Original subtitles

EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE

AFDELING PSYCHIATRIE

Ik zit hier al 17 uur. Ik moet echt naar huis.

Ik ook, man. -Nee, echt.

O, dus in mijn geval is het minder dringend?

Nee, Ron. Je wilt vast thuis de Aspergemensen opwachten.

Geen Aspergemensen, Joel.

Ze zeggen zelf 'Oz-Par-Ra-Gaau-Ze'. En het zijn geen mensen.

Anders zou ik m'n oren niet elke nacht hoeven dicht te smeren met pindakaas.

Ze zijn zo opdringerig.

En die muziek van ze...

Jij zit hier vast niet voor het eerst. -Ik ben vaker opgesloten. Hoezo?

Weet jij hoe je hieruit komt? -Ik help je niet als je zo onaardig doet.

Het spijt me. Ik moet je conflict met de Oz-Par-Ra-Gaaus serieus nemen.

Oz-Par-Ra-Gaau-Ze. En nee, dat zei je niet.

Laten we even niet praten.

Maar m'n vrouw heeft iets.

En ik moet een speciaal medicijn zien te vinden, want ze gaat achteruit.

Wat heeft ze dan? Tenzij je liever zwijgt.

Die lui wier naam je net verhaspelde, kunnen tenslotte meeluisteren.

Jij bent vast de enige aan wie ik het kan vertellen.

Code grijs, Psychiatrie.

Ze is een ondode.

Echt waar? En, hoe bevalt dat?

Eerlijk? Verwarrend.

Ze is verrukkelijk heftig, maar haar van mensenvlees voorzien...

...dat valt niet mee. -Dat geloof ik.

We zijn makelaars, dus mensen doden en in vriezers stoppen, voelt raar.

Wat zul je daar moe van worden.

Ze wordt steeds agressiever en onvoorspelbaarder. Ik moet hier weg.

Sorry, Joel, je komt hier niet weg. Als je het probeert, houden ze je langer.

Heren. Klaar voor therapie? -Ik moet naar huis, dokter.

We moeten hier nu echt weg. -Ik wel.

Ik ook. -Ron. Dat van mij is anders.

Joel, jij zit hier 72 uur ter observatie.

Je mag pas weg als je geen gevaar vormt voor jezelf en anderen. Zullen we?

Is er sap? -Een pakje per persoon. Zoals altijd.

Mag ik het jouwe? -Dan krijg ik niks.

Bedankt. Heel hartelijk dank. Dag, hoor.

Een Servische uitwisselingsstudent duurt 'n half jaar.

Dan is je moeder misschien al een rottende moordmachine.

Maar waarschijnlijk niet. Geen idee, het komt wel goed.

Moet er echt Servische gal in 't serum? -Ja, dat staat hier.

Daar is het ontstaan. Alleen Serviërs zijn immuun.

Ik verknal alles. -We doen ons best, Abby.

Heb je al wat op die banensite gepost? -Ja.

Hier staat het.

'Ben je Serviër en wil je 130 dollar verdienen met je kots? Allicht.

Stuur je geboorteakte. Geen dick pics.'

Ja, daar was kennelijk verwarring over.

Al worden ze nu alleen maar vindingrijker.

Hoor je dat geluid ook? -Het komt uit de kelder.

Mama?

Ja, schatje?

Alles goed?

Ja, niks aan het handje.

Maak jij dat geluid?

Welk geluid?

We moeten bij haar kijken. -Dat wil ik niet.

Ze zit vastgeketend.

Als iemand dat over ondoden zegt, loopt het nooit goed af.

Mama? Wat ben je aan het doen?

Ik lees een boek. Nog iets van je vader gehoord?

Niet sinds z'n belletje vanuit het ziekenhuis van gisteravond.

Allemachtig. Knaag je hieraan?

Goed, het zit zo.

Mama wordt hier een beetje gek, dus ik moet weg.

En jij bent bang dat ik iemand vermoord.

Maar denk eens aan alle mensen die ik niet vermoord heb.

Alle mensen ter wereld, op drie na.

Abby? Dit moet je zien. -Ja, is goed.

Sorry, maar jij gaf mij de leiding en je mag niet weg.

Hou op met knagen. Het hele huis rust op die paal.

Ik kan je aan kots helpen. SMS me, Goran.

We hebben een reactie. Een Serviër in Newhall wil kotsen.

Newhall, natuurlijk. SMS me z'n adres en zeg dat ik er aankom.

Wacht, ik ga mee.

Is het serum klaar? -Nog niet.

Ze eet 't huis op als een slinkse termiet. Maak de remedie. Ik heb pepperspray.

Het is geen remedie. Het wordt alleen niet erger.

Ze kan niet loskomen, toch?

Waar ben ik mee bezig? Zo'n vraag is altijd fataal.

Joel, vertel eens wat jij hier doet.

Ik werd boos en sloopte 'n huis.

Maar nu ik hier zit, heb ik daar spijt van en zal het nooit meer gebeuren.

Daardoor heb ik het idee dat ik de samenleving weer in kan...

...en daar vreedzaam met al mijn medeburgers kan omgaan.

Of het nou om vrouwen of mannen gaat, of mensen daar tussenin...

...verschillende rassen, lang of klein, dun of dik.

Want iedereen maakt intrinsiek deel uit van dit prachtige land.

Dank u.

Op het eind raakte je de draad kwijt. -Ja, dat was bar slecht.

En Ron, waarom ben jij weer terug?

Nou, ik word weer lastiggevallen door de interdimensionale wezens.

Vorige week is er iets gebeurd. Vertel.

M'n vrouw is overleden.

O god, Ron. Ik had geen idee.

Ze was ziek en zou ook niet meer beter worden.

Ik verzorgde haar thuis en had net ontbijt gemaakt. Ze wilde niet eten.

Ze glimlachte naar me.

Ze zei: 'Alles komt goed, schatje.'

Toen sloot ze haar ogen.

Zo was ze er nog, met haar prachtige glimlach...

...en zo was ze voorgoed weg.

Ik kan het me niet voorstellen.

Ik was m'n vrouw tien seconden kwijt, en toen wou ik ook al dood.

Waarom krijgen we zulke kleine pakjes?

Wat is het nut ervan? -Alsjeblieft.

Dank je wel.

Ik mocht gisteren naar het mortuarium om haar nog één keer te zien.

Het mortuarium. Ik ben daar geweest.

Ze was zo veranderd.

Wat moet dat erg geweest zijn.

Lag daar toevallig een lijk met een Servisch klinkende naam?

Meestal eindigen ze op I-C, of de lettergreep 'vich'.

Abby?

O, shit. Ze is er niet, Mrs Hammond.

Heb je zin om tikkertje te spelen in de tuin?

Ik kan u niet losmaken.

Waar is Abby heen? -Gewoon, weg.

Kun je even naar beneden komen? -Nee, dank u.

Eric, kom naar beneden.

'Omdat hij geen bevelen kon weigeren, ging de naïeve tiener naar de kelder.'

Goed gedaan.

Je had werkelijk te doen met Ron.

Daarmee bewijs je dat je geen gevaar vormt. Dus ontsla ik je.

Echt? -In 48 uur maken we je toch niet beter.

We maken niemand beter.

We plakken pleisters en laten mensen los.

Alleen, in een harde en totaal onverschillige samenleving.

Wat u zegt. Ik haal m'n veters en ren naar de kelder.

Gaat het wel?

Ik spreek gezonde mensen alleen als ze weggaan.

Nou... toedeloe.

Waar is Abby? -Die is gal halen.

Ja? Van wie? -Iemand die zich online meldde.

Online? En jij laat haar alleen gaan?

Ze heeft pepperspray mee. -Laat me vrij. Ik moet haar redden.

Ik mag niet... -Ze is 16, Eric.

Ga mee. Je mag me handboeien omdoen.

Die heb ik niet.

Mijn slaapkamer, onderste la.

Haal ze. -Echt? Hebt u handboeien?

We ontdekten laatst dat je partner extra intens klaarkomt als je...

Hoeveel wil je horen? -Niet zoveel.

Maak me los, dan gaan we haar zoeken.

Die man woont aan Mountain View.

Bij het winkelcentrum, zoals alles in Santa Clarita.

Overal kun je winkelen. Ik ratel van de zenuwen.

Wacht eens even.

Sorry, schat. Die draag ik alleen bij de seks.

Wat gaat u doen? -M'n dochter zoeken.

Klik deze even terug voor me.

Niet flauwvallen. -Oké.

Nee, ik meen het.

Hoi. Kom je voor kaartjes voor Tori Amos?

Nee, voor je braaksel.

O, juist. Je bent heel anders dan ik dacht.

Wat onbeleefd van me. Ik ben Goran, entrez.

Nee, dank je. Ik neem het meteen wel mee.

Ik heb het nog niet. Wil je niet toekijken?

Nee, zo ben ik niet.

Grappig, zo 'bef' ik zelf ook niet. Ik zei 'bef'.

Doei. -Nee, wacht. Het spijt me.

Ik heb soms een hufterig gevoel voor humor. Kom erin.

Ik trek mij terstond terug om kostbare maagnectar te produceren.

Te gek.

Hoi. Ik heb hier onlangs een voet gekocht.

O ja. En, beviel ie? -Geweldig, nog bedankt.

Ik zoek iets heel aparts.

Ik heb een vagina voor 500.

Niet heel fris meer, maar het kan nog.

Allemachtig. Wat voor lui komen hier?

Zet je schrap. Vooral mannen.

Ik zoek een verse galblaas. Maar hij moet van een Serviër zijn.

Jezus. Waar ben jij mee bezig?

Fantastisch. Laten we samen zoeken, jij zieke geest.

Uw kots, mevrouw. Ik accepteer PayPal, Bitcoin...

Ik heb geld. -Wat retro.

Ik heb nog wat, voor de erge dorst. -Nee, dank je.

Heb je nog trek in een chocolat? -Geen denken aan.

Misschien iets zouters dan? Ik zweet heel snel.

Ik ga nu.

Ik wilde alleen je braaksel. Jij maakt er iets smerigs van.

Eric?

Het is me gelukt. Abby Hammond toont initiatief, slaagt en...

...praat in zichzelf.

Niemand thuis.

Godallemachtig, wat doe jij hier?

Dit lijkt wat brutaal. -Ben je me gevolgd?

We laten momenten verglijden... -Weg hier.

Momenten die de rest van ons leven kunnen bepalen.

Zie je nou? Ze ontsnappen altijd.

Sheila? Ik heb gal meegebracht.

Het komt goed, liefje. Ik hou van je en we hebben elkaar.

De rest regelen we... Wat krijgen we nou, verdomme?

Liefje. Je bent thuis. We zijn weer een gezinnetje.

Hoi, pap. Ik heb alles onder controle.

Echt? Als je net binnenkomt, ziet het er niet naar uit.

Die vent bedreigde Abby.

Alsof we in een haai zitten.

Ja, ik ging langer door dan strikt noodzakelijk.

En toen nog eens tien minuten.

Jeetje, dat is niet best.

Goed nieuws, het serum werkt. Erger dan dit wordt Sheila niet.

Joel.

'Niet erger dan dit.' Dat is toch fantastisch nieuws?

Had je gal? -Nee, ik.

Van hem.

Ik stel voor dat we niet opendoen.

Ik ben blij dat je gal had gehaald.

Ik heb er 300 dollar voor betaald omdat niemand me belde, maar ach.

Hoe weten we dat het werkt?

De cellen in haar teerbloed breken niet meer af.

Wil je kijken? In de badkamer is beter licht. En betere lucht.

Dit is het dan dus.

Sheila die thuis uit woede een man doodt waar onze dochter bij is.

En zo blijft ze dan nu?

Nogmaals, erger wordt het niet.

Rick en Alondra hier. Zijn jullie thuis? -Verdorie.

Jullie auto's staan op de oprit, ja dus. En later voelt dit heel ongemakkelijk.

Wat kennen ze ons toch goed. -Dan doe ik wel open.

Kijk nou eens.

Geen druppel bloed op m'n pepermolen.

Hallo, Rick. Alondra.

We hoorden dat je bent afgevoerd nadat je het huis van de rector had gesloopt.

Dus kom ik koekjes brengen. -Gaat het wel goed met je?

Prima. Het was een misverstand.

Ik hielp hem wat meubels versjouwen, en dat liep uit de hand.

Ik begrijp het niet.

Lekker weertje, hè?

Ik denk dat ik nog een kolibrievoederbak koop.

Waarom doe je niet open?

Sheila doet een dutje. -We zullen zachtjes doen.

Ze ligt in de gang te slapen.

Ligt ze in de gang te slapen? -Op de grond?

Ze is zo moe. Ze was gisteren tot laat op.

Ze was taart aan het bakken, en dat duurde langer dan gedacht.

Bovendien is het een gigantische puinhoop in de keuken. Ongelofelijk.

Als je die zag, zou je het niet kunnen bevatten.

Ik ga maar eens terug.

Wil je de koekjes nog? -Natuurlijk. Zet maar op de veranda.

Het was zo fijn in het gesticht.

Het spijt me echt.

Ik heb iemand geholpen. Dat was fijn.

En bij thuiskomst tref je dit aan.

Het is mijn schuld. Alles.

Ik had haar nooit los moeten laten. Het is allemaal mijn schuld.

Spreekt echt niemand me tegen?

Top. Ik ga nog meer schoonmaakmiddel kopen.

En ik betaal voor alles, hoor.

En wat doen we nu?

We pakken de verandakoekjes.

Je vader bedoelde met mij, aangezien ik nog moordzuchtiger ben geworden.

Dat zei ik niet.

Maar je zou me graag weer in de kelder zien.

Als jij je daar voorlopig prettiger voelt, dan moet je naar de kelder.

Tenzij iemand iets anders weet dan de kelder.

Maar ik hoor het woord 'kelder' vaak vallen, dus dat betekent iets.

Je staat al heel lang bij de schoonmaakmiddelen.

Sorry.

Geeft niks. Dit is 'n erg spannend schap. Als het je maar niet te veel wordt.

Soms wordt het me te veel.

Mij ook. Maar jij hebt het niet over dit schap, hè?

Nee, ik heb het overal.

In dat geval: ik ook.

Er gebeurt van alles. Ik weet niet altijd wat ik moet doen.

We doen allemaal ons best.

Behalve Leslie, de caissière. Problematisch.

Voel je nooit dat je toch tekort schiet?

Dat voelt iedereen. Behalve Leslie.

De moeder van een meisje dat ik ken wordt steeds zieker.

Ik wil ze helpen. Maar het lijkt of ik nooit genoeg doe.

Jawel.

Maar hoe weet ik dat zeker, Ramona?

Je zou alles voor ze doen, hè, jongen zonder naambordje?

Eric. En ja.

Dan doe je genoeg.

Deze haalt bloed weg.

Hoe wist je... -Er zit wat op je schoenen.

Dus we sluiten mama in de kelder op, tenzij ze moet douchen of jagen?

Voorlopig wel, ja.

Mama wou een jurk met me gaan kopen. Niet dat ik die nodig heb.

Maar gaat dat nog door?

Toen ik in het gesticht zat... -Zeg dat niet, dat klinkt zo 19e-eeuws.

Goed, in het 'rustmoment-oord' had ik een kamergenoot, Ron.

Ron had net z'n vrouw verloren en hij stortte in.

Hij ziet haar nooit meer terug. Maar je moeder is er nog.

Gevangen in de kelder. -Elk huisje heeft z'n kruisje.

Mijn hemel. -Wat is er?

Eindelijk gebeurt er eens iets geweldigs. -Wat dan?

Pizza met champignons en olijven. Een garnalencocktail en spinazie.

En voor Abby's lunch morgen, moest ik zeggen, een broodje bal.

En dat voor slechts 35 dollar.

Hier. Hou de rest maar. -Bedankt.

Dit klinkt stom, maar mag ik naar de wc?

Geeft niks. Nee.

Mama heeft eten besteld. -Zelfs garnalencocktail.

Ze is geweldig. -Absoluut.

Hopelijk hoeven we haar nooit te doden. -Zeg dat wel.

COBY MAKELAARDIJ SHEILA & JOEL HAMMOND

Hoi, schat. Is het eten bezorgd? -Het was heerlijk.

Bedankt voor de garnalen.

Ik heb deze keer maar bij Machichi's besteld.

Ik vind ze beter. -Dat schreef je op Yelp.

Jij houdt van orgaanvlees, dus hier is de nier van Goran.

Dank je wel.

Zo vol van smaak.

En, hoe is het nou met je?

Prima. Ik was bezig met een schema voor die kijkdag op dinsdag.

Dat regel ik. -Ik wou donderdag met Abby shoppen.

Ga naar Debbie & Debbie's. Vraag naar lange Debbie, blanke Debbie is een trut.

Lange Debbie. Oké.

Het komt goed, liefje.

Weet ik. -Echt waar.

We kunnen hier een bureau neerzetten en de muren verven.

Tuurlijk, gezellig. We leggen er vloerbedekking in.

Ik wil graag een langere ketting. -Allicht.

Zes meter, negen meter, je zegt 't maar. Een televisie.

Het wordt de mooiste kamer.

We passen er wel een mouw aan.

Maar verlies alsjeblieft niet de hoop.

Dat nooit.

Je bent er weer.

Eén keer jou kwijtraken was genoeg.

We leven niet gescheiden.

Laten we de kettingen houden. Voor de seks.

Prima.

Eet me niet op.

Ik zal het proberen, maar je bent zo'n snoepje.

Hallo?

Eric? -Ramona?

Vind je het erg dat ik bel?

Nee, helemaal niet.

Je nummer stond op je spaarkaart.

Geweldig ding, dat scheelt een boel geld.

Hoe is het met je? -Prima.

Ik dacht aan je vriendin met die zieke moeder.

Is ze net zo oud als jij? Rossig haar?

Ja, Abby. Hoezo? -Ze was gisteren in de winkel.

Ze is knap. Is ze je vriendinnetje? -Nee.

Ik ben alleen, als 'n kolibrievlinder eind juni.

Ze paren begin juni. Ik hou van natuurwetenschappen en motten.

Daar hou ik ook van.

Echt? Wat is je lievelingsmot?

De nachtpauwoog.

Ja, dat was makkelijk.

M'n vriend geeft niks om motten.

M'n ex, bedoel ik. Het is net uit.

Gaat het wel met je?

Ja, hoor. Hoewel het zeker niet pijnloos was.

We kunnen een keer wat afspreken.

Ondertiteld door: Karen Lagendijk