Original subtitles

Binnen. - Goedemorgen, Mr Rumbold.

Het personeel, 8.30 uur precies. - Zeg maar dat ze binnenkomen.

Ik? Maar ik ben 'n ondergeschikte.

Dan breek ik het protocol.

Ik ben werkpersoneel. Ik mag wat vragen aan winkelpersoneel.

Winkelpersoneel mag het werkperso- neel iets opdragen, maar alleen aardig...

anders krijgen ze hiermee.

Hoe dan ook, zorg dat ze binnenkomen. - Met het grootste genoegen.

Hierkomen.

Goedemorgen. - We nemen onze koffie en biscuits mee.

Dat moet dan maar.

Dat had ik vroeger, toen Mr Prentice hier zat, niet hoeven proberen.

Ja, we zagen allemaal erg tegen hem op.

Pas op met de kruimels.

Je moet soppen, dan floepen ze niet. - Wat is floepen?

Watjij nu metje kruimels doet.

Laat maar even zitten. Vandaag is 'n feestelijke dag voor ons.

Mr Grace jr isjarig. U kent de traditie:

Hij stopt op elke verdieping.

Bij het openen van de liftdeuren barst iedereen uit in 'Happy Birthday'.

Dat maakt hem erg blij. Nog vragen?

Het viel me net op...

dat u zich wel erg heeft moeten haasten bij het aankleden.

Hoezo dan? - Je moet er wel oog voor hebben.

Wat dan? - Hou ons niet in spanning.

Had ik 't maar nooit gezegd. - Nou?

U heeft twee verschillende sokken aan. - Dat was Mr Prentice nooit gebeurd.

Het zal toch niemand opvallen. - Is Mr Grace jr van plan...

ook de andere traditie voort te zetten? - Ja, we krijgen allemaal 'n bonus.

Dus we zijn hier om halfnegen binnengeroepen...

voor twee shilling en om te horen dat u twee verschillende sokken draagt?

Uw sarcastische toontje ontgaat mij niet, maar nu we 't erover hebben...

waar zijn jullie corsages? - Zijn er nog niet.

Maar ik heb ze zelf besteld. - Daarom waarschijnlijk.

Mr Lucas is naar de bloemist en laat ze op de rekening zetten.

U gaat eigenlijk uw boekje te buiten, maarja.

Hij kan hier elk ogenblik zijn. Laten we snel onze plaatsen innemen.

Ik heb ze. - Vlug. Bij de heren in 't knoopsgat.

Bij de dames... zie maar.

Bent u gek geworden? Dit zijn geen corsages, maar decoraties.

Het was deze of lelies.

Gezien zijn leeftijd heb ik maar geen lelies genomen.

Als ik 'n voorstel mag doen...

Even bijknippen, dan lukt 't wel.

Nee, daar wordt het nog erger van.

Hij kan zo tenminste niet vallen. Het uiteinde zit in m'n onderbroek.

Dat ben ik toch echt niet van plan.

Bloemen zijn erg gevoelig. Straks verwelkt hij met z'n steel in uw navel.

Het zou misschien beter zijn, van Mr Grace uit gezien...

als hij de lift uitkomt en wij houden ze fier in onze hand.

Dan kan hij er nog eens aan terugdenken.

Hij is al hierbeneden. Je kunt het zingen horen.

Vandaag is de gratis lunch...

dus uiterlijk om twee over ��n in de kantine...

waar Mr Grace ons persoonlijk bedient.

Hopelijk wel wat sneller dan vorig jaar. Mijn hete bliksem was koud geworden.

Hopelijk is 't niet zo laat afgelopen. Vorig jaar miste ik de laatste bus.

Toen bent u met mij meegereden. - Daarom wil ik m'n bus ook niet missen.

Hij kan rijden, sturen en schakelen en heeft dan nog twee handen vrij.

Ik kan ook niet zo lang blijven.

Mijn buurman komt elk halfuur naar m'n poesje kijken.

En na halftwaalf laat z'n vrouw hem niet meer gaan.

Het begint om acht uur.

We kunnen dus om halfzes onze generale houden.

Vlug, hij komt eraan.

Op deze toon beginnen we. Hebben jullie 'm?

Ja, we hebben 'm.

En we gaan dood van de spanning.

Ze zitten vast. - Geeft niet. Doorzingen.

Ik zit vast.

Gaat het?

Het is zelden dat 'n man van 81 in de lift vastzit met 'n meisje van 19.

Natuurlijk gaat het. Dicht die deuren.

M'n secretaresse zag iets dat ze nooit verwacht had.

U heeft twee verschillende sokken aan.

Geef de naamkaartjes 's. Wat mooi geschreven.

Op school kwam ik bovendrijven bij het groepsschrijven.

Waar was u goed in? - In 't ophalen van 't etensgeld.

Mr Tebbs aan 't uiteinde... - Ik wil niet naast Mr Lucas.

Waarom niet? - Die knijpt in m'n kont.

Dan ga ik daar wel zitten.

Is 't hier niet brandschoon?

De vliegen zijn helemaal in de war. Ze vliegen maar wat rond.

Die bloemen zijn van vorig jaar. - Nee, van eervorig jaar.

Hoe weet u dat? - Hier heeft u nog uw thee mee geroerd.

De liftmeisjes hebben de tafels weer omgewisseld. Deze wiebelt.

Wie heeft iets van deze dikte?

Ik niet.

Probeer deze kaaskoekjes 's. Niet te kraken...

Dat is de kaas trouwens ook niet.

Kijk, zelfs die randjes zijn versierd voor de gelegenheid.

Versierd? Dat zijn muizentandjes.

Komt zeker uit de muizenval. - Walgelijk. We moeten gaan klagen.

Dat kan niet. Het is gratis.

We schrijven onze voorletters erop. Dan kunnen we volgend jaar klagen.

Hier staat al wat op. Kijk.

Een hart met 'n pijl: 'Mrs Slocombe houdt van kapitein Peacock.'

Dat was in 1964.

Oh ja, dat was met kerstmis.

Wat vliegt de tijd toch. Toen jong en vers en vol smaak...

Nu oud, taai, leerachtig en afgewezen.

De kaas is er ook niet beter op geworden.

Borden.

Ellebogen.

Dames en heren van 't hof, opstaan voor Mr Grace jr.

Omdat hij jarig is, hebben we gratis bikken.

Dank u. - Goedemiddag Mr Grace.

Nu zal Mr Grace de traditionele bonus uitreiken.

In 1893 reikte Mr Grace Sr voor 't eerst 'n zilveren florijn uit...

aan z'n dankbare personeel. En dit gebruik leeft tot vandaag voort.

Doorgeven.

Toen was 'n florijn maar 'n florijn.

Nu zou ie ongeveer tien pond waard zijn.

Maar Mr Grace jr wil niet breken met de traditie.

Mr Grace gaat nu voor in gebed.

Mogen jullie dankbaar zijn voor watjullie mogen ontvangen.

U bedoelt zeker: Voor wat wij mogen ontvangen?

Nee, watjullie mogen ontvangen. Wij lunchen toch bij de Savoy?

Dat was maar ��n van uw voorstellen.

Maar v��r die andere voorstellen gaan we niet in gebed.

Ik ben in vorm, vandaag.

De watergruwel.

Dit is een ontroerend moment.

Dat was 't na de vorige watergruwel ook.

Mr Grace zal nu 't eerste portie uitdelen aan hetjongste personeelslid.

Mag ik m'n dankbaarheid tot uiting brengen?

Gefeliciteerd dat u er iets in hebt gekregen.

Nu schenkt Mr Grace de traditionele champagne.

Astro Spumantis 1962. Gebotteld door de Spoorwegen...

verkocht toen ze op diesel overgingen. Dat had de conaisseur liever.

Nu verwijdert Mr Grace de kurk.

Dit is al de achtste keer dat deze fles niet opengaat.

Zet maar weer terug. Ik probeer 't volgend jaar wel weer.

Tot vanavond bij 't feest. - En we hebben al zoveel lol gehad.

Jullie hebben allemaal je best gedaan.

Komt het door het lawaai? - Nee, de verspilling. De uitgaaf.

Zal ik 'n dokter roepen? - Nee, geef me wat voor de fles leeg is.

Binnen.

Zijn de klanten vertrokken? - Ja, de repetitie begint zo.

Uw Humpty-Dumptypak is klaar.

Wat doen de andere afdelingen? - Dat heb ik uitgezocht.

Fournituren doet 'n spel, boekhouding doet liefdes-limericks.

Badkamerinrichting doet iets uit 'Gejaagd door de wind'...

en als klap op de vuurpijl heeft Mr Grace een beroepscabaret geboekt.

Wilt u dit over uw hoofd doen? Dan bent u vast klaar.

Mooi zo. Dat zit goed.

Waar is Mr Rumbold? - Daarbinnen.

Succes met het cabaret vanavond.

Ik hoop maar dat 't een goed idee is.

Een ballet opvoeren met zo weinig voorbereidingstijd vind ik wat gewaagd.

Hij vindt het hartstikke leuk om de grote producer te spelen.

Opkomen voor de speelgoeddans. Eerst de teddybeer. Kom maar.

Mr Tebbs, bent u dat? - Ja, natuurlijk.

Uw kop zit half gedraaid.

Ik moet door het oor kijken.

U moet door de bek kijken. - Maar dan hoor ik niets door het oor.

We vinden wel iets om contact te leggen. Hop.

Daarheen. Goed zo.

Nu Little Boy Blue. Kom nou, Mr Lucas, ik moet de kostuums controleren.

Waarom draagt Little Boy Blue 'n plastic regenjas?

Omdat zijn maillot te strak zit.

En zijn hemd is te kort.

Hij denkt erover om z'n hoorn aan de wilgen te hangen.

Ik beoordeel dat wel. Laat eens zien.

Dat heeft u zeker vaker gedaan?

Waar is de kleine Alice van vierjaar?

Wat doet u als de kleine Alice? U zou toch Miss Muffet zijn?

Ik paste niet in dat kostuum.

En daarin wel dan?

We doen alleen maar alsof.

Dan hebben we heel wat fantasie nodig.

Waar is Miss Muffet?

Hier ben ik.

Ik word kierewiet van die spin.

Waar is dat voor? - Om op te zitten.

Miss Muffet zit op 'n poef van zo hoog.

Daar ga ik niet op zitten met zo'n rokje.

Ze hebben die maat wel bij Bekledingen.

Dat is dan nieuw voor mij.

Ik wil nog 'n mening over die maillot. Laat eens zien aan Miss Brahms.

Alles zit zoals het hoort.

Dat kan ook niet anders met zo'n strakke maillot.

Doe die regenjas uit. En nu 't tinnen soldaatje.

Dat is leuk.

Waarom heeft Mr Lucas 'n regenjas aan?

Oh, daarom.

De rekwisieten.

Hier is 't paard. Met de groeten van de etalagemakers.

Wat lief. - Bestijg 'm eens.

Dat ziet er niet zo comfortabel uit. Kunt u zo lopen?

Kunt u wel trippelen? - Niet zonder onherstelbare gevolgen.

Dit voldoet niet. - Het was anders wel veel werk.

Trek 's aan de teugels.

Dan is er nog maar ��n alternatief.

Kom 's met dat andere vervoermiddel.

Daar kan toch geen tinnen soldaatje op. We raken zo al onze realiteitszin kwijt.

Dan is er nog maar ��n ding. Bij het speelgoed staat nog 'n stokpaard.

Vraag of Stafford 't even komt brengen. Sederick weet wel waar 't staat.

Neem deze maar zo lang.

Jullie zien er schitterend uit.

Is er 'n reden dat Little Boy Blue 'n regenjas aanheeft?

Ja, dus.

Mr Rumbold, achter de piano.

We beginnen waar Alice ontwaakt. Het ledikant in.

Pers uzelf naar binnen.

Zo vangen ze ook nijlpaarden. - Straks kluif ikje benen af.

Nog even het verhaal.

U bent vierjaar oud en diep in slaap.

En de sprookjesprins komt langs.

Die wordt door mij gespeeld.

Wat zal ik me nog drukmaken?

De sprookjesprins strooit glitter over u heen.

De glitter.

Alstublieft.

Betoverend.

Niet inademen, anders krijgt u stoflongen.

Jullie zijn speelgoed, nonchalant verspreid over de kinderkamer.

Hup, nonchalant verspreiden.

Dat is te nonchalant.

Een beetje slapper. Zo.

Goed zo. En teddyberen houden hun armen recht naar voren.

Ik zei: Armen naar voren.

Goed zo, Mr Tebbs.

Mr Humphries, heeft u 'n momentje? - Wat is er?

Als ik ga zitten, komt m'n ei naar voren.

M'n gezicht verdwijnt. - We weten wel dat u 't bent.

Maar ik zie de toetsen niet. - Wacht even.

U bent wel hardgekookt, h�?

Vanaf de opkomst van de sprookjesprins.

Even wachten. Ik heb m'n positie nog niet ingenomen.

Spelen maar.

Wacht even. - Wat is er?

We zijn toch allemaal stukken speelgoed?

Wij komen niet tot leven voordat u de glitter over Alice heeft gestrooid...

die wakker wordt en ons opwindt, h�? - Dat klopt.

Hoe kan het ei dan de ouverture voor de sprookjeskoningin spelen?

De sprookjesprins.

Omdat het ei geen speelgoed is.

Ik wil niet moeilijk doen...

maar eieren bewaarje in de keuken. - Hij heeft gelijk.

Hij kon niet slapen door 't geluid van de koelkast...

dus ging hij naar de kinderkamer om piano te spelen.

Hoe kwam dat ei dan uit de koelkast zonder stuk te gaan?

Omdat het dienstmeisje 'n theedoek op de vloer had gelegd...

en omdat het 'n hard ei was, stuiterde ie. Zo tevreden?

Ik hoop het, want het bloed stijgt naar m'n hoofd.

Kunnen we doorgaan? - Ja, spelen maar.

Mr Humphries, bent u bijziend of zo? - Hoezo?

U bent al twee keer langsgekomen en ik wacht altijd nog op de glitter.

Ik moet ernaar toewerken. Spelen maar.

Moet u maar niet met open mond slapen.

Vanaf de ontwaaksc�ne.

Kunt u even de andere kant op kijken? - Het is de sprookjesprins maar.

Straks verandert hij in 'n kikker om geen kattekwaad uit te halen.

Nu windt u alle stukken speelgoed op. Eerst 't soldaatje.

Wacht eens even. Waar is z'n sleutel?

U moet doen alsof hij die heeft.

Het is geen bus die je moet opkrikken.

Goed zo. Heel mooi.

Verbaasd staan.

En spelen maar.

Nu meedoen.

Zijn veer is niet zo sterk, geloof ik. - Moet hij hier tot stilstand komen?

Hij komt tot stilstand als z'n veer op is.

Nu alle andere stukken speelgoed. Eerst de teddybeer. Hup.

Schitterend. Wind 'm op. En hij komt met 'n sprong tot leven.

Hij slaapt, geloof ik. Ik hoor hem snurken door 't oorgat.

Geef hem 'n dosis toverpoeder.

Mr Tebbs, heeft u even?

Nu Little Boy Blue. - Moet ik iedereen opwinden?

Dat duurt eeuwig. - Omdat u weet wat er gaat gebeuren.

Voor het publiek is het allemaal toverkunst.

Wind 'm op. Verbaasd kijken.

U bent 'n mechaniek, niet dronken.

Als hij gaat klieren, doe ik niet mee.

Ga Miss Muffet maar opwinden. Goed zo.

Draaien maar. Verbaasd staan.

Nu het dansje van Miss Muffet en Little Boy Blue.

Meedoen. Goed zo.

En ik ga rond met het glitterpoeder.

En allemaal samen het laatste refrein.

De portier zegt dat 't beroepscabaret eraan komt.

Wat spannend. - Wacht maar tot u ze gezien hebt.

Ze zijn hetzelfde als wij. - Niet helemaal, makker.

We kunnen toch niet allebei hetzelfde doen?

Dan maar hetzelfde als vorig jaar. - Geen tijd meer.

U vergeet dat ik toverstof heb.