Original subtitles

6000+ live TV kanalen direct op uw TV? Ga snel naar www.TVtodo.online

Metamorfose (MMF) presents:

Robin Hood (2018) Vertaling: Janty (MMF)

Ik zou je vertellen welk jaar het was,

maar ik kan het me eigenlijk niet herinneren.

Ik zou je kunnen vervelen met de geschiedenis, maar je zou niet luisteren.

Wat ik je wel kan vertellen is dat dit het verhaal is van een dief.

Maar het begint niet met de dief die je kent.

Mest de stallen uit.

Wat was je aan het doen? - Gaat je niks aan.

Wel als je dat paard steelt.

Ze hebben zo dadelijk pauze,

dus als je hier ongezien wilt weg geraken zou ik eventjes wachten.

Pauze.

Ik ben Rob.

Ik ben bezig. - Het werk van een dief is nooit gedaan.

Er woont een man naast me. Zijn paard stierf.

Als hij niet kan ploegen, kan hij zijn gezin geen eten geven.

Ik dacht dat de verwende Heer die in dit landgoed woont geen zou missen.

Dan zou je helemaal gelijk hebben.

Heren die alles kregen, niets tekort komen...

Ze maken me misselijk.

Je werkt niet in de mijnen.

Je handen zijn te zacht voor een handelaar.

Wie ben je?

Ik ben de verwende Heer die in dit landgoed woont.

En jij bent waanzinnig mooi.

Hoe zit het met mijn paard?

Hij is van jou,

als je me je naam vertelt.

Marian.

Je mag me Marian noemen.

Robin en Marian.

Seizoenen gingen voorbij, hun romance bloeide op.

Ze waren jong, verliefd, en dat was het enige dat telde...

tot...

de koude hand van het lot zich naar hen uitstrekte.

Hij stal van de rijken en gaf aan de armen.

Het werd een verhaaltje voor het slapengaan.

Maar luister, vergeet de geschiedenis.

Vergeet wat je eerder hebt gezien. Vergeet wat je denkt te weten.

Dit is geen verhaaltje voor het slapengaan.

Als een paar munten stelen het enige was wat hij deed, waar hij voor stond,

zou Robin van Loxley nooit...

Robin Hood zijn geworden.

Ik kende hem van toen hij nog een gewone landeigenaar was.

Een goed leven, een gemakkelijk leven.

Kreeg alles, en kwam niets tekort.

Ga weg. Kom nooit terug.

Wat hij niet wist...

is wat we zomaar kregen...

Wat is dit?

Niet altijd is wie we zijn.

Oproep van het leger

om te dienen in de Derde Kruistocht...

In opdracht van de Sheriff van Nottingham.

4 JAAR LATER

SCHIEREILAND KEBRIT, ARABIË

Wees waakzaam, dames.

We willen niet dat deze smerige barbaren weten dat we eraan komen.

Hoe sneller we deze oorlog winnen, hoe sneller Loxley krijgt wat hij wil.

Teruggaan naar zijn lieveling.

Zoek dekking.

Ik kan hem niet zien.

Gisbourne.

Hij is aan het herladen. Ik wil twee vrijwilligers voor een tegenaanval.

Clayton. Wil je rennen?

Ben je klaar? Oké, laten we gaan.

Ga.

Ga.

Blijf dicht bij me.

Help me eens even.

Ga nergens naartoe. Ik doe deze, oké?

Blijf hier en hou het in de gaten.

Ik ben zo terug.

Drie.

Kom op, Loxley.

Vijf, zes.

Vooruit.

Vooruit.

Rob.

Robin.

Waar is Clayton? Waar is hij?

Ze hebben hem meegenomen.

Blijf in de groep, Loxley. - Hij leeft nog. Ik kan hem horen.

Als hij niet dood is, zou hij dat willen. Laat hem maar zijn.

Loxley, laat hem achter.

Zoek dekking.

Clayton. - Rob.

Het is een hinderlaag.

Geef de stenenwerpers het teken, nu. - Komt in orde.

Loxley, de stenen komen eraan.

Terugtrekken. Dat is een bevel.

Loxley, laat hem achter.

Zo gaan we er allemaal aan. - Hij leeft nog.

We kunnen hem daar niet achterlaten. - Dat is niet uw beslissing, het is een bevel.

Het is net als de sprinkhanenplaag.

Kom op. Zie je waarom u bevelen moet opvolgen, mijne Heer?

We trekken terug naar het tentenkamp.

Ik wil informatie.

Informatie, hun vestiging, locaties van de troepen.

Op je knieën, hufter.

Kom op, schiet op.

Ik zei: "Kijk niet naar mij."

Op je knieën.

Ik smeek je. - Zeg het.

Ik smeek je.

Doe het. - Gis.

Wat doe je? - Mijn plicht, Loxley.

We hebben nieuwe bevelen van hogerhand.

Leuk of niet, soldaat, we zijn hier allemaal machteloos.

Maar ze zijn ongewapend.

Doe anders een schietgebedje voor hen.

Mutton. - Sir?

Breng een andere naar buiten. - Graag.

Kom hier. - Nee.

Kom hier. - Saleem.

Laat hem leven. - Blijf liggen.

Hij is mijn zoon. Hij is nog maar een jongen.

Hij is mijn zoon.

Laat hem leven, ik zal je vertellen wat ik weet. Alles.

Hij weet niets.

Ik voor hem.

Ik heb mijn hele leven lang kruisvaarders gedood.

Iedere keer ik adem is een belediging voor je God.

Ja, je hebt gelijk, Moor.

Dus, als je je zoon wilt redden, geef me dan iets.

Geef me iets. - Pap, red mij.

Duizend soldaten.

Oostwaarts.

Onze strijdkrachten hebben Tadmur eergisteren binnen gevallen.

Iets anders.

Ik heb niets anders. Hij is mijn zoon.

Ik probeer gewoon mijn zoon te redden.

Nou, als het een troost is...

Pap, red mij. - Dat kan je niet.

Saleem.

Saleem. - Red mij.

Rob. Rustig maar, Rob.

Overeind, Loxley. Vergeet je plek niet.

Dood de jongen. - Nee.

Houd hem vast.

Houd hem vast.

Ik ga je vermoorden. - Dood hem.

Als je geen Heer was, zou ik laten ophangen voor hoogverraad.

Zet deze waardeloze Heer op een ziekenhuisboot terug naar Engeland.

Ik heb iets voor je.

De sleutel van je landgoed? - Het is onze thuis nu.

Ik wil weten dat je er bent terwijl ik weg ben.

Ik hou van jou.

Marian.

Blijf in leven.

En kom terug.

Ik beloof het jou...

Ik zal terug komen.

Nottingham aan stuurboord. - Laat het anker vallen, loopplank.

BESLAGLEGGING OP EIGENDOM

Wat wil je opbiechten, mijn zoon?

Tuck, waar is Marian? - Robin?

Robin, ben je niet dood?

Nee, ze hebben het wel geprobeerd.

Maar je naam werd voorgelezen van de lijst met gesneuvelde soldaten.

Wat? - Twee jaar geleden.

Er is ons verteld dat je dood was.

Marian hield een uitvaart voor je. Het was mooi.

Ik schreef een ontroerende lofrede. Spijtig dat je die niet hoorde.

Ik ben blij dat je die niet hoorde,

omdat het volkomen ongepast ging zijn aangezien je niet dood bent.

Tuck. - Ja?

Wie heeft mijn naam voorgelezen van de lijst met gesneuvelde soldaten?

De sheriff, maar Robin... - Waar is Marian?

Het heeft hier nogal een wending genomen sinds je weg bent, Robin.

Nadat je stierf, nam de sheriff het Loxley landgoed in beslag...

als onderpand voor zijn oorlogsbelasting en gooide Marian eruit.

En het is niet alleen haar.

Hij mangelt ons allemaal met zijn oorlogsinspanning.

Tolheffingen, inningen.

Rob, hij heeft de meeste burgers weggebracht uit Nottingham.

Naar waar? - Naar de mijnen.

Is ze daar nu? - Ja, maar Rob, Marian is...

Dit gaat niet goed eindigen.

Grijp hem. Bevelen van de sheriff. - Breng ze hierheen.

Het smaakt nog erger.

Jij?

Wat doe jij hier in godsnaam?

We hebben onafgemaakte zaken. - Nee hoor, je probeerde mij te doden...

Ik heb me drie maanden op je schip verborgen.

Ik had je daar kunnen vermoorden als ik dat wilde. Daarom ben ik hier niet.

Ik heb je vrouw gezien, Engelsman.

Ze is mooi.

Ze is niet meer van mij, niet sinds de sheriff...

Jou naar de oorlog gestuurd heeft.

Je had me moeten vermoorden.

Iedereen denkt dat ik dood ben, dus dit moet de hel zijn.

Wil je weten wat de hel is? Ik verloor mijn hand in deze oorlog.

Mijn mensen werden geketend. Mijn landgoed werd geplunderd.

En mijn zoon werd vermoord.

Het spijt me dat ik hem niet kon redden. - Maar je probeerde het.

In al mijn oorlogsjaren, heb ik nog nooit zoiets gezien.

Dat is waarom ik jou koos.

Mij gekozen? Waarvoor?

Deze oorlog, alle oorlogen,

en alles wat hier gebeurt, heeft altijd al bestaan.

Rijke mensen worden rijker.

Machthebbers nemen meer macht uit het bloed van onschuldigen.

Het jouwe, het mijne,

en die van mijn zoon.

En ik wil het stoppen.

Maar ik kan het niet alleen.

We zijn slechts met twee. Wat kunnen wij eraan doen?

Je bent alleen machteloos als je gelooft dat je machteloos bent.

Volg mij, Engelsman.

Goedendag, fijne mensen.

Vandaag staan ​​we voor een bedreiging van die barbaren in Arabië.

Ze haten ons...

Onze vrijheid, onze cultuur, onze religie.

Maar vandaag, staan ze ​​tegenover een nabije vijand,

onze kruisvaarders, in de woestijn.

Laten we hier beginnen. - Maar morgen, en vergis je niet,

beschouwen ze ons hier in Nottingham...

als de verre vijand, en zij zullen hierheen komen.

Ze zullen infiltreren, ze zullen zich verspreiden,

ze zullen onze rechtspraak verstikken en onze kerken wurgen,

onze kinderen, met hun fanatieke dogma.

Ze zullen je huizen verbranden. Ze zullen je landgoed verbranden.

Dat is de reden waarom mijn oorlogsbelastingaanslag...

zo belangrijk is.

Nottingham is niet alleen een stad.

Het is de bank en het kloppend hart...

van onze grote kerk en haar glorieuze kruistocht.

En iedereen die zijn plicht ontloopt...

door zijn billijk aandeel niet te betalen,

zal een boogschutter zonder pijlen zitten en zal een christelijke soldaat verhongeren.

Sheriff, mijn mensen hebben alles al gegeven wat ze hebben.

Ik stel voor dat we stemmen voor mijn belastingaanslag.

Ik stem voor. - De mensen van Nottingham gaan dood.

We zitten op een breekpunt.

Jongedame, je hebt geen idee wat een breekpunt is tot je de strijd hebt gezien.

Hoe kan jij dat weten?

Minister van Financiën, hebben we een beslissing?

Ja. - Sir?

Sir? Sheriff? De Loxley-stem is niet meegeteld.

Robin van Loxley? Geven we nu al stemmen aan geesten?

Nou ja. Nee, hij leeft nog, sir, heb ik gehoord.

In leven? - Hij werd vandaag gezien, thuis van de oorlog.

Wie heeft hem gezien?

Het spijt me, sir, dat valt onder de verbintenis van de biecht.

Dus jij zag hem? - Nee, ik zei niet...

Het had iedereen kunnen zijn dat hem zag.

Mijn hemel.

Dan moet de stemming worden uitgesteld tot de Loxley-stem is meegeteld.

Gaat het?

Deze raadsvergadering is verdaagd.

Onze kinderen wurgen, onze landen verbranden.

Hij doet alsof de muren al omringt zijn, de leugenachtige klootzak.

Wil je boos worden of wil je wraak nemen? - Ik wil de sheriff neerhalen.

Ik wil toeslaan waar het pijn doet. - Eén ding houdt hem aan de macht.

Hij heeft de hele kerk achter zich. Hij heeft een leger...

Het geld.

Je bedoelt wat hij neemt van de inwoners voor de oorlogsinspanning?

We stelen het.

Je hebt hem gehoord.

Nottingham is de bank en het kloppend hart van de kruistochten.

En ik wil er een mes doorheen steken.

Wraak voor jou en gerechtigheid voor mijn zoon.

Ik ben Robin.

Yahya ibn Umar.

Yokhya...

Hou maar op.

In jouw taal is het John... Zoon van Umar.

John dan.

's Nachts overval je de koeriers van de sheriff,

toleisers, belastingontvangers.

En overdag?

Ga je Heer Loxley spelen, terug jezelf zijn.

Drinken en eten met de meest onuitstaanbare mensen.

De rijken. - En waarom zou ik dat doen?

Omdat als je wilt weten waar het oorlogsgeld echt naartoe gaat,

zal je je een weg moeten toveren in het hol van de leeuw.

Zoek uit wie aan de touwtjes trekt.

Ik wist dat ze zou komen.

Wat het ook is wat ze wil, ze mag niet weten wat we doen.

Het is te gevaarlijk voor haar en voor ons.

Als we gepakt worden, zullen ze ons allemaal doden.

Ongeacht hoezeer je het wilt, je kan daarheen niet gaan.

Als je van haar houdt,

hou je dan aan het plan.

Ik heb geen oceaan overgestoken om je naar een fles te zien grijpen.

Misschien zal ze weer van je houden, Inshallah,

wanneer ze de waarheid ontdekt van wat we doen.

Maar niet eerder.

Laten we er dan maar aan beginnen.

Je bent zo traag als de Wederopstanding.

Nou ja, ik heb vier jaar uw volk vermoordt. - Nou, je hebt me gemist.

Niemand is perfect. - Dat moet je zijn.

Ik kan twee pijlen per seconde afvuren. - Ja, dat denk je te kunnen.

Denk je dat je sneller bent?

Schiet op me.

Excuseer? - Je hebt honderden Moren gedood.

Er kan gerust nog eentje bij.

Alsjeblieft. Ik zei, schiet me neer.

Te traag. Zo snel als je kunt.

Nog een keer, kom op, Engelsman.

Nog een keer.

Te traag.

Deze oorlog zal van dichtbij worden gevochten.

Je hebt een straatwapen nodig.

Geef me dat relikwie, het is brandhout.

Ontspan je greep. Laat de boog in je handpalm rusten.

Probeer het nu eens.

Probeer het nog een keer.

Probeer deze keer de andere kant. Je wint zo een seconde bij het herladen.

Mooi. Kom op.

Nog een keer.

Sneller. Ja, Engelsman, sneller.

Je was een Heer, maar nu wordt je een dief.

Links.

En ik zal je laten zien hoe.

Dit zal niet zijn zoals de oorlogen die je gewend bent.

Rechts. Links.

Pijlen.

Naar rechts.

Precies.

Sneller. Sterker. Sneller, Engelsman.

Wat doe je met mijn jas? - Hij is te lang.

Het vertraagt ​​je.

Wanneer mag ik eigenlijk stelen?

Ik hield echt van deze jas.

Nu is een vest.

Verander je hand in een koker.

Hoe meer pijlen je kunt vasthouden, hoe meer je er kunt afschieten.

Zwijg, je maakt het niet makkelijker, weet je?

Mooi zo.

Vecht behoedzaam, sla toe vanuit de schaduwen.

Tegen de tijd dat ze terugschieten,

ben je weg.

Wat heb je verder nog?

Heb je in mijn oude was gezeten, John.

Je kunt niet naar de sheriff in die vodden.

Je moet doneren aan zijn oorlogsinspanning en je zult indruk op hem maken.

Indruk er op maken? Hopelijk hak ik zijn hoofd er niet af.

Als we trekken aan de staart, zie je wie er bijt.

Dus... - Dus, om het geld te volgen,

moet je het vertrouwen van de sheriff winnen.

En wat ga ik doneren?

Het is niet alsof we zwemmen in de munten, toch?

Vanavond overval je de tolbrug. - Nu hoor ik je praten, John.

Ik ben blij dat je het goedvindt, Engelsman.

Wat is dit? - Dat was van mijn zoon.

Dank je. - Wou je stelen?

Het moment is aangebroken.

Breng die belasting naar de schatkamer. - Jij, kom op.

Op bevel van de sheriff van Nottingham, moet je de tol betalen.

Stop de wagen. Je moet de tol van de sheriff betalen.

Vroeger hoefde ik niet te betalen. - Controleer deze tas.

Kom op, wat heb je achterin? - We hebben geen geld meer.

Kom op, oude man, hoest het op.

Sta op.

Waar is hij? Waar ging hij heen?

Waar zijn ze in vredesnaam? - Waar is hij?

Te traag.

Heer Loxley.

Heel Nottingham verheugt zich...

dat de tragische geruchten over je dood ongegrond zijn.

Ik wil je persoonlijk bedanken voor je diensten.

Je hebt me gestuurd voor een goede zaak.

Het was mijn eer, sir.

Ik hoop echt dat je mijn inbeslagname van je landgoed niet tegen mij gebruikt.

Dat kan gebeuren in een oorlog.

Doe me niet twijfelen. Ik ben het al aan het opknappen.

U deed wat u moest doen, sir.

En hier is mijn deel voor de oorlogsinspanning.

Maar je hebt al zoveel gegeven. - Nee, onze troepen hebben het nodig.

Ik kan het weten.

Ik was daar.

Alsjeblieft.

Ik hoop, nu dat je terug bent, dat ik je veel vaker zal zien.

Zoveel als u wilt toestaan, sir. Ik hoop uw vertrouwen te kunnen winnen.

Je zet de rest van ons te schande met je vrijgevigheid, Loxley.

Ik had graag een uitnodiging gehad de volgende keer dat de Heren elkaar ontmoeten, sir.

Maar het is uw recht. Met genoegen.

Immers, de jonge stemmers zouden een stem in de raadkamer kunnen gebruiken.

Je vleit me met je vertrouwen, sir. - Ja, dat weet ik.

Ik kwam laatst langs op het landgoed.

Ik moest je zien.

Was er nog iets?

Waarom maak je dit zo moeilijk? - Verwacht je echt dat ik het makkelijk maak?

Marian, je hebt me beloofd dat je op me zou wachten.

Ze hebben me verteld dat je dood was.

Heer Loxley.

Heer Loxley.

Sorry, ik moet je laten.

Ik vertrouw je niet om haar heen.

Wat? Ik speelde mijn rol. - Als je wat motivatie nodig hebt...

Als ze erachter komt wat we van plan zijn, ligt haar hoofd op het hakblok, zoals het onze.

Echt inspirerend. Bedankt.

Het lijkt dat Heer Loxley geïnspireerd is door rijkdom in verlegenheid te brengen vandaag?

Zal ik tot tien tellen voordat ik alarm sla?

Maak er 20 van.

Wie is het?

Ik weet het niet.

Sir. Er is opnieuw een overval geweest.

Hij zal dat niet leuk vinden.

Sir, er deed zich een voorval voor, wat bij de eerste waarneming...

kan worden beschouwd als niet-ideaal, fiscaal.

God, geef me kracht.

Sir, er is nog een klein incident geweest.

Het goede nieuws is dat geen van de bewakers vreselijk gedood werd.

Wat? - De collectebus,

van recht onder onze neus tijdens de zondagsdienst.

En de tolweg gisteravond, dus... een klein beetje moeilijkheden.

Pembroke. Steek die documenten achter slot en grendel.

Wie weet hier nog meer van? - Ik kwam meteen naar jou.

Maar ik veronderstel dat de Aartsdiaken moet worden ingelicht.

Nee, we willen niet dat hij roddelt tegen de Kardinaal.

Maar sir, de kerk... - Het is een kwestie van recht en orde.

Ik ben de wet en de orde hier.

Scherp de beveiliging aan.

Alle belastinginningen gaan nu rechtstreeks naar de telkamer,

en verdubbel de bewakers bij de schatkamer. - Zoals u wil, sir.

Ik kan het me niet veroorloven om nog een cent te verliezen.

Sir, het is al een eindje geleden sinds uw laatste biecht.

Zou je jezelf aan je Broeder willen verlichten?

Mijn geweten is zuiver. En het uwe?

Het mijne is altijd een beetje een warboel geweest.

Nou ja, hoe dan ook, hou je oren open in je kleine hokje.

Zeg het mij als je wat hoort over de dief.

Sir, met respect, de verbintenis van de biecht is heilig.

Niets is heilig totdat ik die dief heb gevangen en hem in een kooi kan doen verdrinken.

Jij bent nog laat op.

Terwijl ik mijn rondes deed merkte ik dat ik naar voedsel smachtte.

Ik wou je vertellen dat de sheriff hard terug zal slaan in reactie op de overvallen.

Het brengt onze plannen in de war.

Hoe gaat het?

Redelijk goed. Ik had wat hulp.

Er werd een zak met munten achtergelaten aan mijn deur.

Door de "Hood?"

Zo noem ik hem nu.

Het klinkt wel leuk, vind je niet?

Ik weet niet waarom hij het geld aan mij geeft.

Ik voel me gevleid. - Dat zou je moeten zijn.

Maar ik had liever gehad dat hij het aan de mensen zou geven.

Snel. Pak het geld.

Met respect, sheriff,

deze dief zet je voor schut.

Als ik mag...

Ik stel een premie voor.

Je verwacht toch niet dat wij het financieren.

Nee. Ik zal het persoonlijk vergoeden.

Wat vind je van duizend per week?

Daarna zal ik het elke week verdubbelen totdat hij gepakt wordt...

of gedood wordt.

Goed. De rest, eruit.

Pembroke.

Eruit.

Die Heren.

Op zo'n dagen wil ik soms...

hun luchtpijp dichtknijpen.

Je haat ze echt.

Nou ja, weet je, hun vaders waren de bewakers van het weeshuis...

waar ik mijn jeugd doorbracht.

En ze kwamen 's nachts langs om ons te straffen.

Met de aartsdiaken en zijn geestelijken bij zich.

En allemaal dronken en hun adem stonk naar...

gekookt rundvlees.

En wij moesten de stokken gaan kopen waarmee zij ons sloegen.

Je zag wanneer het laatste pak slaag was...

want de kleur van de striemen gingen van rood naar blauw en geel.

Uiteindelijk kwamen ze roze en onze huid harde uit.

En tegen die tijd, Loxley, moest je een keuze maken.

Je liet ze de kracht uit je slaan of ze sloegen die in jou.

Toen ze de bezemstelen op jongetjes gebruikten,

en het uit schreeuwden...

goten ze vervolgens wat brandewijn in hun keel als genade.

Ik heb nooit geschreeuwd, maar...

Ik haat de smaak van brandewijn.

Zullen we er een paar ophangen? Van die Heren?

Gewoon om te zien hoe ze schijten in hun raggen?

Waarom hangen we er niet gewoon één op?

Want ik vermoed dat de rest snel volgt.

Ik wil geen kruimeltjes.

Ik wil een zitje aan de grote tafel.

Blijf me dan plezieren, Loxley.

Het is Rob, toch?

Jij bent Will.

Welkom thuis.

Het was vast een hel daar.

Ik vocht in de oorlog, ik hoef er niet over te praten.

Ik begrijp het. Echt.

Het moet overweldigend zijn om naar huis te komen...

Marian. - Ze kan voor zichzelf zorgen.

Dat klopt. Je hoeft het niet goed te vinden.

Goed. Want dat vind ik niet.

Ik hoorde je praten.

Tijdens de toespraak van de sheriff.

Stem van het volk.

Ze hebben er één nodig. - Hoe zit het dan met de Hood?

De Hood.

Hij betekent niets voor mij.

Hij zal worden gepakt en vergeten worden.

En waarvoor ik, Marian, en de rest voor vechten...

is veel groter dan een kruimeldief dat wat koeriers overvalt en collectebussen steelt.

Toch zou ik niet tegen hem wedden.

Ik denk dat hij net begonnen is.

John. Ik heb een idee. Luister even.

Ik wil grootser gaan. Vergeet koeriers en collectebussen.

Ik wil de schatkamer overvallen. - Moeilijk doel.

Trek aan de staart, zie wie bijt.

Hoe zou je het doen?

Rustig.

Aan de kant. - Help een hongerige veteraan.

Ga uit de weg.

Mannen, haal 'm hier weg. - Ik verloor m'n hand in de oorlog.

Doe me een lol en geef wat kleingeld.

God. Dit paard heeft een mooie kont. Alsjeblieft, meneer.

Ga uit de weg. Wegwezen.

Verandering van protocol door wet van de sheriff.

Alle inningen hoeven niet meer in de kluis.

Het moet naar de telkamer voor onmiddellijke verwerking.

Verdomme.

Bewakers.

Verdomme.

Kom op.

Kom op.

Daar is hij.

Ze komen eraan, John. - Heb een beetje vertrouwen.

Het is de Hood.

Dat is hoe je groots gaat. - We hebben geen enkele munt.

We wilden hun aandacht trekken. En die hebben we nu.

Onze kardinaal heeft me gevraagd zijn bezorgdheid over te brengen,

bij je zo verre maatregelen bij deze dief.

Ik kan hem wel aan.

Je kunt tegen Zijne Eminentie zeggen dat hij z'n slaap niet moet laten.

Je kan hem weldra geruststellen. Hij komt hierheen.

Uit Rome? Voor een kruimeldief?

De kerk vindt niet dat het overvallen van zijn schatkist een klein vergrijp is.

Hij is amper ontsnapt en hij is met niets weggekomen.

Maar wat gevaarlijk is, is de dapperheid van zijn misdaden.

Hij laat onze burgers opkijken en zien hoop.

We willen hun rug gebogen en hoofden naar beneden.

Er is gefluister van een opstand.

Ongestraft zal dat gefluister in gebrul uitmonden.

Het is verraad. Ze worden bestraft met de dood.

Verraad is een zeer krachtig woord, sir.

De christen manier is om hen de andere wang toe te keren?

Hoe hou je van een God dat zo'n gezicht trekt?

Sheriff.

Gezien onze gedeelde interesse in de uitkomst van de oorlog,

is het belangrijk dat deze dief wordt gepakt en zijn welsprekendheid stopt.

Ik zal de orde herstellen.

Je moet er vertrouwen in hebben, Monseigneur.

Sheriff, de kerk kan een man maken of breken.

Voor uw trouw bieden wij u de wereld aan...

maar als het niet lukt, kunnen we het ook wegnemen.

Vergeet dat niet.

Laten we de kardinaal verwelkomen, sheriff.

Als je ooit nog een keer tegen me ingaat voor de kerk...

Het spijt me. Ik sprak namens de evangeliën.

De evangeliën. Nou, vergeet nooit, Tuck...

God is daarboven. Ik ben hier beneden.

Ik heb maatregelen getroffen en een aantal speciale afgevaardigden ingehuurd.

Enkele van onze betrouwbaarste kruisvaarders.

Ze zijn net terug uit Arabië.

Hier moeten ze de zegen van de aartsdiaken ontvangen...

voordat ze aan hun goede daden beginnen.

Sheriff. - Aanvoerder Gisbourne.

Ze zien er heel gretig uit om Gods werk te doen.

Ja, met de trots van de duivel.

Een, twee, drie, vier, vijf.

Het is ons gelukt. De kardinaal komt helemaal vanuit Rome.

De sheriff geeft een feestje, en raad eens wie er uitgenodigd is?

Het is mijn vrije dag. - Geen vrije dagen, Engelsman.

Je zult rusten als je dood bent. Hij komt vanwege de Hood.

Ons plan werkt.

Dat is heel gemakkelijk gezegd voor uw situatie.

De kardinaal is één van de machtigste mensen in de wereld.

Wat hij ook komt vertellen aan de sheriff, we moeten het horen.

Ik denk dat je bedoelt dat ik het moet horen.

Het zal een orgie van overdaad zijn.

Een flamboyante verkleedfeestje,

de perfecte plek om de Loxley-charme op de proef te stellen.

We hebben aan de staart getrokken. Laten we zien wie bijt.

Kom. Kom binnen, anders vat je nog kou.

Het is goed dat je bent gekomen.

Ik dacht dat al dat je zou komen.

Will en ik kregen een uitnodiging voor het feestje van de kardinaal.

Was dat door jou?

Ik heb misschien wat gezegd tegen de sheriff wat betreft de politieke scherpzinnigheid...

om wat burgers op de gastenlijst te zetten.

Ik zal misschien nooit meer in het paleis geraken.

Dit is onze kans.

En die moeten we nemen.

En Will? - Hij mag niet weten wat we aan het doen zijn.

Hij zou het niet goedkeuren. - Rob zal daar zeker zijn.

En? - Marian, wat we doen is erg gevaarlijk.

We kunnen niet riskeren dat onze emoties dat in gevaar brengen.

Jij en Rob... - Tuck, ik weet het.

Weet je zeker dat je hier klaar voor bent?

Nee.

Hier ben je Heer Loxley. Speel je rol.

Drink. Wordt niet dronken. - Pretbederver.

Maar bovenal moet je een gesprek regelen met de kardinaal.

John. Het lukt me wel. Ik ben geboren om hier te zijn. Weet je nog?

Heer Loxley.

Niets meer dan een schoothondje voor de rijken.

Was je erop uit gestuurd om gevangenen te executeren in de woestijn?

Nee. Het ging vervelen.

Mijn nieuwe werkgever laat me nu op een meer ongrijpbare prooi jagen.

Geniet van het feestje.

Kom op, zeven.

Stelen van de rijken om aan de armen te geven?

Hij houdt de gek met de hele natuurlijke balans.

U geeft hem een compliment. Hij is een plunderaar, niets meer.

En afschuwelijk lelijk, vandaar die belachelijke capuchon.

Ik vraag me af of hij geen veteraan is.

Van de kruistochten?

Het is duidelijk dat hij goed opgeleid is. Hij is dapper.

Past zich aan als hij beschoten word.

U speculeert maar wat. Je krijgt hem uiteindelijk te pakken.

De elites moeten niet verrast zijn door de opstand van de dief.

U hebt de omstandigheden daarvoor gecreëerd.

Je schoonheid maakt me sprakeloos. Sheriff, ik neem aan dat je Marian kent.

De mooie plaag van menige toespraken in de raadzaal.

En, Marian?

Wie denk je dat de dief is?

Hij is wij allemaal. Dat is wat telt.

Dus je bent een bewonderaar.

Hij heeft leuke kantjes.

Marian, daar ben je.

Je mag niet te ver weglopen, liefste.

We stellen het op prijs dat we uitgenodigd werden, echt.

Ik heb ambities.

En we weten allebei dat de armen sterke leiders nodig hebben. Zoals wij.

Inderdaad.

Of ze worden verleid door criminelen zoals de Hood.

Wat is dit nou. - Het spijt me zo, mijn Heer.

Wat deed ik nu? Ik morste over jou.

Laat me dat af... - Blijf van me af.

Blijf van me af. - Het spijt me.

Tuck. - Ja, meneer?

Je bent een idioot. - Mijn excuses.

Excuses. Ik ben lomp en stom. Dat ben ik, meneer.

Lomp en stom.

Ik twijfel er niet aan dat je de Hood zal pakken.

Je hebt een dief nodig om een ​​dief te vangen.

Jouw Eminentie. - Sta op. Ik heb weinig tijd.

Hood's overvallen bedreigen onze plannen voor de oorlog.

Wil je mijn vertrouwen?

Je bent bang.

Dat zou je moeten zijn.

Weet u waarom? - Vertel jij het maar, Uwe Eminentie?

Angst is het beste wapen in Gods arsenaal.

Daarom heeft de kerk de hel geschapen.

Hoe lang ken je mij al? - Sinds je klein was.

En vertrouw je me? - Met mijn leven.

Uitstekend.

Dit stuk tuig is een dief.

Hij stal de sleutels van Heer Pembroke. - Ik weet niet waar hij het over heeft.

Je mag me fouilleren. Ik heb geen sleutels.

Loxley heeft gelijk. Ze zijn weg.

Haal een ​​bewaker, zoek de sleutels, controleer elke kamer die ze openen.

Jij komt met mij mee. - Verklaar jezelf, Broeder.

Ik heb niets gestolen. - Dan moet je weten wie het deed.

Beken.

Dood hem gewoon.

Wacht.

De burgers houden van dit onderkruipsel.

En ik denk dat hij dood wil. Ik denk dat hij hun martelaar wil zijn.

Dus laten we hem een ​​lot geven dat erger is dan de dood.

Ontsla hem uit zijn kerk.

Zet hem uit z'n ambt.

En gooi hem op straat.

Dat zou wat dieper moeten snijden dan eender welk mes.

Niet doen. Dat kan je niet. Monseigneur, alsjeblieft.

Dat kan ik en zal ik doen.

Voor de misdaad van leugens onder het kerkelijk recht,

haal deze schande van onder mijn ogen.

Wie is deze jongeman? - Dit is Robin van Loxley.

En ik vertrouw hem.

Je bent de zegen en goede daad van de Heere, Uwe Eminentie.

Goed zo.

De jongeren zijn Gods geschenk aan de kerk.

De pijlen in onze pijlkoker.

Nee, blijf.

Welkom aan de grote tafel, Loxley.

Wat deze Hood ook heeft gedaan... Ik zal hem te grazen nemen.

Stilte.

Als we de Arabieren willen blijven financieren...

en het Engelse leger willen verslaan zodat wij de leiding van de koning kunnen overnemen,

zal het geld dat we hen schuldig zijn daar in vier dagen zijn.

Lukt dat en dan zullen we absolute macht hebben gekocht.

En als ik meer tijd nodig heb om het geld op te halen?

Je had tijd genoeg, sheriff.

Geef me de voldoening dat je kunt doen wat moet worden gedaan.

Wil je angst zien?

Ik zal mijn mannen sturen om de mijnen te overvallen vanavond.

Wanneer dat gebeurd is, zal ik alles afnemen van de burgers,

van hun pispotten tot hun kleingeld.

En als dat gebeurd is,

zal ik hun krotten tot op de grond platbranden.

Om hen eraan te herinneren dat ze geen burgers zijn, maar mijn onderdanen.

Zal dat je voldoening geven, priester?

God zij met je, sheriff.

Wat weet je? - We moeten nu naar de mijnen.

Waar heb je dit überhaupt vandaan? - Dat doet er niet toe.

Het doet er wel toe, Marian.

Dit is in het Arabisch met de handtekening van de sheriff eronder.

Dat zou alles kunnen betekenen. - Of niets.

Wat wel duidelijk is, is dat hoe je hier aan bent gekomen, niet eerlijk was.

Doe dat niet. - Wat? Ik praat tegen je.

Als een kind. Behandel me zo niet.

Ik ga deze naar de sheriff brengen om hem de kans te geven om het uit te leggen.

Ik zal ze brengen.

Naar iemand die ik kan vertrouwen. - Wanneer heb ik je vertrouwen verloren?

Door hoe je je gedraagt.

Al uw politieke meningen. Het verandert niets.

Zie dat alsjeblieft in.

Heb je zelfs al gedacht wat dit me zou kunnen kosten?

Dit kan mijn politieke toekomst verknallen. - Will. Ik heb het over actie.

Ik heb er jarenlang te lang en te hard voor gewerkt.

De beledigingen van de Heren slikken,

het lachen achter mijn rug,

zodat ik mezelf uit de goot kan trekken en het leven krijg dat ik verdien.

En niemand zal me hierover op de hak nemen. Zelfs niet jij.

Je bent bang. - Wat?

Je denkt dat als de burgers in opstand komen,

als ze vechten, je ze zult verliezen.

Ze volgen de Hood.

Oké, mannen.

Je weet wat je te doen staat.

In de gelederen.

Vanaf nu behoren deze mijnen toe tot Nottingham.

Op wiens gezag?

Iedereen zal betalen wat ze verschuldigd zijn voor de oorlogsinspanning.

Weigering zal worden beschouwd als verraad.

Alsjeblieft, nee. Ik heb niets verkeerds gedaan.

Genade.

Penny. - Achteruit.

Noem jezelf een man?

Ik ga straks plezier met je beleven.

We zijn te laat. Er zijn er teveel. - Wat? Voor jou en mij?

Er zijn er niet genoeg.

Ze hebben Marian. - Nee.

Laat me eruit.

Laat me eruit.

Jij neemt de voorkant, ik de achterkant. Wacht. Hoe ga je...

Dat is slim.

Daar is degene die ik wil. - Het is Gisbourne. Keer om.

Hou je vast. - Vooruit.

Ik wil hem levend.

Hou je vast.

Laat me eruit.

Haal me eruit.

Haal me hier uit. - Houd hem stabiel.

John, houd hem stabiel.

Hoe wist je dat ik het was? - Noem je dat een vermomming?

Nou, het heeft iedereen voor de gek gehouden.

Ik ben niet iedereen. - Kijk uit.

Waarom heb je het mij niet verteld? - Gaan we dit nu echt doen?

Bukken.

We hebben problemen. - Achter hem aan.

Hou dit vast.

Volg mij.

Daar is hij.

Kruisboog.

Schiet op zijn paard.

Springen.

Ben je in orde? Marian? - Ja.

Jij en Marian. Maak het af. - Nee, John. Wacht.

John, wacht. - Scheer je weg.

We moeten gaan. Nu. - Nee, John, wacht, John.

John, nee. - We moeten nu gaan.

Gaat het? - Ik ben er klaar mee.

Het is het afgelopen met ons. - Nee.

Alles is nog niet verloren, tenzij je nu wegloopt.

Het kwam door John. Hij is degene die me hierin heeft gesleept.

Hij koos jou voor een reden.

Welke reden? - Vind hem. Ik wil hem levend.

Ik wilde je alleen maar terug.

Misschien is dat hoe het begon, maar het is groter dan dat nu.

Ik ben niet wie je denkt dat ik ben.

De Hood is gewoon een vermomming.

Ik ken jou.

Loxley is de vermomming.

In de mijnen bestaat er iets dat mijngas heet,

en je met een enkele vonk de boel in de lucht blaast.

Dat is wat jij bent voor de mensen.

Ik? - Als jij het niet bent, wie dan wel?

Als het nu niet is, wanneer dan wel?

De sheriff, hij en de kardinaal hebben met de Arabieren te maken.

Ja. Ik heb misschien bewijs.

Als de mensen het wisten... - Als ze het wisten, zouden ze vechten.

Met de juiste leider.

Als je wilt dat ik de dief opgeeft,

geef me dan tenminste het respect en probeer het uit mij te slaan.

Nee.

Je zou gewoon doodgaan uit wrok.

Mensen zijn de enige wezens die de dood vrezen.

Niet alleen de dreiging ervan, maar hoe definitief het is.

Dat is wat ons onderscheidt van de insecten en honden.

De Arabier is echter helemaal niet bang voor de dood...

omdat je valse profeet je het Hof beloofde.

Een man zonder geloof.

Eenzaam. - Bevrijdend.

Zonder oordeel, geen zonde.

Geloof.

We zien de dood in de ogen met moed en eer.

Werkelijk?

Omdat mij verteld werd...

dat uw zoon smeekte...

voor zijn leven tot het moment dat we hem onthoofden.

Onthoofding is iets grappigs...

omdat de ogen blijven zien.

De hersenen proberen de dood te blijven ontkennen.

Zelfs als is het maar voor een paar momenten.

Maar ik vraag me af wat je zoon moet gedacht hebben in die laatste seconden.

Ik stel me voor dat het iets was als: "Vader..."

"Waarom heb je me naar deze plek gebracht?" "Vader, ik ben bang."

"Vader, waarom redt u mij niet?"

Als je me de naam van de dief niet geeft,

zal ik je vullen met varkensbloed en zal ik je verbranden...

en je zult het Paradijs nooit zien.

Maar als je me zijn naam geeft, zal ik je snel martelen, schoon.

Je zal bij je jongen zijn.

Sheriff.

Ik ben blij dat je geloof zo sterk is.

Het verbreken gaat het zoveel leuker maken.

Ik ben een moordenaar.

Ik ben in deze oorlog geboren.

Maar ik heb nog nooit een man ontmoet die zoveel gemoord heeft als jij.

Je zal willen geloven in een god.

Je zal Zijn gezicht willen zien en denken dat iets je kan redden.

Maar je zult mijn gezicht zien.

En dat is het laatste dat u zult zien.

Mr Tillman. Iedereen is klaar. - Bedankt, Penny.

Wat gebeurt er? - We verlaten de mijnen.

Wat er gisteravond gebeurde, zal keer op keer gebeuren,

ze zullen blijven komen. Ik ken deze mensen.

Laat ze maar terugkomen en ons allemaal doden, ik vlucht niet.

We kunnen geen plan maken wanneer we in paniek zijn.

Ze heeft gelijk, Will. We moeten blijven en vechten.

Met wat?

Met houwelen en schoppen?

De stad is afgesloten. De krijgswet is van toepassing.

We kunnen als gevangenen sterven of we kunnen terugtrekken en leven.

Je hebt een andere keuze.

We kunnen onze eigen keuzes maken.

Al je plunderen heeft de sheriff gedreven om de oorlog tegen ons te verklaren.

Je hebt hier geen stem. - Dan zal ik je mijn gezicht laten zien.

Moeten we nu onder de indruk zijn?

De goede Heer van Loxley is afgedaald om ons te vertellen, de boeren, wat te doen?

Ik zal je wat vertellen. Dit is niet jouw landgoed.

Laat hem praten.

Vier jaar geleden,

vertrok ik om voor een doel van een leugenaar te vechten.

Verliet mijn liefde, en kwam thuis als een erfgenaam van niets.

De vraag is: wat zou je doen om terug te krijgen wat van jou is?

Ik vermoed dat je wel wil dat er een kleine herverdeling van rijkdom komt?

De sheriff heeft alles al afgepakt wat we hebben.

De sheriff en de kardinaal spannen samen tegen Engeland met de vijand.

Ik weet niet wat hun plan is, maar ik durf wedden dat uw geld het financiert.

Geld dat moet vertrekken naar Arabië over drie dagen.

Maar niet als we ze stoppen.

Sommigen zeggen dat ik de rijken beroof en het geef aan de armen.

Maar als de rijken van je stelen, wie is dan echt de dief?

Ik was Robin van Loxley,

een kruisvaarder onder de vlag van de koning van Engeland.

Toen werd ik de Hood.

Het interesseert me echt niet hoe je me noemt, dief of Heer.

Ik weet alleen dat ik niets ben zonder jouw hulp.

Dit is onze kruistocht.

En een ieder van ons moet in opstand komen of we gaan allemaal ten onder.

Ik vind dat we achter hem moeten staan.

Mensen, luister. Mensen.

We moeten praktisch denken.

Waar gaan we eten? Hoe kunnen we onderdak vinden?

Ik kon dit niet eerder tegen je zeggen,

maar ik weet wat je voor hen deed. Ik weet waarom ze naar je opkijken.

Wat er nu gebeurt, kan niet zonder jou, Will.

Op het feest kon ik geen andere manier bedenken om je daar weg te krijgen. Het spijt me.

Dat hoeft niet. - Tuck, ik liet je uit je ambt zetten.

Ja, inderdaad.

Je bevrijdde mij.

Kom. We moeten het werk van de duivel ongedaan maken.

10.000 gouden nobels betaald aan een Arabische generaal...

goedgekeurd door de sheriff van Nottingham...

20.000, 40... Deze betalingen gaan vele jaren terug.

En als ze dat geld krijgen, is het gedaan met ons.

Niet als we ze stoppen.

En ik maar denken dat je maar een nederige Broeder was, Tuck.

Nadat het geld de schatkamer verlaat, houd het halt bij de kathedraal om gezegend te worden...

voordat het wordt overgedragen aan z'n mannen.

Dat is waar we toeslaan.

Alle manschappen zullen met dat konvooi mee zijn.

Een legioen, zonder twijfel.

Elite moordenaars tot de tanden bewapend en de stadsstraten zijn afgesloten,

dus je kunt het verrassingselement vergeten.

We worden zo in de pan worden gehakt. Dit is... - Zelfmoord, ja, we snappen het.

Wat zeg je daarop, soldaat?

Regel een overleg in Loxley Manor.

Met iedereen die achter ons staat.

Iedereen is er.

Dit is het plan.

Nog drie aan die kant.

Wees daar voorzichtig mee.

Nog een kap.

Twee kappen komen eraan. - Hier.

Wie heeft er nog een kap nodig?

Zolang hij nog vrij rondloopt, is mijn geld niet veilig.

Heb je soms je lef achtergelaten voor dit soort werk in de woestijn?

Ik wil zijn bloed door de straten van Nottingham zien stromen...

Ik wil dat de ratten erin zwemmen.

Ik wil dat de honden het van de straat likken.

Mijn levenswerk zit in die kar.

Ben je hier klaar voor, Will?

Duizend pond voor de man die me Hood brengt.

Eén van die klootzakken weet wie hij is.

Het is zover.

Gooi het maar, Will.

Gooi het.

Waar is hij?

Waar is de Hood?

Help me door dat vuur.

Moest dat gebeuren? - Ja, natuurlijk.

Jullie, in formatie.

Ze nemen mijn geld.

Dood ze. - Marian.

Kijk weg.

Nooit.

Ga naar beneden. Rep je nu naar beneden.

Gisbourne. Ga naar beneden.

Heer Loxley.

We hoeven dit niet te doen.

Vermoord me, Loxley. - Ik ga je niet vermoorden.

Je hebt mijn leven gered ginder. Ik ga je niet doden.

Ik ben de ware soldaat van God, Loxley. Ik verdien een...

Hij vroeg erom.

Help me even. - Ga naar het bos. Wees veilig.

Kom op, jongens. Schiet op. Kom op. Laten we gaan.

Waar is Will? Hij zou hier al moeten zijn.

Hij kent het plan. We moeten gaan.

Ik ga terug voor hem. Ga met hen mee.

Jij bent de meest gezochte man in Nottingham. Teruggaan is zelfmoord.

Of we halen het allemaal ofwel niemand.

Tuck, heb je Will gezien? - Hij moest met jou op de boot zitten.

Het is al goed. - Ik weet het.

Ik zag het.

Hij mag jou hebben.

Uit m'n ogen.

Ga.

Ik zal hem terugbrengen naar het landgoed.

Haal iedereen hier weg. - En jij dan?

Ga gewoon.

Hou op. Stop met vechten.

De man waar je naar op zoek bent, ben ik.

Ik vlucht niet meer. Ik verstop me niet meer.

En als het opofferen van mezelf deze waanzin stopt,

hier ben ik dan.

Kom hier.

Mijn stad wordt belegerd.

Is er letterlijk niets anders dat je kan doen?

Je hebt me veel problemen bezorgd, knul.

Je problemen zijn pas net begonnen, sheriff.

Iedereen zal weten van uw verraad en de kardinalen.

Wat denk je dat de kroon zal doen als die erachter komen dat je een verrader bent?

Denk je dat ze je alleen maar zullen onthoofden?

Of zullen ze je eerst buiten wippen?

Nu ga ik je koken in je eigen pis,

en dan ga ik Marian wegsturen om door wilden in Arabië geneukt te worden.

Telkens opnieuw.

Kijk me aan. Kijk in mijn ogen. - Alsjeblieft, God.

God is hier niet, alleen ik.

Klootzak, ik ben de sheriff van Nottingham. - Niet meer.

Je bent moeilijk te doden, John.

En ik dank God ervoor.

Daglicht. Daglicht voor ons.

Oké, iedereen...

Ik weet dat je moe bent, maar laten we doorgaan...

Ik wil dat we tegen de avond beschut zijn. - Ik zie je in Sherwood.

Ik zie je daar.

En dit maakt ons vogelvrijen, dus als iemand niet mee wil doen,

dan is het waarschijnlijk te laat. Laat me je daarmee helpen.

Ga aan de slag.

Ik ben eigenlijk nogal opgewonden om mezelf een vogelvrij verklaarde te vinden.

Het is het meest opwindende dat me is overkomen sinds...

Nu ik er aan denk, ooit.

Toen ik daar was in de woestijn,

was het enigste waar ik aan dacht, naar hier terugkomen en bij jou zijn.

Knus in ons landgoed,

eten en drinken en niet veel doen.

En nu zijn we voortvluchtigen, en ik de leider van een opstand.

Dat zag ik niet aankomen.

Ik wel.

Het is een mooi bos.

Ik heb me nog niet voorgesteld. Ik ben Tuck, tussen haakjes.

Yahya ibn Umar. - Een hele hap.

Zou je het erg vinden als ik het gewoon vertaal? En je John noem?

Het lijkt als een perfect einde, nietwaar?

Maar dat is het niet.

Het lot speelt een rol.

En zo zit het nu éénmaal in elkaar, als het ene verhaal eindigt...

begint er een ander.

Ik ben erg blij dat ik je heb gevonden.

Je hebt zoveel opgeofferd, maar je mensen hebben je nodig...

om hen uit deze duistere periode naar het licht te leiden.

Ik bied jou een benoeming aan...

voor de hoogste positie in Nottingham.

Als je het accepteert,

zal je de eeuwige dankbaarheid van de kerk hebben.

En de mijne.

Mijn stad, mijn mensen,

van de dag sinds de dief en zijn partners en plunderaars zijn ondergedoken,

hebben we onze uitstekende sheriff ten ruste gelegd.

Maar toch smeult Nottingham nog steeds van het vuur van hun opstand.

Mijn doop was er één van vuur, maar ik ben dankbaar voor de reden.

Want het heeft me in de richting van mijn ware roeping gebracht.

Namelijk het streven naar vrede als sheriff van Nottingham.

En dit heeft maar één einde.

Met mij dat gebogen staat over het lijk van de Hood.

Welkom bij de grote tafel, sheriff.

Vertaling: Janty (MMF)

Metamorfose (MMF) translate & release group

Steun ons en word VIP-member om alle advertenties van www.OpenSubtitles.org te verwijderen