε τον Σιμόπουλο και φέρε μου εδώ Νέζη και Ζερβό.
Αν επιβεβαιωθούν όσα μας είπε ο Δημήτρης, τότε θα ξέρουμε.
Ξανακοιτάξτε για τη Μαριάννα.
(Διοικητής) Όσοι εμπλέκονται κι οι οικείοι τους είναι ασφαλείς;
(Βανόρτας) Ναι.
Ο ταξίαρχος είναι εδώ, η κα Μαρούδα εδώ...
ο κ. Λαΐνης εδώ, ο κ. Βελισσαράτος εδώ.
Η κόρη της Ελένης; (Διοικητής) Στο γραφείο μου.
(Βανόρτας) Η Στεργίου; (Παντελής) Στην αίθουσα ανάκρισης.
(Βανόρτας) Έχω στείλει επίσης πέντε άντρες μας...
να φυλάνε το σπίτι της αδερφής του Βελισσαράτου μέχρι νεοτέρας.
(Δημήτρης) Η Τόνια;
(Βανόρτας) Ορίστε;
(Δημήτρης) Η Τόνια μου;
[πνιχτές κραυγές]
[μαρσάρισμα]
(Σιμόπουλος) Θα μεταφέρω την πρόταση στον εντολέα μου...
και ελπίζω να τα πούμε σύντομα.
(Συνεργάτης) Περιμένουμε. (Σιμόπουλος) Να 'στε καλά.
(Σιμόπουλος) Τι έχουμε, παλικάρι;
Μάλιστα. Έχεις ένταλμα σύλληψης; (Αστυνόμος) Όχι.
Σας θέλουνε στα κεντρικά. (Σιμόπουλος) Ωραία.
Τα βραχιόλια μέσα κι ας δούμε τι θέλουν τα αφεντικά σου.
(Αστυνόμος) Όχι αφεντικά, οι ανώτεροί μου.
(Σιμόπουλος) Ναι; Έτσι λένε όλοι.
[βίντεο με κραυγές πόνου]
[ήχος αναγούλας και φτύσιμο]
[βήχει και φτύνει]
(Σωτήρης) Τι έπαθες, ρε; (Μασάτος) Άσε με, ρε.
(Σωτήρης) Πιες λίγο νερό.
(Σωτήρης) Τι έπαθες, τι έγινε; (Μασάτος) Τίποτα.
Σήμερα έχουμε συνάντηση στην αποθήκη.
(Σωτήρης) Με ποιον; (Μασάτος) Μ' αυτόν. 1-0.
(Σωτήρης) Λέγε. (Μασάτος) Με τον μεγάλο.
(Σωτήρης) Εννοείς... (Μασάτος) Ναι.
Μου έστειλαν βίντεο της συνάντησης Γρύπα-Ερπετού.
(Σωτήρης) Για αυτό ξέρασες; Τι δείχνει;
(Μασάτος) Θες να το δεις;
(Σωτήρης) Εδώ εσύ έκανες εμετό. Είδε ο Γρύπας το Ερπετό;
(Μασάτος) Ναι. (Σωτήρης) Και;
(Μασάτος) Έγινε αυτό που σου είπα.
Όποιος τον δει δεν ζει για να τον περιγράψει.
(Μελέτης) Τι έγινε, κορίτσια;
(Μασάτος) Καρίμ, τι έγινε; Θα σε υιοθετήσει ο Μελέτης;
Βρε, τι έπαθε ο μαύρος!
(Μασάτος) Τράβα, μωρή χαμούρα!
(Μασάτος) Τράβα, ρε! (Παντελής) Ξεκολλάτε!
(Μελέτης) Κόφ' το, ρε Καρίμ! Έκφραση είναι.
Τι έπαθε ο μαύρος, μαύρη τύχη, μαύρο χρήμα, δεν είναι προσωπικό.
Ξεκόλλα, έχουμε προβλήματα. Συλλάβαν τον Σιμόπουλο.
(Σωτήρης) Τι; (Μελέτης) Τι δεν καταλαβαίνεις;
Το Ερπετό ζήτησε να πάμε πιο νωρίς.
(Σωτήρης) Πώς το ζήτησε αφού έπιασαν τον Σιμόπουλο;
(Μελέτης) Αυτό το βλαμμένο που σέρνεις δεν έχει κινητό;
(Μασάτος) Το έχουμε στο αμάξι. (Μελέτης) Πήγαινε τσέκαρέ το.
Σε τρεις ώρες να είστε εκεί.
[μαρσάρισμα]
[Ο Σωτήρης ξεφυσάει]
(Σωτήρης) Τι θα κάνουμε;
(Μασάτος) Όπως βλέπεις, τα πράγματα δεν πάνε πολύ καλά.
(Σωτήρης) Ρε Μασάτο, εμείς τα λέμε όλα.
Πόσο πιθανό είναι να φύγουμε από τη συνάντηση ζωντανοί;
(Μασάτος) Πού να ξέρω, ρε; Η Άση Μπίλιου είμαι;
(Σωτήρης) Τι θα κάνουμε; (Μασάτος) Τέλειωσε.
Καθένας για την πάρτη του. Κάνε ό,τι θες.
(Σωτήρης) Εσύ; (Μασάτος) Το Ερπετό δεν το πουλάω.
(Σωτήρης) Άρα τον έχεις δει; (Μασάτος) Τι τραβάω! Χαζός είσαι;
Αν τον είχα δει, θα 'μουν εδώ και θα σου μιλούσα;
Θα 'χαν λουλουδιάσει τα κόκαλα μου.
Θα 'χα βγάλει κλαδιά.
[πόρτα ανοίγει]
(Παντελής) Ήρθε ο Σιμόπουλος. (Δημήτρης) Η Τόνια;
(Παντελής) Δεν την έχουμε βρει ακόμα.
(Βανόρτας) Θα τη βρούμε. Νέζης, Ζερβός;
(Παντελής) Καθοδόν.
(Βανόρτας) Πάμε στον Σιμόπουλο. Θα έρθεις; Μπάμπη.
(Βανόρτας) Τι γίνεται, κ. Σιμόπουλε;
Το κάνατε το τηλεφώνημα που ζητήσατε;
(Σιμόπουλος) Ναι και ευχαριστώ. Εδώ τι κάνουμε;
(Παντελής) Τι έγινε, βιάζεσαι; (Σιμόπουλος) Ναι.
Αλλά θα 'πρεπε να βιάζεστε εσείς. (Παντελής) Γιατί;
(Σιμόπουλος) Γιατί δεν πιστεύω να τελώ υπό σύλληψη.
Άρα, ο χρόνος σας είναι περιορισμένος.
(Παντελής) Θα δείξει.
(Σιμόπουλος) Κύριε Προϊστάμενε; Τελώ υπό σύλληψη;
Είναι κάτι που δεν ξέρω;
(Βανόρτας) Προσαγωγή. (Σιμόπουλος) Έτσι μπράβο.
Προσαγωγή. Έχω ένα ραντεβού κι ελπίζω να το προλάβω...
για να ξεχάσω την αδικαιολόγητη παρουσία μου εδώ μέσα.
(Βανόρτας) Τι γνωρίζετε για τον Γρύπα;
(Σιμόπουλος) Το μυθικό τέρας με σώμα λιονταριού...
φτερά και κεφάλι αετού;
(Βανόρτας) Το επίθετο, κ. Σιμόπουλε.
(Σιμόπουλος) Όχι. Δεν γνωρίζω τίποτα. Τελειώσαμε;
(Βανόρτας) Για να τελειώσουμε.
Έχουμε την πλήρη εικόνα της οργάνωσης όπου ανήκετε...
καθώς και της σύνδεσή της με το πανεπιστήμιο.
Γνωρίζουμε για το Ερπετό και ότι είστε ο μόνος...
που τον έχετε δει στο πρόσωπο.
Ξέρουμε επίσης... (Σιμόπουλος) Εικασίες.
Ό,τι λέτε είναι εικασίες και υποθέσεις.
Γιατί αν είχατε στοιχεία, θα με είχατε συλλάβει.
Και από όσα λέτε, δεν γνωρίζω τίποτα. Ειλικρινά.
(Παντελής) Τι κάνεις τώρα, πουλάς τρέλα;
Κάθεσαι εκεί με το ρολογάκι, τη γραβατούλα και τη κοστούμια...
ξέρεις τον νόμο και το παίζεις δυνατός μάγκας;
(Σιμόπουλος) Προϊστάμενε, τα κλισέ μου φέρνουν αναγούλα.
Δεν μαζεύετε αυτό το γιαλαντζί πίτμπουλ;
(Παντελής) Αλλιώς θα βάλεις το Ερπετούλι να με κάνει ντα;
(Βανόρτας) Παντελή, κάτσε κάτω, σε παρακαλώ.
(Σιμόπουλος) Μάλλον δεν συνεννοούμαστε...
και λυπάμαι που δεν μπορώ να βοηθήσω.
(Βανόρτας) Σε κάνα μισάωρο θα 'χούμε στοιχεία...
που ίσως σας βοηθήσουν να μας βοηθήσετε, κ. Σιμόπουλε.
Τι θα λέγατε να σας κεράσουμε έναν καφέ;
(Σιμόπουλος) Εντάξει. Δεκτός.
(Μπάμπης) Νέζης και Ζερβός είναι εδώ.
(Βανόρτας) Συνόδεψε τον κ. Σιμόπουλο κάτω.
(Μπάμπης) Μάλιστα. Παρακαλώ.
[ανασαίνει βαριεστημένα]
[Μουσική αγωνίας και μυστηρίου]
(Αθανασίου) Κύριε Προϊστάμενε, τι συμβαίνει;
Δημήτρη; Εσύ εδώ;
(Βανόρτας) Εσείς τι θέλετε εδώ;
(Αθανασίου) Τι εννοείτε;
Συλλαμβάνετε δυο καθηγητές χωρίς καμία ενημέρωση.
Η δικηγόρος μας έχει δίκη και δεν μπορεί να παρευρεθεί.
Έχουμε όλοι αναστατωθεί. Θέλουμε να μάθουμε τι συμβαίνει.
(Παντελής) Δεν ενημερώνουμε όταν προχωράμε σε συλλήψεις.
(Αθανασίου) Απαιτώ να διακόψετε μέχρι να έρθει η δικηγόρος.
(Παντελής) Απαιτείς;
(Αθανασίου) Συγχωρήστε μου την οξύτητα.
Έχετε φυλακισμένους δυο καθηγητές και μόλις συλλάβατε άλλους δυο.
(Βανόρτας) Κύριε Αθανάσιου, δεν έχω τη πολυτέλεια του χρόνου.
Το μόνο που μπορώ να κάνω επειδή είστε νομικός...
είναι να σας επιτρέψω να μπείτε μέχρι να έρθει η δικηγόρος σας.
Είστε εντάξει με αυτό;
(Αθανασίου) Κύριοι συνάδελφοι, παρίσταμαι εγώ.
Εν αναμονή της δικηγόρου μας.
(Νέζης) Τι σημαίνουν όλα αυτά; (Ζερβός) Αυτό είναι απαράδεκτο.
(Νέζης) Αυτό δεν θα περάσει έτσι. Θα σας σύρω...
(Παντελής) Ήρεμα!
(Βανόρτας) Μία οργάνωση που ασχολείται με πορνεία...
χρησιμοποιεί το πανεπιστήμιο για να φέρει νόμιμα νέες κοπέλες.
(Σωτήρης) Αδελφέ, γεια χαρά.
(Νέζης) Και με βάση την κατάθεση δύο υπόδικων καθηγητών...
συγνώμη κιόλας, Δημήτρη, τραβάτε εμάς στο τμήμα;
(Βανόρτας) Έχουμε πληροφορίες πως η οργάνωση...
έχει διεισδύσει πολύ υψηλά στην ιεραρχία του πανεπιστημίου.
Οπότε, ως υποψήφιοι Πρυτάνεις, είστε και οι δυο ύποπτοι, κύριοι.
(Ζερβός) Απ' όσα μας περιγράψατε μέχρι στιγμής...
δεν θα έπρεπε να είμαστε. (Βανόρτας) Γιατί;
(Ζερβός) Γιατί είναι το προφανές.
(Βανόρτας) Τι θέλετε να πείτε, κ. Ζερβέ;
Πως προσπάθησαν κι εσάς να σας παγιδέψουν;
(Νέζης) Αυτό ακριβώς θέλει να πει. [χτυπά η πόρτα]
(Δημήτρης) Σας είδα να μιλάτε σε έντονο ύφος με τη Λουντβίκα.
Τι της λέγατε;
(Νέζης) Της έκανα σκηνή ζηλοτυπίας στον διάδρομο.
Αυτό θέλετε να πείτε; (Βανόρτας) Τι της λέγατε;
(Νέζης) Πού να θυμάμαι τι έλεγα σε μία φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο;
(Βανόρτας) Αυτή είναι η Λουντβίκα Μποζένα πριν τον θάνατό της.
Και αυτή εδώ είναι η Λουντβίκα μετά τον θάνατό της.
Και αυτή.
Και αυτή.
Και αυτή.
Και αυτή.
Και αυτή.
Ο θάνατός της ήταν αργός και βασανιστικός.
Προσπάθησε, πάλεψε, ικέτεψε για τη ζωή της.
(Δημήτρης) Και του παιδιού που έφερε μέσα της.
(Βανόρτας) Οπότε, είμαστε πολύ σοβαροί.
Δεν θα σταματήσουμε πουθενά μέχρι να δούμε...
ποιος από εσάς είναι το κτήνος που ευθύνεται για τον φόνο της.
(Αθανασίου) Δεν είμαι κτήνος.
(Αθανασίου) Δεν είμαι κτήνος.
(Παντελής) Κύριοι, ελάτε μαζί μου. Δεν σας χρειαζόμαστε άλλο.
Κύριε Νέζη.
(Αθανασίου) Την ερωτεύτηκα.
Από την πρώτη στιγμή που την είδα.
Δεν καλούσα για πρώτη φόρα στο σπίτι μου συνοδό πολυτελείας.
Αλλά η Λουντβίκα...
είχε κάτι διαφορετικό.
Δεν ήταν σαν τις άλλες.
Δεν ανήκε σε αυτόν τον κόσμο.
Δεν διανοήθηκα να κάνω κάτι μαζί της εκείνο το βράδυ.
Ήθελα να μάθω για εκείνη και μου αρκούσε να την ακούω.
Και να την κοιτάζω.
Κάθε φορά που έπρεπε να φύγει, ένιωθα σαν να με κόβουν στη μέση.
Ζούσα για την επόμενη συνάντηση μαζί της.
Δεν την είχα αγγίξει.
Τρώγαμε...
τη βοηθούσα να βελτιώσει τα ελληνικά της...
Βλεπόμασταν σχεδόν κάθε βράδυ.
Ειδικά όταν είχε ρεπό.
Ερχόταν από νωρίς και καθόμασταν με τις ώρες.
[Ομιλία από τηλεοπτικό πρόγραμμα]
(Αθανασίου) Πρέπει να φύγεις;
Λουντβίκα...
δεν χρειάζεται να το κάνεις.
(Λουντβίκα) Μα θέλω.
(Αθανασίου) Επειδή αυτό για σένα είναι δουλειά, δεν θα ήθελα...
(Λουντβίκα) Εσύ δεν είσαι δουλειά.
Και σήμερα είμαι ρεπό.
(Αθανασίου) Έχω ρεπό, λέμε. (Λουντβίκα) Έχω ρεπό.
(Αθανασίου) Μέχρι τότε δεν είχα καταλάβει τι σημαίνει...
αυτό που όλοι λέγανε χημεία.
Την έβλεπα σχεδόν κάθε μέρα.
Κάθε μέρα.
Κάθε μέρα.
Ώσπου μια μέρα...
Μου είπαν ότι σταμάτησε, ότι έφυγε από τη χώρα.
Μόλις είχε απελαθεί.
Δεν άντεχα.
Ζήτησα να δω τον άντρα που μου κανόνιζε τα ραντεβού.
Ήρθε. Του ζήτησα να τη φέρει πίσω.
Αυτός μου έλεγε να μην κάνω έτσι, τόσες κοπέλες υπάρχουν.
Ζήτησα να μου δώσουν κάποια στοιχεία επικοινωνίας μαζί της.
Αρνήθηκε.
Τότε πρότεινα να κάνουν αίτηση στο πανεπιστήμιο.
Εγώ θα πλήρωνα τα δίδακτρα και θα ερχόταν κανονικά.
Προσφέρθηκα να τους δώσω και χρήματα.
Εκείνος είπε ότι έπρεπε να μιλήσει πρώτα με το αφεντικό του.
Και έφυγε.
Λίγες μέρες μετά, συναντηθήκαμε ξανά.
Μου είπε ότι...
αυτό που ζήτησα μπορεί να γίνει...
και ότι δεν ήθελαν χρήματα.
Ήθελαν να χρησιμοποιούν τη Λουντβίκα...
όπως και πριν.
Αυτό να το ξεχάσετε.
(Μασάτος) Άμα θες να παίρνεις τα κορίτσια μας...
θα πρέπει να φέρνεις άλλα.
(Αθανασίου) Δέχτηκα.
Η Λουντβίκα ήτανε μόνο δική μου.
Αλλά η χαρά δεν κράτησε πολύ.
Άρχισαν να με πιέζουν...
ώστε να φέρνουμε περισσότερα κορίτσια.
Έφεραν και τη Μαριάννα στο πανεπιστήμιο και...
μου επέβαλαν να κανονίσω την πρόσληψή της.
Ο Αδαμαντινός είχε αρχίσει να υποψιάζεται.
Η πίεση που είχα ήταν τεράστια.
Η Λουντβίκα δεν άντεχε να με βλέπει τόσο πιεσμένο.
Πήγε να τους βρει, να τους μιλήσει...
και εκείνοι την χτύπησαν.
Αυτό το έμαθα αργότερα. Εκείνο το βράδυ, δεν ήρθε.
Κοιμήθηκε στην Ισαβέλλα...
στην οποία είπε τα πάντα.
Και εκείνη την έπεισε ότι θα βρει έναν τρόπο για να μας βοηθήσει.
Της είπα να μην κάνει καμιά ανοησία, αλλά...
δεν με άκουσε.
Όλα ξεκίνησαν όταν ανακοίνωσα την υποψηφιότητα Βελισσαράτου.
Είχα ήδη ο ίδιος στείλει το email από τον Η/Υ του Αδαμαντινού.
Αρκετό καιρό πριν.
Η Ισαβέλλα θεώρησε ότι...
ο κ. Βελισσαράτος θα ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος...
και για να την ακούσει...
και για να βοηθήσει να ξεκαθαρίσουνε τα πάντα.
Το ίδιο πίστευα και εγώ.
Για αυτό και έστειλα εκείνο το email.
Βλέποντας πόσο δημοφιλής είναι ο κ. Βελισσαράτος...
ήμουνα σίγουρος για την εκλογή του.
Όμως, η Λουντβίκα πέθανε...
και πέθανε για να με προστατέψει.
Κι εγώ...
[Ξεσπάει σε κλάματα]
(Δημήτρης) Αναγνωρίζω ότι θέλατε να ξεκαθαρίσει η κατάσταση.
Κι ότι θέλατε να βοηθήσετε.
Όταν στρέψατε την προσοχή μου στη Μαριάννα...
ρωτώντας με τι είχε αλλάξει τα τελευταία δύο χρόνια.
Δεν καταλαβαίνω τι άλλαξε τα τελευταία δύο χρόνια...
και φτάσαμε σ' αυτό το σημείο;
(Δημήτρης) Με παροτρύνατε να δω το email του Αδαμαντινού.
(Αθανασίου) Σε ποιον μήνα εγκυμοσύνης βρισκόταν;
(Δημήτρης) Δεν ήταν έγκυος.
[Αναφιλητά]
(Βανόρτας) Μπάμπη...
παρ' τον στο κρατητήριο και ξανάλα πάλι εδώ.
(Μπάμπης) Μάλιστα, Προϊστάμενε.
(Παντελής) Πού 'σαι, ρε Σωτηράκη;
Την άλλη φορά που ήρθες εδώ, όταν σκοτώθηκε ο Σαβάκης...
δεν σου ξηγηθήκαμε ωραία; (Σωτήρης) Ωραία.
(Παντελής) Εσύ όμως ξανάμπλεξες.
Γιατί ήρθες; (Σωτήρης) Για να μιλήσω.
(Παντελής) Τι να πεις, ρε; (Βανόρτας) Παντελή!
(Σωτήρης) Θέλω να με βοηθήσετε να ξεμπλέξω.
Το τελευταίο διάστημα... (Βανόρτας) Ξέρουμε πολύ καλά...
και πού είσαι και τι κάνεις αυτό το διάστημα. Γιατί ήρθες;
Τι άλλαξε και θες να ξεμπλέξεις;
(Σωτήρης) Εξαρχής δεν ήθελα να μπλέξω.
Μετά τον Σαβάκη, έπιασα δουλειά σε ιππικό όμιλο κι όλα ήταν καλά.
Μια μέρα με πλησίασε... (Βανόρτας) Ο Μασάτος.
Εσύ για να ξεφύγεις, έδωσες τη θέση σου στον Μελέτη.
Μα κάτι είδες, και δεν σε αφήσανε να φύγεις. Τα λέω σωστά;
(Σωτήρης) Σωστά.
(Βανόρτας) Και τώρα τι άλλαξε;
(Σωτήρης) Ο μεγάλος μάς κάλεσε όλους.
Ρώτησα τον Μασάτο τι κάνουμε. Είπε "Καθένας για την πάρτη του".
(Βανόρτας) Ποιος είναι ο μεγάλος; (Σωτήρης) Τον φωνάζουν Ερπετό.
Κανείς μας δεν τον έχει δει.
(Βανόρτας) Θα 'ναι κι αυτός στη συνάντηση;
(Βανόρτας) Κι εσύ πού το ξέρεις; (Σωτήρης) Μου το είπε ο Μασάτος.
(Παντελής) Και πώς κι αποφάσισε να σας εμφανιστεί;
(Σωτήρης) Πού να ξέρω εγώ; (Παντελής) Από εμάς τι θες τώρα;
(Σωτήρης) Μόνο με τη δική σας βοήθεια μπορώ να ξεμπλέξω.
(Σωτήρης) Ξέρω πότε και πού θα γίνει η συνάντηση.
(Βανόρτας) Πότε και πού;
(Σωτήρης) Θα με βοηθήσετε;
(Βανόρτας) Αν το μόνο που έκανες ήταν να μεταφέρεις κοπέλες, ναι.
(Σωτήρης) Σε 3 ώρες στις παλιές αποθήκες της ΔΕΗ στο Κερατσίνι.
(Βανόρτας) Πόσοι θα είναι; (Σωτήρης) Καμιά δεκαριά.
(Βανόρτας) Μια Μαριάννα την ξέρεις;
(Βανόρτας) Πού είναι τώρα;
(Σωτήρης) Πάει αυτή. (Βανόρτας) Ένας Γρύπας;
(Σωτήρης) Πάει κι αυτός. (Βανόρτας) Πού το ξέρεις;
(Σωτήρης) Μου το 'πε ο Μασάτος. Του στείλανε και βίντεο.
(Βανόρτας) Κάποιον Σιμόπουλο τον ξέρεις;
Αυτός μεταφέρει τις εντολές του Ερπετού στην οργάνωση;
(Σωτήρης) Αυτός.
(Βανόρτας) Τον έχεις δει να είναι παρών σε συνάντηση της οργάνωσης;
(Σωτήρης) Τον έχω δει.
(Βανόρτας) Αν τον ξανάβλεπες θα τον αναγνώριζες;
(Σωτήρης) Φυσικά.
(Βανόρτας) Μπάμπη, πάρ' τον να δει τον Σιμόπουλο.
Αν τον αναγνωρίσει, το θέλω εγγράφως.
(Βανόρτας) Και μη φύγει κανείς μέχρι να επιστρέψω.
Παντελή, να ετοιμαζόμαστε.
[Περιπετειώδες μουσικό θέμα]
(Γιατρός) Κάτσε να φιλάς τσίλιες.
Ό,τι περίεργο δεις με παίρνεις απ' αυτό.
Αν κάτι πάει στραβά, έφυγες για τη μαρίνα, εκεί που σου είπα.
Περίμενε έξω απ' το Captain Z. (Μασάτος) Εντάξει.
(Γιατρός) Όταν δεις το αμάξι του Ερπετού, πάρε με.
(Μασάτος) Γιατρέ;
Πώς θα το καταλάβω;
(Γιατρός) Θα το καταλάβεις.
(Ελένη) Απόστολέ μου; (Απόστολος) Άσ' το καλύτερα.
(Ελένη) Τι θες να πεις; Δεν ξεκαθάρισαν όλα;
(Απόστολος) Θα μπορούσες να μου είχες μιλήσει.
(Ελένη) Δεν άκουσες τι είπα;
(Απόστολος) Η σύνταξη δεν σημαίνει παροπλισμός.
Να συμβαίνουν αυτά και να μη μου έχεις πει κάτι.
Με ακύρωσες σαν επαγγελματία και σαν άντρα.
[πόρτα ανοίγει]
(Βανόρτας) Έχουμε μαρτυρία ότι η οργάνωση θα συναντηθεί απόψε...
με το Ερπετό παρόν στο Κερατσίνι. Ο Παντελής ετοιμάζει ομάδα.
(Διοικητής) Απόστολε, Ελένη, μαζί μου.
Προσεκτικά. Καλή επιτυχία.
(Βανόρτας) Μάρθα, μένεις εδώ με Λαΐνη, Στεργίου, Βελισσαράτο.
Μέχρι να γυρίσουμε, να μην μπει κανείς χωρίς σήμα.
(Δημήτρης) Είχαμε κανένα νέο από την Τόνια;
(Ελένη) Αγάπη μου!
(Ελένη) Είσαι καλά; (Άννα) Ναι, ηρέμησε.
[γέλια ανακούφισης]
(Ελένη) Απόστολε, η Άννα μου.
Ο Απόστολος, που σου έλεγα.
(Απόστολος) Γεια σου, Άννα. (Άννα) Επιτέλους.
[Μουσικό θέμα δράσης]
(Μασάτος) Έλα, γιατρέ. Έσκασε μπατσικό.
Κατεβήκανε δύο. Όχι, τέσσερις. Έξι κατεβήκανε, σαν αστακοί.
Έσκασε κι άλλο μπατσικό. Τι θέλεις να κάνω;
Είσαι σίγουρος;
[Ασύρματος αστυνομίας]
Εντάξει, γιατρέ.
(Καλαφατάς) Πολύ άργησε ο αρχηγός. (Μελέτης) Γιατί, έχεις ραντεβού;
(Καλαφατάς) Έκλεισα κάτι καλό. Έλα αν θες.
(Παντελής) Ακίνητοι όλοι! Ψηλά τα χέρια!
(Βανόρτας) Τα χέρια στο κεφάλι! Όλα τελειώσαν!
(Γιατρός) Δεν τέλειωσε τίποτα ακόμα, μπατσάκο.
(Τόνια) Παντελή, κάνε κάτι!
(Βανόρτας) Μην κάνεις καμιά βλακεία.
Άσε το κορίτσι να φύγει. Δεν φταίει σε τίποτα.
Τελείωσαν όλα. (Γιατρός) Τίποτα δεν τέλειωσε.
[Κρότος από περίστροφο]
[Γδούπος]
(Βανόρτας) Λιανίστε τους.
[Κρότοι από απανωτά πυρά]
[Μεταλλικός ήχος]
(Βανόρτας) Φάτε τους όλους! Μην αφήσετε κανέναν!
[Κραυγή πόνου]
[Σταγόνες πάνω σε μέταλλο]
[Τρίξιμο μετάλλων]
[Σιγανοί βιομηχανικοί θόρυβοι]
[Κλαγγή]
[Γδούπος]
[Κραυγή πόνου]
[ήχος λάμας και δύο πυροβολισμοί]
[Ο Παντελής ασθμαίνει]
[Μουσικό θέμα δράσης]
[Ποδοβολητά]
[Διπλός πυροβολισμός]
[Απαλή μουσική σασπένς]
[Διπλός πυροβολισμός]
[Κρότος όπλου]
(Παντελής) Ένα ασθενοφόρο. Τραυματίας αξιωματικός.
Προϊστάμενε, προϊστάμενε...
Προϊστάμενε, κράτα. Μ' ακούς;
Μην κοιμηθείς.
Έχουμε αφήσει έναν αγώνα στη μέση. Ακούς;
[Δόνηση κινητού]
[Λυπητερό μουσικό θέμα]
[Ήχοι από αργά, βαριά βήματα]
(Απόστολος) Τελειώνουμε και πάμε σπίτι του.
Να μη μείνει μόνος του.
(Μακρή) Να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να το ξεπεράσουμε.
Αυτή είναι η επιθυμία και η εντολή...
που η κα Ρίτσαρντσον μου ζήτησε να σας μεταφέρω.
(Νέζης) Τα αποτελέσματα είναι; (Μακρή) Μάλιστα, κ. Νέζη.
(Ζερβός) Οι διαφορές είναι μικρές ή είναι ξεκάθαρη η εκλογή;
(Μακρή) Ο νέος Πρύτανης συγκέντρωσε ποσοστό 47%.
Ο αμέσως επόμενος 41% και ο τρίτος 12%.
(Μακρή) Πάμε; Μας περιμένουν να ανακοινώσουμε το αποτέλεσμα.
(Ηλίας) Αν δεν έχουν αντίρρηση ο κ. Νέζης και ο κ. Ζερβός...
θα ήθελα να μάθουμε τα αποτελέσματα τώρα.
(Μακρή) Κύριοι; (Νέζης) Εγώ δεν έχω αντίρρηση.
(Ζερβός) Ούτε κι εγώ.
(Μακρή) Καλώς, λοιπόν.
Κύριε Ζερβέ, συγκεντρώσατε το 12%.
[συγκρατημένα γέλια]
Και ο νέος Πρύτανης είναι, με ποσοστό 47%...
ο κύριος Βελισσαράτος.
(Και οι τρεις) Συγχαρητήρια, Ηλία.
(Μακρή) Λοιπόν, πάμε.
(Ηλίας) Μια στιγμή. Τι θα γίνει αν παραιτηθώ;
(Μακρή) Αν αρνηθείτε...
αυτόματα χρίζεται Πρύτανης ο κ. Νέζης.
(Νέζης) Ηλία, άσε τα πράγματα ως έχουν.
(Ηλίας) Ο Αδαμαντινός δεν έστειλε ποτέ μέιλ.
Δεν θα έπρεπε καν να είμαι υποψήφιος.
Αλλά και ως υποψήφιος...
γνωρίζω ότι ο κ. Νέζης θα είναι ένας εξαιρετικός πρύτανης.
Θα βοηθήσει το πανεπιστήμιό μας να βγει απʼ την κρίση.
Επομένως, παραιτούμαι.
(Μακρή) Είναι τελική απόφαση; (Ηλίας) Μάλιστα.
(Μακρή) Καλώς. Κύριε Νέζη;
Αποδέχεστε τη θέση, καθώς και όλες τις ευθύνες που αυτή συνεπάγεται;
(Νέζης) Αποδέχομαι.
(Μακρή) Τελειώσαμε. Συγχαρητήρια. (Νέζης) Ευχαριστώ.
(Ζερβός) Συγχαρητήρια. (Νέζης) Ευχαριστώ πολύ.
(Ζερβός) Και σ' εσάς που δεν... (Ηλίας) Ευχαριστώ.
(Νέζης) Ηλία, δεν έπρεπε να το κάνεις.
(Ηλίας) Δεν το έκανα γιατί πρέπει, αλλά γιατί είναι το πρέπον.
(Νέζης) Όταν μιλήσεις με τον Δημήτρη...
πες από εμένα όσο χρόνο χρειαστεί.
Η θέση θα τον περιμένει. (Ηλίας) Ευχαριστώ πολύ.
Μετά από εσάς, κύριε Πρύτανη.
(Διοικητής) Η Τόνια είναι νεκρή. Ο Μπάμπης είναι νεκρός.
Το ίδιο και ο Αθανασίου. Τους σκότωσαν μέσα στην αστυνομία.
Στο ίδιο μας το σπίτι μέσα!
Έβαλες στο ίδιο κρατητήριο τον Σιμόπουλο με τον Αθανασίου;
Έχουμε και άλλους δυο νεκρούς αστυνομικούς από την αποθήκη.
(Βανόρτας) Ο Σιμόπουλος;
(Διοικητής) Ήρθε να σου ευχηθεί. Άφαντος είναι! Πού θες να 'ναι;
(Βανόρτας) Τον αναγνώρισε ο Σωτήρης;
(Διοικητής) Κι αυτός άφαντος. Θα τον βρούμε σε κάνα χαντάκι.
Αφού υποψιαζόσουν ότι ο Σιμόπουλος είναι το Ερπετό...
πώς στον διάολο τους έβαλες στο ίδιο κρατητήριο, ρε παιδί μου;
(Διοικητής) Ξέρεις, σε περιμένει πειθαρχικό.
[χτυπά η πόρτα]
(Διοικητής) Κύριε Λαΐνη, μπορώ να φανταστώ πώς νιώθετε.
(Δημήτρης) Δεν μπορείτε.
(Δημήτρης) Ήρθα για να σου πω δυο πράγματα.
Το πρώτο είναι...
ότι δεν είμαι πλέον διαθέσιμος για την αστυνομία.
Γιατί εγώ υπηρέτησα την επιστήμη μου με διπλό τρόπο.
Διδάσκοντας...
και ασκώντας την στην πράξη για να βοηθήσω εσάς.
Και αυτό που εισέπραξα...
ήταν σωματική και ψυχική ταλαιπωρία.
Αδιαφορία, εγκληματική αμέλεια.
Απώλεια...
και πόνο.
Το δεύτερο που θέλω να σου πω...
είναι για το Ερπετό.
Υπάρχει μια φράση που λένε.
Αν δεν κερδίσεις τον αντίπαλό σου, κάνε του τη νίκη αφόρητη.
Αυτό έκανε και σε σένα.
Εξιχνίασες μία τεράστια και σημαντική υπόθεση...
ερήμην μας...
και κανείς δεν μπορεί να την πανηγυρίσει.
Φαντάσου έναν άνθρωπο...
που κανείς δεν ξέρει την ταυτότητά του.
Ενώ όλοι τον ψάχνουν, αυτός είναι ανάμεσά τους...
και παριστάνει τον τελευταίο τροχό της αμάξης.
(Μασάτος) Κύριε Σιμόπουλε; (Σιμόπουλος) Ναι.
(Μασάτος) Απ' ό,τι καταλαβαίνω, περιμένουμε το Ερπετό.
Μετράω ώρες;
(Σιμόπουλος) Αν ήταν έτσι, θα 'σουν στις αποθήκες.
Φρόντισε, με τη συμπεριφορά σου, να του το ξεπληρώσεις.
(Δημήτρης) Στην υπόθεση του Θησέα...
δεν τον συλλάβαμε, ήρθε μόνος του.
(Σωτήρης) Φιλαράκι, η Alfa Romeo του '66 πόσα άλογα βγάζει;
(Παντελής) Δουλεύεις χρόνια εκεί; (Σωτήρης) Όχι, εδώ και εφτά μήνες.
(Απόστολος) Δεν βλέπω ούτε κλήση για παράβαση.
Πεντακάθαρος.
(Σωτήρης) Τώρα πια...
μόνο με τη δική σας τη βοήθεια μπορώ να ξεμπλέξω.
(Δημήτρης) "Τώρα πια"...
"μόνο με τη δική σας τη βοήθεια μπορώ να ξεμπλέξω".
Η αποθήκη ήταν αντιπερισπασμός.
Έμαθε για την αποφυλάκισή μου και για τη σύλληψη του Σιμόπουλου.
Κατάλαβε ότι τον κέρδισες και θα έκανε τρία πράγματα.
Να σώσει τον πιο σημαντικό του συνεργάτη...
για να καταφέρει κάποτε να ανασυγκροτηθεί.
[Κρότος όπλου]
Δεύτερον, να βάλει την αστυνομία να σκοτώσει κάθε συνεργάτη του.
Και τρίτον, να σου κάνει τη νίκη σου αφόρητη.
(Σιμόπουλος) Λοιπόν. Φεύγουμε για Μάλτα.
Εκεί μας περιμένει λίαρ-τζετ.
Την τελική απόφαση για τον προορισμό την έχεις εσύ.
(Σωτήρης) Μασάτο, όλα καλά;
(Μασάτος) Καλά.
(Σωτήρης) Ο Γιατρός;
(Δημήτρης) Αν απ' την αρχή...
είχες κάνει ό,τι ο προκάτοχός σου...
ο κ. Μπαρασόπουλος, δηλαδή...
να δούλευες ομαδικά...
να μοιραζόσουν πληροφορίες, να μοιραζόσουν σκέψεις...
το Ερπετό θα ήταν στη φυλακή.
Κι η Τόνια μου...
θα ζούσε.
(Βανόρτας) Κύριε Λαΐνη;
Ο κόσμος θα αποδειχθεί πια πολύ μικρός γι' αυτόν.
Όποια κι αν είναι η τύχη μου από δω και πέρα...
είτε ως μπάτσος είτε ως πολίτης...
μόνος σκοπός στη ζωή μου...
θα 'ναι να βρω το Ερπετό...
για να φέρω το κουφάρι του στα πόδια σου.
Και για αυτό σου δίνω τον λόγο μου.
(Δημήτρης) Τι θα αλλάξει;
(Μάρθα) Κύριε Λαΐνη;
Μπορώ να σας πω για λίγο;
(Δημήτρης) Σας ακούω.
(Μάρθα) Στην υπόθεση Έτερος Εγώ, όλα αφορούν τη φιλία...
και δύο μενταγιόν.
Μου έκανε εντύπωση που κανείς τότε δεν αναζήτησε τη φίλη της Κλειούς.
Τη Δανάη, απ' τους τελευταίους που την είδαν ζωντανή.
Κύριε Λαΐνη...
θα προσεύχομαι να απαλυνθεί ο πόνος σας...
κι εμείς να μην προκαλέσουμε ξανά τέτοιον πόνο.
[μεταλλικός ήχος]
Γνωρίζω ποιος φοράει το ζευγάρι του.
Καλύτερα μην το ξαναβάλετε σε τόσο κοινή θέα.
Και πάλι, τα θερμά μου συλλυπητήρια.
(Μάρθα) Χρειάζεσαι κάτι άλλο;
(Βανόρτας) Όχι, ευχαριστώ.
(Μάρθα) Να πηγαίνω τότε, να ξεκουραστείς.
(Βανόρτας) Μείνε αν θες, σε παρακαλώ πολύ.
Πώς τα 'κανα έτσι, ρε Μάρθα;
Αν είχα αποκαλύψει το σχέδιό μου στον Παντελή...
θα γνωρίζαμε την ύπαρξη της Τόνιας...
και τώρα το κοριτσάκι θα ζούσε.
[Ήπιο μουσικό θέμα με πιάνο]
[Ο Δημήτρης κλαίει]
(Δικαστής) Προϊστάμενε...
σχετικά με την ενδεχόμενη απόταξή σας από το Σώμα...
εξαιτίας των χειρισμών σας στην εν λόγω υπόθεση...
οι οποίοι αφενός οδήγησαν στην εξάρθρωση...
μιας από τις μεγαλύτερες εγκληματικές οργανώσεις...
αφετέρου προκάλεσαν τον θάνατο αστυνομικών και μίας πολίτη.
Η επιτροπή, έχοντας λάβει υπόψη τις καταθέσεις των μαρτύρων...
τη δική σας...
και του διοικητού σας υποστράτηγου Μαρκάτου...
έχει καταλήξει στην απόφασή της.
(Διοικητής) Ναι. Βγήκε η απόφαση;
Και;
Απόδοση Διαλόγων Αγγελική Αντωνοπούλου
Υποτιτλισμός TXR
Τεχνική Επεξεργασία COSMOTE TV
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.