All language subtitles for ETEROS.EGO.-GREEK-(The.Other.Me).2019 S01E01 -ALL WEB-DL-

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian Download
am Amharic
ar Arabic Download
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian Download
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional) Download
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish Download
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French Download
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian Download
ia Interlingua
ga Irish
it Italian Download
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal) Download
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian Download
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian Download
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian Download
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish Download
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

(Ιερέας) Και πάντων Αγίων...

την ψυχήν των εξ ημών μεταστάντος δούλου αυτού Αριστοτέλη...

εν σκηναίς δικαίων τάξαι...

εν κόλποις Αβραάμ αναπαύσαι...

και μετά Αγίων συναριθμήσαι...

ημάς δε ελεήσαι ως αγαθός και φιλάνθρωπος.

Αιωνία σου η μνήμη, αξιομακάριστε και αείμνηστε αδελφέ ημών.

Δι' ευχών των αγίων πατέρων ημών...

Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός...

ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.

(Ιερέας) Ζωή σε εσάς.

(Ηλίας) Ζωή σε εμάς.

(Απόστολος) Γεια σου, Ηλία μου.

(Ηλίας) Πάει και ο Αριστοτέλης.

(Ηλίας) Τα νέα σου;

(Απόστολος) Μετράω τις μέρες για τη σύνταξη.

(Ηλίας) Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς να διδάσκω.

(Ηλίας) Το ίδιο κι ο Αριστοτέλης.

(Ηλίας) Αυτό λέγαμε κάθε μέρα στο Πανεπιστήμιο.

(Ηλίας) Από δω μέσα δεν θα βγούμε με σύνταξη, αλλά με κάσα.

(Απόστολος) Εγώ περιμένω πώς και πώς.

(Απόστολος) Να φύγω να ησυχάσει η ψυχή μου.

(Απόστολος) Ένα νησάκι, μια βαρκούλα μακριά από τους ανθρώπους.

(Απόστολος) Τους μπούχτισα.

(Απόστολος) Ο Δημήτρης πώς και δεν ήταν στην κηδεία;

(Ηλίας) Δεν το πήρε πολύ καλά.

(Ηλίας) Ο Αριστοτέλης ήταν σαν πατέρας του σχεδόν.

(Ηλίας) Να χάσεις δεύτερη φορά πατέρα είναι βαρύ για τον καθένα.

(Ηλίας) Πόσο μάλλον για τον Δημήτρη.

(Ηλίας) Πρώτα ο πατέρας του, μετά η Σοφία, ο χωρισμός...

(Ηλίας) μετά αυτό.

[Βάζει μπροστά]

(Δημήτρης) Έχεις τη νοσοκόμα στο αίμα σου.

(Σοφία) Αλήθεια είναι αυτό.

(Σοφία) Αλλά όχι μόνο.

(Δημήτρης) Θα έπινα λίγο νεράκι.

(Σοφία) Έχω πιει.

(Δημήτρης) Δεν πειράζει.

[Ακούγονται κραυγές]

[Πνιχτοί ήχοι]

[Μια γυναίκα ουρλιάζει]

Βοήθεια!

(Χριστίνα) Οι πρώτες πληροφορίες από έγκυρες πηγές...

μιλούν για αποτρόπαιη δολοφονία...

στην όποια εμπλέκονται δύο τρόφιμοι εδώ στο Ψυχιατρικό Ίδρυμα.

Αυτή η δολοφονία φέρνει και πάλι στο προσκήνιο...

τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας σε αυτό το ίδρυμα...

που πολλοί έχουν χαρακτηρίσει "αποθήκη ψυχών".

(Όλοι οι δημοσιογράφοι) Μια δήλωση θα μας κάνετε;

(Χριστίνα) Όπως είδατε, κατέφτασε υψηλόβαθμο στέλεχος της Αστυνομίας.

Αρνήθηκε να μας κάνει κάποια δήλωση.

Για ό,τι νεότερο, θα διακόψουμε για να σας ενημερώσουμε.

(Απόστολος) Ήθελα να 'ξερα ποιος τους τα σφυράει.

(Παντελής) Δεν τα ξέρεις τώρα αυτά;

(Απόστολος) Τι έχουμε; (Παντελής) Δολοφονία.

(Παντελής) Ασθενής σκότωσε ασθενή.

(Απόστολος) Το θύμα; (Παντελής) Θωμάς Σκαρλάτος.

(Απόστολος) Ο βιαστής; (Παντελής) Ναι.

(Απόστολος) Ο δράστης;

(Παντελής) Γιώργος Πεταλάς, χρόνια εδώ.

(Απόστολος) Πού βρίσκεται;

(Παντελής) Τον έβαλαν στην απομόνωση.

(Απόστολος) Πώς τον σκότωσε;

(Παντελής) Τον χτύπησε στο κεφάλι με σιδερένιο ρόπαλο.

(Απόστολος) Τελειώσατε; (Σήμανση) Μάλιστα.

(Απόστολος) Καλησπέρα, Βασίλη. (Βασίλης) Καλησπέρα.

(Απόστολος) Τι έχουμε; (Βασίλης) Ό,τι φαίνεται.

(Βασίλης) Το όπλο του εγκλήματος και τα αίτια θανάτου...

δεν χρειάζονται εξήγηση.

(Βασίλης) Πρέπει να είναι νεκρός γύρω στις 3-4 ώρες.

Με ακρίβεια θα ξέρω μετά τη νεκροτομή.

Μάλλον κοιμόταν όταν δέχτηκε το χτύπημα και δεν ξαναξύπνησε.

(Απόστολος) Ο διευθυντής του Ιδρύματος;

(Παντελής) Μας περιμένει στο γραφείο του.

(Απόστολος) Πώς λέγεται; (Βασίλης) Φίλιππος Λαζαρίδης.

(Απόστολος) Τον γνωρίζεις; (Βασίλης) Άριστος ψυχίατρος, φίλος.

[Χτυπά η πόρτα]

(Φίλιππος) Περάστε.

(Παντελής) Ο κύριος Λαζαρίδης, Διευθυντής του Ψυχιατρείου...

ο κύριος Μπαρασόπουλος, Προϊστάμενος Ανθρωποκτονιών.

(Φίλιππος) Παρακαλώ, καθίστε.

(Απόστολος) Κύριε Λαζαρίδη... (Φίλιππος) Φίλιππος.

(Απόστολος) Κύριε Λαζαρίδη, πόσο καιρό είστε Διευθυντής εδώ;

(Φίλιππος) Τον άλλο μήνα κλείνω πέντε χρόνια.

(Απόστολος) Υπάρχουν γενικά βίαιες συμπεριφορές;

(Φίλιππος) Όχι.

Επί διοικήσεώς μου, όχι.

Όταν ανέλαβα εφαρμόσαμε μια νέα μέθοδο...

η οποία ευτυχώς είχε αποτέλεσμα.

Περιστατικά υπάρχουν, όχι όμως...

σαν αυτό το σημερινό.

Θα το γνωρίζατε αν υπήρχαν. (Παντελής) Σωστά.

(Απόστολος) Ποια μέθοδο ακολουθείτε, αν επιτρέπεται;

(Φίλιππος) Λογική.

Όταν η ζυγαριά γέρνει από τη μια μεριά...

ρίχνουμε το βάρος στην άλλη.

Έτσι στην τρέλα απαντάμε με λογική.

(Απόστολος) Μάλιστα.

(Απόστολος) Θύμα και δράστης είχαν διαφορές;

(Φίλιππος) Όχι. (Απόστολος) Τότε ποιο το κίνητρο;

(Φίλιππος) Κύριε προϊστάμενε, μιλάτε για κίνητρο εδώ μέσα;

Το ανθρώπινο μυαλό δεν είναι σαν ένα χέρι ή πόδι...

που αν ραγίσει, το βάζεις στον γύψο και τέλειωσε.

Το ανθρώπινο μυαλό αν ραγίσει...

ράγισε.

(Παντελής) Για τον δράστη τι έχετε να μας πείτε;

(Φίλιππος) Ειλικρινά, κανένας δεν περίμενε ότι...

θα προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση.

Ήταν ήσυχος.

Δεν είχε ιδιαίτερες επαφές με ασθενείς.

Δεν ακολουθούσε τις δραστηριότητες του Ιδρύματος.

Είχε κάνει απόπειρα εναντίον του εαυτού του πριν κάποιο διάστημα.

(Απόστολος) Το θύμα;

(Φίλιππος) Το θύμα ήταν εδώ κάπου τρία χρόνια.

Είχε νοσηλευτεί και στην Πάτρα πριν από εδώ.

Σε εμάς ήταν υπόδειγμα ασθενούς.

Μάλιστα είχε έρθει και εντολή...

σε κάποιο διάστημα να του δώσουμε απολυτήριο.

Σε έξι μήνες θα ήταν ελεύθερος.

(Απόστολος) Μπορούμε να δούμε τον δράστη;

(Φίλιππος) Βεβαίως.

(Παντελής) Θα χρειαστούμε αντίγραφα των ιατρικών φακέλων και των δύο.

(Φίλιππος) Λυπάμαι, χωρίς εισαγγελική άδεια...

(Απόστολος) Θα εκτιμούσα ιδιαίτερα...

(Απόστολος) αν αποφεύγαμε τις χρονοβόρες διαδικασίες...

ώστε να προχωρήσουμε γρήγορα.

Μας ετοιμάζεις δυο αντίγραφα σήμερα...

κι εγώ αύριο καταθέτω την αίτηση επίσημα.

Μέχρι να εγκριθεί, γλιτώνουμε χρόνο και θα είμαστε όλοι εντάξει.

Τι λες, Φίλιππε;

(Φίλιππος) Λέω πως θα έχουμε άψογη συνεργασία...

(Απόστολος) Απόστολος.

(Φίλιππος) Γιώργο;

Γιώργο, ο Φίλιππος είμαι.

Γιώργο;

Ήρθαν δύο κύριοι να σου μιλήσουν.

Ναι;

Εντάξει;

(Απόστολος) Γιώργο, δεν θα σε κουράσουμε πολύ.

Πρόκειται για τον άνθρωπο που χτύπησες.

Γιατί τον χτύπησες;

Προσπάθησε να σου κάνει κάτι;

Το ρόπαλο είναι δικό σου;

Πού το βρήκες;

(Γιώργος) Αυτή.

(Φίλιππος) Αυτή; (Απόστολος) Ποια;

(Γιώργος) Η φωνή.

(Απόστολος) Ποια φωνή;

(Γιώργος) Η φωνή.

Η φωνή.

(Γιώργος) Η φωνή, η φωνή, η φωνή... (Φίλιππος) Κοίτα με!

(Γιώργος) Η φωνή, η φωνή, η φωνή!

Η φωνή, η φωνή, η φωνή!

Η φωνή, η φωνή, η φωνή!

Η φωνή, η φωνή!

[Ο Γιώργος ουρλιάζει]

(Φίλιππος) Ευχαριστώ, Μαρία μου.

Οι φάκελοι που ζήτησες.

Και η κάρτα μου.

(Απόστολος) Πας κάπου;

(Φίλιππος) Τι εννοείς;

(Απόστολος) Επειδή σε βλέπω ντυμένο καλά.

(Φίλιππος) Όχι, όχι, εδώ.

(Απόστολος) Για να έρθεις εδώ ντύνεσαι έτσι;

(Φίλιππος) Και τι θα έπρεπε να φοράω; Ζουρλομανδύα;

(Απόστολος) Οτιδήποτε προκύψει, τηλεφώνησέ μου.

Φίλιππε, πού το βρήκε το ρόπαλο;

(Φίλιππος) Δεν έχω ιδέα.

Αύριο θα διατάξω Ε.Δ.Ε και θα σε ειδοποιήσω.

(Απόστολος) Προανάκριση;

(Παντελής) Θα πάρουμε καταθέσεις. (Απόστολος) Ωραία.

Βάλε έναν δικό μας στην απομόνωση μέχρι νεοτέρας.

(Παντελής) Με τον δράστη τι θα κάνουμε;

(Απόστολος) Θα ενημερώσω τον Εισαγγελέα και θα σου πω.

(Χριστίνα) Καλημέρα. (Παντελής) Πάλι μες στα πόδια μας;

(Χριστίνα) Στο χέρι σας είναι να σας αδειάσω τη γωνιά.

(Παντελής) Με ποιον τρόπο;

(Χριστίνα) Δώστε μου κάτι να γράψω για το χθεσινό περιστατικό.

(Παντελής) Έφυγες. (Χριστίνα) Για τον δράστη;

(Χριστίνα) Για το θύμα;

[Χτυπά την πόρτα]

(Πάνος) Καλημέρα. (Χριστίνα) Καλημέρα.

Πέρασα για ένα γεια, αλλά δεν σε βρήκα στο γραφείο.

(Πάνος) Πήγα να ετοιμάσω εισαγγελική εντολή για ένα συμβάν.

(Χριστίνα) Αυτό στην Ψυχιατρική Κλινική;

[Χτυπά πόρτα]

(Απόστολος) Ναι;

(Παντελής) Τα πρώτα εργαστηριακά αποτελέσματα.

(Απόστολος) Κατάλαβα.

Για να βγήκαν γρήγορα, δεν βρέθηκε τίποτα, σωστά;

(Παντελής) Περίπου.

Το αίμα στο ρόπαλο και στον χώρο είναι του θύματος.

Δεν βρέθηκαν ίχνη DNA εκτός του θύματος.

Το ένα και μοναδικό αποτύπωμα στο ρόπαλο, δεν είναι του Πεταλά.

Αυτά μέχρι στιγμής. Περιμένουμε.

(Απόστολος) Μάλιστα.

(Παντελής) Τι σκέφτεσαι;

(Απόστολος) Δύο πράγματα.

Το πρώτο και βασικό, πρέπει να ξαναμιλήσω στον Λαζαρίδη.

(Παντελής) Έριξα μια γρήγορη ματιά. Γενικά έχει πολύ καλή φήμη.

Πολύ καλός ψυχίατρος, εργατικός, τυπικός.

(Παντελής) Θες να τον φέρω; (Απόστολος) Όχι. Θα πάω εγώ εκεί.

(Παντελής) Είναι δικοί μας εκεί για στοιχεία. Να έρθω μαζί σου;

(Απόστολος) Όχι.

(Παντελής) Το δεύτερο που σκέφτεσαι;

(Απόστολος) Τη σύνταξη.

(Φίλιππος) Σήμερα το πρωί διέταξα Ε.Δ.Ε. για το ρόπαλο.

Όπως ξέρεις, βέβαια οι Ε.Δ.Ε. παίρνουν χρόνο.

Αν και δεν βλέπω να υπάρξει κάτι το διαφωτιστικό.

Τον βλέπεις αυτόν τον χώρο;

Ένας φύλακας.

Φαντάζομαι ξέρεις κι εσύ από τη δουλειά σου...

με τι μέσα καλούμαστε να κάνουμε το καθήκον μας.

Στην αρχή έχεις την ορμή του νεοφώτιστου.

Βάζεις κι από την τσέπη σου. Μετά όμως...

(Απόστολος) Σχετικά με τον Πεταλά...

και τη φωνή που του είπε να το κάνει...

τι μπορείς να μου πεις;

(Φίλιππος) Στην ψυχιατρική τις φωνές αυτές τις ονομάζουμε...

[Χαιρετά]

(Φίλιππος) "ακουστικές ψευδαισθήσεις".

Η διάγνωση συνήθως είναι σχιζοφρένεια.

Δεν συμβαίνει, όμως, πάντα το ίδιο.

(Απόστολος) Πώς είναι, γιατρέ, να ακούς φωνές;

[Ο Φίλιππος γελά]

(Φίλιππος) Καταρχάς, για αυτούς που τις ακούνε...

Βιώνουν μια πραγματική εμπειρία.

(Απόστολος) Αυτές οι φωνές είναι πάντα κακές;

Σου λένε μόνο άσχημα πράγματα να κάνεις;

(Φίλιππος) Όχι, απαραίτητα.

Μπορεί να είναι ευχάριστες και καλές...

μπορεί να είναι δυσάρεστες και κακές.

Ή μπορεί να είναι και μίξη και των δύο.

(Απόστολος) Κι από τι εξαρτάται το περιεχόμενο των φωνών;

(Φίλιππος) Από κάτι που συμβαίνει τώρα...

από κάτι που συνέβη στο παρελθόν...

από ένα τραύμα της παιδικής σου ηλικίας...

(Απόστολος) Ο Πεταλάς από μια ματιά που έριξα στον φάκελό του...

είχε κακοποιηθεί. (Φίλιππος) Σωστά.

Σωστά, ήταν θύμα βιασμού.

Τον βίαζε ο πατέρας του από τα δέκα του χρόνια.

(Απόστολος) Πώς αντιμετωπίζετε τις φωνές;

(Φίλιππος) Παλιότερα με φάρμακα.

Δεν δίναμε σημασία στο περιεχόμενό τους.

Στην πραγματικότητα όμως, οι φωνές έχουν νόημα...

στη ζωή του ατόμου που τις ακούει.

Κι αν νιώθει...

ότι έχουν τον πλήρη έλεγχο του εαυτού του...

παραλύει, δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτα.

(Απόστολος) Τι έγινε εκείνο το βράδυ;

(Φίλιππος) Ήμουν στο γραφείο μου.

Άκουσα φασαρία, κατέβηκα κάτω.

Μπήκα στο δωμάτιο...

και είδα τον Σκαρλάτο νεκρό.

(Απόστολος) Ο Πεταλάς πού ήταν;

(Φίλιππος) Ήταν σε εμβρυακή στάση...

να λικνίζεται μπρος-πίσω με το βλέμμα καρφωμένο στο πτώμα.

(Απόστολος) Το ρόπαλο το κρατούσε όταν μπήκατε στο δωμάτιο;

(Φίλιππος) Όχι. Ήταν πεταμένο εκεί που το βρήκατε.

(Απόστολος) Μετά τι κάνατε;

(Φίλιππος) Μετά πλησιάσαμε με δύο νοσοκόμους...

του κάναμε μία ηρεμιστική ένεση...

και τον πήγαμε στο δωμάτιο απομόνωσης.

(Απόστολος) Ύστερα;

(Φίλιππος) Ύστερα καλέσαμε εσάς.

(Απόστολος) Κατά τη μεταφορά του στην απομόνωση...

αφαιρέσατε οτιδήποτε από πάνω του;

(Φίλιππος) Όχι, τον μεταφέραμε ακριβώς όπως τον βρήκαμε.

[Χτυπά κουδούνι]

(Απόστολος) Ο Σκαρλάτος ήταν μέσα για βιασμούς.

Βίασε τρεις κοπέλες...

και τη μία τη σκότωσε πολτοποιώντας της το κεφάλι.

Αν υποθέσουμε λοιπόν...

ότι ο Πεταλάς μαθαίνει για τον Σκαρλάτο...

του ξυπνά τις μνήμες της παιδικής του ηλικίας...

και αποφασίζει να τον σκοτώσει...

με τον τρόπο που σκότωσε εκείνος την κοπέλα.

Είχε τόσα χρόνια στη διάθεσή του. Γιατί τώρα;

(Φίλιππος) Το ίδιο θα με ρωτούσατε όποτε κι αν το είχε κάνει.

(Απόστολος) Τυχαία η δολοφονία του συμπίπτει με την απόλυσή του;

(Φίλιππος) Μάλλον.

(Απόστολος) Όταν είδαμε τον Πεταλά στο δωμάτιο της απομόνωσης...

είχε παντού αίματα.

Στα χέρια, στα ρούχα, στο πρόσωπό του.

(Φίλιππος) Σωστά.

(Απόστολος) Όμως στο ρόπαλο δεν βρέθηκε αποτύπωμά του.

Δεν είναι περίεργο αυτό;

(Φίλιππος) Δεν βρέθηκε κανένα αποτύπωμα;

(Απόστολος) Θα μπορούσε η φωνή, ενώ του είπε να μη βάλει γάντια...

να τον διέταξε να καθαρίσει το ρόπαλο...

και μετά να το ξαναλερώσει;

(Φίλιππος) Θα σου το πω ξανά, έτσι;

Όταν με ρώτησες για το κίνητρο εδώ μέσα...

τι σου είπα;

Μην ψάχνεις λογική στο άλογο.

(Απόστολος) Θα μπορούσε, γιατρέ, κάποιος...

να σκοτώσει τον Σκαρλάτο και να προγραμματίσει τον Πεταλά;

Να του πει τι να κάνει παίρνοντας εντολή από τη φωνή;

(Φίλιππος) Να σ' το πω κι αλλιώς.

Ο μόνος που θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο, είμαι εγώ.

(Απόστολος) Πήρατε αποτυπώματα; (Σήμανση) Μάλιστα, κύριε.

(Σήμανση) Σε άλλο ένα παράθυρο...

τα σίδερα ήταν επισκευασμένα με εποξικό στόκο.

Τα έφτιαξαν πρόσφατα. (Απόστολος) Πόσο πρόσφατα;

(Σήμανση) Από τον στόκο υπολογίζω 6-7 ώρες.

[Χτυπά κινητό]

(Απόστολος) Έλα, Δημήτρη. Πώς και με θυμήθηκες;

Πού και πότε;

Καλώς. Μην αγγίξεις τίποτα.

Στέλνω άνθρωπο εκεί να το πάρει. Έλα κι εσύ στο Τμήμα.

Έλα, γεια.

(Πάνος) Καλύτερα όχι, Χριστίνα.

Από το περπάτημά του, σου λέω πως δεν είναι καλή στιγμή.

(Χριστίνα) Εσύ; Θα με βοηθήσεις;

Θα μου πεις κάτι για προχθές;

(Πάνος) Δεν ξέρω κάτι, μια αίτηση ετοίμασα για κάτι φακέλους.

(Χριστίνα) Τα ονόματα των φακέλων; (Πάνος) Θες να με κάψεις;

(Χριστίνα) Έλα βρε Πάνο, δεν θα σε εκθέσω.

Δεν αξίζω δυο ονόματα, δηλαδή;

(Χριστίνα) Καινούργια πρόσωπα βλέπω. Ποιος είναι αυτός;

(Πάνος) Ποιον λες; (Χριστίνα) Αυτός με τα γυαλιά.

(Απόστολος) Παντελή, πες τους ότι βιαζόμαστε.

Άγγιξε κάποιος άλλος εκτός από εσένα το κουτί;

(Δημήτρης) Όχι.

(Απόστολος) Είχες τίποτα διαφορές με κανέναν τελευταία;

(Δημήτρης) Όχι.

(Απόστολος) Ποιος να σου στείλει ένα κομμένο δάχτυλο και γιατί;

(Δημήτρης) Δεν ξέρω.

(Απόστολος) Υπάρχει περίπτωση να συνδέεται με την υπόθεση...

που δουλέψαμε τότε; Το Έτερος Εγώ;

(Δημήτρης) Τι εννοείτε; (Απόστολος) Δημήτρη...

δεν είμαι τόσο βλάκας όσο μπορεί να δείχνω.

Ξέρω ότι υπάρχει κάτι που δεν μου είπες για τότε.

(Δημήτρης) Κύριε Μπαρασόπουλε, για τότε...

(Απόστολος) Μη μου πεις για τότε, δεν είναι ώρα.

Άλλωστε η υπόθεση δεν έκλεισε ποτέ, εκκρεμεί.

Άλλο σε ρωτάω.

Αν νομίζεις ότι υπάρχει περίπτωση να έχει σχέση.

(Δημήτρης) Όχι.

(Δημήτρης) Δεν νομίζω. (Απόστολος) Όχι ή δεν νομίζω;

[Χτυπά η πόρτα]

(Απόστολος) Ναι;

(Παντελής) Έχω νέα. (Απόστολος) Λέγε.

(Παντελής) Το ένα και μοναδικό αποτύπωμα στο ρόπαλο...

ανήκει σε μικρό δάχτυλο δεξιού ανδρικού χεριού.

(Απόστολος) Μάλιστα. (Δημήτρης) Κύριε Μπαρασόπουλε.

(Απόστολος) Ναι;

(Δημήτρης) Νομίζω πως το δάχτυλο που μου έστειλαν...

είναι μικρό δάχτυλο ανδρικού χεριού.

[Χτυπά τηλέφωνο]

(Φίλιππος) Παρακαλώ; (Απόστολος) Γεια σου, Φίλιππε.

(Φίλιππος) Γεια σου, Απόστολε. Όλα καλά;

(Απόστολος) Όχι, ακριβώς.

Πρέπει να ξαναμιλήσουμε όπως και με όλο το προσωπικό...

που ήταν σε υπηρεσία το βράδυ της δολοφονίας.

(Φίλιππος) Ωραία, από εμένα τι θέλεις να κάνω;

(Απόστολος) Για να μην τους κουβαλάω εδώ και σε ζορίζω...

θέλω να τους έχεις αύριο πρωί όλους εκεί.

Χωρίς, σε παρακαλώ, να πεις λεπτομέρειες. Γίνεται;

(Φίλιππος) Ναι, φυσικά.

Κάτσε λίγο να δω το πρόγραμμα των βαρδιών.

Έλα, είσαι τυχερός. Αύριο είναι όλοι εδώ.

(Φίλιππος) Εκτός από έναν. (Απόστολος) Μπορείς να τον φέρεις;

(Φίλιππος) Ναι, φυσικά.

(Απόστολος) Αύριο κατά τις 10.00 θα είμαστε εκεί.

(Φίλιππος) Έγινε, σας περιμένω.

Στη διάθεσή σου.

Μαίρη, έρχεσαι λίγο;

(Απόστολος) Αύριο θα πάμε για δεύτερο κύκλο ανακρίσεων.

Θα ήθελα να έρθεις. (Δημήτρης) Για ποιον λόγο;

(Απόστολος) Θα σε ενημερώσω για την υπόθεση μέχρι στιγμής.

Αν τα εργαστήρια μάς πουν...

ότι το αποτύπωμα στο ρόπαλο...

ανήκει στο δάχτυλο που μας έφερες...

τότε έχεις άμεση σχέση με την υπόθεση.

Πόσο γρήγορα θα το ξέρουμε αυτό;

(Παντελής) Αφού έχουμε και δάχτυλο και αποτύπωμα, ίσως και σήμερα.

(Φίλιππος) Το πρόγραμμα των αυριανών βαρδιών.

Είναι όλοι εδώ, εκτός από τον Μάρκο Χρήστου.

Να του ανακαλέσεις την άδεια και να είναι αύριο εδώ.

(Μαίρη) Μάλιστα. (Φίλιππος) Εντάξει;

(Μαίρη) Με θέλετε κάτι άλλο; (Φίλιππος) Όχι, ευχαριστώ.

(Εκδότης) Πού είναι το άρθρο μου για το έγκλημα στο Ψυχιατρείο;

(Χριστίνα) Δεν είναι έτοιμο.

(Εκδότης) Ξέρεις ότι σε δύο ώρες βγαίνουμε;

(Χριστίνα) Διαισθάνομαι ότι έχει ζουμί η ιστορία, θέλω να το ψάξω.

(Χριστίνα) Να σου δώσω κάτι για τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας...

(Χριστίνα) σε μια αποθήκη ψυχών και μπλα μπλα;

(Εκδότης) Αν ήταν να γράφουμε αηδίες...

θα δουλεύαμε σε μεσημεριανή εκπομπή...

και θα γράφαμε ό,τι πουλάει.

Δεν θα δουλεύαμε εδώ με τον βασικό όλη μέρα.

(Χριστίνα) Γι' αυτό σε λατρεύω. (Εκδότης) Γρήγορα, όμως. Τρέξ' το.

(Περικλής) Γεια σας.

(Απόστολος) Είσαι ο Μάρκος Χρήστου;

(Περικλής) Όχι, ο Μάρκος είναι έξω. Εγώ είμαι ο Νικολάου.

(Απόστολος) Περικλής Νικολάου; (Περικλής) Μάλιστα.

(Απόστολος) Ναι. Σε θυμάμαι.

(Απόστολος) Εσύ δεν έκανες την ηρεμιστική ένεση στον Πεταλά;

(Περικλής) Ο Μάρκος την έκανε, αλλά ήμασταν μαζί.

(Απόστολος) Είσαι ο Μάρκος Χρήστου; (Μάρκος) Μάλιστα.

(Απόστολος) Εσύ που έκανες την ηρεμιστική ένεση στον Πεταλά;

(Μάρκος) Εγώ.

(Απόστολος) Για πες μας, τι έγινε εκείνο το βράδυ;

(Περικλής) Είχα βάρδια. Είχε τελειώσει η κατάκλιση...

και κάναμε έλεγχο αν ήταν όλοι στα δωμάτια.

Ήταν όλα εντάξει.

(Μάρκος) Όπως κάθε βράδυ, χωρίσαμε πτέρυγες με τον Περικλή...

για να κάνουμε τη βραδινή επιθεώρηση.

Το δωμάτιο του Πεταλά ήταν στη δική μου πτέρυγα.

Όταν μπήκα στο δωμάτιο...

ο Πεταλάς κοιμότανε και ο Σκαρλάτος έλειπε.

(Παντελής) Τον είδες να κοιμάται;

(Περικλής) Όχι, ο Μάρκος μού το είπε.

(Δημήτρης) Δεν είπες ότι ήσασταν μαζί;

(Περικλής) Ελέγχουμε μαζί...

αλλά χωρίζουμε τα δωμάτια για να τελειώνουμε πιο γρήγορα.

(Δημήτρης) Ο Σκαρλάτος έμενε στο ίδιο δωμάτιο με τον Πεταλά;

(Περικλής) Ναι, μάλιστα.

(Δημήτρης) Το θύμα κοιμόταν επίσης;

(Περικλής) Όχι, ήταν στο γραφείο του κυρίου Λαζαρίδη.

(Παντελής) Πώς το ξέρεις αυτό; (Περικλής) Μου το είπε ο Μάρκος.

(Παντελής) Κι εκείνος πού το ήξερε;

(Περικλής) Δεν ξέρω, ρωτήστε τον.

(Μάρκος) Τελειώσαμε τον έλεγχο και πήγα να ενημερώσω τον Διευθυντή.

Όταν μπήκα στο γραφείο, τον είδα να μιλά με τον Σκαρλάτο.

Μου είπε σε έντονο ύφος, που δεν το συνηθίζει, να φύγω.

(Παντελής) Όταν λες έντονο ύφος;

(Μάρκος) Ήταν εκνευρισμένος. (Παντελής) Με τον Σκαρλάτο;

(Μάρκος) Υποθέτω πως ναι. (Δημήτρης) Γιατί το υποθέτετε;

(Μάρκος) Με τον Σκαρλάτο μίλαγε.

(Παντελής) Είχες δει ποτέ Σκαρλάτο με Πεταλά να τα λένε;

(Μάρκος) Όπως όλοι με όλους, τίποτα ιδιαίτερο.

(Περικλής) Δεν ήξερα τον Σκαρλάτο να έχει πολλά με κανέναν.

(Απόστολος) Για πες μας, τι έγινε εκείνο το βράδυ;

(Περικλής) Είχε τελειώσει η επιθεώρηση...

κι εγώ καθόμουν στα σκαλιά...

στην είσοδο και μιλούσα στο κινητό με την κοπέλα μου.

(Μάρκος) Κατέβηκα για μια τελευταία ματιά...

και είδα στον διάδρομο μετά από κανένα πεντάλεπτο...

τον Σκαρλάτο που πήγαινε στο δωμάτιό του.

Πήγα στην αίθουσα προσωπικού και χάζευα τηλεόραση.

Μετά από κανένα τέταρτο άκουσα την κυρία Τούλα να ουρλιάζει.

Έτρεξα έξω...

φώναξα τον Περικλή και τρέξαμε στο δωμάτιο.

(Περικλής) Κάποια στιγμή άκουσα φωνές...

και είδα τον Μάρκο να έρχεται τρέχοντας από τον κήπο.

Ανέβηκε τα σκαλιά και μου είπε να κλείσω το κινητό γιατί κάτι έγινε.

Και ύστερα τρέξαμε στο δωμάτιο του Σκαρλάτου και του Πεταλά.

(Δημήτρης) Ο Περικλής τι έκανε στο προαύλιο;

(Μάρκος) Μίλαγε στο κινητό του. (Απόστολος) Ποιοι ήταν στο δωμάτιο;

(Περικλής) Εγώ, ο Μάρκος, η κυρία Τούλα και ο κύριος Λαζαρίδης.

(Παντελής) Οι φωνές ποιανού ήταν;

(Περικλής) Της κυρίας Τούλας, της μαγείρισσας.

(Απόστολος) Η κυρία Τούλα είναι η Παναγιώτα Λίτση;

(Περικλής) Μάλιστα.

(Τούλα) Είχαμε ένα πρόβλημα με τον καταψύκτη.

Ήθελα να το πω η ίδια στον κύριο Λαζαρίδη.

Πήγα στο γραφείο του, αλλά δεν τον βρήκα.

Μάζεψα τα άδεια ποτήρια και έφυγα για την κουζίνα.

Έξω από το δωμάτιο του Σκαρλάτου, άκουσα μια κραυγή.

Τρόμαξα, μου πέσανε τα ποτήρια από τα χέρια.

Άνοιξα την πόρτα να δω τι έγινε...

(Απόστολος) Τι αντικρίσατε μόλις φτάσατε εκεί;

(Περικλής) Τον Σκαρλάτο σκοτωμένο...

και τον Πεταλά να κάθεται στην άκρη του δωματίου.

Είχε αγκαλιάσει τα γόνατά του και...

κοιτούσε το κενό.

(Παντελής) Του μίλησες; (Περικλής) Ο κύριος Λαζαρίδης.

(Παντελής) Τι του είπε; (Περικλής) Τον ρώτησε τι συνέβη.

(Παντελής) Ο Πεταλάς τι απάντησε; (Τούλα) Όχι εγώ, η φωνή!

(Απόστολος) Το ρόπαλο πού το βρήκε ο Πεταλάς;

(Μάρκος) Πού να ξέρω; (Απόστολος) Δεν ήταν δικό του;

(Μάρκος) Αποκλείεται.

Όταν προαυλίζονται οι τρόφιμοι, εμείς ελέγχουμε τα πάντα.

Ερμάρια, στρώματα, μέσα, κάτω, παντού.

Αποκλείεται να το είχε και να μην το είχαμε δει.

(Τούλα) Είχε αίματα παντού.

Ο Σκαρλάτος ήταν πάνω στο κρεβάτι του.

Στον απέναντι τοίχο ήταν ο Πεταλάς.

(Απόστολος) Και;

(Τούλα) Όταν μπήκα, με κοίταξε. (Περικλής) Χαμένος ήτανε.

Σαν να μην ήξερε τι συνέβη.

(Δημήτρης) Είπατε ότι ο Διευθυντής δεν συνηθίζει να είναι απότομος.

(Μάρκος) Ναι.

(Δημήτρης) Σας δικαιολογήθηκε για τον τρόπο που σας μίλησε;

(Μάρκος) Ναι, μου ζήτησε συγγνώμη.

Μου είπε ότι ήταν εκνευρισμένος με κάτι που έμαθε.

(Δημήτρης) Σας είπε τι είχε μάθει; (Μάρκος) Όχι.

(Παντελής) Καμιά υποψία;

(Μάρκος) Ίσως να είχε να κάνει με το εξιτήριο του Σκαρλάτου.

(Απόστολος) Πώς το συμπεραίνεις;

(Μάρκος) Τον είχα ακούσει να λέει ότι δόθηκε εντολή να απελευθερωθεί.

Κι ότι δεν θα επέτρεπε να βγει έξω εκείνο το τέρας.

(Δημήτρης) Χρησιμοποίησε τη λέξη "τέρας";

(Μάρκος) Ο κύριος Λαζαρίδης πίστευε πως ο Σκαρλάτος...

εκμεταλλευόταν το σύστημα, πως δεν είχε θέση στην Κλινική.

Ότι το έπαιζε τρελός.

(Απόστολος) Σε ποιον το έλεγε;

(Μάρκος) Τον είχα ακούσει να μιλάει στο τηλέφωνο.

(Παντελής) Κρυφακούς; (Μάρκος) Όχι.

Είχα πάει να ζητήσω άδεια κι άκουσα τις φωνές.

(Παντελής) Μάλιστα. Την πήρες τελικά;

(Μάρκος) Ποια; (Παντελής) Την άδεια.

(Μάρκος) Ναι, αλλά πήγε χαμένη. (Παντελής) Γιατί;

(Μάρκος) Γιατί είμαι σήμερα εδώ.

(Απόστολος) Για πες μας, λοιπόν. Τι έγινε όταν ακούσατε τις φωνές;

[Μουσική αγωνίας]

(Απόστολος) Επόμενος.

(Παντελής) Τελειώσαμε.

(Απόστολος) Τους είδαμε όλους; (Παντελής) Εκτός από τον φύλακα.

(Απόστολος) Γιατί δεν ήρθε; (Παντελής) Δεν αφήνει την πύλη.

(Απόστολος) Τώρα τον πήρε ο πόνος; (Παντελής) Να πάω να τον φέρω;

(Απόστολος) Όχι, άσ' τον. Θα τον δούμε φεύγοντας.

(Απόστολος) Ο Δημήτρης; (Παντελής) Έξω θα 'ναι.

(Παντελής) Να σου πω, ο Δημήτρης τι φάση;

(Απόστολος) Έχει Σύνδρομο Άσπεργκερ.

(Απόστολος) Μια μορφή... (Παντελής) Ναι, ξέρω.

(Απόστολος) Είναι πολύ εσωστρεφής, αλλά εξαιρετικός επιστήμων.

[Χτυπά η πόρτα]

(Φίλιππος) Παρακαλώ;

(Φίλιππος) Εντάξει, τελειώσατε; (Απόστολος) Σχεδόν.

Θα ήθελα να σου κάνω μερικές ερωτήσεις.

(Φίλιππος) Ακούω. (Απόστολος) Τα ωράρια επισκέψεων;

(Φίλιππος) Κάθε Κυριακή, 5.00-7.00.

(Απόστολος) Υπάρχει επίβλεψη; (Φίλιππος) Φυσικά.

Από το νοσηλευτικό προσωπικό. (Απόστολος) Πού γίνονται;

(Φίλιππος) Συνήθως στην τραπεζαρία, αλλά...

καιρού επιτρέποντος και στον προαύλιο χώρο.

(Απόστολος) Ο Πεταλάς είχε επισκέψεις;

(Φίλιππος) Όχι.

(Απόστολος) Ο Σκαρλάτος; (Φίλιππος) Ναι. Τον δικηγόρο του.

(Απόστολος) Μου είπες ότι ο Πεταλάς δεν είχε δώσει δείγματα βιαιότητας.

(Φίλιππος) Σωστά.

(Απόστολος) Γιατί μοιράζονταν το ίδιο δωμάτιο με τον Σκαρλάτο...

που είχε περιστατικά βίας;

Ο Σκαρλάτος ήταν βιαστής και δολοφόνος.

Πώς τους είχατε στο ίδιο δωμάτιο;

(Φίλιππος) Όπως σας έχω ξαναπεί...

ο Σκαρλάτος ήταν υπόδειγμα ασθενούς.

Δεν είχε δώσει κανένα δικαίωμα.

Ούτε εδώ ούτε στην Πάτρα όπου νοσηλευόταν.

Είχε θεραπευτεί.

Μάλιστα είχε έρθει κι εντολή...

για να αφεθεί ελεύθερος.

Άρα δεν είχαμε κανένα δείγμα...

να εικάσουμε ότι η συμβίωσή τους θα ήταν επισφαλής.

(Παντελής) Άρα η απόφασή σας ήταν λάθος.

(Φίλιππος) Παρακαλώ;

(Παντελής) Η απόφασή σας ήταν λάθος.

(Φίλιππος) Όχι.

Το λέτε γιατί γνωρίζετε τι έγινε.

Όταν λάβαμε την απόφαση, όλα έλεγαν ότι είναι σωστή.

(Παντελής) Ναι, αλλά εκ του αποτελέσματος;

(Φίλιππος) Η ορθότητα μιας απόφασης αγαπητέ μου...

κρίνεται όχι σύμφωνα με το αποτέλεσμα...

αλλά με τα δεδομένα τη στιγμή που τη λαμβάνεις.

Όχι μετά Χριστόν προφήτης.

(Φίλιππος) Κάτι άλλο;

(Απόστολος) Θα ήθελα να... (Δημήτρης) Σας ευχαριστήσουμε.

(Απόστολος) Ναι, θα ήθελα να σε ευχαριστήσω ξανά.

(Φίλιππος) Βρήκατε κάποια άκρη; (Δημήτρης) Τίποτα ακόμα.

(Δημήτρης) Είναι πολύ νωρίς.

(Απόστολος) Θα μιλήσουμε και με τον φύλακα φεύγοντας.

Δεν θέλαμε να τον πάρουμε από τη βάρδιά του.

(Απόστολος) Δημήτρη, τι έγινε στο γραφείο;

(Δημήτρης) Κύριε Μπαρασόπουλε...

τον Διευθυντή σαν ύποπτο καλύτερα να μην τον αφυπνίσουμε.

(Παντελής) Τον θεωρείς ύποπτο;

(Δημήτρης) Όλοι είναι ύποπτοι εδώ μέσα.

Απλά ο Διευθυντής...

εκτός από τη δυνατότητα, έχει και το κίνητρο.

(Απόστολος) Στην Αστυνομία λέμε ότι τις περισσότερες φορές...

τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

(Δημήτρης) Στην Εγκληματολογία λέμε ακριβώς το αντίθετο.

Το γραφείο του, οι τρόποι του...

η συνεργασία του με τις Αρχές...

η διαχείριση του Ιδρύματος. Όλα μοιάζουν τέλεια.

(Παντελής) Και τι θες να πεις με αυτό;

(Απόστολος) Ότι όπου υπάρχει τελειότητα, δεν υπάρχει ανθρωπιά.

[Χτυπά κινητό]

(Παντελής) Ναι; Ναι.

Είμαστε σίγουροι;

Εκατό τα εκατό;

Οκ, ευχαριστώ. (Απόστολος) Τι έγινε;

(Παντελής) Το αποτύπωμα στο ρόπαλο που σκότωσε τον Σκαρλάτο.

Ανήκει στο δάχτυλο που έστειλαν στον Δημήτρη.

Υποτιτλισμός POWER MEDIA PRODUCTIONS

Τεχνική Επεξεργασία COSMOTETV

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.