Original subtitles

Edited at https://subtitletools.com

Υπότιτλοι: miakaimia.blogspot.com

ΘΕΟΔΩΡΑ

'Η σκλάβα αυτοκράτειρα'

Εν έτει 547 η Βυζαντινή Αυτοκρατορία βρισκόταν στο απώγειο του μεγαλείου της.

Στο ναό του Αγίου Βιτάλιου στη Ραβέννα ο Ιουστινιανός αποτίει φόρο τιμής.

Κύριε, το έλεος και η δικαιοσύνη σου ας λάμψουν όπως οι πέτρες του αυτοκρατορικού στέμματος.

Σε αυτές τις μέρες του διαλογισμού οι προσευχές μου δεν είναι οι καθιερωμένες,

περιλαμβάνουν την χριστιανική δέσμευσή μου..

την αγάπη μου και την ευγνωμοσύνη μου,

προς όλα τα ανθρώπινα πλάσματα,

ώστε το Βυζάντιο, το ανέντιμο και πολυτελές, το παραπλανητικό και μυστηριώδες...

να ενωθεί με μια ισχυρή αγάπη.

... Οι αγώνες αρχίζουν στην Αρένα.

Κύριοι, οι αγώνες γίνονται πρός τιμήν του Αυτοκράτορα..

Πλούσιοι εναντίον φτωχών, Βένετοι εναντίον Πράσινων.

Ζήτω οι Πράσινοι !

Κύριοι, ο νικητής του αγώνα θα ανακηρυχθεί βασιλιάς για μια μέρα.

-Όσοι είναι με τους Πράσινους θα θριαμβεύσουν! -Αυτό που λέτε δεν πρόκειται να συμβεί.

Για να δούμε, τα άλογα των Βένετων είναι πλούσια και τρέφονται πιο καλά,

οι Πράσινοι είναι φτωχοί και το άρμα τους δεν αντέχει.

- Τα άλογα σας, τρώνε τη σκόνη... - Τα άλογά σας είναι κινούμενο λίπος!

Στοίχημα στον Ανδρέα, τον επικεφαλής της φρουράς.

Στοίχημα στον Αρκάλιο.

- Θα νικήσει. - Κάτω, Αρκάλιε!

Τα χρώματά του είναι τα χρώματα του λαού, και ο λαός στοιχηματίζει στον Ανδρέα.

Κάντε χώρο για τον αρχηγό της φρουράς, Ανδρέα.

- Ένα αυγό για το παιδί μου, όχι για μένα. - Λεφτά δώσμου, όχι δάκρυα!

Είστε άκαρδοι. Δεν βλέπετε αυτό το μωρό που πεθαίνει από την πείνα ?

- Μόνο ένα αυγό... - Έλα, έλα...

Φεύγα.

- Ε, εσύ. Τι γίνεται εδώ? - Προσέβαλλαν τον Ιωάννη Καππαδόκη.

- Τα αυγά είναι ακριβά, κύριε. - Το ξέρω.

"Καταδικάστηκε επειδή δεν τίμησε τον Ιωάννη Καππαδόκη που περνούσε".

- Ποιός πληρώνει τα αυγά μου? - Σκάσε! Θέλεις να μπείς στη φυλακή?

Όχι, κύριε. Δεν θα πώ άλλη λέξη.

- Ο Ιουστινιανός είναι παράξενος. - Αυτό λέω κι εγώ.

Ήταν πολύ κακή ιδέα να αναμειχθείτε με τέτοιους ανθρώπους.

Θα βγάλω τα σανδάλια μου μόνο για να τα αλλάξω με καινούρια.

- Γιατί δεν τα πούλησες ακόμα? - Θέλω, αλλά δεν μπορώ.

- Όλοι χρειάζονται σανδάλια. - Τα σανδάλια κοστίζουν...

Αν μπορούσα να τα πουλήσω θα το έκανα αμέσως.

Ο Ανδρέας είναι πολύ δυνατός. Μια υπογραφή σε αυτό τον πίνακα και θα κάνεις την τύχη σου.

Στοιχήματα στον Ανδρέα. Ποιός στοιχηματίζει?

Είναι γερά άλογα, έχουν κερδίσει νίκες...

- Τον βρήκατε? - Ψάχνω εδώ και ώρα, αλλά δε τον βλέπω.

Ανοίξτε τα μάτια σας ηλίθιοι! ''Ζήτω ο Ανδρέας!''

"Ζήτω οι Βένετοι".

Βοηθήσέ με. Είναι δυνατά τα φανάρια αλλά κουρασμένα τα μάτια μου...

- Το πετρέλαιο δεν είναι ότι καλύτερο.. - Σοβαρά.

- Ήρθα στο Βυζάντιο για να βρώ έναν άντρα... - Από την Καππαδοκία!

Ναι. Απ'την Καππαδοκία.

Κοίταξα παντού, γι'αυτό ήρθα εδώ.

Πηγαίνετε, πηγαίνετε και ρίξτε μια ματιά με το χρόνο σας...

Νομίζω είναι ένα μοτέλ που γράφει ''Εδώ ήταν το Βυζάντιο".

Η απάντηση: ''Ναι, ναι''. Ήταν εδώ. Τώρα που είναι?

"Όπως μπορείτε να δείτε δεν υπάρχει". Ήρθε εδώ ένας τύπος με κουκούλα και τα σήκωσε όλα.

Λιμάνι, Σπίτια, Ανθρώπους, Δρόμους, Εκκλησιές και το Μεγάλο Παλάτι.

Λέω: το Παλάτι του Αυτοκράτορα. "Τι Αυτοκράτορα?", ρωτά ο βλάκας.

"Δεν υπάρχει αυτοκράτορας". Κρίμα...

Έχετε δει έναν πολεμιστή που τον λένε Βελισάριο ?

"Όλοι τους είναι σαν ένα φαγητό που δεν μπορείς να χωνέψεις".

- Ζήτω ο Βελισάριος ! - Είναι εύκολες οι αναταραχές.

Ρισκάρετε και το κεφάλι σας για να εξασφαλίσετε λίγο κρασί ακόμα.

Συγχωρήστε με.

Το πνεύμα προέρχεται απ'τον οίνο και το κρασί μπορεί να βγεί πολύ όξινο ξύδι.

Το ξύδι είναι εχθρός της κοινωνίας.

Και πρέπει να ρίχνεται στην θάλασσα για να υπάρξει κάθαρση.

Δεν θα το πιστέψετε, αλλά οι Βένετοι νοιάζονται για την υγεία των Πράσινων.

Και για να το αποδείξω, θα προχωρήσω σ'αυτή την ενέργεια.

Χαίρετε!

- Χαίρετε! - Μαζέυτε τον!

Γειά σας! Ιδού η Ρόδος.

Σας χαιρετίζω όλους...

Έρχεται η Θεοδώρα.

- Τον προσέξατε? - Σκάσε, είναι Βένετος!

Με φωνάζουν Θεοδώρα. Εσένα?

Πόσο όμορφη είσαι!

Τι εποχές! Φαίνεστε για ευγενής και κινδυνεύετε να πέσετε θύμα ληστείας.

Όταν σας είδα να με ψάχνετε, σκέφτηκα οτι έχω μπλέξει με την Δικαιοσύνη.

- Ήταν απλώς ένα τέχνασμα. - Όχι. Είμαι καλό κορίτσι, δεν δίνω δικαιώματα.

Έχω πάρει όσα ήθελα και την εκδίκησή μου.

- Ποιόν θέλετε να εκδικηθείτε; - Τους Βένετους φρουρούς.

Ο πατέρας μου ήταν φύλακας της Αρένας.

Όταν πέθανε άφησε πίσω του εμένα και την αδερφή μου χωρίς δικαιώματα.

Είμαστε Πράσινες και δεν έχουμε τα δικαιώματα των Βένετων.

Εκείνο το κάθαρμα ο Ιωάννης Καππαδόκης έγινε αρχηγός των Βένετων.

Γιατί δεν τον καταγγέλεις στον αυτοκράτορα;

Πού ζείς? Νομίζεις οτι μπορεί ο καθένας να μιλήσει στον.. αυτοκράτορα;

Ίσως είναι πιο εύκολο απ'ό,τι πιστεύεις.

Δεν με πειράζει, έστω κι αν βράζει το αίμα μου.

Πείτε μου! Στην πόλη σας έχετε όμορφες γυναίκες;

Όμορφη όπως εσείς, πουθενά στην πόλη μου, στο Βυζάντιο, στον κόσμο όλο.

Είναι υπέροχο...

Πάω να το κοιτάξω στον καθρέφτη.

Εμπρός!...

- Είναι άγριοι σαν μουλάρια. - Αουρίγκα, πού είναι ο Αρκάλιος;

- Είναι στο γήπεδο. - Ευχαριστώ.

Εμπρός, Αρκάλιε.

Στάσου.

- Τι κάνεις τώρα διαβολάκι; - Τίποτα. Πάω μια κούρσα.

- Ωραίο κολιέ! Σου πάει.

Τι φτιάχνετε με αυτό τον καπνό;

Ο καπνός κι η τέφρα θα πούν για την αδερφή σου όσα δεν λένε ούτε τα αστέρια.

Και τι λένε; Δεν ήταν καλή μαζί της η ζωή.

Έχει πάρει ό,τι κι αν της άξιζε, σκέψου το μια στιγμή.

- Τώρα της μένει μόνο να πληρώσει! - Τι μίσος...!

Κοιτάξτε τα υφάσματα, είναι φερμένα απ'την Περσία.

Τι όμορφα, τι χρωματιστά...

Τα φρούτα που φυτρώνουν στα Βυζαντινά δέντρα πέφτουν στα πόδια σας...

- Φρέσκα αυγά.. - Λαχανικά...

Είναι ακόμα ολόφρεσκα...

- Πάντα ο έρωτας! - Ας δούμε ποιές είναι οι αγαπημένες μου.

Σταμάτα Αίγινα... Αφησέ με!

Δεν υπάρχει τίποτα για σένα, είσαι Βένετη. Κρίμα στη μητέρα σου που κάθεται στο άρμα μου!

Αφησέ με αλήτη !

Προσέξτε, αναζητούν τη Θεοδώρα.

Εμπρός.

Τα καλύτερα υφάσματα είναι τα δικά μου.

Τα έφερα από την Κρήτη. Γιατί να μην αγοράσετε;

Είναι αντάξια ενός βασιλιά.

- Σίδηρος από την Ιταλία... - Υφάσματα απ'την Κρήτη...

- Πού μπορούμε να κρυφτούμε; - Γιατί όχι ανάμεσα στα λιοντάρια;

Να μια καλή ιδέα. Ευχαριστώ αδελφή.

- Βγές έξω, καλύτερα. - Γιατί δεν έρχεσαι να με πάρεις;

Αυτό θα κάνω.

Προσοχή! Τα λιοντάρια δαγκώνουν.

Συλλάβετε τη γυναίκα. Εμπρός, κουφοί είστε;

Κουφοί ίσως, αλλά όχι τυφλοί!

- Ελάτε μαζί μου. - Εγώ;

Ναι. Εσύ.

Πάμε.

Κάνε μου τη χάρη. Πάρε τα χέρια σου από επάνω μου.

Δε θέλω να με συλλάβετε! Αφήστε με!

Στείλτε αυτή την κλέφτρα στην φυλακή.

Είμαι αναγκασμένος, εδώ έχουμε ένα έγκλημα.

Θεέ μου, τι αηδία...

Οι Πράσινοι είστε άνανδροι.

Είναι τεράστια τιμή γι'αυτό το δικαστήριο,

οτι ο σεβαστός αυτοκράτωρ καθοδηγούμενος από Το Θεό,

κατέλαβε αυτοπροσώπως την πρώτη θέση στο ακροατήριό μας.

Κάλεσε τον πρώτο κατηγορούμενο.

Εσύ τι είσαι?

Είμαι ο δικηγόρος του Σκάρπιου, συνήγορος όλων των κατηγορουμένων.

'Είμαι ο Σκάρπιος, γιός του Νικήτα ελεύθερος πολίτης ...πρός το παρόν.

Ήμουν ελέυθερος σαν το ελάφι στο λόγγο αλλά τώρα είμαι μπλεγμένος εδώ...

χωρίς να ξέρω γιατί.

Η έρευνα αποκάλυψε οτι ο Σκάρπιος, σε μια ταβέρνα του λιμανιού...

απάγγειλε στους πελάτες υπαινικτικούς λόγους εναντίον του Ιωάννη Καππαδόκη,

του πιό αξιοσέβαστου υπουργού σας.

Εναντίον ακόμα και στην μεγαλειότητά σας, ω Αυτοκράτωρ.

Αδίκημα πολύ σοβαρό και χωρίς ελαφρυντικά.

- Υπάρχουν μάρτυρες; - Αχρηστο.

Εγώ συνελλήφθην επ'αυτοφώρω. Οι υπόλοιποι έχουν ομολογήσει ήδη.

Ομολόγησαν; Θα σας πώ περισσότερα. Ήταν πέντε άτομα επί μία ώρα,

παραδέχτηκαν την συμμετοχή τους στην οργάνωση...

που δολοφόνησε τον Καλιγούλα! Αφού έκαναν διάρροια σαν νεογέννητα.

Έλεος! Μην τον ακούτε. Ο πελάτης μου είναι τρελός.

Τον ξέρω από μικρό παιδί, πάντα είχε αυτή τη μανία...

Έχει ήδη μετανοήσει, σας ικετεύω, συγχωρήστε τον!

Για τα σοβαρά αδικήματα που διέπραξε, ο Σκάρπιος έχει καταδικαστεί από τους δικαστές...

σε δύο χρόνια φυλάκιση και μια εβδομάδα στο κλουβί της ντροπής.

Είναι πολύ αυστηρή τιμωρία για μία τέτοια πράξη.

Χάρη στο επιεικές Δικαστήριο...

και στον πιο εύγλωττο δικηγόρο που έχω ακούσει.

Πάρτε τον!

Ο δεύτερος κατηγορούμενος.

Υποσχέθηκα μια έκπληξη για σένα Ιουστινιανέ. Ιδού!

Είμαι η Θεοδώρα, θετή κόρη της Αίγινας.

Αυτή η γυναίκα ήρθε στην αγορά για να κλέψει το κολιέ ενός ευγενή.

Την συνέλαβε ο Ανδρέας, επικεφαλής της φρουράς.

- Έχετε δικηγόρο; - Όχι δεν έχω. Είμαι αθώα.

Το κολιέ μου το χάρισε ο νεαρός ευγενής σε μια πολύ αυθόρμητη στιγμή.

- Με αντάλλαγμα τί; - Για το τίποτα. Ούτε καν ένα φιλί.

- Τι γενναιοδωρία. - Ήταν ένας αληθινός κύριος, ένας καλός κυβερνήτης.

Σίγουρα κάποιος διοικητής ή ένας νεαρός δικαστής.

- Προφανώς της άξιζε ένα ακριβό περιδέραιο... - Είναι ένα διαβολικό πλάσμα!

Αρκετά. Οι δικαστές δεν ενδιαφέρονται για τις λεπτομέρειες.

Πάψε. Είμαστε όργανο της Δικαιοσύνης, όχι ενεχυροδανειστήριο.

Οι γυναίκες που προκαλούν τους άνδρες είναι αμαρτωλές και δεν αξίζουν την επιείκεια.

- Όλες τους πόρνες, ειδωλολάτρισσες, φαύλες. - Δεν είμαι πόρνη!

Ο ευγενής δεν ήθελε τίποτα από εμένα.

Πρέπει να τιμωρηθεί με την αυστηρότερη νομοθεσία.

Απονομή δικαιοσύνης!

Το δικαστήριο διατάσσει: η Θεοδώρα, κόρη της Αίγινας, να πεταχτεί στα θηρία,

va κλειστεί για μια μέρα στο κλουβί της ντροπής και να της κόψουν το δεξί χέρι.

Καλύτερα να μου πάρετε το κεφάλι, προτιμώ τον θάνατο.

Καίγομαι μέσα σε μεγάλη φωτιά. Δεν μπορώ να αντισταθώ σε πλάσματα καταραμένα...

- Την ακολουθώ σαν το σκυλί... - Ακόμα την σκέφτεσαι;

- Κάθε στιγμή της μέρας και της νύχτας. - Γιατί δεν πήγες ακόμα να την συναντήσεις;

- Την θέλω με όλες τις δυνάμεις μου! - Μα δεν ντρέπεσαι!

Την χρειάζομαι. Είμαι μαγεμένος.

Προσπάθησα να απελευθερωθώ. Μα όλα τα καταπνίγει η επιθυμία, όλα.

Είναι πάνω από τις δυνάμεις μου. Όμως την καταδίκασα άδικα...

Το πάθος μου μετατράπηκε σε τύψεις.

- Η δειλία μου με έχει χειραγωγήσει. - Και τώρα τι ψάχνεις;

- Τι βοήθεια ζητάς από την Εκκλησία; - Πιστεύω στη θεία ευσπλαχνία.

Ο Θεός σε έκανε Αυτοκράτορα επειδή είσαι το σύμβολο του δόγματός του.

Αυτό το ιερό καθήκον απαγορεύει την βλάσφημη αδικία και την καλοπέραση.

- Ας με συγχωρήσει ο Πατέρας μου. - Το πάθος σου είναι πιο ισχυρό από την μετάνοιά σου.

- Ο αυτοκράτωρ σας ζητά να τον συγχωρέσετε. - Δεν συγχωρώ.

Τουλάχιστον μέχρι η μετάνοιά σου να αποδειχτεί αληθινή.

Για Τον Θεό τα λόγια δεν σημαίνουν τίποτα.

Βγάλε από την καρδιά σου αυτή τη γυναίκα και θα απελευθερωθείς από τις τύψεις.

Αν τυχόν την συναντήσεις, να την απορρίψεις σταθερά.

Μόνο τότε θα περάσεις στην εξέταση.

Αφησέ με! Είμαι αθώα.

Βοήθεια...

Μην κλαίς. Μην απελπίζεσαι καλή μου, δεν κλείνεται σε κλουβί ένας πάνθηρας σαν εσένα!

Μη μου κάνεις κακό σε παρακαλώ. Έχω λεπτά χέρια.

Με διαταγή του αυτοκράτορα, θα αδειάσουν η αρένα, ο ιππόδρομος και οι δρόμοι.

Παραδοσιακά, οι Βένετοι θα σταθούν δεξιά και οι Πράσινοι στα αριστερά.

Κανείς να μην πλησιάσει κοντά στο Παλάτι, από τις εξόδους που συνδέουν με τον Ιππόδρομο.

Οι Εξκουβίτορες θα υπερασπιστούν την ακεραιότητα του Αυτοκράτορα.

Κοιτάξτε, Ιουστινιανέ. Οι Πράσινοι είναι πολύ δυνατοί.

Οι αθλητές στην ολοκληρωμένη τους μορφή.

Κανένας αθλητής δεν μπορεί να κερδίσει χωρίς την υποστήριξη των οπαδών του.

Ξέχασε εκείνη την γυναίκα Ιουστινιανέ. Δεν αξίζει τον κόπο.

Κοίταξε τον Ανδρέα. Είναι έξοχος.

Καθένας τους έχει από ένα άρμα. για να το κυβερνά.

Θα προτιμούσα κι εγώ να είχα αθλητικές παρά κυβερνητικές ανησυχίες.

- Θα σας αρέσει πολύ το τέθριππο άρμα. - Ναι, υποθέτω.

- Μα τι λέει το πλήθος; - Το πλήθος;

Το πλήθος αγαπά την δύναμη και την ευλυγισία και είναι ευχαριστημένο με τους αθλητές.

Ανδρέα.

Το τέθριππο του Ιουστινιανού.

Ιουστινιανέ. Είμαι ο Αρκάλιος. Αύριο θα οδηγήσω το άρμα για χάρη των Πράσινων.

- Και λοιπόν; - Να, παραδοσιακά δικαιούμαι...

αν κερδίσω, να ζητήσω χάρη για την αρραβωνιαστικιά μου, Θεοδώρα.

- Είσαι σίγουρος οτι θα κερδίσεις; - Θα κάνω θαύματα για τη γυναίκα που αγαπώ.

Αυτός ο άνθρωπος έχει δίκιο. Έχω διαπράξει μια φοβερή αδικία.

Έχασα μια ευχάριστη γυναίκα.

- Τι τιμή, ο Ιωάννης...! - Πού είναι η Θεοδώρα;

- Θεοδώρα; - Ναι, η χορεύτρια.

Παρακαλώ δείξτε έλεος. Η κρατούμενη δεν είναι πια εδώ.

Πώς;

- Τη σκότωσες; Θα σου πάρω το κεφάλι! - Όχι, είναι ζωντανή. Έφυγε με τον φύλακα.

Πυρακτωμένο σίδερο.

Ιουστινιανέ. Δείχτε έλεος. Είμαι αθώος.

Έλεος, Ιουστινιανέ...

Σήμερα το πρωί μια φυλακισμένη το'σκασε. Αυτός ο άνθρωπος τυφλώθηκε απ΄τη λάμψη του χρυσού.

Η φλόγα θα καταστρέψει για πάντα τα μάτια σου.

Τα βασανιστήρια είναι ένα παράδειγμα σε εκείνους που δεν δείχνουν σεβασμό.

Η γαζέλα πήγε δεξιά... Αριστερά η γαζέλα...

Ποιός θα την πάρει στα χέρια του..

Ποιός θα την πάρει.. Η γαζέλα πήγε...

- Αρκάλιε. - Εσύ;

Εγώ. Γιατί παραξενεύεσαι; Ήμουν έξω και σε περίμενα.

Φοβόμουν όση ώρα σε περίμενα.

Εσύ; Φοβόσουν; Μα.. πώς το'σκασες;

Έχω ωραία πόδια, έτσι; Μπορούν και τρέχουν.

Ο φρουρός είχε αδυναμία στο βραχιόλι μου.

Ελπίζω να μην κατάφερε να κερδίσει και τις χάρες σου.

Δεν φαντάζεσαι πόσο φοβήθηκα μην σε χάσω.

Πρέπει να απομακρυνθείς από το Βυζάντιο. Είναι πολύ επικίνδυνο.

- Όχι, δεν φοβάμαι. - Να διασχίσεις το Βόσπορο, προς την Ασία.

- Η Ασία είναι πολύ μακριά. - Ποτέ δεν θα είσαι αρκετά μακριά.

- Εγώ δεν φεύγω. - Ο Ιουστινιανός θα βάλει να σε συλλάβουν.

- Δεν θα με πείραζε. - Έχεις όρεξη!

- Αυτή τη φορά θα χάσεις το κεφάλι σου. - Δε νομίζω.

- Αν συνεχίσεις θα είναι αυτοκτονία. - Τουλάχιστον αυτή τη φορά θα είμαι ξέρω.

- Έχεις ακόμα σημάδια από αλυσίδες. - Αναμνηστικά από τον Ιουστινιανό.

- Θα πρέπει να κόστισε ακριβά. - Ναι. Και έχω ακόμα κόκκινα σημάδια.

Αυτή τη φορά κέρδισε, όμως θα είναι η σειρά μου την επόμενη φορά.

Είσαι πολύ συγκινημένη μωρό μου, δεν ξέρεις τι λές.

- Κράτησε τον οίκτο σου, κάθαρμα. - Δεν θέλω τίποτα άλλο εκτός από εσένα.

Αυταπατάσσαι αν νομίζεις οτι θα με κερδίσεις με τους μύς και τα ωραία σου μάτια.

- ’θλια. Τώρα τα κατάλαβα όλα... - Τι νομίζεις..

- Θέλεις να μείνεις στο Βυζάντιο για κάποιον εραστή. - Μπράβο. Καλά κατάλαβες.

Έτσι, ε; Ίσως είναι εκείνος που σε βοήθησε να δραπετεύσεις. Ένας υπάλληλος.

- Ο Ανδρέας; - Αυτός ο κοιλαράς;

Θα προτιμούσα να μου κόψει το χέρι! Φέρε μου κρασί, διψάω.

- Θεοδώρα; - Τι είναι;

Τίποτα. Νόμιζα οτι άκουσα θόρυβο από άλογα.

Ποιός ξέρει τι έχεις τώρα στο κεφάλι σου.

Το ποτό σου.

- Καλό. - Αυθεντικό ιταλικό κρασί.

Παράξενο, νιώθω μια σύγχυση...

- Είναι η κούραση. - Ξαφνικά είμαι νυσταγμένος.

Κοιμήσου.

- Κοιμήσου, δεν γίνεται αλλιώς. - Θεοδώρα, έχω δηλητηριαστεί!

Όχι βέβαια, κουτέ. Σ'αγαπώ πολύ για να σου κάνω κάτι τέτοιο.

Έλα, κοιμήσου.

Ήταν ανόητο να το επιτρέψεις αυτό. Ο Ιουστιανιανός να αγωνιστεί...

Μα είναι ευκίνητος νέος.

Και σου φαίνεται οτι είναι ικανός να ανταγωνιστεί στην αρένα με πρωταθλητές;

Ο αυτοκράτωρ έχει λαμπρούς προκατόχους. Τον Νέρωνα για παράδειγμα.

Ο Νέρωνας; Θλιβερό παράδειγμα.

Θλιβερή και η έλλειψη εμπιστοσύνης σας σε εμένα, Πατριάρχη,

Όπως αποδείχτηκε, ο αντίπαλος σας δεν βιάζεται καθόλου να σας αντιμετωπίσει.

Νομίζω οτι είναι σίγουρος για τη νίκη.

Σήμα! Λύσε τα άλογα.

- Ανδρέα, γιατί δεν οδηγείς το άρμα; - Το άφησα σε έναν φίλο, σήμερα.

- Και τα στοιχήματά μας; - Ψυχραιμία. Το άρμα μου είναι σε καλά χέρια.

- Ο Αυτοκράτορας. - Ναι.

- Ο Ιουστινιανός θα θριαμβεύσει. - Είναι μια δόξα που περνά γρήγορα.

Ευτυχώς...

- Και ποιός πήρε τη θέση του Αρκαλία; - Δεν ξέρω. Ποιός είναι αντίπαλος;

- Είναι μια γυναίκα. - Όπως φαίνεται.

Η Θεοδώρα....

Έχει να κάνει με την κόρη μου! Θεοδώρα.

Θεοδώρα...

Μπράβο!.

Και ο τελευταίος γύρος...

Δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό, Θεοδώρα. Με ντρόπιασες σε όλο το Βυζάντιο.

Μήπως οι Πράσινοι σε εμπιστεύονται πάρα πολύ;

Αναμφίβολα. Τι λόγους είχες να μου το κάνεις αυτό;

Είναι τόσο σημαντικό για σένα να καθίσεις στο αυτοκρατορικό τραπέζι;

Δεν άλλαξε τίποτα, σε αγαπώ πάντα σαν αδελφό μου.

Αυτό που έκανες ήταν τρελό. Δεν θα σε αφήσουν έτσι ατιμώρητη.

- Ο αυτοκράτορας ξέρει να περιμένει. - Παράτα με!

- Βοηθήστε τη να ελευθερωθεί. - Δεν χρειάζεται!

Αφήστε με! Καταραμένη σκύλα!

Στο όνομα του αυτοκράτορα σας προκαλώ σε δείπνο.

Πιστεύω οτι θα θέλετε να καλλωπιστείτε για να έρθετε στην τελετή.

Ακολουθήστε με στο παλάτι μου και θα έχετε όσα χρειάζεται μια πριγκίπισσα...

- ...το βράδυ. - Σας ακολουθώ, κύριε μου.

Λέγε με Ιωάννη... Σου δίνω την άδεια.

Πέρασε καιρός, όμως δεν άλλαξαν τα πράγματα.

Τον καθρέφτη μου.

Θα σας βοηθήσω να βγείτε.

- Πώς λάμπουν τα μάτια σου. - Είναι μακιγιάζ, Ιωάννη.

Πιάσε μου την χτένα.

Βάλ'την εκεί.

Είσαι γεννημένη για να διατάζεις. Το κατάλαβα αμέσως οτι θα γίνουμε φίλοι.

Εγώ είμαι που οδήγησα τον Ιουστινιανό στο δικαστήριο.

- Σας ευχαριστώ πολύ γι'αυτό. - Θα το χαρακτήριζα αλλαγή στάσης.

Κι εγώ, βέβαια.

Ετοιμάστε το φόρεμα με το ελεφαντόδοντο στο στήθος.

Ελπίζω να είναι αντάξιο της ομορφιάς σας.

- Μου αρέσεις. - Μη με αγγίζεις.

- Απορρίπτεις την εύνοιά μου; - Σταμάτα πρίν μιλήσω στον προστάτη μου.

- Πιστεύεις οτι θα έρθει αύριο; - Ποιός ξέρει;

- Να προσέχεις, είναι πολύ ισχυρός. - Ίσως αυτό να είναι η αδυναμία μου.

Δεν είσαι μόνο όμορφη αλλά και πανέξυπνη.

Έφτασε η ώρα να το διαπιστώσουμε.

Χρυσά σανδάλια. Θα προτιμούσα κόκκινα.

Μόνο οι αυτοκράτειρες φοράνε κόκκινα σανδάλια.

- Δεν είμαι μια βασίλισσα; - Ναι. Της ομορφιάς.

Ο Διοικητής με την χορεύτρια Θεοδώρα.

Μια Πράσινη ανάμεσα στους ευγενείς. Δε νομίζω οτι θα παραμείνει για πολύ καιρό.

Ιδού η Βασίλισσά μας.

Προχωρήστε.

- Δεν σου αρέσουν τα φαγητά; - Δεν θέλω να μου αρέσουν.

Κοιτάξτε. Είναι παχιά σαν φάλαινα.

Σώπα! Είναι η ξαδέλφη του αυτοκράτορα.

Αφησέ τη να λέει. Έχει δίκιο. Καλώς ήρθες, Θεοδώρα.

Κρατήστε την ειλικρίνειά σας, ταιριάζει με την ομορφιά σας.

Τα κορίτσια του οριεντάλ είναι σαν ναρκωτικά.

Πράγματι, πάντα κερδίζουν το παιχνίδι μαζί μας.

- Τα παιχνίδια του δρόμου... - Και του παλατιού.

- Για ποιόν είναι αυτά τα μαργαριτάρια; - Για τους καλεσμένους μου.

Όχι για τις εταίρες, αλλά για τις καλλιτέχνιδες.

Ναί.

Κριτικάρουν τους Βένετους, αλλά θα σκότωναν για ένα μαργαριτάρι.

Βρήκαμε αυτό τον άνθρωπο στον υπόγειο διάδρομο του παλατιού.

Τον ξέρω. Αυτός δεν είναι που με παρακάλεσε για μια δοκιμασία;

Η ομορφιά αυτής της γυναίκας είναι πολύ επικίνδυνη.

Η ομορφιά της Θεοδώρας δεν μπορεί να τον δικαιολογήσει για τις πράξεις του.

Να τιμωρηθεί. Σε κανέναν δεν επιτρέπεται να παραβιάζει την είσοδο του παλατιού.

Συλλάβετέ τον!

Ποιά τιμωρία τον περιμένει;

- Θάνατος. - Αυτό αξίζει περισσότερο σε μένα.

- Εμένα ήθελε να σκοτώσει, όχι εσένα. - Δεν υπάρχει άλλη τιμωρία για τέτοιο άνθρωπο.

Η ζωή σου έχει μεγάλη αξία κι ας μην είσαι αυτοκράτειρα.

- Αφησέ με. - Τι τρέχει; Τον αγαπάς περισσότερο;

Θέλω να ζήσει.

Θα του χαρίσω την ζωή. Ορκίζεσαι οτι τον αγαπάς σαν αδερφό σου;

Οι παρεξηγήσεις μεταξύ μας είναι τόσες όσο το αλάτι της Μικράς Ασίας.

- Αφήστε με. - Τι άλλο θέλεις τώρα;

Δεν αντέχω να με αντιμετωπίζετε σαν μια εταίρα.

Δεν είμαι Χριστιανή, όμως ξέρω καλά την θρησκεία σας.

- Τι ξέρεις; - Δεν θα γίνω δική σου, αν δε μας ενώσει γάμος.

Το να σκύψεις το κεφάλι, δεν σημαίνει πάντα οτι ηττήθηκες.

Νίκη είναι, να διακηρύσσεις την αγάπη σου ενώπιον Θεού και ανθρώπων,

υποκλινόμενος με διαλλακτικότητα μπροστά στο πρόσωπο μιας γυναίκας.

Κατέκτησα μια υπέροχη νίκη. Την αγάπη των ανθρώπων μου.

Ανοίξτε τις πύλες για τον στρατηγό Βελισάριο.

Ζήτω ο Βελισάριος!

Ζήτω ο νικητής εναντίον των Περσών!

Τιμή μου που σας συναντώ σήμερα, μετά την επιστροφή μου από τον Περσικό πόλεμο.

Στην πραγματικότητα, εγώ έκανα μόνο το χρέος μου, όπως και οι στρατιώτες μου.

Δυστυχώς, πολλοί έπεσαν.

Σε αυτό το σημείο, η υπεροχή μας είναι μάλλον στρατιωτική και όχι αριθμητική,

όμως μπορεί να εξασφαλίσει την ειρήνη στα σύνορά μας, με τους βαρβάρους.

Οι λίγοι που έμειναν, δύσκολα θα αναλάμβαναν νέες εκστρατείες...

χρειαζόμαστε ενισχύσεις για να υπερασπιστούμε το Βυζάντιο.

Είναι αλήθεια όσα λέτε, Βελισάριε, αλλά τα ταμεία μας είναι πλέον άδεια.

- Δεν έχουμε χρήματα για να πληρώσουμε μισθοφόρους. - Έχουμε όμως δυνατούς άνδρες για πόλεμο.

Θα πληρωθούν με ένα πιό ακριβό νόμισμα.

Τι σημαίνει αυτό; Για ποιό νόμισμα λές;

Ένα νόμισμα που δεν περνά μέσα από τα ταμεία του κράτους.

- Η ελευθερία. - Η ελευθερία;

Ποιά ελευθερία υπαινίσσεσαι Θεοδώρα;

Απαιτούμε την απελευθέρωση των σκλάβων πατρικίων, ώστε να πολεμήσουν τους βαρβάρους.

Νομίζω οτι πολλοί θα ρίσκαραν τη ζωή τους για μια τέτοια τιμή.

Ο πατριωτισμός των Βυζαντινών θα αυξηθεί μετά από αυτή την επιεική πράξη

της αυτοκράτειρας.

Είμαι βέβαιος οτι πολλοί από τους Βένετους θα είναι ευχαριστημένοι...

και θα αποδείξουν έμπρακτα το ενδιαφέρον για την πατρίδα τους...

παράλληλα με τα προσωπικά τους συμφέροντα.

Η πρότασή μου πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή το συντομότερο,

και η σύζυγός μου Θεοδώρα, με όλη την καλή της πρόθεση...

θα παρουσιάσει το σχέδιό μου.

Για πρώτη φορά θα δοθεί γενική αμνηστεία και θα κυρωθούν νέοι κώδικες δικαιοσύνης...

Θυμηθείτε οτι η αρετή της φιλανθρωπίας δεν είναι συνώνυμη με την αδυναμία...

και θα είμαστε σκληροί απέναντι στους εχθρούς του Χριστού...

Όπως βλέπεις δεν με αγαπούν όλοι, Βελισάριε.

Μόνο οι αχρείοι είναι εναντίον σας, Θεοδώρα.

Μα ξέρετε πόσο ισχυροί είναι...

Εγώ ένα ξέρω :

Μερικοί άνθρωποι υποκινούν εξεγέρσεις στα σύνορά μας.

Όσο ο στρατός μας είναι μακριά, η Πόλη είναι ευάλωτη στις συνωμοσίες.

Δεν έχω αυταπάτες, ο Ιωάννης έχει τη δύναμη για τέτοια έργα.

- Να δούμε πότε θα σηκώσει κεφάλι. - Θα τολμήσει, αλλά δεν θα πετύχει.

- Μακάρι να είχα τη σιγουριά σου Βελισάριε. - Θα κάνω μια αποφασιστική κίνηση.

Τώρα που οι εχθροί αποδυναμώθηκαν, θα εγκαταστήσω εδώ το στρατόπεδό μου.

Σε όλο τον Βόσπορο.

Ένα σημάδι θα είναι αρκετό για τους στρατιώτες μου.

- Τι σημάδι? - Ένας μακρύς καπνός...

για να φαίνεται από μακριά...

Ενώ ο στρατός μας αγωνίζεται για να αυξήσει τα εδάφη μας...

και να μας προστατεύσει από επιδρομές βαρβάρων, χρειαζόμαστε ψυχική δύναμη,

δεδομένου οτι οι κομματικές διαμάχες διχάζουν τον λαό παρά την νίκη...

μαζί με τις θρησκευτικές αιρέσεις.

Είναι ανάγκη να γίνουμε σαν ένα τείχος γύρω από τον αυτοκράτορα,

με αγάπη και αφοσίωση .

Οι Βένετοι κι οι Πράσινοι ενωμένοι για έναν κοινό σκοπό.

Στο όνομα της ειρήνης και της ένωσης της Ανατολικής Αυτοκρατορίας με τη Δυτική!

Εκείνη την ημέρα που τα στρατεύματά μας θα φτάσουν στην Αφρική και στην Ιταλία...

και επιτέλους το Βυζάντιο θα κληρονομήσει την Ρώμη.

Το όραμα είναι πολύ μεγάλο και φιλόδοξο για να φαίνεται εφικτό.

Να θυμάστε όμως οτι τίποτα δεν είναι ανέφικτο για τέτοιους ανθρώπους...

που δοξάζουν την παπανθρώπινη αγάπη και καταργούν τη δουλεία.

Είμαι ευτυχής σε αυτήν την περίσταση για την σοφία της συζύγου μου...

της αυτοκράτειράς σας, με την οποία σήμερα γιορτάζουμε...

την πέμπτη επέτειο ευτυχισμένου γάμου.

Δεν εκτίμησες την ομιλία μου; Αγάπη μου, μπορείς να προτείνεις εσύ...

- ... σχέδιο για την πενταετία. - Γιατί το λές αυτό;

Όσο εγώ μιλούσα τα μάτια σου κοίταζαν γύρω από τον θρόνο...

Η στιγμή της ομιλίας μου, θεωρείται περισσότερο από καθετί...

ώς ένδειξη της αμοιβαίας εμπιστοσύνης μας.

Αν κάποια σκέψη σε βασανίζει, οφείλεις να μου την ομολογήσεις.

- Δεν μου κρύβεις κάποιο μυστικό; - Όχι, ποτέ δεν σου έχω κρατήσει μυστικά.

Η ευτυχία μου είναι τόσο μεγάλη που μερικές φορές σκέφτομαι οτι δεν μου αξίζει.

Η ψυχή μου είναι ξαφνικά θλιμμένη και φοβάμαι οτι η αγάπη μας ίσως καταρρεύσει σύντομα...

- Θλιβερές σκέψεις για μια όμορφη μέρα. - Είσαι η ζωή μου, Ιουστινιανέ.

Πρέπει να ομολογήσω, οτι στην αρχή με έφερε κοντά σου η φιλοδοξία.

Τι παράξενο! Εσένα σε έφερε κοντά μου η φιλοδοξία, κι εμένα το πάθος.

Είδα μόνο ένα θαυμάσιο πλάσμα...

ποτέ δεν υποπτεύθηκα οτι θα μοιραστώ τη ζωή μου μαζί σου.

Θυμάσαι; Διαφωνήσαμε σε αυτή ακριβώς την βεράντα...

και τότε έγινε το θαύμα. Μέρα με την μέρα σε γνώριζα καλύτερα.

Τα νάζια έδωσαν τη θέση τους σε μια ανεξήγητη τρυφερότητα.

Αυτοί που είναι δίπλα σου, μάθε το, όχι μόνο σε τιμούν αλλά και σε φθονούν...

Όμως είναι βαρειές οι ευθύνες της εξουσίας.

Σε αγαπώ, ανεξάρτητα από φιλοδοξίες. Από εκείνες τις φιλοδοξίες...

που θα σου έδιναν μεγαλύτερη δόξα.

Μιλάω σοβαρλα, φίλοι μου. Ο αυτοκράτορας μας πρόδωσε.

Μας αρνήθηκε το πιο ιερό μας δικαίωμα.

Κανείς σας να μην σηκώσει το χέρι του επάνω σε εκείνη τη γυναίκα.

Είναι μια τσιγγάνα! Είναι πολύ πιο χρήσιμη ζωντανή, παρά πεθαμένη.

Η Θεοδώρα, θύμα των Βένετων. Θύμα των Ευγενών.

Τι σύμβολο! Φίλοι.

Ανακεφαλαιώνουμε. Θα είναι ένας Πράσινος που θα σκοτώσει τους ομοϊδεάτες του.

Καμμία αίσθηση δεν μπορεί να συγκριθεί με πέντε χρόνια στα ορυχεία της Ανατολίας...

αίσθηση που ο καθένας από εσάς την γνωρίζει πολύ καλά..

Αυτός ο άνθρωπος είναι τώρα στην πρωτεύουσα και ένα μόνο θέλει.

Να πάρει εκδίκηση μέσα στο Αυτοκρατορικό Παλάτι.

Δε νομίζετε οτι είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να ανοίξει τις πύλες;

Φέρτε τον εδώ.

Αρκάλιε! Πόσο χαίρομαι που σε ξαναβλέπω!

- Δεν έχεις αλλάξει καθόλου. - Έτσι νομίζεις!

Δεν ξέρεις οτι γύρισα αλλαγμένος από το μίσος. Τώρα θα μετανιώσετε για τα 5 μαύρα χρόνια!

Όχι, Αρκάλιε. Δεν σε φοβάμαι. Σε ξέρω καλά.

- Έλα, κόλλησέ το εδώ! - Δεν μπορώ.

- Βλέπεις; Είσαι πάντα αδύναμος. - Σκάσε!

- Ήθελες λοιπόν να με σκοτώσεις!; - Θεοδώρα, γιατί με απέρριψες;

Έπρεπε Αρκαλία, είχα γεννηθεί με αυτό το πεπρωμένο.

Ναι; Γεννήθηκες για να κολυμπάς στην πολυτέλεια;

Έμαθα να εκτιμώ τα καλά υφάσματα, αρώματα, κοσμήματα.

- Για να τα πουλάς; - Μου είναι δύσκολο να σε καταλάβω.

Προσέφερα στον Ιουστινιανό την πιο πολύτιμη προίκα!

- Ποιά; - Την καρδιά του λαού.

Ο αυτοκράτορας δεν χρειάζεται να βγεί στους δρόμους για να ρωτήσει τη γνώμη του λαού.

Είναι εδώ ο λαός, δίπλα του, όλη την ώρα. Θεοδώρα ονομάζεται.

Εγώ είμαι η ελπίδα του λαού, Αρκάλιε.

Για την Αίγινα, τον Σκάρπιο, για όλους τους Πράσινους.

Τώρα τα κατάλαβα όλα.

Καθένας εφ'ω ετάχθη. Κι εμένα ο Θεός με προόρισε για να προστατεύσω τον λαό.

Πόσο λυπάμαι, ήμουν τόσο βλάκας! Κι εγώ έπαιξα το παιχνίδι των Βένετων.

- Τι σημαίνει αυτό; - Ο Ανδρέας, έστησε φρουρά έξω απ΄τις πύλες.

Χθές βράδυ παρευρέθηκα σε μια συνεδρίαση υπό την προεδρία του Ιωάννη.

- Είσαι σίγουρος για όσα λές; - Όπως είμαι σίγουρος οτι βρίσκομαι εδώ.

Σώσε τον εαυτό σου Θεοδώρα, είμαι σαφής!

Αυτές οι ύαινες δεν ξέρουν τι τους περιμένει. Θα τους συντρίψω!

Πόσο δυνατή είσαι! Πόσο σ'αγαπώ!

Κι εγώ σε αγαπώ. Όχι, Αρκαλία. Είσαι γενναίος.

Είμαστε τόσο διαφορετικοί όσο η Γή με τον Ουρανό.

Σας αγαπώ, αλλά είναι ένα άλλο είδος αγάπης.

Όχι, Αρκάλιε. Μην με δελεάζεις. Η στιγμιαία αδυναμία είναι εχθρός της νίκης.

- Μπορείς να με αγαπάς σαν αδερφό... - Ναι. Πήγαινε τώρα, ξημέρωσε σχεδόν.

Φρουροί! Συλλάβετέ τον!

- Βρείτε τον! Βρείτε τον. - Όχι! Είναι αθώος, Ιουστινιανέ.

- Μη με αγγίζεις, με αηδιάζεις! - Ακουσέ με! Σε ικετεύω.

Ο Αρκάλιος ήρθε να με προειδοποιήσει οτι οι Βένετοι ετοιμάζουν πραξικόπημα.

Δεν σε πιστεύω.

Λέω την αλήθεια Ιουστινιανέ, οι Βένετοι θέλουν τη ζωή μου, τη ζωή σου!

- Πιστέψέ με. - Λές ψέμματα.

- Είναι σίγουρα ιδέα σου. - Όχι.

Δεν φαίνεσαι ευχαριστημένη, Φαίδια. Τι σκέφτεσαι;

Θέλω καινούρια παπούτσια και ένα περιδέραιο από λευκά ρουμπίνια.

- Σκέψου πιό σοβαρά πράγματα. - Θέλεις να περπατήσω με γυμνά πόδια;

Θα ήταν ένα άσχημο θέαμα. Θα φαινόσουν για φτηνή...

- Είσαι φαύλος και διεφθαρμένος. - Γι'αυτό ταιριάζουμε μαζί.

Είχα 4 μήνες για να διαπιστώσω οτι δεν είσαι ούτε γενναιόδωρη ούτε ενάρετη.

Η αρετή της γυναίκας τροφοδοτείται μόνο με τα χρήματα.

Αν συνεχίσεις να με παραμελείς σύντομα δεν θα είμαι πλέον διαθέσιμη.

Λίγος καιρός μένει ακόμα, Φαίδια, και σύντομα θα σε κάνω

την πιό ευτυχισμένη γυναίκα στην αυτοκρατορία.

Να με συγχωρείτε, αφέντη.

- Τι είναι; - Ο γερουσιαστής από τη Σμύρνη θέλει να σας δει.

Το σχέδιό μας απέτυχε. Ο Αρκάλιος δεν είχε το θάρρος να πιάσει το στιλέτο.

- Συνελλήφη; - Οι φρουροί έφυγαν.

- Μίλησε; - Δεν ξέρω.

Αργά ή γρήγορα θα μας ανακαλύψουν. Είναι θέμα χρόνου.

Πρέπει να αναλάβουμε πρωτοβουλία. Σημάνετε, πρίν να είναι πολύ αργά.

- Τι συνέβη; - Τίποτα.

Έχετε 10.000 σηστερτίους, μπορείτε να τις διαθέσετε;

Τι μπορώ να κάνω για σένα;

Τίποτα ιδιέταιρο. Να πείς ένα ψέμα. Μπορείς να το κάνεις θαυμάσια.

Σου είπα την αλήθεια, Ιουστινιανέ. Πώς μπορώ να σε πείσω;

Οι ιστορίες σου δεν θα με κάνουν να ξεχάσω τον άντρα που είδα στην αγκαλιά σου.

Ορκίζομαι, Ιουστινιανέ! Είμαι η γυναίκα σου, για μένα υπάρχεις μόνο εσύ.

Να σταματήσει η Τσιγγάνικη κωμωδία.

Ήμουν τρελός να πιστεύω στην αγάπη σου.

Ήμουν ανόητος που νόμιζα οτι δεν είσαι κοντά μου μόνο από φιλοδοξία.

Πλήγωσέ με όσο θέλεις, όμως σε παρακαλώ, σώσε τον εαυτό σου.

Δεν θα μπορέσεις να με εξαπατήσεις με τα λόγια σου άλλο πιά.

- Μιλήστε αμέσως! - Μας συγχωρείτε, Ιουστινιανέ.

Μια ομάδα Βένετων εισέβαλλε στο Παλάτι με την καθοδήγηση του Ιωάννη Καππαδόκη.

Εκείνος; Καταραμένος προδότης.

Είμαστε πρόθυμοι να δώσουμε τη ζωή μας, όμως για όνομα του Θεού, προστατευθείτε.

Η δική σας ζωή είναι η πιο πολύτιμη.

Όσα μου έχετε προσφέρει ήταν ανεκτίμητα.

Πηγαίνετε.

Θεοδώρα μην ανησυχείς. Δεν είμαι πια λυπημένος.

Θα πληρώσω με την ζωή μου την αμφιβολία μου για την πίστη σου.

Ο θάνατος θα είναι πιο γλυκός.

- Θεοδώρα! Θέλω να με συγχωρέσεις. - Σ'αγαπώ.

Δεν θα φύγουμε από το Βυζάντιο, έτσι;

Δεν θέλω να γίνω ο αυτοκράτορας που έφυγε κυνηγημένος σαν σκυλί για να μη γίνει σκλάβος.

- Πόσο περήφανη είμαι για σένα. - Θα διαλέξω το θάνατο, παρά την εξορία.

Δέν χάθηκαν όλα, ο Βελισάριος είναι πολύ κοντά.

Σύντομα θα καταφτάσει εδώ για να σώσει την ζωή μας και την αξιοπρέπειά μας...

Πίστεψέ με..

- Ποιές είναι οι διαταγές σου; - Δεν έχω διαταγές αυτοκράτορα.

Αν είμαι ακόμα αυτοκράτορας θα σε στείλω στη φυλακή ώς συνωμότη.

Δεν είμαι συνωμότης. Είμαι πιστός σου οπαδός.

Είμαστε υπό την εξουσία σας και την επιρροή σας.

- Σε τι είστε αναμεμειγμένοι; - Σας μιλάω για το συμφέρον μας...

Της αυτοκρατορίας. Όλες οι αρχές είναι μαζί σου, Ιουστινιανέ.

Ναι. Όλοι οι αξιωματούχοι.

Όλοι τους τυλιγμένοι με μανδύες και γεμάτοι προνόμια.

Λουσμένοι στα αξιώματα και στο χρυσάφι.

Ο Ανδρέας, διοικητής της συγκλήτου. Δικαστικός άρχοντας.

Μέγας νομοθέτης. Ναί, είστε όλοι.

Μιλάς σαν ένας ανόητος, όχι σαν βασιλιάς. Αυτά τα λόγια που λέτε ταιριάζουν σε μια του λαού.

- Υπαινίσσεσαι την Θεοδώρα; - Αποκηρύξατε την κάστα σας για χάρη μιας λαϊκής.

- Ιουστινιανέ, είναι υποτακτικός της. - Η αυτοκράτειρα κι εγώ είμαστε το ίδιο πρόσωπο.

Δεν έχει τίποτε το κοινό με εσάς.

Παίζει μαζί σας. Σας πρόδωσε με τον πιο χυδαίο.

Αποδείξεις. Απαιτώ να μου δώσεις αποδείξεις.

Μίλα.

Την ώρα που εμείς μιλάμε, οι Πράσινοι παρατάσσονται με τον Αρκάλιο στην αρένα.

- Η αυτοκράτειρα θα'ναι μαζί τους σε λίγο. - Είμαστε εδώ, λόγω της ντροπής.

Ήρθαμε να σώσουμε τη ζωή σας. Δεν θα μας ευχαριστήσετε;

- Αποδείξεις. Θέλω αποδείξεις. - Τίποτα πιο εύκολο.

Σας παρακαλώ. Μην με αγγίζετε. Τι θέλετε να κάνετε με εμένα;

Ήρθε η ώρα για να πείς όλη την αλήθεια, Φαίδια.

- Όχι, μην με κάνετε να μιλήσω, σας ικετεύω! - Δώσε τον ιερό όρκο και πείτε την αλήθεια.

Ορκίζομαι. Ήμουν ακόμα κορίτσι όταν αγάπησα τον Αρκάλιο. Κι εκείνος εμένα.

Ορκίστηκε να είναι δικός μου για πάντα.

Ύστερα η Θεοδώρα ζήλεψε την ευτυχία μου, μου τον έκλεψε.

Την παρακάλεσα, της ζήτησα χάρη, αλλά δεν με άκουσε.

Την νίκησε το πάθος της... Μετά, ο Αρκάλιος συνελήφθη, καταδικάστηκε...

Η Θεοδώρα έγινε αυτοκράτειρα.

Κι εγώ για χρόνια ήλπιζα οτι μόλις γυρίσει από την εξορία θα γίνει δικός μου...

Δεν παραιτήθηκε, ξεκίνησε για να την ψάξει στο παλάτι...

Και η αδερφή μου, διέπραξε την πιο μισητή αμαρτία στον κόσμο.

Βεβήλωσε με την ενοχή της τους ιερούς τοίχους του παλατιού.

Με κυρίαρχο γνώμονα τις αισθήσεις της...

πρόδωσε με τον Αρκάλιο τον άντρα της, μέσα στην συζυγική κλίνη...

Κρυφά στην αρχή, ξεδιάντροπα αργότερα.

Τίποτα δεν θα μπορούσα να κάνω για να την εμποδίσω...

Εκτός αυτού την άκουσα να λέει πως θα σκότωνε τον αυτοκράτορα για να...

ανεβάσει τον Αρκάλιο στο θρόνο.

- Το ακούσατε; - Σκασμός!

- Σιωπή. - Έρχονται από την Προποντίδα.

Συνέλαβαν τον σύντροφο Μίκλα. Ο Σαπίρ κήρυξε στρατιωτικό νόμο.

Στο λιμάνι, συγκροτείται σώμα για να ξεκινήσει η επίθεση.

Οι Βένετοι έχουν την επιδοκιμασία του αυτοκράτορα.

- Ναι, ο αυτοκράτορας μας εγκατέλλειψε. - Η αυτοκράτειρα πρόδωσε το λαό της.

Είμαστε σε μεγάλο κίνδυνο.

Αλλά δεν θα γλιτώσουν έτσι εύκολα.

Οι Βένετοι είναι έξυπνοι.

Φίλοι.

Φίλοι. Ο Ιωάννης Καππαδόκης κατέλαβε την εξουσία σας...

Φυλάκισε τον Αυτοκράτορα. Προσπαθεί να εξουδετερώσει

τους ηγέτες και προστάτες του λαού.

Και εγώ και ο Ιουστινιανός, θα μπορούσαμε να παραιτηθούμε.

Ο Βυζαντινός λαός όμως δεν θα ανεχτεί την υποδούλωση.

Ο στρατός του Βελισάριου βρίσκεται στις ακτές του Βοσπόρου.

Συμφωνήσαμε ένα σινιάλο. Όταν σηκωθεί καπνός από την Αρένα...

αμέσως θα δείτε να φτάνει βοήθεια.

Οι Βένετοι δεν θα υπερασπιστούν την Αρένα και θα το σκάσουν από υπόγειους δρόμους...

εμείς θα πολεμήσουμε μέχρι να έρθει ο στρατός του Βελισάριου.

Φωτιά και στάχτη!

Είχες δίκιο. Κοιτάξτε σφάλμα που έκανα.

Θα χρειαστούμε βοήθεια για να κατευνάσουμε την εξέγερση.

Θα βρούμε την Θεοδώρα, τ' ορκίζομαι. Θα ψάξω σε όλη την Πόλη...

σε όλα τα χωριά, σε όλη τη Γή, αν χρειαστεί.

Γρήγορα στους στάβλους. Τα άλογα θα τους εμποδίσουν.

Πήγαινε.

Δείτε.

Καπνός. Συνάξετε το στρατό τώρα. Μην χάνετε ούτε λεπτό.

Πρέπει να βοηθήσουμε Αρκάλιε. Καλέστε και άλλους.

- Πάμε. - Όχι, θα έρθω μαζί σας στην ύστατη μάχη.

- Τι; - Πρέπει να το δείτε, ελάτε.

- Ελευθερώστε τα θηρία. - Βιαστείτε...

- Οχυρώθηκαν στα υπόγεια. - Εξολοθρεύστε τους!

- Σκότωσαν τον Αρκάλιο. - Σταματήστε.

Τόσο πολύ αίμα!

Αρκάλιε...

Αντίο, Θεοδώρα. Όχι κραυγές. Όχι τιμές.

Πάντοτε το έλεγα. Δεν ρωτούσα απλά.

Αρκάλιε! Αδελφέ μου...

Η πίστη σου διαφύλαξε το Βυζάντιο και την αγάπη μου.

- Διεφθαρμένη. - Αυτή είναι η γυναίκα σου.

Ιουστινιανέ. Σκότωσαν τον Αρκάλιο.

- Είναι τέρατα! - Πάψε!

Είναι δική σου, Ιωάννη.

Ιουστινιανέ!

Έρχεται ο Βελισάριος.

Οι λεγεώνες του Βελισάριου.

- Γιατί ήρθες Βελισάριε; - Για να σώσω το θρόνο σου Ιουστινιανέ.

- Με ποιά εντολή; - Με εντολή της αυτοκράτειρας.

Ήξερα για την προδοσία εναντίον σου, περίμενα μόνο ένα σήμα απ'την αυτοκράτειρα.

Οι δυνάμεις μου θα κατατροπώσουν αυτό το κάθαρμα.

Δεν είναι αλήθεια.

- Πές μου οτι δεν είναι αλήθεια. - Αφησέ με!

Όχι, όχι...

Η προδοσία της Θεοδώρας με τον Αρκάλιο ήταν ψέμμα; Λέγε!

Ναί, ήταν ένα ψέμμα. Σε μισώ, Ιουστινιανέ.

Πάντα σε μισούσα. Διακινδύνευσα όλα όσα μου έδωσες:

Δύναμη, στήριξη, δόξα.. Εγώ, ο Ιωάννης Καππαδόκης,

είχα κάθε προσόν για να βασιλεύσω. Εξυπνάδα, ιδιοφυία.

Ένας υπηρέτης που ζούσε στη σκιά σου. Σε μισώ.

Φρουροί! Αλυσοδέστε τον!

Όχι. Αφησέ με.

Το δόρυ μου !

Ζήτω ο Αυτοκράτωρ!

Για πρώτη φορά στη ζωή μου, αμφέβαλλα για σένα, Κύριε.

Εγκαταλλείποντας τη Θεοδώρα έχασα κάθε κυριαρχικό μου δικαίωμα. Έλεος.

Ικετεύω για μια έλεος από σένα σήμερα, Κύριε.

Επικαλούμαι την καλοσύνη Σου, ζητώ την θεία ευλογία Σου...

και υπόσχομαι αφοσίωση στην σύζυγό μου, την Αυτοκράτειρα.

miakaimia.blogspot.com