Original subtitles

Santiago. -Ja.

Heb je je wagen?

Ja. -Goed zo.

Bloedstalen afgenomen van deze primitieve mensen wiens dieet

voornamelijk bestaat uit vis.

Bewijslast gevonden dat chemische veranderingen geproduceerd

door onderwater ontploffingen met radio-actief materiaal

door stromingen alle delen van de wereld bereiken.

Dit weten we uit de bloedstalen van deze ochtend, dokter.

Het is erger dan ik verwachtte.

De graad van besmetting? -Die blijft stijgen.

We kunnen van die mensen niet eisen dat ze hun dieet omgooien.

Geen kans op rekenfouten? -Ik controleerde dubbel.

Nog meer berekeningen doen niets aan onze bevindingen.

Deze mensen kregen reeds honderd maal de veilige hoeveelheid

aan radio-actieve straling binnen.

Hun voedsel komt merendeels uit de zee.

Dus wat had je verwacht? -Het is een kleine wereld, niet?

We laten Carlos weten dat we inpakken en morgen terugkeren.

Ik schrijf een rapport voor de regering.

Er is mogelijk een reden om nog te blijven, Rick.

Wat heb je daar, Mort?

Het waterstaal dat je vroeg uit de bron van de rivier.

En meer. Veel meer.

Wat als ik zeg dat ik de duivel zelf heb in deze emmer?

Dat je een gestoord gevoel voor humor hebt.

De dorpsbewoners zijn niet de enige vissers hier.

Kijk wat ik heb.

Wacht, hij is boos op jou. Hij krijgt geen vat op de metalen emmer.

De octopus zou het intelligentste dier in de oceaan zijn.

Zag je zoiets al eerder? -Nooit.

Het moet een kruising zijn, of een mutatie.

We keren terug naar de plek waar je deze ontdekte.

Ik zei toch dat je hier nog niet zou vertrekken?

Dit beestje weegt amper iets maar vecht als een duivel.

Laat ons niet alles dramatiseren.

Tracht meer te vinden van waar dit vandaan kwam.

Kom op, kleintje, heb je broers of zussen?

Laat het maar gaan. Het wil ergens heen.

Daarginds.

Het lijkt te wachten op een teken.

Haal het nu maar terug.

Morgen breng ik het naar het onderzoekscentrum en

toon het aan dokter Willard.

Misschien vinden we er een voor ons eigen labo.

Ik kom met je mee. Ik kan wat nieuwe spullen gebruiken.

Wie zal hier de boel in de gaten houden?

Wie denk je? Breng tabak mee en lucifers, veel lucifers.

We blijven niet langer dan twee dagen weg.

Ga, geniet ervan.

We noemen je nummer twee.

Zodat er geen verwarring ontstaat met mijnheer Stein's vondst.

Ben je een jongen of een meisje?

Rick. -Hallo, John.

Excuses dat ik zo kom binnenvallen.

Het geeft niet. Wat brengt je hier? Zaken of plezier?

Beiden. Ik ben hier wegens het werk. Susan is naar het schoonheidssalon.

Heel praktisch van haar.

Zoals steeds. Wist je dat we ons verloofden?

Dat verbaasd me niet.

Je zei dat je iets speciaal mee had?

Inderdaad.

Het is dood. -Kreeg je de kans om het te bestuderen?

Neen, enkel oppervlakkig tijdens de dissectie,

maar Stein en ik menen dat het een ontdekking is.

Een soort mutatie met eigenschappen van een menselijke cel.

Ik ga akkoord dat we tegenwoordig elke evolutie-theorie aannemen,

te beginnen met de mens die uit de zee kwam kruipen.

Maar ik zie geen verband tussen dit en jouw huidig veldwerk.

Maar alle data die we tot dusver verzamelden, John,

hebben betrekking tot het leven in zee.

De afgelopen twee jaren hebben jouw watertesten

overal ter de wereld zeker iets bewezen.

Maar deze kleine inktvis

bewijst geen relatie tussen zijn eigen mutatie en vervuild water.

Wij waren akkoord je te subsidie verder te zetten

voor bewijzen van beschadigde aderen en hoge bloeddruk.

Gelinkt aan besmet water.

Maar al onze beschikbare fondsen worden nu besteed aan

archeologische studies.

Levend of dood, dit specimen vraagt om verder onderzoek.

Ik heb toch gelijk, dokter James?

De mogelijkheden zijn legio.

Iets als dit kan ons leiden tot de basisstructuur van het leven zelf.

Het kan licht werpen op het evolutionair proces

dat een half man - half zeewezen kan scheppen.

John, wil je er tenminste over nadenken.

Het spijt me, Ricardo.

We moeten ons geld elders halen.

Ric. Geloof me, ik hoop dat je succes boekt.

Geef ze water.

Hallo, doc.

Jij moet Steve Donovan zijn. Ik hoorde al veel over jou.

Susan's beste dierentemmer, voorman en trainer.

Ze vertelde me over jou ook zowat alles.

Het beste verkooppraatje ooit over de telefoon.

Jij zou een soort genie zijn.

Vertel me ook wat meer over Johny Caruso.

Caruso hoort te weten dat

het mogelijk een circus attractie kan worden.

Wat voor circus?

J.C. is geen wetenschapper.

Hij runde zowat alles van deze dierenboerderij

tot een rondreizend circus op Coney Island.

Als hij geld geeft, wil hij weten wat het hem oplevert.

Krijgt hij geen voldoening uit de wetenschap dat hij

het werk sponsort voor een belangrijk veldwerk?

Maakt hem niets uit. Dat vis-man praatje deed het hem.

Man-vis twee?

Je kan gewoon de zoveelste oplichter zijn.

Hij wil weten wat de attractie is.

Bedoel je als een gedrocht?

Daar komt het op neer.

Ik kan wel iets hebben om naar uit te kijken.

Afgelopen nacht zag ik een oude film,

over een aap die het empire state building beklom.

Het gehele verdomde leger zat hem achterna.

Hij mepte die vliegtuigen uit de lucht

alsof het dondervliegjes waren.

Vertel het ze, Jessie.

Wat denk jij, Johny?

Stevie?

Ik doe mee.

Dank je, partner.

Die zon blijft ons volgen.

Ik hoop dat het het waard is.

Ons naar hier meevoeren.

Ik reed over betere wegen op kangoeroejacht in Aussieland.

Kijk.

Dit land is enkel geschikt voor vissen en slangen.

Er wacht ons vast een welkom comit�. -Muskieten.

We zijn bijna ter plekke. We zullen ons maar aankondigen.

Het lijkt hier verlaten. Ik begrijp er niets van.

Hallo? Mort, Carlos?

Raul?

Carlos, iemand hier die me kan horen?

Mort?

Ik heb die lucifers voor jou.

Misschien zijn ze naar een bioscoop met airco.

Raul.

Een beest wellicht?

Het was niets menselijk.

Enkel meerdere aanvallers konden dit aanrichten.

Leefde hij hier alleen?

Neen, ook Mort Stein en Carlos.

Waar is Susan?

Wat doe je hier? Kom.

Ik zag niet wat er gebeurde, Rick.

Ik was de stad in om naar enkele van onze controlegroepen te kijken.

Carlos vertrok om zijn ouders te bezoeken.

We vonden een tweede inktvis

en Raul bereidde hem voor om te ontleden.

Mijnheer Enrique, ik vertrek naar het dorp.

Het is niet ver, misschien twee, drie mijlen.

We kunnen jullie vriend begraven in onze kerk,

als je dat wenst.

Dank je, maar we namen reeds de nodige maatregelen.

Mag ik zien waar het gebeurde? -Ja, natuurlijk.

Ze vertellen me over bijgeloof over een soort half man,

half zee-serpent, met veel armen.

Maar niemand heeft het tot dusver gezien.

Mijn oma vertelde mij over die vreemde wezens.

Zij rust nu in vrede.

Met mijnheer zijn permissie.

De jongen schetst goed, hij maakt dingen geschikt

om op de markt te verkopen.

Op een donkere nacht, schijn ik als de maan,

zei mijn grootmoeder.

Waar zou volgens je grootmoeder het vreemde wezen te vinden zijn?

Mijnheer, zijn oma beweert dat zijn vader werd

meegenomen door zulk een wezen.

Dit gebeurde heel lang geleden.

Maar hij zegt ook dat zijn oma een vrouw was met molto verbeelding.

Hij zegt dat hij niet meekomt.

Ik ben het eens met hem.

In uw plaats, mijnheer, zou ik de zaak vergeten.

Ik zal jullie de plek tonen. Waar oma mij over vertelde.

Vanaf bovenaan de heuvel kan je de plek zien.

Ze blijven lang weg, niet? Wij krijgen dorst.

Ik denk niet dat ze het erg vinden als we deze kan lenen

om water te nemen. -Hopelijk niet.

Ik kon zweren dat het het meer was nabij ons dorp.

Erachter ligt een ander meer.

En verderop nog een meer. Allen verbonden zoals

een ketting.

De wateren vloeien bij elkaar en verder naar de zee.

Maar het is hier dat ze leefden, zei mijn grootmoeder.

Laat ons kamp maken en die kralen bundelen.

Ik ben moe, Pablo.

We keren best naar huis voor het donker wordt.

Ok�.

Laat ons hopen dat haar demonen dat ook weten.

Op een plek als hier mijmer je over God en de schepping.

De vraag is of we sindsdien zijn ge�volueerd.

We maken fouten.

Maar we boeken ook vooruitgang.

Zowel in goede als slechte zin.

Het maakt allemaal deel uit van onze reis.

Jonge mensen geloven in al dat lang haar en protesteren.

Zij weten waar het om draait. Wat wij doen voor de Aarde.

Het water. De lucht.

Alles wat groeit. -Hoe zie jij het, inspecteur?

Ik moet niets van al dat gepraat over hoe wij

de Aarde vergiftigen.

De kinderen in mijn biologieles staken er iets van op.

Ze recycleren alles. Van colablikjes tot plastiekcontainters.

Jij overtuigt ze met argumenten. Ik breng ze een half man,

half zeewezen.

Kijk maar voor wie ze juichen.

Het water hier is even radio- actief als dat in het dorp.

Wat gebeurd er als je er voldoende van drinkt?

Verander je dan in een mutant?

Herinner je je die baby's die met zes vingers werden geboren?

Of zonder ogen of mond, in Hiroshima?

Dat was in Japan.

In ons dorp was het ook zo.

Daar en in besmette wateren overal die vergiftigd werden,

is de kans groot dat je misvormd bent.

Zoals de kleine inktvis die we zagen met zijn ogen?

Beweer je dat dat ding jouw vriend doodde?

Mutanten kunnen honderd maal groter dan normaal worden.

Vind die reuzenoctopus, dok, en we worden allen rijk.

Nietwaar, Stevie?

We vertrekken weldra en volgen de kustlijn van de meren

zoals jij ze tekende.

Wat maak je? -Ik weet het nog niet zeker.

Mag ik?

Je hebt talent. -Dank je. Ik weet het.

Misschien volg ik ooit lessen bij jou.

Dan leer je enkel hoe te spotten met iemand.

Je leert er alleen hoe net als al de anderen te zijn.

Ik weet zelfs niet meer waar ik naar zoek.

Ik en Stevie weten het wel zeker.

Zal wel. Wetenschappers en oplichters samen op expeditie,

de perfecte combinatie.

Verwacht je werkelijk wat te vinden in die smurrie?

Laat de wetenschapper met rust.

Jouw beurt komt nog wel wanneer we het vinden, cowboy,

Wat het ook is waarnaar we op zoek zijn.

En dan mag jij hem temmen.

Jij bent het.

Ik ben bang.

Ik heb het gevoel bespied te worden. -Ik weet het.

Ik zag het al eerder aan jou.

Alsof je je oren naar iets toespitst.

Wat is het dat je hoort?

Gefluister.

Ik wil vluchten, maar het lukt me niet.

Slaap jij dan nooit?

Wat stoort jou de laatste tijd?

Ik weet het niet.

Ik vermoed dat we met lege handen naar huis gaan.

Net waar mijn oma zei dat het zou zijn.

Een plek waar ze elkaar vinden.

Ik zag er hier velen die elkaar riepen.

Het is verdwenen.

Het eerste wat we morgen doen,

is hier kamp opzetten.

En onze uitrusting hier naartoe halen.

Ze lijken precies op elkaar.

Waar heb je het over?

Het ander beestje, we hebben het ontleed.

Het leek eerder op een autopsie door die ogen die naar je staarden.

Octopus, kwalachtige wezens of kinderen geboren in Hiroshima.

Een erg gevoelige opmerking voor een wetenschapper.

Door die nucleaire straling worden die dingen geschapen.

Of verminkt.

Theodore, kom mee. Ik vond er meer. Daarginds.

Hou de wacht. We keren snel terug. Komaan.

Een vrouw haar plaats is in de keuken.

Ik hou haar beter in het oog.

En je kon het niet zien?

Ik kon me niet omdraaien. Ik heb het geprobeerd.

Maar het omklemde me als een nest slangen.

Carlos heeft het goed kunnen zien.

Drink dit, Johny, hier.

Rick. De container met het specimen.

We lieten die achter op de tafel. Hij is weg.

De moordenaar heeft het vast meegenomen.

Ik wou je niet doen schrikken, mijnheer Torres.

Carlos is dood.

Het spijt me van Carlos. Heeft het wezen hem gedood?

Hoe kan ik geloven in een zeewezen met tentakels

dat op het land loopt als een mens.

Omdat ik hem heb gezien.

Als je het mij vraagt, ze zijn allemaal gek.

Geen zorgen, Johny, we brengen dat ding weer levend terug

voor jou en je circus.

In een kooi, ja. -Recht uit zijn natuurlijke omgeving.

We lijken wel gek. Zelfs al lukt ons dat.

Hoe worstel je dat ding tegen de grond?

Met verdovingsgeweren.

Wat hadden we verwacht hier aan te treffen?

Hetzelfde als in de container, vermoed ik.

Wil je me zeggen dat

er communicatie was tussen dat ding in de container

en dat monster?

De claxon. Druk op de claxon.

We vonden de container. Wat gebeurd er hier?

Het was gruwelijk.

We ontsnapten er aan deze keer.

We moeten hier weg nu het nog kan.

Trof je raak, Johny?

Er is meer vuurkracht nodig om dat ding neer te krijgen.

Hij liet verse sporen achter. Ze leiden naar het meer.

Neen, Johny heeft gelijk.

We grijpen deze laatste kans of maken ons hier weg.

We volgen hem strak en grijpen hem ditmaal.

Jij blijft hier. -Maar mijnheer Torres.

Iemand moet haar beschermen.

Er ligt een extra vuurwapen onder de autostoel,

houd het bij de hand. -Wees voorzichtig.

Leg de motor stil.

Die richting.

Heel traag.

Snijd de lijn af.

Uit de weg.

Hou vol.

Doe rustig.

Probeer de motor nog een keer.

Johny. -Ja?

Als het enige troost is,

je deed je uiterste best.

Waar is de jongen?

Geen flauw idee.

Hij hoort beter te weten.

Neem de roeispanen.

Neem het wapen. Komaan, Rick.

Daar is het ding.

Neen, te riskant.

Laat hem niet tot bij het water geraken.

Blijf op zijn gezicht schijnen. Hij verdraagt het licht niet.

Blijf hem irriteren, ik heb een idee.

Schiet op. Ik kan hem niet langer tegenhouden.

Blijf uit zijn buurt, Steve.

Het vuur moet al de zuurstof rondom hem opbranden.

Goed je te zien, vriend.

Herinner me eraan jou het verhaal van

David en Goliath te vertellen op een dag.

Zal hij het redden, doc?

Ik weet niet. Mogelijk was hij reeds te lang uit het water.

Hoe houden we het onder controle?

Hij is vol verdoving gepompt.

En als het erom gaat, hebben we altijd deze nog.

Ik blijf erbij dat we we meteen pleite zijn.

Kunnen we niet. -Waarom niet?

Het is mijn investering. Ik zeg dat we terugkeren.

We moeten het bestuderen in zijn natuurlijke omgeving.

Reken maar niet op mij.

Kom, Rick, je hebt niet geslapen de hele nacht.

Ja, Doc, ik en de jongen passen om beurt op onze vriend hier.

We dienen best nog verdoving toe.

Slapen tijdens de wacht.

Ik sta voor het vuurpeloton bij dageraad.

Niet als je een gevangene bent die kan ontsnappen.

Ik moet zeggen, Susan,

jou moed bij de aanblik van de vijand is inspirerend.

De mooie en het beest.

Het oude verhaal over het eenzame beest,

Ah, la belle et la b�te.

Slechts ��n zou geliefd worden.

Is dat niet waar we allen naar verlangen?

Het ruikt lekker na een regenbui.

Geluiden uit de verborgen wereld.

Ik vraag me af wat er verteld wordt.

Zo eenzaam, vol pijn.

Misschien klinkt wat pijn is voor ons,

net het omgekeerde voor ze.

Daarboven is het oneindige,

het eeuwige wat wij stervelingen willen begrijpen en verklaren.

Maar we pogen geen andere dingen te verklaren, als

Trek zijn aandacht. Ik probeer mijn geweer te pakken.

Achteruit.

Achteruit.

Achteruit.

Het was plots. Hij stond recht en viel aan.

Je kan het niet geloven tenzij je er bij was.

Zij drong werkelijk tot hem door.

Hij kan de struiken of het meer in zijn gelopen.

En dat met al die molotov cocktails om ons te beschermen.

Liet je je lucifers nat worden, bleke?

De regen bracht hem bij, niet mijn schuld.

Misschien geef je nu toe dat de safari voorbij is.

We kunnen niet opgeven nu we

zo dicht staan bij een belangrijke vondst.

Zoals ik het bekijk, J.C.,

is het niet onze beslissing.

Er is een plek.

Een laatste oord waar hij zou schuilen, mijnheer Torres.

Waar het meer vernauwt.

Waar het uitmondt in de zee.

We breken het kamp op zodra het dag wordt.

Indien we paarden hadden, konden we er mogelijk rond.

Het ding dat dit veroorzaakte, wil niet dat we wegraken.

Neem het touw uit de gereedschapskist.

Misschien kunnen we dit wegslepen.

Start de motor.

Schakel en trek het ding weg.

Kom op, gas geven.

Stop.

Probeer het opnieuw.

Halt. Halt.

Keer dit ding om.

Vlug, help me met dit los te maken.

Dokter.

Kom vlug. -Waar ben je?

Ben je ongedeerd?

Ja, ik volgde het naar hier en

We keren om. -Maar,

maar het is hier. Het is niet eerlijk.

Al die moeite voor niets. -Het is afgelopen.

Dan ga ik wel.

David en Goliath. Een democratisch besluit, dokter.

Iedereen die wil opgeven, zeg ja.

Opgelost, we gaan door.

Hoor jij iets? -Achter die muur.

Laten we verder sporen zoeken, goed? -Ja.

De eerste sporen lopen in die richting.

Hij is hier geweest. Ik begin me af te vragen

of wij hem volgen, of hij ons.

Verdomme, dit loopt dood.

Als de duivel ervandoor.

Keer om.

Help me.

Het heeft geen zin.

De lucht is hier zwaar.

Johny. -Ja?

Geef het niet zo snel op.

Ik herinner me een film, over een duikboot, verloren,

op de bodem van de oceaan.

Het idee was om zuurstof te sparen.

Door rustig te blijven.

Ze heeft gelijk, Johny.

Als je panikeert, verbruik je meer zuurstof.

Er is maar ��n verschil.

Op het einde keren die jongens uit de namaak duikboot huiswaarts.

Dokter Torres. Kom kijken.

Het is water. -Waar komt het vandaan?

Je blijft hier. -Ik moet weten waar het heen leidt.

Voldoende water om in te verdrinken, als we geluk hebben.

Er is amper ruimte voor je.

Je zou verrast zijn mocht je weten wat een lichaam aankan in noodsituaties.

Ik ben kleiner, ik ga wel.

Maak je geen zorgen.

Dat is 5.000 die je me schuldig bent, Steve.

Geef me een kans om het terug te winnen.

Ik stop liever bij winst.

Achteruit.

Hagedis. -Nog een film die je zag?

Mijnheer Torres.

We zijn vrij. Dit leidt naar het meer.

Het is mogelijk wat krap voor mijnheer Johny.

Weet je niet wat het lichaam aankan als er gevaar dreigt.

Steve, volg de jongen. Johny, jij volgt.

Voorzichtig, Susan.

Kijk. We trokken in een cirkel.

We zijn terug waar we vertrokken.

Jullie ruimden de boomstam uit de weg.

Ooit gehoord van achteruit rijden?

We rijden hier weg zoals we aankwamen.

Het klemt, verdomme. Steve, kijk uit.

Hier, mij.

Mij. Mij.

Steve, niet doen.

Vertaling door Gutte.