Original subtitles

Ik weet het zeker. Ze vindt je leuk. - Ach, ik weet het niet.

Durf je niet?

Nee...

De oorlog is voorbij.

Je vader is een sterke man.

Stomme oorlog.

Denk je aan de oorlog? - Ach, daar hoef jij niet over in te zitten.

Binnenkort is de oorlog voorbij en Duitsland zal winnen, lieve Jutta.

Kameraden, we hebben veel mensen verloren.

Onze voorraden zijn bijna op.

Vandaag is onze laatste kans. Onze laatste kans om ze te verslaan.

Oberleutnant Mengelberg. Goed u weer te zien.

Ik ben deze oorlog beu. Al dat bloed en die modder.

Oberleutnant, De Vliegende Hollander. Je verlof heeft je goed gedaan.

Jazeker. Jullie zijn tijdens m'n afwezigheid ook niet veel beter geworden.

Ik ben alle dode kameraden beu. Ik wil gewoon naar huis.

Doe waar je goed in bent. Haal koffie voordat de Oberleutnant komt.

Ik wil m'n gewone leven terug.

En ja, niet iedereen zal vandaag terugkeren...

maar dat is de prijs van de overwinning.

Op je gezondheid. Ik snap niet hoe jij je troepen onder controle houdt.

Oorlog voeren is iets anders een kapperszaak runnen.

Stomme Hollander. Vergeet je plek niet.

Ja, je bent een Duitse kaaskop. En nu aan de slag.

Jawel.

Voor vrede en vaderland.

Vooruit, kameraden. - Vooruit.

Goedemorgen, Oberleutnant. - Goedemorgen.

Goed jullie weer te zien. Gezond en opgewekt.

Met slechte mensen gaat het altijd goed.

Wat doe jij nou? Ben je nieuw hier?

Ja, Herr Oberleutnant. Schutter Stephan Arend.

Was die voor mij? - Ja, Herr Oberleutnant.

Goed, haal maar koffie voor me.

Zoek dekking.

Ludwig, Ludwig...

Ludwig... Ludwig, leef je nog?

Opstaan. Kom op, ga naar je mannen.

Ze komen overal vandaan.

Vuur. Zoek dekking en schiet.

Hierheen. - Meer munitie, snel.

Andreas...

We hebben zwaardere wapens nodig. - Ga ik regelen.

Vraag onmiddellijk om versterking. Naar de loopgraaf.

Ze hebben een eindeloze voorraad kanonnenvoer.

Geen idee hoe ze aan al die mensen komen.

Hauptmann, ik heb veel mannen verloren.

Obersturmführer Schoonma uit Nederland is op bezoek.

Hij is hier vanwege de actuele situatie.

Heil Hitler.

Herr Hauptmann, mag ik Nederlands spreken?

Ga uw gang.

Bedankt, Obersturmführer.

Pardon, ik moet wat zaken doornemen met m'n Oberleutnant.

Natuurlijk. Heil Hitler.

Kom eens, Ludwig.

Wat zei hij?

Ludwig, sinds de laatste aanvallen hebben we veel mensen gevangen genomen.

Veel partizanen.

Ik heb het bevel gekregen dat jij ze gaat executeren.

Wat? Dat kan toch niet?

Ludwig, je bent te lang weggeweest om het te begrijpen.

Wij zijn de SS toch niet?

Aanval na aanval verliezen we mensen. Onze mensen.

De opperbevelhebbers hebben besloten tot de executie van alle partizanen.

Karl Heinz, luister nou: zo zijn wij niet.

Ludwig, haal je mensen en voer dit bevel uit.

Ingerukt.

Papa, ik heb een aandenken voor je zodat je aan ons denkt als je weer weg moet.

We houden zo veel van je.

'Hou vol, zoon. Wij Duitsers mogen niet opgeven.

Dat hebben we al een keer eerder gedaan, in 1918.'

Hauptmann Wegman, we zijn zover.

Sturmführer? Aan u de eer.

De mannen met wie ik heb gevochten, zijn allemaal voor niets gestorven.

Omdat laffe leiders te moe waren om verder te strijden.

Aanleggen.

'In het zicht van de overwinning. Deze keer geven we niet op, zoon.

Wat het vaderland van mij verwacht, verwacht ik van mezelf.'

Vuur.

Wegman kreeg de opdracht om alle partizanen dood te schieten.

Dat komt van boven.

Waarschijnlijk om de partizanen angst aan te jagen.

Dus zo diep zijn we inmiddels gezonken. Voor mij telt maar een ding:

Dat de oorlog zo snel mogelijk voorbij is en ik terug kan naar m'n gezin.

Dat is het enige wat telt.

We gaan allemaal snel naar huis. - Wie zegt dat?

De Führer. - De Führer...

Zodra de nieuwe wapens er zijn, duurt het nog twee, hooguit drie weken...

en dan kunnen we naar huis. - Geloof jij het?

We zullen het wel moeten geloven.

Het wonderwapen van onze Führer. Daar weet ik niets van.

Maar hier in de loopgraaf ben jij m'n wonderwapen.

Dus daar drinken we op.

Op de overwinning, proost. - Op ons.

Sarah en Levi van Praag uit Beilen zijn de laatsten. De rest is allemaal opgepakt.

Ik ga er weer vandoor. Gewoon gedeisd houden.

Maartje, haal brood en spek uit de keuken.

Dat zullen ze wel lusten voordat ze zich bij die andere twee begeven.

Eindelijk, post.

Wat wil je nog meer?

Voor jou heb ik ook een brief.

'Mijn zoon. Het doet me veel verdriet om je te moeten meedelen...

dat afgelopen nacht tijdens een bombardement...

jouw Lena en Jutta zijn omgekomen.'

'Ik had je dit het liefst persoonlijk willen vertellen...

maar de omstandigheden dwingen mij ertoe...

je dit droevige nieuws schriftelijk te moeten melden.

Wees sterk, mijn zoon.'

Het is m'n vrouw. - Ik weet het.

En m'n dochter.

Naar je positie.

Blijf in positie.

Zoek dekking.

Ludwig, we moeten hier weg. - Ga door.

Meer druk naar voren.

Pas op, achter je. - Kom, we moeten door.

Pak aan.

Staakt het vuren.

Nee, ik neem contact op. Ik laat het weten als ik hem gevonden heb.

Oberleutnant Mengelberg, waar is hij? - Daar.

Hartelijk dank.

Andreas. - Herr Oberleutnant.

Je hebt me weer gered.

Je moet beter op jezelf passen.

En?

We worden van het front gehaald om uit te rusten.

Waar?

We gaan naar Nederland. Oké? Zorg goed voor jezelf.

Tot kijk. Hou je taai.

Als dat maar geen slecht voorteken is voor ons verblijf.

Geen zorgen, ik zal me gedragen. - Ik hoop 't.

Oberleutnant Mengelberg? - Hier.

Bedankt.

Onze nieuwe bevelen. Kom, we gaan naar onze mannen.

Ik ben blij dat u er bent. - Altijd tot uw beschikking, Herr Hauptmann.

Hoe was het aan het Oostfront?

De Russen boden sterke tegenstand. We waren omsingeld.

We waren in de minderheid, maar we hielden stand tot de laatste man.

Ik heb veel mannen verloren. Kijk, een souvenirtje van het Oostfront.

Goed. En nu ben ik hier. - Prima, Oberleutnant.

Ik ga zo onze situatie uitleggen. O, daar is de koffie.

Bedankt. Ga uw gang.

Echte zwarte koffie. - De resterende voorraad.

We gaan zo naar de commandopost en dan laat ik u de situatie zien op de kaart.

Dat is goed. - Prima. Als u mij wilt volgen?

We verplaatsen ons van hier naar hier.

Ga even weg, ik moet wat laten zien. - Jawel, Herr Hauptmann.

Kom eens?

Dit is de situatie. Richt een verdedigingspost in bij de brug.

De Führer wil dat de doorgang naar Duitsland wordt geblokkeerd.

Hier staat een boerderij. Ga erheen met uw compagnie en richt de verdediging in.

De vijand komt waarschijnlijk uit het zuiden en wil deze brug innemen.

Geen probleem. We gaan erheen. - Heel goed.

Obersturmführer, wat een toeval. - Heil Hitler.

Herr Hauptmann? Telefoon uit Berlijn, het is dringend.

Pardon, heren. Dit is belangrijk. - Jawel, Herr Hauptmann.

De eindoverwinning?

Ga zo gauw mogelijk naar de onderduikers...

en zeg ze dat ze zich dood- en doodstil moeten houden.

Andreas, kom eens?

Zorg voor de mannen. - Doe ik.

Ik ga naar de boer. - Wees voorzichtig.

Wij wachten hier.

Wat kan ik voor u doen?

Oberleutnant Mengelberg. - Jan Wesseling.

Liggen. - Oberleutenant Mengelberg.

We hebben hem buiten betrapt.

Rustig maar. Er is niets aan de hand. Op de plaats rust.

Bedankt, Holger en Friedrich.

Wat is er aan de hand?

Ik weet het niet. Er klopt iets niet op die boerderij.

Wat is er dan? - Die boer... Ik weet het niet.

Laten we onze ogen en oren goed openhouden.

Begrepen.

Ze hebben al 24 uur niks gegeten.

Die Duitsers lopen hier op het erf en wij kunnen geen kant op.

Wat als ze uit het onderduikershol komen? - Dat doen ze niet. Ze zijn niet gek.

Als het straks begint te schemeren, gaat Hendrik ze wel eten brengen.

Ben je nou helemaal besodemieterd?

Het leven van onze zoon in de waagschaal stellen?

De oorlog loopt op z'n eind en meneer haalt nog meer onderduikers in huis.

Met ruzie komen we nergens.

Nou, ik heb een idee, maar Maartje, ik heb jou daar ook bij nodig.

Ja, Jan Wesseling. Ik weet allemaal niet hoe het gaat...

maar die lui uit het verzet bekommeren zich maar om die lui in het bos.

Dit heeft lang genoeg geduurd.

Maar wat moeten we dan? Moeten we ze laten verhongeren?

We hebben geen keus, Fenna. Alleen samen redden we ons hieruit.

We moeten ons hierdoorheen slaan...

en van dat onderlinge gekibbel, daar wordt niemand beter van.

De geallieerden staan op het punt om ons te bevrijden.

Alleen samen gaan we het redden. We zijn Wesselings, vergeet dat niet.

Wat is er gebeurd, kan ik je helpen? Laat mij eens kijken.

Ik versta u niet.

Dat ik dat mag horen uit de mond van een Duitser.

U komt hier met uw tanks en geweren het land binnen banjeren.

Over durf gesproken.

Kom, laten we eerst wat drinken.

Deze situatie, daar kunnen we niet nuchter tegenaan kijken.

Wat heb je uit de Heimat ontvangen? - Een mooie brief. Hier, kijk maar.

Allemachtig. - Dat is anders ook een mooie meid.

Geloof me, ik zal haar eens laten zien hoe je met Duitse soldaten omgaat.

Waar gaat dat heen, boertje? - Ik ga eten.

Zonder toestemming, boertje?

Oberleutnant Mengelberg zei... - Oberleutnant wie?

Oberleutnant Mengelberg zei dat het mocht. - Becker, vraag dat eens na.

Je hebt een mooie zus. Weet je dat, boertje?

Ik spreek niet zo goed Duits. - Goed genoeg.

Kun je een goed woordje voor me doen?

Jij hebt er baat bij. We hebben chocolade en koffie.

Becker? - Herr Oberleutnant, ik wil melden dat...

Geen tegenspraak. - Jawel, Oberleutnant.

Hendrik kan gaan en staan waar hij wil. Heb je dat begrepen?

Ja, Herr Oberleutnant.

Pardon, kan ik iets voor je doen?

Terug naar Duitsland gaan.

Stop, wacht.

Maartje? Maartje, kom. Ik heb je binnen nodig.

Ik doe haar niks, hoor.

Hoezo, we hebben toch genoeg te eten? Moet ik nog wat broden meegeven?

Hendrik, haal die spullen van tafel. En Fenna, maak maar vast koffie.

En allemaal naar binnen.

Waar is Oberleutnant Mengelberg? - Hij maakt z'n dagelijkse ronde.

Oberleutnant Mengelberg is er. - Oberleutnant, de SS is er.

Waar? - Binnen.

Dank je.

Ik weet toch hoe je in elkaar steekt? Dat zie ik ook aan onze zoon.

Al dat gedoe met dat verzet en die onderduikers in huis halen.

Jij ziet enkel de romantiek ervan in.

En ik? Ik zit hier thuis me op te vreten van de zenuwen.

Attentie.

Op de plaats rust.

Welkom, allemaal.

De Fransen zijn hier voor Operatie Amherst, de Belgen voor Operatie Larkswood.

Ik heb Nederlandse gidsen die ons naar de onderduikers kunnen brengen.

Zorg dat je klaar bent voor vertrek.

Halt. Laat je papieren zien, en wel meteen.

Wat hebben we hier voor een mooie, maagdelijke vrouw?

Laat haar los.

Kijk eens wat ik gevonden heb?

Waar slaat dit op? Ben je gek geworden?

Bent u een verrader? Ik ga u aangeven.

Hier blijven. Blijf hier, zeg ik je.

Snel, snel.

Alles moet weg. Laat niets achter, alles moet weg.

Ludwig?

Goed u te zien. Ik kom net van het front.

De vijand zet druk op onze verdediging. U moet 'm tegenhouden.

Krijg ik versterking? Hoe zit het met tanks en gevechtsvliegtuigen?

U weet dat ik niet die heb.

Is er nog een strategie? Hoe moeten we standhouden?

Ik stuur u de reservebataljons. Daar moet u het mee doen, meer heb ik niet.

Tot uw orders, Herr Hauptman. - Goed. Veel succes.

Ik ga m'n best doen. - Bedankt, Oberleutnant.

Geen beweging. Wie zijn jullie?

We zijn jullie vrienden, we vechten ook tegen de Duitsers.

Bent u van het verzet? - Ja, het Nederlandse verzet. Wie bent u?

Er was een zwaar gevecht. Twee mannen zijn meegenomen door de Duitsers.

De Duitsers hebben de overmacht.

Kunnen jullie ons helpen onze kameraden te bevrijden?

Goed, we gaan helpen jullie vrienden te bevrijden.

Uitstekend. Volg mij. Voorwaarts.

Volhouden.

Je moet volhouden.

Mannen, ik heb slecht nieuws voor jullie.

Mij is bevolen om tot de laatste man stand te houden.

Helaas zijn er geen gevechtsvliegtuigen of tanks.

Maar dat gaan we niet doen.

Kom op, in de aanval.

Wij trekken ons terug. - Herr Oberleutnant...

Ik duld geen tegenspraak.

Hier blijven is zelfmoord.

Er is geen eindoverwinning. Het is een verloren zaak.

Het vaderland heeft jullie nog nodig.

Mannen, jullie hebben twee uur om je spullen in te pakken.

Jullie krijgen allemaal een verlofpas.

Dus mannen, aan de slag.

Ludwig, dit kun je niet maken. - Dat geldt ook voor jou, Andreas.

Ze zijn gemotiveerd. We redden het wel. - Nee, Andreas.

Je weet wat er gebeurt als ze je pakken? Dan kom je voor de krijgsraad.

Ga.

Goed, Oberleutnant.

Goede reis. - Ik zal u missen, Herr Oberleutnant.

Dank u wel.

Zorg dat ze je niet te pakken krijgen.

Gaat het?

Kom, we gaan naar huis.

'Omdat laffe leiders te moe waren om verder te strijden...

in het zicht van de overwinning.'

Verraders.

Bent u op vakantie?

Nee. Waar gaat u heen? - Naar de boerderij.

Dat zou ik niet doen. - Waarom niet?

De Fransen zijn er al. Jullie zijn met te weinig.

Doorrijden.

Naar de boerderij. Nu. Rijden.

Ibrahim, doe je werk.

De verlofpassen zijn vervalst.

Verrader.

Naar de boerderij, nu meteen.

Klootzak.

Pa, de Duitsers komen. Het is die SS'er. Ze komen eraan.

Op de eindoverwinning, m'n beste.

Op de overwinning.

Ah, m'n beste.

Hier met die fles, ben je helemaal gek geworden? Dat is m'n goeie jenever.

Ik ben Schoonma.

Dat is dus De Vliegende Hollander.

Zal ik ze even goed poetsen? Kom maar hier, schatjes.

Niet doen, dat is de Oberleutnant.

Er was eens een kip

die had niet zoveel te doen

ze legde nog een ei

en's zondags ook wel twee

Zo, mannen. Hier is een speciale maaltijd.

Wat doe je nou? Ben je gek geworden? Dat hebben de Duitsers meteen door.

Kijk, de valse verlofpassen van Mengelberg. Dat kunnen we uitbuiten.

Meekomen. Snel. - Dan gaan we winnen.

Andreas?

Andreas, waarom?

Ik ben er toch altijd voor je geweest? - Altijd. Altijd m'n trouwe vriend.

En de eindoverwinning, die komt niet meer.

Nee, die komt niet meer.

Geen wonderwapen.

Jij bent m'n wonderwapen. Dat ben je altijd geweest.

Laat vallen dat wapen, smerig stuk vreten.