Original subtitles

මෙය www.baiscopelk.com අඩවියෙන් නොමිලේ නිකුත් කළ උපසිරැසියක් වන අතර වීඩියෝ පිටපත පිලිබඳ කිසිම වගකීමක් අප දරන්නේ නැත. චිත්‍රපට සහ රුපවාහිනී කතා මාලා සඳහා සිංහල උපසිරැස ලබා ගැනීමට අප විබ් පලට ගොඩවන්න. ඔබත් අප හා එක්වීමට කැමතියි නම් දන්වන්න අපට. Email : contact@baiscopelk.com

මම කියන්න හදන්නේ අපුර්වතම ස්ථානය ගැන.

විශ්වයටම තියෙන අමුතුම තැනම මෙතන වෙන්න පුළුවන්..

ද්‍රව පාෂාණයන්ගෙන්, පලිඟු ගුහාවන්ගෙන්, වෙනස් භූ දර්ශන වලින් පිරුණ...

ඔබ දන්නවාද?

ඔබ ඇවිදින්නේ එය මත.

අපි අපේ නිවහන ගැන දන්නවා කියල අපි හිතනවා ඒත් අභ්‍යවකාශයේ ඉඳල ඔබ එය දුටු සැනින් එය වැටහෙනවා...

මම ලෝකය දැක්ක විදියට අනිත් හැමෝටම ලෝකය දකින්න අවස්ථාවක් ලැබෙනවා නම් කියල මං හිතනවා

මුලින්ම ඒක දකිනකොට පුදුමයක් ඇතිවෙනවා මම මේ මොකක්ද දකින්නේ කියල.

ඒක හරියට මම ජිවිත කාලෙම අර්ධ අඳුරු කුටියක ජිවත් වෙලා

කවුරුහරි ලයිට් එක ඔන් කළා වගේ.

ජිවත් වෙන, හුස්ම ගන්න,ඇවිදින.. ග්‍රහ ලෝකය...

හැම දේම විස්මිත අයුරින් අසමසමයි, මේ තියෙන්නේ ඒක.

අජටාකාශ-ගාමින් අටදෙනෙක්, දවස් දාහකට අධික කාලයක් අභ්‍යවකාශයේ ගතකල,

අභ්‍යවකාශයේ ජිවත් වීමෙන්...

පහල වෙන්නේ මොනාද වෙන්නේ කියල තේරුම්ගන්න උපකාර උන හැටි අපිට කියන්න පුළුවන්.

අමුතු සම්බන්ධතා.

අනූ නමයෙන් බේරුන අවස්ථා.

වාසනාවන්ත බිඳුම්.

ඒ දේවල් වලින් අපේ අපුර්ව ලොව ගොඩ නැගුනා.

විශ්වයටම තියෙන අමුතුම තැනම මෙතන වෙන්න පුළුවන්...

244 ' වන උපසිරසි පරිවර්තනය ~ ශාන් විමුක්ති [විමා] ~ w w w . b a i s c o p e l k . c o m ≡ කරුණාකර පරිවර්තන හිමිකම සුරකින්න ≡

උදෙන්ම ලැහැස්තියිද ආහ්හ්?

ඔන්න එහෙනම්

ෆන් එකක් ගමු.

ඔන්න.

අපි සහමුලින්ම පෘථිවිය උරුමකරගන්නව.

කෝ කෝ...

කෝ..

අපි සෑහෙන දේවල් සහමුලින්ම ලබාගන්නවා.

හේයි මෙහෙ එන්න.

ස්භාවිකවම අපිට ලැබුන දෙයක් තියෙනව අපි ඒ ගැන හිතන්නෙවත් නැහැ.

හුස්ම ගැනීම.

ඔව් එන්න...

එන්න එන්න.

එත් අපිට හුස්මගන්න ඕන කරන ඔක්සිජන් වලින් 50%ක් හැදෙන විදිය දැනගෙන හිටියනම් ඔබ,

ඔබගේ හුස්ම හිරවෙයි.

හුස්මගන්න එක ගැන දැනගන්න ඕනද?

මෙයාගෙන් අහන්න.

මගේ පළමු අභ්‍යවකාශයේ ඇවිදීම, අභ්‍යවකාශ යානයකට බැඳුනු පිටතට යාමක්,

මගේම හුස්ම ගන්න සද්දේ ඇරෙන්න වෙන සද්දයක් නැහැ.

එක අතකට මගේ ඉතිහාසයම බැඳිලා තියෙන බැඳීම.

ඒ හැම දේම මානුෂිකයි, පහල මතුපිට ලෝකයේ වෙන හැම කතාවකම,

මට මුණ ගැහුන හැම කෙනෙක්ම, ඒ සේරම එක්ක විශ්වය තියෙන්නේ අනිත් පැත්තේ.

ඊට පස්සේ...

මම අත් හැරියා.

එතනදියි තමුන් ඒ සිහින් නීල ඉර හදවතින්ම අගය කරන්නේ

අපිට වැදගත් වෙන හැම දේම එතන තියෙනව.

එතන ජිවය පවතිනවා.

ඊට පස්සේ හියුස්ටන් කිව්වා වැඩේට බහින්න කියල, මම අත්-වැට අල්ලගත්ත

එත් මම වැඩ කරකර ඉද්දි එක පාරම...

මගේ වම් ඇහැ පිච්චෙනවා වගේ වේදනාවක් ආව.

කවුරුහරි මගේ ඇහැට අන්න වගේ.

මම ඇහිපිය ගැහුවා ඊට පස්සේ කඳුළු ආව.

එත් ප්‍රශ්නේ ගුරුත්වාකර්ෂණය නැතුව කඳුළු වැටෙන්නේ නෑ.

කඳුළු එන්න එන්න ලොකු වෙනවා.

ඇහේ කඳුළු පිරිලා ඇස් දෙක මැද තියෙන නහය හරියෙන් මගේ අනිත් ඇහැට කඳුළු යනකම්ම.

ඉතිං මන් හියුස්ටන්වලට කතා කළා, " හියුස්ටන්, මට මෙතන අවුලක්.

මට පේන්නේ නෑ.

මගේ ඇස් දෙකම පේන්නේ නෑ."

"එයා මොකක්ද කිව්වේ? එයාට පේන්නේ නෑ?"

හියුස්ටන් තිබ්බ හැම ලක්ෂණයක් ගැනම බලල කිව්වා..

"ඒක අවුල්ම ප්‍රශ්නය වෙන්න පුළුවන්.

ඔයාගේ ඇඳුමට අපවිත්‍ර දෙයක් ගිහින් ඇති."

"ඔයාට ඒක එලියට යවන්න වෙනවා කියල."

මම අතගාල අතගාලා මේ පොඩි වෑල් එක ඇරිය, එක පාරම මෙහම සද්දයක් දාගෙන...

"ස්ස්ස්ස්ස්ස්ස්ස්ස්............".

මගේ වටිනා ඔක්සිජන්, රික්ත අවශාකයට ඇදිලා ගියා.

හුස්ම ගන්නවා වගේ ස්භාවික දෙයක් තවත් නැහැ.

අපි දැනට දන්න තරමට, ඒ දේ වෙන එකම ග්‍රහ ලෝකය මේක.

ඔක්සිජන් පිරුණ පරිසරයක් තියෙන්නේ මේ ග්‍රහ ලෝකේ විතරයි.

ඒ දේ නැතුව, නිසැකවම ජිවය වෙනස්ම දෙයක් වෙන්න තිබ්බ.

♪ ♪

මේ ෆිලිපේගේ ආසම ස්ථානය.

වාතය විෂයි.

පොලව ඇසිඩ් පිටකරනවා, නැවුම් ජලය නැහැ.

කිසිම කුරුල්ලෙක් නැහැ.

කෘමින් පියාඹන්නෙ නෑ.

පැලැටි වැවෙන්නේ නෑ.

මිට වඩා අන්ත තැනක් ගැන හිතාගන්නවත් බැහැ...

එත් ෆිලිපේ හොයාගත්ත මේ මිහිපිට අපාය නිවහන කරගත් එක දෙයක්.

ඌ ඔක්සිජන් ප්‍රයෝජනයට ගන්නේ නෑ.

ඌ ජිවත් වෙන්න ඇසිඩ් විලක.

♪ ♪

♪ ♪

සමහර වෙලාවට ඔක්සිජන් අපිට කොච්චර වැදගත්ද කියල අපිට හිතාගන්න බැහැ,

ශක්තිය මුදාහරින විදිය අනුව.

හුස්ම ගන්න හැම වෙලාවේම, මම කාල තියෙන කෑම එක්ක ඔක්සිජන් බහුල වාතය මිශ්‍ර වෙනව.

එතකොට ශක්තිය නිපදවෙනවා.

ඒ ශක්තියෙන් සංකීර්ණ ජීවියෙකුට පවතින්න හැකියාව ලබා දෙනවා.

සැබවින්ම අපෙ ග්‍රහලෝකයේ ජීවය පිරි ඉතිරිලා, ඉතිං කොහොමද පෘථිවිය

හැමෝටම ඇති තරම් ඔක්සිජන් නිපදවන්නේ?

උත්තරේ පුදුමයන්ගෙන් පිරුන එකක්.

දැවැන්ත දුහුවිලි කුනාටු, පුංචි හිම පියලි, ඉගිලෙන ගංගා;

ඔබ කෙදිනකවත් අසා නැති වැදගත්ම ජිවත් වෙන දේ.

එත් ඒක පටන් ගන්නේ කාන්තාරෙකින්.

ලුණු වලින් නිර්මිත කතරක්.

♪ ♪

මේ මිනිස්සු වගේම අපිත් මේ කාන්තාරය කෙරෙහි විශ්වාසය තියාගෙන ඉන්නේ.

එත් ඒ ලුණු නිසා නෙමේ.

♪ ♪

අභ්‍යවකාශයේ ඉඳල බලනකොට දුහුවිලි කුනාටු හරි ලස්සනයි.

සමහර වෙලාවට ලොකු කුනාටු.

මට දකින්න ලැබුනා පුංචි දුහුවිලි කුනාටු ප්‍රචණ්ඩ පෙනුම තියෙන.

ඔයා මේක අමාරුවෙන් හිතන්න ඕන නැහැ.

උතුරු අප්‍රිකානු මහද්වීපය මුලිකවම ප්‍රකට සිහින් දුඹුරු පාට දුහුවිලි වලට.

මං පෘථිවිය වටා කක්ෂයේ ගමන් කරනකොට ආයේ එතනට එනකම් ඉවසිල්ලක් නැහැ.

මම ආයේ එතනට ආවම, මම දැක්ක ඒ දුහුවිලි අප්‍රිකාව හරහා

අත්ලාන්තික් සාගරයට ඇවිත් කියල.

මම ඊළඟ වටේ එනකොට කුනාටුව දකුණු ඇමරිකානු වෙරළට ලඟා වෙනව දැක්ක.

හැම අවුරුද්දකම ටොන් මිලියන 27ක විතර අප්‍රිකානු දුහුවිලි

අහසින් ඇවිල්ලා ඇමේසන් නිම්නයට වැටෙනව.

ඒ දුහුවිලි හොඳ පොහොරක් වෙනවා.

ගස් වැවෙන හැටියට, පැලැටි, ගස් විසින් කාබන්-ඩයි-ඔක්සයිඩ් ඔක්සිජන් බවට හරවනව.

එක ගහකින් මිනිස්සු දෙන්නෙක්ට ප්‍රමාණවත් ඔක්සිජන් නිපදවන්න පුළුවන්.

ඇමසෝන් වැසි වනාන්තරය...

ටෙක්සාස් වගේ දසගුනයක් විශාලයි,

පෘථිවියේ ඉන්න මිනිස්සුන්ට අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට වගේ විසි ගුණයක් ඔක්සිජන් නිපදවෙනවා ඒක ඇතුලේ

එත් ඒ එක ඔක්සිජන් පොදක්වත් ඇමේසන් වලින් පිටවෙන්නේ නෑ.

එහි නිපදවෙන ඔක්සිජන් සියල්ලම පරිභෝජනය කරන්න තරම් සත්තු විශාල ප්‍රමාණයක්

එහි වාසය කරනව.

මේ වෙනකම් මං හිතාගෙන හිටියේ වැසි වනාන්තර තමා පෘථිවියේ පෙනහළු කියල

දැන් සහතිකයි, ඒවා ඇතුලේ ඔක්සිජන් ගොඩක් නිපදවෙනවා එත් පොඩ්ඩක්වත් පරිභෝජනය කරන්නේ නැතිබව.

වැසි වනාන්තර අපිට හුස්ම ගන්න උදව් වෙනවා එත් ඒ ඔක්සිජන් සපයලා නෙමේ.

ඇමසෝන්වල ගඟක් තියෙනව.. නෑ ඒ ගඟ නෙමේ තව ගඟක් තියෙනව,

ආකාස ගඟක්.

බොහෝ දුරට මේ ලෝකය ගැන දන්නේ පෘථිවිය මතුපිට ඉඳල.

මම එම්පයර් ස්ටේට් බිල්ඩිමේ මුදුනේ ඉඳල,

දුර දක්නයකින් බලල තියෙනව, දෙතුන් වතාවක් ප්ලේන් එහෙකින් පැනල තියෙනව.

ඒක සුළු දෙයක්.

අන්තර්ජාතික අභ්‍යවකාශ මධස්ථානය තියෙන්නේ අඩි මිලියනයක් උඩින්.

එහෙදි නිදහසේ ඉන්න මොහොතක් ලැබුනහම අපි කරන්නේ ජනේලේ ගාවට ගිහින් පොටෝ ගන්න එක

මම ගිය සංචාර තුන ඇතුලත පොටෝ හතලිස් පන්දාහක් වගේ අරගෙන ඇති.

ලෝකේ සමහර කොටස්වල පොටෝ ගන්න ලේසියි...

ඕස්ට්‍රේලියාව වගේ තැන්.

හැම වෙලේම සෞම්‍ය දවස්.

ත් සමහර කොටස් තියෙනව කවදාවත් හරිහමන් පොටෝ එකක් ගන්න බැරි.

ඇමසෝන් නිම්නය එහෙම තැනක්.

ඒක දැක්කම හිතෙනවා...

මොනාද පල්ලෙහා වෙන්නේ කියල?

පහුගිය අවුරුදු දහයම රෝසා ඇමසෝන්වල වැඩ කලේ,

පුදුමාකාර අන්දමකට ලෝකයට හුස්ම ගන්න වැසි වනාන්තර උපකාර වෙන ආකාරය අනාවරණය කරගන්න.

එයා විශේෂයි කිව්වේ විහිලුවට නෙමේ.

මේක තමා දකුණු ඇමරිකාවේ උසම සැකිල්ල.

රෝසා කලින් දෙපාරක්ම මේක මේක නගින්න හැදුවා,

එත් කවදාවත් උඩටම යන්න ලැබුනේ නෑ.

ඒක නගින එක මරු, එත් වෙන දේකුත් උඩට නගිනවා.

ගස් ඇතුල බලන්න පුළුවන් උනානම්...

දැකගන්න ලැබෙනව පොළවෙන් වතුර උරාගන්න හැටි.

වතුර උඩටම ගියහම, ඉරයි හුළඟයි එකතු වෙලා...

ඒක දැවැන්ත ගංගාවක් කරවනවා.

ඉගිල්ලෙන ගඟක්.

මේ වලාකුළු ගංගාව දකුණු ඇමරිකාව හරහා යනවා,

ඊට පහලින් තියෙන හැම දේම මිශ්‍ර කරගෙන...

අන්තිමේදී ඒක බාධකයක් කරා ලඟා වෙනකම්.

හැතැප්ම 5500ක් දිග හැතැප්ම 4ක් උස.

අන්දීස් කඳු වැටිය.

වලාකුළු වැහි බිංදු බවට ඝනීභවනය වෙනවා, ඊට පස්සේ පහලට ඇවිල්ලා

ඇමසෝන් නිම්නය යටකරගෙන ගලා හැලෙනවා..

ගල් සෝදාගෙන ඇවිල්ලා රොන් මඩ කරවනව...

අන්තිමේදී ඒ හැම පෝෂක කොටසක්ම මුහුදට බැහැර කෙරිලා ලෝකය පුරා පැතිරෙනවා.

ඒ රොන් මඩ එනකම් අපුරු ජීවින් කොටසක් බලාගෙන ඉන්නව,

මිනිස් හිසකෙසක් වගේ හතර ගුණයක් සිහින්.

ඩයටම්. [ ඒක සෛලික ජලජශාක]

ඩයටම් තමයි පෘථිවි ඔක්සිජන් සම්පාදනයේ රහස.

ඒවා ගල්වලින් දියවෙලා ආව සිලිකා පාවිච්චි කරලා අලුත් කටුවක් හදාගන්නවා,

ඒකෙන් ඩයටම් නැවත ඉපදවෙනව.

ඒවායේ ඝහණය හැම දවසකම දෙගුණ වෙනව...

ඒවා ප්‍රභාසංස්ලේෂණය කරන්න ගන්නවා...

හැම එකක්ම ඔක්සිජන් නිපදවන්න ගන්නව.

හුස්මක් ගන්න.

දැන් තව හුස්මක් ගන්න.

දැන් මේ ගැන හිතන්න:

ඔය ගත්ත එක හුස්මක් සම්පුර්ණයෙන්ම ලැබුනේ

මුහුද යට ඉන්න මේ යාළුවෙක්ගෙන්.

අභ්‍යවකාශයේ ඉඳලා මුහුද දිහා බලද්දී, සමහර වෙලාවට සමහර ප්‍රදේශ වෙනස් වර්ණ වලින් පේනවා.

පුදුමාකාර අන්දමට ඔයා දකින්නේ අන්වික්ෂිය ජිවය.

ඩයටම් සශ්‍රික වෙනවා එයින් ආලෝකය වෙනස්ව පේනව. ඒ නිසයි ඒවා අභ්‍යවකාශයට පේන්නේ.

මම දැක්ක ලොකුම එක සෑහෙන ලොකුයි.

හැතැප්ම දහස් ගානක් වැහිලා තිබ්බ.

දන්නවද, මුහුදේ පිහිනනකොට

ඔයාගේ වටේ තියෙන ඩයටම් පේන්නේ නෑ.

එත් ඔයා අභ්‍යවකාශයේ ඉද්දි, ඔයා ජීවයේ දිදුලන වර්ණ දකිනවා.

ඒක සෑහෙන පුදුම දෙයක්, නිල් පාට ඒවා කොළ පාට ඒවා.

එත් ඒ වගේම, මාරයි... ඒ දේවල් අපිව ජිවත් කරවනව.

එත් ඔබ දන්නවද?

ඩයටම් සජීවීව තියෙනකොට කරන දේ නිසා විතරක් නෙමේ ඒවා වැදගත් වෙන්නේ,

ඒවා මියගියාට පස්සේ කරන දේත් වැදගත්.

මම දවස් 166ක් පෘථිවියෙන් නික්මිලා හිටියා.

තමන්ට යටින්.. පෘථිවිය නිසොල්මන්,

ලෙන්ගතුව පෘථිවිය විසින්ම ඔබට හෙළිදරව් කරනව,

තව තවත්, වටයක් ගිහින් එන හැම වාරයකම.

අභ්‍යවකාශ යානයක ඉඳල බලද්දී.. පෘථිවිය සම්පුර්ණයෙන්ම නිල් ග්‍රහයෙක්.

හැම තැනකම වගේ තියෙන්නේ වතුර, ඒ තැන්වල ඩයටම් තියෙනව.

හැම සගරයකම ඩයටම් ට්‍රිලියන ගානක් තියෙනව,

ඒ ට්‍රිලියන ගානටම ආකාස ගඟ මත යැපෙන්නේ බැහැ.

ලෝකේ පුරා තියෙන ඩයටම් එක එක විදියට තමන්ගේ පෝෂණ අවශ්‍යතා සපුරගන්නව.

සමහර ඒවා නිවර්තන වැසි වනාන්තර වලින් සැහෙන ඈතයි.

හරි යන්න පිටත්වෙන්න.

ඔව් හරි හෙමින් සැරේ...

ඔව් ඔයාල ඔතන නවතින්න.

හරි.

මේ ග්ලැසියර් අසාමාන්‍යයි.

ඒවා එක පාරම වේගයෙන් බිඳිල යන්න පුළුවන්.

පියවි ඇසට පෙන්න නැති තරම් එහා මෙහා වීම්, එත් ඇහෙනවා...

අහන්න ඕන විදිය දන්නව නම්.

සමහර වෙලාවට සාමාන්‍ය එහා මෙහා වීමකට වඩා 300 ගුණයක අධික ශබ්ධයක්.

හයිඩිට ඇහෙනවා ඒවා ගල් පොඩි කරගෙන බිඳෙන හඬ, ඒවා පහල නිම්නයට එන්න

තමන්ගේ පාර හදාගන්න විදිය.

අයිස් මුහුදු ජලයට ගෑවුනාම, හුරු පුරුදු ශබ්ධයක් ඇතිවෙන්නේ.

පොප් ශබ්ධය නිසා කණ්ඩායම විමසිලිමත්ව බලනව.

අයිස් කබොල්ල කඩා වැටෙන්නයි යන්නේ.

මට වේගවත් ක්‍රියාශිලිත්වයක් ඇහෙනවා ඔයාල පස්සට එන්න හරිද?

වාව්!

ඩයටම්වල රෑ කෑම වෙලාව.

සමහර වෙලාවට මේ ග්ලැසියර් ටොන් ගණනක පෝෂණ කොටස් මුහුදට යවමින්

වේගයෙන් ගමන් කරනව.

බූ..ම්ම්ම්!

පෝෂක කොටස් සහිත මිදුණ කොටස් පිපිරිලා විධාරණය වෙනව.

එත් ඊට පස්සේ, ඒක පටන් ගත්ත ඉක්මනටම, රෑ කෑම වෙලාව ඉවර වෙනව.

ග්ලැසියර් නැවත නිසොල්මනේ නිද්‍රාගතවෙනව, සමහර වෙලාවට දශක ගානකට.

පිපුරුම විනාශයක් වෙනවා.

පෝෂක කොටස් ඉවර උනහම, සශ්‍රික බව වියැකිලා ගිහින් ඩයටම් බොහොමයක් මිය යනව.

ඒ මියගිය ඒවා හෙමින් සැරේ සාගර පතුලට වැටෙනව..

එහි මියගිය ඩයටම් හැතැප්ම භාගයක ඝනකම ඇති වැස්මක් තියෙනව.

ඒවාට කියන්නේ 'සාගර හිම' කියල, ඒවා හිම වගේම තමා.

හිම පියලි.

එත් හිම පියලිම නෙමේ,

ඒවා කවදාවත් දියවෙන්නේ නෑ අවුරුදු මිලියන ගණනක් මුහුදු පතුලේ තියෙනව...

මුහුදු මට්ටම අඩුවෙලා මුහුදු පතුල ලුණු සහිත කතරක් වෙනව.

ඒ කාන්තාරය ඇමසෝන් වලට ගහගෙන යනව...

කාලෙකට කලින් මේක මුහුදු පතුලක්.

එතකොට වැසි වනාන්තර පෝෂණය කරපු දුහුවිලි?

ඩයටම් පිටත ආවරණ.

හැම දෙයක්ම එකිනෙකට බැඳිලා තියෙන විදිය හොඳට පැහැදිලි වෙනවා ඒකෙන්.

එකකට එකක් බැඳිලා නැති කිසිම දෙයක් මේ ග්‍රහ ලෝකේ නැහැ.

අපිට හුස්ම ගන්න පොලවේ තියෙන හැම පද්ධතියක්ම එකට පිළිවෙලකට වැඩකරන හැටි හරි අපුරුයි

ඒක විශිෂ්ටයි...

එත් ඔක්සිජන් එක්ක පොඩි සෙල්ලමයි කරන්න ඕන

වැඩේ කණපිට ගස්සවන්න.

1.... 2... 3....

පිටත් වෙනවා....

පෘථිවියට නිල්පාට අහසක් තියෙන එකට මං කැමතියි.

උඩ බලනකොට එක එක විදියේ අඳුරු පැහැයන් තියෙනව ඒකෙ,

අහසේ ගැඹුරු බව වගේම පාට වෙනස් වෙන විදිය

ක්ෂිතිජය ලං වෙන විදිය අපි හුස්ම ගන්න අපිව ජිවත් කරවන,

හැම දේම එතන තියෙනව.

ඇත්තටම ගැඹුරක් තියෙනව කියල ඔයා ඔයාවම මෝඩයට අන්දවා ගන්නව.

ඒක පහු කරන්න හිතාගන්න බැරි කාලයක් යාවි කියල වගේ.

එත් ඔයා අභ්‍යවකාශ යානයක නැගල කෙලින්ම පහල බලපු හැටියේ,

වායුගෝලය දකින්න නැති තරම්.

ඈත ක්ෂිතිජය දිහා බලනකොට විතරයි වායු ගෝලය කොයි තරම් තුනී එකක්ද කියල

දකින්න ලැබෙන්නේ.

සිහින්ම සිනිදු නිල්පාට රේඛා.

එහෙම වෙන්නේ පෘථිවි ගුරුත්වාකර්ෂණය හැම වායු අණුවක්ම තමා දෙසට ආකර්ෂණය කරගෙන තියෙන නිසා

එත් ඉහලට යන්න යන්න ඒක සිහින් වෙනවා.

ගිටාර් එකේ කම්බියක් කම්පනය කරන්ව වගේ...

ස්වරය කොයි වෙලාවෙද නවතින්නේ?

අපේ වායුගෝලයත් ගිටාර් කම්බිය වගේ.

උඩට යන්න යන්න අඩු වෙනවා.

එත් පුදුමය කියන්නේ ඒක කොච්චර වේගෙන් වෙනවද කියනවනම්.

ඒ සිහින් රේඛාව කොච්චර තුනීද කියනවනම් ඔක්සිජන් නැතිවෙලා යන තැනට ඇවිදගෙනත් යන්න පුළුවන්.

ලා රින්කොනාඩාවල දොස්තර කෙනෙක් වෙනවා කියන්නේ තමන්ට ලෙඩ්ඩු 25,000ක් ලැබෙනවයි කියන එක,

එවරස්ට් මුලික කඳවුර වගේ උසක තියෙන නගරයක ජිවත් වීම.....

ස්පාඥ්ඥ ජනපදිකයින් මුලින්ම මෙහෙට එද්දී ඔක්සිජන් මදකම නිසා අලුත උපන් ළමයි

සෑහෙන පිරිසක් මියගියා.

එත් මිනිස්සු තවම මෙහෙ ජිවත් වෙනවා.

තවම මෙහෙ වැඩ කරනවා.

ඉතිහාසයේ ඉඳලම මිනිස්සුන්ව මෙහෙට ඇද බැඳ තියාගත්ත යමක් මේ කඳුවල තියෙනව.

රත්‍රං ලැබීමේ බලපොරොත්තුව.

එත් මේක තමා සීමාව.

මෙතනින් උඩ තැනක මිනිස්සුන්ට ජිවත් වෙන්න බෑ.

ඔක්සිජන් නැතුව අපේ අවයව අක්‍රිය වෙන්න ගන්නවා...

ඒක සෑහෙන ඉක්මනට වෙන්න පුළුවන්.

ඉතිං අජටාකාශගාමින් ඔක්සිජන් අඩුවෙනබව තේරුම් යන පුහුණුවීම් වල යෙදෙනව.

ඔක්සිජන් ඌනතාවය.

මගේ සිද්දියේදී, පොඩි කරකැවිල්ලක් තිබ්බ.

පෙනීම පොඩ්ඩක් බොඳ වෙන්න ගත්තා.

වර්ණ ටිකක් කැඩි කැඩි පේන්න ගත්තේ,

හරියට නිකම් සිත්තරෙක් ප්‍රාථමික වර්ණ විතරක් යොදාගන්නව වගේ

සද්දේ පොඩ්ඩක් වෙනස් වෙනවා.

ශබ්ධ එකිනෙක තියුනුව කලවම් වෙනවා මගේ වටේ තියෙන හැම සද්දය්ක්ම

එක පාරම හයියෙන් ඇහෙනවා.

මට ඒ දේවල් දැනුන ගමන්,

මට තේරුම් යනවා මගේ ඔක්සිජන් අඩුවෙන බව.

හියුස්ටන්, මට බරපතල ප්‍රශ්නයක්.

බරපතල ප්‍රශ්නයක්.

ඇස් දෙකම පේන්නේ නෑ.

"එයා මොකක්ද කිව්වේ?"

පේන්නේ නෑ, ඔයාගේ ඔක්සිජන් පවිත්‍ර කරන්න.

මගේ වටිනා ඔක්සිජන්.

ඒක කොහොම උනාද කියල මට විස්වාස නැහැ, ඒත් ඔක්සිජන් වෑල් එකෙන් එලියට ගිය හැටියට

මගේ කඳුළු එලියට ඇවිල්ලා

වශ්පය බැඳෙන්න ගත්තා.

මගේ පෙනුම ආයේ ටික ටික ලැබෙන්න ගත්තා, එහෙම උන දේ බොහොම සරලයි.

මිදුම බැඳෙන්නේ නැතිවෙන්න දාන ද්‍රව්‍ය මගේ ඇඳුමට වැටිලා ඒක මගේ ඇහැට ගිහින්

පැහැදිලි විශ්වාසය එක්ක මට පුළුවන් උනා වෑල් එක ඇරලා මගේ වටිනා ඔක්සිජන්

විශ්වයට මුදහන්න.

අපිට ප්‍රමාණවත් ඔක්සිජන් ලැබෙන එක වැදගත්; එත් ඕනවට වැඩියෙන් ලැබුනම අනතුරු දායක වෙන්න පුළුවන්.

පොඩි ගින්නක් ගහනකොට බලන්න පුළුවන් ඒක.

ඔක්සිජන් පොඩ්ඩකින් ගිනි පුපුරක් ගිනි දැල්ලක් කරවන්න පුලුවන්නම්.

මුළු ලෝකයටම ඒ දේ කරවන්න පුළුවන්.

ඔක්සිජන් මට්ටමිහල යාම පෘථිවියේ ජීවයට තර්ජනයක්.

අවුරුදු මිලියන 300කට කලින්, මිට වඩා වායුගෝලයේ ඔක්සිජන් තිබ්බ.

ඒකෙන් පෘථිවියම ගිනිගත්තා.

ඒ හැම අනතුරක්ම නැතිවුනා කියල හිතන්න එපා.

ඔක්සිජන් වැඩි උනා කියන්නේ අපිව ගින්නෙන් බැදෙනවා.

අඩුවුණා කියන්නේ හුස්ම හිර වෙනවා.

අපි ගමන් කරන්නේ දෙපසම මරණය ඇති කඹයක් මත,

කඹයක ඇවිදින ශිල්පියෙක් වගේ

සමබරතාවයට විතරයි අපිව රැකගන්න පුළුවන්.

සමබරතාවය කෘරයි...

වායු ගෝලය නිර්මාණය වීම කියන්නේ ජිවය ඇතිවීමයි.

පෘථිවිය ඒක කලමනාකරණය කරන විදිය අපි සම්පුර්ණයෙන් තේරුම් ගන්නේ නෑ.

ඩයටම් ග්ලැසියර් කඩන් වැටෙනකම් බලන් හිඳීමත්, දකුණු ඇමරිකානු ගස් අප්‍රිකන් දුවිලි එනකම් හිඳිමත්,

මිනිස්න් ජනගහනය එන්න එන්න වැඩිවෙලා තිබීමත් ඇරුනම,

සාපේක්ෂව වායුගෝලයේ ඔක්සිජන් ප්‍රමාණය විස්මිත අයුරින් නියත වෙලා තියෙනව.

අවුරුදු මිලියන ගානකට කලින්, වායු ගෝලයේ ඔක්සිජන් ප්‍රමාණය20.95%.

තිතටම 20.95%.

හැම දෙයක්ම කොහොම හරි එකම තැන මිශ්‍ර වෙවී එතනම ස්ථාවර වෙනව.

බෞද්ධයින් 100,000ක් මාඝා පූජාවට මෙතන එක් රැස් වෙනව.

හැම කෙනෙක්ම පහනක් දල්වනවා.

එයාල ඒ ගිනි දැලි වලින් පන්සල හැදිලා තියෙන බුදු රුප මිනියනය සමරනව.

අපි ගන්න හැම හුස්මක්ම, මිනිත්තුවකට හුස්ම 16,

දවසට හුස්ම 23,000,

හැම ආශ්-වාසයක්ම, හැම ප්‍රාශ්-වාසයක්ම වටිනා ඔක්සිජන්.

පෘථිවිය, ජලය, සුළඟ සහ ගින්න නැත්නම් හුස්ම ගන්න වෙන්නේ නැ.

ඒ සිහින් නිල් රේඛාව හදන්න මුළු ග්‍රහ ලෝකයම එකාවන්ව වැඩ කරනව.

විශ්වයේ වෙන කිසිම තැනක ජීවයේ එම සලකුණ දැකල නැහැ අපි.

ඇත්තටම මං හිතනවා මම දැක්ක විදියට ලෝකය දකින්න අනිත් අයට අවස්ථාව ලැබෙන්න කියල.

ඔයා තමන්ව ඉහලට අරගෙන යන්න වෙනවා ඒකෙ පුදුමය සහ අපුර්වත්වය දකින්න.

අභ්‍යවකාශ ගමනක ලස්සනම වැඩේ තමා ඔයා ආයේ එන්නේ

මේ ලෝකයම එක තැනක් කියල හිතේ තියාගෙන.

බෙදා හදාගත්ත එක ස්ථානයක්.

අපි හැමෝම එකම නැවක නාවිකයෝ.

අපි දුර්ලභ නැහැ, අපි විශේෂ නැහැ, අපි හැමෝම එක වගේ, අන්න ඒකෙනුයි මේක....

"එක් පුදුම පාෂාණයක්" වෙන්නේ.

මීළඟ වන් ස්ට්‍රේන්ජ් රොක් තුලින්...

244 ' වන උපසිරසි පරිවර්තනය ~ ශාන් විමුක්ති [විමා] ~ w w w . b a i s c o p e l k . c o m ≡ කරුණාකර පරිවර්තන හිමිකම සුරකින්න ≡