All language subtitles for Detective.Dee.und.das.Geheimnis.des.Rattenfluchs.2020.German.DL.1080p.WEB.h264-SLG.tha

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian Download
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu
Would you like to inspect the original subtitles? These are the user uploaded subtitles that are being translated: 1 00:01:31,040 --> 00:01:32,070 เจ้าคนเสียสติ 2 00:02:39,992 --> 00:02:45,240 [ตี๋เหรินเจี๋ยปราบเหล่าหนูร้าย] 3 00:02:45,739 --> 00:02:49,700 [ผู้กำกับ จูเจียง] 4 00:02:55,368 --> 00:02:56,638 ตี๋เหรินเจี๋ย ตุลาการศาลแห่งปิ้งโจว 5 00:02:56,960 --> 00:02:57,950 คารวะใต้เท้าหยาง 6 00:02:58,320 --> 00:02:59,510 ไม่ทราบใต้เท้าหยางเรียกข้ามา 7 00:02:59,920 --> 00:03:00,670 มีเรื่องใดหรือขอรับ 8 00:03:01,880 --> 00:03:02,670 ฮว๋ายยิง 9 00:03:03,040 --> 00:03:04,350 เจ้าได้ข่าวเรื่องในคุกเฉิงหนาน 10 00:03:04,560 --> 00:03:05,550 เมื่อวันก่อนหรือไม่ 11 00:03:05,720 --> 00:03:07,230 มีคนพบกับปีศาจหนู 12 00:03:07,480 --> 00:03:08,710 และมันทำให้คุกถล่ม 13 00:03:09,040 --> 00:03:10,350 นักโทษหลายคนหลบหนีจากคุก 14 00:03:10,840 --> 00:03:12,070 ผู้คุมเรือนจำผู้หนึ่ง 15 00:03:12,320 --> 00:03:13,510 ตายอย่างประหลาด 16 00:03:14,080 --> 00:03:14,870 ได้ยินมาบ้างขอรับ 17 00:03:15,760 --> 00:03:16,510 ฮว๋ายยิง 18 00:03:17,000 --> 00:03:18,110 เจ้าคิดเห็นอย่างไร 19 00:03:18,440 --> 00:03:20,390 ข้าน้อยไม่เคยเชื่อเรื่องภูตผีปีศาจ 20 00:03:21,360 --> 00:03:22,190 ตามความเห็นข้าน้อย 21 00:03:22,840 --> 00:03:23,750 หากครั้งนี้ไม่ใช่ 22 00:03:24,400 --> 00:03:25,750 แผนการหนีจากคุกของคนร้าย 23 00:03:26,200 --> 00:03:26,710 ก็เป็น 24 00:03:27,560 --> 00:03:28,990 แค่หนูติดโรคธรรมดา ๆ เท่านั้น 25 00:03:29,400 --> 00:03:30,830 ฮว๋ายยิงพูดถูกยิ่ง 26 00:03:30,960 --> 00:03:32,110 ข้าก็คิดเช่นนี้ 27 00:03:33,040 --> 00:03:33,910 แต่เพราะ 28 00:03:34,040 --> 00:03:35,710 คุกของเฉิงหนานบางส่วนถล่ม 29 00:03:36,360 --> 00:03:38,470 ผู้คุมเรือนจำก็หย่อนยาน 30 00:03:38,480 --> 00:03:39,670 กับเรื่องกาฬโรค 31 00:03:40,040 --> 00:03:41,350 เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดขึ้นอีก 32 00:03:41,520 --> 00:03:42,470 ข้าได้สั่งคน 33 00:03:42,800 --> 00:03:45,310 บูรณะคุกในจวนผู้ว่าขึ้นใหม่ 34 00:03:46,225 --> 00:03:46,840 [ป้ายคำสั่ง] 35 00:03:46,840 --> 00:03:48,070 ข้าขอสั่งเจ้า 36 00:03:48,160 --> 00:03:49,190 ให้นำคน 37 00:03:49,520 --> 00:03:50,710 ไปที่คุกเฉิงหนาน 38 00:03:51,200 --> 00:03:52,750 พานักโทษย้ายไป 39 00:03:52,760 --> 00:03:53,910 ไปที่คุกจวนผู้ว่า 40 00:03:54,800 --> 00:03:55,910 ตี๋เหรินเจี๋ยน้อมรับคำสั่ง 41 00:03:56,640 --> 00:03:57,710 เร็ว รีบขนอันนี้ออกไป 42 00:03:59,760 --> 00:04:00,310 ระวังหน่อย 43 00:04:01,600 --> 00:04:02,030 ตามข้ามา 44 00:04:05,520 --> 00:04:06,070 เร็วหน่อย 45 00:04:07,960 --> 00:04:08,790 ขนพวกนี้ออกไป 46 00:04:12,080 --> 00:04:12,670 ระวังด้วย 47 00:04:16,600 --> 00:04:17,590 กาฬโรคระบาด 48 00:04:17,720 --> 00:04:18,670 คุกถล่ม 49 00:04:19,000 --> 00:04:20,870 ตอนนี้ใต้เท้าตี๋เหรินเจี๋ย 50 00:04:20,950 --> 00:04:22,070 จะคุมตัวเหล่านักโทษ 51 00:04:22,160 --> 00:04:23,550 ย้ายไปที่คุกใหญ่จวนผู้ว่า 52 00:04:23,960 --> 00:04:25,790 นักโทษทุกคนออกจากคุกตามกฎหมาย 53 00:04:26,160 --> 00:04:26,870 ใส่ตรวน 54 00:04:57,200 --> 00:04:58,270 ใต้เท้าตี๋ 55 00:04:58,720 --> 00:04:59,830 พบกันอีกแล้วนะ 56 00:05:00,000 --> 00:05:00,670 ใช่ 57 00:05:01,400 --> 00:05:03,390 ข้าคิดว่าเอาเจ้ามาไว้ที่ห้องขังตายนี้แล้ว 58 00:05:03,800 --> 00:05:04,430 ชั่วชีวิต 59 00:05:04,560 --> 00:05:05,270 ก็จะไม่ได้เจอ 60 00:05:05,280 --> 00:05:06,710 หน้าปีศาจฆ่าคนเช่นเจ้าอีก 61 00:05:09,520 --> 00:05:11,190 เจ้าอยากให้ข้าตายถึงเพียงนี้เชียว 62 00:05:11,600 --> 00:05:12,190 ใช่ 63 00:05:12,960 --> 00:05:13,590 สำหรับคนเช่นเจ้า 64 00:05:13,600 --> 00:05:15,470 นักโทษที่ฆ่าคนเพื่อความสนุก 65 00:05:15,720 --> 00:05:17,230 ข้าแค้นจนอยากกินเนื้อดื่มเลือดเจ้า 66 00:05:19,080 --> 00:05:20,030 น่าเสียดาย 67 00:05:21,480 --> 00:05:23,470 ถึงแม้เจ้าจะรอให้พ้นฤดูใบไม้ร่วงไม่ไหว 68 00:05:23,640 --> 00:05:26,430 แต่กลับมีคนไม่อยาก ให้ข้าถูกประหารเร็วถึงเพียงนั้น 69 00:05:26,840 --> 00:05:27,910 เจ้าหมายความว่าอย่างไร 70 00:05:37,480 --> 00:05:39,030 หากข้าตาย 71 00:05:39,880 --> 00:05:40,910 การมีตัวตนอยู่ของเจ้า 72 00:05:41,480 --> 00:05:43,230 ยังจะมีความหมายอะไรอีก 73 00:05:45,000 --> 00:05:46,590 ต่อให้ข้าต้องมีชีวิตอย่างไร้ความหมาย 74 00:05:47,680 --> 00:05:49,550 ก็จะไม่ยอมให้คนเช่นเจ้าอยู่บนโลกใบนี้ 75 00:05:49,840 --> 00:05:50,590 มาสิ 76 00:05:51,360 --> 00:05:52,430 ฆ่าข้าเลย 77 00:05:55,560 --> 00:05:56,230 ฆ่าข้าสิ 78 00:05:57,200 --> 00:05:57,950 มาเลย 79 00:05:58,760 --> 00:06:00,390 ข้าบอกให้เจ้าฆ่าข้า 80 00:06:03,880 --> 00:06:04,470 มาสิ 81 00:06:06,200 --> 00:06:07,270 ลงมือเลย 82 00:06:07,920 --> 00:06:09,030 ฆ่าข้าเสีย 83 00:06:09,720 --> 00:06:11,670 เจ้าก็สมปรารถนาแล้ว 84 00:06:15,720 --> 00:06:16,350 ขอโทษด้วย 85 00:06:17,960 --> 00:06:18,790 ข้าไม่ใช่เจ้า 86 00:06:20,200 --> 00:06:21,590 และข้าไม่มีทางเป็นเหมือนเจ้า 87 00:06:22,760 --> 00:06:23,590 ล่ามขาเขาไว้ 88 00:06:27,240 --> 00:06:27,670 ไป 89 00:06:28,280 --> 00:06:29,590 ตี๋เหรินเจี๋ย 90 00:06:30,400 --> 00:06:32,630 ใจอ่อนเป็นสตรีเช่นนี้ 91 00:06:33,080 --> 00:06:36,110 นรกจะปรากฏ กาฬโรคระบาดหนัก 92 00:06:36,800 --> 00:06:38,510 หากเจ้าเป็นเช่นนี้ต่อไป 93 00:06:39,240 --> 00:06:41,510 ราษฎรคงตายอย่างไร้ความหวัง 94 00:06:42,160 --> 00:06:43,990 ราษฎรเมืองปิ้งโจว 95 00:06:44,400 --> 00:06:46,230 อนาถนัก 96 00:06:52,120 --> 00:06:53,190 ทางการทำคดี 97 00:06:53,320 --> 00:06:54,430 ผู้ไม่เกี่ยวข้องหลบไป 98 00:06:54,640 --> 00:06:55,390 หลบ 99 00:06:56,840 --> 00:06:57,950 ทางการทำคดี 100 00:06:58,160 --> 00:06:59,430 ผู้ไม่เกี่ยวข้องหลบไป 101 00:06:59,680 --> 00:07:00,270 รีบหลบไป 102 00:07:01,680 --> 00:07:02,310 หลบ ๆ 103 00:07:02,920 --> 00:07:03,750 เร็ว ๆ ๆ 104 00:07:05,160 --> 00:07:05,710 ชิดด้านใน 105 00:07:06,960 --> 00:07:08,110 ทางการทำคดี 106 00:07:08,200 --> 00:07:09,390 ผู้ไม่เกี่ยวข้องหลบไป 107 00:07:11,080 --> 00:07:12,750 หลบไปให้หมด 108 00:07:14,040 --> 00:07:14,550 หลบ 109 00:07:32,360 --> 00:07:33,390 ไป วิ่งเร็ว 110 00:07:33,560 --> 00:07:34,110 ไปสิ 111 00:07:34,320 --> 00:07:35,470 นักโทษหนีไปแล้ว 112 00:07:36,200 --> 00:07:36,950 หมอบลงให้หมด 113 00:07:37,880 --> 00:07:38,870 ทุกคนหมอบลง 114 00:07:44,600 --> 00:07:45,390 หลบไป 115 00:07:49,160 --> 00:07:50,110 พวกเจ้าสองคนทำอะไร 116 00:07:51,320 --> 00:07:52,510 หยุด 117 00:07:52,640 --> 00:07:53,830 อย่าไปสนพวกเขา หนีเร็ว 118 00:07:54,000 --> 00:07:54,670 ไปสิ 119 00:07:58,120 --> 00:07:58,590 ไม่ต้องตามแล้ว 120 00:08:04,520 --> 00:08:05,910 ตอนนี้โรคระบาดหนัก 121 00:08:06,440 --> 00:08:07,670 จะต้องป้องกันให้มากขึ้น 122 00:08:12,920 --> 00:08:13,590 พวกเจ้าสองคน 123 00:08:14,480 --> 00:08:15,990 ส่งพวกเขาไปรักษาที่โรงหมอเฉิงหนาน 124 00:08:16,520 --> 00:08:17,190 อย่าแตะต้องเขา 125 00:08:17,880 --> 00:08:19,230 ใต้เท้าตี๋ไม่ต้องไปแล้วขอรับ 126 00:08:19,360 --> 00:08:20,470 หมอหลี่ว์เสินที่โรงหมอมาแล้ว 127 00:08:21,560 --> 00:08:22,430 หมอหลี่ว์เสิน แม่นางหลี่ว์ 128 00:08:22,440 --> 00:08:23,270 พวกท่านมาได้จังหวะพอดี 129 00:08:23,720 --> 00:08:24,510 ช่วยดูพวกเขาหน่อย 130 00:08:25,400 --> 00:08:26,470 เกิดอะไรขึ้นหรือ 131 00:08:27,360 --> 00:08:28,830 สองคนนี้เกิดหมดสติ 132 00:08:29,160 --> 00:08:30,030 ขณะหลบหนี 133 00:08:33,960 --> 00:08:34,830 จริงสิ แม่นางหลี่ว์ 134 00:08:35,360 --> 00:08:36,830 โรงหมออยู่เฉิงหนานไม่ใช่หรือ 135 00:08:37,000 --> 00:08:37,830 ทำไมถึงมาที่เฉิงเป่ยได้ 136 00:08:38,150 --> 00:08:39,590 ข้าตามแม่ข้าไปที่จวนผู้ว่า 137 00:08:42,150 --> 00:08:43,190 ตายแล้ว ช่วยไม่ได้แล้ว 138 00:08:43,320 --> 00:08:44,110 ตายแล้ว 139 00:08:45,280 --> 00:08:46,110 ใต้เท้าตี๋ 140 00:08:47,320 --> 00:08:48,750 พวกเขาสองคนติดเชื้อ 141 00:08:48,800 --> 00:08:49,470 กาฬโรค 142 00:08:50,000 --> 00:08:50,510 ท่านดู 143 00:08:50,880 --> 00:08:52,750 บนตัวเขามีรอยหนูกัดอยู่ 144 00:08:53,120 --> 00:08:53,990 ที่หลังมีฝีหนอง 145 00:08:54,160 --> 00:08:55,070 หลอดเลือดเป็นสีดำ 146 00:08:55,440 --> 00:08:56,510 ทั้งมีอาการเลือดออกมาก 147 00:08:56,920 --> 00:08:58,350 เป็นอาการทั่วไปของกาฬโรค 148 00:08:59,040 --> 00:09:00,310 คนที่ติดกาฬโรค 149 00:09:00,320 --> 00:09:01,510 หากไม่กินยาให้ทันเวลา 150 00:09:01,600 --> 00:09:03,430 ฝังเข็มเพื่อลดการกำเริบของโรค 151 00:09:03,640 --> 00:09:04,750 ภายในสามวันต้องตายแน่ 152 00:09:06,240 --> 00:09:07,350 ทำไมกาฬโรคครั้งนี้ 153 00:09:07,360 --> 00:09:08,550 ถึงรุนแรงเพียงนี้ 154 00:09:09,320 --> 00:09:09,990 ใช่ 155 00:09:10,320 --> 00:09:11,710 ข้ากับท่านแม่ไปจวนผู้ว่า 156 00:09:11,800 --> 00:09:13,510 ก็เพื่อรายงานเรื่องนี้ให้ท่านผู้ว่าทราบ 157 00:09:14,080 --> 00:09:15,310 แต่งานของท่านผู้ว่ายุ่งยิ่ง 158 00:09:15,600 --> 00:09:16,710 จึงมิได้พบกัน 159 00:09:17,080 --> 00:09:17,670 ใต้เท้าตี๋ 160 00:09:18,200 --> 00:09:19,110 ต้องรีบ 161 00:09:19,200 --> 00:09:20,350 ทำลายศพเสีย 162 00:09:20,680 --> 00:09:22,310 เพื่อไม่ให้เกิดการติดต่อกันเป็นครั้งที่สอง 163 00:09:30,320 --> 00:09:30,910 ใต้เท้าตี๋ 164 00:09:31,880 --> 00:09:32,830 ผู้ว่าหยาง 165 00:09:33,040 --> 00:09:34,310 รู้เรื่องกาฬโรคแล้วหรือยัง 166 00:09:34,800 --> 00:09:35,710 น่าจะยังไม่ทราบ 167 00:09:36,640 --> 00:09:38,510 อย่างนั้นจะขอรบกวนใต้เท้าตี๋ 168 00:09:38,600 --> 00:09:39,790 ไปรายงานใต้เท้าหยาง 169 00:09:40,000 --> 00:09:41,350 บอกท่านว่าเฉิงหนานมีรายงานด่วน 170 00:09:41,760 --> 00:09:43,430 ราษฎรมากมายเป็นโรคติดต่อแล้ว 171 00:09:44,040 --> 00:09:45,110 ให้เขาส่งลูกน้องมามากหน่อย 172 00:09:45,480 --> 00:09:46,870 ข้าจะทำการแยกคนป่วยเพื่อรักษา 173 00:09:50,320 --> 00:09:51,910 ในนี้มีจดหมายอยู่ 174 00:09:52,440 --> 00:09:53,270 เรื่องทั้งหมด 175 00:09:53,280 --> 00:09:54,470 ข้าเขียนไว้ในนี้แล้ว 176 00:09:55,040 --> 00:09:56,430 ท่านพาซื่อเหนียงไปด้วย 177 00:09:57,000 --> 00:09:57,870 หากใต้เท้าหยาง 178 00:09:57,880 --> 00:09:59,110 มีอะไรที่ไม่เข้าใจ 179 00:09:59,360 --> 00:10:01,190 ซื่อเหนียงก็สามารถอธิบายให้ได้ 180 00:10:04,920 --> 00:10:05,990 หมอหลี่ว์เสินกังวลเกินไปแล้ว 181 00:10:15,520 --> 00:10:20,192 [เสบียง] 182 00:10:34,880 --> 00:10:35,590 พี่ใหญ่ 183 00:10:37,240 --> 00:10:38,590 ไม่เหมือนจะมาจับเราเลยนะ 184 00:10:39,840 --> 00:10:40,910 ทำไมดึกขนาดนี้แล้วพวกเขา 185 00:10:40,920 --> 00:10:42,030 ยังขนเสบียงไปที่เฉิงเป่ย 186 00:10:43,160 --> 00:10:44,070 ถ้ายังขนกันต่อไป 187 00:10:44,560 --> 00:10:45,830 เราคงไม่มีที่ซ่อนแล้ว 188 00:10:48,680 --> 00:10:49,310 เจ้าบ้าไปแล้วหรือ 189 00:10:49,920 --> 00:10:50,510 ร้องอะไร 190 00:10:51,560 --> 00:10:52,070 พี่ 191 00:10:52,440 --> 00:10:53,630 มีบางอย่างกัดข้า 192 00:10:55,360 --> 00:10:56,470 เลือดออกด้วย 193 00:11:01,440 --> 00:11:02,230 แค่หนูเท่านั้น 194 00:11:02,400 --> 00:11:03,190 แตกตื่นเกินเหตุไปได้ 195 00:11:18,640 --> 00:11:19,870 หนู 196 00:11:19,880 --> 00:11:20,950 มีหนู 197 00:11:34,240 --> 00:11:35,030 แปลกจริง 198 00:11:35,240 --> 00:11:36,270 ทำไมไม่มีใครสักคน 199 00:11:38,160 --> 00:11:38,990 มีอะไรหรือใต้เท้าตี๋ 200 00:11:39,360 --> 00:11:39,910 ไม่มีอะไร 201 00:11:40,360 --> 00:11:40,870 เดินใกล้ ๆ ข้านะ 202 00:12:14,040 --> 00:12:14,550 เข้ามาเร็ว 203 00:13:09,840 --> 00:13:10,390 ใคร 204 00:13:10,640 --> 00:13:11,470 บุกเข้ามาจวนผู้ว่ายามวิกาล 205 00:13:12,960 --> 00:13:14,310 ข้าตี๋เหรินเจี๋ยตุลาการของปิ้งโจว 206 00:13:15,200 --> 00:13:16,430 มารายงานต่อท่านผู้ว่าหยาง 207 00:13:18,120 --> 00:13:19,150 แล้วทำไมถึงมาหลบที่นี่ได้ 208 00:13:21,080 --> 00:13:22,390 เมื่อครู่ท่านไม่เห็น 209 00:13:22,560 --> 00:13:23,750 ว่ามีสัตว์ประหลาดอยู่ตรงทางเดินหรือ 210 00:13:25,520 --> 00:13:26,750 ข้าเห็นแค่พวกเจ้าสองคนเท่านั้น 211 00:13:27,680 --> 00:13:28,470 ไม่ทราบว่าท่านเป็น 212 00:13:30,680 --> 00:13:31,470 ถามที่ควรถาม 213 00:13:32,120 --> 00:13:33,310 ที่ไม่ควรถามก็อย่าถาม 214 00:13:39,120 --> 00:13:40,390 ใต้เท้าหยางอยู่ที่เตียงในห้องโถงด้านใน 215 00:13:40,640 --> 00:13:41,630 เจ้าไปพบเขาที่ห้องโถงด้านในเถอะ 216 00:13:50,960 --> 00:13:53,150 ตี๋เหรนเจี๋ย ตุลาการศาลขอพบใต้เท้าหยางขอรับ 217 00:13:53,640 --> 00:13:54,390 เข้ามาเถอะ 218 00:13:58,760 --> 00:13:59,670 ฮว๋ายยิง 219 00:14:00,400 --> 00:14:02,430 ทำไมทำงานถึงดึกดื่นขนาดนี้เล่า 220 00:14:02,720 --> 00:14:03,750 เพราะระหว่างทางที่คุมตัวนักโทษมา 221 00:14:03,840 --> 00:14:05,830 มีนักโทษประหารคนหนึ่งจู่ ๆ กาฬโรคกำเริบจนตาย 222 00:14:06,000 --> 00:14:07,030 ทำให้เสียเวลาไปพอสมควร 223 00:14:07,400 --> 00:14:08,150 นักโทษคนอื่น ๆ 224 00:14:08,400 --> 00:14:10,030 ได้คุมตัวไปไว้ที่คุกจวนผู้ว่าเรียบร้อยแล้วขอรับ 225 00:14:10,200 --> 00:14:11,030 ตี๋เหรินเจี๋ย รายงาน 226 00:14:11,120 --> 00:14:12,110 แม่นางผู้นี้ 227 00:14:13,160 --> 00:14:14,030 คือใครหรือ 228 00:14:14,680 --> 00:14:15,430 แม่นางผู้นี้คือ 229 00:14:15,520 --> 00:14:16,950 บุตรสาวของหมอหลี่ว์เสินแห่งโรงหมอเฉิงหนาน 230 00:14:16,960 --> 00:14:17,630 แม่นางหลี่ว์ซื่อเหนียง 231 00:14:18,480 --> 00:14:20,190 หมอหลี่ว์เสินมีจดหมายอยากมอบให้ใต้เท้า 232 00:14:20,840 --> 00:14:21,670 ในจดหมายพูดถึง 233 00:14:22,080 --> 00:14:23,470 โรคระบาดรุนแรงที่เฉิงหนาน 234 00:14:23,880 --> 00:14:25,270 หวังว่าใต้เท้าส่งผู้ช่วยไปมากหน่อย 235 00:14:25,840 --> 00:14:27,310 จะได้ช่วยจัดการดูแลผู้ป่วย 236 00:14:27,560 --> 00:14:28,990 ไม่ให้กาฬโรคแพร่ระบาดออกไป 237 00:14:29,360 --> 00:14:30,310 ใต้เท้าโปรดอ่านด้วย 238 00:14:40,120 --> 00:14:41,350 โรคระบาดในเฉิงหนาน 239 00:14:41,480 --> 00:14:42,830 เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้หรือ 240 00:14:43,560 --> 00:14:45,190 เมื่อครู่แม่ทัพโอวหยางผู้นั้น 241 00:14:45,640 --> 00:14:48,030 ก็มาเพื่อกาฬโรคครั้งนี้โดยเฉพาะ 242 00:14:48,600 --> 00:14:49,430 แม่ทัพโอวหยาง 243 00:14:49,920 --> 00:14:51,670 นายกองของจวนผู้บัญชาการทหาร ประจำมลฑลแห่งปิ้งโจว 244 00:14:52,000 --> 00:14:52,950 โอวหยางผิง 245 00:14:53,840 --> 00:14:55,070 ชื่อนี้ 246 00:14:55,320 --> 00:14:57,830 พรุ่งนี้จะทำให้ทุกคนในเมืองปิ้งโจว 247 00:14:58,200 --> 00:15:00,030 ได้ยินแล้วตกใจ 248 00:15:00,680 --> 00:15:01,630 ที่ใต้เท้าหยางพูดมา 249 00:15:02,120 --> 00:15:02,950 ฮว๋ายยิงไม่เข้าใจขอรับ 250 00:15:03,280 --> 00:15:04,790 พรุ่งนี้เจ้าก็จะรู้เอง 251 00:15:06,120 --> 00:15:06,950 เอาละ 252 00:15:07,200 --> 00:15:07,990 เจ้าออกไปเถอะ 253 00:15:08,200 --> 00:15:09,030 รีบพักผ่อน 254 00:15:09,680 --> 00:15:10,710 อีกไม่กี่วันข้างหน้า 255 00:15:11,080 --> 00:15:12,470 คงมีเรื่องอีกมากที่ต้องทำ 256 00:15:12,720 --> 00:15:13,190 แต่ใต้เท้า 257 00:15:13,200 --> 00:15:13,830 ออกไปเถอะ 258 00:15:16,480 --> 00:15:17,030 ขอรับ 259 00:15:39,800 --> 00:15:40,350 น้องชาย 260 00:15:41,800 --> 00:15:42,310 ใต้เท้าตี๋ 261 00:15:42,880 --> 00:15:44,430 ข้าจะไปส่งแม่นางผู้นี้กลับโรงหมอเฉิงหนาน 262 00:15:44,640 --> 00:15:45,390 รบกวนเปิดทางให้ด้วย 263 00:15:46,000 --> 00:15:46,750 ขออภัยใต้เท้าตี๋ 264 00:15:47,040 --> 00:15:47,790 ผู้ว่ามีคำสั่งว่า 265 00:15:47,880 --> 00:15:49,790 ตั้งแต่ยามจื่อเป็นต้นไปที่นี่ถือเป็นด่าน 266 00:15:50,240 --> 00:15:51,350 ทั้วทั้งหนานเป่ยประกาศกฎอัยการศึก 267 00:15:52,240 --> 00:15:53,830 ไม่มีป้ายคำสั่งผู้ว่าห้ามเดินทางผ่าน 268 00:15:54,240 --> 00:15:55,470 ผู้ที่ขัดคำสั่งฆ่าได้ทันที 269 00:15:56,160 --> 00:15:57,150 หากไม่มีป้ายคำสั่ง 270 00:15:57,560 --> 00:15:59,150 ข้าน้อยก็ให้ไปไม่ได้จริง ๆ 271 00:16:02,960 --> 00:16:03,910 ทำอย่างไรดีใต้เท้าตี๋ 272 00:16:04,440 --> 00:16:05,470 ข้ากลับโรงหมอไม่ได้แล้ว 273 00:16:06,280 --> 00:16:07,110 ไม่เป็นไร 274 00:16:08,040 --> 00:16:09,790 รอให้พรุ่งนี้ฟ้าสางก่อน เราค่อยออกจากเมือง 275 00:16:09,920 --> 00:16:11,430 จากนอกเมืองอ้อมไปที่เฉิงหนาน 276 00:16:11,720 --> 00:16:12,510 เพียงแต่ว่า 277 00:16:12,960 --> 00:16:13,710 คืนนี้ 278 00:16:13,760 --> 00:16:15,510 ต้องให้เจ้าลำบากพักที่เรือนของข้าแล้ว 279 00:16:16,480 --> 00:16:17,750 ซื่อเหนียงต่างหากที่รบกวน 280 00:16:24,960 --> 00:16:27,190 หลบหน่อย 281 00:16:38,440 --> 00:16:40,590 ราษฎรพวกนี้รีบไปตลาดกันแต่เช้าขนาดนี้เชียวหรือ 282 00:16:41,240 --> 00:16:41,990 ไม่ใช่ไปตลาด 283 00:16:42,040 --> 00:16:42,750 แต่จะอพยพต่างหาก 284 00:16:43,160 --> 00:16:43,910 อพยพ 285 00:16:44,560 --> 00:16:45,390 เจ้าดูสัมภาระพวกเขาสิ 286 00:16:45,680 --> 00:16:46,790 ของใช้ในครัวเรือนทุกอย่างมีครบ 287 00:16:46,960 --> 00:16:47,670 ทั้งคนในครอบครัวก็ไปด้วย 288 00:16:48,480 --> 00:16:49,630 ลักษณะแบบนี้ไหนเลยจะไปตลาด 289 00:16:50,280 --> 00:16:51,230 ดูท่าข่าวกาฬโรคจากเฉิงหนาน 290 00:16:51,240 --> 00:16:51,950 คงกระจายไปทั่วแล้ว 291 00:16:52,400 --> 00:16:53,070 เราต้องรีบไปแล้ว 292 00:16:53,200 --> 00:16:53,910 จะได้ไม่ไปติดอยู่ที่หน้าประตูเมือง 293 00:16:54,040 --> 00:16:54,230 ไปเถอะ 294 00:16:54,280 --> 00:16:54,510 ไป 295 00:16:55,680 --> 00:16:56,750 ทหารผู้คุมประตูเมือง 296 00:16:57,680 --> 00:16:59,590 เปิดประตู เราจะออกจากเมือง 297 00:16:59,840 --> 00:17:02,190 ใต้เท้าเปิดประตูเมืองเถอะ 298 00:17:02,400 --> 00:17:03,550 ถึงยามเฉินแล้ว 299 00:17:03,840 --> 00:17:05,630 เราต้องการออกจากเมือง ใต้เท้า 300 00:17:06,520 --> 00:17:16,590 เปิดประตูเมือง 301 00:17:22,880 --> 00:17:23,430 หยุดก่อน 302 00:17:25,240 --> 00:17:26,510 หยุด ๆ 303 00:17:26,800 --> 00:17:28,110 ข้าคือตี๋เหรินเจี๋ย ตุลาการของปิ้งโจว 304 00:17:28,760 --> 00:17:29,630 ขอเชิญทหารผู้คุมประตูเมืองออกมา 305 00:17:31,840 --> 00:17:32,750 ขอถามทหารผู้คุมประตูเมืองหน่อยเถอะ 306 00:17:33,560 --> 00:17:34,790 ทำไมต้องปิดประตูเมือง 307 00:17:35,120 --> 00:17:36,310 แล้วทำไมต้องยิงราษฎร 308 00:17:36,640 --> 00:17:38,350 ราษฎรปิ้งโจวจงฟัง 309 00:17:39,120 --> 00:17:41,270 ข้าโอวหยางผิง นายกองจวน ผู้บัญชาการทหารประจำมลฑลแห่งเมืองปิ้งโจว 310 00:17:42,280 --> 00:17:43,110 ตั้งแต่วันนี้ไป 311 00:17:43,640 --> 00:17:45,270 จะปิดประตูเมืองปิ้งโจวไว้ 312 00:17:45,800 --> 00:17:47,870 ไม่ว่าใครก็ห้ามออกนอกเมืองปิ้งโจว 313 00:17:49,640 --> 00:17:51,150 ทำไมเล่า 314 00:17:51,320 --> 00:17:52,470 ขอถามหน่อยว่าใครปิดเมือง 315 00:17:52,840 --> 00:17:53,790 ทำไมถึงปิดเมือง 316 00:17:54,080 --> 00:17:55,150 จะปิดไปถึงเมื่อใด 317 00:17:55,440 --> 00:17:56,870 เมืองปิ้งโจวเกิดกาฬโรค 318 00:17:57,360 --> 00:17:58,350 ทั้งแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว 319 00:17:58,720 --> 00:17:59,950 ทั้งยังไม่มีวิธีรักษา 320 00:18:00,720 --> 00:18:01,870 เพื่อป้องกันไม่ให้กาฬโรคแพร่ออกไป 321 00:18:02,520 --> 00:18:04,190 ผู้บัญชาการทหารประจำมลฑล ได้รับคำสั่งให้นำทหารมาปิดเมือง 322 00:18:04,760 --> 00:18:06,670 จนถึงวันที่ไม่มีผู้ป่วยกาฬโรค 323 00:18:07,120 --> 00:18:08,630 จึงจะเปิดประตูเมือง 324 00:18:10,280 --> 00:18:12,030 แต่เราไม่ได้เป็นกาฬโรคนะ 325 00:18:13,320 --> 00:18:14,750 ขังเราเอาไว้ในเมือง 326 00:18:14,800 --> 00:18:17,550 ก็คงต้องติดเชื้อ จากผู้ป่วยกาฬโรคของเฉิงหนานแน่ 327 00:18:17,600 --> 00:18:18,710 ใช่ใต้เท้า 328 00:18:18,760 --> 00:18:20,190 เราต้องการออกจากเมือง ใต้เท้า 329 00:18:20,560 --> 00:18:21,790 พวกเราแข็งแรงทุกคน 330 00:18:22,320 --> 00:18:23,230 ปิดเมืองเช่นนี้ 331 00:18:23,520 --> 00:18:24,670 เสบียงในเมืองมีจำกัด 332 00:18:24,760 --> 00:18:26,390 เราไม่ป่วยตายก็คงต้องหิวตายแน่ 333 00:18:26,600 --> 00:18:27,630 ขอใต้เท้าโปรดเมตตา 334 00:18:27,880 --> 00:18:29,190 ปล่อยเราออกจากเมืองไปเถอะ 335 00:18:29,240 --> 00:18:29,950 ใต้เท้า 336 00:18:30,120 --> 00:18:32,150 ปล่อยเราออกจากเมืองไปเถอะ ใต้เท้า 337 00:18:32,520 --> 00:18:34,470 ปล่อยเราออกจากเมือง 338 00:18:34,480 --> 00:18:35,390 หุบปาก 339 00:18:36,200 --> 00:18:38,190 เมื่อคืนข้าได้แจ้งต่อผู้ว่าเมืองปิ้งโจวของพวกเจ้าแล้ว 340 00:18:38,680 --> 00:18:40,110 ให้รีบควบคุมโรคการแพร่ระบาดของกาฬโรค 341 00:18:40,120 --> 00:18:41,510 และหาวิธีแยกผู้ป่วยกาฬโรคให้ออก 342 00:18:43,200 --> 00:18:44,110 ไม่เช่นนั้น 343 00:18:44,840 --> 00:18:46,230 ก็จะปิดเมืองต่อไป 344 00:18:46,960 --> 00:18:48,790 นี่พวกท่านต้องการบีบคั้นราษฎรปิ้งโจว 345 00:18:48,800 --> 00:18:49,870 ให้หมดหนทางชัด ๆ 346 00:18:50,480 --> 00:18:51,150 ไม่ได้ 347 00:18:51,560 --> 00:18:55,790 เราจะออกจากเมือง 348 00:18:55,800 --> 00:18:57,630 ทุกคนใจเย็นก่อน 349 00:18:59,080 --> 00:19:00,430 ข้าขอเตือนพวกเจ้า 350 00:19:01,120 --> 00:19:02,990 เมื่อครู่ข้าเห็นว่าพวกเจ้านั้นไม่รู้ย่อมไม่ผิด 351 00:19:03,880 --> 00:19:06,190 แต่หากยังกล้าคิดจะบุกออกนอกเมือง 352 00:19:06,480 --> 00:19:08,310 อย่าหาว่าข้าโอวหยางผิงไร้น้ำใจก็แล้วกัน 353 00:19:09,200 --> 00:19:10,550 ถูกขังอยู่ในเมืองก็ตาย 354 00:19:10,840 --> 00:19:12,990 บุกออกนอกเมืองยังมีโอกาสรอดตาย 355 00:19:13,160 --> 00:19:13,830 ทุกคน 356 00:19:14,000 --> 00:19:15,390 เราบุกออกไปกัน 357 00:19:16,160 --> 00:19:16,670 บุกออกไป 358 00:19:16,680 --> 00:19:17,470 ใจเย็นก่อน 359 00:19:19,640 --> 00:19:20,590 ใจเย็นกันหน่อยเถอะ 360 00:19:22,200 --> 00:19:23,430 ทุกคนใจเย็นก่อน 361 00:19:23,760 --> 00:19:25,150 อย่า ๆ 362 00:19:25,880 --> 00:19:27,310 อย่าบุกออกไปเด็ดขาด 363 00:19:29,000 --> 00:19:30,270 ใจเย็นกันก่อน 364 00:19:31,240 --> 00:19:32,150 ทุกคน 365 00:19:33,280 --> 00:19:34,270 ฟังข้า 366 00:19:35,160 --> 00:19:36,790 ใจเย็นก่อน 367 00:19:36,800 --> 00:19:37,590 ใจเย็น 368 00:19:38,600 --> 00:19:39,550 ทุกคน 369 00:19:40,200 --> 00:19:41,350 ทุกคน 370 00:19:41,800 --> 00:19:42,830 ไม่ยอม 371 00:19:43,840 --> 00:19:45,870 หยุด ๆ 372 00:19:46,440 --> 00:19:47,550 ทุกคน 373 00:19:48,760 --> 00:19:49,790 ทุกคนใจเย็น 374 00:19:53,200 --> 00:19:54,230 หยุด 375 00:20:04,640 --> 00:20:05,750 โอวหยางผิง 376 00:20:13,520 --> 00:20:14,470 ช่วยคน 377 00:20:15,200 --> 00:20:16,390 ข้าจะช่วยอย่างไร 378 00:20:20,560 --> 00:20:22,470 ตอนนี้ข้าก็ถูกขังอยู่ในเมืองเช่นกัน 379 00:20:23,680 --> 00:20:25,350 เจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือฮว๋ายยิง 380 00:20:26,120 --> 00:20:27,590 ตอนนี้ตุลาการเช่นเจ้า 381 00:20:27,800 --> 00:20:28,830 ผู้ว่าเช่นข้า 382 00:20:29,520 --> 00:20:30,590 ต่างเป็นผู้ประสบภัย 383 00:20:31,640 --> 00:20:32,550 ราชสำนักมีคำสั่ง 384 00:20:33,000 --> 00:20:34,070 ให้ปิดเมืองขังคน 385 00:20:34,440 --> 00:20:35,110 เพราะต้องการ 386 00:20:35,160 --> 00:20:36,870 ทิ้งคนทุกคนในปิ้งโจว 387 00:20:37,480 --> 00:20:38,870 เราต่างเป็นขุนนาง 388 00:20:39,400 --> 00:20:41,270 ช่วยราษฎรก็คือการช่วยตัวเอง 389 00:20:42,280 --> 00:20:44,270 ตอนนี้ภารกิจเร่งด่วน เราควรส่งคนออกไปช่วย 390 00:20:44,560 --> 00:20:45,470 ช่วยเหลือหมอหลี่ว์เสิน 391 00:20:45,480 --> 00:20:47,030 เพื่อหาวิธีการกำจัดกาฬโรค 392 00:20:47,840 --> 00:20:48,990 หรือต่อให้ไม่มีทางรักษา 393 00:20:49,560 --> 00:20:51,310 อย่างน้อยก็ควบคุม การแพร่ระบาดของโรคได้ 394 00:20:53,160 --> 00:20:54,910 ดูจากเสบียงที่กักตุนไว้ของเฉิงหนาน 395 00:20:55,800 --> 00:20:56,630 ไม่เกินครึ่งเดือน 396 00:20:57,320 --> 00:20:58,750 ราษฎรต้องหิวตายแน่ 397 00:21:01,320 --> 00:21:02,190 ครึ่งเดือน 398 00:21:02,640 --> 00:21:03,470 ฮว๋ายยิง 399 00:21:03,760 --> 00:21:05,070 เจ้าเพิ่งเข้ามาในแวดวงนี้ยังรู้ไม่มาก 400 00:21:05,520 --> 00:21:06,910 โอวหยางผิงต้องการหยุดแหล่งกำเนิดโรค 401 00:21:06,920 --> 00:21:08,030 จึงตัดต้นน้ำทั้งหมดในเมืองไปนานแล้ว 402 00:21:08,400 --> 00:21:10,790 เพื่อไม่ให้น้ำไหลออกไปข้างนอก 403 00:21:11,400 --> 00:21:12,070 อะไรนะ 404 00:21:12,760 --> 00:21:14,070 หากเป็นเช่นนี้ ไม่เกินสามวัน 405 00:21:14,200 --> 00:21:15,230 ในเมืองก็จะขาดน้ำ 406 00:21:15,560 --> 00:21:16,270 ไม่เกินเจ็ดวัน 407 00:21:16,560 --> 00:21:17,630 ต่อให้คนที่แข็งแรง 408 00:21:17,760 --> 00:21:18,950 ก็ไร้ความหวังจะมีชีวิตอยู่ต่อ 409 00:21:21,120 --> 00:21:23,750 โชคดีที่ตอนนี้เฉิงเป่ย ยังไม่พบคนที่ป่วยเป็นกาฬโรค 410 00:21:24,560 --> 00:21:25,310 เสบียง 411 00:21:25,680 --> 00:21:26,310 คลังน้ำ 412 00:21:26,640 --> 00:21:28,150 อยู่ในจวนผู้ว่าของข้าหมด 413 00:21:29,000 --> 00:21:29,670 ดังนั้น 414 00:21:29,920 --> 00:21:31,270 ข้าจึงสั่งให้สร้างเขตกักตัว 415 00:21:31,480 --> 00:21:32,510 ขึ้นที่เฉิงเป่ย 416 00:21:32,880 --> 00:21:34,070 ไม่ว่าคนหรือสัตว์ที่เฉิงหนาน 417 00:21:34,240 --> 00:21:35,710 ก็ห้ามข้ามมาที่เขตกักตัวเด็ดขาด 418 00:21:36,640 --> 00:21:37,990 แต่เฉิงหนาน 419 00:21:40,200 --> 00:21:42,870 บางทีโอวหยางผิงอาจจะยอม เปิดเมืองปิ้งโจวก่อนกำหนด 420 00:21:43,400 --> 00:21:45,150 ทนได้เท่าไรก็เท่านั้นแล้วกัน 421 00:21:45,240 --> 00:21:47,430 อย่างนั้นราษฎรที่เฉิงหนาน ก็คงทำได้แค่รอวันตาย 422 00:21:47,840 --> 00:21:49,310 เฉิงหนานมีคนป่วย 423 00:21:50,040 --> 00:21:51,990 เจ้าก็เห็นมากับตาแล้วไม่ใช่หรือ 424 00:21:52,680 --> 00:21:54,590 โรคกำเริบเร็ว ทั้งสภาพการตายก็อนาถยิ่ง 425 00:21:54,640 --> 00:21:55,950 เจ้าจะให้ข้าช่วยอย่างไร 426 00:21:56,520 --> 00:21:58,590 ตอนนี้เฉิงหนานกลายเป็นเมืองคนตาย 427 00:21:58,720 --> 00:22:00,310 คนในนั้นตายกันไปหมดแล้ว 428 00:22:00,680 --> 00:22:02,470 ข้าจะช่วยแค่คนที่ยังอยู่ 429 00:22:13,480 --> 00:22:14,310 ฮว๋ายยิง 430 00:22:15,160 --> 00:22:17,310 ข้ารู้ว่าเจ้ามีใจเมตตา 431 00:22:18,120 --> 00:22:19,430 แต่เจ้าก็ต้องเข้าใจ 432 00:22:21,040 --> 00:22:22,110 มีเสีย 433 00:22:22,400 --> 00:22:23,790 จึงจะมีได้ 434 00:22:26,840 --> 00:22:27,950 ออกไปเถอะ 435 00:22:28,720 --> 00:22:30,950 ไปช่วยเฝ้าด่านตรวจในเขตกักตัว 436 00:22:52,082 --> 00:22:53,032 แม่นางคิดจะทำอะไร 437 00:22:53,160 --> 00:22:54,510 ซื่อเหนียงขอร้องท่าน 438 00:22:55,360 --> 00:22:57,230 โปรดอย่าละทิ้งราษฎรในเฉิงหนาน 439 00:22:57,960 --> 00:22:59,870 ท่านโปรดเชื่อข้ากับแม่ข้า 440 00:22:59,960 --> 00:23:01,910 ว่าจะต้องหาวิธีรักษากาฬโรคได้แน่ 441 00:23:02,520 --> 00:23:04,030 นั่นเป็นชีวิตคนนับพัน 442 00:23:05,160 --> 00:23:06,670 ไม่อาจทิ้งไปเช่นนี้ได้ 443 00:23:07,760 --> 00:23:08,350 ข้าขอร้อง ใต้เท้าตี๋ 444 00:23:08,360 --> 00:23:08,790 ขอร้องล่ะ ใต้เท้าตี๋ 445 00:23:09,680 --> 00:23:10,510 หากท่านยินยอม 446 00:23:11,120 --> 00:23:12,910 ทุ่มสุดกำลังช่วยเหลือราษฎรเฉิงหนาน 447 00:23:13,920 --> 00:23:14,910 ซื่อเหนียง 448 00:23:16,560 --> 00:23:17,430 ซื่อเหนียง 449 00:23:17,960 --> 00:23:20,070 จะยอมมอบชีวิตนี้ให้แก่ท่าน 450 00:23:23,040 --> 00:23:23,790 ไม่ต้องพูดแล้ว 451 00:23:24,480 --> 00:23:25,630 แม่นางหลี่ว์ไม่จำเป็นต้องพูดอะไร 452 00:23:27,440 --> 00:23:29,830 ข้าในฐานะตุลาการแห่งปิ้งโจว 453 00:23:30,280 --> 00:23:30,990 ก็มีหน้าที่ 454 00:23:31,000 --> 00:23:32,670 ไปช่วยชีวิตราษฎรทุกคนอยู่แล้ว 455 00:23:33,280 --> 00:23:34,190 ต่อให้เจ้าไม่พูด 456 00:23:34,480 --> 00:23:35,310 ข้าก็จะทำอยู่ดี 457 00:23:36,360 --> 00:23:37,230 ลุกขึ้นเถอะ 458 00:23:37,760 --> 00:23:38,950 ขอบคุณใต้เท้าตี๋ 459 00:23:44,040 --> 00:23:45,590 ตอนนี้สิ่งที่เราต้องทำ 460 00:23:46,760 --> 00:23:48,950 คือการหาทางผ่านด่านตรวจไปที่เฉิงหนาน 461 00:24:13,080 --> 00:24:14,030 พี่ใหญ่ 462 00:24:14,560 --> 00:24:17,950 ข้า ข้าทรมานเหลือเกิน 463 00:24:28,560 --> 00:24:29,150 ไป 464 00:24:30,040 --> 00:24:31,350 ข้าจะพาเจ้าไปหาหมอ 465 00:24:32,000 --> 00:24:32,830 ไป 466 00:24:42,880 --> 00:24:43,470 น้องชาย 467 00:24:44,040 --> 00:24:44,630 ใต้เท้าตี๋ 468 00:24:45,040 --> 00:24:46,350 ใต้เท้าหยางส่งข้ามา 469 00:24:46,400 --> 00:24:47,830 ช่วยเฝ้าด่านตรวจ 470 00:24:49,120 --> 00:24:50,110 ท่านมาช่วยได้ 471 00:24:50,200 --> 00:24:51,030 ช่างดีเหลือเกิน 472 00:24:52,120 --> 00:24:53,350 คนพวกนี้เป็นอะไรหรือ 473 00:24:54,080 --> 00:24:56,310 ราษฎรผู้ประสบภัยพวกนี้คิดฝ่าด่านตรวจ 474 00:24:56,360 --> 00:24:57,790 เข้ามาในเขตกักตัว 475 00:24:58,160 --> 00:24:59,190 ไล่พวกเขาไปก็น่าจะพอแล้ว 476 00:24:59,440 --> 00:25:00,310 ทำไมต้องทำร้ายพวกเขาถึงชีวิต 477 00:25:00,800 --> 00:25:02,750 ราษฎรผู้ประสบภัยที่คิดฝ่าด่านตรวจเมื่อสองวันก่อน 478 00:25:02,960 --> 00:25:03,830 เราก็ห้ามได้ทุกคน 479 00:25:04,400 --> 00:25:05,510 แต่พวกเขามีอาวุธในมือ 480 00:25:05,560 --> 00:25:06,630 มาถึงก็ฟันทันที 481 00:25:06,720 --> 00:25:07,670 เหมือนคนบ้าไม่มีผิด 482 00:25:08,280 --> 00:25:09,350 บางคนก็เข้ามากัด 483 00:25:09,680 --> 00:25:10,790 เราเองก็จนปัญญา 484 00:25:11,560 --> 00:25:12,350 ราษฎรผู้ประสบภัยบางคน 485 00:25:12,440 --> 00:25:14,030 ร่างกายอ่อนแอเกินไป 486 00:25:14,440 --> 00:25:15,390 สู้กับเราไม่กี่ครั้ง 487 00:25:15,680 --> 00:25:16,550 ก็ตายไปเอง 488 00:25:18,080 --> 00:25:19,030 มีเรื่องเช่นนี้ด้วย 489 00:25:24,880 --> 00:25:25,950 เขาพูดถูก 490 00:25:26,560 --> 00:25:27,350 ราษฎรผู้ประสบภัยพวกนี้ 491 00:25:27,560 --> 00:25:28,830 ต่างป่วยเป็นกาฬโรคทั้งสิ้น 492 00:25:29,760 --> 00:25:31,230 ในตาพวกเขามีเส้นเลือดฝอยเต็มไปหมด 493 00:25:31,480 --> 00:25:32,470 บนร่างกายมีตุ่ม 494 00:25:33,240 --> 00:25:33,910 บนผิว 495 00:25:33,920 --> 00:25:35,710 มีแผลเลือดออกที่เกิดจากโรคระบาด 496 00:25:36,320 --> 00:25:37,750 อาการเลือดออกรุนแรงมาก 497 00:25:40,120 --> 00:25:41,150 แต่ต่อให้ป่วยจนไร้ทางรักษาแล้ว 498 00:25:41,160 --> 00:25:43,070 ก็ไม่น่าจะฝ่าด่านตรวจอย่างไม่คิดชีวิตเช่นนี้ 499 00:25:44,480 --> 00:25:45,310 เพื่ออะไรกัน 500 00:25:50,800 --> 00:25:51,590 พี่มือปราบ 501 00:25:52,760 --> 00:25:54,870 รบกวนนำศพเหล่านี้ไปเผาโดยด่วน 502 00:25:55,240 --> 00:25:56,190 จะได้ไม่แพร่เชื้อออกไป 503 00:25:57,680 --> 00:25:58,030 ได้ 504 00:26:07,040 --> 00:26:07,750 เสียงอะไร 505 00:26:08,320 --> 00:26:09,350 ก่อนพวกเขาจะบุกเข้ามา 506 00:26:09,600 --> 00:26:10,790 จะมีเสียงแบบนี้เกิดขึ้นทุกครั้ง 507 00:26:11,520 --> 00:26:12,670 ทุกคนเตรียมพร้อม 508 00:26:18,720 --> 00:26:19,910 ถือดาบไว้ แล้วไปหลบเสีย 509 00:26:52,080 --> 00:26:52,990 หากไม่จำเป็น 510 00:26:53,320 --> 00:26:54,230 อย่าทำร้ายราษฎร 511 00:27:20,920 --> 00:27:21,630 เลิกต่อสู้ได้แล้ว 512 00:27:49,680 --> 00:27:50,630 บอกข้ามา 513 00:27:50,920 --> 00:27:51,870 ทำไม 514 00:27:52,200 --> 00:27:53,990 พวกเจ้าถึงได้บุกเข้ามาโดยไม่คิดชีวิตเช่นนี้ 515 00:27:54,400 --> 00:27:55,270 ทำไม 516 00:27:55,440 --> 00:27:56,510 พวกเจ้าเอาเสบียงและน้ำ 517 00:27:56,520 --> 00:27:57,710 มาไว้ที่เขตกักตัวหมด 518 00:27:57,800 --> 00:27:58,870 พวกเราไม่มีอะไรกิน 519 00:27:59,120 --> 00:28:00,070 ไม่มีอะไรดื่ม 520 00:28:00,280 --> 00:28:01,390 อย่างไรก็ตาย 521 00:28:01,520 --> 00:28:03,670 เช่นนั้นก็ขอสู้ตายกับขุนนางสุนัข อย่างพวกเจ้าหน่อยเถอะ 522 00:28:13,600 --> 00:28:15,230 ข้าทำให้เขายอมแพ้ได้แล้ว 523 00:28:15,800 --> 00:28:16,750 ทำไมเจ้าต้องฆ่าเขา 524 00:28:17,400 --> 00:28:18,390 ท่านผู้ว่ามีคำสั่งว่า 525 00:28:18,920 --> 00:28:20,990 คนที่บุกเข้ามา ฆ่าได้ทันที 526 00:28:21,800 --> 00:28:23,430 อีกทั้งเขาก็ป่วยเป็นกาฬโรค 527 00:28:24,240 --> 00:28:25,790 หากเอาเชื้อมาแพร่ในเขตกักตัวจะทำอย่างไร 528 00:28:26,720 --> 00:28:27,510 ภักดีแบบโง่ ๆ 529 00:28:28,280 --> 00:28:28,870 แม่นางหลี่ว์ 530 00:28:34,640 --> 00:28:35,110 เราไปกันเถอะ 531 00:28:37,720 --> 00:28:38,550 ผู้ว่าสั่งว่า 532 00:28:39,040 --> 00:28:39,870 คนในเขตกักตัว 533 00:28:40,200 --> 00:28:41,510 ก็ห้ามเข้าไปในเขตโรคระบาด 534 00:28:42,000 --> 00:28:43,550 มิฉะนั้นให้ฆ่าทันที 535 00:28:44,000 --> 00:28:45,110 ข้าเป็นตุลาการของปิ้งโจว 536 00:28:45,840 --> 00:28:46,950 แม้แต่ข้าก็ไปไม่ได้หรือ 537 00:28:47,480 --> 00:28:48,030 ใต้เท้าตี๋ 538 00:28:48,480 --> 00:28:49,350 ข้าจะพูดอีกครั้ง 539 00:28:50,120 --> 00:28:50,910 ท่านผู้ว่าสั่งการ 540 00:28:51,680 --> 00:28:52,710 ผู้ที่ไม่มีคำสั่งจากผู้ว่า 541 00:28:53,160 --> 00:28:54,510 ห้ามผ่านด่านตรวจเด็ดขาด 542 00:28:55,120 --> 00:28:55,670 มิฉะนั้น 543 00:28:56,200 --> 00:28:57,390 ฆ่าได้ทันที 544 00:29:13,640 --> 00:29:14,270 เราไปกันเถอะ 545 00:29:24,440 --> 00:29:25,110 ใต้เท้าตี๋ 546 00:29:25,480 --> 00:29:26,550 เรามาที่คุกทำไมหรือ 547 00:29:27,080 --> 00:29:28,110 หากจะช่วยคนจากนรก 548 00:29:28,400 --> 00:29:29,510 ก็ต้องมาหาคนที่คุ้นเคยกับนรก 549 00:29:30,560 --> 00:29:31,710 แล้วทหารเฝ้ายามไปไหนหมด 550 00:29:32,320 --> 00:29:33,790 ถูกใต้เท้าหยางย้ายไปเฝ้าเขตกักตัวหมดแล้ว 551 00:29:34,840 --> 00:29:35,670 อย่างนั้นนักโทษพวกนี้ 552 00:29:35,760 --> 00:29:37,310 ก็คงไม่ได้กินข้าวมาหลายวันแล้วใช่หรือไม่ 553 00:29:39,120 --> 00:29:40,310 ราษฎรในที่เฉิงหนานยังไม่สนใจเลย 554 00:29:41,840 --> 00:29:42,750 นับประสาอะไรกับพวกเขา 555 00:30:10,040 --> 00:30:10,670 เสี่ยวโหย๋ว 556 00:30:12,040 --> 00:30:12,830 ตี๋หลาง 557 00:30:25,360 --> 00:30:27,390 ว่าแล้วเชียว ข้าย้ายมาที่นี่ตั้งนานแล้ว 558 00:30:27,520 --> 00:30:29,070 ก็ยังไม่มาเยี่ยมข้า 559 00:30:29,320 --> 00:30:31,630 ที่แท้ก็มีใหม่แล้วนี่เอง 560 00:30:32,920 --> 00:30:33,630 เจ้าอย่าเข้าใจผิด 561 00:30:34,640 --> 00:30:35,990 นางคือแม่นางหลี่ว์แห่งโรงหมอเฉิงหนาน 562 00:30:37,920 --> 00:30:39,910 รบกวนเจ้าเอาน้ำและอาหารพวกนี้ 563 00:30:40,120 --> 00:30:41,550 แจกให้นักโทษเหล่านี้ที 564 00:30:41,640 --> 00:30:42,270 ได้ 565 00:30:48,200 --> 00:30:49,750 ท่านจะมาปล่อยข้าออกไปหรือ 566 00:30:49,960 --> 00:30:50,470 ใช่ 567 00:30:51,240 --> 00:30:52,470 ข้ารู้อยู่แล้ว 568 00:30:52,760 --> 00:30:54,590 ว่าท่านรักข้ามากกว่าตำแหน่งขุนนางของท่าน 569 00:30:55,560 --> 00:30:56,270 ความจริง 570 00:30:57,480 --> 00:30:58,550 ข้ามาหาเจ้า อยากให้เจ้าช่วย 571 00:30:59,480 --> 00:31:00,070 ช่วย 572 00:31:02,640 --> 00:31:04,870 อะไรนะ ท่านบ้าไปแล้วหรือ 573 00:31:05,360 --> 00:31:06,390 ข้าเชื่อหมอหลี่ว์เสินกับซื่อเหนียง 574 00:31:06,400 --> 00:31:07,470 ว่าจะมีวิธีรักษากาฬโรค 575 00:31:07,720 --> 00:31:08,990 ดังนั้นข้าจำเป็นต้องไปเฉิงหนานสักครั้ง 576 00:31:09,040 --> 00:31:11,350 ตอนนี้เฉิงหนานเป็นนรกขุมหนึ่งไปแล้ว 577 00:31:11,840 --> 00:31:14,150 และหลี่ว์จื้อซั่วอาจจะตายไปแล้วก็ได้ 578 00:31:14,440 --> 00:31:16,190 เจ้าเชื่อข้าอีกสักครั้งได้หรือไม่ 579 00:31:17,400 --> 00:31:18,110 อย่างนั้นเอาแบบนี้ 580 00:31:18,560 --> 00:31:19,750 เจ้าแค่ส่งข้าเข้าไปในเฉิงหนาน 581 00:31:19,760 --> 00:31:20,430 เจ้าไม่ต้องเข้าไป 582 00:31:20,840 --> 00:31:21,470 หลังจากนั้น 583 00:31:21,760 --> 00:31:22,910 เจ้าจะหนีออกจากปิ้งโจวก็ช่าง 584 00:31:23,200 --> 00:31:24,470 จะอยู่ที่เฉิงเป่ยรอให้เปิดเมืองก็ได้ 585 00:31:25,080 --> 00:31:25,830 ข้าจะไม่ยุ่งกับเจ้า 586 00:31:33,720 --> 00:31:34,350 ตี๋หลาง 587 00:31:37,200 --> 00:31:37,910 ท่านก็รู้ 588 00:31:39,040 --> 00:31:40,230 ว่าข้าได้มอบชีวิตนี้ 589 00:31:40,480 --> 00:31:41,630 ให้กับท่านตี๋ฮว๋ายยิงมานานแล้ว 590 00:31:44,960 --> 00:31:46,230 ดังนั้นท่านให้ข้าทำอะไร 591 00:31:46,360 --> 00:31:47,710 ข้าก็ไม่มีทางปฏิเสธ 592 00:31:58,680 --> 00:31:59,350 ขอบใจเจ้ามาก 593 00:32:15,720 --> 00:32:16,670 ใต้เท้าตี๋ 594 00:32:17,640 --> 00:32:18,390 เร็วขนาดนี้เชียว 595 00:32:19,000 --> 00:32:20,070 พบกันอีกแล้วนะ 596 00:32:20,200 --> 00:32:21,750 คำพูดนั้นที่เจ้าพูดครั้งก่อน 597 00:32:22,160 --> 00:32:25,150 นรกจะปรากฏ กาฬโรคระบาดหนัก 598 00:32:25,920 --> 00:32:27,750 ราษฎรเมืองปิ้งโจว 599 00:32:28,040 --> 00:32:29,630 อนาถนัก 600 00:32:29,720 --> 00:32:31,230 หมายความว่าอย่างไรกันแน่ 601 00:32:34,560 --> 00:32:36,110 ต้องให้ข้าพูดมากกว่านี้อีกหรือ 602 00:32:37,400 --> 00:32:38,910 เจ้าเองก็เห็นมาแล้ว 603 00:32:49,840 --> 00:32:50,750 เจ้ารู้อะไรอีก 604 00:32:53,480 --> 00:32:55,710 ข้ามาจากนรกนะ 605 00:32:56,440 --> 00:32:58,630 ถึงดมกลิ่นที่มาจากนรกได้ 606 00:33:02,840 --> 00:33:04,950 ตอนนี้ข้าจะให้โอกาสเจ้ามาร่วมมือกัน 607 00:33:05,600 --> 00:33:07,150 หลังทำสำเร็จข้าจะรายงานราชสำนัก 608 00:33:07,760 --> 00:33:08,550 ละเว้นโทษตายเจ้า 609 00:33:11,440 --> 00:33:12,150 เจ้าว่าอะไรนะ 610 00:33:13,080 --> 00:33:14,430 ข้าไม่ได้ฟังผิดไปใช่หรือไม่ 611 00:33:16,720 --> 00:33:19,030 ตี๋ฮว๋ายยิงที่สุดแสนฉลาด 612 00:33:19,760 --> 00:33:22,510 ต้องการความช่วยเหลือจากนักโทษประหารคนหนึ่ง 613 00:33:24,200 --> 00:33:24,630 ช่างเถอะ 614 00:33:25,520 --> 00:33:25,910 เดี๋ยวก่อน 615 00:33:29,840 --> 00:33:31,470 ข้าจะช่วยเจ้า 616 00:33:44,360 --> 00:33:44,710 ไป 617 00:33:47,160 --> 00:33:48,070 ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ 618 00:33:48,080 --> 00:33:49,390 ทหารอ่อนแอพวกนั้น 619 00:33:49,680 --> 00:33:50,710 แค่กำจัดพวกเขาไป 620 00:33:50,960 --> 00:33:52,230 แล้วฝ่าด่านตรวจไปเลย 621 00:33:52,520 --> 00:33:53,430 มันไม่ง่ายกว่าหรือ 622 00:33:53,480 --> 00:33:54,230 เอาละ ๆ 623 00:33:54,640 --> 00:33:55,110 ใคร 624 00:33:55,880 --> 00:33:56,270 ไป 625 00:33:56,880 --> 00:33:57,230 เร็ว 626 00:34:04,560 --> 00:34:05,390 อานซื่อสยง 627 00:34:06,200 --> 00:34:07,070 ข้ารู้ว่าเจ้ากล้าหาญ 628 00:34:07,840 --> 00:34:08,990 แต่ข้าไม่มีเวลา 629 00:34:09,000 --> 00:34:09,590 ให้อะไรมาขวางอีกแล้ว 630 00:34:09,960 --> 00:34:10,830 ถ้าเจ้ากล้าทำอีก 631 00:34:11,320 --> 00:34:12,510 อย่าหาว่าข้าไร้น้ำใจ 632 00:34:12,840 --> 00:34:13,750 ใต้เท้าตี๋ 633 00:34:14,600 --> 00:34:17,030 ได้ข่าวว่าท่านเป็นคนขอให้ข้าช่วยเองนะ 634 00:34:18,190 --> 00:34:19,590 พวกขุนนางเช่นท่าน 635 00:34:20,040 --> 00:34:21,310 ขอร้องคนอื่นแบบนี้หรือ 636 00:34:25,600 --> 00:34:26,190 ก็ได้ 637 00:34:26,960 --> 00:34:28,310 ต่อไปข้าจะเชื่อฟังท่าน 638 00:34:29,040 --> 00:34:30,990 ข้ามีตรวนในมือ ท่านมีดาบ 639 00:34:31,719 --> 00:34:33,709 ไม่เชื่อฟังท่านก็คงไม่ได้แล้ว 640 00:34:35,360 --> 00:34:36,670 เสร็จแล้ว ลงไปทางนี้ 641 00:34:37,190 --> 00:34:37,870 แม่นางซู 642 00:34:38,040 --> 00:34:39,390 ทำไมที่นี่มีทางอยู่เล่า 643 00:34:39,960 --> 00:34:40,830 เจ้าคงไม่รู้ว่า 644 00:34:41,360 --> 00:34:42,430 ความจริงแม่นางซู 645 00:34:42,840 --> 00:34:44,510 ตระกูลนางเป็นจอมโจรแห่งสุสาน 646 00:34:44,719 --> 00:34:45,509 จอมโจรที่เดินอยู่ใต้ดิน 647 00:34:46,000 --> 00:34:47,550 ใต้ดินของบ้านเรือนของคนในปิ้งโจว 648 00:34:47,560 --> 00:34:48,510 นางขุดจนทะลุหากันไปหมด 649 00:34:49,040 --> 00:34:50,190 ขอแค่นางมีพลั่ว 650 00:34:50,480 --> 00:34:51,590 ไม่ว่าบ้านใคร 651 00:34:51,760 --> 00:34:52,870 นางก็เข้าออกได้อย่างอิสระ 652 00:34:53,560 --> 00:34:54,070 ตี๋หลาง 653 00:34:54,440 --> 00:34:56,550 ทำไมข้ารู้สึกว่ามันไม่ใช่คำชม 654 00:34:57,190 --> 00:34:58,630 แม่นางซูเก่งกาจจริง ๆ 655 00:34:59,000 --> 00:34:59,870 ไม่เหมือนข้า 656 00:34:59,920 --> 00:35:01,510 ที่เป็นสตรีอ่อนแอไม่มีแรงแม้จะจับไก่ 657 00:35:04,200 --> 00:35:05,670 พวกเจ้าจะคุยกันถึงเมื่อใดหรือ 658 00:35:06,720 --> 00:35:07,950 ฟ้าจะสางแล้วนะ 659 00:35:14,120 --> 00:35:14,670 เดินมาทางนี้ 660 00:35:21,040 --> 00:35:22,190 โพรงพวกนี้เอาไว้ทำอะไรหรือ 661 00:35:22,280 --> 00:35:23,150 ทำไมเล็กขนาดนี้ 662 00:35:23,560 --> 00:35:24,310 มันคือโพรงของจอมโจร 663 00:35:25,280 --> 00:35:27,030 แล้วพวกเราคนธรรมดาจะเข้าไปได้อย่างไร 664 00:35:27,800 --> 00:35:29,390 รูปร่างของเสี่ยวโหย๋วบวกกับวิชาหดกระดูก 665 00:35:29,720 --> 00:35:30,310 เข้าไปได้พอดี 666 00:35:38,000 --> 00:35:38,510 มีอะไร 667 00:35:38,960 --> 00:35:39,670 ไม่มีอะไร 668 00:35:40,000 --> 00:35:41,910 แค่ได้กลิ่นที่คุ้นเคย 669 00:35:42,680 --> 00:35:43,310 กลิ่นอะไร 670 00:35:48,520 --> 00:35:49,590 กลิ่นนรก 671 00:36:11,080 --> 00:36:12,310 ขอสวรรค์โปรด 672 00:36:12,960 --> 00:36:15,110 ส่งเทพสวรรค์ลงมายังโลกมนุษย์ 673 00:36:16,320 --> 00:36:19,150 ขจัดโรคในหนูของเมืองปิ้งโจวเราไปที 674 00:36:19,440 --> 00:36:20,110 ที่นี่หรือ 675 00:36:20,960 --> 00:36:22,030 ทำไมเปิดไม่ออก 676 00:36:22,320 --> 00:36:23,430 ไม่ผิดแน่ ที่นี่แหละ 677 00:36:23,960 --> 00:36:25,310 อาจจะถูกของบางอย่างทับเอาไว้ 678 00:36:25,440 --> 00:36:26,230 เจ้าออกแรงหน่อย 679 00:36:27,480 --> 00:36:27,990 เจ้าทำอะไร 680 00:36:28,160 --> 00:36:29,510 ให้ข้าช่วยเจ้าแล้วกัน 681 00:36:29,520 --> 00:36:29,950 เจ้าทำอะไร 682 00:36:37,960 --> 00:36:38,590 เปิดประตูไม่ได้นะ 683 00:36:38,720 --> 00:36:39,550 หากให้พวกเขารู้ 684 00:36:39,560 --> 00:36:40,870 ว่าเราหลบอยู่ที่นี่ ยุ่งแน่ 685 00:36:42,120 --> 00:36:43,310 เข้าใจแล้วท่านป้า 686 00:36:48,640 --> 00:36:50,670 เนื้อหนู เจ้ายังกินได้ดูอร่อยขนาดนี้ 687 00:36:51,320 --> 00:36:52,190 ข้าไม่เหมือนเจ้า 688 00:36:52,480 --> 00:36:53,230 มีวิชา 689 00:36:53,840 --> 00:36:54,670 ข้าอยู่ในคุก 690 00:36:54,760 --> 00:36:55,830 ไม่ได้กินธัญญาหารมาตลอด 691 00:36:56,480 --> 00:36:57,630 นี่เป็นมื้อแรกในรอบหลายวันเลย 692 00:36:59,200 --> 00:36:59,790 ดีจริง ๆ 693 00:37:00,760 --> 00:37:02,310 อร่อยกว่าหนูดิบเยอะเลย 694 00:37:02,320 --> 00:37:04,110 หนูดิบเจ้าก็เคยกินหรือ 695 00:37:04,120 --> 00:37:06,830 หลังจากปิดเมือง พวกท่านก็มาที่วัดร้างนี้ 696 00:37:07,200 --> 00:37:08,070 ใช่ขอรับใต้เท้า 697 00:37:08,440 --> 00:37:10,270 ก่อนหน้านี้ข้าเคยเป็นโรคระบาดมาก่อน 698 00:37:10,640 --> 00:37:11,750 รู้ว่าจะไปโรงหมอไม่ได้เด็ดขาด 699 00:37:12,000 --> 00:37:12,750 ถ้าไปโรงหมอ 700 00:37:12,760 --> 00:37:14,510 แม้ไม่ป่วยก็จะถูกแพร่เชื้อจนป่วย 701 00:37:15,120 --> 00:37:15,870 แล้วทำไม 702 00:37:15,920 --> 00:37:16,670 ไม่อยู่ที่บ้านเล่า 703 00:37:17,520 --> 00:37:19,510 หลังจากปิดเมืองมันวุ่นวายไปหมด 704 00:37:19,760 --> 00:37:21,150 ราษฎรผู้ประสบภัยวิ่งไปทั่วเพื่อชิงเสบียง 705 00:37:21,640 --> 00:37:22,230 ที่นี่หรือ 706 00:37:22,440 --> 00:37:23,590 ถูกลือว่ามีผีมาตลอด 707 00:37:23,680 --> 00:37:24,630 จึงไม่มีคนกล้ามา 708 00:37:25,320 --> 00:37:25,910 ดีมากเลย 709 00:37:28,360 --> 00:37:28,950 ใต้เท้าตี๋ 710 00:37:30,840 --> 00:37:32,630 ไม่มีใครเป็นกาฬโรคเลยใช่หรือไม่ 711 00:37:33,320 --> 00:37:34,150 ข้าตรวจดูแล้ว 712 00:37:34,680 --> 00:37:35,830 พวกเขาไม่ได้ป่วยสักคน 713 00:37:36,760 --> 00:37:37,710 แค่กินน้อย 714 00:37:37,720 --> 00:37:39,110 ร่างกายเลยอ่อนแอไปหน่อยเท่านั้น 715 00:37:40,200 --> 00:37:41,030 เป็นไปได้หรือ 716 00:37:42,040 --> 00:37:44,310 พวกเขากินเนื้อหนูทุกวัน 717 00:37:45,720 --> 00:37:46,590 ใช่ 718 00:37:47,280 --> 00:37:48,590 คนป่วยส่วนใหญ่ที่โรงหมอ 719 00:37:48,640 --> 00:37:49,990 กลับไม่เคยได้สัมผัสฝูงหนูเลย 720 00:37:50,440 --> 00:37:51,510 แต่ป่วยด้วยกาฬโรค 721 00:38:32,000 --> 00:38:33,510 คนที่ไอ ตัวร้อน 722 00:38:33,520 --> 00:38:34,790 มาเข้าแถวรับยาตรงนี้ 723 00:38:35,640 --> 00:38:36,990 คนที่ไม่ป่วยมาทางนี้ 724 00:38:37,560 --> 00:38:38,910 รับยาป้องกันกาฬโรคไป 725 00:38:39,840 --> 00:38:41,030 มาทีละคนนะ 726 00:38:41,840 --> 00:38:44,750 มา ๆ ๆ มีให้ทุกคน 727 00:38:57,800 --> 00:38:58,350 ลุงเหลียง 728 00:38:58,720 --> 00:38:59,230 ซื่อเหนียง 729 00:38:59,280 --> 00:38:59,950 แม่ข้าล่ะ 730 00:39:00,040 --> 00:39:01,110 ในที่สุดเจ้าก็กลับมา 731 00:39:01,600 --> 00:39:02,870 แม่เจ้าบ่นคิดถึงเจ้าตลอดเลย 732 00:39:03,120 --> 00:39:04,230 นางรักษาคนไข้อยู่ในห้องโถงใหญ่ 733 00:39:04,320 --> 00:39:05,030 เจ้ารีบเข้าไปเถอะ 734 00:39:06,720 --> 00:39:07,670 ใต้เท้าตี๋เชิญทางนี้ 735 00:39:10,360 --> 00:39:10,830 ท่านแม่ 736 00:39:14,120 --> 00:39:14,630 ท่านแม่ 737 00:39:14,640 --> 00:39:15,470 กลับมาแล้วหรือ 738 00:39:16,360 --> 00:39:17,590 เดินทางคงลำบากแย่ 739 00:39:24,520 --> 00:39:25,750 ต้องขออภัยใต้เท้าตี๋ด้วย 740 00:39:26,440 --> 00:39:27,590 น้ำที่เก็บเอาไว้ 741 00:39:27,840 --> 00:39:29,350 ต้องเอาไว้ต้มยาให้ชาวบ้านผู้ประสบภัย 742 00:39:30,000 --> 00:39:31,230 นี่เป็นน้ำฝนที่รองไว้ 743 00:39:31,240 --> 00:39:32,430 ท่านแบ่งไปดื่มสักหน่อยแล้วกัน 744 00:39:32,760 --> 00:39:33,510 เวลาคับขันเช่นนี้ 745 00:39:33,720 --> 00:39:34,830 ย่อมต้องปรับตัว 746 00:39:37,120 --> 00:39:38,710 ขอบคุณที่ใต้เท้าตี๋เข้าใจ 747 00:39:39,640 --> 00:39:41,550 คิดว่าใต้เท้าตี๋ 748 00:39:41,800 --> 00:39:43,910 คงมอบจดหมายให้ผู้ว่าหยางแล้วใช่หรือไม่ 749 00:39:46,360 --> 00:39:47,270 ทั้งสองท่านนี้ 750 00:39:47,680 --> 00:39:49,430 คิดว่าคงเป็นคนที่ผู้ว่าหยางส่งมา 751 00:39:49,800 --> 00:39:51,070 แต่ออกจะน้อยไปหน่อยไม่พอแน่ 752 00:39:52,600 --> 00:39:53,430 คืออย่างนี้ 753 00:39:54,040 --> 00:39:55,750 จดหมายมอบให้ใต้เท้าหยางแล้วจริง ๆ 754 00:39:57,760 --> 00:39:59,070 แต่ว่า 755 00:40:04,801 --> 00:40:07,259 [โรงหมอ] 756 00:40:09,920 --> 00:40:10,950 หยางฉิงเทียน 757 00:40:13,040 --> 00:40:14,790 ท่านกล้าทิ้งพวกเราจริง ๆ หรือ 758 00:40:19,720 --> 00:40:21,390 หมอหลี่ว์เสินฟังข้าพูดก่อน 759 00:40:22,480 --> 00:40:24,230 ที่ข้าเสี่ยงอันตรายมาถึงที่นี่ 760 00:40:24,960 --> 00:40:26,670 ก็เพราะเชื่อหมอหลี่ว์เสิน 761 00:40:27,040 --> 00:40:28,870 ว่าจะต้องหาทางทำยารักษาโรคได้แน่ 762 00:40:29,800 --> 00:40:30,750 ขอแค่มียารักษา 763 00:40:31,440 --> 00:40:31,910 ข้า 764 00:40:32,520 --> 00:40:34,190 ก็เชื่อมั่นว่าจะสามารถเกลี้ยกล่อมพวกเขา 765 00:40:34,200 --> 00:40:35,110 ให้ยกเลิกคำสั่งปิดเมืองได้ 766 00:40:35,960 --> 00:40:36,670 ถึงตอนนั้น 767 00:40:37,000 --> 00:40:38,830 เราก็จะมีสิ่งของและกำลังคนมากพอ 768 00:40:39,160 --> 00:40:40,470 ที่จะช่วยราษฎรเฉิงหนาน 769 00:40:44,040 --> 00:40:44,870 ใต้เท้าตี๋ 770 00:40:45,560 --> 00:40:46,550 ท่านตามข้ามา 771 00:40:55,040 --> 00:40:55,630 ท่านดู 772 00:40:56,840 --> 00:40:59,790 หลายวันมานี้ฝูงหนูเข้ามาโจมตีคนหลายครั้ง 773 00:40:59,920 --> 00:41:01,030 และนับวันก็มากขึ้น 774 00:41:02,360 --> 00:41:03,630 บวกกับในเมือง 775 00:41:03,680 --> 00:41:04,950 มีน้ำกับเสบียงไม่พอ 776 00:41:05,480 --> 00:41:06,750 ร่างกายชาวบ้านอ่อนแอ 777 00:41:07,120 --> 00:41:09,030 ก็ยิ่งทำให้ความรุนแรงของโรคระบาดกำเริบเร็วขึ้น 778 00:41:09,600 --> 00:41:10,950 ถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไป 779 00:41:11,480 --> 00:41:12,830 คงหมดทางช่วยแล้วจริง ๆ 780 00:41:14,160 --> 00:41:14,790 พูดมาตั้งนาน 781 00:41:15,120 --> 00:41:15,990 หมอเช่นท่าน 782 00:41:16,000 --> 00:41:17,310 ก็ไม่มีวิธีรักษากาฬโรค อย่างนั้นหรือ 783 00:41:17,800 --> 00:41:18,190 นี่ 784 00:41:18,200 --> 00:41:18,830 ท่าน "นี่" อะไรของท่าน 785 00:41:18,840 --> 00:41:19,750 ข้าบอกท่านตั้งนานแล้วว่า 786 00:41:19,840 --> 00:41:21,270 หนีออกนอกเมืองไปกับข้า ท่านก็ไม่ฟัง 787 00:41:21,680 --> 00:41:22,310 คราวนี้เป็นอย่างไร 788 00:41:23,320 --> 00:41:24,550 หากเราก็ติดกาฬโรค 789 00:41:24,800 --> 00:41:26,190 การหนีออกจากเมืองก็ย่อมเสียแรงมาก 790 00:41:28,440 --> 00:41:29,310 ไม่หรอกท่านแม่ 791 00:41:29,560 --> 00:41:31,310 ท่านต้องมีวิธีรักษากาฬโรคแน่ใช่หรือไม่ 792 00:41:31,960 --> 00:41:32,590 ไม่อย่างนั้น 793 00:41:32,760 --> 00:41:34,830 ทำไมท่านต้องไปส่งจดหมายให้ผู้ว่าหยาง 794 00:41:34,840 --> 00:41:35,790 ขอคนขอเสบียงเล่า 795 00:41:36,360 --> 00:41:38,070 อีกอย่างตอนนี้ท่านยังแจก 796 00:41:38,080 --> 00:41:39,510 ยารักษากาฬโรคไม่ใช่หรือ 797 00:41:41,280 --> 00:41:42,670 ข้าคิดว่าข้าทำได้ 798 00:41:43,720 --> 00:41:45,230 แต่ข้าประเมินตนเองสูงไป 799 00:41:45,920 --> 00:41:46,950 ข้าทำตาม 800 00:41:46,960 --> 00:41:49,030 วิธีรักษากาฬโรคคือรักษาตามอาการ 801 00:41:50,000 --> 00:41:51,270 ถึงอาการป่วยจะดีขึ้น 802 00:41:51,520 --> 00:41:52,550 แต่ก็ไร้ทางรักษาโรคให้หาย 803 00:41:53,240 --> 00:41:53,990 ยาพวกนั้น 804 00:41:54,040 --> 00:41:55,910 แค่สามารถยืดเวลาออกไปได้เท่านั้น 805 00:41:56,480 --> 00:41:57,390 หักห้ามใจเสียบ้าง 806 00:42:01,320 --> 00:42:02,670 กาฬโรคดุจลม 807 00:42:02,880 --> 00:42:04,230 โรคระบาดดุจไฟ 808 00:42:04,760 --> 00:42:05,870 ลมแรงเพียงใด 809 00:42:06,160 --> 00:42:07,030 ก็ไม่คร่าชีวิตคน 810 00:42:07,360 --> 00:42:08,630 แต่หากไฟใช้พลังลม 811 00:42:09,040 --> 00:42:10,390 แม้หญ้าก็ไม่อาจเกิดได้ 812 00:42:11,720 --> 00:42:12,630 นี่เจ้าก้อนหิน 813 00:42:13,120 --> 00:42:14,710 เจ้าพูดจาเป็นบทเป็นกลอน 814 00:42:15,000 --> 00:42:16,750 มันไม่เข้ากับภาพลักษณ์ของเจ้าอย่างมากเลยรู้หรือไม่ 815 00:42:17,920 --> 00:42:18,630 ชี้แนะหน่อยเถอะ 816 00:42:19,960 --> 00:42:21,830 เพราะคนกินเนื้อหนูใช่หรือไม่ 817 00:42:22,920 --> 00:42:23,790 ถึงได้รับเชื้อมา 818 00:42:23,880 --> 00:42:24,630 กาฬโรค 819 00:42:25,080 --> 00:42:26,630 คือพิษที่อยู่ในตัวหนู 820 00:42:27,040 --> 00:42:28,390 ติดต่อผ่านการกัด 821 00:42:29,080 --> 00:42:31,270 กินเนื้อหนู โรคก็ยิ่งติดได้เร็วกว่า 822 00:42:31,760 --> 00:42:32,910 ย่างสุกก็เหมือนกันหรือ 823 00:42:33,200 --> 00:42:33,910 ไม่ว่าอย่างไร 824 00:42:33,920 --> 00:42:35,710 กินเนื้อหนู โรคต้องกำเริบแน่ 825 00:42:36,320 --> 00:42:37,030 อย่างนั้นก็ถูกแล้ว 826 00:42:37,080 --> 00:42:38,950 เราพบครอบครัวหนึ่งในวัดร้าง 827 00:42:39,200 --> 00:42:41,270 พวกเขาย่างเนื้อหนูประทังชีวิต 828 00:42:41,800 --> 00:42:43,190 แต่พวกเขาไม่มีใครป่วยเลย 829 00:42:43,560 --> 00:42:44,630 อย่างนั้นมันจะอธิบายได้หรือไม่ว่า 830 00:42:44,920 --> 00:42:46,510 โรคระบาดครั้งนี้ไม่ใช่กาฬโรค 831 00:42:46,920 --> 00:42:48,710 แต่เกิดขึ้นจากโรคอื่น 832 00:42:49,880 --> 00:42:50,430 เป็นไปไม่ได้ 833 00:42:51,360 --> 00:42:52,430 ชาวบ้านพวกนี้ 834 00:42:52,800 --> 00:42:54,110 ต่างถูกหนูกัดทั้งสิ้น 835 00:42:54,600 --> 00:42:55,550 ถึงได้ป่วย 836 00:42:56,760 --> 00:42:58,030 อาจบังเอิญว่า 837 00:42:58,320 --> 00:43:00,150 คนในวัดร้าง 838 00:43:00,480 --> 00:43:01,510 กินหนูที่ไม่ได้ป่วยก็เท่านั้น 839 00:43:02,480 --> 00:43:03,510 ก็ใช่จะไร้เหตุผล 840 00:43:04,400 --> 00:43:05,670 แต่ถ้าจะพิสูจน์เรื่องทั้งหมด 841 00:43:06,440 --> 00:43:08,070 ก็คงต้องไปดูที่รังหนูแล้ว 842 00:43:09,480 --> 00:43:10,630 รังหนู 843 00:43:10,960 --> 00:43:12,590 เลิกหาเรื่องได้แล้ว ท่านรู้หรือว่าอยู่ที่ไหน 844 00:43:20,880 --> 00:43:21,550 ใต้เท้าตี๋ 845 00:43:21,880 --> 00:43:22,630 ท่านมั่นใจว่า 846 00:43:22,720 --> 00:43:24,350 รังหนูอยู่ในคุกนี้จริง ๆ หรือ 847 00:43:25,040 --> 00:43:26,790 โรคจากหนูเกิดขึ้นที่นี่ครั้งแรก 848 00:43:27,680 --> 00:43:28,430 ดังนั้น 849 00:43:29,360 --> 00:43:31,590 ที่นี่ต้องมีทางเข้าไปยังรังหนู 850 00:43:33,160 --> 00:43:33,990 ที่รกร้างผุพังนี้ 851 00:43:34,160 --> 00:43:35,270 ขังข้าไว้ตั้งหลายเดือน 852 00:43:35,800 --> 00:43:37,110 ข้าไม่อยากเข้าไปอีกแล้ว 853 00:43:37,440 --> 00:43:38,030 เจ้าไม่ต้องไป 854 00:43:38,400 --> 00:43:39,910 เจ้ากลับโรงหมอเฉิงหนานไปกับแม่นางหลี่ว์ก็ได้ 855 00:43:42,800 --> 00:43:44,030 ตี๋หลาง ท่านมานี่ 856 00:43:47,440 --> 00:43:47,950 ตี๋หลาง 857 00:43:48,560 --> 00:43:49,790 ท่านฟังข้าสักครั้งได้หรือไม่ 858 00:43:49,840 --> 00:43:51,110 ไม่ต้องไปหารังหนูอะไรอีกแล้ว 859 00:43:51,560 --> 00:43:52,230 กลับเฉิงเป่ยกับข้า 860 00:43:52,720 --> 00:43:53,230 รอให้ปลอดภัย 861 00:43:53,240 --> 00:43:54,470 ข้าจะหาทางให้เราหนีออกจากเมือง 862 00:43:55,760 --> 00:43:56,910 ความจริงเจ้าก็รู้ดี 863 00:43:57,880 --> 00:43:58,510 ว่าข้าจะทิ้ง 864 00:43:58,520 --> 00:43:59,830 ราษฎรเฉิงหนานไปได้อย่างไร 865 00:44:00,560 --> 00:44:02,350 แต่ท่านแค่ตัวคนเดียวนะตี๋หลาง 866 00:44:03,000 --> 00:44:04,710 ท่านจะปกป้องชีวิตนับพันของ 867 00:44:04,760 --> 00:44:06,190 ราษฎรเมืองปิ้งโจวได้อย่างไร 868 00:44:16,120 --> 00:44:16,790 ตี๋หลาง 869 00:44:18,080 --> 00:44:18,990 ท่านเคยบอกว่า 870 00:44:20,600 --> 00:44:21,870 ฮว๋ายยิงสัตย์ซื่อ 871 00:44:22,560 --> 00:44:23,870 ทิ้งใจไว้ยังโลกมนุษย์ 872 00:44:25,080 --> 00:44:26,350 อยู่ด้วยกันตลอดไป 873 00:44:27,600 --> 00:44:28,630 ก็เพื่อซูโหย๋ว 874 00:44:30,080 --> 00:44:32,310 แต่ครั้งนี้ถือว่าข้าขอร้องท่านละ 875 00:44:32,720 --> 00:44:34,390 ข้าขอร้องท่านอย่าทำมันต่อเลย 876 00:44:34,400 --> 00:44:36,350 ถ้าทำมันต่อไปชีวิตท่านก็อาจไม่เหลือ 877 00:44:36,360 --> 00:44:37,350 ไม่ต้องพูดแล้ว 878 00:44:37,840 --> 00:44:38,470 ข้าตัดสินใจแล้ว 879 00:44:38,520 --> 00:44:39,230 ใครก็เปลี่ยนใจข้าไม่ได้ 880 00:44:42,240 --> 00:44:43,070 ตี๋ฮว๋ายยิง 881 00:44:44,640 --> 00:44:45,270 ดี 882 00:44:45,960 --> 00:44:47,230 ในเมื่อเจ้าอยากไปตาย 883 00:44:47,400 --> 00:44:48,390 อย่างนั้นเจ้าก็ไปเถอะ 884 00:44:49,640 --> 00:44:51,230 ชั่วชีวิตนี้ข้าก็ไม่อยากเจอกับท่านอีกแล้ว 885 00:44:56,200 --> 00:44:56,830 แม่นางซู 886 00:44:59,480 --> 00:45:00,190 ใต้เท้าตี๋ 887 00:45:00,480 --> 00:45:02,070 รบกวนช่วยข้าดูแลนางด้วยเถอะ 888 00:45:02,720 --> 00:45:04,510 อืม ใต้เท้าตี๋ 889 00:45:04,920 --> 00:45:06,150 ท่านเองก็ต้องระวังให้มาก 890 00:45:06,760 --> 00:45:07,910 ข้าเป็นตัวแทนของราษฎรปิ้งโจว 891 00:45:08,240 --> 00:45:08,910 เอ่ยขอบคุณท่าน 892 00:45:09,480 --> 00:45:10,110 วางใจเถอะ 893 00:45:10,360 --> 00:45:11,470 ข้าจะพยายามหารังหนูให้เจอ 894 00:45:12,240 --> 00:45:13,830 หวังว่าจะมีส่วนช่วย 895 00:45:14,040 --> 00:45:14,710 ในการทำยาของพวกเจ้า 896 00:45:15,000 --> 00:45:15,870 หากหาสาเหตุของโรคได้ 897 00:45:16,120 --> 00:45:17,830 ข้ากับแม่ก็ต้องหาวิธีรักษามันได้แน่ 898 00:45:19,360 --> 00:45:20,590 ข้าก็ขอเป็นตัวแทนราษฎรปิ้งโจว 899 00:45:20,880 --> 00:45:21,630 เอ่ยขอบคุณเจ้า 900 00:45:34,040 --> 00:45:35,790 ความจริงเรื่องในนี้เจ้าเองก็ช่วยไม่ได้ 901 00:45:36,560 --> 00:45:37,070 เจ้าก็ไปเถอะ 902 00:45:37,760 --> 00:45:39,590 ข้าคิดว่าเจ้าคิดมากไปแล้วตี๋เหรินเจี๋ย 903 00:45:40,240 --> 00:45:41,790 ข้าไม่เคยคิดช่วยเจ้าตั้งแต่แรกอยู่แล้ว 904 00:45:42,400 --> 00:45:43,230 ข้าแค่รู้สึกว่า 905 00:45:43,880 --> 00:45:45,150 เรื่องนี้มันน่าสนุกดี 906 00:45:46,560 --> 00:45:48,150 หรือมันน่าสนุกกว่าการฆ่าคนของเจ้า 907 00:45:48,320 --> 00:45:48,910 แน่นอน 908 00:45:49,280 --> 00:45:50,830 ไม่อย่างนั้นเจ้าก็คงตายไปนานแล้ว 909 00:45:51,160 --> 00:45:52,910 อย่างนั้นข้าคงต้องขอบคุณเจ้าในบุญคุณที่ไว้ชีวิต 910 00:45:55,760 --> 00:45:57,390 เจ้ามักบอกว่าเป็นทูตในนรก 911 00:45:58,120 --> 00:45:59,190 สามารถรู้เรื่องราวล่วงหน้าได้ไม่ใช่หรือ 912 00:45:59,880 --> 00:46:00,190 มาสิ 913 00:46:01,040 --> 00:46:02,270 เจ้าลองทำนายหน่อยว่าทางข้างหน้า 914 00:46:02,760 --> 00:46:03,870 เป็นมงคลหรืออัปมงคล 915 00:46:04,440 --> 00:46:06,270 ข้ารู้แค่ว่าถ้าเดินตรงไปอีก 916 00:46:06,480 --> 00:46:08,350 ก็จะเป็นนรกแล้วจริง ๆ 917 00:46:09,800 --> 00:46:11,510 อย่างนั้นก็ขอเชิญทูตแห่งนรกเช่นเจ้า 918 00:46:12,240 --> 00:46:13,030 นำทางข้าที 919 00:46:13,240 --> 00:46:15,230 ได้ เชิญ 920 00:46:15,640 --> 00:46:16,150 เชิญ 921 00:46:21,120 --> 00:46:21,910 แม่นางซู 922 00:46:23,480 --> 00:46:24,190 แม่นางซู 923 00:46:24,840 --> 00:46:25,270 มีอะไร 924 00:46:25,840 --> 00:46:26,750 เจ้าอย่าโกรธไปเลย 925 00:46:27,440 --> 00:46:28,710 ใต้เท้าตี๋เป็นห่วงชาติราษฎร 926 00:46:28,720 --> 00:46:29,790 เป็นบุรุษผู้องอาจ 927 00:46:30,000 --> 00:46:31,830 เมืองปิ้งโจวมีขุนนางเช่นใต้เท้าตี๋ 928 00:46:31,840 --> 00:46:33,150 นับเป็นวาสนาของราษฎรปิ้งโจว 929 00:46:33,320 --> 00:46:34,070 ราษฎร ๆ 930 00:46:34,200 --> 00:46:35,150 เขารู้จักแต่ราษฎร 931 00:46:35,280 --> 00:46:36,350 เมื่อไรจะคิดถึงตัวเองบ้าง 932 00:46:36,360 --> 00:46:37,030 คิดถึงข้าบ้าง 933 00:46:37,280 --> 00:46:38,590 ให้เขาไปอยู่กับราษฎรเขาไปเถอะ 934 00:46:40,560 --> 00:46:42,110 แม่นางซูท่านไม่กลับโรงหมอกับข้าหรือ 935 00:46:42,720 --> 00:46:44,190 ที่นั่นมีแต่คนป่วยกาฬโรค 936 00:46:44,440 --> 00:46:45,430 ข้ากลัวจะโดนแพร่เชื้อมาให้ 937 00:46:45,520 --> 00:46:46,630 ข้าไปมุดอยู่ในรูของข้าดีกว่า 938 00:47:10,760 --> 00:47:11,910 ดูจากบาดแผลแล้ว 939 00:47:13,360 --> 00:47:15,670 ศพคงถูกแทะเป็นอาหาร ไปในชั่วพริบตาถึงเป็นเช่นนี้ 940 00:47:17,240 --> 00:47:18,430 แล้วมันต้องมีหนูมากเพียงไหนกัน 941 00:47:18,960 --> 00:47:20,590 หนูที่มากเหมือนคลื่นน้ำ 942 00:47:21,120 --> 00:47:23,030 ทำไมพูดเหมือนเจ้าเคยเห็นอย่างนั้นเล่า 943 00:47:24,360 --> 00:47:25,990 ที่นี่เป็นที่ที่ข้าอยู่นานที่สุด 944 00:47:26,320 --> 00:47:27,630 ตั้งแต่เกิดมา 945 00:47:57,160 --> 00:47:57,750 ทำไม 946 00:47:58,320 --> 00:48:00,470 เจ้าคิดว่าห้องขังข้าคือรังหนูหรือ 947 00:48:01,320 --> 00:48:03,190 หรือรังหนูจะเป็นห้องขังเจ้าไม่ได้ 948 00:48:06,000 --> 00:48:06,590 ได้ 949 00:48:07,400 --> 00:48:08,190 ยินดีให้เยี่ยมชม 950 00:48:41,760 --> 00:48:42,470 ใต้เท้าตี๋ 951 00:48:51,680 --> 00:48:52,230 มีอะไร 952 00:48:53,560 --> 00:48:54,310 นี่มันน่าจะเป็น 953 00:48:54,320 --> 00:48:55,830 ทางเข้ารังหนูที่เจ้าตามหาอยู่ 954 00:48:57,360 --> 00:48:58,630 ประตูนี้ทะลุไปยังคุก 955 00:48:59,040 --> 00:49:00,550 หลังสงครามสิ้นสุดที่นี่ก็ไม่ได้ใช้อีก 956 00:49:01,960 --> 00:49:02,990 เจ้ามั่นใจได้อย่างไร 957 00:49:03,840 --> 00:49:05,470 ว่ารอยพวกนี้เป็นรอยฟันหนู 958 00:49:08,640 --> 00:49:09,550 ชัดเจนมาก 959 00:49:10,600 --> 00:49:12,350 รอยฟันนี้เล็กมาก 960 00:49:12,680 --> 00:49:14,190 ต้องเป็นรอยที่หนูทิ้งไว้แน่ 961 00:49:14,760 --> 00:49:15,830 แค่คิดไม่ถึงว่า 962 00:49:16,200 --> 00:49:18,150 เจ้าหนูพวกนี้จะเก่งกาจขนาดนี้ 963 00:49:27,000 --> 00:49:28,070 หนูกลัวไฟ 964 00:49:28,200 --> 00:49:30,230 ขอแค่มีแสงไฟ พวกมันก็ไม่กล้าเข้ามาใกล้ 965 00:49:30,800 --> 00:49:31,670 เจ้าตามข้ามา 966 00:49:33,040 --> 00:49:34,270 ให้ข้านำทางดีกว่า 967 00:49:34,560 --> 00:49:35,830 นรกน่ะ ข้าคุ้นเคยกว่าท่าน 968 00:49:42,840 --> 00:49:43,670 ปากของบุรุษ 969 00:49:43,960 --> 00:49:44,750 คือผีที่หลอกคน 970 00:49:45,200 --> 00:49:46,590 รักแท้ในชีวิตนี้อะไรกัน 971 00:49:46,880 --> 00:49:48,190 ทั้งอยู่ด้วยกันตลอดไปนั่นอีก 972 00:49:48,840 --> 00:49:49,990 ซูเสี่ยวโหย๋วนะซูเสี่ยวโหย๋ว 973 00:49:50,560 --> 00:49:51,750 เจ้าน่ะเล่นกับเหยี่ยวมาชั่วชีวิต 974 00:49:51,960 --> 00:49:53,390 แต่กลับถูกนกโง่ ๆ จิกปากเอาได้ 975 00:49:57,280 --> 00:49:58,270 มีสติหน่อย 976 00:50:23,680 --> 00:50:25,430 ทำไมที่นี่ถึงกลายเป็นห้องปรุงยา 977 00:50:25,840 --> 00:50:27,470 พูดว่าห้องลงทัณฑ์จะดีกว่า 978 00:50:33,515 --> 00:50:37,739 [โรงหมอ] 979 00:50:44,400 --> 00:50:45,190 ท่านแม่ 980 00:50:45,560 --> 00:50:46,790 พวกเขากำลังทำอะไร 981 00:50:47,640 --> 00:50:48,950 หลายวันนี้ที่เจ้าไม่อยู่ 982 00:50:49,720 --> 00:50:51,670 ในเมืองก็เริ่มมีกาฬโรค 983 00:50:52,600 --> 00:50:54,750 ตกดึกฝูงหนูก็จะออกมาหาอาหาร 984 00:50:55,000 --> 00:50:56,270 กัดแทะชาวบ้าน 985 00:51:01,160 --> 00:51:03,590 ที่นี่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย 986 00:51:04,240 --> 00:51:05,510 ดูจากความหนาของฝุ่น 987 00:51:05,720 --> 00:51:07,630 กับความเน่าเปื่อยของศพแล้ว 988 00:51:09,400 --> 00:51:10,230 ทำไมมันถึง 989 00:51:10,280 --> 00:51:12,590 ใกล้เคียงกับช่วงที่เกิด 990 00:51:13,000 --> 00:51:13,910 กาฬโรค 991 00:51:20,120 --> 00:51:20,870 ดูท่า 992 00:51:21,360 --> 00:51:23,470 ที่นี่คงเป็นแหล่งกำเนิดกาฬโรคที่เจ้าตามหา 993 00:51:26,320 --> 00:51:28,350 หากที่นี่เป็นแหล่งกำเนิดกาฬโรค 994 00:51:29,760 --> 00:51:30,670 แล้วพวกหนูเล่า 995 00:51:31,600 --> 00:51:32,550 รังหนูอยู่ไหน 996 00:52:12,120 --> 00:52:13,910 อาหารในกระทะนี้ 997 00:52:14,080 --> 00:52:15,550 เป็นเสบียงรอบสุดท้ายแล้ว 998 00:52:15,720 --> 00:52:17,630 ต่อให้เราป้องกันกาฬโรคได้ 999 00:52:19,040 --> 00:52:20,230 ก็คงหิวตายอยู่ดี 1000 00:52:20,560 --> 00:52:21,310 เจ้า 1001 00:52:22,760 --> 00:52:23,550 ข้า 1002 00:52:25,480 --> 00:52:26,830 และชาวบ้านพวกนี้ 1003 00:52:30,400 --> 00:52:32,270 เหลือเวลาไม่มากแล้ว 1004 00:52:56,560 --> 00:52:58,390 ฝูงหนูมาแล้ว จุดไฟ 1005 00:52:58,760 --> 00:52:59,670 จุดไฟ 1006 00:52:59,920 --> 00:53:00,550 ท่านแม่ 1007 00:53:00,840 --> 00:53:02,710 เร็ว หนูมาแล้ว 1008 00:53:02,880 --> 00:53:05,630 เตรียมตัว ๆ เร็ว เตรียมจุดไฟ 1009 00:53:05,720 --> 00:53:07,870 รีบจุดไฟ 1010 00:53:07,960 --> 00:53:09,110 ลุงเหลียงรีบมาเร็ว 1011 00:53:09,120 --> 00:53:11,150 รอเดี๋ยว อย่าเพิ่งจุดไฟ 1012 00:53:11,760 --> 00:53:13,310 ลุงเหลียงรีบมาเร็ว 1013 00:53:13,960 --> 00:53:15,430 อย่าเพิ่งจุดไฟ 1014 00:53:18,200 --> 00:53:19,310 ท่านแม่ ลุงเหลียงยังมาไม่ถึง 1015 00:53:19,320 --> 00:53:21,590 รอไม่ได้แล้ว มา จุดไฟเร็ว 1016 00:53:32,560 --> 00:53:33,590 ลุงเหลียง 1017 00:53:39,040 --> 00:53:39,830 ระวัง 1018 00:53:53,920 --> 00:53:54,830 ตี๋หลางช่วยข้าด้วย 1019 00:54:08,160 --> 00:54:09,190 เจ้ากลับมาทำไม 1020 00:54:09,600 --> 00:54:10,510 ท่านคิดว่าข้าอยากกลับมาหรือ 1021 00:54:10,560 --> 00:54:12,470 ใครจะรู้ว่าจะมาพบกับเจ้าพวกนี้ 1022 00:54:48,920 --> 00:54:50,750 ทำไมพวกมันถอยไปแล้ว 1023 00:54:55,720 --> 00:54:56,710 อย่างนั้นก็หมายความว่า 1024 00:54:58,680 --> 00:54:59,470 ที่นี่มีสิ่งที่น่ากลัวกว่า 1025 00:54:59,480 --> 00:55:00,990 ซ่อนอยู่ด้านหลังนี้ 1026 00:55:48,280 --> 00:55:49,230 ดูท่า 1027 00:55:49,960 --> 00:55:51,470 มีคนปรุงยาอย่างลับ ๆ อยู่ที่นี่ 1028 00:55:52,520 --> 00:55:53,630 ใช้นักโทษประหารทดลองยา 1029 00:55:53,640 --> 00:55:55,510 คนที่ถูกพิษจนตายก็เอามากองไว้ที่นี่ 1030 00:55:56,240 --> 00:55:58,310 ศพเน่าจึงเรียกหนูมา 1031 00:55:59,040 --> 00:56:01,430 หนูกินศพเหล่านี้ 1032 00:56:01,800 --> 00:56:03,510 จึงทำให้เกิดกาฬโรคครั้งนี้ขึ้น 1033 00:56:04,920 --> 00:56:06,710 หนูมันกินศพคนจนโต 1034 00:56:07,640 --> 00:56:08,470 ดังนั้นพวกมัน 1035 00:56:09,280 --> 00:56:11,110 พอออกไปก็ทำร้ายชาวบ้านทันที 1036 00:56:14,040 --> 00:56:16,110 บวกกับศพพวกนี้มีพิษผสมอยู่ 1037 00:56:17,600 --> 00:56:19,550 หนูพวกนี้จึงตาย 1038 00:56:20,760 --> 00:56:22,070 ทำให้ฝูงหนูด้านนอก 1039 00:56:22,080 --> 00:56:23,790 กลัวกลิ่นเหม็นเน่าจากที่นี่ 1040 00:56:24,360 --> 00:56:26,270 พวกมันจึงไม่กล้ามาที่นี่ 1041 00:56:28,120 --> 00:56:30,430 แต่กาฬโรคเล่า 1042 00:56:31,880 --> 00:56:33,630 ข้าคิดว่าแหล่งกำเนิดกาฬโรคครั้งนี้ 1043 00:56:33,640 --> 00:56:34,830 ก็คือศพพวกนี้เอง 1044 00:56:35,520 --> 00:56:37,630 หลังจากฝูงหนูกินเลือดและเนื้อของศพพวกนี้ 1045 00:56:38,000 --> 00:56:39,550 ก็นำโรคแพร่ออกไปด้วย 1046 00:56:45,440 --> 00:56:46,350 คิดได้สมเหตุสมผล 1047 00:56:46,880 --> 00:56:47,550 สุดยอด 1048 00:56:47,960 --> 00:56:49,270 ไม่เสียทีที่เป็นตี๋เหรินเจี๋ย 1049 00:56:49,760 --> 00:56:50,790 แต่ว่า 1050 00:56:51,880 --> 00:56:53,430 เจ้าคิดหรือไม่ว่า 1051 00:56:54,720 --> 00:56:56,350 คือใครกันที่กำลังปรุงยาอยู่ 1052 00:57:03,560 --> 00:57:04,390 ไม่ว่าเป็นใคร 1053 00:57:04,840 --> 00:57:05,670 แต่เรื่องเร่งด่วนที่สุด 1054 00:57:05,840 --> 00:57:07,390 คือการเอายาอายุวัฒนะให้หมอหลี่ว์เสิน 1055 00:57:07,600 --> 00:57:08,470 ราษฎรจึงจะมีความหวัง 1056 00:57:25,000 --> 00:57:26,630 ซื่อเหนียงไม่ต้องเก็บแล้ว 1057 00:57:27,200 --> 00:57:28,670 น้ำต้มข้าวแค่นี้จะพอให้ใครกิน 1058 00:57:32,960 --> 00:57:34,790 เราจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว 1059 00:57:35,960 --> 00:57:37,710 ข้าเห็นกับตาว่าผู้ว่าหยาง 1060 00:57:38,240 --> 00:57:40,030 ส่งคนมาเอาเสบียงที่คลังเสบียงเฉิงหนาน 1061 00:57:40,040 --> 00:57:41,590 แล้วขนไปที่จวนผู้ว่าทั้งหมด 1062 00:57:42,440 --> 00:57:44,150 เราอยู่ที่นี่ก็เท่ากับรอความตาย 1063 00:57:44,600 --> 00:57:46,190 ไม่สู้บุกเข้าไปที่เฉิงเป่ย 1064 00:57:46,640 --> 00:57:48,070 ที่นั่นมีเสบียงมากมาย 1065 00:57:48,240 --> 00:57:49,270 มีน้ำ 1066 00:57:51,560 --> 00:57:52,710 ทุกคนฟังข้า 1067 00:57:54,560 --> 00:57:55,790 ที่เหลือในหมอนี้ 1068 00:57:56,560 --> 00:57:57,430 ในวันนี้ 1069 00:57:58,920 --> 00:58:00,510 คือข้าวมื้อสุดท้ายของพวกเราแล้ว 1070 00:58:01,600 --> 00:58:03,230 ต่อให้ข้าเก่งแค่ไหน 1071 00:58:03,880 --> 00:58:05,510 ช่วยพวกเจ้าพ้นจากโรคระบาดได้ 1072 00:58:06,800 --> 00:58:08,070 ข้าก็ไม่มีความสามารถ 1073 00:58:08,920 --> 00:58:10,710 ทำให้ท้องพวกเจ้าอิ่มได้ 1074 00:58:11,200 --> 00:58:12,950 ตอนนี้ด้านนอกมีทหารล้อมปิดเมืองไว้ 1075 00:58:13,200 --> 00:58:14,590 ข้างในก็มีมือปราบแบ่งเขตกักตัว 1076 00:58:15,560 --> 00:58:17,070 กลางคืนมีหนูเป็นโรคคอยทำร้ายคน 1077 00:58:17,600 --> 00:58:19,230 แล้วขุนนางที่ควรช่วยพวกเราเล่า 1078 00:58:19,240 --> 00:58:20,310 อยู่ที่ไหนกัน 1079 00:58:20,520 --> 00:58:21,870 เขาไม่เพียงไม่ช่วยเรา 1080 00:58:22,320 --> 00:58:23,990 ยังเอาอาหารและน้ำของเรา 1081 00:58:24,480 --> 00:58:26,150 ไปไว้ในจวนพวกเขา 1082 00:58:27,040 --> 00:58:28,350 ปล่อยให้พวกเราป่วยตาย 1083 00:58:28,880 --> 00:58:29,630 หิวตาย 1084 00:58:30,280 --> 00:58:31,430 ถูกฝูงหนูกัดตาย 1085 00:58:32,040 --> 00:58:33,790 ส่วนเขาก็พักสบายอยู่ในจวน 1086 00:58:35,400 --> 00:58:36,430 น้องชายผู้นี้พูดถูก 1087 00:58:36,800 --> 00:58:37,950 เทียบกับการรอความตายอยู่ที่นี่ 1088 00:58:38,200 --> 00:58:39,950 ไม่สู้เราบุกไปหาหยางฉิงเทียน 1089 00:58:40,840 --> 00:58:41,910 บุกไปถึงจวนผู้ว่าเลย 1090 00:58:43,800 --> 00:58:46,190 แล้วชิงเอาอาหารและน้ำของเราคืนมา 1091 00:58:46,840 --> 00:58:47,510 เช่นนี้ 1092 00:58:47,720 --> 00:58:49,230 เราถึงจะมีโอกาสรอด 1093 00:58:50,200 --> 00:58:51,750 เรายินดีตายเพราะลุกขึ้นสู้ 1094 00:58:52,240 --> 00:58:54,390 แต่ไม่ยอมนอนรอความตายแน่ 1095 00:58:54,720 --> 00:58:56,910 ยอมสู้ตาย ไม่ยอมนอนรอความตาย 1096 00:58:57,240 --> 00:58:59,630 ยอมสู้ตาย ไม่ยอมนอนรอความตาย 1097 00:58:59,720 --> 00:59:02,110 ยอมสู้ตาย ไม่ยอมนอนรอความตาย 1098 00:59:02,160 --> 00:59:04,430 หยิบอาวุธและคบไฟพวกเจ้าขึ้นมา 1099 00:59:04,760 --> 00:59:06,230 บุกไปที่จวนผู้ว่าเลย 1100 00:59:06,520 --> 00:59:08,190 ไป 1101 00:59:09,000 --> 00:59:09,790 ท่านแม่ 1102 00:59:49,880 --> 00:59:51,190 เตรียมพร้อม 1103 01:00:58,560 --> 01:00:59,310 แปลกจริง 1104 01:00:59,680 --> 01:01:00,590 ทำไมไม่มีใครสักคนเลย 1105 01:01:01,200 --> 01:01:02,670 หรือทหารเข้ามาที่นี่ 1106 01:01:03,120 --> 01:01:03,630 เป็นไปไม่ได้ 1107 01:01:04,280 --> 01:01:05,430 ถึงโอวหยางผิงจะเข้มงวด 1108 01:01:06,360 --> 01:01:07,670 แต่เขาไม่ใช่คนที่จะฆ่าผู้บริสุทธิ์ 1109 01:01:09,040 --> 01:01:09,670 เสี่ยวโหย๋วเร็วหน่อย 1110 01:01:10,080 --> 01:01:11,070 ข้างหน้าก็ถึงโรงหมอแล้ว 1111 01:01:12,200 --> 01:01:13,790 อืม ไปแล้ว ๆ 1112 01:01:23,560 --> 01:01:24,470 มีคนอยู่หรือไม่ 1113 01:01:31,400 --> 01:01:32,510 ทำไมไม่มีใครสักคน 1114 01:01:32,880 --> 01:01:33,670 ข้าคิดว่า 1115 01:01:34,200 --> 01:01:35,430 ข้ารู้แล้วว่าผู้คนไปไหนกันหมด 1116 01:01:41,320 --> 01:01:42,070 เกิดอะไรขึ้นที่เฉิงเป่ย 1117 01:01:45,840 --> 01:01:46,470 เสี่ยวโหย๋ว 1118 01:01:57,960 --> 01:01:59,350 ทำไมตัวร้อนขนาดนี้ 1119 01:02:06,120 --> 01:02:07,030 เจ้าถูกหนูกัดหรือ 1120 01:02:07,040 --> 01:02:08,070 ข้าไม่เป็นไร 1121 01:02:09,080 --> 01:02:10,590 รีบไปหาหมอหลี่ว์เสินเถอะ 1122 01:02:11,440 --> 01:02:12,710 ให้นางรีบ 1123 01:02:13,120 --> 01:02:15,870 หาวิธีรักษากาฬโรคสำคัญที่สุด 1124 01:02:18,240 --> 01:02:19,710 ข้าเหนื่อยเหลือเกิน 1125 01:02:21,720 --> 01:02:22,710 ทำไมโรคลุกลามเร็วเช่นนี้ 1126 01:02:23,920 --> 01:02:24,750 หมอหลี่ว์เสินเคยบอกว่า 1127 01:02:25,360 --> 01:02:26,750 นางมียาที่ช่วยระงับอาการกำเริบของโรค 1128 01:03:05,480 --> 01:03:06,070 ตี๋เหรินเจี๋ย 1129 01:03:06,400 --> 01:03:07,310 เจ้าหายาเจอหรือยัง 1130 01:03:07,720 --> 01:03:08,430 คนรักเจ้า 1131 01:03:11,200 --> 01:03:11,910 เจ้าเป็นอะไรไป 1132 01:03:16,120 --> 01:03:16,910 ข้าเป็นอะไรหรือ 1133 01:03:20,920 --> 01:03:21,830 เจ้าเป็นอะไร 1134 01:03:25,600 --> 01:03:26,910 เจ้ารู้มาตั้งนานแล้วใช่หรือไม่ 1135 01:03:28,880 --> 01:03:31,550 เจ้ารู้อยู่แล้วใช่หรือไม่ 1136 01:03:40,720 --> 01:03:41,950 ตี๋เหรินเจี๋ยเจ้าบ้าไปแล้ว 1137 01:03:42,200 --> 01:03:43,150 ข้ารู้อะไรหรือ 1138 01:03:43,240 --> 01:03:44,230 ยาสองเม็ดนี้ทำไมหรือ 1139 01:03:44,560 --> 01:03:45,630 ยาที่เจอในห้องปรุงยา 1140 01:03:45,960 --> 01:03:47,390 ทำไมถึงมีอยู่ที่นี่ด้วย 1141 01:03:48,560 --> 01:03:49,270 เจ้าพูดสิ 1142 01:03:54,000 --> 01:03:54,630 ตี๋เหรินเจี๋ย 1143 01:03:55,440 --> 01:03:56,270 เจ้าฟังข้าพูดก่อน 1144 01:03:56,960 --> 01:03:58,350 เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า 1145 01:03:59,080 --> 01:04:00,750 ที่นี่มียาอายุวัฒนะนี้ 1146 01:04:01,040 --> 01:04:01,790 แสดงว่าหลี่ว์จื้อซั่ว 1147 01:04:01,800 --> 01:04:03,190 ก็คือคนร้ายที่ทำเรื่องนี้ทั้งหมด 1148 01:04:03,680 --> 01:04:05,310 ดังนั้นที่นางพูดว่าจะปรุงยารักษาเพื่อทุกคน 1149 01:04:05,440 --> 01:04:06,590 ก็เป็นแค่ข้ออ้าง 1150 01:04:10,360 --> 01:04:11,070 เจ้ายังเสแสร้งอยู่อีก 1151 01:04:11,960 --> 01:04:13,550 เจ้าสามารถเข้าออกในคุกได้อย่างอิสระ 1152 01:04:14,520 --> 01:04:15,430 มันก็มากพอจะยืนยันว่า 1153 01:04:16,000 --> 01:04:16,910 เรื่องกาฬโรค 1154 01:04:17,160 --> 01:04:18,190 เจ้ามีส่วนเกี่ยวข้องด้วย 1155 01:04:19,240 --> 01:04:20,110 คืนนั้น 1156 01:04:20,840 --> 01:04:22,310 เงาดำที่เห็นในจวนผู้ว่า 1157 01:04:23,440 --> 01:04:24,590 ก็คือเจ้า 1158 01:04:30,200 --> 01:04:31,670 ไม่เสียทีที่เป็นตี๋เหรินเจี๋ย 1159 01:04:32,280 --> 01:04:33,310 เจ้าอยากรู้อะไร 1160 01:04:33,880 --> 01:04:35,630 เจ้าก็น่าจะรู้ดีว่าข้าอยากรู้อะไร 1161 01:04:38,760 --> 01:04:39,390 เอาเถอะ 1162 01:04:40,920 --> 01:04:41,750 ความจริง 1163 01:04:42,720 --> 01:04:44,750 ข้าเองก็เป็นผู้ที่ถูกใช้ทดลองยาอายุวัฒนะ 1164 01:04:45,200 --> 01:04:46,510 ตั้งแต่ข้าเข้าไปอยู่ในคุก 1165 01:04:46,880 --> 01:04:48,078 พวกเขาก็จะใส่ยาสลบ 1166 01:04:48,078 --> 01:04:49,270 ลงในอาหารและเครื่องดื่มข้า 1167 01:04:49,600 --> 01:04:50,630 โดยไม่กำหนดวันเวลาที่แน่นอน 1168 01:04:51,440 --> 01:04:52,470 พอข้าหมดสติ 1169 01:04:52,480 --> 01:04:53,790 ก็จะพาข้าไปที่ห้องปรุงยาอายุวัฒนะ 1170 01:04:53,920 --> 01:04:55,150 ถึงจะลืมตาไม่ขึ้น 1171 01:04:55,640 --> 01:04:56,950 แต่ข้ายังจำกลิ่นนั้นได้ 1172 01:04:57,680 --> 01:04:58,750 ในสติอันรางเลือน 1173 01:04:58,760 --> 01:05:00,430 ข้าเห็นพวกเขานำตัว นักโทษประหารมาทำการทดลอง 1174 01:05:01,160 --> 01:05:01,950 นักโทษส่วนใหญ่ 1175 01:05:01,960 --> 01:05:03,470 กินยาอายุวัฒนะเข้าไปแล้วก็ตาย 1176 01:05:04,720 --> 01:05:06,270 มีแค่ข้าที่กินยาอายุวัฒนะเข้าไปแล้ว 1177 01:05:06,720 --> 01:05:08,950 กลับมีสติขึ้นมาชั่วคราว 1178 01:05:17,440 --> 01:05:19,830 คล้ายว่ามีแค่ข้าที่มีภูมิต้านทานยาอายุวัฒนะนั่น 1179 01:05:20,360 --> 01:05:22,350 ต่อมาก็มีนักโทษมากมายถูกส่งไปที่คุกใต้ดิน 1180 01:05:22,960 --> 01:05:24,070 แต่ก็ไม่มีใครได้ออกมาอีก 1181 01:05:25,600 --> 01:05:26,990 และการทดลองครั้งแล้วครั้งเล่า 1182 01:05:27,000 --> 01:05:29,150 ทำให้ร่างกายข้าเกิดการเปลี่ยนแปลง 1183 01:05:29,480 --> 01:05:31,630 ข้ารู้ว่าพวกเขาไม่ได้ปรุงยาพิษ 1184 01:05:31,720 --> 01:05:33,630 แต่กำลังปรุงยาอายุวัฒนะอยู่ 1185 01:05:34,680 --> 01:05:36,390 และรู้ว่าทำไม 1186 01:05:36,400 --> 01:05:37,630 ข้าที่ควรถูกประหารไปนานแล้ว 1187 01:05:37,960 --> 01:05:39,990 แต่พวกเขาก็ยังชักช้าไม่ฆ่าข้า 1188 01:05:40,200 --> 01:05:41,630 เพราะคนที่ปรุงยาอยากรู้ว่า 1189 01:05:41,837 --> 01:05:43,470 ทำไมมีแค่ข้าที่ไม่ตาย 1190 01:05:43,560 --> 01:05:44,590 เพราะเจ้าไม่ตาย 1191 01:05:45,960 --> 01:05:47,950 พวกเขาจึงขังเจ้าไว้ในคุก 1192 01:05:48,760 --> 01:05:49,790 เป็นหนูทดลอง 1193 01:05:53,120 --> 01:05:53,830 แล้ววันนั้นเล่า 1194 01:05:55,280 --> 01:05:56,950 ทำไมเห็นเจ้าที่จวนผู้ว่า 1195 01:05:58,600 --> 01:05:59,870 กระทั่งวันที่จะมีการย้ายคุก 1196 01:06:00,520 --> 01:06:02,270 ข้าถูกส่งไปยังห้องของหยางฉินเทียน 1197 01:06:02,880 --> 01:06:04,390 ได้เห็นหยางฉินเทียนแทบทนไม่ไหว 1198 01:06:04,400 --> 01:06:05,870 ที่จะใช้เลือดข้าไปทำยา 1199 01:06:06,560 --> 01:06:08,190 แต่กลับถูกโอวหยางผิงที่ถูกสั่งให้มาปิดเมือง 1200 01:06:08,200 --> 01:06:09,270 ขัดจังหวะเข้า 1201 01:06:09,520 --> 01:06:10,150 ใต้เท้าหยาง 1202 01:06:10,440 --> 01:06:12,310 โอวหยางผิงนายกองของจวน ผู้บัญชาการทหารประจำมลฑลมาขอรับ 1203 01:06:13,960 --> 01:06:15,590 รีบพาเขาออกไปเร็วเข้า 1204 01:06:16,320 --> 01:06:17,870 จึงต้องเอาข้าไปซ่อนตัวชั่วคราว 1205 01:06:19,200 --> 01:06:19,750 ใต้เท้าหยาง 1206 01:06:21,000 --> 01:06:22,550 ข้าวิ่งออกมาจากห้องทั้งที่ยังไม่ค่อยมีสติ 1207 01:06:31,840 --> 01:06:34,350 แต่สุดท้ายก็ถูกจับเข้าไปในคุกเช่นเดิม 1208 01:06:34,920 --> 01:06:36,270 ปล่อยข้า 1209 01:06:36,280 --> 01:06:37,030 เจ้าอย่าบอกว่า 1210 01:06:37,040 --> 01:06:38,790 เจ้าไม่เคยสงสัยหยางฉิงเทียนเลย 1211 01:06:39,320 --> 01:06:40,070 ข้าเคยสงสัย 1212 01:06:42,120 --> 01:06:43,550 ตอนที่เห็นห้องปรุงยา 1213 01:06:44,520 --> 01:06:45,830 ข้าเคยสงสัยใต้เท้าหยางจริง ๆ 1214 01:06:46,960 --> 01:06:47,590 เพียงแต่ 1215 01:06:48,520 --> 01:06:50,750 เพียงแต่เจ้าเห็นหยางฉิงเทียนเป็นเหมือนพ่อ 1216 01:06:51,320 --> 01:06:52,430 ไม่อยากยอมรับเท่านั้น 1217 01:07:00,800 --> 01:07:02,110 แต่คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่า 1218 01:07:03,200 --> 01:07:05,310 คนที่ช่วยหยางฉิงเทียนทำเรื่องชั่วช้า 1219 01:07:05,720 --> 01:07:07,030 จะเป็นหลี่ว์จื้อซั่ว 1220 01:07:08,680 --> 01:07:09,470 ตี๋หลาง 1221 01:07:10,840 --> 01:07:11,710 ตี๋หลาง 1222 01:07:16,640 --> 01:07:17,270 เสี่ยวโหย๋ว 1223 01:07:18,000 --> 01:07:18,750 เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง 1224 01:07:20,000 --> 01:07:21,270 ที่พวกท่านคุยกันเมื่อครู่ 1225 01:07:22,480 --> 01:07:24,150 ข้าได้ยินหมดแล้ว 1226 01:07:27,400 --> 01:07:28,670 ข้ารู้ 1227 01:07:29,000 --> 01:07:30,710 ว่าข้าจะต้องตายแล้ว 1228 01:07:33,240 --> 01:07:34,390 ตี๋หลาง 1229 01:07:39,520 --> 01:07:41,510 ได้รักกับท่าน 1230 01:07:44,800 --> 01:07:46,190 ชีวิตนี้ของข้า 1231 01:07:47,960 --> 01:07:50,510 มีความสุขที่สุด 1232 01:07:51,440 --> 01:07:55,910 และที่มีความสุขที่สุด 1233 01:07:59,040 --> 01:08:00,190 คือวันนี้ 1234 01:08:03,160 --> 01:08:05,670 ได้ตายในอ้อมอกท่าน 1235 01:08:10,160 --> 01:08:10,950 ข้า 1236 01:08:15,880 --> 01:08:17,350 พอใจแล้ว 1237 01:08:20,920 --> 01:08:21,990 ตี๋หลาง 1238 01:08:24,479 --> 01:08:25,549 ข้า 1239 01:08:28,310 --> 01:08:29,270 รัก 1240 01:08:45,640 --> 01:08:46,710 ข้ารู้อยู่แล้ว 1241 01:08:47,080 --> 01:08:48,510 ว่าท่านรักข้ามากกว่าตำแหน่งขุนนางของท่าน 1242 01:08:52,310 --> 01:08:53,390 ข้าได้มอบชีวิตนี้ 1243 01:08:54,160 --> 01:08:55,510 ให้กับท่านตี๋ฮว๋ายยิงไปนานแล้ว 1244 01:08:59,310 --> 01:09:00,590 อยู่ด้วยกันตลอดไป 1245 01:09:01,840 --> 01:09:02,870 เพียงเพื่อซูโหย๋ว 1246 01:09:30,390 --> 01:09:31,150 เร็ว ๆ ๆ 1247 01:09:33,390 --> 01:09:34,550 เร็ว ๆ ทางนี้ ขนมาทางนี้ 1248 01:09:36,439 --> 01:09:37,629 เร็ว เร็วหน่อย 1249 01:09:39,439 --> 01:09:39,869 ดันไว้ 1250 01:09:41,390 --> 01:09:42,190 ผลักเข้าไป เร็ว 1251 01:09:46,270 --> 01:09:46,990 เร็ว 1252 01:10:14,040 --> 01:10:14,630 เรียนท่านนายกอง 1253 01:10:14,880 --> 01:10:15,830 มีไฟไหม้ขึ้นหลายที่ 1254 01:10:16,120 --> 01:10:16,950 ที่ที่ไฟโหมแรงที่สุด 1255 01:10:17,080 --> 01:10:18,430 คือจวนผู้ว่าของหยางฉิงเทียนขอรับ 1256 01:10:19,880 --> 01:10:20,750 แล้วไฟไหม้เกิดจากอะไร 1257 01:10:21,200 --> 01:10:22,070 เราเข้าเมืองไปไม่ได้ 1258 01:10:22,200 --> 01:10:23,550 จึงไม่รู้แน่ชัดขอรับ 1259 01:10:26,400 --> 01:10:27,510 หน่วยเฉียนเฟิงตามข้าเข้าเมือง 1260 01:10:27,960 --> 01:10:28,470 นายกองโอวหยาง 1261 01:10:29,600 --> 01:10:31,390 ไม่มีคำสั่งของผู้บัญชาการ ห้ามเข้าเมืองโดยพลการ 1262 01:10:31,720 --> 01:10:32,950 มันฝ่าฝืนคำสั่งกองทัพ 1263 01:10:37,080 --> 01:10:38,310 ใครกันที่บังอาจเพียงนี้ 1264 01:10:38,520 --> 01:10:40,430 ข้ามาหาโอวหยางผิง นายกองของพวกเจ้า 1265 01:10:40,560 --> 01:10:41,470 ให้มาคุยกัน 1266 01:10:41,920 --> 01:10:43,270 ข้าคือนายกองโอวหยางผิง 1267 01:10:43,840 --> 01:10:45,510 ตี๋เหรินเจี๋ยตุลาการแห่งปิ้งโจว 1268 01:10:45,760 --> 01:10:46,710 ให้ข้ามาบอกท่าน 1269 01:10:47,360 --> 01:10:49,310 เขาหาวิธีรักษากาฬโรคได้แล้ว 1270 01:10:50,240 --> 01:10:51,510 แต่ต้องการให้ท่านช่วย 1271 01:10:52,200 --> 01:10:52,710 ไม่เช่นนั้น 1272 01:10:53,320 --> 01:10:54,590 ราษฎรนับหมื่นในเมือง 1273 01:10:55,520 --> 01:10:56,750 คงมีชีวิตได้อีกไม่นาน 1274 01:10:59,720 --> 01:11:00,110 นายกอง 1275 01:11:00,440 --> 01:11:01,430 คนผู้นี้ใส่ตรวนไว้ 1276 01:11:01,680 --> 01:11:02,390 แสดงว่าเป็นนักโทษประหาร 1277 01:11:02,760 --> 01:11:03,790 คำพูดเชื่อถือไม่ได้ 1278 01:11:11,400 --> 01:11:12,190 หมอหลี่ว์เสิน 1279 01:11:12,400 --> 01:11:13,430 เจ้าอย่าทำเช่นนี้ 1280 01:11:13,640 --> 01:11:15,270 มีเรื่องอะไรก็หารือกันดี ๆ 1281 01:11:16,000 --> 01:11:17,150 ยาอายุวัฒนะ 1282 01:11:17,400 --> 01:11:18,790 ข้าใกล้จะปรุงสำเร็จแล้ว 1283 01:11:19,240 --> 01:11:20,310 ข้าจะแบ่งให้เจ้าเม็ดหนึ่ง 1284 01:11:20,720 --> 01:11:22,070 เราจะไม่แก่ไม่ตายไปด้วยกัน 1285 01:11:22,280 --> 01:11:22,950 ดีหรือไม่ 1286 01:11:24,640 --> 01:11:25,510 ใต้เท้าหยาง 1287 01:11:26,440 --> 01:11:27,190 ข้าหลี่ว์โหม่ว 1288 01:11:28,040 --> 01:11:30,350 คงไม่มีวาสนานั้นหรอก 1289 01:11:31,640 --> 01:11:32,270 หมอหลี่ว์เสิน 1290 01:11:32,520 --> 01:11:33,870 ทำไมเจ้าพูดเช่นนี้เล่า 1291 01:11:34,640 --> 01:11:35,670 ยาอายุวัฒนะนี้ 1292 01:11:36,000 --> 01:11:37,390 เจ้าเป็นคนช่วยข้าปรุงขึ้นมา 1293 01:11:38,000 --> 01:11:38,750 หมอหลี่ว์เสิน 1294 01:11:38,840 --> 01:11:39,790 ที่ผ่านมา 1295 01:11:40,240 --> 01:11:42,630 เจ้าก็ช่วยเหลือข้าปรุงยาอย่างยากลำบากเช่นนี้ 1296 01:11:43,120 --> 01:11:44,470 ย่อมสมควรจะได้ใช้ยานี้ 1297 01:11:44,840 --> 01:11:46,230 ร่วมกันกับข้า 1298 01:11:46,840 --> 01:11:48,230 ใต้เท้าหยาง 1299 01:11:48,840 --> 01:11:50,470 ที่แท้ท่านยังจำได้ 1300 01:11:51,320 --> 01:11:54,950 ว่าข้าหลี่ว์โหม่วคอยช่วยท่านปรุงยามาตลอด 1301 01:11:55,360 --> 01:11:55,910 จำได้สิ 1302 01:11:57,040 --> 01:11:58,630 แล้วทำไมตอนเกิดกาฬโรค 1303 01:11:59,040 --> 01:12:00,510 ข้าขอร้องอยู่หลายครั้ง 1304 01:12:01,040 --> 01:12:02,310 ท่านกลับไม่ยอมพบข้า 1305 01:12:02,760 --> 01:12:04,390 ข้าให้บุตรสาวมาส่งจดหมายให้ท่าน 1306 01:12:05,040 --> 01:12:06,510 ท่านก็แสร้งมองไม่เห็น 1307 01:12:06,920 --> 01:12:07,950 ทั้งยังแยกโรงหมอของข้า 1308 01:12:08,800 --> 01:12:09,950 กักไว้ที่หนานเฉิง 1309 01:12:11,040 --> 01:12:14,150 ปล่อยให้หนูเป็นโรคทำร้าย 1310 01:12:14,840 --> 01:12:16,230 โรคระบาดแพร่กระจาย 1311 01:12:18,440 --> 01:12:19,470 ท่านคงคิดว่า 1312 01:12:20,280 --> 01:12:21,470 ข้าหลี่ว์โหม่ว 1313 01:12:22,160 --> 01:12:23,350 กับคนพวกนั้น 1314 01:12:23,920 --> 01:12:26,350 ที่ป่วยด้วยโรคระบาดจากยาอายุวัฒนะ 1315 01:12:26,600 --> 01:12:27,870 ตายไปหมดแล้ว 1316 01:12:28,640 --> 01:12:29,550 ก็คงไม่มีใครรู้ 1317 01:12:29,560 --> 01:12:31,630 เรื่องที่ท่านเอาคนเป็นมาลองยาอายุวัฒนะ 1318 01:12:31,840 --> 01:12:33,310 ใช่หรือไม่ 1319 01:12:34,840 --> 01:12:36,630 หมอหลี่ว์เสิน เจ้าเข้าใจผิดแล้ว 1320 01:12:37,040 --> 01:12:38,670 มันเป็นคำสั่งกองทัพ ของผู้บัญชาการทหารประจำมลฑล 1321 01:12:38,960 --> 01:12:40,030 ข้าแค่ขุนนางฝ่ายบุ๋น 1322 01:12:40,720 --> 01:12:42,390 จะทำอะไรได้ 1323 01:12:46,760 --> 01:12:47,710 สายเกินไปแล้ว 1324 01:12:48,360 --> 01:12:49,950 สายเกินไปแล้ว 1325 01:12:50,960 --> 01:12:53,110 ตอนนี้ข้าก็ไม่มีทางไม่แก่ไม่ตาย 1326 01:12:54,320 --> 01:12:55,710 ท่านก็ไปกับข้าเถอะ 1327 01:13:00,320 --> 01:13:00,870 เจ้า 1328 01:13:01,360 --> 01:13:02,430 กินยาอายุวัฒนะเข้าไปหรือ 1329 01:13:03,200 --> 01:13:04,710 ยาอายุวัฒนะอะไรกัน 1330 01:13:05,120 --> 01:13:05,910 ยาพิษชัด ๆ 1331 01:13:06,240 --> 01:13:07,230 มันคือยาพิษ 1332 01:13:08,960 --> 01:13:09,830 เอาคบไฟมา 1333 01:13:11,200 --> 01:13:11,750 หมอหลี่ว์เสิน 1334 01:13:11,880 --> 01:13:12,830 ไม่ อย่า 1335 01:13:14,080 --> 01:13:14,470 อย่า 1336 01:13:15,480 --> 01:13:16,110 หยุด 1337 01:13:20,160 --> 01:13:20,670 ใต้เท้าตี๋ 1338 01:13:21,000 --> 01:13:21,630 ฮว๋ายยิง 1339 01:13:27,480 --> 01:13:29,030 ใต้เท้าตี๋ ท่านกลับมาโดยปลอดภัย ดีเหลือเกิน 1340 01:13:29,040 --> 01:13:29,590 หุบปาก 1341 01:13:30,800 --> 01:13:31,510 ทุกคนฟังข้า 1342 01:13:33,040 --> 01:13:33,830 ความจริงเรื่องทั้งหมด 1343 01:13:34,720 --> 01:13:36,150 ผู้ที่ทำมันตั้งแต่ต้นคือพวกเขาสองคน 1344 01:13:37,440 --> 01:13:38,750 ท่านกับหยางฉิงเทียนร่วมมือกันทำชั่ว 1345 01:13:39,640 --> 01:13:41,670 แอบปรุงยาอายุวัฒนะ 1346 01:13:42,120 --> 01:13:43,590 และใช้คนเป็นมาทดลองยา 1347 01:13:44,120 --> 01:13:46,670 เพราะจัดการศพไม่ดีพอทำให้หนูเกิดโรค 1348 01:13:47,960 --> 01:13:48,950 พิษในยาอายุวัฒนะ 1349 01:13:49,480 --> 01:13:51,430 จึงถูกแพร่เชื้อจากหนูมาสู่คน 1350 01:13:51,760 --> 01:13:52,790 บาดเจ็บล้มตายกันจำนวนมาก 1351 01:13:53,680 --> 01:13:54,510 ส่วนท่าน 1352 01:13:55,120 --> 01:13:55,630 พอท่านรู้ว่า 1353 01:13:55,640 --> 01:13:57,030 หยางฉิงเทียนจะฆ่าท่านปิดปาก 1354 01:13:57,240 --> 01:13:58,230 ท่านก็แค้น 1355 01:13:58,960 --> 01:14:01,830 จึงยุยงให้พวกเขามาแก้แค้นหยางฉิงเทียนเพื่อท่าน 1356 01:14:03,480 --> 01:14:04,790 ต่างพูดกันว่าหมอมีใจดั่งพ่อแม่ 1357 01:14:06,120 --> 01:14:07,470 ความเมตตาของท่านมันอยู่ที่ไหนหรือ 1358 01:14:08,200 --> 01:14:08,670 ท่านแม่ 1359 01:14:09,000 --> 01:14:10,190 ใต้เท้าตี๋พูดเป็นความจริงหรือ 1360 01:14:10,920 --> 01:14:12,150 ไม่ใช่แน่นอน 1361 01:14:12,600 --> 01:14:13,390 พวกเจ้าก็รู้ว่า 1362 01:14:14,080 --> 01:14:17,990 ใต้เท้าตี๋กับหยางฉิงเทียนสนิทกันดั่งพ่อลูก 1363 01:14:18,400 --> 01:14:19,830 เพื่อช่วยขุนนางสุนัขผู้นี้ 1364 01:14:20,120 --> 01:14:21,310 เขาเลยสร้างเรื่องโกหกขึ้น 1365 01:14:21,800 --> 01:14:22,910 ทุกคนอย่าไปเชื่อเขา 1366 01:14:23,920 --> 01:14:24,950 ฆ่าตี๋เหรินเจี๋ยเสีย 1367 01:14:25,080 --> 01:14:25,990 เพื่อเป็นเยี่ยงอย่างแก่ผู้คน 1368 01:14:26,200 --> 01:14:28,550 ฆ่าตี๋เหรินเจี๋ยเพื่อเป็นเยี่ยงอย่างแก่ผู้คน 1369 01:14:28,680 --> 01:14:31,630 ฆ่าตี๋เหรินเจี๋ยเพื่อเป็นเยี่ยงอย่างแก่ผู้คน 1370 01:15:01,360 --> 01:15:01,830 ใต้เท้าตี๋ 1371 01:15:15,480 --> 01:15:16,070 หยุด 1372 01:15:20,160 --> 01:15:20,750 อย่าขยับ 1373 01:15:21,320 --> 01:15:21,790 อย่าขยับ 1374 01:15:29,800 --> 01:15:30,390 ท่านแม่ 1375 01:15:43,760 --> 01:15:44,630 ซื่อเหนียง 1376 01:15:49,160 --> 01:15:50,430 หากดาบนี้ฟันลง 1377 01:15:51,680 --> 01:15:53,150 เจ้าก็กลายเป็นคนเช่นเดียวกับข้าทันที 1378 01:16:13,920 --> 01:16:15,390 ฮว๋ายยิง ช่วยข้าด้วย 1379 01:16:16,200 --> 01:16:18,110 ฮว๋ายยิง ช่วยข้าด้วย 1380 01:16:49,360 --> 01:16:49,830 รีบไป 1381 01:16:51,080 --> 01:16:52,150 ตี๋เหรินเจี๋ย เจ้าทำอะไร 1382 01:16:52,240 --> 01:16:52,950 หากไม่กำจัดหนูที่เป็นโรค 1383 01:16:53,000 --> 01:16:53,790 ปิ้งโจวก็ไม่มีวันสงบสุข 1384 01:16:53,880 --> 01:16:54,390 ไปเอาคบไฟก่อน 1385 01:16:55,200 --> 01:16:55,870 เจ้ามันบ้า 1386 01:17:26,920 --> 01:17:27,830 ตี๋เหรินเจี๋ย 1387 01:17:31,000 --> 01:17:31,390 ไป 1388 01:17:33,720 --> 01:17:34,430 อย่าเข้ามา 1389 01:17:45,541 --> 01:17:48,297 [สุรา] 1390 01:18:56,045 --> 01:19:02,392 [สุสานซูเสี่ยวโหย๋ว] 1391 01:19:11,440 --> 01:19:12,190 เจ้ามาสายนะ 1392 01:19:12,960 --> 01:19:14,350 ครั้งหน้าตอนไหว้หลุมศพท่าน 1393 01:19:15,080 --> 01:19:15,950 ข้าจะไม่มาสายแน่นอน 1394 01:19:35,120 --> 01:19:36,430 หากไม่ใช่เพราะตอนนั้นเสี่ยวโหย๋วไป 1395 01:19:36,440 --> 01:19:37,550 ขโมยสุราดื่มที่จวนผู้ว่า 1396 01:19:38,000 --> 01:19:39,070 แล้วขุดทางไว้สายหนึ่ง 1397 01:19:40,120 --> 01:19:41,350 วันนี้ข้าก็คงไม่มายืนอยู่ตรงนี้ 1398 01:19:44,440 --> 01:19:46,030 คิดไม่ถึงว่านางตายแล้ว 1399 01:19:47,080 --> 01:19:48,390 ข้าก็ยังติดหนี้น้ำใจนาง 1400 01:19:50,840 --> 01:19:52,070 ยังคิดถึงแม่นางเสี่ยวโหย๋วอยู่หรือ 1401 01:19:56,120 --> 01:19:57,470 ข้ากำลังคิดว่า 1402 01:19:58,640 --> 01:20:00,590 ข้าควรจะเป็นเหมือนอานซื่อสยงดีหรือไม่ 1403 01:20:01,560 --> 01:20:02,590 หากต้องการทำลายความชั่ว 1404 01:20:03,520 --> 01:20:05,350 ต้องทำให้ตัวเองกลายเป็นคนชั่วก่อน 1405 01:20:06,480 --> 01:20:08,150 เช่นนี้เสี่ยวโหย๋วคงจะไม่ตาย 1406 01:20:09,240 --> 01:20:10,510 คนอื่นอาจทำได้ 1407 01:20:11,680 --> 01:20:12,310 แต่ท่าน 1408 01:20:12,960 --> 01:20:13,910 คือตี๋เหรินเจี๋ย 1409 01:20:14,680 --> 01:20:15,350 ท่านทำไม่ได้หรอก 1410 01:20:16,520 --> 01:20:17,350 และไม่มีทางทำได้ 1411 01:20:17,920 --> 01:20:18,390 ให้ท่าน 1412 01:20:20,520 --> 01:20:21,150 อะไรหรือ 1413 01:20:22,411 --> 01:20:23,721 คำสั่งย้ายไปเมืองฉางอัน 1414 01:20:25,080 --> 01:20:26,030 เมืองฉางอัน 1415 01:20:28,877 --> 01:20:30,187 แล้วเราค่อยเจอกันที่เมืองฉางอันนะ 141674

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.