Original subtitles

Poprzednio...

Zmarli należeli do rosyjskiego ruchu oporu.

Piętnaście ciał z lasu należało do członków Czerwonej Fortecy.

Komisarz Rath znalazł list przewozowy,

który wskazuje, że grupa była zamieszana w polityczny przemyt.

Skąd wiedziałaś o tym miejscu?

Od lat próbuję uwolnić rodzinę ze szponów Stalina.

Twój pociąg jest moją ostatnią szansą.

- Widziałaś ładunek? - Tak.

Niech zabierze ją opieka.

- Dlaczego? - Zabiorą ją za darmo.

- Nie potną jej. - To się tym zajmij.

Przepraszam, generale. Nie mogłem się powstrzymać.

Twojego brata Anno oficjalnie uznano za zmarłego.

Ogłoszono, że zginął w walce.

- Co teraz? - Zostaniemy, jeśli tego zechcesz.

Moritz.

- Moritz... - Wiem, co się dzieje.

Z czym?

Z wami.

Udajecie, że nic się nie dzieje.

Utrzymujecie tajemnicę przed dziadkiem Engelbertem.

Bo by cię zabił albo uczynił coś złego.

Wiem, że się zakradasz do łóżka mamy.

Kiedy myślicie, że śpię.

Oboje się boicie i kłamiecie.

Moritz!

Właściwie chcieliśmy ci o czymś powiedzieć.

W duchu od dawna wiedzieliśmy,

że twój tata nie zaginął.

On już nie wróci, Moritz.

Kiedyś wróci.

- Już nie. - Tak!

Słuchaj!

On nie żyje.

Kłamiesz.

Oboje kłamiecie.

Wiem, że wróci. Wiem, że żyje.

A ty nawet nas tu nie chcesz.

.::Project HAVEN::.

seriale-asd.pl

Babylon Berlin 2x02

tłumaczył: sindar korekta: Nazgul

ZAŚWIADCZENIE O NIEKARALNOŚCI

Tylko tyle?

- Jedna strona? - Tak.

A akta z tego dnia, kiedy poszłam do mieszkania?

To się nie wydarzyło.

Dziękuję.

- Lotte? - Tutaj.

Ktoś cię chce.

Tak... już idę.

Wciąż to robisz?

Potrzebuję pieniędzy.

Dziękuję, że wyszedł pan nam naprzeciw, panie komendancie.

Skoro sam doradca prezydenta Rzeszy znalazł czas, to co mogłem...

Sprawa musi być ważna.

Nie niepokoiłbym pana, gdyby to nie było bardzo pilne.

Nie będę temu przeszkadzał.

Gerti!

Gretchen, musisz mi pomóc.

- Mam klienta. - Musisz mi pomóc.

Mam dla pana wiadomość. Prezydent Rzeszy docenia,

jak sobie pan poradził z demonstracjami z 1 maja.

Ta sprawa jeszcze się ciągnie.

- Mój wydział może pomóc. - Zobaczymy.

- Czy coś panu podać do picia? - Dziękuję, nie teraz.

Ja to zrobię.

- To mój stolik. - Idź na papierosa.

- Dlaczego? - Dlatego.

Sowieci się skontaktowali z prezydentem, dlatego tu jesteśmy.

- Kto? Stalin? - Osobiście.

Sprawa jest prosta.

Konfiskata pociągu spowodowała napięcie

między ZSRR a Rzeszą.

Prezydent nie chce tego napięcia.

Chcę pomóc.

Zatem proszę zwolnić pociąg.

Co będzie z ładunkiem?

Wróci, skąd przyjechał.

To, że wy, Sowieci, chcecie pomóc zbudować nielegalną Reichswehrę,

jest sprawą samą w sobie.

Ale że nawet głowa państwa ignoruje traktat wersalski, to...

...niespodzianka.

Po prostu musimy zwrócić zabłąkane pestycydy.

Proszę tego nie komplikować.

Dlaczego taki ważny dowód powinien opuścić kraj?

Panie Zorgiebel,

to w naszych rękach spoczywa nagły kres pana kariery,

spowodowany śmiercią wielu demonstrantów.

Albo i nie.

Panienko,

czy my się znamy?

- Słucham? - Spotkaliśmy się już.

- Pewnie tutaj. - Nie.

Zapewne mnie pan pomylił.

Mam pamięć fotograficzną.

Więc może pan widział moją fotografię?

Nie?

Dzień dobry.

Dzień dobry.

Charlotte, dzień dobry.

Przepraszam.

Musimy pilnie porozmawiać.

Chyba potrzebujesz kawy.

- Chodź. - Tak.

Dlaczego oni wywierali taką presję na Zorgiebelu?

W końcu dowodzi policją.

To na pewno był Rosjanin z miejsca przechowania pociągu?

Na pewno.

Spałaś w ogóle?

- Jesteś skonana. - Nie martw się.

W porządku. Wracajmy do pracy.

Idziesz?

Tak.

- Powinnaś odpocząć. - Tak.

- W domu. - Nic mi nie jest.

Jedynie przez chwilę poczułam się nieco dziwnie.

Co mam zrobić?

Idź do domu i się prześpij.

- Czemu nie mogę...? - Dość.

Panie Wendt!

Pułkowniku!

Czego pan chce?

Oglądałem niemal wszystkie pana sukcesy z ostatnich lat.

Jest pan bohaterem.

- Do rzeczy, proszę. - Niemieckim bohaterem.

Dążymy do tego samego celu.

Tacy ludzie, jak pan, powinni zająć należne im miejsce.

Powinni przewodzić dumnym Niemcom.

Pana nieodpowiedzialne czyny poważnie nam zaszkodziły.

Byłem naiwniakiem.

Nie do mnie należy przywrócenie panu reputacji.

Osobiście dopilnuję, by ten pociąg szybko wrócił do Rosji.

- Proszę mi wybaczyć. - Nie może pan. Wszystko przepadnie.

Niech się pan zdobędzie na odrobinę jasności, panie Nyssen.

Wiem, czemu Sowieci tak bardzo chcą odzyskać pociąg.

Czemu?

W tym pociągu jest złoto.

Sprawdzono go wyrywkowo. Znaleziono tylko fosgen.

Jest tylko w jednym wagonie. Znam jego numer.

Nie będę przez pana wywoływał skandalu dyplomatycznego.

- To chyba jasne? - Nie będzie takiej potrzeby.

Ten skarb jest wart przynajmniej miliard marek.

Połowa będzie dla pana i dla ruchu.

Co trzeba zrobić?

Przechwycić pociąg i zabezpieczyć wagon.

Bolszewicy nie mogą dostać skarbu.

Odezwę się.

Patrz na to. Co za dziwka.

Prosiłam ją o suknię, kiedy się pobieraliśmy.

Powiedziała, że swoją oddała do Żyda.

Hej, co się dzieje?

- Zatrzymamy to? - Wyrzuć to. Mam tego dość.

- Nie wierzę, że trzymała coś takiego. - Co za śmieci.

- Wyszywana chustka. - Rzuć ją w kąt.

- Co robicie? - Odsiewamy ziarna od plew.

- Ograbiacie matkę, gdy ona tu leży? - Ja nie.

Skoro cię stać na utratę cennych rzeczy.

- Ja mam gęby do wykarmienia. - Ty?

- O jakich cennych rzeczach mówisz? - O sukni.

Pierwszorzędna przedwojenna rzecz.

Żyd da mi za nią dwa piątaki.

Jeszcze ja tu jestem, i Toni też.

Nie zostawiła ci nic, bo ten wałkoń tu mieszka.

- Słyszysz ją? - Jestem najstarsza. To moja część.

- Nie. - Puść!

Tatusiu, rusz kości.

Przestańcie.

- Powiedziałam: "puść"! - Ilse!

- Co to ma być? - To moja suknia!

Co robisz?

Siedzi na poduszce. Chcę zobaczyć, co jest pod nią.

Zostaw dziadka w spokoju.

Przestań!

Dziadku.

Odbiło ci, bydlaku?

Dziadku... Toni, pomóż mi.

Nikt nie dotknie dziadka.

Ani ty, ani ty.

SKLEP KOLONIALNY

Dzień dobry.

- Kaszankę proszę. - Proszę bardzo.

- Jedna mała, jedna duża. - Dziękuję.

5 marek 30 fenigów.

- Fritz. - Cześć, laleczko.

Co tu robisz?

- Znałeś kogoś z nich? - Nie w tym rzecz. Chodź z nami.

Nie mogę. Muszę pracować.

Więc opowiedz tym mordercom w domu, co widziałaś.

Mordercom? Co masz na myśli?

Niby kto ich wykończył w masakrze z 1 maja?

- Pan Benda? - I kto jeszcze?

Chodź z nami.

Fritz!

Komisarzu, technicy potwierdzili, z jakiego kalibru strzelano

do tych z lasu.

To rosyjski model. TT 7,62.

Strzelano z dwóch pistoletów o tym samym kalibrze.

W Berlinie zarejestrowano tylko dwa takie pistolety.

Zrobiono to w zeszłym tygodniu.

Selenski Piotr.

Fallin Michaił.

Oba należą do sowieckiej ambasady.

I oba pistolety zabrano przy pociągu.

Tym z gazem?

- Aresztujmy nich. - Już tego próbowano.

Ale śledztwo wstrzymano, obaj są dyplomatami.

- Za co ich chcieli aresztować? - Za nielegalny hazard.

Obstawiali nielegalne walki psów.

Dwie marki na brązowego.

Dziesięć marek na tego!

Tych dwóch?

Policja! To nalot!

Koniec gry!

O co chodzi?

Nielegalne walki psów są przestępstwem.

- Oddaj broń. - Czego chcesz?

Przepraszam, komisarzu, pracuję w konsulacie Rosji Sowieckiej.

Wiem. Aresztuję was za nielegalne posiadanie broni i 15 zabójstw.

Co?

Stój!

WYDZIAŁ DOWODOWY BERLIŃSKIEJ POLICJI

Charlotte?

- Co się stało? - Nie chciałam ci przeszkadzać.

Nie przeszkadzasz. Wejdź.

Dobry wieczór. Pracuję z państwa synem.

- Ja nie... - Rodzice cię nie słyszą.

Proszę.

Dobry wieczór, panie Janicke.

Zjesz coś?

Zupa.

Mamy ich.

- Kogo? - Morderców z drukarni.

Tych od Czerwonej Fortecy.

To dobrze.

Czy coś się stało?

- Co on mówi? - Nic takiego.

Pyta, czy potrzebujesz łóżka na noc.

Jeśli to możliwe...

- Jedynie na parę godzin... - Nie ma sprawy.

Śpij w moim. Ja będę spał na sofie.

I tak muszę wcześnie wstać.

Jest bardzo smaczna.

Nic mi nie jest. Dziękuję.

Załatw sobie na jutro radio.

23 MAJA, 14:00, 709 KHZ

"Numer tego wagonu"...

"Strategiczne miejsce poza miastem, jakieś 50 km"...

"Trasa prowadzi na południe od miasta,

Jeśli na 127. kilometrze zdołamy...

W kierunku na Wünsdorf"...

Ukradłeś to?

Co? Oszalałeś? Jest moja.

Złodziej! On ukradł lornetkę!

- Zabierzcie ręce. - On ukradł lornetkę!

- Benda. - Stefan Jänicke.

- Muszę pomówić z pani mężem. - Męża o tej porze zazwyczaj nie ma.

Proszę pani, to bardzo ważne. Już próbowałem w biurze.

Gdzie mogę znaleźć radcę?

Niestety radca nie informuje mnie, gdzie przebywa.

- Do widzenia. - Do widzenia.

Co to jest?

Fotografie 15 zwłok, które niedawno znaleźliśmy.

Wywieziono ich z miasta i głęboko zakopano.

Ale nie dość głęboko.

Czego chcecie ode mnie?

Chcę panu sprawić kłopot.

Taki, jaki może sprawić 15 zwłok i dwóch...

agentów z waszej ambasady.

15 straconych rewolucjonistów z Czerwonej Fortecy.

Kolejarz, który tu przyprowadził pociąg, także Czerwona Forteca.

Nie wiem, czemu zabieracie mi czas.

Skonfiskowaliśmy ich broń.

Pociski z ich broni były prawie we wszystkich ciałach.

TT 7,62. Wyprodukowany w Rosji.

Wyłącznie dla waszych służb specjalnych.

- Czego chcecie? - Zaproponować układ.

Czemu mam go zawrzeć z policją?

Inaczej centrala w Moskwie pana odwoła.

Pan i pana nierozważny zespół traficie przed pluton egzekucyjny.

Jeśli ta masakra ujrzy światło dzienne,

najpewniej czeka pana wyrok śmierci. Pan to wie.

Co oferujecie?

Chcę nazwiska odpowiedzialnych w Reichswehrze za transport gazu

i za sekretne odbudowywanie armii.

Nazwiska i dowody.

Mam panu dostarczyć pana krajan?

Tak.

Wystarczy 15 najważniejszych.

Za tych 15 patriotów, którzy zginęli w wypadku

i którzy wrócą do Rosji. Ręka rękę myje.

Nie ma pan się czego obawiać.

Nie będzie śledztwa w sprawie ich śmierci.

Reszty nie trzeba. To ma być dobra robota.

Dziękuję.

Do widzenia.

Dziękuję.

Chcesz wrócić do swoich na górę?

Czy mam cię podwieźć do biura?

- Wolter, szukałem cię. - Böhm, wszystko dobrze?

Mam pytanie.

Co porabiałeś z kolegą z Kolonii w czwartek w barze Pepita?

Jodłowaliśmy. Z całą ferajną.

Zetrzyj ten uśmiech z twarzy. Odpowiedz.

- Skoczyliśmy na drinka. - Ze Świętym Józefem?

Święty Józef w Pepicie? Nie...

Kolego Jänicke. Odszyfrowałem telegram.

Ty? Sam?

Kolega Czerwinski jest mistrzem w rosyjskim.

Jestem Bałtem, więc jestem mistrzem.

"Wujek przekroczył granicę. Jest w drodze do Berlina".

Komisarz Rath powinien to dziś dostać.

Asystencie Jänicke.

Gdzie przełożony?

- Słucham? - Gdzie pana przełożony?

- Wyszedł. - Jak śmie wtrącać się w moją sprawę?

Ma tu być jutro rano. O 9:00 u Gennata.

Kolega Böhm potrafi pobudzić.

Chyba muszę powiadomić komisarza.

- Zanieś mu to do domu. - Do Woltera?

Na osiedle policyjne, naprzeciwko starej fabryki Luxa.

Przepraszam, pożyczysz mi radio na parę dni?

Pewnie.

Co się stało? Nasza gospodyni jest nie do zniesienia,

- od kiedy się wyprowadziłeś. - Tak?

Nie będę spekulował, że wiąże się to z pojawieniem się twojej ukochanej.

- Czynisz postępy? - Tak.

To będzie moja osobista oda do komendanta policji Zorgiebela.

Twojego nowego pracodawcy.

Nie spodoba mu się twój artykuł.

Tak powiadają na komisariacie.

Tu.

Prawicowe komentarze bombardują nas tą chałą.

Ranny policjant nareszcie udaje się do domu, do rodziny.

Wam to też jest na rękę.

- Znalazłeś tego policjanta? - Tak.

I jego prawie owdowiałą żonę. I jego dziecko.

Poszedłem też do szpitala.

Dzień dobry, pani Dörr. Nie zna mnie pani, Katelbach.

Znam pani męża.

Miał do niego strzelić zły komunista.

Nie mówisz poważnie.

Wszystko jest tutaj.

I jutro będzie w Weltbühne.

Powodzenia. Do zobaczenia wkrótce.

- Kiedy? - Jeszcze nie wiem.

Jest gorzej niż myślisz. Zacząłeś się zachowywać znośnie.

Odezwę się.

Radio oddam najdalej za tydzień.

Pewnie.

Elisabeth?

Chwileczkę, komisarzu.

Skąd masz mój adres?

Dochodzenie przeciwko komendantowi zarzucono.

Rodziny zmarłych chcą cywilnych procesów.

- W sprawie brutalności policji. - Nie możesz na mnie tak napadać.

Widziałeś, jak umarły kobiety na Oranienstrasse.

Widziałeś, kto do nich strzelał.

Nic nie widziałem.

Wdowiec mówił, że wróciłeś do mieszkania.

Na balkon. Dlaczego?

Musisz zeznać, że te kobiety nie miały broni.

Że nie było u nich bojowników ani broni. To załatwi sprawę.

To bardzo pomoże.

Nie narażę kolegów na potępienie.

Nas, komunistów, wciąż oskarżają o morderstwa.

Nikogo nie interesuje, czy to w ogóle prawda.

W przypadku tych kobiet to nie jest prawda.

Ja to wiem i ty to wiesz.

Dobranoc, panie Rath.

Przepraszam, coś mnie zatrzymało.

Wyglądasz uroczo.

Willi? Tu Bruno.

Możesz to dostarczyć. Do mojej piwnicy.

W porządku. Wiesz, gdzie jest klucz.

Przepraszam.

Jest jakiś skrót na osiedle policyjne?

Tak. Tędy, w lewo, przez teren fabryki.

- Osiedle jest za nią. - Dziękuję.

Świetna rada.

Halo?

Policja, nie ruszaj się.

Kim jesteś?

Czego chcesz?

tłumaczenie: sindar korekta: Nazgul

Nasz Babilon: facebook.com/ProHaven

Zajrzyjcie też na: seriale-asd.pl

.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.