Original subtitles

Spartacus - War of the Damned E01 'Enemies of Rome'

Quality over Quantity (QoQ0 Releases Vertaling: Ren H�ek & ChillyWitch

Sync: THC

Rapporteer.

Spartacus' cavalerie zijn door onze westflank gebroken.

Die verdomde wilde.

Geef teken om te hergroeperen in het zuiden.

Doodt hem.

We moeten gaan.

De Romeinen hebben zich teruggetrokken.

We hebben gewonnen. - We hebben niets gewonnen.

Cossinius en Furius zijn weer ontsnapt.

Hetzelfde kan niet gezegd worden voor de velen die bij hun stonden.

Het veld is bedekt met de doden.

Verdiend lot.

Voor iedereen die ons weer aan ketting en zweep wil zien.

Nog een vaandel verloren?

Het is een diepe wond voor de Republiek, Cossinius.

Een diepere zou geleden zijn, hadden we ons niet teruggetrokken uit de strijd.

Het verwart het verstand.

Hoe kunnen een handvol zwervende slaven ons blijven kwellen?

Ik vrees dat hun aantallen zwaar onderschat zijn binnen de Senaat.

Spartacus' dwaze horde is gegroeid met elke overwinning...

sinds Glabers nederlaag bij Vesuvius.

Ze kregen er duizenden bij tijdens de bevrijding van de mijnen in Lucania.

Slaven over de hele Republiek...

jarenlang nederig en dankbaar naar hun meesters, hebben zich gekeerd tot verraad...

in het kielzog van de steeds groeiende legende Spartacus.

Legio aantallen schaarden zich achter zijn doel nadat Scrofa viel op de oever van de Calor.

Zijn normen en bijlen neerdalend op de vijand, zoals de man zelf.

Zulke chaos en dood door de handen van een rotslaaf.

U zal deze rotslaaf zelf tegenkomen bij de poorten van Rome...

als versterkingen niet worden gestuurd.

Lucullus strijdt tegen Mithridates vlakbij de Zwarte Zee...

Antonius vaart tegen de piraten die Kreta teisteren...

Pompey worstelt met de afvallige Sertorius in Spanje.

De middelen van de Senaat raken op door deze conflicten.

We hebben niet de mannen noch de munten om ze te verschaffen.

Er is iemand onder ons...

die de poging kan financieren uit zijn eigen geldbuidel.

En nooit de pijn zal voelen van de kosten.

Ik had gehoopt het betrekken van de man te vermijden.

We zijn hem net zoveel verplicht als jij, Metellus.

Lever alternatief en we zullen het aangrijpen.

Goed.

Ik zal terugkeren naar Rome en Crassus smeken...

om te helpen in het verpletteren van Spartacus en zijn rebellie.

En in de daad de ernstige schade verhalen toegebracht aan de eer van de Republiek.

Het veld is ontdaan van wapens en paarden.

De verliezen van de Romeinen wordt wederom onze overvloed.

En Gannicus? Ik wil ook zijn verslag.

Je kent hem toch. Hij prefereert feest na een overwinning.

Vaak voor vele dagen. - Iets wat ik graag zou bezegenen.

Nadat Cossinius en Furius geen zorg meer zijn.

Ze hebben bewezen niet dom te zijn. En kunnen mogelijk iets gedurfd doen.

Verdubbel onze schildwachten op de omliggende heuvels.

Ik wil niet overrompeld worden. - Je geeft die eikels teveel krediet.

Je tegenstander onderschatten is een Romeins trekje, Agron. Val er niet ten prooi aan.

Cossinius en Furius zijn het einde nabij.

Elke ondergaande zon verbreken honderden slaven hun verplichting om ons doel te vergezellen.

Agron heeft het niet fout.

Binnenkort hebben we het voordeel van aantallen.

Bekijk de kracht van allen die ons vergezeld hebben, en maak ze klaar.

Ik wil weer toeslaan bij de eerstvolgende mogelijkheid...

en verdere waarschuwing geven aan de dwazen in Rome...

die zoeken hoe ze ons onder de voet kunnen lopen.

Hij vecht al maanden met die man, gekreun en gesteun de oren vullend.

Je vader is een toegewijde leerling.

En ik word gedwongen de lessen te aanschouwen, terwijl dringendere zaken de aandacht verliezen.

Excuses, Dominus. Ik verlies mezelf in de hitte van de strijd.

Nog minder als een kras.

Zeer verdient wegens het niet anticiperen op de slag.

U leert snel.

Doch u laat de flank open voor verwonding wanneer waargenomen voordeel wordt uitgeoefend.

De ondergang van velen binnen de Senaat.

Laat ons terugkeren naar de les nadat avondmaal is genuttigd.

De geruchten blijken waar, Crassus. Je neemt instructies aan van een slaaf.

Hilarus was vele jaren kampioen van de arena.

Ik betaalde zijn Lanista meer munten om hem te kopen, dan jij ooit zult zien in je leven...

om mij bij te brengen wat hij leerde van de Spelen.

En van de mannen die gebloed hebben op het zand. - Gladiatoren.

Je treft het onderwerp van mijn bezoek.

Als we even priv� met elkaar kunnen praten?

Tiberius is goed getraind in de manieren van mensen.

Ik zou hem ook zo blootstellen aan die van de Senaat.

Gelijk tot de zaak dan maar.

We zijn onverwachte complicaties tegengekomen in ons conflict met de rebel Spartacus.

Cossinius en Furius zijn gevallen?

Ze leven, maar hebben versterking nodig.

Een kostbaar iets om te vergaren, in deze moeilijke tijden.

Hun konten zullen pijn doen van de klappen die Spartacus uitdeelde, om bij mij te komen smeken.

Niemand smeekt er.

Ze vragen assistentie van een loyaal lid van de Senaat.

Hoeveel assistentie? - Tienduizend man.

Het zou aanzienlijk veel munten en moeite kosten om zo'n macht op te roepen.

En in ruil zou u een commando gegeven worden.

Onder Cossinius en Furius uiteraard.

Een offer beter ontvangen van de mannen zelf.

Ze hebben zich teruggetrokken in een villa in de buitenwijken van Nuceria...

bij wat overgebleven is van hun legioen naar het noorden.

Spartacus gaat door met het vergaren van krachten in de vallei van Campani�.

Je weet dat ik niet zou komen als de situatie er niet om vroeg.

Nee, dat klopt.

Hun voorwaarden zijn aangenaam.

Ik zal onmiddellijk bericht naar ze versturen.

Beter dat ik mijn eigen mensen stuur...

om te verzekeren dat het aankomt op voorgenomen bestemming.

Wat uw wil ook is.

Om oprechtheid uiten, had ik verwacht dat u minimaal een hogere titel zou afdwingen.

Zoals Pompey deed in zijn taak tegen Sertorius.

Mijn interesse ligt enkel in verdiende titel en eer.

Excuses voor het vermoeden van minder.

U stemt in met dienen onder Cossinius en Furius, zonder absoluut bevel?

Het lijkt er wel op.

Ik heb gehoord hoe u hun namen hekelt. Hoe dom en ijdel u ze vindt, en senator Metellus.

Vader... - De tijd van woorden is voorbij.

Spartacus moet neergaan...

en ik zal me zetten op welk pad ik moet om die dag te voorspoedigen.

Voor de roem van Rome.

Ik zag het met mijn eigen ogen.

In het heetst van de strijd, bloed en hersenen tot aan de knie�n.

En Gannicus in het midden ervan.

Stript tot en met zijn lul...

brullend tegen de Romeinen om voor hem te knielen...

en gouden eerbetoon te ontvangen.

Ter verdediging, ik had veel wijn gedronken die dag...

niet verwachtend dat Spartacus Scrofa zou aanvallen.

Er is nog wijn?

Mijn vriendinnen hebben dorst.

Je vrouw brengt geschenken.

Geschenken, inderdaad.

Niet voor jou.

Eruit.

Het is verdomme mijn tent. - Eruit.

We vinden wel een ander. Hopelijk net zo goed gevuld.

Is het verbeelding, of stijgen we naar onbekende hoogtes vlak voor de strijd?

Zoals alle mannen doen, wanneer gebaden in bloed en overwinning.

Als Rome valt, vrees ik dat we de hemel zullen open splijten in feest.

En Jupiter neuken...

terwijl hij neerkeldert op de aarde.

Je denkt dat je nu neukt als een God? - Ik schep enkel op over het gegeven bewijs.

Vergezel trotse woorden met wijn, en zie ze beter verwelkomd.

Je hebt jezelf bewezen in het veld vandaag. - Je lijkt verbaast?

Ik heb altijd in je gelooft, Nasir.

Zelfs toen je nog een koppige, kleine Syrische slavenjongen was.

Mijn ogen waren nog omhuld.

Ik sta voor altijd in de schuld bij Spartacus, voor het oplichten van de sluier.

Een schuld gelijk gedeeld door allemaal.

E�n die we zullen terugbetalen met Romeinse levens.

Je had me geroepen?

Dat had ik niet hoeven doen...

als je je had gemeld met Crixus en Agron... dagen terug.

Mijn aandacht werd afgeleid door dringendere zaken.

Vrouwen en drank? - Zijn er nog meer dan?

Dagen mogen niet voorbij gaan na strijd zonder jouw verslag.

We vochten. We wonnen.

Is dat genoeg?

Je bent een waardevolle aanwinst tegen de Romeinen.

Doch wil ik meer van je dan nog een zwaard.

Neem rechtmatig plek naast Crixus en mij, als een leider.

Ik geef leven aan jouw doel, ter ere van Oenomaus.

Ik zal er mogelijk in gaan geloven op een dag.

Maar ik ben geen leider, noch tracht ik er ��n te zijn.

Er zijn er veel die je al zo zien.

Een groter aantal zou je volgen in de strijd.

Je bedoelt voor mij sterven? - Voor het doel.

Ik wil niet boven mijn broeders gezet worden, en groter lijken dan ik ben.

Zoals velen beginnen te denken over jou. - Dat wens ik niet.

Doch is het zo. Ze spreken over je als een God.

En mogelijk slecht reageren als je sterfelijk blijkt.

Overwinning tegenover de Romeinen is mijn enige zorg.

En hoe omschrijf je dat?

Als Cossinius en Furius van deze wereld zijn weggevaagd?

Je weet dat dat niet het einde zal zijn.

Rome zal er meer en meer sturen in hun kielzog. - Dan zullen zij ook neergaan.

En als we de machtige Republiek hebben verwoest?

Waar zal je dan je verbolgenheid naar keren?

Degene die je naar dit pad hebben gezet... degene die je vrouw hebben ontnomen van je...

ze zijn weg van deze wereld. Hun vrouwen ook...

het oude nieuws van Lucretia en Ilithyia's neergang.

Duizend levens zouden die van Sura niet evenaren.

Ik durfde ooit van een vrouw te houden. Toen ik nog een slaaf was van Batiatus.

Ze leeft nog steeds?

Ik zou er alles voor over hebben om het zo te laten zijn.

Een te vaak voorkomend lot, voor mannen als ons.

Ik kreeg mijn wraak, net zoals jij. En bleef net zo leeg.

Tot Oenomaus verleiding vergaf.

Het was zijn vrouw waar ik mijn hart aan verloor.

Zelfs toen vrijheid was behaalt, bleven kettingen...

van wat ik degene waar ik van hield had aangedaan, geketend.

Tijdens laatste adem ontketende Oenomaus de kettingen die mij bonden.

Er is niemand over dicht bij het hart, om zulke troostende woorden mee te breken.

Zonder deze moet een man ze tegen zichzelf zeggen.

Woorden werden mij ook geweigerd.

Je zoekt ze in de stem van duizenden, schreeuwend voor bloed?

Ik kon mijn vrouw niet redden.

Ik kan vechten voor een dag dat geen enkel onschuldig leven zo makkelijk genegeerd wordt.

Een dag dat de Romeinen en hun wreedheid slechts een verre herinnering zijn.

Moge je vrede vinden in zijn komst, broeder.

Laat ons wijn en vrouwen delen...

en zulke zware gedachtes opzij zetten. - Het aanbod wordt op prijs gesteld.

Dan zal ik drinken en neuken in jouw naam. Vechten wanneer verzocht...

De treden naar de Romeinse Senaat...

als jouw razernij je heenleidt.

Verhoog het bod naar 350 Denarii en een halve hectare land.

We moeten snel aantallen verhogen. - Ik zal Sabinus eruit sturen en ervoor zorgen.

Ik dacht dat je naar bed was.

Tiberius heeft zijn oren gevuld met gepraat over oorlog.

De strijd woedt in zijn hoofd, slaap overwinnend.

Is het waar? Je rijdt met een leger tegen Spartacus?

Ja, om de Republiek te verdedigen, zoals het de plicht is van alle Romeinen.

Ik ben een Romein. Ik ga met je mee.

Als je oud genoeg had geweest, om naast je vader te staan.

En nu naar bed, Publius, en dromen van toekomstige lauwerkransen.

Ja, vader.

Hij zou je volgen naar de kusten van het hiernamaals, indien zo bevolen.

Net zoals Tiberius.

Hij krijgt plek in mijn troepen als ze marcheren. - Een plek?

Hij verdient een positie van notie, de naam die hij draagt waardig.

Hij draagt nog niet de jaren voor de titel van Tribune.

Munten en overtuiging zullen zulke regels opzij doen...

Hij heeft het nog niet verdiend.

Tiberius heeft grote belofte getoond als soldaat.

Doch mist hij het doel in strategie en kritische geest.

Verleen dan instructie. - Mijn lessen houden nooit op.

Het is aan hem ze toe te passen.

Je werk draagt door tot in de nacht? - En bedreigt het breken van de dageraad.

Ik zal voor voedsel en wijn laten zorgen. - Kora zal mijn behoeften verzorgen.

Uiteraard.

Je bed wacht. Als je er gebrek aan hebt.

Het is een lang verdiende eer, om het commando te krijgen.

E�n welke hij vind onder Cossinius en Furius.

Ik ken je vader niet als iemand die lang onder iemand blijft.

Misschien hebben de jaren het verlangen naar lauwerkransen en vleierij van de menigte gedimd.

En jouw verlangens?

Apollo zelf zou ontvlammen door ze.

Ik zal onthouden niet te dichtbij te staan, uit vrees voor gesmolten vleugels.

Ik wil je niet van mijn zijde hierin, Sabinus.

De goden zelf zouden me niet ervan kunnen verdraaien.

Ik zorg voor verhoogde bod en aantallen verhoogt. - Dank.

Ik herinner een tijd dat jij en Sabinus nog kinderen waren...

oorlogje spelend met houten stokken.

Zulke spelen zijn verleden tijd.

Iets nog niet bewezen aan je vader.

Geef hem geen oorzaak om nog over je te twijfelen.

Alles zal van gedachte worden weggeveegd...

als ik overspoeld wordt door het bloed van onze vijanden.

Let op de linkerkant. Let op de zwaai.

Denk om verdediging.

Je jongen wordt feller met de dag. - Weldra ben ik bang om hem kleine man te noemen.

Nu versta ik je tenminste als je schreeuwt, stuk stront.

Next man. Take position.

Opschieten, nu.

Begin. - Kom op.

We testen de laatsten die zich bij ons aansloten.

Hoe vind je ze? - Enthousiast.

Doch met gebrek aan vaardigheid. - Velen onder ons stonden zo.

Ze zullen snel hun waardigheid bewijzen. - Misschien niet allen.

Volgende.

Spreek hier niet over.

Ga.

Diotimos?

Als ik hem was?

Naar binnen. Snel.

Ik kan niet meer missen dan dit, dus vraag niet meer.

Bedankt...

Jij hebt een paard gedood? - Verlaag je verdomde stem.

Ik zou het dier niet volgen om te verpletteren als het vlees bracht.

Wie gaf permissie?

Een man op een paard in de strijd is er tien waard te voet.

Hij was ernstig gewond tegen de Romeinen.

Ik had permissie verzocht aan de grote man op de heuvel...

maar Koning Spartacus is te druk met oorlog voeren om lastig te vallen met dergelijke zorgen.

Wat beweegt je tot zulke gedachten?

Open je verdomde ogen en aanschouw het antwoord.

Ik betwijfel mijn vertrek van de kalme oceaan en veiligheid binnen de stadsmuren.

Je was een vrij man, dan? - Verre van dat.

Ik zwoegde onder het juk van een zeer onplezierig stuk stront in Sinuessa en Valle.

Doch hij zorgde tenminste voor de behoeften.

Verwacht je vrijheid zonder kostprijs? - Nee.

Doch zonder plan voor kleding en voedsel...

moeten we de zaken zelf ter hand nemen.

Of een vroegtijdig graf riskeren voor de brenger van regen ons zegent met een broodnodige douche.

Het weer zal weldra kouder worden en daarmee...

Een stel Romeinen rijden vanuit het noorden pogend achter ons positie in te nemen.

Jij bent Spartacus?

Mijn verontschuldiging, ik... - Zwijg.

Je mag dan niet altijd een volle buik of warme mantel hebben...

zolang ik ademhaal heb je de vrijheid om vanuit je hart te spreken.

Zelfs tegen de grote man op de heuvel.

Schijt aan de goden.

Jij daar.

Wat is je doel zo vlakbij het rebellen kampement?

Wie anders is er bij je?

Zoek je verdomde tong.

Wie is er bij je?

De dood.

We moeten volgen. - Nee, een speer. Snel.

Ik sta gelijk aan je bij zwaard. Doch je hebt me met die verdomde speer.

Deze droeg een boodschap.

Wat staat er?

Tienduizend? - Geleidt door Marcus Crassus zelf.

Cossinius en Furius zien hun aantallen zwellen, het voordeel ongedaan makend.

We kunnen een val plaatsen. Hier, op de via Appia.

Ze bij verrassing vangen voor ze de kans krijgen zich bij hun broeders te voegen.

Dat plaatst ons tussen Crassus, oprukkend vanuit het noorden...

en Cossinius en Furius in het zuiden.

We hebben niet genoeg manschappen om beide legers te aanschouwen.

We moeten Cossinius en Furius neerhalen voordat de kans in onbalans raakt.

We hebben een knagende wond toegebracht.

Doch maandenlang hebben we gefaald hun mannen te verpletteren.

Misschien dat de hoofden van hun gezagvoerders gedragen door ons, hun zal overtuigen.

Trofee�n zijn moeilijk te verkrijgen.

Op het slagveld, ja.

Wat hier geschreven staat. Het bericht is niet gericht aan de verblijfplaats van de troepen.

Het spreekt over de hoop dat men veiligheid vind binnen de villa.

Bevinden ze zich op de grond?

Warm bad en de comfort van vrouwen maken mijn dagen in Rome de moeite waard.

Waar is deze villa?

Dat zegt het niet. - Dan keren we terug naar het begin.

We onderschepten Crassus' mannen hier, rijdend naar het zuidoosten.

Cossinius en Furius zullen binnen redelijke afstand verblijven van de manschappen.

Dat plaatst hun villa ergens in deze regio. - Hoe weten we welke van hen is?

Het zijn geen dwazen, zoals je al zei. We herkennen de locatie door schildwachten.

En ongetwijfeld de aanzienlijke macht om de villa te beschermen.

Dan dalen we op hen af met elk zwaard dat we hebben.

We riskeren ontdekt te worden in een aanslag op de villa met grote aantallen.

Cossinius en Furius worden gealarmeerd, en krijgen nogmaals de kans te ontkomen.

Doch een paar man kan de linie ongemerkt penetreren...

Een paar tegen velen. Net als in vroegere tijden.

Gannicus, Crixus, ik wil jullie aan mijn zijde.

Ik moet stil toekijken met mijn arm in mijn kont?

Jij leidt tijdens mijn afwezigheid.

Verzamel elke man en vrouw die een wapen kan dragen.

Met welk doel?

E�n van vitaal belang als we willen overwinnen.

Het plan is geboren door een koortsige geest. - Meestal ontsproten uit zijn voorhoofd.

Doch als we het kunnen zien.. - Als.

Een woord dat eeuwig schaduw giet.

Jij brandt fel genoeg om de donkerste nacht te verlichten.

Ik ben zorgelijk gestemd en jij biedt vleierij.

Ik bied de waarheid.

Jouw vuur laait zo hoog op dat het wedijvert met de zon.

Deze handen, ooit trillend door wrede herinneringen...

zijn nu zo krachtig als het staal dat zij hanteren.

Dankzij jou. - Omdat je hart sterk is.

En je onmiskenbare kracht...

zoals ik al vaak heb ontdekt.

Ik wijk niet van je zijde.

Noch ik van de jouwe, maar deze nacht moet het zo zijn.

Blijf vlak bij Agron...

en volg zijn bevel.

Doodt vele Romeinen.

Keer terug naar mijn armen...

met hun bloed...

heet op je.

De lichamen van de doden...

zullen Crassus en zijn leger groeten.

Zwaard.

Er is nog veel te doen als we strijden tegen Spartacus.

Veel.

Doch je verspild uren met sparren tegen een gewone slaaf.

Was Spartacus ook niet eens zo herdacht? Zou je hem ook zo gewoon afdoen?

Nee, echter ondanks al zijn overwinningen, Spartacus is nog steeds een slaaf.

Hij is een man. Niet beter of slechter dan iedere gedeelde titel.

Plaats je hem op gelijke voet met iedere Romein?

In sommige opzichten heeft hij bewezen hoger te staan.

Jij gelooft dat weelde en positie je toestaat voordeel te hebben over zij onder jou?

Ik geloof dat we torenhoog uit steken boven slaven ongeacht welke naam hij draagt.

Koppel je woorden aan acties en bewijs je geloof.

Je bent goed geschoold in de Romeinse oorlogsvoering.

Uiteraard kun je een gewone slaaf verslaan.

Excuses, Dominus. Ik wilde niet... - Je leerde hem maar een les, zo broodnodig.

Als Spartacus hen schoolt die zich goden beschouwen...

verheven boven minderen.

En lacht als zij uit de hemelen tuimelen.

Er zijn er teveel. Zelfs voor ons.

Laat ons dan even pauzeren. Om de aantallen uit te roeien.

De teerling is geworpen. We kunnen het niet ongedaan maken.

Er is geen woord gekomen van Metellus. Hij doet er enorm lang over.

Met welke haast verwachten we antwoord van Longinus voor hulp?

Galli� Cisalpine ligt tweemaal de afstand van Rome.

Overweeg tenminste het verzenden van een bericht.

Praetor.

Het rebellenleger verzamelt zich in onze noordelijke regio.

Geef Mummius bevel de eerste en tweede eenheid te verplaatsen en hem te ondersteunen.

Naar de kloten met Crassus.

We zullen onze mannen vergezellen en Spartacus zelf overmeesteren.

Haal harnas en zwaard. Snel.

Agrons voordelige positie in het noorden trekt ze hiervandaan.

Niet allen.

De goden hebben mijn gebeden gehoord. Er is geen roem in een makkelijke overwinning.

Blijf in de schaduwen. Laat ons dit be�indigen.

Hij spreekt tegen me als tegen een kind.

Bewijs zijn ongelijk en pruil niet als eentje.

Een leger, niet verheven tot volwassenheid.

Voorbereidingen voor een lange mars en campagne genegeerd.

Allemaal ten gunste van zijn spel met die verdomde bruut.

Ik begrijp zijn gedachten niet.

Schuif je verwonde trots opzij en denk als hij.

Zie het verhulde mysterie optrekken.

Vlug, voor ze ontdekken dat ze van hun post zijn.

We weten niet hoeveel er binnen op ons wachten. - Laten we bidden dat het niet weinig is.

Ik ben omgeven door idioten. Ik begin mezelf er als eentje te zien.

De goden zijn ons gunstig gestemd.

Spartacus heeft geen geloof in ze. - Ik bid dat ze me deze nacht ongelijk bewijzen.

Dominus, het kost tijd om techniek te ontwikkelen.

Ik weet goed dat het frustratie aanzwelt.

Mijn frustratie ligt niet bij mezelf.

Dominus? Als ik iets deed om aanstoot...

De aanstoot ligt in wat je laat. Je houdt in bij je aanval.

Denk je dat ik niet waardig genoeg ervoor ben?

Zoals de Senaat gelooft dat ik onwaardig ben voor een echt bevel?

Nee, Dominus. Niemand verdient meer respect dan u.

Beschouw het dan als gegeven.

Kom op mij toe zoals je doet met een tegenstander in de arena zonder gedachten aan genade.

Vader. - We hebben allemaal lessen te leren.

Ik beschouw dit mijn laatste test.

In de voltooiing, de klaargestoomde kennis om mijn ware kunst te tonen op het slagveld.

U vraagt mij u te doden.

Ik beveel je het te proberen.

Dan beveelt u mijn dood.

Als u overwint, is het ten koste van mijn leven.

Als u valt door mijn zwaard is mijn leven eveneens verbeurd.

Tiberius. Wees getuige.

Als Hilarus me neerslaat...

wordt hij beloond met zijn vrijheid en tienduizend Denarii.

U bent niet serieus. - Iemands ware vijand is twijfel.

lets wat ik niet meedraag in de strijd tegen Spartacus.

Maak een keus.

Of ga neer waar je staat.

Uw wil, Dominus. Mijn handen.

Het eerste en tweede garnizoen rijden om zich bij het legioen aan te sluiten.

Spartacus behoudt deze aantallen niet voor de beslissende overwinning.

Wat voor gedachten heeft hij bij een dergelijke aanval?

Laten we zijn schedel splijten...

en zijn verdomde gedachten lezen vanaf de grond.

Blijf bij elkaar.

Je moet dit be�indigen. - Hij heeft dit bevolen.

Het moet worden gehoorzaamd.

Kom op.

We moeten u in veiligheid brengen. - Ik keer me verdomme niet weer van hem af.

Grijp reden, we keren terug met meer mannen en zien Spartacus' lot.

Laat ze niet wegkomen.

Ga.

U wachtte...

dat ik dacht aan uw misstap waar ik u voor waarschuwde...

Kennis en geduld.

De enige strijd voor een grotere vaardigheid.

U bent goed onderwezen.

Weet dat je verdienste niet onvergeten blijft.

De munten die ik je beloofde als je me versloeg...

zullen gebruikt worden voor een monument...

voor de legendarische gladiator Hilarus.

Het was mij een grote eer u tot dienst te zijn, Dominus.

De eer was geheel de mijne.

Die smerige wilden hebben onze uitgang geblokkeerd.

Schuil hier.

Ik laat me niet insluiten als een verdomd beest.

Jullie zaak is verloren.

Geheel mijn fout.

Ik voorzag geen aanval in de nacht van bewezen dieven en kelensnijders.

Een fout die u niet weer zult maken.

Noem uw voorwaarden van overgave en laat ons hier mee klaar zijn.

Er is geen die ik een Romein toevertrouw om te eren.

Pak hun hoofden.

Een zeer noodlottige wending.

Doch het nieuws van hun rampspoed eindigt niet met hun dood.

Zonder goede bevelhebber...

vrees ik dat Cossinius en Furius manschappen snel verspreidt zijn door de wind.

Ja, zeer onfortuinlijk dat hun leiders vielen voor mijn aankomst.

Nog onfortuinlijker is dat uw boodschapper een pad koos zo dichtbij het rebellen kampement.

Spreek op.

Wat u denkt.

Laten we ons afwenden van een troebele verleden en kijken naar de bedrukte toekomst.

Het enige bevel tot het be�indigen van Spartacus tot een verdiend einde, is nu het jouwe.

Tezamen met de titel van Keizer, als u dat wenst.

Ik dien de glorie van Rome.

Zoals wij allen.

Je hebt dit gepland.

Vanaf het moment dat Metellus je het bevel bood onder Cossinius en Furius.

Het Huis Crassus buigt voor niemand.

Hoe wist je dat Spartacus een poging waagde op hun levens...

in plaats van te vluchten met de kennis van jou leger oprukkend vanuit Rome?

Omdat het is, wat ik gedaan zou hebben.

Mummius en de laatste Romeinen vluchten naar het westen.

Het zicht op hun leiders hoofd op een piek heeft hun geestdrift gebroken.

Laat ons ze opjagen en ze een gelijkwaardig lot geven.

We hebben onze overwinning.

Ik wil hier ver vandaan voor de opmars van Crassus en zijn leger.

De machtige Spartacus keert zich van een onwinbaar gevecht?

Onze aantallen zijn gestegen voorbij onze grootste verwachtingen.

Doch de winter zal weldra invallen.

Het aanschouwen van honger en kou tezamen met Crassus...

zal ons naar een zekere ondergang slepen.

We moeten voordeel scheppen uit voorraden en onderdak.

E�n die verdedigt kan worden zonodig tot het voorjaar onze intentie verwarmd.

Er is geen villa op de landerijen die zulke aantallen bergt.

Nee, die is er niet.

Alleen een stad bergt ons nu.

We zullen er ��n wegscheuren onder het vlees van Rome...

en de dodelijke wond pekelen...

met bloed en sterfte.

Quality over Quantity releases Vertaling: Ren H�ek & ChillyWitch

Sync: THC Gedownload van www.nlondertitels.com

Steun ons en word VIP-member om alle advertenties van www.OpenSubtitles.org te verwijderen